Adhyaya 32

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३१// वसिष्ठ उवाच ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा स प्रणम्य जगद्गुरुम् / प्रसन्नचेताः सुभृशं शिवलोकं जगाम ह

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີພຣະມານຑະມະຫາປຸຣານ ພາກກາງທີ່ພຣະວາຍຸກ່າວ ໃນອຸໂປດດາດະປາດທີ 3 ແຫ່ງພາຣຄະວະຈະຣິຕະ ຈົບບົດທີ 31. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະມາ ເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມກຣາບຄູແຫ່ງໂລກ; ດ້ວຍໃຈປິຕິຢ່າງຍິ່ງ ເຂົາໄດ້ໄປຍັງສິວະໂລກາ

Verse 2

लक्षयोजनमूर्द्ध्वं च ब्रह्मलोका द्विलक्षणम् / अथनिर्वचनीयं च योगिगम्यं परात्परम्

ເຫນືອຈາກພຣະພຣະມະໂລກາຂຶ້ນໄປສອງແສນໂຍຊະນະ ມີໂລກນັ້ນຢູ່. ມັນພັນລະນາບໍ່ໄດ້ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ແຕ່ໂຍຄີ ແລະເປັນພາວະທີ່ເຫນືອກວ່າສູງສຸດ.

Verse 3

वैकुण्ठो दक्षिणे यस्माद्गौरीलोकश्च वामतः / यदधो ध्रुवलोकश्च सर्वलोकपरस्तु सः

ທາງທິດໃຕ້ຂອງໂລກນັ້ນແມ່ນໄວກຸນຖະ ທາງຊ້າຍແມ່ນໂກຣີໂລກາ ແລະຂ້າງລຸ່ມແມ່ນທຣຸວະໂລກາ; ແຕ່ໂລກນັ້ນຢູ່ເຫນືອກວ່າໂລກທັງປວງ.

Verse 4

तपोवीर्यगती रामः शिवलोकं ददर्श च / उपमानेन रहितं नानाकौतुकसंयुतम्

ດ້ວຍພະລັງຕະປະແລະວີຣະຍະ ຣາມາໄດ້ເຫັນສິວະໂລກາ ອັນບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນນານາປະການ.

Verse 5

वसंति यत्र योगीन्द्राः सिद्धाः पाशुपताः शुभाः / कोटिकल्पतपः पुण्याः शान्ता निर्मत्सरा जनाः

ທີ່ນັ້ນມີໂຍຄີນທຣາ, ສິດທະ ແລະ ປາຊຸປະຕະຜູ້ເປັນມົງຄຸນພັກອາໄສ; ຜູ້ຄົນມີບຸນຈາກຕະປະນັບໂກຕິກັນປ, ສະຫງົບ ແລະ ບໍ່ອິດສາ

Verse 6

पारिजातमुखैर्वृक्षैः शोभितं कामधेनुभिः / योगेन योगिना सृष्टं स्वेच्छया शङ्करेण हि

ງາມດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ດັ່ງປາຣິຊາຕະ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍກາມເທນຸ; ໂຍຄີ ຊັງກະຣະ ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍພະລັງໂຍຄະຕາມພະປະສົງ

Verse 7

शिल्पिनां गुरुणा स्वप्ने न दृष्टं निश्वकर्मणा / सरोवरशतैर्दिव्यैः पद्मरागविराजितैः

ແມ່ນແຕ່ວິສະວະກັມມາ ຄູຂອງຊ່າງທັງຫຼາຍ ກໍບໍ່ເຄີຍເຫັນແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ; ງາມດ້ວຍສະລອງທິບນັບຮ້ອຍທີ່ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍແກ້ວປັດມະຣາກະ

Verse 8

शोभितं चातिरम्यं च संयुक्तं मणिवेदिभिः / सुवर्णरत्नरचितप्राकारेण समावृतम्

ມັນງາມສະຫງ່າ ແລະ ຮື່ນຮົມຢ່າງຍິ່ງ ປະກອບດ້ວຍແທ່ນບູຊາອັນມະນີ; ແລະຖືກລ້ອມດ້ວຍກຳແພງທີ່ສ້າງຈາກຄຳແລະຮັດນະ

