Adhyaya 10

Verse 1

परीक्षिन्मरणम् सूत उवाच तस्मिन्नेव दिने नाम्ना तक्षकस्तं नृपोत्तमम् । शप्तं ज्ञात्वा गृहात्तूर्णं निःसृतः पुरुषोत्तमः

ການສະຫວັນນະຄົດຂອງພຣະເຈົ້າປະຣິກສິດ ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນວັນນັ້ນເອງ ຕັກສະກະເມື່ອຊາບວ່າກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນຖືກສາບ ຈຶ່ງຮີບອອກຈາກທີ່ພຳນັກຂອງຕົນ ໂອ້ ຍອດບຸລຸດ

Verse 2

वृद्धब्राह्मणवेषेण तक्षकः पथि निर्गतः । अपश्यत्कश्यपं मार्गे व्रजन्तं नृपतिं प्रति

ຕັກສະກະອອກເດີນທາງໄປຕາມທາງໃນຮ່າງຈຳແລງຂອງພຣາມເຖົ້າ ໃນລະຫວ່າງທາງ ເຂົາໄດ້ພົບກັດສະຍะປະພວມມຸ້ງໜ້າໄປຫາພຣະຣາຊາ

Verse 3

तमपृच्छत्पन्नगोऽसौ ब्राह्मणं मन्त्रवादिनम् । क्व भवांस्त्वरितो याति किञ्च कार्यं चिकीर्षति

ນາກຄະລາດນັ້ນຖາມພຣາມຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນມົນຕາວ່າ: 'ທ່ານກຳລັງຮີບໄປໃສ ແລະ ທ່ານປາດຖະໜາຈະກະທຳກິດຈະການໃດ?'

Verse 4

कश्यप उवाच परीक्षितं नृपश्रेष्ठं तक्षकश्च प्रधक्ष्यति । तत्राहं त्वरितो यामि नृपं कर्तुमपज्वरम्

ກັດສະຍະປະ ກ່າວວ່າ: 'ຕັກສະກະກຳລັງຈະເຜົາຜານ (ກັດ) ພຣະເຈົ້າປະຣິກສິດຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຮີບໄປທີ່ນັ້ນເພື່ອຮັກສາພຣະຣาຊາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານ'

Verse 5

मन्त्रोऽस्ति मम विप्रेन्द्र विषनाशकरः किल । जीवयिष्याम्यहं तं वै जीवितव्येऽधुना किल

'ໂອ້ ຍອດແຫ່ງພຣາມ ຂ້າພະເຈົ້າມີມົນຕາທີ່ທຳລາຍພິດໄດ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຟື້ນຄືນຊີບຢ່າງແນ່ນອນ ເພາະພຣະອົງຍັງຄວນຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນຕອນນີ້'

Verse 6

तक्षक उवाच अहं स पन्नगो ब्रह्मंस्तं धक्ष्यामि महीपतिम् । निवर्तस्व न शक्तस्त्वं मया दष्टं चिकित्सितुम्

ຕັກສະກະກ່າວວ່າ: 'ໂອ້ ພຣາມ ຂ້າພະເຈົ້າຄືນາກຄະລາດຕົນນັ້ນ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຜົາຜານພຣະຣາຊา ຈົ່ງກັບໄປເສຍເຖີດ ເພາະທ່ານບໍ່ມີຄວາມສາມາດພໍທີ່ຈະຮັກສາຜູ້ที่ຖືກຂ້າພະເຈົ້າກັດໄດ້'

Verse 7

कश्यप उवाच अहं दष्टं त्वया सर्प नृपं शप्तं द्विजेन वै । जीवयिष्याम्यसन्देहं कामं मन्त्रबलेन वै

ກັດສະຍະປະ ກ່າວວ່າ: 'ໂອ້ ນາກຄະລາດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ພຣະຣາຊາຜູ້ຖືກພຣາມສາບ ແລະ ຖືກທ່ານກັດຟື້ນຄືນຊີບຂຶ້ນມາຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງມົນຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ'

Verse 8

तक्षक उवाच यदि त्वं जीवितुं यासि मया दष्टं नृपोत्तमम् । मन्त्रशक्तिबलं विप्र दर्शय त्वं ममानघ

ຕັກສະກະກ່າວວ່າ: 'ຫາກທ່ານຈະໄປເຮັດໃຫ້ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ຖືກຂ້າພະເຈົ້າກັດຟື້ນຄືນຊີບ ໂອ້ ພຣາມຜູ້ໄຮ້ບາບ ເຊັ່ນນັ້ນຈົ່ງສະແດງອຳນາດແຫ່ງມົນຕາຂອງທ່ານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຊົມເຖີດ'

Verse 9

धक्ष्याम्येनं च न्यग्रोधं विषदंष्ट्राभिरद्य वै । कश्यप उवाच जीवयिष्ये त्वया दष्टं दग्धं वा पन्नगोत्तम

ຂ້ອຍຈະເຜົາຕົ້ນໄຮນີ້ໃນມື້ນີ້ດ້ວຍເຂ້ຍພິດຂອງຂ້ອຍ. ກັດສະຍະປະ ກ່າວວ່າ: ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ມັນມີຊີວິດຄືນໃໝ່, ບໍ່ວ່າຈະຖືກເຈົ້າກັດ ຫຼື ເຜົາ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາງູ.

