Adhyaya 45
Determining Rites for Difficult/Inauspicious Deaths; Annual and Daily Śrāddha Rules
ຕໍ່ເນື່ອງຈາກ Preta Kalpa ວ່າດ້ວຍການປະຕິບັດຫຼັງການເສຍຊີວິດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ພຣະວິṣṇu ສອນ Garuḍa ເປັນແນວທາງຕັດສິນໃຈສໍາລັບ śrāddha ເມື່ອການຕາຍບໍ່ປົກກະຕິ ຫຼືອັບມົງຄຸນ. ພຣະອົງກໍານົດກອບ śrāddha ປະຈໍາປີ ແຍກ ekoddiṣṭa (ຈົ່ງໃຈຜູ້ດຽວ) ອອກຈາກ pārvaṇa (ຫຼາຍ Pitṛ) ແລະລະບຸຂໍ້ຍົກເວັ້ນຕາມສະຖານະ agnihotra ແລະບຸດບາງປະເພດ. ມີຄໍາສັ່ງພິເສດເຊັ່ນ ຕາຍໃນ darśa/ວັນເດືອນໃໝ່ ຫຼືໃນຊ່ວງ preta-ສອງອາທິດ ແລະກົດ “ແກ້ໄຂ” ປະຕິທິນເມື່ອ āśauca ຫຼືອຸປະສັກຂັດຂວາງ. ບົດນີ້ຍັງກ່າວເຖິງກໍລະນີວັນຕາຍບໍ່ຮູ້, ຢູ່ໄກບ້ານ, ຮູ້ຂ່າວຊ້າ, ແລະການແບ່ງຄວາມຜິດເມື່ອບໍ່ຮູ້ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ. ຕໍ່ມາຫັນໄປຫາ śrāddha ປະຈໍາວັນ: āvāhana, svadhā, piṇḍa, homa, ຂໍ້ຈໍາກັດ brahmacarya, Viśvedevas, ຂໍ້ຫ້າມອາຫານ, dakṣiṇā ແລະການສົ່ງກັບ. ສຸດທ້າຍຈັດປະເພດ śrāddha (nitya, daiva/Deva-śrāddha, vṛddhi, kāmya, naimittika, ābhyudayika) ແລະລໍາດັບທີ່ຖືກ (ຝ່າຍແມ່ກ່ອນຝ່າຍພໍ່ ແລະຂະຫຍາຍເຖິງປູ່ຕາຝ່າຍແມ່)។
Shlokas
Verse 1
दुर्मरणे कार्याकार्यक्रियादिनिरूपणं नाम चतुश्चत्वारिंशो ऽध्यायः श्रीविष्णुरुवाच / प्रत्यब्दं श्राद्धमेवं ते कथयामि खगेश्वर / प्रत्यब्दं पार्वणेनैव कुर्यातां क्षेत्रजोरसौ
ບົດທີ 45 ມີຊື່ວ່າ «ການກໍານົດວ່າພິທີໃດຄວນເຮັດ ແລະພິທີໃດບໍ່ຄວນເຮັດ ໃນກໍລະນີການຕາຍອັນອັບມົງຄຸນ (ດຸຣມະຣະນະ)». ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ຂະເກສະວະຣະ (ກະຣຸດ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍສຣາດທະປະຈໍາປີໃຫ້ເຈົ້າ. ທຸກປີ ຄວນໃຫ້ສອງຝ່າຍ—ຄະເຊດຣະຈະນະ (kṣetrajña) ແລະຜູ້ມີຣະສະ (rasa) ໃນກາຍ—ປະກອບຕາມວິທີ pārvana».
Verse 2
विधिनाचेतरैरेवमेकोद्दिष्टं न पार्वणम्
ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີກົດລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງ ນີ້ແມ່ນ «ເອກົດດິດຖະ» (ສຣາດທະບູຊາອົງດຽວ) ບໍ່ແມ່ນ «ປາຣະວະນະ» (ສຣາດທະບູຊາປິຕຣິຫຼາຍອົງ).