Verse 9

अत्यूर्द्ध्वमंबरस्पर्शि स्वच्छं क्षीरनिभंपरम् / चतुर्द्वारसमायुक्तं शोभितं मणिवेदिभिः

ມັນສູງຍິ່ງຈົນເຫມືອນຈະແຕະຟ້າ ໃສສະອາດ ແລະ ສະຫວ່າງດັ່ງນ້ຳນົມ; ມີປະຕູສີ່ທິດ ແລະ ປະດັບດ້ວຍແທ່ນອັນມະນີ

Verse 10

रक्तसोपानयुक्तैश्च रत्नस्तंभकपाटकैः / नानाचित्रविचित्रैश्च शोभितैः सुमनोहरैः

ມີຂັ້ນບັນໄດສີແດງ ມີເສົາແລະບານປະຕູປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ ຕົກແຕ່ງດ້ວຍຮູບພາບຫຼາກຫຼາຍ ງາມຈັບໃຈຢ່າງຍິ່ງ

Verse 11

तन्मधये भवनं रम्यं सिंहद्वारोपशोभितम् / ददर्शरामो धर्मात्मा विचित्रमिव संगतः

ທ່າມກາງນັ້ນມີວິຫານງາມ ປະດັບດ້ວຍປະຕູສິງ; ພຣະຣາມຜູ້ມີທຳ ໄດ້ເຫັນມັນດັ່ງສິ່ງວິຈິດທີ່ຮວມຄວາມອັດສະຈັນໄວ້

Verse 12

तत्र स्थितौ द्वार पालौ ददर्शातिभयङ्करौ / महाकरालदन्तास्यौ विकृतारक्तलोचनौ

ທີ່ນັ້ນມີຍາມປະຕູສອງຕົນຢືນຢູ່ ນ່າຢ້ານຢິ່ງ; ປາກມີແຂ້ວໃຫຍ່ດຸຮ້າຍ ແລະຕາບິດເບື້ອນແດງດັ່ງເລືອດ

Verse 13

दग्धशैलप्रतीकाशौ महाबलपराक्रमौ / विभूतिभूषिताङ्गौ च व्याघ्रचर्मांबरौ च तौ

ທັງສອງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພູທີ່ຖືກເຜົາ ມີພະລັງແລະອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່; ກາຍປະດັບດ້ວຍວິພູຕິ ແລະນຸ່ງຫົ່ມໜັງເສືອເປັນອາພອນ

Verse 14

त्रिशूलपट्टिशधरौ ज्वलन्तौ ब्रह्मतेजसा / तौ दृष्ट्वा मनसा भीतः किञ्चिदाह विनीतवत्

ເມື່ອເຫັນທັງສອງຜູ້ຖືຕຣິສູນແລະປັດຕິສະ ສ່ອງໄສດ້ວຍພຣະພຣົມເຕຊະ ເຂົາກໍຫວາດຫວັນໃນໃຈ ແລ້ວເວົ້າບາງຄຳດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ

Verse 15

नमस्करोमि वामीशौ शङ्करं द्रष्टुमागतः / ईश्वराज्ञां समादाय मामथाज्ञप्तुमर्हथ

ໂອ ວາມີເຊົາ! ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມ; ມາເພື່ອເຫັນພຣະສັງກະຣະ. ຂ້າພະເຈົ້ານຳພຣະບັນຊາຂອງອີສະວະຣະມາ; ຂໍໂປດສັ່ງຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.

Verse 16

तौतु तद्वचनं श्रुत्वा गृहीत्वाज्ञां शिवस्य च / प्रवेष्टुमाज्ञां ददतुरीश्वरानुचरौ च तौ

ທັງສອງໄດ້ຟັງຄໍານັ້ນ ແລະຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະຊິວະ; ເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງອີສະວະຣະ ຈຶ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົາເຂົ້າໄປ.

