Adhyaya 14

Verse 1

वृषोत्सर्गदानधर्मपुत्रादिप्रशंसनं नाम त्रयोदशो ऽध्यायः गरुड उवाच / आर्तेन म्रियमाणेन यद्दत्तं तत्फलं वद / स्वस्थावस्थेन दत्तेन विधिहीनेन वा विभो

ນີ້ແມ່ນບົດທີສິບສາມ ຊື່ວ່າ “ການສັນລະເສີນຜົນບຸນແຫ່ງການບໍລິຈາກປ່ອຍງົວຜູ້ (vṛṣotsarga), ທຳມະ, ແລະລູກຊາຍຜູ້ກະທຳຫນ້າທີ່ ແລະອື່ນໆ.” ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງບອກຜົນຂອງທານທີ່ຜູ້ທຸກທ້ອນກໍາລັງຈະຕາຍໄດ້ໃຫ້, ແລະທານທີ່ໃຫ້ໃນຍາມສຸຂະພາບດີ—ຫຼືແມ່ນໃຫ້ໂດຍຂາດພິທີອັນຖືກຕ້ອງກໍຕາມ.

Verse 2

श्रीकृष्ण उवाच / एका गौः स्वस्थचित्तस्य ह्यातुरस्य च गोशतम् / सहस्रं म्रियमाणस्य दत्तं वित्तविवर्जितम्

ພຣະສີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: ງົວໜຶ່ງຕົວທີ່ໃຫ້ທານໂດຍຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ (ແລະສຸຂະພາບດີ) ເທົ່າກັບງົວຮ້ອຍຕົວທີ່ຜູ້ເຈັບໄຂ້ໃຫ້; ແລະເທົ່າກັບງົວພັນຕົວເມື່ອຜູ້ກໍາລັງຈະຕາຍໃຫ້—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນຂາດຊັບສິນກໍຕາມ.

Verse 3

मृतस्यैव पुनर्लक्षं विधिपूतं च तत्समम् / तीर्थपात्रसमायोगादेका गौर्लक्षपुण्यदा

ສໍາລັບຜູ້ຕາຍແລ້ວ ບຸນກໍເພີ່ມຂຶ້ນອີກເຖິງແສນເທົ່າ, ແລະເມື່ອຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ກໍມີຜົນເທົ່າກັນ. ໂດຍການປະຈົບກັນຂອງທີ່ສັກສິດ (tīrtha) ແລະຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າ, ແມ່ນແຕ່ງົວໜຶ່ງຕົວກໍໃຫ້ບຸນເທົ່າແສນໄດ້.

Verse 4

पात्रे दत्ते खगश्रेष्ठ अहन्यहनि वर्धते / दातुर्दानमपापाय ज्ञानिनां च प्रतिग्रहः

ໂອ ນົກຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ (ກະຣຸດາ), ເມື່ອທານໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າ ບຸນຂອງມັນຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນທຸກມື້. ສໍາລັບຜູ້ໃຫ້ ການໃຫ້ນັ້ນປອດຈາກບາບ; ແລະສໍາລັບນັກປັນຍາ ການຮັບກໍບໍ່ມີໂທດ.

Verse 5

विषशीतापहो मन्त्रवह्निः किं दोषभाजनम् / दातव्यं प्रत्यहं पात्रे निमित्तेषु विशेषतः

ໄຟພິທີທີ່ຖືກປຸກພະລັງດ້ວຍມັນຕຣາ ກໍລົບລ້າງພິດແລະຄວາມໜາວ; ຈະເປັນພາຊະນະແຫ່ງໂທດໄດ້ແນວໃດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນໃຫ້ທານທຸກມື້ແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ ແລະຍິ່ງໃນວາລະພິທີພິເສດ.

Verse 6

नापात्रे विदुषा किञ्चिदात्मनः श्रेय इच्छता / अपात्रे जातु गौर्दत्ता दातारं नरकं नयेत्

ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ປາຖະໜາຄຸນຄ່າສູງສຸດແກ່ຕົນ ບໍ່ຄວນໃຫ້ສິ່ງໃດແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບ. ແທ້ຈິງ ຖ້າໃຫ້ງົວແກ່ຜູ້ບໍ່ສົມຄວນ ອາດນຳຜູ້ໃຫ້ໄປສູ່ນະລົກ.

