Adhyaya 23

Verse 1

शङ्‌खचूडवधवर्णनम् शिवस्तत्त्वं समाकर्ण्य तत्त्वज्ञानविशारदः । ययौ स्वयं च समरे स्वगणैः सह नारद

ຄຳບັນຍາຍກ່ຽວກັບການສັງຫານ ສັງຂະຈູດະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແລ້ວ, ພຣະສິວະ ຜູ້ຊົງຊ່ຽວຊານໃນຄວາມຮູ້ອັນສູງສົ່ງ, ໄດ້ສະເດັດໄປຍັງສະໜາມຮົບດ້ວຍພຣະອົງເອງພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ, ໂອນາຣະດາ.

Verse 2

शङ्‌खचूडः शिवं दृष्ट्वा विमानादवरुह्य च । ननाम परया भक्त्या शिरसा दण्डवद्‌भुवि

ເມື່ອເຫັນພຣະສິວະ, ສັງຂະຈູດະ ໄດ້ລົງຈາກລົດມ້າ ແລະ ດ້ວຍຄວາມສັດທາອັນສູງສົ່ງ, ໄດ້ກາບລົງກັບພື້ນໂດຍໃຫ້ຫົວສຳຜັດກັບແຜ່ນດິນ.

Verse 3

तं प्रणम्य च वेगेन विमानमारुरोह सः । तूर्णं चकार सन्नाहं धनुर्जग्राह दुर्वहम्

ຫຼັງຈາກກາບໄຫວ້ພຣະອົງແລ້ວ, ລາວໄດ້ຂຶ້ນລົດມ້າຄືນຢ່າງໄວວາ. ລາວໄດ້ກຽມພ້ອມສຳລັບການສູ້ຮົບຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ຈັບທະນູອັນໜັກໜ່ວງ ແລະ ໜ້າຢ້ານກົວຂອງລາວ.

Verse 4

शिवदानवयोर्युद्धं पूर्णमब्दशतं पुरा । न बभूवतुरन्योन्यं ब्रह्मञ्जयपराजयौ

ໂອພຣາມ, ການສູ້ຮົບລະຫວ່າງພຣະສິວະ ແລະ ທານະວະ ໄດ້ດຳເນີນໄປເປັນເວລາເຕັມຮ້ອຍປີ. ບໍ່ມີຝ່າຍໃດໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ ຫຼື ປະລາໄຊເລີຍ.

Verse 5

न्यस्तशस्त्रश्च भगवान् न्यस्तशस्त्रश्च दानवः । रथस्थः शङ्‌खचूडश्च वृषस्थो वृषभध्वजः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ວາງສາດສະຕາວຸດຂອງພຣະອົງລົງ, ແລະ ທານະວະກໍໄດ້ວາງອາວຸດຂອງລາວລົງຄືກັນ. ສັງຂະຈູດະ ຍັງຄົງຢູ່ເທິງລົດມ້າຂອງລາວ, ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງມີງົວເປັນທຸງ (ພຣະສິວະ) ຍັງຄົງຢູ່ເທິງຫຼັງງົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 6

दानवानां च शतकमुद्धृतं च बभूव ह । रणे ये ये मृताः शम्भुर्जीवयामास तान्विभुः

ມີທານະວະພຽງແຕ່ຮ້ອຍຕົນເທົ່ານັ້ນທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່. ພຣະສັມພູ ຜູ້ຊົງແຜ່ໄປທົ່ວທຸກຫົນແຫ່ງ ໄດ້ບັນດານໃຫ້ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດໃນການສູ້ຮົບກັບຄືນມາມີຊີວິດອີກຄັ້ງ.

Verse 7

एतस्मिन्नन्तरे वृद्धब्राह्मणः परमातुरः । आगत्य च रणस्थानमुवाच दानवेश्वरम्

ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ, ພຣາມເຖົ້າຜູ້ໜຶ່ງ ເຊິ່ງເບິ່ງຄືວ່າມີຄວາມທຸກຮ້ອນຢ່າງຍິ່ງ, ໄດ້ມາເຖິງສະໜາມຮົບ ແລະ ກ່າວແກ່ລາຊາແຫ່ງເຫຼົ່າທານະວະ.

Verse 8

वृद्धब्राह्मण उवाच देहि भिक्षां च राजेन्द्र मह्यं विप्राय साम्प्रतम् । त्वं सर्वसम्पदां दाता यन्मे मनसि वाञ्छितम्

ພຣາມເຖົ້າກ່າວວ່າ: 'ໂອມະຫາຣາຊ, ໂປດມອບທານແກ່ຂ້ານ້ອຍຜູ້ເປັນວິປະໃນຕອນນີ້. ທ່ານຄືຜູ້ປະທານຊັບສົມບັດທັງປວງ; ໂປດປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາໃນໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍເຖີດ.'

