Adhyaya 6

Verse 1

नाम पञ्चमो ऽध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / तत्रतत्र स्थितास्तत्त्वे तत्तत्तत्त्वाभिमानिनः / स्वेस्वे ह्यायतने स्वाङ्गे तदर्थं च खगेश्वर

ພຣະສີກຣິດສະນາຕັດວ່າ: ໃນທຸກໆບ່ອນໃນຕັດຕະວະ (tattva) ອຳນາດຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຕ່ລະຢ່າງຕັ້ງຢູ່ ໂດຍຍຶດຖືຕັດຕະວະຂອງຕົນ. ແທ້ຈິງ ແຕ່ລະອົງຢູ່ໃນບ່ອນຂອງຕົນ ໃນອະວະຂອງຕົນ ເພື່ອໜ້າທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນົກ (ກຣຸດາ)។

Verse 2

हरिं नारायणं सम्यक् स्तोतुं समुपचक्रिरे / चिन्त्याचिन्त्यगुणे विष्णौ विरुद्धाः संति सद्गुणाः

ແລ້ວພວກເຂົາເລີ່ມສັນລະເສີນ ພຣະຫຣິ—ນາຣາຍະນະ—ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໃນພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ມີຄຸນທັງທີ່ຄິດໄດ້ແລະຄິດບໍ່ຖືກ, ແມ່ນແຕ່ຄຸນດີອັນສູງສົ່ງກໍອາດປາກົດຄ້ານກັນໄດ້.

Verse 3

एकैकशोह्यनन्तास्ते तद्गुणानां स्तुतौ मम / क्व शक्तिरिति बुद्ध्या सा व्रीडयावनताब्रवीत्

ຄຸນຂອງພຣະອົງແຕ່ລະຢ່າງ ແມ່ນອະນັນຕະ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າ ໃນການສັນລະເສີນຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນ—ພະລັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃສ? ຄິດດັ່ງນັ້ນ ນາງກໍກົ້ມລົງດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ.

Verse 4

श्रीरुवाच / नतास्मि ते नाथ पदारविन्दं न वेद चान्यच्चरणादृते तव / त्वयीश्वरे संति गुणाः श्रुतास्तु तथाश्रुताः संति च देवदेव

ພຣະສີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະນາຖາ, ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ; ນອກຈາກພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ທີ່ພຶ່ງອື່ນ. ໃນພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະສູງສຸດ ຄຸນທິບພະຍະມີຢູ່ແທ້ ດັ່ງທີ່ຄຳພີໄດ້ຍິນແລະປະກາດ, ໂອ ເທວະເທວະ.

Verse 5

सम्यक् सृष्टं स्वायतनं च दत्वा गोविन्द दामोदर मां च पाहि / स्तुत्या मदीयश्च सुखकपूर्णः प्रियो जनो नास्ति तथा त्वदन्यः

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງໂລກຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະປະທານທີ່ຢູ່ອັນເໝາະສົມໃຫ້ແກ່ສັດທຸກຕົນ; ໂອ ໂກວິນດາ, ໂອ ດາໂມດະຣະ, ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ. ດ້ວຍການສັນລະເສີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ; ເພາະບໍ່ມີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກດັ່ງພຣະອົງ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ.

Verse 6

ब्रह्मोवाच / लक्ष्मीपते सर्वजगन्निवास त्वं ज्ञानसिंधुः क्व च विश्वमूर्ते / अहं क्व चाज्ञस्तव वै शक्तिरस्ति ह्यज्ञोहं वै ह्यल्पशक्तिर्ममास्ति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະສາມີແຫ່ງລັກສະມີ ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງໂລກທັງປວງ, ພຣະອົງເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງປັນຍາ, ໂອ ຜູ້ມີຮູບສາກົນ. ຂ້າພະອົງເປັນຫຍັງ ແລະ ຄວາມອະວິຊາຂອງຂ້າພະອົງເປັນຫຍັງ? ແທ້ຈິງ ພະລັງຂອງພຣະອົງສູງສຸດ; ຂ້າພະອົງໂງ່ຂອງ ແລະ ກຳລັງຂອງຂ້າພະອົງນ້ອຍນິດດຽວ.

Verse 7

लक्ष्म्याश्चैव ज्ञानवैराग्यभक्ति ह्यत्यल्पमद्धा मयि सर्वदैव / तव प्रसादादस्ति जगन्निवास तत्र स्वामित्वं नास्ति विष्णो सदैव

ແມ່ນແຕ່ພຣະນາງລັກສະມີ ແລະ ປັນຍາ, ຄວາມວາງໃຈ, ແລະ ພັກຕິ—ໂອ ພຣະວິສນຸ, ຄວາມເຊື່ອທີ່ແທ້ ແລະ ໝັ້ນຄົງຂອງຂ້າພະອົງໃນພຣະອົງນັ້ນນ້ອຍຫຼາຍ. ແຕ່ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ມີທີ່ພຶ່ງໃນພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ພັກຂອງຈັກກະວານ; ເພາະໃນການມອບຕົນນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ «ເປັນຂອງຂ້ອຍ» ເລີຍ ໂອ ພຣະວິສນຸ ຕະຫຼອດການ.

