Adhyaya 13

Verse 1

सूत उवाच एकत्रिंशत्तमः कल्पः पीतवासा इति स्मृतः ब्रह्मा यत्र महाभागः पीतवासा बभूव ह

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ກັລປະທີ່ສາມສິບເອັດ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ປີຕະວາສາ’ ກັລປະ; ເພາະໃນວົງຈອນນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສິຣິອັນຍິ່ງ ໄດ້ປາກົດກາຍນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງແທ້».

Verse 2

ध्यायतः पुत्रकामस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः प्रादुर्भूतो महातेजाः कुमारः पीतवस्त्रधृक्

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ພຣະປະຣະເມດຖິນ ນັ່ງສະມາທິດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ບຸດ ກໍມີຍຸວະເທວະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ມີເຕຊະອັນຍິ່ງ ປາກົດຂຶ້ນ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ.

Verse 3

पीतगन्धानुलिप्ताङ्गः पीतमाल्यांबरो युवा हेमयज्ञोपवीतश् च पीतोष्णीषो महाभुजः

ອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງຖືກທາດ້ວຍກິ່ນຫອມສີທອງເຫຼືອງ; ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະ ຄ້ອງມາລາສີເຫຼືອງ. ໃນຮູບຍຸວະ ພຣະອົງສະພາຍຍັດຍະໂອປະວີຕະສີທອງ ແລະ ສວມອຸສນີສະສີເຫຼືອງ; ພຣະອົງມີແຂນອັນແຂງແກ່ງ ເປັນພຣະປະຕິ ຜູ້ຜ່ອນຄາຍພາສະ (ເຊືອກຜູກ) ຂອງປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ).

Verse 4

तं दृष्ट्वा ध्यानसंयुक्तो ब्रह्मा लोकमहेश्वरम् मनसा लोकधातारं प्रपेदे शरणं विभुम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ປະສານຢູ່ໃນສະມາທິ ກໍໄດ້ອາໄສໃນໃຈ ເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ເປັນຜູ້ທຳລົງ ແລະ ຈັດວາງໂລກທັງປວງ.

Verse 5

ततो ध्यानगतस्तत्र ब्रह्मा माहेश्वरीं वराम् गां विश्वरूपां ददृशे महेश्वरमुखाच्च्युताम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ເຂົ້າສູ່ສະມາທິລຶກຊຶ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ເຫັນ “ໂຄມະເຫສະວະຣີ” ອັນປະເສີດ—ວິສະວະຣູປາ ຮູບສາກົນ—ຜຸດອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະມະຫາເທວະ. ດ້ວຍດັດສະນະນີ້ ພຣະພຣະຫມາ ຮູ້ແຈ້ງວ່າ ພຣະສິວະແມ່ນ “ປະຕິ” ຜູ້ເປັນບໍ່ເກີດຂອງທຸກພະລັງຄ້ຳຈຸນໂລກ।

Verse 6

चतुष्पदां चतुर्वक्त्रां चतुर्हस्तां चतुःस्तनीम् चतुर्नेत्रां चतुःशृङ्गीं चतुर्दंष्ट्रां चतुर्मुखीम्

ພຣະອົງເຫັນຮູບອັນອັດສະຈັນ ແລະນ່າເກງຂາມ: ມີສີ່ຕີນ ສີ່ໜ້າ ສີ່ມື ແລະສີ່ນົມ; ມີສີ່ຕາ ສີ່ເຂົາ ແລະສີ່ງາ—ເປັນການປະຈັກຂອງພະລັງອັນລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍພະລັງນັ້ນ “ປະຕິ” (ພຣະສິວະ) ຄອບຄອງລະບຽບທີ່ປາກົດ ແຕ່ຍັງຢູ່ເຫນືອພາຊະ (pāśa) ທຸກຢ່າງ।

Verse 7

द्वात्रिंशद्गुणसंयुक्ताम् ईश्वरीं सर्वतोमुखीम् स तां दृष्ट्वा महातेजा महादेवीं महेश्वरीम्

ນາງຜູ້ເປັນອິດສະວະຣີ ປະກອບດ້ວຍຄຸນທິບ 32 ປະການ ແລະຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ ຖືກຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫັນ. ເມື່ອເຫັນນາງ ທ່ານຮູ້ແຈ້ງວ່ານາງແມ່ນ ມະຫາເທວີ ມະເຫສະວະຣີສູງສຸດ—ພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຄອບຄອງທຸກສິ່ງ।