Verse 3
अनग्नेश्च सुतौ स्यातामनग्नी क्षेत्रजोरसौ / एकोद्दिष्टं न कुर्यातां प्रत्यब्दं तौ तु पार्वणम्
ຖ້າຜູ້ຕາຍເປັນອະນັກນິ (ຜູ້ບໍ່ຮັກສາໄຟສັກສິດ) ລູກຊາຍສອງຄົນ—ຄື ລູກຂອງຍິງບໍ່ແຕ່ງງານ ແລະ ລູກທີ່ເກີດຈາກການແຕ່ງຕັ້ງແບບ kṣetraja—ບໍ່ຄວນເຮັດ «ເອກົດດິດຖະ»; ແຕ່ຄວນເຮັດ «ປາຣະວະນະ» ທຸກປີ।
Verse 4
यदा त्वन्यतरः साग्निः पुत्रो वाप्यथवा पिता / प्रत्यब्दं पार्वणं तत्र कुर्यातां क्षेत्रजौरसौ
ແຕ່ເມື່ອຢູ່ທີ່ນັ້ນມີລູກຊາຍຜູ້ຮັກສາໄຟສັກສິດ (sāgni) ຫຼືມີພໍ່ຢູ່ ແລ້ວລູກຊາຍສອງຄົນ—ທັງ kṣetraja ແລະ aurasa—ຄວນເຮັດ «ປາຣະວະນະ» śrāddha ທຸກປີ।
Verse 5
अनग्नयः साग्नयो वा पुत्रा वा पितरो ऽपि वा / एकोद्दिष्टं सुतैः कार्यं क्षयाह इति केचन
ບໍ່ວ່າຜູ້ຕາຍເປັນອະນັກນິ ຫຼື sāgni; ບໍ່ວ່າເປັນລູກຊາຍ ຫຼືແມ່ນພໍ່ກໍຕາມ—ອາຈານບາງພວກກ່າວວ່າ ລູກຊາຍຄວນເຮັດ «ເອກົດດິດຖະ» ໃນວັນ «kṣayāha».
Verse 6
दर्शकाले क्षयो यस्य प्रेतपक्षे ऽथ वा पुनः / प्रत्यब्दं पार्वणं कार्यं तस्य सर्वैः सुतैरपि
ຖ້າການຕາຍເກີດໃນເວລາ Darśa (ພິທີວັນເດືອນດັບ) ຫຼືເກີດໃນ Preta-pakṣa (ຄືຄື່ງເດືອນຂອງເປຣຕະ) ອີກຄັ້ງ ແລ້ວສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວນເຮັດ «ປາຣະວະນະ» śrāddha ທຸກປີ ໂດຍລູກຊາຍທຸກຄົນດ້ວຍ.
Verse 7
एकोद्दिष्टमपुत्राणां पुंसां स्याद्योपितामपि / एकोद्दिष्टे कुशा ग्राह्याः समूला यज्ञकर्मणि / बहिर्लूनाः सकृल्लनाः श्राद्धं वृद्धिमृते सदा
ພິທີ ekoddiṣṭa-śrāddha (ການບູຊາດ້ວຍໃຈດຽວແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບຄົນດຽວ) ຄວນເຮັດໃຫ້ແກ່ຊາຍຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍ ແມ່ນແຕ່ມີລູກຮັບອຸປະຖຳກໍຕາມ. ໃນພິທີ ekoddiṣṭa ຕ້ອງເອົາຫຍ້າກຸສະພ້ອມຮາກ ເພື່ອກິດຍັດຍະ; ຕັດຈາກດ້ານນອກ ແລະໃຊ້ພຽງຄັ້ງດຽວ. śrāddha ນີ້ຄວນເຮັດເປັນນິດ ໂດຍບໍ່ຫາການເພີ່ມພູນພິທີ.
Verse 8
कर्तव्ये पार्वणे श्राद्धे आशौचं यदि जायते / आशौचावगमे कुर्याच्छ्राद्धं हि तदनन्तरम्
ຖ້າໃນເວລາທີ່ຄວນເຮັດ parva-śrāddha (ສຣາດທະປະຈຳການ) ເກີດມີ āśauca (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຕາມພິທີ) ຂຶ້ນ, ເມື່ອ āśauca ສິ້ນສຸດແລ້ວ ຄວນເຮັດ śrāddha ທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ.
Verse 9
एकोद्दिष्टे तु सम्प्राप्ते यदि विघ्नः प्रजायते / मासेन्यस्मिन् तिथौ तस्यां कुर्याच्छ्राद्धं तदैव हि
ເມື່ອເວລາຂອງ ekoddiṣṭa-śrāddha ມາຮອດ ຖ້າເກີດອຸປະສັກຂຶ້ນ, ໃນເດືອນອື່ນ—ໃນວັນຕິຖີດຽວກັນນັ້ນ—ຄວນເຮັດ śrāddha ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ.
