Adhyaya 53

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उवोद्धातपादे सगरवरिते ऽश्वमोचनं नाम द्विपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः // ५२// जैमिनिरुवाच तेषु तत्र निविष्टेषु वासवेन प्रचोदितः / जहारं तुरगं वायुस्तत्क्षणेन रसातलम्

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີພຣະຫມານະດະ ມະຫາປຸຣານະ ພາກກາງທີ່ພຣະວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນເລື່ອງສະກະຣະ ມີບົດທີ 52 ຊື່ “ອັສວະໂມຈະນ”. ໄຊມິນີກ່າວວ່າ—ເມື່ອພວກເຂົານັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ວາຍຸທີ່ຖືກວາສະວະ (ອິນທຣະ) ກະຕຸ້ນ ໄດ້ຊິງມ້າໃນທັນທີ ແລະນໍາໄປສູ່ຣະສາຕະລະ

Verse 2

अदृष्टमश्वं तैः सर्वैरपहृत्य सदागतिः / अनयत्तत्पथा राजन्कपिलस्यान्तिकं मुनेः

ເມື່ອມ້າຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງພວກເຂົາທັງໝົດ ວາຍຸຜູ້ໄວຢູ່ເສມອໄດ້ຊິງມັນໄປ ແລະ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ນໍາໄປຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນເອງ ເຖິງໃກ້ພຣະມຸນີກະປິລະ

Verse 3

ततः समाकुलाः सर्वे विनष्टे ऽश्वे नृपात्मजाः / परीत्य वसुधां सर्वां प्रमार्गन्तस्तुरगमम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອມ້າຫາຍໄປ ບັນດາລູກຊາຍພຣະຣາຊາທັງໝົດກໍວຸ້ນວາຍ; ພວກເຂົາເດີນວຽນຮອບພື້ນພິພົບທັງປວງ ເພື່ອຄົ້ນຫາມ້ານັ້ນ

Verse 4

विचित्य पृथिवीं ते तु स पुराचलकाननाम् / अपश्यन्तो यज्ञपशुं दुःखं महदवाप्नुवन्

ພວກເຂົາຄົ້ນຫາທົ່ວພື້ນພິພົບ ທັງນະຄອນ ພູເຂົາ ແລະ ປ່າໄມ້; ແຕ່ເມື່ອບໍ່ເຫັນສັດບູຊາໃນຍັດ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບຄວາມໂສກໃຫຍ່

Verse 5

ततो ऽयोध्यां समासाद्य ऋषिभिः परिवारिताम् / दृष्ट्वा प्रणम्य पितरं तस्मै सर्वं न्यवेदयन्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດອະໂຍທະຍາ ທີ່ມີພຣະລຶສີຫ້ອມລ້ອມ; ເມື່ອເຫັນພຣະບິດາ ກໍກົ້ມກາບ ແລະ ທູນຖວາຍເລື່ອງທັງໝົດ

Verse 6

परीत्य पृथ्वीमस्माभिर्निविष्टे वरुणालये / रक्ष्यमाणो ऽपि पश्यद्भिः केनापि तुरगो हृतः

ພວກເຮົາໄດ້ເດີນວຽນຮອບແຜ່ນດິນ ແລ້ວເຂົ້າພັກໃນວຣຸນາລະຍ; ແຕ່ຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາ ແມ້ຖືກຄຸ້ມກັນ ມ້າກໍຖືກຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງລັກໄປ

Verse 7

इत्युक्तस्तै रुषाविष्टस्तानुवाच नृपोत्तमः / प्रयास्यध्वमधर्मिष्ठाः सर्वे ऽनावृत्तये पुनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ປະເສີດກໍໂກດ ແລະກ່າວວ່າ “ໂອ້ ຜູ້ປະພຶດອະທັມ, ພວກເຈົ້າທັງໝົດຈົ່ງອອກເດີນທາງ ໂດຍບໍ່ຫວນກັບມາອີກ”

Verse 8

कथं भवद्भिर्जीवद्भिर्विनष्टो वै दरात्मभिः / तुरगेण विना सत्यं नेहाग मनमस्ति वः

ພວກເຈົ້າຍັງມີຊີວິດຢູ່ ໂອ້ຜູ້ໃຈຂີ້ຢ້ານ ມັນຫາຍໄປໄດ້ແນວໃດ? ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຕາມສັດ—ບໍ່ມີມ້າ ພວກເຈົ້າຈະກັບມາທີ່ນີ້ບໍ່ໄດ້

Verse 9

ततः समेत्य तस्मात्ते सप्रयाताः परस्परम् / ऊचुर्न दृश्यते ऽद्यापि तुरगः किं प्रकुमह

ຈາກນັ້ນພວກເຂົາກັບມາຈາກທີ່ນັ້ນ ແລະພົບກັນກ່າວວ່າ “ຈົນບັດນີ້ກໍຍັງບໍ່ເຫັນມ້າ; ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດ?”

