Viśvarūpa’s Death, Vṛtrāsura’s Manifestation, and the Devas’ Surrender to Nārāyaṇa
युष्मभ्यं याचितोऽश्विभ्यां धर्मज्ञोऽङ्गानि दास्यति । ततस्तैरायुधश्रेष्ठो विश्वकर्मविनिर्मित: । येन वृत्रशिरो हर्ता मत्तेजउपबृंहित: ॥ ५४ ॥
yuṣmabhyaṁ yācito ’śvibhyāṁ dharma-jño ’ṅgāni dāsyati tatas tair āyudha-śreṣṭho viśvakarma-vinirmitaḥ yena vṛtra-śiro hartā mat-teja-upabṛṁhitaḥ
ເມື່ອອັດຊະວິນີ-ກຸມາຣທັງສອງ ຂໍຮ່າງກາຍຂອງດັດຍັນຈະແທນພວກເຈົ້າ ດັດຍັນຈະຜູ້ຮູ້ທຳຈະມອບອະວະຍະວະຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມເມດຕາແນ່ນອນ; ຢ່າສົງໄສ. ຫຼັງນັ້ນ ວິສະວະກັມມາ ຈະສ້າງອາວຸດຍອດເຢັ່ຍຄື “ວັຊຣະ” ຈາກກະດູກຂອງທ່ານ; ວັຊຣະນັ້ນຈະເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງຂອງເຮົາ ແລະຈະຕັດຫົວວຶດຣາສຸຣະແນ່ນອນ
This verse states that Dadhīci, described as a knower of dharma, will give his own limbs when requested, enabling the creation of a divine weapon for the devas’ mission.
The verse indicates that when the Aśvins request Dadhīci, he will donate his limbs so that Viśvakarmā can craft the supreme weapon needed to defeat Vṛtra.
The shloka highlights dharma-guided giving: offering one’s resources for a higher, righteous purpose—without selfish motive—when it genuinely benefits others.