Verse 10

सूत उवाच अदशत्पन्नगो वृक्षं भस्मसाच्च चकार तम् । उवाच कश्यपं भूयो जीवयैनं द्विजोत्तम

ສຸຕະ ກ່າວວ່າ: ງູໄດ້ກັດຕົ້ນໄມ້ ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ. ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ ກັດສະຍະປະ ອີກວ່າ: ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນມີຊີວິດຄືນໃໝ່, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາມ.

Verse 11

दृष्ट्वा भस्मीकृतं वृक्षं पन्नगेन विषाग्निना । सर्वं भस्म समाहृत्य कश्यपो वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນຕົ້ນໄມ້ຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເຖົ່າດ້ວຍໄຟພິດຂອງງູ, ກັດສະຍະປະ ຈຶ່ງຮວບຮວມຂີ້ເຖົ່າທັງໝົດແລ້ວກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້:

Verse 12

पश्य मन्त्रबलं मेऽद्य न्यग्रोधं पन्नगोत्तम । जीवयाम्यद्य वृक्षं वै पश्यतस्ते महाविष

ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງແຫ່ງມົນຕາຂອງຂ້ອຍໃນມື້ນີ້ຕໍ່ຕົ້ນໄຮນີ້, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາງູ. ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ມີຊີວິດຄືນໃໝ່ໃນມື້ນີ້ຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາເຈົ້າ, ໂອ້ ຜູ້ມີພິດຮ້ายແຮງ.

Verse 13

इत्युक्त्वा जलमादाय कश्यपो मन्त्रवित्तमः । सिषेच भस्मराशिं तं मन्त्रितेनैव वारिणा

ເມື່ອກ່າວແນວນີ້ແລ້ວ, ກັດສະຍະປະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນດ້ານມົນຕາ, ກໍໄດ້ນຳນ້ຳມາປະພົມກອງຂີ້ເຖົ່ານັ້ນດ້ວຍນ້ຳທີ່ຮ່າຍມົນແລ້ວ.

Verse 14

तद्वारिसेचनाज्जातो न्यग्रोधः पूर्ववच्छुभः । विस्मयं तक्षकः प्राप्तो दृष्ट्वा तं जीवितं नगम्

ຈາກການປະພົມນ້ຳນັ້ນ, ຕົ້ນໄຮກໍກັບມາງົດງາມດັ່ງເດີມ. ຕັກສະກະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປະຫຼາດໃຈເມື່ອເຫັນຕົ້ນໄມ້ນັ້ນກັບມາມີຊີວິດອີກຄັ້ງ.

Verse 15

तमाह कश्यपं नागः किमर्थं ते परिश्रमः । सम्पादयामि तं कामं ब्रूहि वाडव वाञ्छितम्

ງູໄດ້ກ່າວຕໍ່ ກັດສະຍະປະ ວ່າ: ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງເມື່ອຍຍາກເຊັ່ນນີ້? ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຈົ້າເປັນຈິງ; ຈົ່ງບອກມາເຖີດ, ໂອ້ ພຣາມ, ວ່າເຈົ້າຕ້ອງການສິ່ງໃດ.

Verse 16

कश्यप उवाच वित्तार्थी नृपतिं मत्वा शप्तं पन्नग निःसृतः । गृहादहं चोपकर्तुं विद्यया नृपसत्तमम्

ກັດສະຍະປະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາໃນຊັບ, ໂອ້ ງູ, ແລະ ເມື່ອຮູ້ວ່າກະສັດຖືກສາບ, ຂ້ອຍຈຶ່ງອອກຈາກເຮືອນເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອກະສັດຜູ້ປະເສີດດ້ວຍວິຊາຄວາມຮູ້ຂອງຂ້ອຍ.

Verse 17

तक्षक उवाच वित्तं गृहाण विप्रेन्द्र यावदिच्छसि पार्थिवात् । ददामि स्वगृहं याहि सकामोऽहं भवाम्यतः

ຕັກສະກະ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຮັບຊັບຈາກຂ້ອຍໄປເຖີດ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາມ, ເທົ່າທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາຈາກກະສັດ. ຂ້ອຍຈະມອບໃຫ້ເອງ; ຈົ່ງກັບໄປເຮືອນຂອງເຈົ້າເຖີດ, ເພື່ອໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງຂ້ອຍບັນລຸຜົນ.

Verse 18

सूत उवाच तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कश्यपः परमार्थवित् । चिन्तयामास मनसा किं करोमि पुनः पुनः

ສຸຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງລາວ, ກັດສະຍະປະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນສັດຈະທຳອັນສູງສຸດ, ກໍຄິດໃນໃຈຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ: ຂ້ອຍຄວນເຮັດແນວໃດດີ?

Verse 19

धनं गहीत्वा स्वगृहं प्रयामि यद्यहं पुनः । भविष्यति न मे कीर्तिर्लोके लोभसमाश्रयात्

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເອົາຊับສົມບັດແລ້ວກັບຄືນເມືອບ້ານ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ມີຊື່ສຽງໃນໂລກຍ້ອນຄວາມໂລບ.

Verse 20

जीवितेऽथ नृपश्रेष्ठे कीर्तिः स्यादचला मम । धनप्राप्तिश्च बहुधा भवेत्पुण्यं च जीवनात्

ແຕ່ຖ້າພຣະລາຊາຜູ້ປະເສີດຖືກຊຸບຊີວິດຄືນມາ, ຊື່ສຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະໝັ້ນຄົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຊັບສົມບັດໃນຫຼາຍທາງ, ແລະ ໄດ້ບຸນຈາກການຊ່ວຍຊີວິດ.

Verse 21

रक्षणीयं यशः कामं धिग्धनं यशसा विना । सर्वस्वं रघुणा पूर्वं दत्तं विप्राय कीर्तये

ຊື່ສຽງຕ້ອງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໃນທຸກວິທີທາງ; ຄວາມຮັ່ງມີທີ່ປາສະຈາກຊື່ສຽງນັ້ນເປັນໜ້າລັງກຽດ! ໃນອະດີດ, ທ້າວຣະຄຸໄດ້ບໍລິຈາກຊັບສົມບັດທັງໝົດໃຫ້ແກ່ພຣາມເພື່ອເຫັນແກ່ຊື່ສຽງ.

Verse 22

हरिश्चन्द्रेण कर्णेन कीर्त्यर्थं बहुविस्तरम् । उपेक्षेयं कथं भूपं दह्यमानं विषाग्निना

ຫະຣິສຈັນ ແລະ ກັນນະ ໄດ້ບໍລິຈາກຢ່າງກວ້າງຂວາງເພື່ອເຫັນແກ່ຊື່ສຽງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເມີນເສີຍຕໍ່ພຣະລາຊາຜູ້ທີ່ຈະຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟແຫ່ງຢາພິດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 23

जीवितेऽद्य मया राज्ञि सुखं सर्वजनस्य च । अराजके प्रजानाशो भविता नात्र संशयः

ຖ້າມື້ນີ້ພຣະລາຊາຖືກຊຸບຊີວິດຄືນມາໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ, ຈະມີຄວາມສຸກແກ່ທຸກຄົນ. ໃນລັດທີ່ປາສະຈາກກະສັດ, ປະຊາຊົນຈະຈິບຫາຍ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃນເລື່ອງນີ້.

Verse 24

प्रजानाशस्य पापं मे भविष्यति मृते नृपे । अपकीर्तिश्च लोकेषु धनलोभाद्‌भविष्यति

ຖ້າພຣະລາຊາສິ້ນພຣະຊົນ, ບາບແຫ່ງການຈິບຫາຍຂອງປະຊາຊົນຈະຕົກຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະ ຈະມີຄວາມເສື່ອມເສຍໃນໂລກຍ້ອນຄວາມໂລບໃນຊັບສົມບັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 25

इति सञ्चिन्त्य मनसा ध्यानं कृत्वा स कश्यपः । गतायुषं च नृपतिं ज्ञातवाम्बुद्धिमत्तरः

ເມື່ອຄິດແນວນັ້ນໃນໃຈ, ພຣະກັດສະຍະປະ ຜູ້ມີປັນຍາເລີດຈຶ່ງເຂົ້າຊານສະມາທິ ແລະ ຮັບຮູ້ວ່າອາຍຸໄຂຂອງພຣະລາຊາໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 26

आसन्नमृत्युं राजानं ज्ञात्वा ध्यानेन कश्यपः । गृहं ययौ स धर्मात्मा धनमादाय तक्षकात्

ເມື່ອຮູ້ຈາກການເຂົ້າຊານວ່າຄວາມຕາຍຂອງພຣະລາຊາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ, ພຣະກັດສະຍະປະ ຜູ້ມີທຳຈຶ່ງຮັບຊັບສົມບັດຈາກຕັກສະກະແລ້ວກັບຄືນເມືອບ້ານ.

Verse 27

निवर्त्य कश्यपं सर्पः सप्तमे दिवसे नृपम् । हन्तुकामो जगामाशु नगरं नागसाह्वयम्

ຫຼັງຈາກທີ່ສົ່ງພຣະກັດສະຍະປະກັບໄປແລ້ວ, ພະຍານາກຜູ້ປາດຖະໜາຈະສັງຫານພຣະລາຊາໃນວັນທີເຈັດ, ກໍຮີບມຸ່ງໜ້າໄປຍັງເມືອງທີ່ຕັ້ງຊື່ຕາມຊ້າງ (ຫັດສະຕິນາປຸຣະ).

Verse 28

शुश्राव नगरस्यान्ते प्रासादस्थं परीक्षितम् । मणिमन्त्रौषधैः कामं रक्ष्यमाणमतन्द्रितम्

ຢູ່ເຂດນອກເມືອງ, ລາວໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະເຈົ້າປະຣິກສິດ ປະທັບຢູ່ໃນພຣະລາຊະວັງ, ໂດຍໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງຢ່າງລະມັດລະວັງດ້ວຍອັນຍະມະນີ, ມົນຕາ ແລະ ສະໝຸນໄພ.

Verse 29

चिन्ताविष्टस्तदा नागो विप्रशापभयाकुलः । चिन्तयामास योगेन प्रविशेयं गृहं कथम्

ດ້ວຍຄວາມກັງວົນແລະຢ້ານກົວຕໍ່ຄຳສາບຂອງພຣາມ ພະຍານາກຈຶ່ງຄິດວ່າ 'ຂ້ອຍຈະເຂົ້າໄປໃນເຮືອນດ້ວຍພະລັງມົນຕາຂອງຂ້ອຍបានແນວໃດ?'

Verse 30

वञ्जयामि कथं चैनं राजानं पापकारिणम् । विप्रशापाद्धतं मूढं विप्रपीडाकरं शठम्

'ຂ້ອຍຈະຕົວະກະສັດຜູ້ເຮັດບາບຜູ້ນີ້ໄດ້ແນວໃດ ຜູ້ທີ່ຖືກສາບໂດຍພຣາມແລ້ວ ຜູ້ໂງ່ຈ້າແລະເປັນຜູ້ບຽດບຽນພຣາມ'

Verse 31

पाण्डवानां कुले जातः कोऽपि नैतादृशो भवेत् । तापसस्य गले येन मृतः सर्पो निवेशितः

'ບໍ່ມີໃຜທີ່ເກີດໃນຕະກູນປານດັບຈະເປັນຄືແນວນີ້ ຜູ້ທີ່ເອົາງູຕາຍໄປຄ້ອງຄໍຂອງລືສີ'

Verse 32

कृत्वा विगर्हितं कर्म जानन्कालगतिं नृपः । रक्षकान्भवने कृत्वा प्रासादमभिगम्य च

'ຫຼັງຈາກເຮັດກຳທີ່ໜ້າລັງກຽດ ແລະຮູ້ເຖິງເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍ ກະສັດໄດ້ວາງກຳລັງປ້ອງກັນໄວ້ໃນຄະລຶຫາດແລະຂຶ້ນສູ່ຜາສາດ'

Verse 33

मृत्युं वञ्चयते राजा वर्ततेऽद्य निराकुलः । तं कथं धक्षयिष्यामि विप्रवाक्येन चोदितः

'ກະສັດພະຍາຍາມຕົວະຄວາມຕາຍและຍັງຄົງສະຫງົບນິ່ງຢູ່ໃນມື້ນີ້. ຂ້ອຍຈະເຜົາຜານລາວໄດ້ແนວໃດ ໂດຍໄດ້ຮັບແຮງຜັກດັນຈາກຄຳເວົ້າຂອງພຣາມ?'

Verse 34

न जानाति च मन्दात्मा मरणं ह्यनिवर्तनम् । तेनासौ रक्षकान्स्थाप्य सौधारूढोऽद्य मोदते

'ຜູ້ມີຈິດໃຈໂງ່ຈ້າຜູ້ນັ້ນບໍ່ຮູ້ວ່າຄວາມຕາຍເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ, ຫຼັງຈາກວາງກຳລັງປ້ອງກັນແລະຂຶ້ນສູ່ຄະລຶหາດແລ້ວ ລາວຈຶ່ງລື່ນເລີງຢູ່ໃນມື້ນີ້'

Verse 35

यदि वै विहितो मृत्युर्दैवेनामिततेजसा । स कथं परिवर्तेत कृतैर्यत्‍नैस्तु कोटिभिः

'ຫາກຄວາມຕາຍຖືກກຳນົດໂດຍໂຊກຊະຕາທີ່ມີອຳນາດໄຮ້ຂອບເຂດ ສິ່ງນັ້ນຈະຫຼີກລ່ຽງໄດ້ແນວໃດແມ່ນແຕ່ຈະໃຊ້ຄວາມພະຍາຍามນັບລ້ານຄັ້ງ?'

Verse 36

पाण्डवस्य च दायादो जानन्मृत्युं गतं नृपः । जीवने मतिमास्थाय स्थितः स्थाने निराकुलः

'ທາຍາດແຫ່ງປານດັບຄືກະສັດຜູ້ນີ້ ແມ້ຮູ້ວ່າຄວາມຕາຍມາເຖິງແລ້ວ ແຕ່ຍັງຄົງຕັ້ງຈິດໄວ້ที่ການມີຊີວິດແລະພັກຢູ່ໃນບ່ອນນັ້ນຢ່າງບໍ່ສະທ້ານ'

Verse 37

दानपुण्यादिकं राजा कर्तुमर्हति सर्वथा । धर्मेण हन्यते व्याधिर्येनायुः शाश्वतं भवेत्

'ກະສັດຄວນເຮັດທານແລະກຸສົນກຳດ້ວຍປະການທັງປວງ. ໂລກໄພຈະຖືກທຳລາຍດ້ວຍທຳມະ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຊີວິດຍືນຍາວ'

Verse 38

नोचेन्मृत्युविधिं कृत्वा स्नानदानादिकाः क्रियाः । मरणं स्वर्गलोकाय नरकायान्यथा भवेतू

'ມິສະນັ້ນ ເມື່ອກຽມຕົວຮັບຄວາມຕາຍ ຫາກລາວປະກອບພິທີກຳເຊັ່ນການອາບນ້ຳແລະເຮັດທານ ຄວາມຕາຍຂອງລາວຈະນຳໄປສູ່ສະຫວັນ ມິສະນັ້ນຈະໄປສູ່ຂຸມນະຮົກ'

Verse 39

द्विजपीडाकृतं पापं पृथग्वास्य च भूपतेः । विप्रशापस्तथा घोर आसन्ने मरणे किल

ບາບທີ່ກະສັດໄດ້ເຮັດໃນການບຽດບຽນພຣາມແມ່ນເລື່ອງໜຶ່ງ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຄຳສາບອັນໜ້າຢ້ານກົວຂອງພຣາມຍ່ອມມີຜົນເມື່ອຄວາມຕາຍມາເຖິງ.

Verse 40

न कोऽपि ब्राह्मणः पार्श्वे य एनं प्रतिबोधयेत् । वेधसा विहितो मृत्युरनिवार्यस्तु सर्वथा

ບໍ່ມີພຣາມຢູ່ຄຽງຂ້າງທີ່ຈະເຕືອນສະຕິລາວ. ຄວາມຕາຍທີ່ພຣະພຣົມຜູ້ສ້າງກຳນົດໄວ້ນັ້ນແມ່ນບໍ່ສາມາດຫຼີກລ່ຽງໄດ້ໃນທຸກທາງ.

Verse 41

इति सञ्चिन्त्य सर्पोऽसौ स्वान्नागान्निकटे स्थितान् । कृत्वा तापसवेषांस्तान्प्राहिणोत्सुभुजङ्गमान्

ເມື່ອຄິດໄດ້ແນວນັ້ນ, ພະຍານາກຕັກສະກະຈຶ່ງໃຫ້ເຫຼົ່າບໍລິວານນາກທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງປອມຕົວເປັນນັກພຣົດ ແລ້ວສົ່ງເຫຼົ່າງູຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນລ່ວງໜ້າໄປກ່ອນ.

Verse 42

फलमूलादिकं गृह्य राज्ञे नागोऽथ तक्षकः । स्वयं च कीटरूपेण फलमध्ये ससार ह

ພະຍານາກຕັກສະກະຖືໝາກໄມ້, ຮາກໄມ້ ແລະ ຂອງຖວາຍອື່ນໆ ໄປໃຫ້ກະສັດ ແລ້ວຕົນເອງກໍແປງກາຍເປັນແມງໄມ້ຕົວນ້ອຍໆ ເຂົ້າໄປຢູ່ກາງໝາກໄມ້.

Verse 43

निर्गतास्ते तदा नागाः फलान्यादाय सत्वराः । ते राजभवनं प्राप्य स्थिताः प्रासादसन्निधौ

ຈາກນັ້ນເຫຼົ່ານາກກໍຮີບອອກເດີນທາງພ້ອມກັບໝາກໄມ້. ເມື່ອເຖິງພຣະຣາຊະວັງ, ພວກເຂົາກໍຢືນຢູ່ໃກ້ກັບຕຳໜັກ.

Verse 44

रक्षकास्तापसान्दृष्ट्वा पप्रच्छुस्तच्चिकीर्षितम् । ऊचुस्ते भूपतिं द्रष्टुं प्राप्ताः स्मोऽद्य तपोवनात्

ເມື່ອເຫັນນັກພຣົດ, ເຫຼົ່າທະຫານຍາມຈຶ່ງຖາມເຖິງຄວາມປະສົງ. ພວກເຂົາຕອບວ່າ 'ມື້ນີ້ພວກເຮົາາມาຈາກປ່າບຳເພັນຕະບະເພື່ອມາເຂົ້າເຝົ້າກະສັດ'.

Verse 45

अभिमन्युसुतं वीरं कुलार्कं चारुदर्शनम् । परिवर्धयितुं प्राप्ता मन्त्रैराथर्वणैस्तथा

'ພວກເຮົາາມາເພື່ອອວຍພອນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະໂອຣົດຜູ້ກ້າຫານຂອງອະພิມັນຍຸ, ຜູ້ເປັນດວງສຸຣິຍາແຫ່ງວົງຕະກູນ ແລະ ມີຮູບໂສມງົດງາມ, ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍມົນຕຣາແຫ່ງອາຖັນວັນ'.

Verse 46

निवेदयध्वं राजानं दर्शनार्थागतान्मुनीन् । कृत्वाभिषेकान्यास्यामो दत्त्वा मिष्टफलानिच

'ຈົ່ງແຈ້ງກະສັດວ່າເຫຼົ່າມຸນີມາຂໍເຂົ້າເຝົ້າ. ຫຼັງຈາກເຮັດພິທີຫົດນ້ຳມົນ ແລະ ຖວາຍໝາກໄມ້ລົດຫວານແລ້ວ, ພວກເຮົາກໍຈະລາກັບ'.

Verse 47

भारतानां कुले वापि न दृष्टा द्वाररक्षकाः । न श्रुतं तापसानां तु राज्ञोऽसन्दर्शनं किल

'ໃນວົງຂອງເຫຼົ່າພາຣະຕະ, ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເຫັນຄົນເຝົ້າປະຕູທີ່ເຂັ້ມງວດເຊັ່ນນີ້, และ ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນວ່ານັກພຣົດຈະຖືກປະຕິເສດບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າເຝົ້າກະສັດ'.

Verse 48

आरोहामो वयं तत्र यत्र राजा परीक्षितः । आशीर्भिर्वर्धयित्वैनं दत्ताज्ञाः प्रव्रजामहे

ພວກເຮົາຈະຂຶ້ນໄປຫາບ່ອນທີ່ກະສັດປຣີຂສິດປະທັບຢູ່. ຫຼັງຈາກຖວາຍພຣະພອນໄຊມົງຄຸນ ແລະ ທູນລາແລ້ວ, ພວກເຮົາກໍຈະຈາກໄປ.

Verse 49

सूत उवाच इत्याकर्ण्य वचस्तेषां तापसानां तु रक्षकाः । प्रत्यूचुस्तान् द्विजान्मत्वा निदेशं भूपतेर्यथा

ສຸຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງເຫຼົ່ານັກພຣົດເຫຼົ່ານັ້ນ, ເຫຼົ່າອົງຄະລັກໂດຍຖືວ່າພວກເຂົາເປັນພຣາມແທ້ຈິງ, ຈຶ່ງຕອບໄປຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາ.

Verse 50

नाद्य वो दर्शनं विप्रा राज्ञः स्यादिति नो मतिः । श्वः सर्वतापसैरत्र त्वागन्तव्यं नृपालये

'ໂອ້ ພຣາມທັງຫຼາຍ, ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຮົາ, ທ່ານບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາໄດ້ໃນມື້ນີ້. ມື້ອື່ນ ເຫຼົ່ານັກພຣົດທັງໝົດຄວນມາທີ່ພຣະຣາຊະວັງແຫ່ງນີ້.'

Verse 51

अनारोहस्तु प्रासादो विप्राणां मुनिसत्तमाः । विप्रशापभयाद्‌राज्ञा विहितोऽस्ति न संशयः

'ໂອ້ ເຫຼົ່າມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ການທີ່ພຣາມຈະຂຶ້ນໄປຍັງປຣາສາດນັ້ນຖືກສັ່ງຫ້າມຢ່າງເດັດຂາດໂດຍພຣະຣาຊາ ເພາະຊົງເກງກົວຕໍ່ຄຳສາບຂອງພຣາມ; ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຂໍ้ສົງໄສເລີຍ.'

Verse 52

तदोचुस्तानथो विप्राः फलमूलजलानि च । विप्राशिषश्च राज्ञेऽथ ग्राहयन्तु सुरक्षकाः

ຈາກນັ້ນເຫຼົ່າ 'ພຣາມ' ຈຶ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ 'ໂອ້ ເຫຼົ່າອົງຄະລັກຜູ້ດີງາມ, ໂປດໃຫ້ພຣະຣາຊາຊົງຮັບຜົນໄມ້, ຮາກໄມ້, ນ້ຳ ແລະຄຳອວຍພອນຂອງເຫຼົ່າພຣາມເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍເຖີດ.'

Verse 53

ते गत्वा नृपतिं प्रोचुस्तापसानागताञ्जनाः । राजोवाचानयध्वं वै फलमूलादिकं च यत्

ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ (ອົງຄະລັກ) ໄດ້ໄປທູນພຣະຣາຊາ ກ່ຽວກັບນັກພຣົດທີ່ມາຮອດ. ພຣະຣາຊາຕັດວ່າ 'ຈົ່ງນຳຜົນໄມ້, ຮາກໄມ້ ແລະສິ່ງອື່ນໃດທີ່ພວກເຂົານຳມາ ມາເຖີດ.'

Verse 54

पृच्छध्वं तापसान्कार्यं प्रातरागमनं पुनः । प्रणामं कथयध्वं मे नाद्य सन्दर्शनं मम

'ຈົ່ງຖາມເຫຼົ່ານັກພຣົດເຖິງຈຸດປະສົງຂອງພວກເຂົາ ແລະຂໍໃຫ້ພວກເຂົາກັບມາໃໝ່ໃນຕອນເຊົ້າ. ຈົ່ງແຈ້ງຄວາມເຄົາລົບຂອງຂ້າແກ່ພວກເຂົາ, ເພາະມື້ນີ້ຂ້າບໍ່ສາມາດພົບພວກເຂົາໄດ້.'

Verse 55

ते गत्वाथ समादाय फलमूलादिकं च यत् । राज्ञे समर्पयामासुर्बहुमानपुरःसरम्

ພວກເຂົາໄປຮັບເອົາຜົນໄມ້, ຮາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ທີ່ມີຢູ່ ແລ້ວນຳມາຖວາຍແດ່ພຣະຣາຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ.

Verse 56

गतेषु तेषु नागेषु विप्रवेषावृतेषु च । फलान्यादाय राजासौ सचिवानिदमब्रवीत्

ເມື່ອເຫຼົ່ານາກທີ່ປອມຕົວເປັນພຣາມຈາກໄປແລ້ວ, ພຣະຣາຊາຊົງຮັບຜົນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວຕັດກັບເຫຼົ່າເສນາບໍດີດັ່ງນີ້.

Verse 57

सुहृदो भक्षयन्त्वद्य फलान्येतानि सर्वशः । अद्म्यहं चैकमेतद्वै फलं विप्रार्पितं महत्

'ຂໍໃຫ້ເພື່ອນຂອງຂ້າກິນຜົນໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດໃນມື້ນີ້. ຂ້າຈະກິນຜົນໄມ້ຜົນໃຫຍ່ຜົນນີ້ທີ່ເຫຼົ່າພຣາມຖວາຍມາ.'

Verse 58

इत्युक्त्वा तत्फलं दत्त्वा सुहृद्‌भ्यश्चोत्तरासुतः । करे कृत्वा फलं पक्वं ददार नृपतिः स्वयम्

ເມື່ອຕັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພຣະໂອຣົດຂອງພຣະນາງອຸຕຕະຣາ (ພຣະເຈົ້າປຣິກສິດ) ຈຶ່ງປະທານຜົນໄມ້ແກ່ເຫຼົ່າສະຫາຍ. ຊົງຖືຜົນໄມ້ສຸກໄວ້ໃນພຣະຫັດ ແລ້ວພຣະຣາຊາຊົງຜ່າພາກມັນດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 59

विदारितं फलं राज्ञा तत्र कृमिरभूदणुः । स कृष्णनयनस्ताम्रो दृष्टो भूपतिना स्वयम्

ເມື່ອພຣະຣາຊາຊົງຜ່າໝາກໄມ້ອອກ ກໍພົບແມງໄມ້ຕົວນ້ອຍໆຢູ່ພາຍໃນ. ພຣະຣາຊາຊົງເຫັນດ້ວຍພຣະອົງເອງວ່າມັນມີດວງຕາສີດຳ ແລະມີລຳຕົວສີທອງແດງ.

Verse 60

तं दृष्ट्वा नृपतिः प्राह सचिवान्विस्मितानथ । अस्तमभ्येति सविता विषादद्य न मे भयम्

ເມື່ອເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຣາຊາຈຶ່ງຕັດກັບເຫຼົ່າເສນາບໍດີທີ່ກຳລັງຕົກຕະລຶງວ່າ: 'ດວງອາທິດກຳລັງຈະລັບຂອບຟ້າ ວັນນີ້ຂ້າບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຢาພິດແລ້ວ'

Verse 61

अङ्गीकरोमि तं शापं कृमिको मां दशत्वयम् । एवमुक्त्वा स राजेन्द्रो ग्रीवायां संन्यवेशयत्

'ຂ້າຍອມຮັບຄຳສາບນັ້ນ ໃຫ້ແມງໄມ້ຕົວນ້ອຍນີ້ກັດຂ້າເຖີດ' ເມື່ອຕັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຈຶ່ງຊົງວາງມັນໄວ້ທີ່ຄໍຂອງພຣະອົງ.