Verse 10

वसुधा विचितास्माभिः सशैलवनकानना / न चापि दृश्यते वाजी तद्वार्त्तापि न कुत्रचित्

ພວກເຮົາໄດ້ຄົ້ນຫາທົ່ວແຜ່ນດິນ ພ້ອມທັງພູເຂົາ ປ່າ ແລະພົງໄພ; ແຕ່ກໍບໍ່ເຫັນມ້າ ແມ່ນແຕ່ຂ່າວຄາວຂອງມັນກໍບໍ່ມີທີ່ໃດ

Verse 11

तस्मादब्धेः समारभ्य पातालावधि मेदिनीम् / विभज्य रवात्वा पातालं विविशाम तुरङ्गमम्

ແລ້ວພວກເຂົາແບ່ງແຜ່ນດິນຈາກທະເລເຖິງຂອບເຂດປາຕາລາ ແລະເຂົ້າສູ່ປາຕາລາເພື່ອຄົ້ນຫາມ້າສັກສິດນັ້ນ।

Verse 12

इति कृत्वा मतिं सर्वे सागराः क्रूरनिश्चयाः / निचख्नुर्भूमिमंबोधेस्तटा दारभ्य सर्वतः

ເມື່ອຕັດສິນໃຈແລ້ວ ຜູ້ມີຄວາມຕັ້ງໃຈດຸຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ ເລີ່ມຂຸດດິນຈາກຝັ່ງທະເລໄປທົ່ວທິດ

Verse 13

तैः खन्यमाना वसुधा ररास भृशविह्वला / चुक्रुशुश्चापि भूतानि दृष्ट्वा तेषां विचेष्टितम्

ເມື່ອພວກເຂົາຂຸດຢູ່ ແຜ່ນດິນກໍຄຳຄວນດ້ວຍຄວາມທຸກທົນຢ່າງຫນັກ ແລະສັດທັງຫຼາຍກໍຮ້ອງໄຫ້ເມື່ອເຫັນການກະທຳນັ້ນ

Verse 14

ततस्ते भारतं खण्डं खात्वा संक्षिब्य भूतले / भूमेर्योजनसाहस्रं योजयामासुरंबुधौ

ຕໍ່ມາພວກເຂົາຂຸດພາຣະຕະຂັນດະອອກຈາກພື້ນດິນ ແລະນຳຜືນດິນຂະໜາດພັນໂຢຊະນະໄປທິ້ງລົງໃນທະເລ

Verse 15

आपातालतलं ते तु खनन्तो मेदिनीतलम् / चरन्तमश्वं पाताले ददृशुर्नृपनन्दनाः

ບຸດກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນຂຸດດິນລົງໄປຈົນເຖິງພື້ນປາຕາລາ ແລະໄດ້ເຫັນມ້ານັ້ນກຳລັງເດີນທ່ອງໄປໃນປາຕາລາ

Verse 16

संप्रहृष्टास्ततः सर्वे समेत्य च समन्ततः / संतोषाज्जहसुः केचिन्ननृतुश्च मुदान्विताः

ຕໍ່ມາທຸກຄົນໄດ້ມາຊຸມນຸມຈາກທຸກທິດດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ດ້ວຍຄວາມອິ່ມໃຈ ບາງຄົນຫົວເຮາະ ແລະບາງຄົນຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມສຸກ

Verse 17

ददृशुश्च महात्मानं कपिलं दीप्ततेजसम् / वृद्धं पद्मासनासीनं नासाग्रन्यस्तलोचनम्

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນມະຫາຕະມະກະປິລະ ຜູ້ມີລັດສະໝີສະຫວ່າງ; ເປັນຜູ້ເຖົ້ານັ່ງປັດມາສະນະ ແລະເພ່ງສາຍຕາທີ່ປາຍດັ່ງ