Verse 7

कुलैकविंशतियुतं ग्रहीतारं च पातयेत् / देहान्तरं परिप्राप्य स्वहस्तेन कृतं च यत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຮ່າງໃໝ່ຫຼັງຄວາມຕາຍ ຜູ້ນັ້ນຖືກໃຫ້ຕົກລົງສູ່ຄວາມທຸກ ພ້ອມກັບຜູ້ຮັບ ແລະພ້ອມກັບສະມາຊິກຕະກູນ 21 ຄົນ ເນື່ອງຈາກການກະທຳດ້ວຍມືຕົນເອງ.

Verse 8

धनं भूमिगतं यद्वत्स्वहस्तेन निवेशितम् / तद्वत्फलमवाप्नोति ह्यहं वच्मि खगेश्वर

ເຫມືອນຊັບສິນທີ່ຝັງໄວ້ໃນດິນ ຈະຖືກຂຸດຄືນໄດ້ກໍໂດຍມືທີ່ຝັງໄວ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ສັນນັ້ນແຫຼະ ຜົນແຫ່ງກຳກໍໄດ້ຮັບຕາມການກະທຳ—ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແດ່ທ່ານ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນົກ.

Verse 9

अपुत्रो ऽपि विशेषेण क्रियां चैवान्ध्वदौहिकीम् / प्रकुर्यान्मोक्षकामश्च निर्धनश्च विशेषतः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ມີລູກຊາຍກໍຄວນເຮັດໂດຍພິເສດ ພິທີກຳທີ່ກ່ຽວກັບການເດີນທາງໃນເສັ້ນທາງຫຼັງຄວາມຕາຍ ແລະການຖວາຍແກ່ບັນພະບຸລຸດ. ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ—ໂດຍພິເສດຖ້າຍາກຈົນ—ຄວນກະທຳດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງເປັນພິເສດ.

Verse 10

स्वल्पेनापि हि वित्तेन स्वयं हस्तेन यत्कृतम् / अक्षयं याति तत्सर्वं यथाज्यं च हुताशने

ແມ່ນແຕ່ມີຊັບນ້ອຍ ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດດ້ວຍມືຕົນເອງ ກໍເປັນບຸນກຸສົນບໍ່ເສື່ອມ ເຫມືອນນ້ຳມັນກີ (ghee) ຖວາຍໃນໄຟຍັດຍາ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 11

एका चैकस्य दातव्या शय्या कन्या पयस्विनी / सा विक्रीता वा दहत्यासप्तमं कुलम्

ຄວນຖວາຍຕຽງພຽງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບຄົນດຽວ ພ້ອມກັບງົວສາວທີ່ໃຫ້ນ້ຳນົມ. ຖ້າຂາຍງົວນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າຈະເຜົາຜານຕະກູນເຖິງຊົນຊັ້ນທີເຈັດ।

Verse 12

तस्मात्सर्वं प्रकुर्वीत चञ्चले जीविते सति / गृहीतदानपाथेयः सुखं याति महाध्वनि

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຊີວິດຍັງມີ ແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງ ຄວນເຮັດກິດແຫ່ງທຳມະໃຫ້ຄົບ. ຜູ້ທີ່ຖືດານເປັນເສບຽງທາງ ຍ່ອມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກໃນທາງໃຫຍ່ (ຫຼັງຄວາມຕາຍ)។

Verse 13

अन्यथा क्लिश्यते जन्तुः पाथेयरहितः पथि / एवं ज्ञात्वा खगश्रेष्ठ वृषयज्ञं समाचरेत्

ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ສັດຜູ້ມີກາຍຈະທຸກທໍລະມານໃນທາງ ເຫມືອນນັກເດີນທາງທີ່ບໍ່ມີເສບຽງ. ຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ນົກຜູ້ປະເສີດ (ກະຣຸດາ) ຈົ່ງປະຕິບັດພິທີ Vṛṣa-yajña ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 14

अकृत्वा म्रियते यस्तु अपुत्रो नैव मुक्तिभाक् / अपुत्रो ऽपि हि यः कुर्यात्सुखं याति महापथे

