Adhyaya 29

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वोयुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे ऽष्टाविंशतितमो ऽध्यायः // २८// वसिष्ठ उवाच जमदग्निस्ततो भूयस्तमुवाच रुषान्वितः / ब्रह्मस्वं नापहर्त्तव्यं पुरुषेण विजानता

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີພຣະຫມານຑະມະຫາປຸຣານະ ພາກກາງທີ່ວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນອຸໂປດທາດປາດທີສາມ ບົດທີ 28. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ— ແລ້ວຈະມະດັກນີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ ກ່າວອີກວ່າ: “ຜູ້ຮູ້ທຳມະບໍ່ພຶງປົ່ນເອົາຊັບຂອງພຣາຫມັນ (ພຣະຫມະສະວະ) ”

Verse 2

प्रसह्य गां मे हरतो पापमाप्स्यसि दुर्मते / आयुर्जाने परिक्षीणं न चेदेतत्करिष्यति

ເຈົ້າຄົນໂງ່! ຖ້າເຈົ້າຊັກຊວນເອົາງົວຂອງຂ້າໄປດ້ວຍກຳລັງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບບາບ; ຂ້າຮູ້ວ່າອາຍຸຂອງເຈົ້າກຳລັງຫມົດ—ຖ້າເຈົ້າບໍ່ຢຸດການນີ້

Verse 3

बलादिच्छसि यन्नेतुं तन्न शक्यं कथञ्चन / स्वयं वा यदि सायुच्येद्विनशिष्यति पार्थिवः

ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຢາກນຳໄປດ້ວຍກຳລັງ ບໍ່ອາດເປັນໄປໄດ້ເລີຍ; ແມ່ນແຕ່ພະຣາຊາເອງຖ້າເຂົ້າມາພົວພັນ ກະສັດນັ້ນກໍຈະພິນາດ

Verse 4

दानं विनापहरणं ब्राह्मणानां तपस्विनाम् / शतायुषोर्ऽजुनादन्यः को न्विच्छति जिजीविषुः

ການປົ່ນຊິງຊັບຂອງພຣາຫມັນຜູ້ບຳເນັດຕະປະ ໂດຍບໍ່ຖວາຍທານ ບໍ່ຄວນເລີຍ। ນອກຈາກອາຈຸນຜູ້ມີອາຍຸຮ້ອຍປີ ຜູ້ໃດທີ່ຢາກມີຊີວິດຈະເຮັດແບບນັ້ນ?

Verse 5

इत्युक्तस्तेन संक्रुद्धः स मन्त्रीकालचोदितः / बद्ध्वा तां गां दृढैः पाशैर्विचकर्ष बलान्वितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ມະນຕຣີນັ້ນຖືກການເວລາຜັກດັນ ກໍໂກດກະຫຼາຍ। ລາວມັດງົວນັ້ນດ້ວຍເຊືອກແນ່ນໜາ ແລ້ວລາກໄປດ້ວຍກຳລັງ।

Verse 6

जमदग्निरथ क्रोधाद्भाविकर्मप्रचोदितः / रुरोध तं यथाशक्ति विकर्षन्तं पायस्विनीम्

ແລ້ວຈະມະດັກນີກໍໂກດ ໂດຍຖືກກຳລັງກຳມະອະນາຄົດຜັກດັນ ແລະໄດ້ຂັດຂວາງຕາມກຳລັງ ຜູ້ທີ່ກຳລັງລາກງົວນ້ຳນົມນັ້ນ।

Verse 7

जीवन्न प्रतिमोक्ष्यामि गामेनामित्यमर्षितः / जग्राह सुदृढं कण्ठे वाहुभ्यां तां महामुनिः

ມະຫາມຸນີຜູ້ເດືອດດານກ່າວວ່າ “ຂ້າຍັງມີຊີວິດຢູ່ ຈະບໍ່ປ່ອຍງົວນີ້ເດັດຂາດ” ແລ້ວທ່ານກໍກອດຄໍງົວນັ້ນໄວ້ແນ່ນໜາດ້ວຍແຂນທັງສອງ।

Verse 8

ततः क्रोधपरीतात्मा चन्द्रगुप्तो ऽतिनिर्घृणः / उत्सारयध्वमित्येनमादिदेश स्वसैनिकान्

ຕໍ່ມາ ຈັນທຣະຄຸບຕະຜູ້ຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ແລະໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ສັ່ງທະຫານຂອງຕົນວ່າ “ຈົ່ງໄລ່ເຂົາອອກໄປ!”