Verse 9

निरीहाय च वृद्धाय तृषिताय च साम्प्रतम् । पश्चात्त्वां कथयिष्यामि पुरः सत्यं च कुर्विति

'ແກ່ຊາຍຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາດຖະໜາ, ເຖົ້າ ແລະ ຫິວນ້ຳຜູ້ນີ້ໃນຕອນນີ້. ໂປດໃຫ້ສັດຈະແກ່ຂ້ານ້ອຍກ່ອນ, ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຈະບອກທ່ານວ່າຂ້ານ້ອຍຕ້ອງການສິ່ງໃດ.'

Verse 10

ओमित्युवाच राजेन्द्रः प्रसन्नवदनेक्षणः । कवचार्थी जनश्चाहमित्युवाचातिमायया

ພຣະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ມີໃບໜ້າ ແລະ ດວງຕາທີ່ສົດໃສ ໄດ້ກ່າວວ່າ "ໂອມ" (ຕົກລົງ). ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍມາຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣາມໄດ້ກ່າວວ່າ "ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ມາຂໍເກາະຂອງທ່ານ."

Verse 11

तच्छ्रुत्वा कवचं दिव्यं जग्राह हरिरेव च । शङ्‌खचूडस्य रूपेण जगाम तुलसीं प्रति

ເມື່ອໄດ້ຍິນແນວນັ້ນ, ພຣະຫຣິ (ຜູ້ທີ່ປອມຕົວເປັນພຣາມ) ກໍໄດ້ຮັບເກາະອັນສັກສິດນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ, ໂດຍການແປງກາຍເປັນ ສັງຂະຈູດະ, ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດໄປຫາ ນາງຕຸນລະສີ.

Verse 12

गत्वा तस्यां मायया च वीर्याधानं चकार ह । अथ शम्भुर्हरेः शूलं जग्राह दानवं प्रति

ເມື່ອສະເດັດໄປຮອດ, ດ້ວຍມາຍາ, ພຣະອົງໄດ້ຮ່ວມກັບນາງ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ພຣະສັມພູ ໄດ້ຖືຫອກຂອງພຣະຫຣິ ເພື່ອສັງຫານພວກທານະວະ.

Verse 13

ग्रीष्ममध्याह्नमार्तण्डप्रलयाग्निशिखोपमम् । दुर्निवार्यं च दुर्धर्षमव्यर्थं वैरिघातकम्

ຫອກນັ້ນຮຸ່ງເຮືອງຄືກັບດວງອາທິດໃນລະດູຮ້ອນຍາມທ່ຽງວັນ ແລະ ແປວໄຟແຫ່ງການທຳລາຍໂລກ. ມັນບໍ່ມີສິ່ງໃດຕ້ານທານໄດ້, ບໍ່ມີໃຜເອົາຊະນະໄດ້ ແລະ ເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ.

Verse 14

तेजसा चक्रतुल्यं च सर्वशस्त्रास्त्रसारकम् । शिवकेशवयोरन्यैर्दुर्वहं च भयङ्‌करम्

ໃນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ, ມັນທຽບເທົ່າກັບຈັກສຸທັດສະນະ; ມັນແມ່ນແກ່ນສານຂອງອາວຸດທັງປວງ. ມັນເປັນທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດຖືຄອງໄດ້ນອກຈາກພຣະສິວະ ແລະ ພຣະເກສະວະ.

Verse 15

धनुःसहस्रं दैर्घ्येण प्रस्थेन शतहस्तकम् । सजीवं ब्रह्मरूपं च नित्यरूपमनिर्दिशम्

ຫອກນັ້ນຍາວໜຶ່ງພັນຄັນທະນູ ແລະ ກວ້າງໜຶ່ງຮ້ອຍສອກ. ມັນເປັນອາວຸດທີ່ມີຊີວິດ, ມີທຳມະຊາດແຫ່ງພຣົມ, ເປັນນິຣັນ ແລະ ເກີນກວ່າຈະພັນລະນາໄດ້.

Verse 16

संहर्तुं सर्वब्रह्माण्डमलं यत्स्वीयलीलया । चिक्षेप तोलनं कृत्वा शङ्‌खचूडे च नारद

ໂອ້ ນາຣະດະ, ອາວຸດນັ້ນ ເຊິ່ງສາມາດທຳລາຍຈັກກະວານທັງໝົດໄດ້ພຽງແຕ່ການຫຼິ້ນຂອງມັນ, ໄດ້ຖືກຕັ້ງທ່າ ແລະ ຂວາງໄປຫາ ສັງຂະຈູດະ.