ຜູ້ໃດຕາຍໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດກິດທີ່ຄວນເຮັດ ແລະບໍ່ມີລູກຊາຍ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ແຕ່ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີລູກຊາຍ ຖ້າເຮັດກິດນັ້ນແລ້ວ ຍ່ອມໄປຢ່າງສຸກໃນທາງໃຫຍ່ຂອງຜູ້ລ່ວງລັບ।

Verse 15

अग्निहोत्राधिभिर्यज्ञैर्दानैश्च विविधैरपि / न तां गतिमवाप्नोति वृषोत्सर्गेण या गतिः

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍພິທີອັກນິໂຫຕຣະ ແລະຍັດຍະອື່ນໆ ພ້ອມທັງທານາຫຼາຍປະເພດ ກໍບໍ່ອາດບັນລຸຄະຕິນັ້ນໄດ້ ເທົ່າກັບຄະຕິທີ່ໄດ້ຈາກພິທີປ່ອຍງົວຜູ້ (ວຶຣະໂສດສະກະ)។

Verse 16

यज्ञानां चैव सर्वेषां वृषयज्ञस्तथोत्तमः / तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वृषयज्ञं समाचरेत्

ໃນບັນດາຍັດຍະທັງປວງ ວຶຣະ-ຍັດຍະ (ຍັດຍະແຫ່ງທຳມະ/ຄວາມຊອບທຳ) ແມ່ນສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນຄວນພາກພຽນທຸກປະການ ເພື່ອປະພຶດ ແລະທຳນຸບຳລຸງວຶຣະ-ຍັດຍະ।

Verse 17

गरुड उवाच / कथयस्व प्रसादेन क्षयाहं चौर्ध्वदैहिकम् / कस्मिन्काले तिथौ कस्यां विधिना केन तद्भवेत्

ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: ໂອ້ພຣະເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງເລົ່າອະທິບາຍດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ກ່ຽວກັບ kṣayāha (ສຣາດທະປະຈຳປີ) ແລະພິທີ ūrdhva-daihika ທີ່ເຮັດເພື່ອຜູ້ລ່ວງລັບ. ຄວນເຮັດເວລາໃດ, ທິທິໃດ, ແລະຕາມວິທີໃດ?

Verse 18

कृत्वा किं फलमाप्नोति एतन्मे वद साम्प्रतम् / त्वत्प्रसादेन गोविन्द मुक्ते भवति मानवः

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃນບັດນີ້. ໂອ ໂກວິນດາ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ມະນຸດຈະໄດ້ພົ້ນທຸກ (ມຸກຕິ)។

Verse 19

श्रीकृष्ण उवाच / कार्तिकादिषु मासेषु याम्यायतगते रवौ / शुक्लपक्षे तथा पक्षिन्द्वादश्यादितिथौ शुभे

ພຣະສີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: ໃນເດືອນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍກາຣຕິກາ, ເມື່ອດວງອາທິດເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທາງໃຕ້, ແລະໃນຊ່ວງຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ), ໂອ ນົກເອີຍ, ໃນທິທິອັນເປັນມົງຄຸນ ເລີ່ມຈາກດວາດະສີ (ວັນທີ 12).

Verse 20

शुभे लग्ने मुहूर्ते वा शुचौ देशे समाहितः / ब्राह्मणं तु समाहूय विधिज्ञं शुभलक्षणम्

ໃນເວລາລັກນະມົງຄຸນ ຫຼື ມູຮູດທີ່ເໝາະສົມ ໃນສະຖານທີ່ສະອາດບໍລິສຸດ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ ຄວນເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພິທີກຳ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ।

Verse 21

जपहोमैस्तथा दानैः कुर्याद्दहेस्य शोधनम् / पुण्ये ऽभिजित्सुनक्षत्रे ग्रहान्देवान्समर्चयेत्

ດ້ວຍການຈັບມະນະ (ຈະປະ) ການຖວາຍໄຟ (ໂຮມ) ແລະການໃຫ້ທານ ຄວນກະທຳການຊຳລະພິທີທີ່ເກືອບກັບການເຜົາສົບ; ແລະໃນວາລະມົງຄຸນ—ເມື່ອອະພິຈິດ ແລະນັກສັດຕຣະຂອງພຣະອາທິດເດັ່ນ—ຄວນບູຊາພຣະເຄາະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 22

