Adhyaya 99

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे सहस्रनामभिः पूजनाद् विष्णुचक्रलाभो नामाष्टनवतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः संभवः सूचितो देव्यास् त्वया सूत महामते सविस्तरं वदस्वाद्य सतीत्वे च यथातथम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນລິງຄະມະຫາປຸຣານະອັນນ່າເຄົາລົບ ພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ໄດ້ເລີ່ມບົດທີ 99 ຊື່ວ່າ «ການໄດ້ຮັບຈັກຣະຂອງພຣະວິສນຸ ໂດຍການບູຊາດ້ວຍນາມພັນ»। ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາ, ທ່ານໄດ້ຊີ້ນໍາເຖິງການປະກົດຂອງເທວີແລ້ວ; ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຢ່າງລະອຽດ ຕາມຄວາມເປັນຈິງທີ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະອະທິບາຍສະຕີຕະວະ (satītva) ຄວາມສັດຊື່ບໍລິສຸດຂອງນາງ ດັ່ງທີ່ເປັນຈິງ»។

Verse 2

मेनाजत्वं महादेव्या दक्षयज्ञविमर्दनम् विष्णुना च कथं दत्ता देवदेवाय शंभवे

ເມນາໄດ້ເປັນແມ່ຂອງມະຫາເທວີໄດ້ແນວໃດ? ການທໍາລາຍຍັດຍະ (yajña) ຂອງທັກສະເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ແລະພຣະວິສນຸໄດ້ມອບນາງໃຫ້ແກ່ພຣະສຳພູ (Śambhu) ພຣະເທວະເທວະ ແນວໃດ?

Verse 3

कल्याणं वा कथं तस्य वक्तुमर्हसि सांप्रतम् तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सूतः पौराणिकोत्तमः

«ຫຼືໃນເວລານີ້ ທ່ານຈະກ່າວເຖິງຄວາມສະຫວັດດີຂອງພຣະອົງໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແນວໃດ?» ເມື່ອສູຕະ ຜູ້ເປັນຍອດນັກຮູ້ປຸຣານະ ໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລຶສີເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍໄດ້ຕຽມກ່າວຕອບ.

Verse 4

संभवं च महादेव्याः प्राह तेषां महात्मनाम् सूत उवाच ब्रह्मणा कथितं पूर्वं दण्डिने तत् सुविस्तरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວທ່ານໄດ້ເລົ່າໃຫ້ບັນດາມະຫາອາດມາ ລຶສີເຫຼົ່ານັ້ນຟັງ ເຖິງການປະກົດຂອງມະຫາເທວີ. ເລື່ອງນີ້ເຄີຍຖືກພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເລົ່າໃຫ້ດັນດິນ (Daṇḍin) ຟັງມາກ່ອນ ຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ.

Verse 5

युष्माभिर् वै कुमाराय तेन व्यासाय धीमते तस्मादहमुपश्रुत्य प्रवदामि सुविस्तरम्

ແທ້ຈິງ ພວກເຈົ້າໄດ້ສອນແກ່ ກຸມາຣະ ແລະຜ່ານທ່ານນັ້ນ ຈຶ່ງເຖິງ ວະຍາສະ ຜູ້ມີປັນຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຟັງຕາມສາຍສືບທອດອັນແທ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຈົ້າຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ.

Verse 6

वचनाद्वो महाभागाः प्रणम्योमां तथा भवम् सा भगाख्या जगद्धात्री लिङ्गमूर्तेस्त्रिवेदिका

ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາ ອຸມາ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ເຊັ່ນດຽວກັນ. ນາງ—ຜູ້ມີນາມວ່າ «ພະຄາ»—ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ແລະເປັນວິທີກາສາມຊັ້ນ (trivedikā) ຂອງຮູບລິງຄະ.

Verse 7

लिङ्गस्तु भगवान्द्वाभ्यां जगत्सृष्टिर्द्विजोत्तमाः लिङ्गमूर्तिः शिवो ज्योतिस् तमसश्चोपरि स्थितः

ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະອັນປະເສີດ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຮູບລິງຄະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງສັນຈັກກະວານ ໂດຍຄູ່ສອງ—ສິວະ ແລະ ສັກຕິ. ສິວະຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ ແມ່ນແສງສູງສຸດ (Jyotis) ດໍາລົງຢູ່ເທິງຄວາມມືດ (tamas) ແລະອໍານາດປິດບັງຂອງມັນ.