Verse 8

पुनराह महादेवः सर्वदेवनमस्कृतः मतिः स्मृतिर्बुद्धिरिति गायमानः पुनः पुनः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ—ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ ໂດຍຂັບຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ: “ມະຕິ (ການພິຈາລະນາ), ສະມຣິຕິ (ຄວາມຈື່ຈຳ), ແລະ ພຸດທິ (ປັນຍາຕື່ນຮູ້)” ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 9

एह्येहीति महादेवि सातिष्ठत्प्राञ्जलिर्विभुम् विश्वमावृत्य योगेन जगत्सर्वं वशीकुरु

“ມາເຖີດ ມາເຖີດ ໂອ ມະຫາເທວີ!”—ເຂົາຈຶ່ງຢືນດ້ວຍມືປະນົມຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ ແລະກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍໂຍຄະ ຂໍໃຫ້ພຣະນາງຫຸ້ມຫໍ່ຈັກກະວານ ແລະເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຢູ່ໃນອຳນາດທິບຂອງພຣະນາງ.”

Verse 10

अथ तामाह देवेशो रुद्राणी त्वं भविष्यसि ब्राह्मणानां हितार्थाय परमार्था भविष्यसि

ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: «ເຈົ້າຈະເປັນ ຣຸດຣານີ. ເພື່ອປະໂຫຍດແລະຄວາມສຸກຂອງພຣາຫມັນ ເຈົ້າຈະປາກົດ ແລະຈະຕັ້ງຢູ່ໃນປະຣະມາດ (paramārtha) ອັນສູງສຸດ ນໍາສັດທັງຫຼາຍໄປສູ່ຄວາມດີສູງສຸດ»។

Verse 11

तथैनां पुत्रकामस्य ध्यायतः परमेष्ठिनः प्रददौ देवदेवेशः चतुष्पादां जगद्गुरुः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ປາຖະໜາບຸດ ແລະເຂົ້າສູ່ສະມາທິ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ປະທານ ເວດາສີ່ພາກ (ຈະຕຸສະປາດ) ໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ, ເປັນທາງໃຫ້ປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ເຂົ້າໃກ້ພະຕິ (Pati) ອົງຈອມເຈົ້າໄດ້।

Verse 12

ततस्तां ध्यानयोगेन विदित्वा परमेश्वरीम् ब्रह्मा लोकगुरोः सो ऽथ प्रतिपेदे महेश्वरीम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຮູ້ແຈ້ງພຣະເທວີສູງສຸດ ດ້ວຍວິທີໂຍຄະແຫ່ງການພິຈາລະນາ. ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຄູອາຈານແຫ່ງໂລກທັງປວງ ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸການຮູ້ຈັກອັນແທ້ຈິງແຫ່ງ ມະເຫສະວະຣີ (Maheśvarī).

Verse 13

गायत्रीं तु ततो रौद्रीं ध्यात्वा ब्रह्मानुयन्त्रितः इत्येतां वैदिकीं विद्यां रौद्रीं गायत्रीमीरिताम्

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງໄດ້ພິຈາລະນາ «ຣາວດຣີ ກາຍະຕຣີ». ດັ່ງນັ້ນ ວິທະຍາມັນຕຣະແຫ່ງເວດານີ້ ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າ «ຣາວດຣີ ກາຍະຕຣີ»—ມັນຕຣະທີ່ຫັນປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ໃຫ້ມຸ່ງໄປຫາ ພະຕິ (Pati) ຣຸດຣະ.

Verse 14

जपित्वा तु महादेवीं ब्रह्मा लोकनमस्कृताम् प्रपन्नस्तु महादेवं ध्यानयुक्तेन चेतसा

ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ສວດຈະປະ (japa) ແດ່ ມະຫາເທວີ—ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາ ມະຫາເທວະ ດ້ວຍຈິດທີ່ຜູກໄວ້ກັບການພິຈາລະນາ.