होमं कुर्याद्यथाशक्ति मन्त्रैश्च विविधैरपि / ग्रहाणां स्थापनं कुर्यात्पूर्वं चैव खगेश्वर

ຄວນຖວາຍໂຮມຕາມກຳລັງ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາຫຼາຍປະເພດ; ແລະກ່ອນອື່ນໝົດ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງນົກ (ກະຣຸດາ) ຄວນຕັ້ງສະຖາປະນາ/ເຊີນພຣະເຄາະ (ກຣາຫະ) ເຂົ້າສູ່ພິທີກ່ອນ।

Verse 23

मातॄणां पूजनं कार्यं वसोर्धारां च पातयेत् / वह्निं संस्थाप्य तत्रैव पूर्णं होमं तु कारयेत्

ຄວນບູຊາພຣະມາຕຣຶ (ແມ່ທິບ) ແລະຫຼັ່ງວະໂສຣະທາຣາ—ສາຍນ້ຳກີ (ເນີຍໃສ) ທີ່ໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງ—ດ້ວຍ; ເມື່ອຕັ້ງໄຟສັກສິດໄວ້ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງໃຫ້ກະທຳໂຮມໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 24

शालग्रामं च संस्थाप्य वैष्णवं श्राद्धमाचरेत् / वृषं सम्पूज्य तत्रैव वस्त्रालङ्कारभूषणैः

ເມື່ອຕັ້ງສະຖາປະນາຊາລະກຣາມ—ເຄື່ອງໝາຍສັກສິດຂອງພຣະວິສະນຸ—ແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດສຣາດທະແບບໄວສະນະວະ. ທີ່ນັ້ນເອງ ຄວນບູຊາງົວຜູ້ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະເຄື່ອງຕົກແຕ່ງຕ່າງໆ।

Verse 25

चतस्रो वत्सतर्यश्च पूर्वं समधिवासयेत् / प्रदक्षिणं ततः कुर्याद्धोमान्ते च विसर्जनम्

ກ່ອນອື່ນ ຄວນປະກອບພິທີສະຖາປະນາ ແລະອຸທິດ ‘ວັດສະຕະຣີ’ ທັງສີ່ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ຈາກນັ້ນເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນຂວາ). ເມື່ອຈົບພິທີໂຮມະ ຈຶ່ງເຮັດວິສັດຊະນະ (visarjana) ຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 26

इमं मन्त्रं समुच्चार्य उत्तराभिमुखः स्थितः / धर्म त्वं वृषरूपेण ब्रह्मणा निर्मितः पुरा

ຢືນຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ແລ້ວອອກສຽງມົນຕຣານີ້ໃຫ້ຊັດເຈນ; ຈາກນັ້ນກ່າວວ່າ: «ໂອ ທັມມະ, ເຈົ້າເຄີຍຖືກພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ສ້າງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ໃນຮູບວົວຜູ້ (vṛṣa)».

Verse 27

तवोत्सर्गप्रभावान्मामुद्धरस्वभवार्णावात् / अबिषिच्य शुभैर्मन्त्रैः पावनैर्विधिपूर्वकम्

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງການອຸທິດອັນສັກສິດຂອງເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ຍົກຂ້ອຍຂຶ້ນຈາກມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສານ. ຂໍໃຫ້ອະພິເສກຂ້ອຍດ້ວຍມົນຕຣາອັນມົງຄຸນ ແລະຊຳລະບາບ ຕາມພິທີກຳນົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 28

तनक्रीडन्तिमन्त्रेण वृषोत्सर्गं तु कारयेत् / अभिषिञ्चेत्ततो नीलं रुद्रकुम्भो दकेन तु

ໃຊ້ມົນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຕະນະກຣີດັນຕີ» ເພື່ອປະກອບພິທີ vṛṣotsarga ຄືການປ່ອຍວົວຜູ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ອະພິເສກສິ່ງທີ່ມີສີນ້ຳເງິນ/ສີຟ້າ (ເປັນນິມິດຂອງຣຸດຣະ/ສິວະ) ດ້ວຍນ້ຳຈາກຄຸມພະຣຸດຣະ.