Verse 17

स तदाज्ञामनुप्राप्य विवेशान्तः पुरं मुदा / तत्रातिरम्यां सिद्धौघैः समाकीर्णां सभां द्विजः

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດນັ້ນ ດວິຊະຜູ້ນັ້ນເຂົ້າໄປໃນພຣະວັງຊັ້ນໃນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ທີ່ນັ້ນເຂົາເຫັນສະພາອັນງາມຍິ່ງ ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງສິດທະ.

Verse 18

दृष्ट्वा विस्मयमापेदे सुगन्धबहुलां विभोः / तत्रापश्यच्छिवं शान्तं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ເຂົາກໍຕື່ນຕະລຶງ; ສະຖານທີ່ຂອງພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ເຕັມໄປດ້ວຍກິ່ນຫອມ. ທີ່ນັ້ນເຂົາເຫັນພຣະຊິວະຜູ້ສະງົບ—ຜູ້ມີສາມເນດ ແລະຜູ້ທອງຈັນທຣາເທິງເສົາສີສະ.

Verse 19

त्रिशूलशोभितकरं व्याघ्रचर्मवरांबरम् / विभूतिभूषिताङ्गं च नागयज्ञोपवीतिनम्

ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງມີຕຣິສູນອັນງາມ; ໜັງເສືອເປັນອາພອນອັນປະເສີດ. ພຣະວະກາຍປະດັບດ້ວຍວິພູຕິ ແລະນາກເປັນສາຍຍັຊໂຍປະວີຕ.

Verse 20

आत्मारामं पूर्णकामं कोटिसूर्यसमप्रभम् / पञ्चाननं दशभुजं भक्तानुग्रहविग्रहम्

ພຣະອົງເປັນອາດມາຣາມ ສົມປາດຖະນາ ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນນັບໂກຕິ; ຫ້າພະພັກ ສິບພະຫັດ ເປັນຮູບກາຍເພື່ອໂປດພັກຕະ

Verse 21

योगज्ञाने प्रब्रुवन्तं सिद्धेभ्यस्तर्कमुद्रया / स्तूयमानं च योकीन्द्रैः प्रमथप्रकरैर्मुदा

ພຣະອົງປະກາດຍານແຫ່ງໂຍຄະ ຊີ້ແຈງແກ່ສິດທະດ້ວຍມຸດຣາແຫ່ງເຫດຜົນ; ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍໂຍຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໝູ່ປຣະມະຖະດ້ວຍຄວາມປິຕິ

Verse 22

भैरवैर्योगिनीभिश्च वृतं रुद्रगणैस्तथा / मूर्ध्ना नमाम तं दृष्ट्वा रामः परमया मुदा

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍໄພຣະວະ ໂຍຄິນີ ແລະໝູ່ຣຸດຣະ ພຣະຣາມກໍນ້ອມສີສະນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມປິຕິຢ່າງຍິ່ງ

Verse 23

वामभागे कार्त्तिकेयं दक्षिणे च गणेश्वरम् / नन्दीश्वरं महाकालं वीरभद्रं च तत्पुरः

ຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງມີກາຣຕຕິເກຍ ຂ້າງຂວາມີຄະເນສະວະຣະ; ແລະດ້ານໜ້າມີນັນທີສະວະຣະ ມະຫາກາລ ແລະວີຣະພັດຣະ

Verse 24

क्रोडे दुर्गां शतभुजां दृष्ट्वा नत्वाथ तामपि / स्तोतुं प्रचक्रमे विद्वान्गिरा गद्गदया विभुम्

ເມື່ອເຫັນທຸຣຄາຜູ້ມີຮ້ອຍພະຫັດປະທັບຢູ່ໃນຕັກ ກໍນ້ອມນະມັດສະການພຣະນາງດ້ວຍ; ແລ້ວພຣະຣາມຜູ້ຮູ້ເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ດ້ວຍວາຈາສັ່ນເຄືອ

Verse 25

नमस्ये शिवमीशानं विभुं व्यापकमव्ययम् / भुजङ्गभूषणं चोग्रं नृकपालस्रगुज्ज्वलम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະສິວະ ອີສານ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຄອບຄຸມທົ່ວສັບພະສິ່ງ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ປະດັບດ້ວຍນາກ ດຸດັນນ່າກົວ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພວງກະໂຫຼກມະນຸດ.

