Adhyaya 44

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे नन्दिकेश्वरप्रादुर्भावनन्दिकेश्वराभिषेकमन्त्रो नाम त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः शैलादिरुवाच स्मरणादेव रुद्रस्य सम्प्राप्ताश् च गणेश्वराः सर्वे सहस्रहस्ताश् च सहस्रायुधपाणयः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ເລີ່ມບົດທີ 44 ຊື່ວ່າ “ການປາກົດຂອງ ນັນດິເກສະວະ ແລະ ມັນຕຣະອະພິເສກຂອງ ນັນດິເກສະວະ”। ຊາຍລາດິກ່າວວ່າ: “ແຕ່ພຽງລະລຶກພຣະຣຸດຣະ ບັນດາຄະນະເອສະວະທັງໝົດກໍມາຮອດ—ແຕ່ລະອົງມີມືພັນ ແລະມືເຫຼົ່ານັ້ນຖືອາວຸດພັນ.”

Verse 2

त्रिनेत्राश् च महात्मानस् त्रिदशैरपि वन्दिताः कोटिकालाग्निसंकाशा जटामुकुटधारिणः

ພວກເຂົາເປັນມະຫາອາດມາ ມີຕາສາມ ແລະໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະສາມສິບສາມ. ພວກເຂົາສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟກາລາກນິໃນວາລະສິ້ນການ ນັບເປັນໂກດິ, ແລະສວມມຸກຸດແຫ່ງຊະຕາ (ຜົມມັດ) ຢ່າງອົງອາດ।

Verse 3

दंष्ट्राकरालवदना नित्या बुद्धाश् च निर्मलाः कोटिकोटिगणैस्तुल्यैर् आत्मना च गणेश्वराः असंख्याता महात्मानस् तत्राजग्मुर्मुदा युताः

ໃບໜ້າດຸຮ້າຍ ມີຂຽວຟັນນ່າຢ້ານ ແຕ່ເປັນນິດທິຍະ—ຕື່ນຮູ້ ແລະບໍລິສຸດ—ບັນດາຄະນະເອສະວະເຫຼົ່ານັ້ນ ແຕ່ລະອົງໂດຍສະພາວະຂອງຕົນ ເທົ່າທຽມກັບຄະນະນັບໂກດິໂກດິ. ມະຫາອາດມາອັນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ ມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 4

गायन्तश् च द्रवन्तश् च नृत्यन्तश् च महाबलाः मुखाडम्बरवाद्यानि वादयन्तस्तथैव च

ພວກຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຮ້ອງເພງ ແລະວິ່ງວຽນ ພ້ອມທັງຟ້ອນລຳ; ອີກທັງຍັງເປົ່າແລະຕີເຄື່ອງດົນຕີອັນກັງວານທີ່ເປົ່າດ້ວຍປາກ ໃນຄວາມຊື່ນບານເພື່ອສັນລະເສີນພຣະປະຕິ (Śiva)។

Verse 5

रथैर्नागैर्हयैश्चैव सिंहमर्कटवाहनाः विमानेषु तथारूढा हेमचित्रेषु वै गणाः

ພວກຄະນະຂອງພຣະສິວະໄດ້ມາ ໂດຍຂີ່ລົດສົງຄາມ, ຊ້າງ ແລະ ມ້າ; ບາງພວກຂີ່ສິງໂຕ ແລະ ລີງເປັນພາຫະນະ. ອື່ນໆນັ່ງໃນວິມານກາງອາກາດ ປະດັບລາຍຄໍາອັນສະຫງ່າງາມ—ກອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະປະຕິໄດ້ກ້າວໜ້າມາດັ່ງນັ້ນ.

Verse 6

भेरीमृदङ्गकाद्यैश् च पणवानकगोमुखैः वादित्रैर्विविधैश्चान्यैः पटहैरेकपुष्करैः

ດ້ວຍສຽງບີຣີ ແລະ ມຣິດັງຄະ, ພ້ອມທັງປະນະວະ, ອານະກະ ແລະ ແກ້ວສຽງໂກມຸຂະ—ຍັງມີເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຊະນິດ, ກອງປະຕະຫະ ແລະ ກອງປຸສະກະຣະຫົວດຽວ—ພວກເຂົາສະເຫຼີມສະຫຼອງກ້ອງກັງ ເພື່ອບູຊາພຣະສິວະ, ພຣະປະຕິ ຜູ້ປົດພາຊະບັນທະນະຂອງປາຊຸ.