Verse 29

नाभिमूले समास्थाय तदम्बु मूर्धनि न्यसेत् / अन्न (आत्म) श्राद्धं ततः कुर्याद्दद्याद्दानं द्विजोत्तमे

ຢືນຢູ່ທີ່ໂຄນສະດື (ນາພິມູນ) ແລ້ວນຳນ້ຳນັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເຮັດອັນນະ-ຊຣາດທະ (śrāddha ດ້ວຍອາຫານ ເພື່ອຕົນ/ວິນຍານ) ແລະຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 30

उदकेचैव गन्तव्यं जलं तत्र प्रदापयेत् / यदिष्टं जीवतस्त्वासीत्तच्च दद्यात्स्वशक्तितः

ຄວນໄປຫານ້ຳ ແລະຖວາຍນ້ຳບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ສິ່ງໃດທີ່ຜູ້ຕາຍເຄີຍຮັກຊອບໃນຍາມມີຊີວິດ ກໍຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 31

न्यूनं संपूर्णतां याति वृषोत्सर्गे कृते सति / सुतृप्तो दुस्तरे मार्गे मृतो याति न संशयः

ສິ່ງທີ່ຂາດພ້ອງ ຈະກາຍເປັນຄົບຖ້ວນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີປ່ອຍງົວຜູ້ (ວຶສົດສະກະ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ຕາຍເມື່ອອິ່ມໃຈ ຈະໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຂ້າມຍາກຫຼັງຄວາມຕາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 32

यमलोकं न पश्यन्ति सदा दानरता नराः / यावन्न दीयते जन्तोः श्राद्धं चैकादशाहिकम्

ຜູ້ຊາຍທີ່ໝັ້ນໃນການໃຫ້ທານຢູ່ເສມອ ບໍ່ເຫັນໂລກຂອງພຣະຍະມະ—ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຖວາຍພິທີສຣາດທະວັນທີ 11 (ເອກາດະສາຫິກ) ແກ່ຜູ້ຕາຍ.

Verse 33

स्वदत्तं परदत्तं वा नेहामुत्रोपतिष्ठति / त्रयोदशा तथा सप्त पञ्च त्रीणी क्रमेण तु

ຈະເປັນການຖວາຍດ້ວຍຕົນເອງ ຫຼືດ້ວຍທານຂອງຜູ້ອື່ນກໍຕາມ ກໍບໍ່ຕັ້ງຜົນທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຖ້າບໍ່ປະຕິບັດຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ: 13 ແລ້ວ 7 ແລ້ວ 5 ແລ້ວ 3 ຕາມລຳດັບ.

Verse 34

पददानानि कुर्वीत श्रद्धाभक्तिसमन्वितः / तिलपात्राणि कुर्वीत सप्त पञ्च यथाक्रमम्

ດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ ຄວນປະກອບທານທີ່ກຳນົດໄວ້ແກ່ຜູ້ຕາຍ. ແລະຄວນຈັດເຮັດພາຊະນະຖວາຍທີ່ໃສ່ເມັດງາ—ຈຳນວນ 7 ແລະ 5—ຕາມລຳດັບ.

Verse 35

ब्राह्मणान् भोजयेत्पश्चादेकां गां च प्रदापयेत् / वृषं हि शन्नोदेवीति वेदोक्तविधिना ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ແລ້ວຖວາຍທານງົວແມ່ 1 ໂຕ. ຕໍ່ມາ ຕາມວິທີທີ່ວິດາກໍານົດ ຄວນຖວາຍງົວຜູ້ ພ້ອມສວດມົນວິດາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «śanno devī…».

Verse 36

चतसृभिर्वत्सतरीभिः परिणयनमाचरेत् / वामे चक्रं प्रदातव्यं त्रिशूलं दक्षिणे तथा

ຄວນປະຕິບັດພິທີນໍາພາ (ນໍາສັດຖວາຍຕາມກໍານົດ) ໂດຍໃຊ້ງົວແມ່ນ້ອຍ 4 ໂຕ. ຄວນມອບຈັກຣາ (cakra) ທາງຊ້າຍ ແລະມອບຕຣິຊູລາ (triśūla) ທາງຂວາເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 37

मूल्यं दद्याद् वृषस्यापि तं वृषं च विसर्जयेत् / एकोद्दिष्टविधानेन स्वाहाकारेण वुद्धिमान्

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຈ່າຍຄ່າທີ່ຄວນໃຫ້ແກ່ງົວຜູ້ດ້ວຍ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍງົວຜູ້ນັ້ນໃຫ້ເສຣີ. ຄວນປະຕິບັດຕາມພິທີ Ekoddiṣṭa ພ້ອມກັບການເອີ້ນວ່າ «svāhā».