Verse 26

यो विभुः सर्वलोकानां सृष्टिस्थितिविनाशकृत् / ब्रह्मादिरूपधृग्ज्येष्ठस्तं त्वां वेद कृपार्णवम्

ພຣະອົງຜູ້ເປັນອຳນາດສູງສຸດ ຜູ້ກະທຳການສ້າງ ຄົງຢູ່ ແລະທຳລາຍໂລກທັງປວງ; ຜູ້ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນພຣະພຣະຫມາແລະອື່ນໆ—ໂອ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະທີ່ຮູ້ໄດ້ໂດຍແທ້.

Verse 27

वेदा न शक्ता यं स्तोतु मवाङ्मनसगोचरम् / ज्ञानबुद्ध्योरसाध्यं च निराकारं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ໄຮ້ຮູບ ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະເວດກໍສັນລະເສີນບໍ່ທັນ; ຜູ້ພົ້ນຈາກຄຳເວົ້າແລະໃຈ; ຜູ້ເກີນເອື້ອມຕໍ່ຄວາມຮູ້ແລະປັນຍາ.

Verse 28

शक्रादयः सुरगणा ऋषयो मनवो ऽसुराः / न यं विदुर्यथातत्त्वं तं नमामि परात्परम्

ແມ່ນແຕ່ພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ແລະໝູ່ເທວະ, ຣິສີ, ມະນຸ ແລະອະສຸຣາ ກໍບໍ່ຮູ້ພຣະອົງຕາມຄວາມເປັນຈິງ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ສູງຍິ່ງເຫນືອຄວາມສູງຍິ່ງທັງປວງ.

Verse 29

यस्यांशांशेन सृजयन्ते लोकाः सर्वे चराचराः / लीयन्ते च पुनर्यस्मिंस्तं नमामि जगन्मयम्

ດ້ວຍເສດສ່ວນແຫ່ງເສດສ່ວນຂອງພຣະອົງ ໂລກທັງປວງທັງເຄື່ອນໄຫວແລະນິ່ງສະຫງົບຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ; ແລະກໍກັບລະລາຍເຂົ້າສູ່ພຣະອົງອີກ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເນື້ອແທ້ແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 30

यस्येषत्कोपसंभूतो हुताशो दहते ऽखिलम् / सोर्द्ध्वलोकं सपातालं तं नमामि हरं परम्

ດ້ວຍຄວາມໂກດເພີຍນ້ອຍຂອງພຣະອົງ ໄຟສັກສິດເກີດຂຶ້ນເຜົາໄໝ້ທັງປວງ; ພຣະອົງແຜ່ຄອບຄຸມຈາກໂລກເທິງເຖິງປາຕາລ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະຫະຣະຜູ້ສູງສຸດ

Verse 31

पृथ्वीपवन वह्न्यभभोनभोयज्वेन्दुभास्कराः / मूर्त्तयो ऽष्टौ जगत्पूज्यास्तं यज्ञं प्रणमाम्यहम्

ດິນ ລົມ ໄຟ ນ້ຳ ຟ້າ ຍັຊວາ (ຮູບແຫ່ງຍັນຍະ) ຈັນ ແລະ ຕາເວັນ—ແປດມູຣຕິທີ່ໂລກນົບບູຊາ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ຍັນຍະນັ້ນ