Verse 8

न देहि त्वं सर्वदा मे मुरारे अहंममत्वं प्राप्यमेतावदेव / गम्यज्ञानं योग्यगुणे रमेश प्रमादो वा नास्तिनास्त्यद्य नित्य

ໂອ ມຸຣາຣີ, ຂໍຢ່າໄດ້ປະທານໃຫ້ຂ້າພະອົງມີຄວາມຮູ້ສຶກ “ຂ້ອຍ” ແລະ “ຂອງຂ້ອຍ”; ຂໍໃຫ້ນີ້ເທົ່ານັ້ນເປັນການບັນລຸຂອງຂ້າພະອົງ. ໂອ ພຣະສາມີແຫ່ງຣາມາ (ລັກສະມີ), ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທີ່ຄວນ, ຂໍປະທານປັນຍາທີ່ຮູ້ໄດ້ ແລະ ບັນລຸໄດ້—ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມປະມາດເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ວ່າມື້ນີ້ ຫຼື ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 9

तन्मे हृषीकाणि पतन्त्यसत्पथे पदारविन्दे तु पतन्तु सर्वदा / लक्ष्म्या ह्यहं कोटिगुणेन हीनः स्तोतुं सामर्थ्यं नास्ति मे सुप्रसीद

ຖ້າອິນຊີຂອງຂ້າພະອົງກຳລັງຕົກໄປສູ່ທາງທີ່ບໍ່ຈິງ, ຂໍໃຫ້ມັນຕົກ—ຕະຫຼອດໄປ—ລົງທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງແທນ. ຂ້າພະອົງຂາດບຸນວາສະນາເປັນສິບລ້ານເທົ່າ; ບໍ່ມີຄວາມສາມາດຈະສັນລະເສີນພຣະອົງໃຫ້ສົມຄວນ. ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາຂ້າພະອົງ.

Verse 10

तदा वायुर्देवदेवो महात्मा दृष्ट्वा विष्णु भक्तिसंवर्धितात्मा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະວາຍຸ ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ ແລະ ມະຫາຈິດໃຈ, ເມື່ອເຫັນເຫດນັ້ນ ແລະ ໃຈພາຍໃນໄດ້ຮັບການເສີມແຮງດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ, ກໍໄດ້ກະທຳຕາມຄວນ.

Verse 11

स्नहोत्थरावः स्खलिताक्षरस्तं मुञ्चन्कणान्प्राञ्जलिराबभाषे / वायुरुवाच / एते हि देवास्तव भृत्यभूताः पदारविन्दं परमं सुदुर्लभम्

ດ້ວຍສຽງທີ່ຖືກຄວາມຮັກອຸດອັ້ນ ພະຍາງຄໍາສັ່ນໄຫວ ນ້ໍາຕາໄຫຼ ແລະປະນົມມື ທ່ານໄດ້ກ່າວ. ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ເທວະທັງຫຼາຍນີ້ໄດ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ; ແຕ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຍາກຈະເຂົ້າເຖິງຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 12

चतुर्विधान्पुरुषार्थान्रमेश संप्रार्थये तच्च सदापि देव / दृष्ट्वा हरेः सैव मायैव तावत्सुकारणं किञ्चिदन्यन्न चास्ति

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະລັກສະມີ (ຣເມຊະ) ຂ້າພະອົງອະທິຖານຕໍ່ພຣະອົງເສມອ ເພື່ອຈຸດໝາຍສີ່ປະການແຫ່ງຊີວິດມະນຸດ. ແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮະຣິ ຂ້າພະອົງເຂົ້າໃຈວ່າ ມີແຕ່ມາຍາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນເຫດໃກ້—ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 13

अतो नाहं प्रदयोपि भूमन् भवत्पदांभोजनिषवणोत्सुकः / लोकस्य कृष्णाद्विमुखस्य कर्मणा अपुण्यशीलस्य सुदुः खितस्य

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ສູງສົ່ງ ຂ້າພະອົງບໍ່ປາດຖະນາຈະໃຫ້ພອນໃດໆ—ເພາະມີແຕ່ຄວາມກະຕືລືລົ້ນຈະຮັບໃຊ້ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ—ເພື່ອຄົນທີ່ຫັນຫນ້າຈາກກຣິດສະນະ ມີຄວາມປະພຶດບໍ່ເປັນບຸນ ແລະດ້ວຍກຳຂອງຕົນເອງ ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນທຸກຂ໌ຢ່າງໜັກ.

Verse 14

अनुग्रहार्थं च तवावतारो नान्यश्च किञ्चित्पुरुषार्थस्तवेश / गोभूसुराणां च महीरुहाणां तथा सुराणां प्रवरावतारैः

ໂອ້ ພຣະອົງ ການເສດັດລົງມາເປັນອະວະຕາຣຂອງພຣະອົງ ເພື່ອພຣະກະລຸນາເທົ່ານັ້ນ; ພຣະອົງບໍ່ມີຈຸດໝາຍສ່ວນຕົວອື່ນໃດ. ໂດຍອະວະຕາຣອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຍົກຊູ ແລະປົກປ້ອງ ງົວ, ພຣາຫມະນະ, ແຜ່ນດິນ ແລະຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງເທວະທັງປວງດ້ວຍ.

Verse 15

क्षेमोपकाराणि च वासुदेव क्रीडन्विधत्ते न च किञ्चिदन्यत् / मनो न तृप्यत्यपि शंसतां नः सुकर्ममौलेश्चरितामृतानि

ໂອ້ ວາສຸເທວ ພຣະອົງປະທານຄວາມສະຫງົບສຸກ ແລະການຊ່ວຍເຫຼືອອັນເປັນປະໂຫຍດ ດຸດດັ່ງການຫຼິ້ນ ແລະບໍ່ເຮັດສິ່ງອື່ນໃດ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາສັນລະເສີນພຣະອົງ ໃຈຂອງພວກເຮົາກໍບໍ່ອິ່ມ—ເພາະອະມຣິຕະແຫ່ງພຣະຈະຣິຕຂອງພຣະອົງ ຜູ້ເປັນມົງກຸດຍອດແຫ່ງກຳດີ ຫວານດັ່ງນ້ໍາອະມຣິຕະ.

Verse 16

अच्छिन्नभक्तस्य हि मे मुकुन्द सदा भक्तिं देहि पादारविन्दे / सदा तदेवास्तु न किञ्चिदन्यद्यत्र त्वमासीः पुरुषे देवदेव

ໂອ ມຸກຸນດາ, ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມີພັກຕິບໍ່ຂາດສາຍ ຂໍພຣະອົງປະທານພັກຕິອັນຖາວອນໃນພຣະບາດດອກບົວ. ຂໍໃຫ້ມີແຕ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນ—ບ່ອນທີ່ພຣະອົງສະຖິດ, ໂອ ບຸລຸດສູງສຸດ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ.

Verse 17

अहं च तत्रास्मि तव प्रसादाद्यत्रास्म्यहं तत्र भवान्महाप्रभो / व्यंसिर्ममेयं च शरीरमध्ये चतुर्मुखश्चैव न चैततदन्यैः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ບ່ອນໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່, ໂອ ມະຫາປຣະພູ, ພຣະອົງກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ຂອບເຂດພາຍໃນຂອງຂ້າພະເຈົ້ານີ້ຢູ່ໃນກາຍ; ແລະ ພຣະພຣະຫມາສີ່ໜ້າກໍມີຢູ່ແທ້—ສິ່ງນີ້ຜູ້ອື່ນບໍ່ຮູ້.

Verse 18

मदीयनिद्रा तव वन्दनं प्रभो मदीययामाचरणं प्रदक्षिणम् / मदीयव्याख्याहरणं स्तुतिः स्यादेवं विदित्वा च समर्पयामि

ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍໃຫ້ການນອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນການນົບນ້ອມບູຊາພຣະອົງ; ຂໍໃຫ້ການຕື່ນແລະການປະພຶດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນການວຽນຮອບພຣະອົງ. ຂໍໃຫ້ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ແລະການກະທໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນບົດສັນລະເສີນ. ຮູ້ແບບນີ້ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍທຸກສິ່ງແດ່ພຣະອົງ.

Verse 19

मद्ब्रृद्धियोग्यं च पदार्थजातं दृष्ट्वा हरेः प्रतिमा एव तच्च / इत्थं मत्वाहं सर्वदा देवदेव तत्रस्थितान्हरिरूपान् भजिष्ये

ເມື່ອເຫັນສິ່ງທັງປວງເປັນຫມວດຫມູ່ທີ່ເໝາະແກ່ປັນຍາທີ່ກໍາລັງເຕີບໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າທັງໝົດນັ້ນແທ້ໆແມ່ນປະຕິມາ/ຮູບປາກົດຂອງຮະຣິ. ຄິດແບບນີ້, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາຮູບຮະຣິທີ່ສະຖິດຢູ່ນັ້ນ (ໃນທຸກສິ່ງ) ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 20

यच्चन्दनं यत्तु पुष्पं च धूपं वस्त्रं च यद्भक्ष्यभोज्यादिकं च / एतत्सर्वं विष्णुप्रीत्यर्थमेवेत्येतद्व्रतं सर्वदा वै करिष्ये

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຈັນທະນາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍ, ດອກໄມ້ ແລະ ທູບ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມ ແລະອື່ນໆ—ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນີ້ເປັນເພື່ອຄວາມປິຕິຍິນດີຂອງພຣະວິດສະນຸເທົ່ານັ້ນ. ປະຕິຍານ/ວຣະຕະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັກສາໄວ້ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 21

अवैष्णवान्दूषयिष्ये सदाहं सद्वैष्णवान्पा (ल्लां) लयिष्ये मुरारे / विष्णुद्रुहां छेदयिष्ये च जिह्वां तच्छृण्वतां पूरयिष्ये त्रपूल्काः

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະດ່າປະນາມຜູ້ບໍ່ແມ່ນໄວສະນະວະຢູ່ເສມອ; ແລະ ໂອ ມຸຣາຣີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກືນກິນໄວສະນະວະຜູ້ແທ້. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕັດລີ້ນຂອງຜູ້ທີ່ຊັງພຣະວິສນຸ; ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຟັງຄໍານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ ແລະ ຄວາມສົກປົກ»។