Verse 38

कुर्यादेकादशाहं च द्वादशाहं च यत्नतः / सपिण्डीकरणादर्वाक्कुर्याच्छ्राद्धानि षोडश

ຄວນປະຕິບັດພິທີວັນທີ 11 ແລະພິທີວັນທີ 12 ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ແລະກ່ອນພິທີ sapīṇḍīkaraṇa ຄວນເຮັດ śrāddha ຈໍານວນ 16 ຄັ້ງ.

Verse 39

ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु पददानानि दापयेत् / कापोसोपरि संस्थाप्य ताम्रपात्रे तथाच्युतम्

ເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣະພຣາຫມັນແລ້ວ ຄວນໃຫ້ມີການຖວາຍທານທີ່ເກືອບກັບຕີນ (ເກີບ/ການປົກປ້ອງຕີນ). ໂດຍວາງຝ້າຍໄວ້ຂ້າງເທິງ ແລະຈັດວາງເຄື່ອງຖວາຍໃນພາຊະນະທອງແດງ, ໂອ ອະຈຸຕະ (ພຣະວິສນຸ).

Verse 40

वस्त्रेणाच्छाद्य तत्रस्थमर्घं दद्याच्छुभैः फलैः / नावमिक्षुमयीं कृत्वा पट्टसूत्रेण वेष्टयेत्

ໃຫ້ໃຊ້ຜ້າປົກຄຸມເຄື່ອງບູຊາທີ່ວາງໄວ້ນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍອາຣະຄະ (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ພ້ອມຜົນໄມ້ມົງຄຸນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຮັດເຮືອນ້ອຍຈາກອ້ອຍ ແລ້ວມັດດ້ວຍເຊືອກແຂງແຮງ។

Verse 41

कांस्यपात्रे घृतं स्थाप्य वैतरण्या निमित्ततः / नावारोहणं कुर्यात्पूजयेद्गरुडध्वजम्

ເພື່ອເປັນເຫດໃນການຂ້າມແມ່ນ້ຳໄວຕະຣະນີ (Vaitaraṇī) ໃຫ້ວາງນ້ຳມັນເຄືອ (ghee) ໃນພາຊະນະທອງສຳລິດ. ແລ້ວເຮັດພິທີຂຶ້ນເຮືອ ແລະບູຊາພຣະອົງຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ (Garuḍa-dhvaja).

Verse 42

आत्मवित्तानुसारेण तच्च दानमनन्तकम् / भवसागरमग्नानां शोकतापार्तिदुः खिनाम्

ການທານທີ່ໃຫ້ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ ກາຍເປັນທານທີ່ມີຜົນບຸນບໍ່ສິ້ນສຸດ—ໂດຍສະເພາະສຳລັບຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສານ ຖືກທຸກຂ໌ໂສກ ໄຟແຫ່ງຄວາມທຸກທ້ອນ ແລະຄວາມລຳບາກບີບຄັ້ນ.

Verse 43

धर्मप्लवविहीनानां तारको हि जनार्दनः / तिला लोहं हिरण्यं च कार्पासं लवणं तथा

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຂາດແພລຳຂອງທຳມະ ພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana—ພຣະວິດສະນຸ) ແມ່ນຜູ້ຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນແທ້. ອີກທັງ ສຳລັບພິທີສົ່ງຜ່ານແລະອຸປະຖຳຜູ້ລ່ວງລັບ ກໍກຳນົດໃຫ້ຖວາຍ ເມັດງາ, ເຫຼັກ, ຄຳ, ຝ້າຍ ແລະ ເກືອ ດ້ວຍ.

Verse 44

सप्तधान्यं क्षितिर्गावो ह्येकैकं पावनं स्मृतम् / तिलपात्राणि कुर्वीत शय्यादानं च दापयेत्

ເຂົ້າທັນຍາຫານ 7 ຊະນິດ, ດິນ ແລະ ງົວ—ແຕ່ລະຢ່າງ ແມ່ນຖືກຈື່ຈຳວ່າຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ໃຫ້ພຽງຢ່າງດຽວ. ຄວນຈັດເຮັດພາຊະນະໃສ່ເມັດງາ ແລະໃຫ້ມີການຖວາຍທານເປັນຕຽງນອນດ້ວຍ.