Verse 7

भेरीमुरजसंनादैर् आडम्बरकडिण्डिमैः मर्दलैर्वेणुवीणाभिर् विविधैस्तालनिःस्वनैः

ດ້ວຍສຽງກ້ອງກັງຂອງບີຣີ ແລະ ມຸຣະຈະ, ດ້ວຍກອງສົງຄາມ ḍambara ແລະ kaḍiṇḍima, ພ້ອມທັງມັຣດະລະ, ຂຸ່ຍ (ເວນຸ) ແລະ ວີນາ, ແລະສຽງຕາລະຫຼາຍຊະນິດເພື່ອກຳນົດຈັງຫວະ—ທີ່ປະຊຸມກ້ອງກັງໃນການສະເຫຼີມສະຫຼອງມົງຄຸນຕໍ່ໜ້າພຣະປະຕິ, ຄວາມຈິງອັນປາກົດເປັນລິງຄະ.

Verse 8

दर्दुरैस्तलघातैश् च कच्छपैः पणवैरपि वाद्यमानैर्महायोगा आजग्मुर्देवसंसदम्

ເມື່ອມະຫາໂຍຄີທັງຫຼາຍເຂົ້າໃກ້, ສະພາເທວະດາເຕັມໄປດ້ວຍສຽງດົນຕີກ້ອງກັງ—ກອງຮູບກົບ ແລະ ກອງຮູບເຕົ່າ, ພ້ອມທັງກອງມືປະນະວະທີ່ກຳລັງຖືກຕີ—ເປັນການປະກາດການມາຮອດອັນມົງຄຸນຂອງຜູ້ສຳເລັດໃນປາຊຸປະຕະໂຍຄະ.

Verse 9

ते गणेशा महासत्त्वाः सर्वदेवेश्वरेश्वराः प्रणम्य देवं देवीं च इदं वचनम् अब्रुवन्

ພວກເຈົ້ານາຍແຫ່ງຄະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ເປັນມະຫາສັດຕະວະຜູ້ກ້າແຂງ, ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາເຈົ້າເທວະທັງປວງ; ພວກເຂົາກໍ່ກາບນົບພຣະເທວະ ແລະ ພຣະເທວີ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຄໍານີ້.

Verse 10

भगवन्देवदेवेश त्रियंबक वृषध्वज किमर्थं च स्मृता देव आज्ञापय महाद्युते

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພອນ, ຈອມເທວະທັງປວງ, ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ, ຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ—ໂອ ເທວະຜູ້ຮຸ່ງໂລດຍິ່ງ, ເພາະຫຍັງຈຶ່ງຊົງລະລຶກແລະເອີ້ນພວກເຮົາ? ຂໍຊົງມີພຣະບັນຊາ, ພວກເຮົາຈະປະຕິບັດຕາມ.

Verse 11

किं सागराञ्शोषयामो यमं वा सह किङ्करैः हन्मो मृत्युसुतां मृत्युं पशुवद्धन्म पद्मजम्

«ພວກເຮົາຈະເຮັດຫຍັງ—ໃຫ້ທະເລທັງຫມົດແຫ້ງຫຼື? ຫຼືຈະຟັນຢະມະພ້ອມຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງລາວ? ຈະຂ້າ ມຣິຕຍຸ ແລະກະທັ້ງລູກຫຼານຂອງມຣິຕຍຸດ້ວຍບໍ? ແທ້ແລ້ວ ໃຫ້ພວກເຮົາຟັນ ປັດມະຈາ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫມືອນສັດ!»

Verse 12

बद्ध्वेन्द्रं सह देवैश् च सह विष्णुं च वायुना आनयामः सुसंक्रुद्धा दैत्यान्वा सह दानवैः

«ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາຍຸ ພວກເຮົາຈະມັດອິນທຣະພ້ອມເທວະທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ວິສນຸກໍດ້ວຍ—ແລ້ວລາກພາພວກເຂົາມາທີ່ນີ້; ພວກເຮົາ ໄດຕະຍະ ກັບ ດານະວະ ໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ!»

Verse 13

कस्याद्य व्यसनं घोरं करिष्यामस्तवाज्ञया कस्य वाद्योत्सवो देव सर्वकामसमृद्धये

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ເທວະ, ມື້ນີ້ພວກເຮົາຈະປ່ອຍໄພພິບັດອັນນ່າຢ້ານລົງໃສ່ໃຜ? ແລະສຳລັບໃຜພວກເຮົາຈະຈັດງານດົນຕີສະເຫຼີມສະຫຼອງ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ?

