Adhyaya 8

Verse 1

भुवनकोशवर्णने इलावृतभद्राश्ववर्षवर्णनम् श्रीनारायण उवाच तेषु वर्षेषु देवेशाः पूर्वोक्तैः स्तवनैः सदा । पूजयन्ति महादेवीं जपध्यानसमाधिभिः

ການພັນລະນາເຖິງອິລາວຣິຕະວັນສະ ແລະ ພັດທຣາສະວະວັນສະ. ພຣະສຣີນາຣາຍະນະຕັດວ່າ: ໃນວັນສະເຫຼົ່ານັ້ນ ເຫຼົ່າເທບພະເຈົ້າຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຍ່ອມບູຊາພຣະແມ່ມະຫາເທວີຜູ້ສູງສຸດດ້ວຍບົດສວດທີ່ກ່າวມາແລ້ວສະເໝີ ຜ່ານການສວດມົນ (ຊະປະ), ການເຮັດສະມາທິ ແລະ ສະມາທິຂັ້ນສູງ.

Verse 2

सर्वर्तुकुसुमश्रेणी शोभिता वनराजयः । फलानां पल्लवानां च यत्र शोभा निरन्तरम्

ແຖວຂອງປ່າໄມ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນປະດັບປະດາດ້ວຍໝູ່ມວນດອກໄມ້ຈາກທຸກລະດູການ ທີ່ເຊິ່ງຄວາມງົດງາມຂອງໝາກໄມ້ ແລະ ໃບອ່ອນນັ້ນດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດການ.

Verse 3

तेषु काननवर्षेषु वर्षपर्वतसानुषु । गिरिद्रोणीषु सर्वासु निर्मलोदकराशिषु

ໃນພູມິພາກທີ່ເປັນປ່າເຫຼົ່ານັ້ນ ຢູ່ເທິງເນີນພູຂອງພູເຂົາที่เปนเขตแดน ໃນຫຸບເຂົາທັງປວງ ແລະ ທ່າມກາງແຫຼ່ງນ້ຳທີ່ໃສສະອາດ...

Verse 4

विकचोत्पलमालासु हंससारससञ्चयैः । विमिश्रितेषु तेष्वेव पक्षिभिः कूजितेषु च

...ທ່າມກາງມາໄລດອກບົວທີ່ບານສະພັ່ງ ປົນເປກັບຝູງຫົງ ແລະ ນົກກະຮຽນ ແລະ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຂັບຂານອັນໄພເຮາະຂອງເຫຼົ່ານົກນານาຊະນິດ...

Verse 5

जलक्रीडादिभिश्चित्रविनोदैः क्रीडयन्ति च । सुन्दरीललितभ्रूणां विलासायतनेषु च

...ພວກເຂົາຫຼິ້ນສະໜຸກສະໜານດ້ວຍການຫຼິ້ນນ້ຳ ແລະ ນັນທະນາການອັນວິຈິດອື່ນໆ ພາຍໃນສະຖານທີ່ພັກຜ່ອນຂອງສະຕີຜູ້ເລີໂສມທີ່ມີຄິ້ວອັນງົດງາມ...

Verse 6

तत्रत्या विहरन्त्यत्र स्वैरं युवतिभिः सह । नवस्वपि च वर्षेषु भगवानादिपूरुषः

ຜູ້ຢູ່ວັດໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນທ່ອງທ່ຽວໄປຢ່າງອິດສະຫຼະກັບເຫຼົ່າຍິງສາວ. ໃນວໍລະສະທັງເກົ້າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປຸຣຸສະ...

Verse 7

(नारायणाख्यो लोकानामनुग्रहरसैकदृक् ।) देवीमाराधयन्तास्ते स च सर्वैश्च पूज्यते । आत्मव्यूहेनेज्ययासौ सन्निधत्ते समाहितः

(ຜູ້ຊົງພຣະນາມວ່ານາຣາຍະນະ ຜູ້ເຊິ່ງສາຍພຣະເນດເຕັມໄປດ້ວຍພຣະເມດຕາຕໍ່ໂລກ) ພວກເຂົາບູຊາພຣະເທວີ ແລະ ພຣະອົງກໍຊົງໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກປວງຊົນ ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ຊົງປາກົດຜ່ານວິຢູຫະຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 8

इलावृते तु भगवान् पद्मजाक्षिसमुद्‍भवः । एक एव भवो देवो नित्यं वसति साङ्गनः

ໃນອິລາວຣິຕະວໍລະສະ ພຣະສິວະ (ພະວະ) ຜູ້ຊົງອຸບັດຂຶ້ນຈາກລະຫວ່າງຄິ້ວຂອງພຣະພົມຜູ້ປະສູດຈາກດອກບົວ ຊົງເປັນບຸລຸດພຽງຜູ້ດຽວທີ່ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດການພ້ອມດ້ວຍພຣະຊາຍາ (ພະວານີ).

Verse 9

तत्क्षेत्रे नापरः कश्चित्प्रवेशं वितनोति च । भवान्याः शापतस्तत्र पुमान्तस्त्री भवति स्फुटम्

ບໍ່ມີບຸລຸດອື່ນໃດເຂົ້າໄປໃນດິນແດນສັກສິດນັ້ນ ເພາະດ້ວຍຄຳສາບຂອງພຣະແມ່ພະວານີ ບຸລຸດໃດກໍຕາມທີ່ເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນຈະກາຍຮ່າງເປັນສະຕີຢ່າງຊັດເຈນ.

Verse 10

भवानीनाथकैः स्वीणामसंख्यैर्गणकोटिभिः । संरुध्यमानो देवेशो देवं सङ्कर्षणं भजन्

ພຣະສິວະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທວຍເທບ ຊົງຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍເຫຼົ່າສະຕີຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະແມ່ພະວານີຈຳນວນຫຼາຍໂກດທີ່ບໍ່ອາດນັບໄດ້ ຊົງທຳການບູຊາພຣະສັງກັນສະນະ.

Verse 11

आत्मना ध्यानयोगेन सर्वभूतहितेच्छया । तां तामसीं तुरीयां च मूर्तिं प्रकृतिमात्मनः

ດ້ວຍໂຢຄະແຫ່ງການທຳສະມາທິ ໂດຍຊົງປາຖະໜາຄວາມຜາສຸກຂອງສັບພະສັດ ພຣະອົງ (ພຣະສິວະ) ຊົງບຳເພັນສະມາທິເຖິງຮູບທີສີ່ອันเปนตะมะ ແລະ ຢູ່ເໜືອສະພາວະທັງປວງ ເຊິ່ງເປັນທຳມະຊາດເດີມ (ປະກຶຕິ) ຂອງພຣະອົງເเอง.

Verse 12

उपधावते चैकाग्रमनसा भगवानजः । श्रीभगवानुवाच ॐनमो भगवते महापुरुषाय सर्वगुणसंख्यानायानन्तायाव्यक्ताय नम इति

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເກີດ (ພຣະສິວະ) ຊົງມີຈິດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: ໂອມ! ຂໍນ້ອມນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ, ມະຫາບຸຣຸດ, ບໍ່ເກີດແຫ່ງສັບພະຄຸນ, ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແລະ ບໍ່ປາກົດຮູບ.

Verse 13

भजे भजन्यारणपादपङ्कजं भगस्य कृत्स्नस्य परं परायणम् । भक्तेष्वलं भावितभूतभावनं भवापहं त्वा भव भावमीश्वरम्

ຂ້ານ້ອຍຂໍບູຊາພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ທີ່ຄວນຄ່າແກ່ການບູຊາ ແລະ ເປັນທີ່ເພິ່ງ. ພຣະອົງຄືຈຸດໝາຍສູງສຸດແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງ, ຊົງປາກົດແກ່ເຫຼົ່າສາວົກ, ເປັນຜູ້ສ້າງສັບພະສັດ ແລະ ຜູ້ທຳລາຍການວຽນວ່າຍຕາຍເກີດ. ຂ້າແດ່ພຣะຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງຄືແກ່ນແທ້ແຫ່ງການຄົງຢູ່.

Verse 14

न यस्य मायागुणकर्मवृत्तिभि- र्निरीक्षितो ह्यण्वपि दृष्टिरज्यते । ईशे यथा नो स्त्रतमन्युरंहसा कस्तं न मन्येत जिगीषुरात्मनः

ສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍແປດເປື້ອນດ້ວຍກິດຈະກຳແຫ່ງຄຸນລັກສະນະຂອງມາຍາ ເຖິງວ່າພຣະອົງຈະຊົງເຝົ້າເບິ່ງຢູ່ກໍຕາມ. ພຣະອົງຊົງຄວບຄຸມຄວາມໂກດແຄ້ນແຫ່ງກາລະເວລາ; ໃຜເລົ່າທີ່ປາຖະໜາຈະເອົາຊະນະໃຈຕົນເອງແລ້ວຈະບໍ່ເຄົາລົບພຣະອົງ?

Verse 15

असद्दृशो यः प्रतिभाति मायया क्षीबेव मध्वासवताग्रलोचनः । न नागवध्वोऽर्हण ईशिरे ह्रिया यत्पादयोः स्पर्शनधर्षितेन्द्रियाः

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງມາຍາ, ພຣະອົງຊົງປາກົດຄືກັບຜູ້ມຶນເມົາດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ, ມີພຣະເນດສີແດງກິ້ງໄປມາ; ແມ່ນແຕ່ເຫຼົ່າພັນລະຍາຂອງນາກກໍບໍ່ອາດບູຊາພຣະອົງໄດ້ເພາะຄວາມອາຍ, ເນື່ອງຈາກປະສາດສຳຜັດຂອງພວກນາງຖືກຄອບງຳດ້ວຍພຽງການສຳຜັດພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 16

यमाहुरस्य स्थितिजन्मसंयमं त्रिभिर्विहीनं यमनन्तमॄषयः । न वेद सिद्धार्थमिव क्यचित्स्थितं भूमण्डलं मूर्धसहस्रधामसु

ເຫຼົ່າລືສີປະກາດວ່າພຣະອົງຊົງເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ, ການຮັກສາ ແລະ ການທຳລາຍລ້າງຈັກກະວານນີ້, ແຕ່ພຣະອົງຊົງປາສະຈາກຄຸນລັກສະນະທັງສາມ; ພຣະອົງຄືອະນັນຕະ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮູ້ສຶກເຖິງນ້ຳໜັກຂອງໂລກທີ່ວາງຢູ່ເທິງຫົວທັງພັນຂອງພຣະອົງເລີຍ, ຄືກັບເມັດຜັກກາດນ້ອຍໆ.

Verse 17

यस्याद्य आसीद् गुणविग्रहो महान् विज्ञानधिष्ण्यो भगवानजः किल । यत्सवतोऽहं त्रिवृता स्वतेजसा वैकारिकं तामसमैन्द्रियं सृजे

ຈາກຜູ້ທີ່ຊົງເປັນຮູບປາກົດແຫ່ງຄຸນລັກສະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເປັນລຳດັບທຳອິດ (ມະຫັດຕັດຕະວະ) ທີ່ສະຖິດແຫ່ງວິນຍານ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເກີດ (ພຣະພົມ) ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ. ດ້ວຍແຮງບັນດານໃຈຈາກພຣະອົງ, ຂ້ານ້ອຍ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງສ້າງທາດໄວການິກะ (ສັດຕະວະ), ຕາມະສະ ແລະ ໄອນທຣິຍະ (ຣາຊະ) ຜ່ານພະລັງງານສາມສ່ວນຂອງຂ້ານ້ອຍ.

Verse 18

एते वयं यस्य वशे महात्मनः स्थिताः शकुन्ता इव सूत्रयन्त्रिताः । महानहंवैकृततामसेन्द्रियाः सृजाम सर्वे यदनुग्रहादिदम्

ພວກເຮົາທຸກຄົນລ້ວນແຕ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງມະຫາຕະມັນນັ້ນ, ຄືກັບນົກທີ່ຖືກຜູກດ້ວຍເຊືອກ. ມະຫັດ, ອະຫັງການ, ເທບພະເຈົ້າແຫ່ງໄວການິກະ (ສັດຕະວະ), ຕາມະສະ (ທາດ) ແລະ ອິນທຣີ (ປະສາດສຳຜັດ) ທັງໝົດສ້າງຈັກກະວານນີ້ຂຶ້ນມາໄດ້ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 19

यन्निर्मितां कर्ह्यपि कर्मपर्वणीं मायां जनोऽयं गुरुसर्गमोहितः । न वेद निस्तारणयोगमञ्जसा तस्मै नमस्ते विलयोदयात्मने

ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກລວງດ້ວຍການສ້າງອັນກວ້າງໃຫຍ່, ຍ່ອມບໍ່ຮູ້ເຖິງວິທີການທີ່ຈະຂ້າມພົ້ນມາຍາອັນປະກອບດ້ວຍເງື່ອນແຫ່ງກຳທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງຂຶ້ນໄດ້ໂດຍງ່າຍ. ຂໍນ້ອມນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ, ຜູ້ຊົງເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງທັງການສ້າງ ແລະ ການທຳລາຍລ້າງ.

Verse 20

श्रीनारायण उवाच एवं स भगवान् रुद्रो देवं सङ्कर्षणं प्रभुम् । इलावृतमुपासीत देवीगणसमाहितः

ພຣະນາຣາຍກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະຣຸດທະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າເທພີ (ບໍລິວານຂອງພຣະພະວານີ) ຊົງບູຊาພຣະສັງກັນສະນະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນອິລາວຣິຕະວັນ.

Verse 21

तथैव धर्मपुत्रोऽसौ नाम्ना भद्रश्रवा इति । तत्कुलस्यापि पतयः पुरुषा भद्रसेवकाः

ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ບຸດແຫ່ງທຳນາມວ່າພັດທະຣະສະຣະວະ, ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າຜູ້ນຳແຫ່ງຕະກູນຂອງລາວ ແລະ ເຫຼົ່າບຸລຸດຜູ້ຮັບໃຊ້ລາວດ້ວຍຄວາມສັດທາ...

Verse 22

भद्राश्ववर्षे तां मूर्तिं वासुदेवस्य विश्रुताम् । हयमूर्तिभिदा तां तु हयग्रीवपदाङ्‌किताम्

ໃນພັດທະຣາສະວະວັດສະ ຈົ່ງບູຊາພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ປະກົດໃນຮູບມ້າ ທີ່ຮູ້ຈักກັນໃນນາມ ຫັຍຄຣີບ.

Verse 23

परमेण समाध्यन्यवारकेण नियन्त्रिताम् । एवमेव च तां मूर्तिं गृणन्त उपयान्ति च

ດ້ວຍການຄວບຄຸມຈິດໃຈດ້ວຍສະມາທິອັນສູງສຸດ ພວກເຂົາສັນລະເສີນ ແລະ ເຂົ້າຫາເທບອົງນັ້ນ (ຫັຍຄຣີບ) ໃນລັກສະນະນີ້.

Verse 24

भद्रश्रवस ऊचुः ॐ नमो भगवते धर्मायात्मविशोधनाय नम इति । अहो विचित्रं भगवद्विचेष्टितं घ्नन्तं जनोऽयं हि मिषन्न पश्यति । ध्यायन्न सद्यर्हि विकर्म सेवितुं निर्हृत्य पुत्रं पितरं जिजीवुषुः

ພັດທະຣະສະຣະວັດກ່າວວ່າ: ໂອມ, ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຮູບລັກແຫ່ງທຳ ຜູ້ຊຳລະລ້າງຈິດວິນຍານ. ໂອ້, ຊ່າງໜ້າອັດສະຈັນຍິ່ງໃນພຣະລີລາຂອງພຣະອົງ! ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ເຫັນຄວາມຕາຍກຳລັງຄ່າຊີວິດຜູ້ຄົນ ມະນຸດຜู້ນີ້ກໍຍັງບໍ່ເຫັນຄວາມຈິງ. ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາທີ່ຈະມີອາຍຸຍືນຍາວ ຄົນເຮົາເຜົາສົບພໍ່ ຫຼື ລູກ ແຕ່ກັບຄິດທີ່ຈະເຮັດບາບໃນທັນທີ.

Verse 25

वदन्ति विश्वं कवयः स्म नश्वरं पश्यन्ति चाध्यात्मविदो विपश्चितः । तथापि मुह्यन्ति तवाज मायया सुविस्मितं कृत्यमजं नतोऽस्मि तम्

ເຫຼົ່າປຣາດປະກາດວ່າຈັກກະວານນີ້ບໍ່ທ່ຽງ ແລະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງແຫ່ງອາຕະມັນກໍເຫັນເຊັ່ນນັ້ນແທ້ໆ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ, ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ບໍ່ເກີດ ພວກເຂົາກໍຍັງຖືກລວງດ້ວຍມາຍາຂອງພຣະອົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຊິ່ງມີການກະທຳທີ່ໜ້າອັດສະຈັນຍິ່ງ.

Verse 26

विश्वोद्‍भवस्थाननिरोधकर्म ते ह्यकर्तुरङ्गीकृतमप्यपावृतः । युक्तं न चित्रं त्वयि कार्यकारणे सर्वात्मनि व्यतिरिक्ते च वस्तुतः

ການສ້າງ ການຮັກສາ ແລະການທຳລາຍຈັກກະວານ ແມ່ນກິດຂອງພຣະອົງ ແມ່ນວ່າພຣະອົງຈະເປັນຜູ້ບໍ່ກະທຳ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໜ້າແປກໃຈສຳລັບພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທັງເຫດ ແລະ ຜົນ ເປັນວິນຍານຂອງສັບພະສິ່ງ ແຕ່ຍັງຄົງແຕກຕ່າງຈາກທຸກສິ່ງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 27

वेदान् युगान्ते तमसा तिरस्कृतान् रसातलाद्यो नृतुरङ्गविग्रहः । प्रत्याददे वै कवयेऽभियाचते तस्मै नमस्ते वितथेहिताय ते

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຊິ່ງຄວາມປາດຖະໜາບໍ່ເຄີຍຖືກຂັດຂວາງ ຜູ້ຊົງອະວະຕານເປັນບຸລຸດຫົວມ້າ (ຫັยຄຣີບ) ໃນປາຍຍຸກ ແລະ ທົງນຳພຣະເວດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນຄວາມມືດ ນະ ຣັສສາຕະລະ ກັບຄືນມາ ເພື່ອມອບແກ່ກວີຜູ້ສວດອ້ອນວອນ (ພຣະພົມ).

Verse 28

एवं स्तुवन्ति देवेशं हयशीर्षं हरिं च ते । भद्रश्रवसनामानो वर्णयन्ति च तद्‍गुणान्

ດ້ວຍປະການນີ້ ເຫຼົ່າຜູ້ປົກຄອງນາມວ່າພັດทະຣະສະຣະວັດ ຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທວຍເທບ ຄືພຣະຫະຣິໃນຮູບຫັยຄຣີບ ແລະ ພັນລະນາເຖິງຄຸນລັກສະນະອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງ.

Verse 29

एषां चरितमेतद्धि यः पठेच्छ्रावयेच्च यः । पापकंचुकमुत्सृज्य देवीलोकं व्रजेच्च सः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອ່ານ ຫຼື ຟັງເລື່ອງລາວແຫ່ງກິດຈະການຂອງພວກເຂົາ ຍ່ອມສະຫຼັດຖິ້ມເຊິ່ງເຄື່ອງຫໍ່ຫຸ້ມແຫ່ງບາບ ແລະ ໄປຍັງເທວີໂລກອັນສູງສຸດຂອງພຣະແມ່ເຈົ້າ.

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायामष्टमस्कन्धे भुवनकोशवर्णने इलावृतभद्राश्ववर्षवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ຈົບບົດທີ 8 ຊື່ 'ການພັນລະນາເຖິງອິລາຣິຕະ ແລະ ພັດທະຣາສະວະວັດສະໃນຈັກກະວານວິທະຍາ' ໃນສະກັນທະທີ 8 ແຫ່ງສີມັດ ເທວີ ພາກະວະຕຳ ມະຫາປຸຣານະ ຄຳພີ 18,000 ໂສລົກ.