Verse 32

यः कालरूपो जगदादिकर्त्ता पाता पृथग्रूपधरो जगन्मयः / रर्त्ता पुना रुद्रवपुस्तथान्ते तं कालरूपं शरणं प्रपद्ये

ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງກາລະ ເປັນຜູ້ສ້າງແຕ່ດັ້ງເດີມຂອງຈັກກະວານ; ຊົງຮັກສາໂລກດ້ວຍຮູບນານາ ແລະແຜ່ຊຶມໃນສັບພະສິ່ງ; ແລະໃນທ້າຍການເປັນຣຸທຣະເພື່ອທຳລາຍ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາກາລະນັ້ນ

Verse 33

इत्येवमुक्त्वा स तु भार्गवो मुदा पषात तस्याङ्घ्रि समीप आतुरः / उत्थाप्य तं वामकरेण लीलया दध्रे तदा मूर्ध्नि करं कृपार्णवः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພາຣຄະວະກໍດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະຄວາມຮ້ອນໃຈ ໄດ້ລົ້ມລົງໃກ້ພຣະບາດເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ; ແລ້ວສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາຊົງຍົກເຂົາຂຶ້ນດ້ວຍພຣະຫັດຊ້າຍຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະວາງພຣະຫັດເທິງສີສະຂອງເຂົາ

Verse 34

आशीर्भिरेनं ह्यभिनन्द्य सादरं निवेशयामास गणेशपूर्वतः / उवाच वामामभिवीक्ष्य चाप्युमां कृपार्द्रदृष्ट्याखिलकामपूरकः

ຊົງອວຍພອນແລະຕ້ອນຮັບເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວໃຫ້ນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຄເນສ; ຈາກນັ້ນຊົງເບິ່ງວາມາ ອຸມາ ດ້ວຍສາຍຕາຊຸ່ມດ້ວຍກະຣຸນາ ແລະພຣະຜູ້ບັນດານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງກໍຕັດວ່າ

Verse 35

शिव उवाच कस्त्वं वटो कस्यकुले प्रसूतः किं कार्यमुद्दिश्य भवानिहागतः / विनिर्द्दिशाहं तव भक्तिभावतः प्रीतः प्रदद्यां भवतो मनोगतम्

ພຣະສິວະຕັດວ່າ: “ໂອ ລູກເອີຍ ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ເກີດໃນຕະກູນໃດ ມາທີ່ນີ້ເພື່ອກິດອັນໃດ? ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມພັກດີຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ; ຈົ່ງບອກມາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານຕາມໃຈເຈົ້າ”

Verse 36

इत्येवमुक्तः स भृगुर्महात्मना हरेण विश्वार्त्तिहरेण सादरम् / पुनश्च नत्वा विबुधां पति गुरुं कृपासमुद्रं समुवाच सत्वरम्

ເມື່ອມະຫາຕະມະຫຣິ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຂອງໂລກ ກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ພຣຶກຸກໍກົ້ມກາບອີກຄັ້ງແດ່ຄູອາຈານ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງເມດຕາ ແລ້ວເວົ້າທັນທີ

Verse 37

परशुराम उवाच भृगोश्चाहं कुले जातो जमदग्निसुतौ विभो / रामो नाम जगद्वन्द्यं त्वामहं शरणं गतः

ປະຣະຊຸຣາມກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ຂ້າພະເຈົ້າເກີດໃນຕະກູນພຣຶກຸ ເປັນບຸດຂອງຈະມະດັກນິ. ນາມຂ້າພະເຈົ້າຄື ຣາມ; ໂອ ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ”

Verse 38

यत्कार्यार्थमहं नाथ तव सांनिध्यमागतः / तं प्रसाधय विश्वेश वाञ्छितं काममेव मे

ໂອ ນາຖາ, ເພາະກິດນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຢູ່ໃນສານນິທິຂອງພຣະອົງ; ໂອ ວິສເວຊາ, ຂໍໃຫ້ມັນສຳເລັດ—ນັ້ນແມ່ນຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 39