Verse 22

एतादृशी शक्तिर्ममास्ति देव तव प्रसादाद्ब्र लिनोपि विष्णो / अथापि नाहं स्तवने समर्थः लक्ष्म्या ह्यहं कोटिगुणैर्विहीनः

«ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພະລັງອໍານາດເຊັ່ນນີ້ມີໃນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ ເພາະພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ວິສນຸຜູ້ມີລິດໃຫຍ່. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດສັນລະເສີນພຣະອົງໃຫ້ພໍໄດ້, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຂາດພຣະລັກສະມີ ແລະ ຄຸນຄ່ານັບບໍ່ຖ້ວນ»។

Verse 23

एतत्स्तोत्रं ह्यर्थयेच्चैव या नः तत्र प्रीतिर्ह्यक्षया मे सदा स्यात् / स्तोत्रं ह्येतत्पाठयन्तीह लोके ते वैष्णवास्ते च हरिप्रियाश्च

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຜົນແຫ່ງສະໂຕດຣະນີ້—ຂໍໃຫ້ຄວາມເມດຕາຮັກໃນຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ຜູ້ນັ້ນເປັນນິລັນດອນ. ຜູ້ທີ່ອ່ານສະໂຕດຣະນີ້ໃນໂລກນີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນໄວສະນະວະ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ຮະຣິຮັກ»។

Verse 24

कुर्वन्ति ये पठनं नित्यमेव समर्पयिष्यति सदा हरौ च / तेषां हरिः प्रीयते केशवोलं हरौ प्रसन्ने किमलभ्यमस्ति

«ຜູ້ທີ່ອ່ານສະໂຕດຣະນີ້ທຸກມື້ ແລະ ຖວາຍອຸທິດແດ່ຮະຣິຢູ່ເສມອ—ຮະຣິ ຜູ້ເປັນເກສະວະ ຈະພໍໃຈຕໍ່ເຂົາເຈົ້າ. ເມື່ອຮະຣິພໍໃຈແລ້ວ ມີສິ່ງໃດບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ?»

Verse 25

एवं स्तुत्वा वलदेवो महात्मा तूष्णीं स्थितः प्राञ्जलिरग्रतो हरेः / सरस्वत्युवाच / को वा रसज्ञो भगवन् मुरारे हरे गुणस्तवनात्कीर्तनाद्वा

«ເມື່ອບາລະເທວະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ສັນລະເສີນຮະຣິແລ້ວ ກໍຢືນນິ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ດ້ວຍມືປະນົມ. ແລ້ວ ສະຣັສວະຕີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ມຸຣາຣີ—ໂອ ຮະຣິ—ໃຜໜໍຈະເປັນຜູ້ຮູ້ລົດຊາດ (rasa) ຢ່າງແທ້ ໂດຍພຽງແຕ່ສັນລະເສີນ ຫຼື ຂັບຮ້ອງຄຸນຂອງພຣະອົງ?”»

Verse 26

अलंबुद्धिं प्राप्नुयाद्देवदेव ब्रह्मादिभिः सर्वदा स्तूयमान / यः कर्णनाडीं पुरुषस्य यातो भवप्रदां देहरतिं छिनत्ति

ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປທາງຊ່ອງຫູຂອງມະນຸດ ແລ້ວຕັດຂາດຄວາມຕິດພັນຂອງວິນຍານຕໍ່ຮ່າງກາຍ—ຄວາມຢາກທີ່ໃຫ້ເກີດພົບພາວະໃໝ່—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ປັນຍາອັນໝັ້ນຄົງ ໂອ ພຣະເທວະເທວ ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ຢູ່ເສມອື່ນໆ.

Verse 27

न केवलं देहरतिं छिनत्त्यसद्गृहक्षेत्रभार्यासुतेषु नित्यम् / पश्वादिरूपेषु धनादिकेषु अनर्घ्यरत्नेषु प्रियं छिनात्ति

ຄວາມຕາຍບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຕັດຄວາມພໍໃຈໃນຮ່າງກາຍ; ມັນຍັງຕັດຂາດຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ສິ່ງທີ່ຄົນຮັກໃນຄວາມຕິດພັນອັນຫຼອກລວງ—ເຮືອນແລະນາ, ເມຍແລະລູກ, ສັດລ້ຽງເຊັ່ນງົວ, ຊັບສິນແລະຂອງຄອບຄອງ, ແມ່ນແຕ່ເພັດພອຍອັນລ້ຳຄ່າ.

Verse 28

अनं तवेदप्रतिपादितोपि लक्ष्मीर्न वै वेद तव स्वरूपम् / चतुर्मुखो नैव वेद न वायुरसौ न वेत्तीति किमत्र चित्रम्

ໂອ ອະນັນຕະ! ແມ່ນແຕ່ເວດາກ່າວເຖິງພຣະອົງ ແຕ່ພຣະລັກສະມີກໍຍັງບໍ່ຮູ້ແທ້ຖຶງສະພາບອັນແທ້ຂອງພຣະອົງ. ພຣະພຣະຫມາສີ່ໜ້າກໍບໍ່ຮູ້, ພຣະວາຍຸກໍບໍ່ຮູ້. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຮູ້—ຈະແປກຫຍັງຢູ່ນີ້?

