Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
ब्रह्मचारी बहुगुण: सुवर्णश्रेति विश्वुतः । विश्वावसुर्भुगन्युश्व सुचन्द्रश्न शरुस्तथा
vaiśampāyana uvāca | brahmacārī bahuguṇaḥ suvarṇaśreṣṭhī viśrutaḥ | viśvāvāsur bhūmanyuś ca sucandraḥ śaruś tathā | bhīmasenaś ca ugrasenaḥ ūrṇāyuś cānaghaḥ | gopatiś ca dhṛtarāṣṭraḥ sūryavarcāś ca aṣṭamaḥ | yugapaḥ tṛṇapaḥ kārṣṇiḥ nandiś ca citrarathaḥ | trayodaśaḥ śāliśirāś caturdaśaḥ parjanyaḥ | pañcadaśaḥ kaliḥ ṣoḍaśaḥ nāradaḥ | ṛtvā ca bṛhattvā bṛhakaś ca mahāmanāḥ karālaḥ | hāhā hūhū ca gītamādhurya-sampannau suviśrutau | rājann ete sarve devagandharvāḥ tatra samāgatāḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ! ທີ່ນັ້ນມີພວກຄັນທະວະເທວະຫຼາຍອົງເດີນທາງມາ—ພຣະຄັນທະວະ ພຣະຫມະຈາຣີ; ສຸວັນນະເສຣດຖີ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະໂດ່ງດັງ; ວິສະວາວະສຸ; ພູມັນຍຸ; ສຸຈັນທຣ; ສະຣຸ; ພີມະເສນ; ອຸກຣະເສນ; ອູນນາຍຸ; ອະນະຄະ; ໂຄປະຕິ; ທຣິຕະຣາດສະຕຣ; ສູຣະຍະວັຣຈາ; ແລະອື່ນໆຕາມລຳດັບ—ຢຸຄະປະ, ຕຣິນະປະ, ກາຣສະນິ, ນັນທິ, ຈິຕຣະຣະຖະ, ຊາລິຊິຣາ, ປັຣຈັນຍະ, ກະລິ, ນາຣະດະ, ຣິຕວາ, ບຣິຫັດຕວາ, ບຣິຫະກະ, ກະຣາລະຜູ້ໃຈໃຫຍ່, ແລະ ຮາຮາ ກັບ ຮູຮູ ຜູ້ໂດ່ງດັງ ມີສຽງຮ້ອງອ່ອນຫວານ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກດົນຕີແຫ່ງສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ໄດ້ຊຸມນຸມກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the epic motif that virtue, fame, and refined arts (especially music) are honored in divine society; it also underscores the ordered, communal nature of celestial gatherings, where renowned beings assemble for a larger dharmic narrative event.
Vaiśampāyana enumerates the Gandharvas who arrived at a particular venue, naming many celebrated celestial musicians (including Hāhā and Hūhū) to mark the grandeur of the assembly and the importance of the occasion.