मृगयामागतस्यापि कार्त्तवीर्यस्य भूपतेः / आतिथ्यं कृतवान् देव जमदग्निः पिता मम

ໂອ ເທວະ, ແມ່ນແຕ່ກະສັດກາຣັຕຕະວີຣະຍະ ຜູ້ມາລ່າສັດ ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈະມະດັກນິ ກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບເປັນແຂກດ້ວຍກຽດຕິ

Verse 40

राजा तं स बलाल्लोभात्पातयामास मन्दधीः / सा धेनुस्तं मृतं दृष्ट्वा गवां लोकं जगाम ह

ກະສັດຜູ້ປັນຍາທຶບ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ໄດ້ໃຊ້ກຳລັງຜັກໃຫ້ລົ້ມ. ນາງທະເນຸເຫັນເຂົາຕາຍແລ້ວ ກໍໄປສູ່ໂລກແຫ່ງຝູງງົວ.

Verse 41

राजा न शोचन्मरणं पितुर्मम निरागसः / जगाम स्वपुरं पश्चान्माता मे प्रारुदद्भृशम्

ກະສັດບໍ່ໄດ້ໂສກເສົ້າຕໍ່ການຕາຍຂອງພໍ່ຂ້ອຍຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ. ຕໍ່ມາລາວກໍກັບໄປເມືອງຂອງຕົນ; ແມ່ຂ້ອຍຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງໜັກ.

Verse 42

तज्ज्ञात्वा लोकवृत्तज्ञो भृगुर्नः प्रपितामहः / आजगाम महादेव ह्यहमप्यागतो वनात्

ໂອ້ ມະຫາເທວ, ເມື່ອຮູ້ເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ ພຣຶກຸ ປູ່ທວດຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ຮູ້ວິຖີໂລກ ກໍມາ; ແລະຂ້ອຍກໍກັບຈາກປ່າມາເຊັ່ນກັນ.

Verse 43

मया मह सुदुःखार्त्तान्भ्रातॄन्मात्रासहैव मे / सांत्वयित्वा स मन्त्रज्ञो ऽजीवयत्पितरं मम

ຂ້ອຍໄດ້ປອບໃຈພີ່ນ້ອງທີ່ເສົ້າໜັກ ພ້ອມກັບແມ່ຂອງຂ້ອຍ. ຕໍ່ມາ ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣານັ້ນ ໄດ້ຊຸບຊີວິດພໍ່ຂອງຂ້ອຍໃຫ້ຟື້ນຄືນ.

Verse 44

आनागते भृगौ मातुर्दुःखेनाहं प्रकोपितः / प्रतिज्ञां कृतवान्देव सात्वयन्मातरंस्वकाम्

ກ່ອນທີ່ພຣຶກຸຈະມາ ຂ້ອຍກໍໂກດເພາະຄວາມທຸກຂອງແມ່. ໂອ້ ເທວ, ໃນຂະນະທີ່ປອບໃຈແມ່ ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງສັດຖາປະຕິຍານໜຶ່ງ.

Verse 45

त्रिःसप्तकृत्वो यदुरस्ताडितं मातुरात्मनः / तावत्संख्यमहं पृथ्वीं करिष्ये क्षत्रवर्जिताम्

ດັ່ງຈໍານວນສາມເທື່ອເຈັດເທື່ອທີ່ອົກຂອງຢະດຸຖືກຕີໂດຍອາດມັນແຫ່ງແມ່ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນນີ້ປາສຈາກກະສັດກະສັດຕຣິຍະຕາມຈໍານວນນັ້ນ।

Verse 46

इत्येवं परिपूर्णा मे कर्त्ता देवो जगत्पतिः / महादेवो ह्यतो नाथ त्वत्सकाणमिहागतः

ດັ່ງນີ້ຄໍາປະຕິຍານຂອງຂ້າຈຶ່ງສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ ພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຄືມະຫາເທວະ ໂອ້ນາຖ ບັດນີ້ໄດ້ມາຮອດນີ້ພ້ອມກັບສະຫາຍຂອງເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 47