Verse 8

लिङ्गवेदिसमायोगाद् अर्धनारीश्वरोभवत् ब्रह्माणं विदधे देवम् अग्रे पुत्रं चतुर्मुखम्

ຈາກການປະສົມປະສານຂອງ ລິງຄະ ແລະ ເວດີ (ແທ່ນບູຊາ) ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເປັນ ອັດທະນາຣີສະວະຣະ. ແລ້ວໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງພຣະພຣະຫມາ—ພຣະບຸດຜູ້ມີສີ່ໜ້າ.

Verse 9

प्राहिणोति स्म तस्यैव ज्ञानं ज्ञानमयो हरः विश्वाधिको ऽसौ भगवान् अर्धनारीश्वरो विभुः

ແລ້ວ ຮະຣະ (Hara) ຜູ້ມີສານະແທ້ເປັນຈິດຮູ້ບໍລິສຸດ ໄດ້ຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ອັນປົດປ່ອຍນັ້ນໃຫ້ແກ່ລາວແຕ່ຜູ້ດຽວ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ ອັດທະນາຣີສະວະຣະ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ ຢູ່ເຫນືອກວ່າຈັກກະວານທັງປວງ ເປັນປະຕິ (Pati) ຜູ້ປະທານ jñāna ເພື່ອຕັດຂາດ pāśa ທີ່ຜູກມັດ paśu.

Verse 10

हिरण्यगर्भं तं देवो जायमानमपश्यत सो ऽपि रुद्रं महादेवं ब्रह्मापश्यत शङ्करम्

ເທວະໄດ້ເຫັນ ຮິຣັນຍະຄັຣພະ ໃນຂະນະກໍາເນີດ; ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ນັ້ນເອງ ກໍໄດ້ເຫັນ ຣຸດຣະ—ມະຫາເທວະ, ສັງກະຣະ. ດັ່ງນັ້ນ ການເກີດຂຶ້ນຂອງຜູ້ສ້າງ ຖືກສະແດງວ່າ ອາໄສພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜູ້ມາກ່ອນ (ປະຕິ) ແຫຼ່ງກໍາເນີດແຫ່ງການປາກົດທັງປວງ।

Verse 11

तं दृष्ट्वा संस्थितं देवम् अर्धनारीश्वरं प्रभुम् तुष्टाव वाग्भिर् इष्टाभिर् वरदं वारिजोद्भवः

ເມື່ອເຫັນເທວະນັ້ນ—ພຣະອັດທະນາຣີອິສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ—ຢືນປາກົດເປັນຜູ້ເປັນນາຍສູງສຸດ, ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ໄດ້ສັນລະເສີນຜູ້ປະທານພອນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ।

Verse 12

विभजस्वेति विश्वेशं विश्वात्मानमजो विभुः ससर्ज देवीं वामाङ्गात् पत्नीं चैवात्मनः समाम्

ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ—ພຣະສິວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະເປັນອາດຕະຂອງທຸກສັບພະສິ່ງ—ຊົງປະສົງວ່າ “ຈົ່ງແບ່ງອອກ” ແລະຈາກຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ຊົງປາກົດເທວີ ສ້າງນາງເປັນຄູ່ຄອງ ເທົ່າເທົ່ມກັບພຣະອົງເອງ।

Verse 13

श्रद्धा ह्यस्य शुभा पत्नी ततः पुंसः पुरातनी सैवाज्ञया विभोर्देवी दक्षपुत्री बभूव ह

ສຣັດທາ ແມ່ນຄູ່ຄອງອັນມງຄົດ ແລະເກົ່າແກ່ຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງຈອມເຈົ້າຜູ້ມີອໍານາດທັງປວງ (ປະຕິ) ເທວີນັ້ນເອງ ໄດ້ກາຍເປັນທິດາຂອງທັກສະ।

Verse 14

सतीसंज्ञा तदा सा वै रुद्रमेवाश्रिता पतिम् दक्षं विनिन्द्य कालेन देवी मैना ह्यभूत्पुनः