Verse 45

दीनानाथविशिष्टेभ्यो दद्याच्छक्त्या च दक्षिणाम् / एवं यः कुरुते तार्क्ष्य पुत्रवानप्यपुत्रवान्

ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ຜູ້ອຸທິດໃຈປົກປ້ອງຄົນທຸກຍາກ ແລະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ. ໂອ ຕາຣກຊະຍາ (ກະຣຸດາ) ຜູ້ໃດເຮັດແບບນີ້ ແມ່ນມີລູກກໍດັ່ງບໍ່ມີລູກ ຄືບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງລູກຫຼານ.

Verse 46

स सिद्धिं समवाप्नोति यथा ते ब्रह्मचारिणः / नित्यं नैमित्तिकं कुर्याद्यावज्जीवति मानवः

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານ ເທົ່າກັບພວກພຣະພຣະຫມະຈາຣິນຜູ້ມີວິໄນ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາບໃດທີ່ມະນຸດຍັງມີຊີວິດ ຄວນປະຕິບັດພິທີນິຕະຍະ (nitya) ແລະ ໄນມິຕຕິກະ (naimittika) ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 47

यः कश्चित्क्रियते धर्मस्तत्फलं चाक्षयं भवेत् / तीर्थयात्राव्रतादीनां श्राद्धं संवत्सरस्य हि

ທຸກການກະທຳແຫ່ງທຳມະທີ່ໄດ້ເຮັດ ຜົນຂອງມັນຈະເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ. ແທ້ຈິງ ສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ເຮັດເພື່ອຄົບປີ ຖືກນັບເປັນຜົນຂອງການເດີນທາງສະຖານທີ່ສັກສິດ, ການຖືວຣະຕະ ແລະພິທີອື່ນໆ.

Verse 48

देवतानां गुरूणां च मातापित्रोस्तथैव च / पुण्यं देयं प्रयत्नेन प्रत्यहं वर्धते खग

ຕໍ່ເທວະດາທັງຫຼາຍ, ຕໍ່ຄູອາຈານ, ແລະຕໍ່ມານດາບິດາເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນອຸທິດບຸນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ມັນຈະເພີ່ມພູນທຸກມື້ ໂອ ນົກ (ກະຣຸດາ).

Verse 49

अस्मिन्यज्ञेः हियः कश्चिद्भूरिदानं प्रयच्छति / तत्तस्य चाक्षयं सर्वं वेदिकायां यथा किल

ໃນພິທີຍັດນະນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍທານຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ ທັງໝົດນັ້ນຈະເປັນອະຄະຍະສຳລັບເຂົາ ດັ່ງທີ່ປະເພນີໄດ້ກ່າວໄວ້ ຢູ່ເທິງເວທິກາ (ແທ່ນບູຊາ) ອັນສັກສິດ.

Verse 50

यथा पूज्यतमा लोके यतयो ब्रह्मचारिणः / तथैव प्रतिपूज्यन्ते लोके सर्वे च नित्यशः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບນັກບວດຜູ້ສະຫຼະໂລກ ແລະນັກຮຽນພຣະພົມຈັນທີ່ຮັກສາພຣະຈັນທະ ຖືກນັບຖືວ່າຄວນບູຊາສູງສຸດໃນໂລກ; ດັ່ງນັ້ນຜູ້ມີຄຸນທຳທັງປວງກໍຖືກບູຊາ ແລະເຄົາລົບຢ່າງຖືກຄວນຢູ່ເສມອ.

Verse 51

वरदो ऽहं सदा तस्य चतुर्वक्त्रस्तथा हरः / ते यान्ति परमांल्लोकानिति सत्यं वचो मम

ຂ້ອຍເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ນັ້ນເສມອ; ພຣະພົມສີ່ໜ້າ ແລະພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ພວກເຂົາຈະໄດ້ໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ—ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຈິງຂອງຂ້ອຍ.