Verse 15

ततस्तस्य महादेवो दिव्ययोगं बहुश्रुतम् ऐश्वर्यं ज्ञानसंपत्तिं वैराग्यं च ददौ प्रभुः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫາເທວະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ໄດ້ປະທານແກ່ລາວ ໂຍຄະອັນທິບພະ, ຄວາມຮູ້ສັກສິດອັນກວ້າງຂວາງ, ອຳນາດອິດທິລາດ, ຊັບແຫ່ງປັນຍາແທ້ ແລະ ວິຣາຄະ—ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ.

Verse 16

ततो ऽस्य पार्श्वतो दिव्याः प्रादुर्भूताः कुमारकाः पीतमाल्यांबरधराः पीतस्रगनुलेपनाः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຂ້າງພຣະອົງ ບັນດາກຸມາຣະອັນທິບພະໄດ້ປາກົດ—ເປັນຜູ້ຕິດຕາມວັຍໜຸ່ມ—ນຸ່ງຫົ່ມສີເຫຼືອງ ແລະ ຄ້ອງພວງມາລາສີເຫຼືອງ, ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ແລະນ້ຳຫອມສີເຫຼືອງ—ເປັນນິມິດວ່າພຣະປະຕິຊົງເປີດເຜີຍບໍລິວານອັນມົງຄຸນ.

Verse 17

पीताभोष्णीषशिरसः पीतास्याः पीतमूर्धजाः ततो वर्षसहस्रान्त उषित्वा विमलौजसः

ເຂົາເຈົ້າມີຜ້າໂພກຫົວສີເຫຼືອງ, ໃບໜ້າສີເຫຼືອງ, ແລະ ຜົມສີເຫຼືອງ. ແລ້ວບັນດາຜູ້ມີຣັດສະມີບໍ່ມີມົນທິນ ໄດ້ພັກອາໄສຈົນຄົບພັນປີ.

Verse 18

योगात्मानस्तपोह्लादाः ब्राह्मणानां हितैषिणः धर्मयोगबलोपेता मुनीनां दीर्घसत्त्रिणाम्

ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ມີຈິດເປັນໂຍຄີ, ເປັນນັກຕະປະສະຍາຜູ້ຊື່ນບານໃນຄວາມສຸກທີ່ເກີດຈາກຕະປະ; ເປັນຜູ້ປາດຖະໜາປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນ; ພ້ອມດ້ວຍພະລັງຂອງທຳມະ ແລະ ໂຍຄະ—ເປັນມຸນີຜູ້ຮັກສາພິທີສັດຕຣະອັນຍາວນານ.

Verse 19

उपदिश्य महायोगं प्रविष्टास्ते महेश्वरम् एवमेतेन विधिना ये प्रपन्ना महेश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ສອນມະຫາໂຍຄະແກ່ເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າກໍເຂົ້າໄປສູ່ມະເຫສະວະຣະ—ມະຫາເທວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດນີ້ ຜູ້ໃດທີ່ຍອມຈຳນົນຕໍ່ມະເຫສະວະຣະ ຈະໄດ້ຮອດການຫຼວມຮວມໃນພຣະອົງ—ພຣະປະຕິ ຜູ້ຕັດພາສະ (pāśa) ອັນຜູກມັດປາສຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກ.

Verse 20

अन्ये ऽपि नियतात्मानो ध्यानयुक्ता जितेन्द्रियाः ते सर्वे पापमुत्सृज्य विमला ब्रह्मवर्चसः

ຄົນອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ—ຜູ້ຄວບຄຸມຕົນ ຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ ແລະຊະນະອິນທຣີ—ລະທິ້ງບາບທັງປວງ; ກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ເພາະວິໄນພາຍໃນຂອງເຂົາສອດຄ່ອງກັບພຣະປະຕິ (Pati) ພຣະສິວະ ຜູ້ຕັດພາຊະ (pāśa) ທີ່ຜູກພະຊຸ (paśu) ໄວ້.

Verse 21

प्रविशन्ति महादेवं रुद्रं ते त्वपुनर्भवाः

ເຂົາເຈົ້າເຂົ້າສູ່ພຣະຣຸດຣະ ມະຫາເທວະ ພຣະເຈົ້າຍິ່ງໃຫຍ່; ເມື່ອເຖິງພຣະອົງເປັນພຣະປະຕິ (Pati) ແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າກາຍເປັນອະປຸນັບພະວະ (apunarbhava) — ວິນຍານທີ່ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງການກັບມາເກີດອີກ.