Shloka 303
Pāṇḍu’s Marriages, Conquests, and Triumphal Return (पाण्डोर्विवाह-विजय-प्रत्यागमनम्)
सत्यवत्यथ वीक्ष्यैनमुवाचेदमनन्तरम् । विधि और मन्त्रोच्चारणपूर्वक की हुई उस पूजासे व्यासजी बहुत प्रसन्न हुए। जब वे आसनपर बैठ गये
satyavaty atha vīkṣyainam uvācedam anantaram | vidhimantroccāraṇapūrvakakṛtayā pūjayā vyāsajī bahu prasannaḥ | yadā sa āsane niṣaṇṇaḥs tadā mātā satyavatī tasya kuśalakṣemaṃ papraccha, taṃ ca dṛṣṭvā evam uvāca —
ແລ້ວຕໍ່ມາ ສັດຍະວະຕີ ເບິ່ງໄປຫາທ່ານ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄໍານີ້ທັນທີ. ດ້ວຍການບູຊາທີ່ປະຕິບັດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະການສວດມົນຕຣາ ທ່ານວະຍາສະກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ເມື່ອທ່ານນັ່ງລົງໃນອາສນະແລ້ວ ມານາ ສັດຍະວະຕີ ຖາມເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຄວາມປອດໄພຂອງທ່ານ ແລ້ວຈ້ອງມອງທ່ານ ແລະເວົ້າດັ່ງນີ້—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic conduct through proper hospitality and ritual reverence: worship performed according to vidhi and mantra pleases the revered guest, and ethical speech begins with concern for another’s kuśala-kṣema (welfare and safety).
After Vyāsa is honored with a riteful, mantra-accompanied pūjā and takes his seat, Satyavatī—his mother—asks about his well-being and then begins to speak to him, setting up the ensuing request or counsel.