ໃນເວລານັ້ນ ນາງມີນາມວ່າ ສະຕີ ແລະໄດ້ພຶ່ງພາຣຸດຣະແຕ່ພຣະອົງດຽວ ເປັນພຣະປະຕິຂອງນາງ. ຫຼັງຈາກຕໍານິທັກສະ ຕາມການເວລາ ເທວີໄດ້ເກີດໃໝ່ ເປັນ ໄມນາ।

Verse 15

नारदस्यैव दक्षो ऽपि शापादेवं विनिन्द्य च अवज्ञादुर्मदो दक्षो देवदेवमुमापतिम्

ແມ່ນແຕ່ດັກຊະ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງນາຣະດະ ກໍໄດ້ກ່າວຫຍາບຄາຍຕໍ່ພຣະອົງ; ແລະດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສຈາກການດູໝິ່ນ ດັກຊະໄດ້ຫມິ່ນປະມາດພຣະເທວະເທວາ ພຣະສະຫວາມີຂອງອຸມາ (ພຣະສິວະ)។

Verse 16

अनादृत्य कृतिं ज्ञात्वा सती दक्षेण तत्क्षणात् भस्मीकृत्वात्मनो देहं योगमार्गेण सा पुनः

ສະຕີຮູ້ທັນທີວ່າ ດັກຊະໄດ້ກະທຳດ້ວຍການດູໝິ່ນ; ນາງບໍ່ຮັບເອົາຄວາມອັບອາຍນັ້ນ ແລະໃນມາກຍະໂຍຄະ ນາງໄດ້ເຜົາກາຍຕົນໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າດ້ວຍໄຟໂຍຄະ ແລ້ວກັບຄືນອີກຄັ້ງດ້ວຍພະລັງໂຍຄະ।

Verse 17

बभूव पार्वती देवी तपसा च गिरेः प्रभोः ज्ञात्वैतद्भगवान् भर्गो ददाह रुषितः प्रभुः

ດ້ວຍຕະປະສະ ເທວີປາຣະວະຕີ ໄດ້ສົມພົບກັບພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ (ຫິມາລະຍະ)। ເມື່ອຮູ້ເລື່ອງນີ້ ພຣະພະຄະວານ ພະຣະຄະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເຜົາໄໝ້ສະຫວ່າງໄສ—ໄດ້ເກີດຄວາມພິລຶກ ແລະເຜົາອຳນາດທີ່ຂັດຂວາງໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ।

Verse 18

दक्षस्य विपुलं यज्ञं च्यावनेर् वचनादपि च्यवनस्य सुतो धीमान् दधीच इति विश्रुतः

ຕາມຄຳຂອງ຤ິສີ ຈະຍະວະນະ ດັກຊະໄດ້ປະກອບຍັດຍະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ; ແລະບຸດຜູ້ສະຫລາດຂອງຈະຍະວະນະ ຜູ້ມີນາມລືຊາວ່າ ດະທີຈະ (Dadhīca) ກໍໄດ້ໂດດເດັ່ນໃນພິທີອັນສັກສິດນັ້ນ។

Verse 19

विजित्य विष्णुं समरे प्रसादात् त्र्यंबकस्य च विष्णुना लोकपालांश् च शशाप च मुनीश्वरः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ຕຣະຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ຊະນະພຣະວິສະນຸໃນສົງຄາມ; ແລະແມ່ນແທ້ວ່າຊັຍຊະນະນັ້ນເກີດຂຶ້ນໂດຍພຣະວິສະນຸເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງພຣະອະນຸຄະຣະຫາຂອງພຣະສິວະ ມຸນີເຈົ້ານັ້ນກໍໄດ້ສາບແຊ່ງລົງເທິງ ລົກກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ດ້ວຍ।

Verse 20

रुद्रस्य क्रोधजेनैव वह्निना हविषा सुराः विनाशो वै क्षणादेव मायया शङ्करस्य वै

ໂດຍໄຟທີ່ເກີດຈາກຄວາມໂກດຂອງ ຣຸດຣະ ເອົາຮະວິດ (ເຄື່ອງບູຊາ) ເປັນເຊື້ອໄຟ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍຖືກທຳລາຍໃນພິບຕາ ໂດຍມາຍາຂອງ ສັງກະຣະ ເອງ.