Verse 18

ऋज्वायतशिरोग्रीवं पुरोविष्टब्धवक्षसम् / स्वतेजसाभिसरता परिबूर्णेन सर्वतः

ສີສະແລະຄໍຂອງທ່ານຕັ້ງຕົງຍາວ, ອົກຕັ້ງມັ່ນໄປຂ້າງໜ້າ; ລັດສະໝີຂອງທ່ານເຕັມທົ່ວທຸກທິດ ແຜ່ອອກໄປຮອບດ້ານ

Verse 19

प्रकाश्यमानं परितो निवातस्थप्रदीपवत् / स्वान्तप्रकाशिताशेषविज्ञानमयविग्रहम्

ທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງຮອບດ້ານດຸດດັ່ງຕະກຽງໃນບ່ອນບໍ່ມີລົມ; ຮູບກາຍຂອງທ່ານເປັນມວນແຫ່ງຍານະທັງປວງທີ່ສ່ອງຈາກພາຍໃນ

Verse 20

समाधिगतचित्तन्तु निभृतांभोधिसन्निभम् / आरूढयोगं विधिवद्ध्येयसंलीनमानसम्

ຈິດຂອງທ່ານເຂົ້າສູ່ສະມາທິ ດຸດດັ່ງມະຫາສະໝຸດອັນສະຫງົບ; ທ່ານຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ ແລະຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໃຈລະລາຍໃນວັດຖຸແຫ່ງການພິຈາລະນາ

Verse 21

च्दृदद्यत्दद्वड्ढ द्यदृ डद्धठ्ठण्थ्र्ठ्ठदड्डठ्ठ-थ्र्ठ्ठड्डण्न्र्ठ्ठडण्ठ्ठग्ठ्ठ योगीन्द्रप्रवरं शान्तं ज्वालामाल मिवानलम् / विलोक्य तत्र तिष्ठन्तं विमृशन्तः परस्परम्

ເມື່ອເຫັນມຸນີຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ໂຍຄີ ຜູ້ສະງົບ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດຸດໄຟມີພວງແປວ ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງປຶກສາກັນເອງ

Verse 22

मुहूर्त्तमिव ते राजन्साध्वसं परमं गताः / ततो ऽयमश्वहर्त्तेति सागरा कालचोदिताः

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ພວກເຂົາຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກຊົ່ວຄູ່ໜຶ່ງ; ແລ້ວດ້ວຍແຮງຜັກດັນແຫ່ງການ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຜູ້ນີ້ແມ່ນຜູ້ລັກມ້າ”

Verse 23

परिवव्रुर्दुरात्मानः कपिलं मुनिसत्तमम् / ततस्तं परिवार्योचुश्वोरो ऽयं नात्र संशयः

ຄົນໃຈຊົ່ວໄດ້ລ້ອມຮອບກະປິລະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ; ແລ້ວພາກັນກ່າວວ່າ “ຜູ້ນີ້ແມ່ນຂໂຈນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ”

Verse 24

अश्वहर्त्ता ततो ऽह्येष वध्यो ऽस्माभिर्दुराशयः / तं प्राकृतवदासीनं ते सर्वे हतवुद्धयः

“ຜູ້ນີ້ແມ່ນຜູ້ລັກມ້າແນ່; ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຄວນໃຫ້ພວກເຮົາຂ້າ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພວກຄົນທີ່ປັນຍາດັບມືດທັງຫມົດກໍຈ້ອງເບິ່ງມຸນີຜູ້ນັ່ງຢູ່ດຸດຄົນທົ່ວໄປ

Verse 25

आसन्नमरणाश्चक्रुर्धर्षितं मुनिमञ्जसा / जैमिनिरुवाच ततो मुनिरदीनात्मा ध्यानभङ्गप्रधर्षितः

ພວກເຂົາໄດ້ໂຈມຕີມຸນີນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ຈົນເກືອບຖືກຄວາມຕາຍ. ໄຊມິນີກ່າວວ່າ—ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຖືກລົບກວນໂດຍການຂາດຂອງສະມາທິ ມຸນີຜູ້ບໍ່ທໍ້ຖອຍກໍ (ໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້)

Verse 26

क्रोधेन महताऽविष्टश्चुक्षुभे कपिलस्तदा / प्रचचाल दुराधर्षो धर्षितस्तैर् दुरात्मभिः

ກະປິລະຖືກຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່ຄອບງໍາ ໃນເວລານັ້ນຈຶ່ງປັ່ນປ່ວນ; ຖືກຄົນໃຈຊົ່ວລ່ວງເກີນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຍາກຈະປະຫານກໍສັ່ນໄຫວ

Verse 27

व्यजृंभत च कल्पान्ते मरुद्भिरिव चानलः / तस्य चार्णवगंभीराद्वपुषः कोपपावकः

ເຂົາແຜ່ຂະຫຍາຍດັ່ງໄຟໃນທ້າຍກັລປະທີ່ລົມພັດໃຫ້ລຸກໂຊນ; ຈາກກາຍອັນເລິກດັ່ງມະຫາສະໝຸດ ໄຟແຫ່ງໂກດກໍປາກົດ

Verse 28

दिधक्षुरिव पातालांल्लोकान्सांकर्षणो ऽनलः / शुशुभे धर्षणक्रोधपरामर्शविदीपितः

ດັ່ງໄຟສັງກັຣຊະນະທີ່ຈະເຜາໂລກປາຕານ; ຖືກຈຸດໃຫ້ລຸກໂຊນໂດຍການສຳຜັດແຫ່ງໂກດຈາກການລ່ວງເກີນ ເຂົາຈຶ່ງສະຫງ່າງາມ

Verse 29

उन्मीलयत्तदा नेत्रे वह्निचक्रसमद्युतिः / तदाक्षिणी क्षणं राजन्राजेतां सुभृशारुणे

ຜູ້ມີປະກາຍດັ່ງຈັກໄຟ ໄດ້ເປີດນັຍນາໃນເວລານັ້ນ; ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ດວງຕາທັງສອງແດງຈັດຊົ່ວຂະນະແລະສ່ອງປະກາຍ

Verse 30

पूर्वसंव्यासमुदितौ पुष्पवन्ताविवांबरे / ततो ऽप्युद्वर्त्तमानाभ्यां नेत्राभ्यां नृपनन्दनान्

ດັ່ງຄູ່ພູພຸສະປະວັນຕະທີ່ປາກົດໃນສັນທະຍາຕາເວັນອອກກາງນະພາ; ແຕ່ດ້ວຍດວງຕາທີ່ເງີຍຂຶ້ນນັ້ນ ເຂົາກໍໄດ້ເຫັນບຸດແຫ່ງກະສັດ

Verse 31

अवैक्षत च गंभीरः कृतान्तः कालपर्यये / क्रुद्धस्य तस्यनेत्राभ्यां सहसा पावकार्चिषः

ເມື່ອການເວລາຜັນປ່ຽນ ກຣິຕານຕະຜູ້ຂຶ້ນຂັ້ນກໍເບິ່ງດ້ວຍໂກດ; ຈາກດວງຕາທັງສອງພຸ່ງປະກາຍໄຟອອກມາທັນທີ

Verse 32

निश्चेरुरभिलोदिक्षु कालाग्नेरिव संतताः / सधूमकवलोदग्राः स्फुलिङ्गौघमुचो मुहुः

ໄຟນັ້ນໄຫຼອອກໄປທຸກທິດດຸດສາຍໄຟແຫ່ງການພິນາດອັນຕໍ່ເນື່ອງ; ພ້ອມກ້ອນຄວັນ ກໍປ່ອຍຝູງປະກາຍໄຟຊ້ຳໆ

Verse 33

मुनिक्रोधानलज्वालाः समन्ताव्द्यानशुर्दिशः / व्यालोदरौग्रकुहरा ज्वाला स्तन्नेत्रनिर्गताः

ແປວໄຟແຫ່ງໂທສະຂອງມຸນີເຜົາຜານທຸກທິດຮອບດ້ານ; ແປວໄຟທີ່ມີໂພງນ່າຢ້ານດຸດທ້ອງງູ ພຸ່ງອອກຈາກດວງຕາຂອງລາວ

Verse 34

विरेजुर्निभृतांभोधेर्वडवाग्नेरिवार्चिषः / क्रोधाग्निः सुमहाराज ज्वालावव्याप्तदिगन्तरः

ໂອ ມະຫາຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດຸດໄຟວະດະວາອັກນີໃນທະເລອັນສະງົບ; ໄຟແຫ່ງໂທສະແຜ່ຄຸມຂອບຟ້າທຸກທິດດ້ວຍແປວຂອງມັນ

Verse 35

दग्धांश्चकार तान्सर्वानावृण्वानो नभस्तलम्

ໃນຂະນະທີ່ປົກຄຸມທ້ອງຟ້າ ລາວໄດ້ເຜົາພວກເຂົາທັງໝົດໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ

Verse 36

सशब्दमुद्भ्रान्तमरुत्प्रकोपविवर्त्तमानानलधूमजालैः / महीरजोभिश्च नितान्तमुद्धतैः समावृतं लोक मभूद्भृशातुरम्

ດ້ວຍສຽງກັງວານ ລົມຄຸ້ມຄັ່ງພັດກະໂຊກໃຫ້ໄຟແລະເຄືອຂ່າຍຄວັນຫມຸນວຽນ ພ້ອມຝຸ່ນດິນທີ່ຟຸ້ງຂຶ້ນຢ່າງແຮງ ປົກຄຸມໂລກທັງປວງໃຫ້ຫວາດຫວັນຍິ່ງ

Verse 37

ततः स वह्निर्विलिखन्निवाभितः समीरवेगाभिहताभिरंबरम् / शिखाभिरुर्वीशसुतानशेषतो ददाह सद्यः सुर विद्विषस्तान्

ແລ້ວໄຟນັ້ນດັ່ງກັບຂູດຂີດຟ້າທຸກທິດ ດ້ວຍເປວໄຟທີ່ຖືກລົມແຮງກະແທກ ກໍເຜົາຜານບຸດແຫ່ງອຸຣວີຊະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງເທວະ ໃຫ້ສິ້ນໃນທັນທີ

Verse 38

मिषतः सर्वलोकस्य क्तोधाग्निस्तमृते हयम् / सागरांस्तानशेषेण भस्मसादकरोत्स तान्

ຕໍ່ໜ້າສັບພະໂລກທີ່ກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ນອກຈາກມ້ານັ້ນ ໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດໄດ້ເຜົາບຸດແຫ່ງສາຄະຣະໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າຈົນບໍ່ເຫຼືອ

Verse 39

एवं क्रोधाग्निना तेन सागराः पापचेतसः / जज्वलुः सहसा दावे तरवो नीरसा इव

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດນັ້ນ ບຸດແຫ່ງສາຄະຣະຜູ້ມີໃຈບາບ ກໍລຸກໄໝ້ຂຶ້ນທັນທີ ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ແຫ້ງຂາດນ້ຳຫຼ້ຽງໃນໄຟປ່າ

Verse 40

दृष्ट्वा तेषां तु निधनं सागराणान्दुरात्मनाम् / अन्योन्यमबुवन्देवा विस्मिता ऋषिभिः सह

ເມື່ອເຫັນຄວາມພິນາດຂອງບຸດແຫ່ງສາຄະຣະຜູ້ໃຈຊົ່ວ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍລຶສີກໍຕົກຕະລຶງ ແລ້ວກ່າວກັນໄປມາ

Verse 41

अहोदारुणपापानां विपाको न चिरायितः / दुरन्तः खलु लोके ऽस्मिन्नराणामसदात्मनाम्

ໂອ້, ຜົນຂອງບາບອັນນ່າຢ້ານບໍ່ຊ້າ; ໃນໂລກນີ້ ຈຸດຈົບຂອງຄົນໃຈຊົ່ວແທ້ໆແມ່ນຫາຍນະຢ່າງຫນັກ

Verse 42

यदि मे पर्वताकारा नृशंसाः क्रूरवुद्धयः / युगपद्विलयं प्राप्ताः सहसैव तृणाग्निवत्

ຖ້າພວກເຂົາຜູ້ໃຫຍ່ດຸດພູເຂົາ ໂຫດຮ້າຍແລະໃຈດຳ ໄດ້ດັບສູນພ້ອມກັນທັນທີ ດຸດໄຟເຜົາຫຍ້າແຫ້ງ

Verse 43

उद्वेजनीया भूतानां सद्भिरत्यन्तगर्हिताः / आजीवान्तमिमे हर्तु दिष्ट्या संक्षयमागताः

ພວກນີ້ເປັນທີ່ຫວາດກົວຂອງສັດທັງປວງ ແລະຖືກຄົນດີຕຳນິຢ່າງຫນັກ; ຜູ້ກໍ່ທຸກຂ໌ຕະຫຼອດຊີວິດເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍວາສະນາ ໄດ້ເຖິງຄວາມສິ້ນສູນ

Verse 44

परोपतापि नितरां सर्वलोकजुगुप्सितम् / इह कृत्वाशुभं कर्म कःपुमान्विन्दते सुखम्

ຜູ້ທີ່ເບຍດບຽນຜູ້ອື່ນ ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງລັງກຽດ—ເຮັດກຳຊົ່ວໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ມະນຸດໃດຈະໄດ້ສຸກ

Verse 45

विक्रोश्य सर्वभूतानि संप्रयाताः स्वकर्मभिः / ब्रह्मदण्डहताः पापा निरयं शाश्वतीः समाः

ເຮັດໃຫ້ສັດທັງປວງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ ພວກເຂົາໄດ້ຈາກໄປຕາມກຳຂອງຕົນ; ຄົນບາບຜູ້ຖືກພຣະພົມລົງທັນທີ ຕົກສູ່ນະລົກຊົ່ວການນານ

Verse 46

तस्मात्सदैव कर्त्तव्यं कर्म पुंसां मनीपिणाम् / दुरतश्च परित्याज्यमितरल्लोकनिन्दितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງເຮັດກຳດີເປັນນິດ; ສິ່ງອື່ນທີ່ໂລກຕຳນິ ຄວນລະທິ້ງແຕ່ໄກ

Verse 47

कर्त्तव्यः श्रेयसे यत्नो यावज्जीवं विजानता / नाचरेत्कस्यचिद्द्रोहमनित्यं जीवनं यतः

ຜູ້ທີ່ຮູ້ວ່າຕະຫຼອດຊີວິດຄວນພາກພຽນເພື່ອຄວາມດີ ພຶງພາກພຽນ; ເພາະຊີວິດບໍ່ເທົ່າທຽມ ຢ່າທຳຮ້າຍຜູ້ໃດ

Verse 48

अनित्यो ऽयं सदा देहःसपदश्चातिचञ्चलाः / संसारश्चातिनिस्सारस्तत्कथं विश्वसेद्बुधः

ກາຍນີ້ບໍ່ເທົ່າທຽມເສມອ ແລະກ້າວຍ່າງກໍຜັນຜວນຫຼາຍ; ສັງສານກໍໄຮ້ແກ່ນສານ—ນັກປັນຍາຈະເຊື່ອໄດ້ແນວໃດ

Verse 49

एवं सुरमुनीन्द्रेषु कथयत्सु परस्परम् / मुनिक्रोधेन्धनीभूता विनेशुः सगरात्मजाः

ເມື່ອເທວະແລະມຸນີຜູ້ໃຫຍ່ສົນທະນາກັນດັ່ງນີ້ ບຸດຂອງສະຄະຣະຜູ້ເປັນເຊື້ອໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດຂອງມຸນີ ກໍພິນາດໄປ

Verse 50

निर्दगधदेहाः सहसा भुवं विष्टभ्य भस्मना / अवापुर्निरयं सद्यः सागरास्ते स्वकमभिः

ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາຖືກເຜົາໃນທັນທີຈົນເປັນຂີ້ເຖົ່າ; ຂີ້ເຖົ່າປົກຄຸມແຜ່ນດິນ ແລະບຸດຂອງສະຄະຣະດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ ກໍຕົກສູ່ນະລົກໃນທັນທີ

Verse 51

सागरांस्तानशेषेण दग्धवातत्क्रोधजो ऽनलः / क्षणेन लोकानखिलानुद्यतो दग्धुमञ्जसा

ໄຟທີ່ເກີດຈາກໂທສະນັ້ນ ໄດ້ເຜົາມະຫາສະໝຸດທັງປວງຈົນບໍ່ເຫຼືອ ແລະໃນພິບຕາກໍພ້ອມຈະເຜົາໂລກທັງຫມົດໂດຍງ່າຍ

Verse 52

भयभीतास्ततो देवाः समेत्य दिवि संस्थिताः / तुष्टुवुस्ते महात्मानं क्रोधाग्निशमनार्थिनः

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຫວາດກົວ ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນໃນສະຫວັນ ແລະສັນລະເສີນມະຫາອາດມະນັ້ນ ເພື່ອຂໍໃຫ້ໄຟແຫ່ງໂທສະສົງບ