Adhyaya 54

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरचरितेसागराविनाशो नाम त्रिपञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५३// जैमिनिरुवाच क्रोधाग्निमेनं विप्रेन्द्र सद्यः संहर्त्तुमर्हसि / नो चेदकाले लोको ऽयं सकलस्तेन दह्यते

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີພຣະຫມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກກາງທີ່ວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນອຸໂປດທາດປາດທີ 3 ໃນເລື່ອງສະກະຣະ ມີບົດທີ 53 ຊື່ «ການພິນາດແຫ່ງມະຫາສະໝຸດ». ໄຊມິນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ວິປເຣນທຣະ, ຈົ່ງດັບໄຟແຫ່ງໂທສະນີ້ໃນທັນທີ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ໂລກທັງປວງຈະຖືກເຜົາກ່ອນການ”

Verse 2

दृष्टस्ते महिमानेन व्याप्तमासीच्चराचरम् / क्षमस्व संहर क्रोधं नमस्ते विप्रपुङ्गव

ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນມະຫິມາຂອງທ່ານ ທີ່ແຜ່ຄຸ້ມທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຂໍໂປດອະໄພ ແລະຈົ່ງລະງັບໂທສະ ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ໂອ ວິປຣະປຸງຄະວະ

Verse 3

एवं संस्तूयमानस्तु भगवान्कपिलो मुनिः / तूर्णमेव क्षयं निन्ये क्रोधाग्निमतिभैरवम्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະກະປິລະມຸນີຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໄຟແຫ່ງໂທສະອັນນ່າຢ້ານກົວນັ້ນສິ້ນສຸດລົງໃນທັນທີ

Verse 4

ततः प्रशान्तमभवज्जगत्सर्वं चराचरम् / देवास्तपस्विनश्चैव बभूवुर्विगतज्वराः

ແລ້ວທັ້ງໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວກໍສົງົບລົງ. ເທວະດາແລະນັກບຳເນັດຕະບະກໍພົ້ນຈາກຄວາມຮ້ອນຮົນ.

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु भगवान्नारदो मुनिः / अयोध्या मगमद्राजन्देवलोकाद्यदृच्छया

ໃນເວລານັ້ນເອງ ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ພຣະນາຣະດະມຸນີຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ໄດ້ມາຮອດອະໂຍທະຍາໂດຍບັງເອີນຈາກເທວະໂລກ

Verse 6

तमागतमभिप्रेक्ष्य नारदं सगरस्तदा / अर्घ्यपाद्यादिभिः सम्यक्पूजयामास शास्त्रतः

ເມື່ອເຫັນນາຣະດະມາຮອດ ພະສະຄະຣະຈຶ່ງບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພຣະຄຳພີ ໂດຍຖວາຍນ້ຳອັຣຄະຍະ ແລະນ້ຳລ້າງພະບາດ ພ້ອມເຄື່ອງສັກກາລະ

Verse 7

परिगृह्य च तत्पूजामासीनः परमासने / नारदो राजशार्दूलमिदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອຮັບການບູຊານັ້ນແລ້ວ ແລະນັ່ງເທິງອາສນະອັນສູງສຸດ ນາຣະດະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ພະຣາຊາຜູ້ດຸດສິງ

Verse 8

नारद उवाच हयसंचारणार्थाय संप्रयातास्तवात्मजाः / ब्रह्मदण्डहताः सर्वे विनष्टा नृपसत्तम

ນາຣະດະກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ນະຣິປະຜູ້ປະເສີດ ບຸດຂອງພະອົງທີ່ອອກໄປເພື່ອຕາມຫາມ້າ ລ້ວນຖືກພຣະພຣົມທັນດະລົງໂທດ ແລະພິນາດສິ້ນ

Verse 9

संरक्ष्यमाणस्तैः सर्वैर्हयस्ते यज्ञियो नृप / केनाप्य लक्षितः क्वापि नीतो विधिवशाद्दिवि

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ! ມ້າອັນສັກສິດເພື່ອພິທີຍັດ ແມ່ນຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍທຸກຄົນ ແຕ່ມີຜູ້ໜຶ່ງເຫັນ ແລະດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ຖືກນຳໄປສູ່ໂລກທິບບາງແຫ່ງ।

Verse 10

ततो विनष्टं तुरगं विचिन्वन्तो महीतले / प्रालभन्त न ते क्वापि तत्प्रवृत्तिं चिरान्नृप

ຕໍ່ມາພວກເຂົາຄົ້ນຫາມ້າທີ່ຫາຍໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ; ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ແມ່ນແຕ່ເວລາຜ່ານໄປດົນ ກໍບໍ່ພົບຮ່ອງຮອຍຂອງມັນເລີຍ।

Verse 11

ततो ऽवनेरधस्ते ऽश्वं विचेतुं कृतनिश्चयाः / सागरास्ते समारभ्य प्रचख्नुर्वसुधातलम्

ຈາກນັ້ນພວກເຂົາຕັ້ງໃຈຈະຊອກຫາມ້ານັ້ນໃຕ້ພື້ນດິນ; ບຸດຂອງສະກະຣະເລີ່ມຂຸດແຜ່ນດິນລົງໄປ।

Verse 12

खनन्तो वसुधा मश्वं पाताले ददृशुर्नृप / समीपे तस्य योगीन्द्रं कपिलं चमहामुनिम्

ເມື່ອຂຸດລົງໄປ, ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ພວກເຂົາເຫັນມ້ານັ້ນໃນປາຕາລ; ໃກ້ໆນັ້ນຍັງເຫັນພຣະມຸນີກະປິລ ຜູ້ເປັນໂຍຄີອັນສູງສຸດ।

Verse 13

तं दृष्ट्वा पापकर्माणस्ते सर्वे कालचोदिताः / कपिलं कोपयामासुरश्वहर्त्तायमित्यलम्

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ້ນ ພວກຜູ້ກະທຳບາບທັງຫຼາຍຖືກການເວລາຜັກດັນ ຈຶ່ງຮ້ອງວ່າ “ນີ້ແຫຼະຜູ້ລັກມ້າ” ແລະພາກັນຍຸໃຫ້ພຣະມຸນີກະປິລໂກດ।

Verse 14

ततस्तत्क्रोधसंभूतनेत्राग्नेर्दहतो दिशः / इन्धनीभूतदेहास्ते पुत्राः संक्षयमागताः

ຕໍ່ມາ ໄຟຈາກດວງຕາທີ່ເກີດຈາກໂທສະ ໄດ້ເຜົາໄໝ້ທິດທັງປວງ; ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນມີກາຍເປັນດັ່ງເຊື້ອໄຟ ຈຶ່ງພິນາດ

Verse 15

क्रूराः पापसमाचाराः सर्वलोकोपरोधकाः / यतस्ते तेन राजेन्द्र न शोकं कर्तुमर्हसि

ພວກເຂົາໂຫດຮ້າຍ ປະພຶດບາບ ແລະເປັນອຸປະສັກແກ່ສັບພະໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ຣາເຈນດຣາ ທ່ານບໍ່ຄວນໂສກເສົ້າເພື່ອພວກເຂົາ

Verse 16

स त्वं धैर्यधनो भूत्वा भवित व्यतयात्मनः / नष्टं मृतमतीतं च नानुशोचन्ति पण्डिताः

ທ່ານຈົ່ງໃຫ້ຄວາມອົດທົນເປັນດັ່ງຊັບ ແລະຍອມຮັບສິ່ງທີ່ຈະເກີດ; ສິ່ງທີ່ສູນເສຍ ທີ່ຕາຍ ແລະທີ່ຜ່ານໄປ ບັນດິດບໍ່ໂສກ

Verse 17

तस्मात्पौत्रमिमं बालमंशुमन्तं महामतिम् / तुरगानयनार्थाय नियुङ्क्ष्व नृपसत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງແຕ່ງຕັ້ງຫຼານນ້ອຍນີ້ ອັງຊຸມັນ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໃຫ້ໄປນຳມ້າກັບຄືນ

Verse 18

इत्यक्त्वा राजशार्दूलं सदस्यर्त्विक्समन्वितम् / क्षणेन पश्यतां तेषां नारदो ऽन्तर्दधे मुनिः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ກະສັດດຸຈເສືອຜູ້ມີສະມາຊິກສະພາ ແລະພຣາຫມະນພິທີຢູ່ພ້ອມ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງເບິ່ງ ພຣະມຸນີນາຣະດາກໍອັນຕະທານໄປໃນພິບຕາ

Verse 19

तच्छ्रत्वा वचन तस्य नारदस्य नृपोत्तमः / दुःखशोकपरातात्मा दध्यौ चिरमुदारधीः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາຣະດະ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດກໍມີໃຈຖືກຄອບງໍາດ້ວຍທຸກຂ໌ແລະໂສກ ແລ້ວຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນດ້ວຍປັນຍາອັນສູງສົ່ງ

Verse 20

तं ध्यानयुक्तं सदसि समासीनमवाङ्मुखम् / वसिष्ठः प्राह राजानं सांत्वयन्देशकालवित्

ເຫັນພະຣາຊານັ່ງໃນສະພາ ຢູ່ໃນສະມາທິແລະກ້ມໜ້າ ວະສິດຖະຜູ້ຮູ້ກາລະເທດສະ ຈຶ່ງກ່າວປອບໂຍນພະອົງ

Verse 21

किमिदं धैर्यसाराणामवकाशं भवदृशाम् / लभते हृदि चेच्छोकः प्राप्तं धीर तया फलम्

ໂອ ຜູ້ກ້າແຂງ! ຄົນເຊັ່ນທ່ານຜູ້ເປັນແກ່ນແຫ່ງຄວາມອົດທົນ ເຫດໃດໂສກຈຶ່ງໄດ້ທີ່ຢູ່ໃນໃຈ? ບອກເຖີດ ໄດ້ຜົນອັນໃດຈາກມັນ

Verse 22

दौर्मनस्यं शिथिलयन्सर्वं दिष्टवशानुगम् / मन्वानो ऽनन्तरं कृत्यं कर्तुमर्हस्यसंशयम्

ຈົ່ງຜ່ອນຄວາມໝົດຫວັງໃນໃຈ ເຫັນວ່າທຸກສິ່ງເປັນໄປຕາມອໍານາດແຫ່ງວາສະນາ ແລ້ວຈົ່ງກະທໍາກິດຕໍ່ໄປໂດຍບໍ່ລັງເລ

Verse 23

वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु राजा कार्यार्थतत्त्ववित् / धृतिं सत्त्वं समालंब्य तथेति प्रत्यभाषत

ເມື່ອວະສິດຖະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ຮູ້ແກ່ນແທ້ແຫ່ງກິດແລະປະໂຫຍດ ກໍອາໄສຄວາມໝັ້ນຄົງແລະຄວາມກ້າຫານ ແລ້ວຕອບວ່າ “ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ”

Verse 24

अंशुमन्तं समाहूय पौत्रं विनयशालिनम् / ब्रह्मक्षत्त्रसभामध्ये शनैरिदमभाषत

ລາວໄດ້ເອີ້ນອັງຊຸມັນຕະ ຜູ້ເປັນຫຼານຊາຍຜູ້ມີຄວາມນອບນ້ອມ ມາ ແລ້ວເວົ້າຢ່າງຄ່ອຍໆ ກາງສະພາພຣາຫມະນ໌-ກະສັດຕຣິຍະ ດັ່ງນີ້।

Verse 25

ब्रह्मदण्डहताः सर्वे पितरस्तव पुत्रक / पतिताः पापकर्माणो निरये शाश्वतीः समाः

ລູກເອີຍ ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າທັງໝົດຖືກທັນດ໌ແຫ່ງພຣະພຣົມລົງໂທດ; ເນື່ອງຈາກກຳຊົ່ວ ຈຶ່ງຕົກຕ່ຳ ແລະຢູ່ໃນນະລົກຊ້ານານດຸຈອມການ।

Verse 26

त्वमेव संततिर्मह्यं राज्यस्यास्य च रक्षिता / त्वदायत्तमशेषं मे श्रेयो ऽमुत्र परत्र च

ເຈົ້າເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ສືບສາຍຂອງຂ້າ ແລະເປັນຜູ້ພິທັກລັດນີ້; ຄວາມສິຣິມົງຄຸນທັງໝົດຂອງຂ້າ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຂຶ້ນຢູ່ກັບເຈົ້າ।

Verse 27

स त्वं गच्छ ममादेशात्पाताले कपिलान्तिकम् / तुरगानयनार्थाय यत्नेन महातान्वितः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ ລົງສູ່ປາຕາລະ ເຂົ້າໃກ້ພຣະລິສີກະປິລະ; ເພື່ອນຳມ້າກັບຄືນ ຈົ່ງພາກພຽນດ້ວຍຄວາມອົດທົນອັນໃຫຍ່।

Verse 28

तं प्रार्थयित्वा विधिवत्प्रसाद्य च विशेषतः / आदाय तुरगं वत्स शीघ्रमागन्तुमर्हसि

ຈົ່ງອ້ອນວອນທ່ານຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະເຮັດໃຫ້ທ່ານໂປຣດເປັນພິເສດ; ລູກເອີຍ ຈົ່ງນຳມ້ານັ້ນມາ ແລ້ວກັບຄືນໂດຍໄວ।

Verse 29

जैमिनिरुवाच एवमुक्तोंऽशुमांस्तेन प्रणम्य पितरं पितुः / तथेत्युक्त्वा महाबुद्धिः प्रययौ कपिलान्तिकम्

ໄຈມິນີກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ອັງຊຸມານໄດ້ກາບນົບບິດາຂອງບິດາຕົນ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ເຊັ່ນນັ້ນ” ແລະໄປຫາກະປິລາໃກ້ໆ

Verse 30

तमुपागम्य विधिवन्नमस्कृत्य यथामति / प्रश्रयावनतो भूत्वा शनैरिदमुवाच ह

ເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ ແລ້ວກາບນົບຕາມພິທີ ຕາມກໍາລັງປັນຍາຂອງຕົນ ແລ້ວກ້ມດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະເວົ້າຊ້າໆດັ່ງນີ້

Verse 31

प्रसीद विप्रशार्दूल त्वामहं शरणं गतः / कोपं च संहर क्षिप्रं लोकप्रक्षयकारकम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດດຸດສິງ! ຂໍໃຫ້ເມດຕາ ຂ້າພະເຈົ້າມາພຶ່ງພາທ່ານ ຂໍໃຫ້ລະງັບໂທສະໂດຍໄວ ໂທສະທີ່ນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງໂລກ

Verse 32

त्वयि क्रुद्धे जगत्सर्वं प्रणाशमुपयास्यति / प्रशान्तिमुपयाह्याशुलोकाः संतु गतव्यथाः

ຖ້າທ່ານໂກດ ໂລກທັງໝົດຈະໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະງົບໂດຍໄວ ເພື່ອໃຫ້ສັດໂລກພົ້ນຈາກຄວາມເຈັບປວດ

Verse 33

प्रसन्नो ऽस्मान्महाभाग पश्य सौम्येन चक्षुषा / ये त्वत्क्रोधाग्निनिर्दग्धास्तत्संततिमवेहि माम्

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ຂໍໃຫ້ເມດຕາຕໍ່ພວກເຮົາ ແລະເບິ່ງດ້ວຍສາຍຕາອ່ອນໂຍນ ຜູ້ທີ່ຖືກໄຟໂທສະຂອງທ່ານເຜົານັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານຮູ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າເປັນລູກຫຼານຂອງເຂົາ

Verse 34

नाम्नांशुमन्तं नप्तारं सगरस्य महीपतेः / सो ऽहं तस्य नियोगेन त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षया

ຂ້າແມ່ນອັງຊຸມັນ ຫຼານຂອງພະຣາຊາສະກະຣ; ມາຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ເພື່ອຂໍພຣະກະຣຸນາຂອງທ່ານ.

Verse 35

प्राप्तो दास्यसि चेद्ब्रह्मंस्तुरगानयनाय च / जैमिनिरुवाच इति तद्वचनं श्रुत्वा योगीन्द्रप्रवरो मुनिः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າມາຮອດແລ້ວ; ຖ້າທ່ານຈະມອບໃຫ້ເພື່ອນໍາມ້າກັບຄືນ. ໄຊມິນີກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ມຸນີຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ໂຍຄີ…

Verse 36

अंशुमन्तं समालोक्य प्रसन्न इदमब्रवीत् / स्वागतं भवतो वत्स दिष्ट्या च त्वमिहागतः

ເມື່ອເຫັນອັງຊຸມັນ ທ່ານກໍຍິ້ມແຍ້ມແລະກ່າວວ່າ “ຍິນດີຕ້ອນຮັບ ລູກເອີຍ; ໂຊກດີທີ່ເຈົ້າມາຮອດນີ້”

Verse 37

गच्छ शीघ्रं हयश्चायं नीयतां सगरान्तिकम् / अधिक्षिप्तो ऽस्य यज्ञो ऽपि प्रागतः संप्रवर्त्तताम्

ໄປໃຫ້ໄວ; ນໍາມ້ານີ້ໄປຫາສະກະຣ. ພິທີຍັດຍະຂອງລາວເຄີຍຖືກຂັດຂວາງ; ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ເລີ່ມໃໝ່ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປ

Verse 38

व्रियतां च वरो मत्तस्त्वया यस्ते मनोगतः / दास्ये सुदुर्लभमपि त्वद्भक्तिपरितोषितः

ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກຂ້າ ຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ; ເພາະຂ້າພໍໃຈໃນພັກຕິຂອງເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກຍິ່ງກໍຈະມອບໃຫ້

Verse 39

एषां तु संप्रमाशं हि गत्वा वद पितामहम् / पापानां मरणं त्वेषां न च शोचितुमर्हसि

ຈົ່ງໄປແຈ້ງແກ່ປິຕາມະຫະເຖິງຈຸດຈົບຂອງພວກເຂົາ; ພວກເຂົາເປັນຄົນບາບ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນໂສກເສົ້າຕໍ່ການຕາຍຂອງພວກເຂົາ।

Verse 40

ततः प्रणाम्य चोगीन्द्रमंशुमानिदमब्रवीत् / वरं ददासि चेन्मह्यं वरये त्वां महामुने

ແລ້ວອັງຊຸມານໄດ້ກາບນົບຢູ່ຕໍ່ໂຍຄີນທຣ ແລະກ່າວວ່າ “ໂອ ມະຫາມຸນີ ຖ້າທ່ານຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ ຂ້າຂໍເລືອກພອນຈາກທ່ານ”

Verse 41

वरमर्हामि चेत्त्वत्तः प्रसन्नो दातुमर्हसि / त्वद्रोषपावकप्लुष्टाः पितरो ये ममाखिलाः

ຖ້າຂ້າສົມຄວນໄດ້ຮັບພອນຈາກທ່ານ ແລະທ່ານພໍໃຈຈະປະທານ ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າທັງໝົດທີ່ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດຂອງທ່ານເຜົາ—

Verse 42

संप्रयास्यन्ति ते ब्रह्मन्निरयं शास्वतीः समाः / ब्रह्मदण्डहतानां तु न हि पिण्डोदकक्रियाः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ນະລົກເປັນເວລາຍາວນານດຸຈະນິລັນດອນ; ຜູ້ຖືກພຣະພຣົມທັນດາລົງໂທດຈົນຕາຍ ບໍ່ມີພິທີປິນຑະ-ອຸທະກະ

Verse 43

पिण्डोदकविहीनानामिह लोके महामुने / विद्यते पितृसालोक्यं न खलु श्रुतिचोदितम्

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ຂາດພິທີປິນຑະແລະອຸທະກະ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບການຢູ່ຮ່ວມໃນໂລກບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣລົກ); ແລະຊຣຸຕິກໍບໍ່ໄດ້ບັນຍັດໄວ້

Verse 44

अक्षयः स्वर्गवासो ऽस्तु तेषां तु त्वत्प्रसादतः / वरेणानेन भगवन्कृतकृत्यो भावाम्यहम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ພຳນັກໃນສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສິ້ນ. ໂອ ພຣະພະຄະວານ ດ້ວຍພອນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຖືວ່າກິດທີ່ຄວນເຮັດສຳເລັດແລ້ວ

Verse 45

तत्प्रसीद त्वमेवैषां स्वर्गतेर्वद कारणम् / येनोद्धारणमेतेषां वह्नेः कोपस्य वै भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ຈົ່ງກ່າວເຫດແຫ່ງການໄດ້ສະຫວັນຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ມີທາງຊ່ວຍພົ້ນຈາກຄວາມໂກດແຄ້ນແຫ່ງໄຟ

Verse 46

ततस्तमाह योगीन्द्रःसुप्रसन्नेन चेतसा / निरयोद्धारणं तेषां त्वया वत्स न शक्यते

ແລ້ວໂຍຄີນທຣ໌ກ່າວດ້ວຍໃຈອັນຜ່ອງໃສວ່າ “ລູກເອີຍ ການຊ່ວຍພວກເຂົາອອກຈາກນະລົກ ເຈົ້າບໍ່ອາດເຮັດໄດ້”

Verse 47

तैश्चापि नरके तावद्वस्तव्यं पापकर्मभिः / कालः प्रतीक्ष्यतां तावद्यावत्त्वत्पौत्रसंभवः

ເນື່ອງຈາກກຳຊົ່ວ ພວກເຂົາຈຳຕ້ອງຢູ່ໃນນະລົກຈົນເຖິງເວລານັ້ນ. ຈົ່ງຄອຍກາລເວລາໄວ້ຈົນກວ່າຫຼານຂອງເຈົ້າຈະເກີດ

Verse 48

कालान्ते भविता वत्स पौत्रस्तव महामतिः / राजा भगीरथो नाम सर्वधर्मार्थतत्त्ववित्

ເມື່ອກາລສິ້ນສຸດ ລູກເອີຍ ຫຼານຂອງເຈົ້າຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງຈະເກີດຂຶ້ນ—ພຣະຣາຊານາມ ພະຄີຣະຖະ ຜູ້ຮູ້ແກ່ນແທ້ແຫ່ງທຳ ແລະ ອັດຖະທັງປວງ

Verse 49

स तु यत्नेन महता पितृगौरवयन्त्रितः / आनेष्यति दिवो गङ्गां तपस्तप्त्वा महाद्ध्रुवम्

ເຂົາຈະພາຍາຍາມຢ່າງໃຫຍ່ ໂດຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ ບຳເນັດຕະບະອັນຍິ່ງ ແລ້ວອັນເຊີນແມ່ນ້ຳຄົງຄາຈາກສະຫວັນລົງມາ

Verse 50

तदंभसा पावितेषु तेषां गात्रास्थिभस्मसु / प्राप्नुवन्ति गतिं स्वर्गे भवतः पितरो ऽखिलाः

ເມື່ອນ້ຳນັ້ນຊຳລະຮ່າງກາຍ ກະດູກ ແລະ ຂີ້ເຖົ່າຂອງພວກເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດ ບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານທັງໝົດຈະໄດ້ຄະຕິໃນສະຫວັນ

Verse 51

तथेति तस्या माहात्म्यं गङ्गाया नृपनन्दन / भागीरथीति लोके ऽस्मिन्सा विख्यातिमुपैष्यति

ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ; ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ, ນີ້ແມ່ນມະຫິມາຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ໃນໂລກນີ້ນາງຈະມີຊື່ສຽງວ່າ “ພາຄີຣະທີ”

Verse 52

यत्तोयप्लावितेष्वस्थिभस्मलोमनखेष्वपि / निरयादपि संयाति देही स्वर्लोकमक्षयम्

ແມ່ນແຕ່ກະດູກ ຂີ້ເຖົ່າ ຂົນ ແລະ ເລັບ ຖ້າຖືກນ້ຳນັ້ນຊຳລະ ຜູ້ມີກາຍຍ່ອມພົ້ນຈາກນະລົກ ແລະໄປຮອດສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມ

Verse 53

तस्मात्त्वं गच्छ भद्रं ते नशोकं कर्त्तुमर्हसि / पितामहाय चैवैनमश्वं संप्रतिपादय

ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈົ່ງໄປ ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ; ບໍ່ຄວນເຮັດໃຈເສົ້າ. ແລະຈົ່ງມອບມ້ານີ້ແກ່ປິຕາມະຫະດ້ວຍ

Verse 54

जैमिनिरुवाच ततः प्रणम्य तं भक्त्या तथेत्युक्त्वा महामतिः / ययौ तेनाभ्यनुज्ञातः साकेतनगरं प्रति

ໄຈມິນີກ່າວວ່າ—ຕໍ່ມາ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍ່ກາບນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິ ແລະກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລ້ວ ຈຶ່ງໄປສູ່ເມືອງສາເກຕະ।

Verse 55

सगरं स समासाद्य तं प्रणम्य यथाक्रमम् / न्यवेदयच्च वृत्तान्तं मुनेस्तेषां तथान्मनः

ເຂົາໄດ້ໄປພົບພະສະກະຣະ ແລະກາບນົບນ້ອມຕາມລຳດັບ ຈາກນັ້ນໄດ້ທູນລາຍງານເລື່ອງລາວຂອງລະສີ ແລະຂອງທຸກຄົນ ພ້ອມທັງຄວາມໃນໃຈຂອງພວກເຂົາ।

Verse 56

प्रददौतुरगं चापि समानीतं प्रयत्नतः / अतः परमनुष्ठेयमब्रवीत्किं मयेति च

ເຂົາໄດ້ມອບມ້າທີ່ນຳມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນດ້ວຍ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຈາກນີ້ໄປຄວນປະກອບພິທີໃດຕໍ່? ແລະຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ?”