Verse 14

तांस्तथावादिनः सर्वान् गणेशान् सर्वसंमतान् उवाच देवः सम्पूज्य कोटिकोटिशतान्प्रभुः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຫຼັງຈາກບູຊາສັກກາລະຢ່າງສົມຄວນແກ່ພວກຄະເນຊາທັງປວງ ຜູ້ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ແລະເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງທຸກຄົນ—ຈຶ່ງຕຣັດກັບຫມູ່ກອງອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ, ພຣະຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕເຫນືອກອງພັນລ້ານພັນລ້ານ.

Verse 15

शृणुध्वं यत्कृते यूयम् इहाहूता जगद्धिताः श्रुत्वा च प्रयतात्मानः कुरुध्वं तदशङ्किताः

ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າ—ຜູ້ປາດຖະນາປະໂຫຍດແກ່ໂລກ—ຖືກເຊີນມາທີ່ນີ້. ເມື່ອຟັງແລ້ວ ຈົ່ງຮັກສາໃຈໃຫ້ສະຫງົບ ແລະປະຕິບັດໂດຍບໍ່ສົງໄສ ຫຼືລັງເລ.

Verse 16

नन्दीश्वरो ऽयं पुत्रो नः सर्वेषामीश्वरेश्वरः विप्रो ऽयं नायकश्चैव सेनानीर् वः समृद्धिमान्

ນັນດີອີສະວະຣະນີ້ແມ່ນບຸດຂອງພວກເຮົາແທ້ໆ; ແທ້ຈິງແມ່ນອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອເຈົ້າທັງປວງ. ທ່ານເປັນດຸດພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້, ເປັນຜູ້ນຳດ້ວຍ, ແລະເປັນແມ່ທັບຜູ້ມີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງພວກເຈົ້າ.

Verse 17

तमिमं मम संदेशाद् यूयं सर्वे ऽपि संमताः सेनान्यम् अभिषिञ्चध्वं महायोगपतिं पतिम्

ຕາມຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້ານີ້ ພວກເຈົ້າທັງໝົດຜູ້ເຫັນພ້ອມກັນ ຈົ່ງປະພິທີອະພິເສກແຕ່ງຕັ້ງທ່ານເປັນແມ່ທັບແຫ່ງຄະນະ: ພຣະປະຕິ (Pati) ຜູ້ເປັນອາຈານໂຍຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 18

एवमुक्ता भगवता गणपाः सर्व एव ते एवमस्त्विति संमन्त्र्य संभारानाहरंस्ततः

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດດັ່ງນັ້ນ ຄະນະທັງໝົດນັ້ນກໍພ້ອມໃຈກ່າວວ່າ “ໃຫ້ເປັນແບບນັ້ນເຖີດ”. ພວກເຂົາປຶກສາກັນແລ້ວ ຈຶ່ງນຳເອົາເຄື່ອງພິທີທີ່ຈຳເປັນມາ.

Verse 19

तस्य सर्वाश्रयं दिव्यं जांबूनदमयं शुभम् आसनं मेरुसंकाशं मनोहरम् उपाहरन्

ສຳລັບພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງພາອັນທິບຂອງສັດທັງປວງ—ພວກເຂົາໄດ້ນຳອາສນະອັນມົງຄຸນ ເຮັດດ້ວຍຄຳຈາມບູນະດະ ງາມສະຫງ່າ ໜ້າຊົມ ສ່ອງປະກາຍດຸດພູເມຣຸມາຖວາຍ.

Verse 20

नैकस्तंभमयं चापि चामीकरवरप्रभम् मुक्तादामावलम्बं च मणिरत्नावभासितम्

ມັນປານດັ່ງຖືກສ້າງຈາກເສົາຫຼາຍຕົ້ນ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມງາມສູງສຸດດັ່ງຄຳບໍລິສຸດ ມີພວງມຸກຫ້ອຍລົງ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍແສງຂອງມະນີແລະຮັດຕະນະ—ນັ້ນແມ່ນລິງຄະອັນສັກສິດ ນິມິດທີ່ເຫັນໄດ້ຂອງປະຕິ ຊັກນຳດວງວິນຍານປາຊຸໄປສູ່ມຸກຕິ.