वसिष्ठ उवाच इत्येवं तद्वचः श्रुत्वा दृष्ट्वा दुर्गामुखं हरः / बभूवानम्रवदनस्छिन्तयानः क्षणं तदा

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ແລະເຫັນໃບໜ້າຂອງທຸຣຄາ ຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ກົ້ມໜ້າລົງ ແລະຄິດພິຈາລະນາຢູ່ຊົ່ວຂະນະນັ້ນ।

Verse 48

एतस्मिन्नन्तरे दुर्गा विस्मिता प्राहसद्भृशम् / उवाच च महाराज भार्गवं वैरसाधकम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ທຸຣຄາປະຫລາດໃຈ ແລະຫົວເຮາະດັງ ແລ້ວເວົ້າກັບພາຣຄະວະ ຜູ້ມຸ່ງສາງແຄ້ນ ໂອ້ມະຫາຣາຊາ।

Verse 49

तपस्विन्द्विजपुत्र क्ष्मां निर्भूपां कर्त्तुमिच्छसि / त्रिः सप्तकृत्वः कोपेन साहसस्ते महान्बटो

ໂອ້ຜູ້ຖືຕະປະ ບຸດແຫ່ງທະວິຊະ! ເຈົ້າປາຖະໜາຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໄຮ້ກະສັດບໍ? ດ້ວຍໂທສະຈົນສາມຄູນເຈັດເທື່ອ—ບັດຕາ, ຄວາມກ້າຫານຂອງເຈົ້າຍິ່ງໃຫຍ່ນັກ!

Verse 50

हन्तुमिच्छसि निःशस्त्रः सहस्रार्जुनमीश्वरम् / भ्रूभङ्गलीलया येन रावणो ऽपि निराकृतः

ເຈົ້າຈະສັງຫານພຣະເຈົ້າສະຫັດສະຣາຈຸນ ໂດຍບໍ່ມີອາວຸດຫຼື? ຜູ້ທີ່ແຕ່ລີລາຂົມຄິ້ວກໍປະຕິເສດແມ່ນແຕ່ຣາວະນະໄດ້

Verse 51

तस्मै प्रदत्तं दत्तेन श्रीहरेः कवचं पुरा / शक्तिरत्यर्थवीर्या च तं कथं हन्तुमिच्छसि

ດັດຕະໄດ້ປະທານກະບັງສັກສິດຂອງພຣະສຣີຫຣິໃຫ້ເຂົາແຕ່ກ່ອນ ແລະພະລັງຂອງເຂົາກໍແກ່ກ້າຫນັກ; ແລ້ວເຈົ້າຈະສັງຫານເຂົາໄດ້ແນວໃດ

Verse 52

शङ्करः करुणासिद्धः कर्त्तुं चाप्यन्यथा विभुः / न चान्यः शङ्करात्पुत्र सत्कार्यं कर्त्तुमीश्वरः

ພຣະສັງກະຣະສຳເລັດດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ອາດກະທຳໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້; ແຕ່ໂອ ລູກເອີຍ ນອກຈາກພຣະສັງກະຣະ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ສາມາດກະທຳກິດອັນດີງາມໄດ້

Verse 53

अथ देव्या अनुमतिं प्राप्य शंभुर्द्दयार्णवः / अभ्यधाद्भद्रया वाया जमदग्निसुतं विभुः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະເທວີ ພຣະສັມພູຜູ້ເປັນທະເລແຫ່ງເມດຕາ ໃນພະອຳນາດອັນຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວກັບບຸດຂອງຊະມະດັກນິ ດ້ວຍວາຈາອັນເປັນມົງຄຸນ

Verse 54

शिव उवाच अद्यप्रभृति विप्र त्वं मम स्कन्दसमो भव / दास्यामि मन्त्रं दिव्यं ते कवचं च महामते