Verse 9

अप्रधृष्यतमं लोके तमृषिं राजकिङ्कराः / भर्त्राज्ञया प्रसह्यैनं परिवव्रुः समन्ततः

ລະສີຜູ້ບໍ່ອາດຖືກປະລາບໃນໂລກ ຖືກຂ້າລາຊການລ້ອມ. ຕາມຄໍາສັ່ງນາຍ ພວກເຂົາບັງຄັບລ້ອມທຸກທິດ

Verse 10

दण्डैः कशाभिर्लकुडैर्विनिघ्नन्तश्च मुष्टिभिः / ते समुत्सारयन् धेनोः सुदूरतरमन्तिकात्

ພວກເຂົາຕີດ້ວຍໄມ້ທ່ອນ ແສ້ ໄມ້ຄ້ອນ ແລະກຳປັ້ນ. ແລ້ວຂັບໄລ່ເຂົາໃຫ້ໄກຈາກໂຄນັ້ນຫຼາຍ

Verse 11

स तथा हन्यमोनो ऽपि व्यथितःक्षमयान्वितः / न चुक्रोधाक्रोधनत्वं सतो हि परमं धनम्

ແມ່ນຖືກຕີແບບນັ້ນ ແມ່ນເຈັບປວດ ແຕ່ລາວຍັງມີຄວາມອົດທົນ. ລາວບໍ່ໂກດ ເພາະຄວາມບໍ່ໂກດແມ່ນຊັບສູງສຸດຂອງຄົນດີ

Verse 12

स च शक्तः स्वतपसा संहर्त्तुमपि रक्षितुम् / जगत्सर्वं क्षयं तस्य चिन्तयन्न प्रचुक्रुधे

ດ້ວຍຕະປະຂອງຕົນ ລາວສາມາດທັງທຳລາຍ ແລະປົກປ້ອງໂລກທັງໝົດ. ແຕ່ແມ່ນຄິດເຖິງຄວາມພິນາດຂອງພວກນັ້ນ ລາວກໍບໍ່ໂກດ

Verse 13

सपूर्वं क्रोधनो ऽत्यर्थं मातुरर्थे प्रसादितः / रामेणाभूत्ततो नित्यं शान्त एव महातपाः

ມະຫາຕະປະສີນັ້ນແຕ່ກ່ອນໂກດຮ້າຍຫຼາຍ; ເພື່ອແມ່ ພຣະຣາມໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາ. ຈາກນັ້ນມາລາວສະຫງົບເສມອ

Verse 14

स हन्यमानः सुभृशं चूर्णिताङ्गास्थिवन्धनः / निपपात महातेजा धरण्यां गतचेतनः

ຍ້ອນຖືກທຸບຕີຢ່າງຮຸນແຮງ ຈົນແຂນຂາແລະຂໍ້ກະດູກແຕກຫັກ, ພະລືສີຜູ້ມີລິດເດດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ໝົດສະຕິ ແລະ ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 15

तस्मिन्मुनौ निपतिते स दुरात्मा विशङ्कितः / किङ्करानादिशच्छीघ्रं धेनोरानयने बलात्

ເມື່ອພະລືສີຜູ້ນັ້ນລົ້ມລົງ, ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນກໍ່ເກີດຄວາມຫວາດຫວັ່ນ ຈຶ່ງຮີບສັ່ງໃຫ້ບໍລິວານນຳງົວໂຕນັ້ນມາໂດຍໃຊ້ກຳລັງ.

Verse 16

ततः सवत्सां ता धेनुं बद्ध्वा पाशैर्दृढैर्नृपः / कशाभिरभिहन्यन्त चकृषुश्च निनीषया

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອມັດແມ່ງົວພ້ອມລູກດ້ວຍເຊືອກອັນແໜ້ນໜາແລ້ວ ພວກເຂົາກໍ່ລາກມັນໄປພ້ອມທັງຂ້ຽນຕີດ້ວຍແສ້ ດ້ວຍຄວາມປະສົງຈະນຳມັນໄປ.