Verse 21

स्तंभैश् च वैडूर्यमयैः किङ्किणीजालसंवृतम् चारुरत्नकसंयुक्तं मण्डपं विश्वतोमुखम्

ແລະມີມັນດະປະ (ສາລາ) ທີ່ເສົາເຮັດດ້ວຍໄວດູຣະ (ແກ້ວຕາແມວ) ຖືກຫຸ້ມລ້ອມດ້ວຍຕາຂ່າຍກະດິ່ງນ້ອຍໆ ປະດັບດ້ວຍຮັດຕະນະອັນງາມ ແລະຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ—ເໝາະສົມແດ່ພຣະປະຕິຜູ້ຊອກຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ທາງຂອງປາຊຸຫັນໄປສູ່ມຸກຕິ.

Verse 22

कृत्वा विन्यस्य तन्मध्ये तदासनवरं शुभम् तस्याग्रतः पादपीठं नीलवज्रावभासितम्

ເມື່ອຈັດການແລ້ວ ແລະນຳໄປວາງໄວ້ກາງ ຄວນຕັ້ງອາສນະອັນປະເສີດ ແລະເປັນມົງຄຸນແດ່ພຣະອົງ; ແລະທາງໜ້າຄວນວາງປາດະປີຖະ (ຖານຮອງພຣະບາດ) ທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງວັດຊະຣະສີຟ້າ—ໝັ້ນຄົງ ສະຫວ່າງໄສ ເໝາະແກ່ການບູຊາ.

Verse 23

चक्रुः पादप्रतिष्ठार्थं कलशौ चास्य पार्श्वगौ सम्पूर्णौ परमाम्भोभिर् अरविन्दावृताननौ

ເພື່ອການສະຖາປະນາຖານຮອງອັນສັກສິດ ພວກເຂົາໄດ້ຈັດເຮັດກະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳພິທີ) ສອງໃບວາງໄວ້ຂ້າງຂ້າງ ເຕັມປຽມດ້ວຍນ້ຳອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ ແລະປາກໝໍ້ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກບົວ.

Verse 24

कलशानां सहस्रं तु सौवर्णं राजतं तथा ताम्रजं मृन्मयं चैव सर्वतीर्थाम्बुपूरितम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວນຈັດກະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳພິທີ) ໜຶ່ງພັນໃບ—ເຮັດດ້ວຍຄຳ ເງິນ ທອງແດງ ແລະດິນເຜົາ—ແຕ່ລະໃບເຕັມດ້ວຍນ້ຳສັກສິດຈາກທີ່ທິດທາງຈາລິກທັງປວງ ເພື່ອຖວາຍໃນການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 25

वासोयुगं तथा दिव्यं गन्धं दिव्यं तथैव च केयूरे कुण्डले चैव मुकुटं हारमेव च

ຂໍຖວາຍແດ່ພຣະອົງ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຄູ່ອັນທິບ ແລະ ກິ່ນຫອມອັນທິບ; ພ້ອມທັງຖວາຍກໍາໄລແຂນ ຕຸ້ມຫູ ມົກຸດ ແລະ ສາຍມາລາຄໍ ເພື່ອປະດັບພຣະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍປະສຸທີ່ຖືກຜູກມັດ ດ້ວຍການບູຊາລິງຄະຢ່າງເຄົາລົບ.

Verse 26

छत्रं शतशलाकं च वालव्यजनमेव च दत्तं महात्मना तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना

ພຣະພຣະຫມາ ປະຣະເມດຖິນ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຖວາຍພະສຸວັນພັດຮາຊະສະຫວ່າງ ມີຊ່ອງກະດູກຮ້ອຍອັນ ແລະ ພັດຫາງຢັກ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດ—ເພື່ອນົບນ້ອມບູຊາພຣະປະຕິຜູ້ສູງສຸດ ດ້ວຍທານອັນມົງຄຸນ.

Verse 27

शङ्खहाराङ्गगौरेण पृष्ठेनापि विराजितम् व्यजनं चन्द्रशुभ्रं च हेमदण्डं सुचामरम्

ມັນສ່ອງງາມແມ່ນແຕ່ດ້ານຫຼັງ ດ້ວຍຄວາມຂາວສະຫວ່າງດຸດສັງຂ໌ ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ; ແລະຍັງມີພັດທີ່ຂາວງາມດຸດແສງຈັນ—ຈາມະຣະຫາງຢັກອັນປະເສີດ ມີດ້າມຄໍາ.