Verse 29

एतादृशस्य स्तवने क्वास्ति शक्तिर्मम प्रभो ब्रह्मवाय्वोः सकाशात् / शतैर्गुणैः सर्वदा न्यूनतास्ति अतो हरे दयया मां च पाहि

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ! ຂ້າພະອົງຈະມີກຳລັງຫຍັງໃນການສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນນີ້? ເທົ່າກັບພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວາຍຸ ຂ້າພະອົງຕ່ຳກວ່າເປັນຮ້ອຍໆຄຸນຄ່າຢູ່ເສມ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຮະຣິ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະອົງດ້ວຍ.

Verse 30

एवं स्तुत्वा हरिं सा तु तूष्णीमास खगश्वर / भारती तु तदा स्तोतुं हरिं समुपचक्रमे

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນາງໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຮະຣິແລ້ວ ນາງກໍນິ່ງງຽບ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນົກ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພາຣະຕີ (ສະຣັສວະຕີ) ເລີ່ມຕົ້ນຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະຮະຣິ.

Verse 31

भारत्युवाच / ब्रह्मेश लक्ष्मीश हरे मुरारे गुणांस्तव श्रद्दधानस्य नित्यम् / तथा स्तुवन्तोस्य विवर्धमानां मतिं च नित्यं विषयेष्वसत्सु

ພາຣະຕີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງລັກສະມີ, ໂອ ຮະຣິ ຜູ້ປະຫານມູຣະ—ຂໍໃຫ້ພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຜູ້ມີສັດທາເປັນນິດ. ແລະຜູ້ທີ່ສັນລະເສີນພຣະອົງດັ່ງນີ້ ຂໍໃຫ້ປັນຍາເພີ່ມພູນຕະຫຼອດ ແລະຈິດຢ່າໄດ້ຕິດຢູ່ໃນອາລົມອັນບໍ່ແທ້ ແລະເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 32

कुर्वन्ति वैराग्यममुत्र लोके ततः परं भक्तिदृढां तथैव / ततः परं चैव हरेः प्रसन्नतां कुर्वन्ति नित्यं तव देवदेव

ໃນໂລກອື່ນນັ້ນ ພວກເຂົາຝຶກຝົນຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ (ໄວຣາກຍະ); ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງເກີດຂຶ້ນ. ເກີນກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງຮະຣິຢູ່ເປັນນິດ—ໂອ ເທວະເທວະ.

Verse 33

तेनापरोक्षं च भवेच्च तस्य अतो गुणानां स्तवने च मे रतिः / सा तु प्रजाता पुरुषस्य नित्यं संसारदुः खं तु तदाच्छिनत्ति

ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ພຣະອົງປາກົດແກ່ເຂົາແບບຮູ້ເຫັນໂດຍກົງ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຍິນດີຂອງຂ້ອຍຢູ່ໃນການສັນລະເສີນພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອພັກຕິນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຄົນ ມັນຕັດຂາດທຸກຂ໌ແຫ່ງສັງສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 34

विच्छिन्नदुः खस्य तदाधिकारिण आनन्दरूपाख्यफलं ददाति / हरेर्गुणानस्तुवतां च पापं तेषां हि पुण्यं च तथा क्षिणोति

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ທຸກຂ໌ຖືກຕັດຂາດ ແລະເໝາະສົມຈະຮັບ ມັນໃຫ້ຜົນທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ອານັນທະ’ ຄືຄວາມປິຕິສຸກ. ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ສັນລະເສີນພຣະຄຸນຂອງຮະຣິ ມັນທໍາໃຫ້ບາບຂອງເຂົາຫຼຸດລົງ ແລະບຸນຂອງເຂົາກໍຫຼຸດລົງເຊັ່ນກັນ.

Verse 35

एवं विदित्वा परमो गुरुर्मम वायुर्दयालुर्मम वल्लभश्च / हरेर्गुणान्सर्वगुणप्रसारान्ममैव योग्यान्सुखमुख्यभूतान्

ເມື່ອຮູ້ຢ່າງນີ້ແລ້ວ ຂ້ອຍຮູ້ວ່າ ວາຍຸແມ່ນຄູອາຈານສູງສຸດຂອງຂ້ອຍ—ເປັນຜູ້ເມດຕາ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ. ແລະພຣະຄຸນຂອງຮະຣິ ອັນເປັນແຫຼ່ງທີ່ຄຸນງາມຄວາມດີທັງປວງແຜ່ຂະຫຍາຍ ນັ້ນເໝາະແກ່ຂ້ອຍແທ້—ໂດຍມີຄວາມປິຕິສຸກຈາກພັກຕິເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 36

उद्धृत्य पुण्येभ्य इवार्तबन्धुः शिवश्च नो द्रुह्यति पुण्यकीर्तिम् / तव प्रसादाच्च श्रियः प्रसादाद्वायोः प्रसादाच्च ममास्ति नित्यम्

ເຫມືອນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ທ່ານໄດ້ຍົກຂ້ອຍຂຶ້ນດ້ວຍບຸນກຸສົນ; ແລະພຣະສິວະກໍບໍ່ຂັດຂວາງກຽດສັກສີອັນສັກສິດຂອງຂ້ອຍ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງສຣີ (ໂຊກລາບ), ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງວາຍຸ, ພອນນີ້ຢູ່ກັບຂ້ອຍເປັນນິດ.

Verse 37

यद्यत्करोत्येव सदैव वायुस्तत्तत्करोत्येव सदैव नित्यम् / वायोर्विरोधं न करोति देवः स तद्विरोधं च करोति नित्यम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ວາຍຸເຮັດໃນເວລາໃດ ພຣະເທວະກໍເຮັດສິ່ງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຢ່າງສະເໝີ ບໍ່ເຄີຍຂາດ. ພຣະເທວະບໍ່ຂັດຂວາງວາຍຸ; ແລະຜູ້ໃດຕັ້ງຕົນຕໍ່ຕ້ານວາຍຸ ຍ່ອມພົບການຕໍ່ຕ້ານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 38

हरेर्विरोधं न करोति वायुर्वायोर्विरोधं न करोति विष्णुः / वायोः प्रसादान्ममनास्ति किञ्चिदतानभावश्च तव प्रसादात्

ວາຍຸບໍ່ຂັດຂວາງຮະຣິ; ແລະພຣະວິສນຸກໍບໍ່ຂັດຂວາງວາຍຸ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງວາຍຸ ຂ້ອຍບໍ່ຂາດສິ່ງໃດ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ ຄວາມບໍ່ອາດຖືກພິຊິດຂອງຂ້ອຍຖືກຮັບຮອງແລ້ວ.

Verse 39

यथैव मूलं च तथावतारे दुः खादिकं नास्ति समीरणस्य / वायुस्तथान्ये च उभौ मुकुन्दस्तथावतारेषु न दुः खरूपौ

ເຫມືອນດັ່ງສະມີຣະນະ (ລົມ) ໃນຮາກເດີມ ແລະໃນການປາກົດຮູບທັງຫຼາຍ ບໍ່ມີທຸກຂ໌ແລະສິ່ງຄ້າຍຄື; ວາຍຸແລະເທວະອື່ນໆກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ມຸກຸນດະ (ພຣະວິສນຸ) ໃນອະວະຕາຣທັງຫຼາຍ ບໍ່ເຄີຍມີສະພາບເປັນທຸກຂ໌.

Verse 40

अशक्तवद्दृश्यते वायुदेवः युगानुसारांल्लोकधर्मांस्तु रक्षन् / नरावतारे तत्र देवे मुरारे ह्यशक्तता नेति विचं तनीयम्

ວາຍຸເທວະປາກົດຄືກັບອ່ອນແອ ໃນຂະນະທີ່ປົກປ້ອງທຳມະຂອງໂລກຕາມການເຄື່ອນໄຫວຂອງຍຸກ. ແຕ່ເມື່ອມຸຣາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ສະເດັດລົງເປັນອະວະຕາຣມະນຸດ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີຄວາມອ່ອນແອໃດໆໃນພຣະອົງ.

Verse 41

अवताररूपे यमदुः खादिकं च न चिन्तनीयं ज्ञानिभिर्देवदेव / अहं कदाचित्सुखनाशप्रदेशे दैत्यांस्तथा मारयितुं गतोस्मि

ໂອ້ ພະເຈົ້າແຫ່ງພະເຈົ້າທັງຫຼາຍ, ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພະຍາຍົມ, ເພາະເຮົາໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນເພື່ອປາບພວກອະສູນ.

Verse 42

नैतावता मम वायोश्च नित्यं दुः खातनं नैव संचितनीयम् / एतादृशोहं स्तवनेनु कास्ति शक्तिर्गुणानां मधुसूदन प्रभो / वायोः सकाशाच्च गुणेन हीना संसाररूपे मुक्तरूपे च देव

ບໍ່ແມ່ນຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ດຽວ, ຫຼື ພະວາຍຸ, ທີ່ຈະຕ້ອງແບກຫາບຄວາມທຸກນີ້ຕະຫຼອດໄປ. ໂອ້ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມະທຸສຸທະນະ, ຂ້າພະເຈົ້າມີອໍານາດອັນໃດທີ່ຈະພັນລະນາຄຸນສົມບັດຂອງພະອົງ?

Verse 43

एवं स्तुत्वा भारती तु तूष्णीमास खगेश्वर / तदनन्तरजः शेषः प्राञ्जलिः प्राह केशवम्

ຫຼັງຈາກສັນລະເສີນແລ້ວ, ພະນາງພາຣະຕີ ກໍມິດງຽບໄປ, ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງນົກທັງຫຼາຍ. ຈາກນັ້ນ ພະຍານາກເສດ ກໍໄດ້ກ່າວກັບ ພະເກສະວະ.