Verse 52

उत्सृष्टो वृषभो यत्र पिबत्यपो जलाशये / शृङ्गेणालिखते वापि भूमिं नित्यं प्रहर्षितः

ບ່ອນໃດທີ່ງົວຜູ້ຖືກປ່ອຍໃຫ້ເດີນອິດສະລະ ດື່ມນ້ຳຢູ່ອ່າງນ້ຳ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢູ່ເສມອ ຍັງໃຊ້ເຂົາຂູດດິນ—ບ່ອນແບບນັ້ນໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນບົດນີ້.

Verse 53

पितॄणामन्नपानं च प्रभूतमुपतिष्ठति / पौर्णमास्याममायां वा तिलपात्राणि दापयेत्

ສຳລັບພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ອາຫານແລະນ້ຳດື່ມອັນອຸດົມຈະມາພ້ອມ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນເຕັມເດືອນ ຫຼືວັນອະມາວັດສະຍາ ຄວນໃຫ້ທານເປັນພາຊະນະທີ່ບັນຈຸເມັດງາ.

Verse 54

संक्रान्तीनां सहस्राणि सूर्यपर्वशतानि च / दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तद्वै नीलविसर्जने

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການໃຫ້ທານໃນວັນສັງກຣານຕິຈຳນວນພັນ ແລະໃນວັນພິທີພຣະອາທິດຫຼາຍຮ້ອຍ—ບຸນນັ້ນແທ້ໆກໍໄດ້ຮັບໂດຍການປະກອບພິທີຖວາຍທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນີລະ-ວິສັດຊະນະ» (Nīla-visarjana).

Verse 55

वत्सतर्यः प्रदातव्या ब्राह्मणेभ्यः पदानि च / तिलपात्राणि देयानि शिवभक्तद्विजेषु च

ຄວນຖວາຍລູກງົວອາຍຸໜຶ່ງປີແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ພ້ອມທັງເຄື່ອງປົກປ້ອງຕີນ; ແລະຄວນຖວາຍພາຊະນະທີ່ເຕັມດ້ວຍເມັດງາ ໂດຍສະເພາະແກ່ດວິຊະພຣາຫມັນຜູ້ເປັນສາວົກພຣະສິວະ.

Verse 56

उमामहेश्वरं चैकं परिधाप्य प्रिदापयेत् / अतसीपुष्पसङ्काशं पीतवाससमच्युतम्

ເມື່ອໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມແລະບຳເນົາໃຫ້ພຣະອຸມາ–ມະເຫສວະຣະ (ພຣະສິວະຄູ່ກັບອຸມາ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຄວນເຮັດໃຫ້ພຣະອະຈຸຕະ (ວິສນຸ) ພໍໃຈດ້ວຍ, ຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງດອກອະຕະສີ ແລະນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ.

Verse 57

ये नमस्यन्ति गोविन्दं न तेषां विद्यते भयम् / प्रेतत्वान्मोक्षमिच्छन्तो ये करिष्यन्ति सत्क्रियाम्

ຜູ້ໃດນົບນ້ອມພຣະໂກວິນທະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ. ແລະຜູ້ໃດຢູ່ໃນສະພາບເປຣຕະ ປາຖະໜາໂມກສະ ແລະປະຕິບັດສັດກຣິຍາ (ພິທີສົບອັນຖືກຕ້ອງ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ.

Verse 58

यास्यन्ति ते परांल्लोकानिति सत्यं वचो मम / एतत्ते सर्वमाख्यातं मया चैवोर्ध्वदैहिकम्

“ພວກເຂົາຈະໄປຮອດໂລກອັນສູງສຸດ”—ນີ້ແມ່ນຄຳຂອງຂ້ອຍອັນແທ້. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ທຸກຢ່າງ ລວມທັງພິທີແລະໜ້າທີ່ຫຼັງຄວາມຕາຍ (ūrdhva-daihika).

Verse 59

यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः / श्रुत्वा महात्म्यमतुलं गरुडो हर्षमागतः / मानुषाणां हितार्थाय पुनः प्रपच्छकेशवम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຫາຕະມະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ ພຣະຄຣຸດາ (ກະຣຸດ) ກໍເກີດຄວາມປິຕິ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດ ຈຶ່ງຖາມພຣະເກສະວະ (ວິສນຸ) ອີກຄັ້ງ.