Verse 28

ऐरावतः सुप्रतीको गजावेतौ सुपूजितौ मुकुटं काञ्चनं चैव निर्मितं विश्वकर्मणा

ໄອຣາວະຕະ ແລະ ສຸປຣະຕີກະ—ຊ້າງສູງສົ່ງສອງເຊື້ອ ທີ່ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມບູຊາຢ່າງສູງ—ຖືກນໍາມາຖວາຍ; ແລະມົກຸດຄໍາກໍຖືກວິສະວະກັມມະສ້າງຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ອິດທິອໍານາດອັນທິບ (aiśvarya) ຖືກຈັດເປັນເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກແຫ່ງອຳນາດຂອງພຣະປະຕິ ເພື່ອໜຸນສົ່ງການບູຊາຕາມທຳ ທີ່ສຸດທ້າຍລົງໃນພັກຕິຕໍ່ລິງຄະ.

Verse 29

कुण्डले चामले दिव्ये वज्रं चैव वरायुधम् जांबूनदमयं सूत्रं केयूरद्वयमेव च

ພຣະອົງສວມຕຸ້ມຫູທິບສອງຂ້າງ ບໍ່ມີມົນທິນ; ແລະຍັງຖືວັຊຣະ—ອາວຸດອັນປະເສີດ—ພ້ອມທັງສາຍສູດທອງຈາມບູນະດະ ແລະ ກໍາໄລແຂນຄູ່ອີກດ້ວຍ.

Verse 30

सम्भाराणि तथान्यानि विविधानि बहून्यपि समन्तान् निन्युर् अव्यग्रा गणपा देवसंमताः

ຕໍ່ມາ ຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຮັບຮອງ ໄດ້ນໍາເອົາດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ບໍ່ວຸ້ນວາຍ ຈາກທຸກທິດ ທັງວັດຖຸຫຼາຍຊະນິດ ແລະສິ່ງຈໍາເປັນອື່ນໆອີກຫຼາຍ ສໍາລັບພິທີອັນສັກສິດ।

Verse 31

ततो देवाश् च सेन्द्राश् च नारायणमुखास् तथा मुनयो भगवान्ब्रह्मा नवब्रह्माण एव च

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣະ ພວກທີ່ມີນາຣາຍະນະເປັນຫົວໜ້າ ບັນດາມຸນີ ພຣະພຣະພຣະພຣະບຣະຫມາຜູ້ປະເສີດ ແລະບຣະຫມາທັງເກົ້າ ກໍໄດ້ຊຸມນຸມພ້ອມກັນທັງໝົດ।

Verse 32

देवैश् च लोकाः सर्वे ते ततो जग्मुर्मुदा युताः तेष्वागतेषु सर्वेषु भगवान्परमेश्वरः

ຕໍ່ມາ ໂລກທັງປວງນັ້ນພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ເດີນທາງອອກໄປຈາກທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ। ແລະເມື່ອທຸກພວກເຂົາມາຮອດແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ—ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ກໍປາກົດພຣະອໍານາດອັນເອກະລາດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ।

Verse 33

सर्वकार्यविधिं कर्तुम् आदिदेश पितामहम् पितामहो ऽपि भगवान् नियोगादेव तस्य तु

ເພື່ອຈັດຕັ້ງລະບຽບວິທີອັນຄົບຖ້ວນສໍາລັບກິດການທັງປວງແຫ່ງຈັກກະວານ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມີພຣະບັນຊາໃຫ້ພິຕາມະຫາ (ພຣະບຣະຫມາ) ກະທໍາ. ແລະພິຕາມະຫາແມ່ນແມ່ນຜູ້ມີທິບະພາບ ກໍປະຕິບັດແຕ່ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 34

चकार सर्वं भगवान् अभिषेकं समाहितः अर्चयित्वा ततो ब्रह्मा स्वयमेवाभ्यषेचयत्

ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ (abhiṣeka) ທັງໝົດໃຫ້ສໍາເລັດ. ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຣະບຣະຫມາໄດ້ອະພິເສກດ້ວຍພຣະອົງເອງແກ່ລິງຄະອັນສັກສິດ ສະຖາປະນາພຣະອົງເປັນປະຕິ—ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸ (paśu) ຈາກປາຊະ (pāśa) ດ້ວຍການບູຊາອັນຖືກທາງ।

Verse 35

ततो विष्णुस्ततः शक्रो लोकपालास्तथैव च अभ्यषिञ्चन्त विधिवद् गणेन्द्रं शिवशासनात्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸ ຕໍ່ມາ ພຣະສັກກະ (ອິນທຣະ) ແລະ ບັນດາໂລກະປາລາ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກຕາມລຳດັບພິທີກຳ ແກ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະເນນທຣະ) ໂດຍເຊື່ອຟັງພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 36

ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव पिता महपुरोगमाः स्तुतवत्सु ततस्तेषु विष्णुः सर्वजगत्पतिः

ຕໍ່ມາ ບັນດາ຤ິສີໄດ້ສັນລະເສີນ ໂດຍມີພຣະບິດາ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນຜູ້ນຳ. ເມື່ອບົດສັນລະເສີນນັ້ນສິ້ນສຸດ ພຣະວິສນຸ—ອົງຈອມໂລກທັງປວງ—ກໍປາກົດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ।

Verse 37

शिरस्यञ्जलिमादाय तुष्टाव च समाहितः प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा जयशब्दं चकार च

ພຣະອົງນຳຝາມືປະນົມວາງໄວ້ເທິງສີສະ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ ແລ້ວສັນລະເສີນ. ດ້ວຍຝາມືພັບ ແລະ ກາຍກົ້ມລົງດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ພຣະອົງຍັງໄດ້ຮ້ອງສຽງໄຊຊະນະ “ຊະຍະ!” ແດ່ພຣະປະຕິ ຜູ້ປົດພັນບ່ວງພາຊະຂອງພາຊຸ।

Verse 38

ततो गणाधिपाः सर्वे ततो देवास्ततो ऽसुराः एवं स्तुतश्चाभिषिक्तो देवैः सब्रह्मकैस्तदा

ຕໍ່ມາ ຫົວໜ້າຄະນະທັງປວງ ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະ ແລະ ຕໍ່ມາແມ່ນແຕ່ອະສຸຣາ ກໍພາກັນສັນລະເສີນພຣະອົງຕາມລຳດັບ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະປະຕິ—ອັນເປັນສິວະຕັດຕະວະແທ້—ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ຮັບການອະພິເສກຈາກເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ।

Verse 39

उद्वाहश् च कृतस्तत्र नियोगात्परमेष्ठिनः मरुतां च सुता देवी सुयशाख्या बभूव या

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ພິທີອຸດວາຫະ (ພິທີແຕ່ງງານ) ໄດ້ຖືກປະກອບຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລະຈາກບັນດາມະຣຸດ ກໍເກີດທິດາເທວີອົງໜຶ່ງ ມີນາມລືຊາວ່າ “ສຸຍາຊາ” (Suyāśā).

Verse 40

लब्धं शशिप्रभं छत्रं तया तत्र विभूषितम् चामरे चामरासक्तहस्ताग्रैः स्त्रीगणैर्युता

ນາງໄດ້ຮັບການປະດັບດ້ວຍຮົ່ມພະຣາຊະທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ ທີ່ໄດ້ມາໃໝ່ ແລະມີຫມູ່ນາງສາວຫຼາຍຄົນລ້ອມຮອບ ມືຖືຈາມະຣາ (ພັດຫາງຈາມະຣີ) ໂບກພັດບູຊາ ສະແດງສິຣິສົມບັດແລະຄວາມມົງຄຸນ।

Verse 41

सिंहासनं च परमं तया चाधिष्ठितं मया अलंकृता महालक्ष्म्या मुकुटाद्यैः सुभूषणैः

«ຍັງມີບັນລັງສິງຫາສະນະອັນສູງສຸດ ແລະຂ້ອຍໄດ້ນັ່ງເທິງນັ້ນຄຽງຄູ່ກັບນາງ; ມະຫາລັກສະມີໄດ້ປະດັບຂ້ອຍດ້ວຍມົກຸດ ແລະເຄື່ອງປະດັບມົງຄຸນອື່ນໆ»।

Verse 42

लब्धो हारश् च परमो देव्याः कण्ठगतस् तथा वृषेन्द्रश् च सितो नागः सिंहः सिंहध्वजस् तथा

ໄດ້ຮັບສາຍຄໍອັນສູງສຸດ ແລະນໍາໄປສວມໃຫ້ແກ່ພຣະເທວີທີ່ຄໍ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍປາກົດມີວົວເຈົ້ານາຍ (ນັນທິ) ງູຂາວ ສິງ ແລະທຸງສິງ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍປະກາດອຳນາດແຫ່ງສິວະ-ສັກຕິ ແລະພະລັງມົງຄຸນທີ່ປົກປ້ອງປາຊຸ (paśu) ຈາກພາຊະ (pāśa) ໃນພຣະອຳນາດຂອງປະຕິ (Pati).

Verse 43

रथश् च हेमच्छत्रं च चन्द्रबिंबसमप्रभम् अद्यापि सदृशः कश्चिन् मया नास्ति विभुः क्वचित्

«ມີລົດຮົບ ແລະຮົ່ມຄໍາທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ; ແມ່ນຈົນທຸກມື້ນີ້ ຂ້ອຍກໍບໍ່ເຫັນຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອຳນາດຜູ້ໃດ ທີ່ເທົ່າທຽມຂ້ອຍໄດ້ເລີຍ»។

Verse 44

सान्वयं च गृहीत्वेशस् तथा संबन्धिबान्धवैः आरुह्य वृषमीशानो मया देव्या गतः शिवः

ພຣະເຈົ້າໄດ້ນໍາເອົາວົງສານຸວົງຂອງພຣະອົງໄປດ້ວຍ ແລະຍັງມີຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ກ່ຽວພັນທັງຫຼາຍ; ພຣະອີຊານະ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ວົວ (ວຣິສະ) ແລະພຣະສິວະໄດ້ເດີນທາງໄປພ້ອມກັບຂ້ອຍ ຜູ້ເປັນເທວີ।

Verse 45

तदा देवीं भवं दृष्ट्वा मया च प्रार्थयन् गणैः मुनिदेवर्षयः सिद्धा आज्ञां पाशुपतीं द्विजाः

ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າແລະພວກກະນະ ໄດ້ເຫັນເທວີ ແລະ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວຈຶ່ງອ້ອນວອນ. ບັນດາມຸນີ, ເທວະຣິສີ, ສິດທະ ແລະ ດວິຊະ ລ້ວນຂໍຮັບ «ອາຊະຍາພາຊຸປະຕະ» ຄືພຣະບັນຍັດຂອງພຣະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍພາຊຸ (ວິນຍານ) ຈາກພາຊ (ພັນທະ)។

Verse 46

अथाज्ञां प्रददौ तेषाम् अर्हाणाम् आज्ञया विभोः नन्दिको नगजाभर्तुस् तेषां पाशुपतीं शुभाम्

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ, ນັນດີໄດ້ມອບຄໍາສັ່ງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນເຄົາລົບເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍປະທານອໍານາດພາຊຸປະຕະອັນເປັນມົງຄຸນ—ຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນສາມີແຫ່ງເທວີຜູ້ເກີດຈາກພູ (ພຣະສິວະ, ຄູ່ຄອງຂອງປາຣະວະຕີ)។

Verse 47

तस्माद्धि मुनयो लब्ध्वा तदाज्ञां मुनिपुङ्गवात् भवभक्तास्तदा चासंस् तस्मादेवं समर्चयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງນັ້ນຈາກມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວກາຍເປັນຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ພະພະວະ (ພຣະສິວະ). ເພາະສະນັ້ນ ຄວນບູຊາຕາມວິທີນີ້ແທ້ໆ.

Verse 48

नमस्कारविहीनस्तु नाम उद्गिरयेद्भवे ब्रह्मघ्नदशसंतुल्यं तस्य पापं गरीयसम्

ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດຂາດການນົບນ້ອມນະມັດສະການ ແລ້ວແຕ່ອອກສຽງພຣະນາມຂອງພະພະວະໃນຊີວິດໂລກີ, ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໜັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ ເທົ່າກັບບາບຂອງຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະສິບຄົນ.

Verse 49

तस्मात्सर्वप्रकारेण नमस्कारादिमुच्चरेत् आदौ कुर्यान्नमस्कारं तदन्ते शिवतां व्रजेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນທຸກວິທີ ຄວນເລີ່ມດ້ວຍຄໍານົບນ້ອມນະມັດສະການ. ຄວນເຮັດນະມັດສະການໃນຕອນຕົ້ນ; ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດດ້ວຍຄວາມພັກດີເຊັ່ນນັ້ນ ພາຊຸ (ວິນຍານ) ຈະເຖິງສະພາວະແຫ່ງພຣະສິວະ ເຂົ້າໃກ້ພຣະປະຕິ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອພາຊ (ພັນທະ).