Verse 17

राजा चापं परित्यज्य श्रीकृष्णचरणाम्बुजम् । ध्यानं चकार भक्त्या च कृत्वा योगासनं धिया

ພຣະຣາຊາ (ສັງຂະຈູດະ) ໄດ້ວາງຄັນທະນູລົງ, ປະທັບໃນທ່າໂຍຄະ ແລະ ດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ, ໄດ້ບຳເພັນສະມາທິລະລຶກເຖິງພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະສີ ກິດສະນະ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ.

Verse 18

शूलं च भ्रमणं कृत्वा पपात दानवोपरि । चकार भस्मसात्तं च सरथं चाथ लीलया

ຫອກນັ້ນໄດ້ໝູນວົນ ແລະ ຕົກລົງໃສ່ຮ່າງຂອງອະສູນ. ມັນໄດ້ທຳລາຍເຂົາພ້ອມກັບລົດເສິກໃຫ້ກາຍເປັນເຖົ່າຖ່ານຢ່າງງ່າຍດາຍ.

Verse 19

राजा धृत्वा दिव्यरूपं किशोरं गोपवेषकम् । द्विभुजं मुरलीहस्तं रत्‍नभूषणभूषितम्

ຈາກນັ້ນ ດວງວິນຍານຂອງພຣະຣາຊາ (ສັງຂະຈູດະ) ກໍໄດ້ຮັບຮູບກາຍອັນເປັນທິບໃນໄວເຍົາ ແຕ່ງກາຍເປັນຄົນລ້ຽງງົວ (ໂຄປະ) ມີສອງແຂນ, ຖືຂຸ່ຍ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນຍະມະນີ.

Verse 20

रत्‍नेन्द्रसारनिर्माणं वेष्टितं गोपकोटिभिः । गोलोकादागतं यानमारुरोह पुरं ययौ

ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນລົດມ້າທີ່ເຮັດດ້ວຍແກ້ວມະນີອັນລ້ຳຄ່າ ເຊິ່ງມາຈາກໂຄໂລກະ ແລະ ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍເຫຼົ່າໂຄບານນັບລ້ານ ແລ້ວຈຶ່ງສະເດັດໄປຍັງທີ່ພຳນັກອັນສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 21

गत्वा ननाम शिरसा स राधाकृष्णयोर्मुने । भक्त्या च चरणाम्भोजं रासे वृन्दावने वने

ໂອ້ ມຸນີ, ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ, ພຣະອົງໄດ້ກົ້ມຫົວລົງດ້ວຍຄວາມພັກດີທີ່ແທບຕີນດອກບົວຂອງພຣະຣາທາ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ ໃນລານຣາສະມົນທົນໃນປ່າພຶນທາວັນ.

Verse 22

सुदामानं च तौ दृष्ट्वा प्रसन्नवदनेक्षणौ । क्रोडे चक्रतुरत्यन्तं प्रेम्णातिपरिसंयुतौ

ເມື່ອເຫັນສຸທາມະ (ຮ່າງເດີມຂອງສັງຂະຈູດະ), ພຣະຣາທາ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ ດ້ວຍໃບໜ້າ ແລະ ດວງຕາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ, ໄດ້ຊົງກອດລາວຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນດ້ວຍຄວາມຮັກອັນມະຫາສານ.

Verse 23

अथ शलं च वेगेन प्रययौ तं च सादरम् । अस्थिभिः शङ्‌खचूडस्य शङ्‌खजातिर्बभूव ह

ຈາກນັ້ນຕີສູນກໍກັບຄືນສູ່ພຣະອົງ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຈາກກະດູກຂອງສັງຂະຈູດະ, ສາຍພັນຂອງຫອຍສັງ (ສັງຂະ) ຈຶ່ງໄດ້ກຳເນີດຂຶ້ນ.

Verse 24

नानाप्रकाररूपेण शश्वत्पूता सुरार्चने । प्रशस्तं शङ्‌खतोयं च देवानां प्रीतिदं परम्

ໃນຮູບແບບຕ່າງໆ, ຫອຍສັງມີຄວາມບໍລິສຸດນິລັນດອນສຳລັບການບູຊາເຫຼົ່າເທບພະເຈົ້າ. ນ້ຳທີ່ຖວາຍຜ່ານຫອຍສັງນັ້ນເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ເປັນທີ່ເພິ່ງພໍໃຈແກ່ເຫຼົ່າເທບພະເຈົ້າເປັນຢ່າງມາກ.

Verse 25

तीर्थतोयस्वरूपं च पवित्रं शम्भुना विना । शङ्‌खशब्दो भवेद्यत्र तत्र लक्ष्मीः सुसंस्थिरा

ນ້ຳໃນຫອຍສັງມີຄວາມສັກສິດປະດຸດນ້ຳຈາກສະຖານທີ່ສະແຫວງບຸນ, ຍົກເວັ້ນໃນການບູຊາພຣະສັມພຸ (ພຣະສິວະ). ຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຫອຍສັງ, ພຣະແມ່ລັກສະມີຈະປະທັບຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຢູ່ບ່ອນນັ້ນ.

Verse 26

स स्नातः सर्वतीर्थेषु यः स्नातः शङ्‌खवारिणा । शङ्‌खो हरेरधिष्ठानं यत्र शङ्‌खस्ततो हरिः

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ອາບນ້ຳຈາກຫອຍສັງ, ຖືວ່າຜູ້ນັ້ນໄດ້ອາບນ້ຳໃນສະຖານທີ່ສັກສິດທັງປວງ. ຫອຍສັງຄືທີ່ພຳນັກຂອງພຣະຫະລິ; ຢູ່ບ່ອນໃດມີຫອຍສັງ, ຢູ່ບ່ອນນັ້ນມີພຣະຫະລິ.

Verse 27

तत्रैव वसते लक्ष्मीर्दूरीभूतममङ्‌गलम् । स्त्रीणां च शङ्‌खध्वनिभिः शूद्राणां च विशेषतः

ພຣະແມ່ລັກສະມີປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະ ຄວາມບໍ່ເປັນມົງຄຸນທັງປວງຈະຖືກຂັບໄລ່ໄປໄກແສນໄກ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າແມ່ຍິງ ຫຼື ໂດຍສະເພາະຊາວສູດເປົ່າຫອຍສັງ...

Verse 28

भीता रुष्टा याति लक्ष्मीस्तत्स्थलादन्यदेशतः । शिवोऽपि दानवं हत्वा शिवलोकं जगाम ह

...ພຣະແມ່ລັກສະມີຈະຊົງຫວາດກົວ ແລະ ກຣິ້ວ ແລ້ວຈະສະເດັດອອກຈາກທີ່ນັ້ນໄປຍັງດິນແດນອື່ນ. ພຣະສິວະເອງເມື່ອຊົງສັງຫານອະສູນແລ້ວ, ກໍໄດ້ສະເດັດໄປຍັງສິວະໂລກ.

Verse 29

प्रहृष्टो वृषभारूढः स्वगणैश्च समावृतः । सुराः स्वविषयं प्रापुः परमानन्दसंयुताः

ພຣະສິວະຊົງພຣະສຳລານຍິ່ງ, ຊົງປະທັບເທິງງົວອຸສຸພະລາດ ແລະ ລາຍລ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າຄະນະບໍລິວານ, ແລ້ວຈຶ່ງສະເດັດຈາກໄປ. ເຫຼົ່າເທບພະເຈົ້າຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍບໍຣົມສຸກຕ່າງພາກັນກັບຄືນສູ່ດິນແດນຂອງຕົນ.

Verse 30

नेदुर्दुन्दुभयः स्वर्गे जगुर्गन्धर्वकिन्नराः । बभूव पुष्पवृष्टिश्च शिवस्योपरि सन्ततम् । प्रशशंसुः सुरास्तं च मुनीन्द्रप्रवरादयः

ກອງທິບດັງກ້ອງໃນສະຫວັນ, ເຫຼົ່າຄົນທັນ ແລະ ກິນນະລີຕ່າງຂັບຮ້ອງເພງ. ສາຍຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງມາເທິງພຣະສິວະຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ. ເຫຼົ່າເທວະດາ ແລະ ມະຫາລືສີຜູ້ປະເສີດຕ່າງກໍສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे शङ्‌खचूडवधवर्णनं नाम त्रयोविशोऽध्यायः

ຈົບການບັນຍາຍໃນບົດທີຊາວສາມ ທີ່ມີຊື່ວ່າ 'ການພັນລະນາເຖິງການສັງຫານສັງຂະຈູດະ' ໃນພາກທີເກົ້າ ແຫ່ງສີມັດເທວີພາກະວະຕະມະຫາປຸຣານະ ອັນປະກອບດ້ວຍໜຶ່ງໝື່ນແປດພັນຄາຖາ.