Verse 44

शेष उवाच / नाहं च जाने तव पादमूलं रुद्रो न वेत्ति गरुडो न वेद / अहं वाण्याः शतगुणांशहीनो दत्त्वा ह्यायतनं पाहि मां वासुदेव

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກກົກຮາກແຫ່ງຕີນຂອງພະອົງ; ພະຣຸດຣະ ບໍ່ຮູ້, ແລະ ພະຍາຄຸດ ກໍບໍ່ຮູ້. ໂປດຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍເທີ້ນ, ໂອ້ ວາສຸເທວະ.

Verse 45

एवं स्तुत्वा सशेषस्तु तूष्णीमास खगेश्वर / तदनन्तरजो वीशः स्तोतुं समुपचक्रमे

ຫຼັງຈາກສັນລະເສີນແລ້ວ, ພະຍານາກເສດ ກໍມິດງຽບໄປ, ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງນົກທັງຫຼາຍ. ຈາກນັ້ນ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກໍເລີ່ມສັນລະເສີນ.

Verse 46

गरुड उवाच / तव पदोः स्तुतिं किं करोम्यहं मम पदांबुजे ह्यर्पितं मनः / कथमहं मुखे पक्षियोनिजः कथमेवङ्गुणा नीडितुं क्षमः

ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນພຣະບາດທັງສອງຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ເພາະໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອຸທິດໄວ້ແລ້ວທີ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດ. ຂ້າພະເຈົ້າເກີດໃນຄອບຄົວນົກ ມີປາກເປັນຈົກ ຈະສາມາດພັນລະນາຄຸນອັນສູງສົ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແນວໃດ?»

Verse 47

एवं स्तुत्वा तु गरुडस्तूष्णीमास नयान्वितः / तदनन्तरजो रुद्रस्तोतुं समुपचक्रमे

ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກະຣຸດາ—ຜູ້ມີປັນຍາແລະການພິຈາລະນາ—ໄດ້ນິ່ງງຽບ. ທັນທີຕໍ່ມາ ຣຸດຣະໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນບົດສັນລະເສີນຂອງຕົນ.

Verse 48

रुद्र उवाच / या वै तवेश भगवन्न विदाम भूमन् भक्तिर्ममास्तु शिवपादसरोजमूले / छन्नापि सा ननु सदा न ममास्ति देव तेनाद्रुहं तव विरुद्धमतः करोमि

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ໂອ ມະຫາພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່, ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ທີ່ຮາກແຫ່ງດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະສິວະ. ແຕ່ໂອ ພຣະເທວະ, ຄວາມພັກດີນັ້ນບໍ່ຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ ແມ່ນແຕ່ຈະຖືກປິດບັງຢູ່ພາຍໃນ; ເພາະສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບາງຄັ້ງກະທຳສິ່ງທີ່ຂັດກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແມ່ນບໍ່ໄດ້ເປັນສັດຕູແທ້ໆ»

Verse 49

सर्वान्न बुद्धिसहितस्य हरे मुरारे का शक्तिरस्ति वचने मम मूढबुद्धेः / वाण्या सदा शतगुणेन विहीनमेनं मां पाहि चेश मम चायतनं च दत्त्वा

ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ມຸຣາຣິ—ຜູ້ມີຄວາມຮູ້ທັງປວງ ແລະປັນຍາອັນສົມບູນ—ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງຜິດ ຈະມີພະລັງອັນໃດໃນຄໍາເວົ້າ? ໃນການກ່າວຖ້ອຍຄໍາ ຂ້າພະເຈົ້າຂາດຕົກເປັນຮ້ອຍເທົ່າ. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແລະປະທານທີ່ພຶ່ງອັນຄວນແກ່ວາຈາຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ.

Verse 50

एवं स्तुत्वा स रुद्रस्तु तूष्णीमास द्विजोत्तमः / शेषानन्तरजा देवी वारुणी वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຣຸດຣະ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ໄດ້ນິ່ງງຽບ. ຕໍ່ມາ ເທວີ ວາຣຸນີ—ຜູ້ເກີດຕາມຫຼັງ ເສສະ ແລະ ອະນັນຕະ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 51

वारुण्युवाच / लक्ष्मीपते ब्रह्मपते मनोः पतेगिरः पते रुद्रपते नृणां पते / गुणांस्तव स्तोतुमहं समर्था न पार्वती नापि सुपर्णपत्नी

ວາຣຸນີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງລັກສະມີ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງມະນຸ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຣຸດຣະ ແລະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ—ບໍ່ມີໃຜສາມາດສັນລະເສີນຄຸນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ບໍ່ແມ່ນພາຣະວະຕີ ແລະ ແມ່ນແຕ່ພຣະມະເຫສີຂອງສຸປັນນະ (ກະຣຸດ) ກໍບໍ່ອາດໄດ້.

Verse 52

शेषादहं दशगुणैर्विहीना मां पाहि नित्यं जगतामधीश

ເທົ່າກັບສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ຂ້າພະເຈົ້າຂາດຄຸນຄ່າເຖິງສິບເທົ່າ; ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ.

Verse 53

एवं स्तुत्वा वारुणी तु तूष्णीमास खगेश्वर / तदनन्तरजा ब्राह्मी सौपर्णी ह्युपचक्रमे

ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວາຣຸນີກໍຢຸດນິ່ງຢູ່ຢ່າງສງົບ, ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ. ຈາກນັ້ນທັນທີ ພະລັງບຣາຫມີຂອງບຸດແຫ່ງສຸປັນນາ (ກະຣຸດ) ກໍເລີ່ມປະກົດການ.

Verse 54

सौपर्ण्युवाच / स्तोतुं गुणांस्तव हरे जगदी शवाचा श्रोतुं हरे तव कथां श्रवणे न शक्तिः / यस्तत्त्वनुं स्मरति देव तव स्वरूपं को वै नु वेद भुवि तं भगवत्पदार्थम्

ສໍປັນນະ (ກະຣຸດ) ກ່າວວ່າ: ໂອ ຮະຣິ ຈອມແຫ່ງສາກົນ, ວາຈາຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີພະລັງຈະສັນລະເສີນຄຸນຂອງພຣະອົງ; ແລະຫູຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ອາດຟັງພຣະກະຖາອັນທິບຂອງພຣະອົງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ໂອ ເທວະ, ຜູ້ໃດທີ່ລະລຶກຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ຮູບສະພາບອັນແທ້ຂອງພຣະອົງ—ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ຜູ້ໃດຈະບໍ່ຮູ້ຄວາມເປັນຈິງສູງສຸດອັນເປັນຂອງພຣະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ?

Verse 55

अतो गुणस्तवने नास्ति शक्तिर्वीन्द्राहदं दशगुणैरवरा च नित्यम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີພະລັງຈະສັນລະເສີນຄຸນຂອງພຣະອົງໃຫ້ສົມຄວນ; ແລະຄວາມສາມາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຕ່ໍາກວ່າເປັນນິດ—ສິບເທົ່າ—ເມື່ອທຽບກັບອິນທຣະ ແລະ ອື່ນໆ.

Verse 56

एवं स्तुत्वा तु सौपर्णी तूष्णीमास खगेश्वर / रुद्रानन्तरजा स्तोतुं गिरिजा तूपचक्रमे

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສໍປັນນີ (ກະຣຸດ) ຈອມແຫ່ງນົກ ກໍຢຸດນິ່ງຢ່າງສງົບ. ຕໍ່ມາ ກິຣິຊາ (ປາຣະວະຕີ) ຜູ້ເກີດພາຍຫຼັງຣຸດຣະ ໄດ້ເລີ່ມສັນລະເສີນດ້ວຍສະໂຕຕຣະຂອງນາງ.

Verse 57

पार्वत्युवाच गोविन्द नारायण वासुदेव त्वया हि मे किञ्चिदपि प्रयोजनम् / नास्त्येव स्वामिन्न च नाम वाचा सौभाग्यरूपः सर्वदा एक एव

ປາຣະວະຕີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ໂກວິນທະ, ໂອ ນາຣາຍະນະ, ໂອ ວາສຸເທວ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຈໍາເປັນອັນໃດນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ ແມ່ນແຕ່ຊື່ຫຼືຄໍາພູດກໍບໍ່ມີ—ພຣະອົງຜູ້ດຽວເປັນຮູບແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນ ດໍາລົງຢູ່ນິລັນດອນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ທີ່ສອງ»

Verse 58

नारायणेति तव नाम च एकमेव वैराग्यभक्तिविभवे परमं समर्थाम् / असंख्यब्रह्मादिकहत्यनाशाने गुर्वङ्गनाकोटिविनाशने च

ການເອີ້ນນາມພຣະອົງພຽງຄໍາດຽວ—“ນາຣາຍະນະ”—ມີພະລັງອັນສູງສຸດ ໃນການປະທານຄວາມຮັ່ງມີແຫ່ງພັກຕິ ແລະ ໄວຣາກຍະ; ແລະຍັງສາມາດທໍາລາຍບາບເຊັ່ນ ການຂ້າພຣາຫມັນນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະບາບຮ້າຍອັນທໍາລາຍທີ່ເທົ່າກັບການລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຄູຣຸເປັນກໍດິໆ.

Verse 59

नामाधिकारिणी चाहं गुणानां च महाप्रभो / स्तवने नास्ति मे शक्ती रुद्राद्दशगुणैरहम्

ໂອ ມະຫາປຣະໂພ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຫ່ງນາມ ແລະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຫ່ງຄຸນທັງຫຼາຍ; ແຕ່ກໍບໍ່ມີກໍາລັງພໍທີ່ຈະສັນລະເສີນພຣະອົງໃຫ້ສົມຄວນ—ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຕໍ່າກວ່າຣຸດຣະເຖິງສິບເທົ່າ.

Verse 60

अवरा च सदास्म्येव नात्र कार्या विचारणा / एवं स्तुत्वा सा गिरिजा स्तूष्णीमास खगेश्वर

“ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຕໍ່າກວ່າເສມອ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາໃດໆ.” ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກິຣິຊາ (ປາຣະວະຕີ) ກໍນິ່ງສງົບ, ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ (ກະຣຸດ).