Verse 10
तूष्णीं श्राद्धान्तु शूद्रस्य भार्यायास्तत्सुतस्य च / कन्यायाश्च द्विजातीनामनुपेतद्विजस्य च
ສຳລັບຊູດຣະ ແລະສຳລັບເມຍຂອງລາວ ແລະລູກຊາຍຂອງລາວ, ອີກທັງສຳລັບລູກສາວທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານຂອງພວກດວິຊາຕິ ແລະສຳລັບດວິຊາຕິທີ່ຍັງບໍ່ຜ່ານ upanayana, śrāddha ຄວນເຮັດດ້ວຍຄວາມສງົບ ໄຮ້ສຽງສວດ.
Verse 11
एककाले गता सूनां बहूनामथ वा द्वयोः / तन्त्रेण श्रपणं कुर्याच्छ्राद्धं कुर्यात् पृथक्पृथक्
ຖ້າໃນເວລາດຽວກັນ ຍາດພີ່ນ້ອງໃນສາຍຕະກູນຫຼາຍຄົນ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ສອງຄົນ—ໄດ້ລ່ວງລັບໄປ, ການຫຸງຕົ້ມອາຫານພິທີອາດເຮັດດ້ວຍຂັ້ນຕອນຮ່ວມອັນດຽວ; ແຕ່ການຖວາຍ śrāddha ຄວນເຮັດແຍກຕ່າງຫາກໃຫ້ແຕ່ລະຄົນ.
Verse 12
दद्यात् पूर्वं मृतस्यादौ द्वितीयस्य ततः पुनः / तृतीयस्य ततः कुर्यात् संनिपाते त्वयं विधिः (क्रमः)
ເມື່ອຈະຖວາຍບູຊາອາຫານ ຄວນຖວາຍໃຫ້ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດກ່ອນເປັນອັນດັບທໍາອິດ; ຈາກນັ້ນຖວາຍໃຫ້ຄົນທີສອງ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄົນທີສາມ. ໃນພິທີຮ່ວມ ນີ້ແມ່ນລະບຽບທີ່ກໍານົດ—ແມ່ນລໍາດັບນີ້.
Verse 13
प्रत्यब्दमेवं यः कुर्याद्यथातथमतन्द्रितः / तारयित्वा पितॄन् सर्वान् प्राप्नोति परमां गतिम्
ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດພິທີເຫຼົ່ານີ້ທຸກປີ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທີ່ກໍານົດ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ແກ່ປິຕຣະທັງປວງ ແລະບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.
Verse 14
न ज्ञायते मृताहश्चेत् प्रस्थानदिनमेव च / मासश्चेत् स्यात् परिज्ञातस्तद्दर्शे स्यान्मृताहिकम्
ຖ້າບໍ່ຮູ້ວັນເສຍຊີວິດແນ່ຊັດ ກໍໃຫ້ເອົາວັນອອກເດີນທາງ/ວັນຈາກໄປເປັນວັນມໍລະນະ. ແຕ່ຖ້າຮູ້ເດືອນ ເມື່ອຕິຖີນັ້ນປາກົດໃນເດືອນນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນເຮັດມຣະຕາຫິກ (ພິທີວັນມໍລະນະ).
Verse 15
यदा मासो न विज्ञातो विज्ञातं दिनमेव च / तदा मार्गशिरे मासि माघे वा तद्दिनं भवेत्
ເມື່ອບໍ່ຮູ້ເດືອນແນ່ຊັດ ແຕ່ຮູ້ແຕ່ວັນ ໃຫ້ເອົາວັນນັ້ນເປັນວັນໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ (Mārgaśīrṣa) ຫຼືບໍ່ກໍໃນເດືອນມາຄະ (Māgha).
Verse 16
दिनमासावविज्ञातौ मरणस्य यदा पुनः / प्रस्थानदिनमासौ तु ग्राह्यौ श्राद्धे मयोदितौ
ເມື່ອບໍ່ຮູ້ທັງວັນແລະເດືອນແຫ່ງການເສຍຊີວິດ ໃນການເຮັດສຣາດທະ (Śrāddha) ຄວນຮັບເອົາວັນແລະເດືອນແຫ່ງການຈາກໄປ/ອອກເດີນທາງຂອງຜູ້ລ່ວງລັບ ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້.