ພຣະສິວະຕັດວ່າ “ໂອ ພຣາຫມະນ, ຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ເຈົ້າຈົ່ງເປັນເທົ່າກັບສະກັນທະຂອງເຮົາ; ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເຮົາຈະມອບມົນຕຣາທິບ ແລະກະບັງຄຸ້ມຄອງໃຫ້ເຈົ້າ”

Verse 55

लीलया यत्प्रसादेन कार्त्तवीर्यं हनिष्यसि / त्रिः सप्तकृत्वो निर्भूपां महीं चापि करिष्यसि

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາອັນເປັນລີລາຂອງພຣະອົງ ເຈົ້າຈະສັງຫານກາຣຕຕະວີຣຍະ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໄຮ້ກະສັດ 21 ຄັ້ງ

Verse 56

इत्युक्त्वा शङ्करस्तस्मै ददौ मन्त्रं सुदुर्लभम् / त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ປະທານມົນຕຣາອັນຫາຍາກຍິ່ງ ຄືກະວັດປ້ອງກັນອັນນ່າອັດສະຈັນ ຊື່ “ໄຕໂລກະວິຊະຍະ”

Verse 57

नागपाशं पाशुपतं ब्रह्मास्त्रं च सुदुर्ल्लभम् / नारायणास्त्रमाग्नेयं वायव्यं वारुणं तथा

ນາກະປາຊ ປາຊຸປະຕະ ພຣະຫມາອັດສະຕຣາອັນຫາຍາກ; ແລະ ນາຣາຍະນາອັດສະຕຣາ, ອັກເນຍ, ວາຍະວະຍະ, ວາຣຸນະ ດ້ວຍ

Verse 58

घान्धर्वं गारुडं चैव जृंभणास्त्रं महाद्भुतम् / गदां शक्तिं च परशुं शूलं दण्डमनुत्तमम्

ຄານທັຣວະ ກາຣຸດະ ແລະ ຈຶມພະນາອັດສະຕຣາອັນນ່າອັດສະຈັນ; ພ້ອມທັງ ຄະທາ ຫອກຊັກຕິ ຂວານປະຣະຊຸ ຕຣີສູນ ແລະ ດັນດະອັນຍອດ

Verse 59

शस्त्रास्त्रग्राममखिलं प्रहृष्टः संबभूव ह / नमस्कृत्य शिवं शान्तं दुर्गां स्कन्दं गणेश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຫມູ່ອາວຸດແລະອັດສະຕຣາທັງປວງ ລາວກໍປິຕິຍິ່ງ; ແລ້ວກໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ສະງົບ, ພຣະທຸຣຄາ, ພຣະສະກັນທະ ແລະ ພຣະຄະເນສະວະຣະ

Verse 60

परिक्रम्य ययौ रामः पुष्करं तीर्थमुत्तमम् / सिद्धं कृत्वा शिवोक्तं तु मन्त्रं कवचमुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ເວັນປະທັກສິນາແລ້ວ ພຣະຣາມໄດ້ໄປຍັງຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ພຸສກະຣະ ແລະໄດ້ບຳເນົາໃຫ້ສຳເລັດມົນຕຣະ-ກະວະຈະອັນປະເສີດທີ່ພຣະສິວະກ່າວໄວ້

Verse 61

साधयामास निखिलं स्वकार्यं भृगुनन्दनः / निहत्य कार्त्तवीर्यं तं ससैन्यं सकुलं मुदा / विनिवृत्तो गृहं प्रागात्पितुः स्वस्य भृगूद्वहः

ບຸດແຫ່ງພຣະພຣຶກຸໄດ້ສຳເລັດກິດຂອງຕົນທັງປວງ। ເມື່ອສັງຫານກາຣຕະວີຣະຍະພ້ອມທັງກອງທັບແລະວົງສາຄະນາຍແລ້ວ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຜູ້ປະເສີດໃນພຣຶກຸກໍໄດ້ກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງບິດາຕົນ