Adhyaya 11

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने मोहिनीप्रादुर्भावमलकासुरवधो नाम दशमो ऽध्यायः समाप्तश्चोपोद्धातखण्डः / अगस्त्य उवाच कथं भण्डासुरो जातः कथं वा त्रिपुरांबिका / कथं बभञ्ज तं संख्ये तत्सर्वं वद विस्तरात्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສຣີພຣະມານຑະມະຫາປຸຣານະ ພາກອຸດຕະຣະ ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ຫະຍະກຣີວະ ແລະ ອະກັສຕະຍະ ໃນລະລິໂຕປາຂະຍານະ ບົດທີສິບ ຊື່ “ການອຸບັດຂຶ້ນຂອງໂມຫິນີ ແລະ ການປະຫານມະລະກາສຸຣະ” ໄດ້ສິ້ນສຸດ ພ້ອມທັງພາກນໍາກ່ອນກໍສິ້ນສຸດ. ອະກັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ພັນຑາສຸຣະ ເກີດມາແນວໃດ? ແລະ ຕຣິປຸຣາອັມບິກາ ແນວໃດ? ໃນສົງຄາມ ນາງໄດ້ທໍາລາຍເຂົາແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເລົ່າທັງໝົດຢ່າງລະອຽດ.

Verse 2

हयग्रीव उवाच पुरा दाक्षायणीं त्यक्त्वा पितुर्यज्ञविनाशनम्

ຫະຍະກຣີວະ ກ່າວວ່າ: ໃນກາລກ່ອນ ເມື່ອລະທິ້ງ ດາກຊາຍະນີ ແລ້ວ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ທໍາລາຍພິທີຍັນຂອງບິດານາງ.

Verse 3

आत्मानमात्मना पश्यञ्ज्ञानानन्दरसात्मकः / उपास्यमानो मुनिभिरद्वन्द्वगुणलक्षणः

ພຣະອົງເຫັນອາດມັນດ້ວຍອາດມັນເອງ ເປັນສານແຫ່ງຍານແລະອານັນທະຣະສ ມຸນີທັງຫຼາຍນະມັດສະການ ມີຄຸນລັກສະນະພົ້ນຄູ່ຕົກກັນ

Verse 4

गङ्गाकूले हिमवतः पर्यन्ते प्रविवेश ह / सापि शङ्करमा राध्य चिरकालं मनस्विनी

ລາວເຂົ້າໄປທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໃນເຂດຊາຍແດນຂອງຫິມະວັດ ແລະນາງຜູ້ໃຈແນ່ວແນ່ກໍບຳເນົາອາຣາທະນາພຣະສັງກະຣະດົນນານ

Verse 5

योगेन स्वां तनुं त्यक्त्वा सुतासीद्धिमभूभृतः

ດ້ວຍພະລັງໂຍຄະ ນາງລະທິ້ງກາຍຂອງຕົນ ແລ້ວເກີດເປັນທິດາຂອງຫິມະພູພຶດ (ຫິມະວັດ)

Verse 6

स शैलो नारदाच्छ्रुत्वा रुद्राणीति स्वकन्याकाम् / तस्य शुश्रूषणार्थाय स्थापयामास चान्तिके

ພຣະພູເຂົານັ້ນໄດ້ຟັງຈາກນາຣະດະວ່າ ທິດາຂອງຕົນແມ່ນ ‘ຣຸດຣານີ’ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ນາງຢູ່ໃກ້ (ພຣະສັງກະຣະ) ເພື່ອປະຄອງຮັບໃຊ້

Verse 7

एतस्मिन्नन्तरे देवास्तारकेण हि पीडिताः / ब्रह्मणोक्ताः समाहूय मदनं चेदमब्रुवन्

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຖືກຕາຣະກະກົດຂີ່ ຕາມພຣະບຣະຫມາເອີ້ນໃຫ້ຊຸມນຸມ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ມະດະນະ

Verse 8

सर्गादौ भगवान्ब्रह्म सृजमानो ऽखिलाः प्रजाः / न निर्वृतिरभूत्तस्य कदाचिदपि मानसे / तपश्चचार सुचिरं मनोवाक्कायकर्मभिः

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການສ້າງ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງສັດທັງປວງ ແຕ່ໃນໃຈບໍ່ເຄີຍອິ່ມເອີມ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບຳເພັນຕະປະຍາວນານ ດ້ວຍໃຈ ວາຈາ ກາຍ ແລະກຳ.

Verse 9

ततः प्रसन्नो भगवान्सलक्ष्मीको जनार्दनः / वरेण च्छन्दयामास वरदः सर्वदेहिनाम्

ຕໍ່ມາ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ມີພຣະລັກຊະມີຄຽງຂ້າງ ກໍເກີດຄວາມປິຕິ; ພຣະອົງຜູ້ໃຫ້ພອນແກ່ສັດມີກາຍທັງປວງ ໄດ້ປະທານພອນນັ້ນ।

Verse 10

ब्रह्मोवाच / यदि तुष्टो ऽसि भगवन्ननायासेन वै जगत् / चराचरयुतं चैतत्सृजामि त्वत्प्रसादतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງໂລກນີ້ພ້ອມທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ໂດຍບໍ່ລຳບາກ”

Verse 11

एवमुक्तो विधात्रा तु महाल क्ष्मीमुदैक्षत / तदा प्रादुरभूस्त्वं हि जगन्मोहनरूपधृक्

ເມື່ອຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກໍເບິ່ງໄປຫາພຣະມະຫາລັກຊະມີ; ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປາກົດດ້ວຍຮູບອັນຊັກຊວນໃຫ້ໂລກຫຼົງໄຫຼ

Verse 12

तवायुधार्थं दत्तं च पुष्पबाणेक्षुकार्मुकम् / विजयत्वमजेयत्वं प्रादा त्प्रमुदितो हरिः

ເພື່ອເປັນອາວຸດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ປະທານລູກສອນດອກໄມ້ ແລະ ຄັນທະນູອ້ອຍ; ພຣະຫຣິຜູ້ປິຕິ ຍັງປະທານຊັຍຊະນະ ແລະ ຄວາມບໍ່ອາດພ່າຍແພ້

Verse 13

असौ सृजति भूतानि कारणेन स्वकर्मणा / साक्षिभूतः स्वजनतो भवान्भजतु निर्वृन्तिम्

ຜູ້ນັ້ນສ້າງສັດທັງຫຼາຍດ້ວຍເຫດແຫ່ງກຳຂອງຕົນ; ເປັນພະຍານທ່າມກາງຍາດພີ່ນ້ອງ ຂໍໃຫ້ທ່ານໄດ້ຮັບນິຣວຣິຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 14

एष दत्तवरो ब्रह्मा त्वयि विन्यस्य तद्भरम् / मनसो निर्वृतिं प्राप्य वर्तते ऽद्यापि मन्मथ

ໂອ້ ມັນມະຖະ! ພຣະພຣົມຜູ້ໄດ້ຮັບພອນນີ້ ໄດ້ມອບພາລະນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ; ເມື່ອໄດ້ຄວາມສະຫງົບໃຈແລ້ວ ກໍຍັງດຳລົງຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້।

Verse 15

अमोघं बलवीर्यं ते न ते मोघः पराक्रमः

ພະລັງແລະວີຣະພາບຂອງເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ; ຄວາມກ້າຫານຂອງເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເປົ່າປ່າຍ।

Verse 16

सुकुमाराण्यमोघानि कुसुमास्त्राणि ते सदा / ब्रह्मदत्तवरो ऽयं हि तारको नाम दानवः

ແມ່ນແຕ່ອາວຸດດອກໄມ້ອັນອ່ອນນຸ່ມຂອງເຈົ້າກໍອມໂມຄະເສມອ; ເພາະອະສູນາມ ‘ຕາຣະກະ’ ຜູ້ນີ້ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະພຣົມ।

Verse 17

बाधते सकलांल्लोकानस्मानपि विशेषतः / शिवपुत्रादृते ऽन्यत्र न भयं तस्य विद्यते

ເຂົາກົດຂີ່ທຸກໂລກ ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາຍິ່ງເປັນພິເສດ; ນອກຈາກບຸດແຫ່ງພຣະສິວະ ແລ້ວ ເຂົາບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຜູ້ໃດເລີຍ।

Verse 18

त्वां विनास्मिन्महाकार्ये न कश्चित्प्रवदेदपि / स्वकराच्च भवेत्कार्यं भवतो नान्यतः क्वचित्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງໃນມະຫາກິດນີ້ ບໍ່ມີໃຜກ່າວໄດ້ເລີຍ. ກິດນີ້ຈະສຳເລັດດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ ບໍ່ແມ່ນຈາກທີ່ອື່ນ.

Verse 19

आत्म्यैक्यधयाननिरतः शिवो गौर्या समन्वितः / हिमाचलतले रम्ये वर्तते मुनिभिर्वृतः

ພຣະສິວະຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນສະມາທິແຫ່ງຄວາມເປັນໜຶ່ງຂອງອາດມັນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະເກົາຣີ ປະທັບຢູ່ທີ່ຕີນພູຫິມາຈະລອັນງາມ ມີມຸນີຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 20

तं नियोजय गौर्यां तु जनिष्यति च तत्सुतः / ईषत्कार्यमिदं कृत्वा त्रायस्वास्मान्महाबल

ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາໄປກັບພຣະເກົາຣີ; ແລ້ວບຸດຂອງເຂົາກໍຈະເກີດ. ໂອ ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ເຮັດກິດນ້ອຍນີ້ແລ້ວຊ່ວຍຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ.

Verse 21

एवमभ्यर्थितो देवैः स्तूयमानो मुहुर्मुहुः / जगामात्मविनाशाय यतो हिमवतस्तटम्

ເມື່ອຖືກເທວະດາອ້ອນວອນ ແລະສັນລະເສີນຊ້ຳໆ ເຂົາຈຶ່ງໄປຍັງຝັ່ງຂອງຫິມະວັດ ເພື່ອການທຳລາຍຕົນເອງ.

Verse 22

किमप्याराधयान्तं तु ध्यानसंमीलितेक्षणम् / ददर्शेशानमासीनं कुसुमषुरुदायुधः

ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງບູຊາຢູ່ ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະອີສານະນັ່ງຢູ່ ປິດຕາໃນສະມາທິ; ອາວຸດຂອງພຣະອົງແມ່ນລູກສອນດອກໄມ້.

Verse 23

एतस्मिन्नन्तरे तत्र हिमवत्तनया शिवम् / आरिराधयिषुश्चा गाद्बिभ्राणा रूपमद्भुतम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ທີ່ນັ້ນ ທິດາແຫ່ງຫິມະວັດ ກິຣິຈາ ຖືຮູບອັນອັດສະຈັນ ແລະໄປເພື່ອບູຊາພຣະສິວະ

Verse 24

समेत्य शम्भुं गिरिजां गन्धपुष्पोपहारकैः / शुश्रूषणपरां तत्र ददर्शातिबलः स्मरः

ກິຣິຈາໄດ້ເຂົ້າໄປພົບພຣະສັມພູ ພ້ອມເຄື່ອງບູຊາເປັນກິ່ນຫອມແລະດອກໄມ້; ທີ່ນັ້ນ ສະມະຣະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ມຸ່ງຮັບໃຊ້

Verse 25

अदृश्यः सर्वभूतानान्नातिदूरे ऽस्य संस्थितः / सुमनोमार्गणैरग्र्यैस्स विव्याध महेश्वरम्

ເຂົາເປັນຜູ້ລ່ອງໜ້າຕໍ່ສັດທັງປວງ ຢືນຢູ່ບໍ່ໄກ; ແລ້ວໃຊ້ລູກສອນດອກໄມ້ອັນປະເສີດຍິງທະລຸພຣະມະເຫສະວະ

Verse 26

विस्मृत्य स हि कार्याणि बाणविद्धो ऽन्तिके स्थिताम् / गौरीं विलोकयामास मन्मथाविष्टचेतनः

ເມື່ອຖືກລູກສອນທະລຸ ເຂົາລືມກິດທັງປວງ; ຈິດຖືກມັນມະຖະຄອບງຳ ແລະເບິ່ງກິຣີຜູ້ຢືນຢູ່ໃກ້

Verse 27

धृतिमालंब्य तु पुनः किमेतदिति चिन्तयन् / ददर्शाग्रे तु सन्नद्धं मन्मथं कुसुमायुधम्

ແລ້ວເຂົາຍຶດຄວາມອົດທົນຄືນ ຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະເຫັນຕໍ່ໜ້າ ມັນມະຖະຜູ້ມີອາວຸດເປັນດອກໄມ້ ຢືນພ້ອມ

Verse 28

तं दृष्ट्वा कुपितः शूली त्रैलोक्यदहनक्षमः / तार्तीयं चक्षुरुन्मील्य ददाह मकरध्वजम्

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນໂກດກະຫນັກ ຜູ້ສາມາດເຜົາໄຕໂລກໄດ້; ພຣະອົງເປີດຕາທີສາມ ແລ້ວເຜົາ ມະກະຣະທະວະຈະ (ກາມະເທບ) ໃຫ້ມອດໄໝ້.

Verse 29

शिवेनैवमवज्ञाता दुःखिता शैलकन्यका / अनुज्ञया ततः पित्रोस्तपः कर्तुमगाद्वनम्

ເມື່ອຖືກພຣະສິວະດູໝິ່ນແບບນັ້ນ ທິດາແຫ່ງພູ (ປາຣະວະຕີ) ກໍເສົ້າໂສກ; ຕໍ່ມາໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກບິດາ ຈຶ່ງໄປປ່າເພື່ອບຳເພັນຕະບະ.

Verse 30

अथ तद्भस्म संवीक्ष्य चित्रकर्मा गणेश्वरः / तद्भस्मना तु पुरुषं चित्राकारं चकार सः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນຂີ້ເຖົ່ານັ້ນ ຈິດຕະກັມມາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ ກໍໃຊ້ຂີ້ເຖົ່ານັ້ນປັ້ນສ້າງບຸລຸດຜູ້ມີຮູບອັນວິຈິດຂຶ້ນ.

Verse 31

तं विचित्रतनुं रुद्रो ददर्शाग्रे तु पूरुषम् / तत्क्षणाज्जात जीवो ऽभून्मूर्तिमानिव मन्मथः / महाबलो ऽतितेजस्वी मध्याह्नार्कसमप्रभः

ພຣະຣຸດຣະເຫັນບຸລຸດຜູ້ມີກາຍວິຈິດນັ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ; ໃນພິບຕາດຽວລາວກໍມີຊີວິດຂຶ້ນ ປານມັນມະຖະປາກົດກາຍ—ມີພະລັງຫຼາຍ ສະຫວ່າງໄສຍິ່ງ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຕາເວັນຍາມທ່ຽງ.

Verse 32

तं चित्रकर्मा बाहुभ्यां समालिङ्ग्य मुदान्वितः / स्तुहि वाल महादेवं स तु सर्वार्थसिद्धिदः

ຈິດຕະກັມມາກອດເຂົາດ້ວຍແຂນທັງສອງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ລູກເອີຍ ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດໃນທຸກປະການ.”

Verse 33

इत्युक्त्वा शतरुद्रीयमुपादिशदमेयधीः / ननाम शतशो रुद्रं शतरुद्रियमाजपन्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ໄດ້ສອນບົດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ». ຕໍ່ມາ ເຂົາສວດຈະປະ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຣຸດຣະນັບຮ້ອຍເທື່ອ.

Verse 34

ततः प्रसन्नो भगवान्महादेवो वृषध्वजः / वरेण च्छन्दयामास वरं वव्रे स बालकः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ຊູທົງວົວ (ວຶສະທະວະຈະ) ກໍພໍພຣະໄທ ແລະເຊີນໃຫ້ຂໍພອນ; ເດັກນ້ອຍນັ້ນຈຶ່ງຂໍພອນໜຶ່ງປະການ.

Verse 35

प्रतिद्वन्द्विबलार्थं तु मद्बलेनोपयोक्ष्यति / तदस्त्रशस्त्रमुख्यानि वृथा कुर्वन्तु नो मम

ເພື່ອກຳລັງຕໍ່ສູ້ກັບຄູ່ປະລະ ເຂົາຈະໃຊ້ພະລັງຂອງເຮົາເອງ; ດັ່ງນັ້ນ ອັດສະຕຣາແລະອາວຸດສຳຄັນຂອງເຂົາ ຈົ່ງເປັນໄຮ້ຜົນຕໍ່ເຮົາ.

Verse 36

तथेति तत्प्रतिश्रुत्य विचार्य किमपि प्रभुः / षष्टिवर्षसहस्राणि राज्यमस्मै ददौ पुनः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ «ຕາມນັ້ນເຖີດ» ແລະຮັບຄຳນັ້ນໄວ້; ຄິດໄຕ່ຕອງເລັກນ້ອຍແລ້ວ ຈຶ່ງປະທານອານາຈັກໃຫ້ເຂົາອີກຄັ້ງ ເປັນເວລາຫົກໝື່ນປີ.

Verse 37

एतद्दृष्ट्वा तु चरितं धाता भण्डिति भण्डिति / यदुवाच ततो नाम्ना भण्डो लोकेषु कथ्यते

ເມື່ອເຫັນການກະທຳນີ້ ທາຕາໄດ້ຮ້ອງວ່າ «ພັນດິ! ພັນດິ!»; ດ້ວຍຄຳນັ້ນເອງ ເຂົາຈຶ່ງຖືກເອີ້ນໃນໂລກທັງຫຼາຍວ່າ «ພັນດະ».

Verse 38

इति दत्त्वा वरं तस्मै सर्वैर्मुनिगणैर्वृतः / दत्त्वास्त्राणि च शस्त्राणि तत्रैवान्तरधाच्च सः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ເຂົາ ໂດຍມີຫມູ່ລະສີລ້ອມຮອບ ແລະຍັງມອບອາວຸດທິບ ແລະອາວຸດສົງຄາມ ແລ້ວກໍອັນຕະທານຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