Verse 17
प्रस्थानस्यापि न ज्ञातौ दिनमासौ यदा पुनः / मृतवार्ताश्रुतौ ग्राह्यौ पूर्वप्रोक्तक्रमेण तु
ຖ້າບໍ່ຮູ້ວັນແລະເດືອນແຫ່ງການຈາກໄປ (ມໍລະນະ) ຂອງຜູ້ໃດໜຶ່ງ ກໍໃຫ້ຖືເອົາວັນແລະເດືອນທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວມໍລະນະນັ້ນ ຕາມລຳດັບທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।
Verse 18
प्रवासमन्तरेणापि स्यातां तौ विस्मृतौ यदा / तदानीमपि तौ ग्राह्यौ पूर्ववत् तु मृताहिके
ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີການໄປຢູ່ໄກ (ບໍ່ມີການຂາດຫາຍ) ກໍຕາມ ຖ້າພິທີທັງສອງນັ້ນຖືກລືມ ໃນເວລາຕໍ່ມາກໍຍັງຕ້ອງຖືເອົາແລະປະຕິບັດ ເຫມືອນທີ່ຄວນເຮັດໃນວັນມຣິຕາຫິກ (mṛtāhika) ດັ່ງເກົ່າ।
Verse 19
गृहस्थे प्रोषिते यच्च कश्चित्तु म्रियते गृहे / आसौचापगमे यत्र प्रारब्धे श्राद्धकर्मणि
ຖ້າໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າເຮືອນໄປຢູ່ນອກບ້ານ ມີຜູ້ໃດໜຶ່ງເສຍຊີວິດໃນເຮືອນ ເມື່ອໄລຍະອາເສົາຈະ (āśauca) ສິ້ນສຸດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເລີ່ມພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ຄວນເຮັດແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ।
Verse 20
प्रत्यागतश्चेज्जानाति तत्र वृत्तं गृही तथा / आशौचं गृहिणस्तेषां न द्रव्यादेस्तदा भवेत्
ຖ້າເຈົ້າເຮືອນກັບມາແລ້ວຮູ້ເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ນັ້ນ ສຳລັບເຈົ້າເຮືອນເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນເວລານັ້ນຈະບໍ່ເກີດອາເສົາຈະ (aśauca) ໃນເລື່ອງຊັບສິນ ແລະສິ່ງອື່ນໆທຳນອງດຽວກັນ।
Verse 21
पुत्रादिना यदारब्धं श्राद्धं तत्त्वेन वाखिलम् / समापनीयं तत्रापि श्राद्धं गृहीतु दूरतः
ສຣາດທະ (Śrāddha) ໃດໆທີ່ລູກຊາຍ ຫຼືຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ເລີ່ມປະຕິບັດຢ່າງຖືກຫຼັກທຳ ແລະຄົບຖ້ວນ ກໍຄວນສຳເລັດໃຫ້ຈົບສິ້ນ. ແມ່ນແຕ່ໃນກໍລະນີນັ້ນ ກໍຄວນຮັບສຣາດທະຈາກທາງໄກ।
Verse 22
दात्रा बोक्त्रा च न ज्ञातं सूतकं मृतकं तथा / उभयोरपि तद्दोषं नारोपयति कर्हिचित्
ຖ້າຜູ້ໃຫ້ ແລະຜູ້ກິນ ບໍ່ຮູ້ວ່າມີຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຈາກການເກີດ (sūtaka) ຫຼືຈາກການຕາຍ (mṛtaka) ແລ້ວ ຄວາມຜິດນັ້ນບໍ່ຖືກໂທດໃສ່ທັງສອງເລີຍ.
Verse 23
यदा त्वन्यतरज्ञातं सूतकं मृतकं तथा / भोक्तुरेव तदा दोषो नान्यो दाता प्रदुष्यति
ແຕ່ເມື່ອຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຈາກການເກີດ (sūtaka) ຫຼືຈາກການຕາຍ (mṛtaka) ຖືກຮູ້ໂດຍຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ ແລ້ວ ຄວາມຜິດຈະເປັນຂອງຜູ້ກິນເທົ່ານັ້ນ; ຄົນອື່ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃຫ້ ກໍບໍ່ເປື້ອນເປັນມົນທິນ.