Verse 17

आकृष्यमाणा बहुभिः कशाभिर्लगुडैरपि / हन्यमाना भृशं तैश्च चुक्रुधे च पयस्विनी

ເມື່ອຖືກຄົນຈຳນວນຫລາຍລາກໄປ ແລະ ຖືກທຸບຕີຢ່າງໜັກດ້ວຍແສ້ແລະກະບອງ ແມ່ງົວນົມໂຕນັ້ນກໍ່ເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ.

Verse 18

व्यथितातिकशापातैः क्रोधेन महातान्विता / आकृष्य पाशान् सुदृढान् कृत्वात्मानममोचयत्

ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຈາກການຖືກຂ້ຽນຕີຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນອັນແຮງກ້າ ມັນຈຶ່ງກະຊາກເຊືອກທີ່ມັດໄວ້ຢ່າງແໜ້ນໜານັ້ນຈົນຂາດ ແລະ ປົດປ່ອຍຕົນເອງເປັນອິດສະລະ.

Verse 19

विमुक्तपाशवन्धासा सर्वतो ऽभिवृता बलैः / हुंहारवं प्रकुर्वाणा सर्वतो ऽह्यपतद्रुषा

ນາງຫຼຸດພົ້ນຈາກບ່ວງຜູກມັດ ແມ່ນຖືກກຳລັງລ້ອມຮອບທຸກທິດກໍຕາມ ນາງຮ້ອງຮືມ “ຮຸມ” ແລ້ວພຸ້ນເຂົ້າຈູ່ໂຈມທຸກດ້ານດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ।

Verse 20

विषाणखुरपुच्छाग्रैरभिहत्य समन्ततः / राजमन्त्रिबलं सर्वं व्यद्रावयदमर्षिता

ນາງໃຊ້ເຂົາ ກີບຕີນ ແລະປາຍຫາງຟາດຟັນຮອບດ້ານ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ນາງໄດ້ໄລ່ໃຫ້ກອງທັບຂອງພະຣາຊາແລະມະນະຕຣີແຕກກະຈາຍໄປທັງໝົດ।

Verse 21

विद्राव्य किङ्करान्सर्वांस्तरसैव पयस्विनी / पश्यतां सर्वभूतानां गगनं प्रत्यपद्यत

ພະຍັດສະວິນີໄດ້ໄລ່ຄົນຮັບໃຊ້ທັງໝົດອອກໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຕໍ່ໜ້າສັດທັງປວງ ນາງກໍມຸ່ງໄປສູ່ຟ້າອາກາດ।

Verse 22

ततस्ते भग्नसंकल्पाः संभग्नक्षतविग्रहाः / प्रसह्य बद्ध्वा तद्वत्सं जग्मुरेवातिनिर्घृणाः

ຕໍ່ມາ ແຜນການຂອງພວກເຂົາພັງທະລາຍ ແລະຮ່າງກາຍກໍບາດເຈັບແຕກຫັກ; ແຕ່ຄົນໃຈຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນຍັງບັງຄັບມັດລູກງົວນັ້ນແລ້ວໄປຕໍ່।

Verse 23

पयस्विनीं विना वत्सं गृहीत्वा किङ्करैः सह / स पापस्तरसा राज्ञः सन्निधिं समुपागमत्

ໂດຍປະລະນາງພະຍັດສະວິນີໄວ້ ລາວຈັບລູກງົວພ້ອມຄົນຮັບໃຊ້ໄປດ້ວຍ; ຄົນບາບນັ້ນຮີບໄປຮອດພະຣາຊາຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 24

गत्वा समीपं नृपतेः प्रणम्यास्मै प्रशंसकृत् / तद्व्रत्तान्तमशेषेण व्याचचक्षे ससाध्वसः

ເຂົາໄປໃກ້ພະຣາຊາ ກໍກາບນົບນ້ອມ ແລ້ວກ່າວສັນລະເສີນ ກ່ອນຈະເລົ່າເຫດການທັງໝົດຢ່າງລະອຽດດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