Verse 62

अस्तं याते दिवानाथे धृतः कण्ठेऽथ कीटकः । तक्षकस्तु तदा जातः कालरूपी भयानकः

ເມື່ອເຈົ້າແຫ່ງວັນ (ດວງອາທິດ) ລັບຂອບຟ້າ ແມງໄມ້ທີ່ຢູ່ທີ່ຄໍກໍກາຍຮ່າງເປັນ ຕັກຊະກະ ຜູ້ໜ້າເກງຂາມ ປາກົດກາຍຄືກັບພຣະການ (ຄວາມຕາຍ) ເອງ.

Verse 63

राजा संवेष्टितस्तेन दष्टश्चापि महीपतिः । मन्त्रिणो विस्मयं प्राप्ता रुरुदुर्भृशदुःखिताः

ພຣະຣາຊາຖືກມັນຮັດໄວ້ ແລະອົງມະຫາກະສັດກໍຖືກກັດ. ເຫຼົ່າເສນາບໍດີຕ່າງຕົກຕະລຶງ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມໂໂສກເສົ້າຢ່າງສຸດຊຶ້ງ.

Verse 64

घोररूपमहिं वीक्ष्य दुद्रुवुस्ते भयार्दिताः । चुक्रुशू रक्षकाः सर्वे हाहाकारो महानभूत्

ເມື່ອເຫັນງູທີ່ໜ້າສະພຶງກົວ ພວກເຂົາກໍພາກັນໜີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານ. ເຫຼົ່າທະຫານຍາມທັງຫຼາຍຕ່າງຮ້ອງຕະໂກນ ແລະເກີດສຽງຄ່ຳຄວນດັງສະໜັ່ນຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 65

वेष्टितो भोगिभोगेन विनष्टबहुपौरुषः । नोवाच नृपतिः किञ्चिन्न चचालोत्तरासुतः

ເມື່ອຖືກຮັດດ້ວຍຂະໜົດຂອງງູ ພະລະກຳລັງອັນມະຫາສານກໍຖືກທຳລາຍລົງ ພຣະຣาຊາຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງນາງອຸຕຕະຣາ ບໍ່ຕັດຄຳໃດແລະບໍ່ຊົງຂະຫຍັບເຂຍື້ອນເລີຍ.

Verse 66

उत्थिताग्निशिखा घोरा विषजा तक्षकाननात् । प्रजज्वाल नृपं त्वाशु गतप्राणं चकार ह

ແປວໄຟອັນໜ້າສະພຶງກົວທີ່ເກີດຈາກຢາພິດພຸ່ງອອກມາຈາກປາກຂອງຕັກຊະກະ. ມັນແຜດເຜົາພຣະຣາຊາຢ່າງຮວດໄວ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງສິ້ນພຣະຊົນ.

Verse 67

हत्वाशु जीवितं राज्ञस्तक्षको गगने गतः । जगद्दग्धं तु कुर्वाणं ददृशुस्तं जना इह

ຫຼັງຈາກປິດຊີບພຣະຣາຊາແລ້ວ ຕັກຊະກະກໍເຫາະຂຶ້ນສູ່ທ້ອງຟ້າ. ຜູ້ຄົນໃນທີ່ນັ້ນເຫັນເຂົາປະໜຶ່ງວ່າເຂົາກຳລັງເຜົາຜານໂລກທັງໃບ.

Verse 68

स पपात गतप्राणो राजा दग्ध इव द्रुमः । चुकुशुश्च जनाः सर्वे मृतं दृष्ट्वा नराधिपम्

ພຣະຣາຊາຜູ້ໄຮ້ລົມຫາຍໃຈລົ້ມລົງລາວກັບຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກໄຟໄໝ້. ເມື່ອເຫັນອົງມະຫາກະສັດສິ້ນພຣະຊົນ ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍຕ່າງພາກັນຮ້ອງໄຫ້ສຽງດັງ.

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां द्वितीयस्कन्धे परीक्षिन्मरणं नाम दशमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຈົບພາກທີສິບທີ່ມີຊື່ວ່າ 'ການສິ້ນພະຊົນຂອງພະເຈົ້າປະຣິກສິດ' ໃນສະກັນທະທີສອງຂອງສີມັດເທວีພາຄວັດມະຫາປຸຣານ.