Verse 24
इत्युक्तेन प्रकारेण यः कुर्यान्मृतवासरम् / अविज्ञातमृताहस्य सततं तारयत्यसौ
ຜູ້ໃດປະຕິບັດພິທີມຣິຕະວາສະຣະ (mṛtavāsara) ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ຂ້າງເທິງ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ຮູ້ວັນຕາຍແນ່ນອນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ລ່ວງລັບຂ້າມພົ້ນໄປສູ່ພາວະທີ່ດີກວ່າຢ່າງສະເໝີ.
Verse 25
नित्यश्राद्धे ऽथ गन्धाद्यैर्द्विजानभ्यर्च्य भक्तितः / सर्वान् पितृगणान् सम्यक् सहैवोद्दिश्य योजयेत्
ໃນຊຣາດທະປະຈໍາວັນ (śrāddha) ຫຼັງຈາກນົບນ້ອມບູຊາດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍນ້ໍາຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ດ້ວຍສັດທາ ຄວນຈັດພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໂດຍອຸທິດພ້ອມກັນ ຕາມລໍາດັບ ແດ່ກຸ່ມປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ທັງປວງ.
Verse 26
आवाहनं स्वधाकारो पिण्डाग्नौकरणादिकम् / ब्रह्मचर्यादिनियमा विश्वदेवास्तथैव च
ການອາວາຫນະ (ເຊີນຜູ້ຮັບພິທີ), ການເວົ້າຄໍາ «svadhā», ພິທີເລີ່ມຈາກການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ແລະການກະທໍາພິທີໄຟຕາມບັນຍັດ, ການຮັກສາວິໄນເຊັ່ນ ພຣະຫມະຈັຣຍະ (brahmacarya) ແລະຂໍ້ຫ້າມອື່ນໆ, ພ້ອມທັງການຖວາຍແດ່ວິສະເວເທວະ (Viśvedevas) — ທັງໝົດນີ້ກໍຄວນປະຕິບັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງເຊັ່ນກັນ.
Verse 27
नित्यश्राद्धे त्यजेदेतान् भोज्यमन्नं प्रकल्पयेत् / दत्त्वा तु दक्षिणां शक्त्या नमस्कारैर्विसर्जयेत्
ໃນພິທີ śrāddha ປະຈໍາວັນ ຄວນຫຼີກເວັ້ນອາຫານທີ່ຖືກຫ້າມ ແລະຈັດອາຫານທີ່ເໝາະສໍາລັບການຮັບປະທານ. ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍ dakṣiṇā ຕາມກໍາລັງ ແລະສົ່ງກັບດ້ວຍການນະມັດສະການຢ່າງເຄົາລົບ.
Verse 28
देवानुद्दिश्य विश्वादीन् यद्दद्याद्द्विजभोजनम् / तन्नित्यश्राद्धवत् कार्यं देवश्राद्धं तदुच्यते
ເມື່ອຜູ້ໃດຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ (dvija) ໂດຍອຸທິດແດ່ເທວະທັງຫຼາຍ ເຊັ່ນ Viśvedevas ກໍຄວນປະຕິບັດໃຫ້ເໝາະດັ່ງ śrāddha ປະຈໍາວັນ; ພິທີນັ້ນເອີ້ນວ່າ Deva-śrāddha.
Verse 29
मातृश्राद्धन्तु पूर्वेण कर्मादौ पैतृकं तथा / उत्तरे ऽहनि वृद्धौ स्यान्मातामहगणस्य तु
ໃນການປະກອບພິທີ ຄວນເຮັດ śrāddha ສໍາລັບແມ່ກ່ອນ; ແລະ śrāddha ສໍາລັບພິຕຣະຝ່າຍພໍ່ກໍເຮັດຕາມຄວາມເໝາະ. ໃນມື້ຕໍ່ໄປ ເມື່ອພິທີຖືກຂະຫຍາຍ ນັ້ນເປັນສໍາລັບກຸ່ມມາຕາມະຫະ (ບັນພະບຸລຸດຝ່າຍແມ່).
Verse 30
श्राद्धत्रयं प्रकुर्र्वीत वैश्वदेवन्तुतान्त्रिकम्
ຄວນປະກອບ śrāddha ສາມປະເພດ ແລະຍັງຄວນທໍາການຖວາຍ Vaiśvadeva ຕາມຂັ້ນຕອນພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້.
Verse 31
मातृभ्यः कल्पयेत्पूर्वं पितृभ्यस्तदनन्तरम् / मातामहेभ्यश्च तथा दद्यादित्थं क्रमेण तु
ຄວນຈັດຖວາຍແກ່ບັນພະບຸລຸດຝ່າຍແມ່ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງແກ່ບັນພະບຸລຸດຝ່າຍພໍ່. ແລະຄວນຖວາຍແກ່ມາຕາມະຫະ (ອາວຸໂສຝ່າຍແມ່) ດ້ວຍ ໂດຍດໍາເນີນຕາມລໍາດັບນີ້ທີລະຂັ້ນ.
Verse 32
मातृश्राद्धे तु विप्राणामभावे सुकुलोद्गताः / पतिपुत्रान्विताः साध्व्यो योषितो ऽष्टौ च भावयेत्
ໃນພິທີສຣາດທະສໍາລັບແມ່ ຖ້າບໍ່ມີພຣາຫມັນ ຄວນເລືອກແມ່ຍິງຜູ້ດີ 8 ຄົນ ມາຈາກຕະກູນດີ ຢູ່ກັບຜົວ ແລະມີລູກຊາຍ ເປັນຕົວແທນໃນພິທີໄດ້ຢ່າງສົມຄວນ।
Verse 33
इष्टापूर्तादिके श्राद्धं कुर्यादाभ्युदयं तथा / उत्पातादिनिमित्तेषु नित्य श्राद्धवदेव तु
ຄວນປະກອບພິທີສຣາດທະຄຽງຄູ່ກັບກຸສົນກຳ ເຊັ່ນ ຍັດຍະ (ການບູຊາ) ແລະການໃຫ້ທານເພື່ອສາທາລະນະ; ພ້ອມທັງຄວນເຮັດສຣາດທະອາພຍຸດະຍິກ (ābhyudayika) ອັນເປັນມົງຄຸນ. ແລະໃນໂອກາດທີ່ມີນິມິດອຸດປາຕ (utpāta) ແລະອື່ນໆ ກໍໃຫ້ເຮັດດັ່ງກັບສຣາດທະປະຈໍາວັນ (nitya) ທຸກປະການ.
Verse 34
नित्यं दैवञ्च वृद्धिञ्च काम्यं नैमित्तिकं तथा / श्राद्धान्युक्तप्रकारेण कुर्वन् सिद्धिमवाप्नुयात् / इति ते कथितं तार्क्ष्य किमन्यत्परिपृच्छसि
ຜູ້ໃດປະກອບພິທີສຣາດທະທັງຫຼາຍ—ນິດຕະຍະ (nitya), ໄດວະ (daiva) ສໍາລັບເທວະ, ວຶດທິ (vṛddhi) ເພື່ອຄວາມເຈີຣິນ, ກາມຍະ (kāmya) ເພື່ອປາດຖະນາ, ແລະ ໄນມິດຕິກະ (naimittika) ຕາມໂອກາດ—ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດ ຍ່ອມບັນລຸຜົນສໍາເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຕາຣກສະຍະ (Garuda) ຂ້າໄດ້ກ່າວແຈ້ງແລ້ວ; ເຈົ້າຍັງຈະຖາມອັນໃດອີກ?
Frequently Asked Questions
Adhyāya 45 treats these timings as ritually sensitive, prescribing Pārvaṇa annually for such deaths (and by all sons) to align the offering with the broader Pitṛ framework rather than a single-intention format, thereby stabilizing the rite under inauspicious temporal conditions.
Even if cooking is done in one common procedure, offerings must be distinct and performed in order of death: first to the earliest deceased, then the second, then the third—this chronological sequencing is explicitly stated as the rule for joint performance.
If both giver and eater do not know of the impurity, no fault is imputed. If impurity is present but unknown, the text places fault only on the eater, stating that others—including the giver—do not become defiled.
Deva-śrāddha is described as feeding brāhmaṇas with dedication to the Devas (including the Viśvedevas) in the same procedural manner as daily (nitya) śrāddha, effectively applying the śrāddha format to divine recipients.