Adhyaya 9

Verse 1

श्रीशुक उवाच तस्यासन् विश्वरूपस्य शिरांसि त्रीणि भारत । सोमपीथं सुरापीथमन्नादमिति शुश्रुम ॥ १ ॥

ພຣະສີສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ (ປຣີກຊິດ) ວິສະວະຣູປະມີສາມຫົວ. ຂ້ອຍໄດ້ຍິນຈາກຜູ້ຮູ້ວ່າ ຫົວໜຶ່ງດື່ມໂສມະຣະສະ, ອີກຫົວໜຶ່ງດື່ມສຸຣາ, ແລະຫົວທີສາມກິນອາຫານ.

Verse 2

स वै बर्हिषि देवेभ्यो भागं प्रत्यक्षमुच्चकै: । अददद्यस्य पितरो देवा: सप्रश्रयं नृप ॥ २ ॥

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປຣີກຊິດ, ວິສະວະຣູປະໄດ້ຖວາຍສ່ວນແບ່ງແກ່ເທວະທັງຫຼາຍຢ່າງປະຈັກຢູ່ເທິງແທ່ນຍັດ ໂດຍຫຼັ່ງເນີຍໃສລົງໃນໄຟ ແລະສວດດັງໆ ວ່າ “indrāya idaṁ svāhā” ແລະ “idam agnaye” ເປັນຕົ້ນ. ເນື່ອງຈາກມີສາຍຍາດທາງຝ່າຍພໍ່ກັບເທວະ, ລາວຈຶ່ງຖວາຍສ່ວນທີ່ຄວນແກ່ເທວະແຕ່ລະອົງດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ.

Verse 3

स एव हि ददौ भागं परोक्षमसुरान् प्रति । यजमानोऽवहद् भागं मातृस्‍नेहवशानुग: ॥ ३ ॥

ລາວໄດ້ຖວາຍເນີຍໃສ່ໃນໄຟພິທີບູຊາໃນນາມຂອງເທວະ; ແຕ່ໂດຍທີ່ເທວະບໍ່ຮູ້, ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກຜູກພັນທາງຝ່າຍແມ່ ລາວຍັງຖວາຍສ່ວນແກ່ອະສຸຣະດ້ວຍ।

Verse 4

तद्देवहेलनं तस्य धर्मालीकं सुरेश्वर: । आलक्ष्य तरसा भीतस्तच्छीर्षाण्यच्छिनद् रुषा ॥ ४ ॥

ເມື່ອພຣະອິນທຣາ ຈອມແຫ່ງສະຫວັນ ຮູ້ວ່າ ວິສະວະຣູປະ ກຳລັງດູໝິ່ນເທວະ ແລະຫລອກລວງທຳມະ ໂດຍລັບໆຖວາຍບູຊາແທນອະສຸຣະ, ພຣະອິນທຣາກໍຢ້ານການພ່າຍແພ້ຢ່າງຫນັກ ແລະດ້ວຍໂທສະໄດ້ຕັດຫົວທັງສາມຂອງວິສະວະຣູປະອອກຈາກບ່າ।

Verse 5

सोमपीथं तु यत्तस्य शिर आसीत् कपिञ्जल: । कलविङ्क: सुरापीथमन्नादं यत् स तित्तिरि: ॥ ५ ॥

ຕໍ່ມາ ຫົວທີ່ເປັນໄວ້ເພື່ອດື່ມໂສມະຣະສະ ກາຍເປັນນົກກະປິນຈະລະ (francolin); ຫົວທີ່ເປັນໄວ້ເພື່ອດື່ມສຸຣາ ກາຍເປັນນົກກະລະວິງກະ (sparrow); ແລະຫົວທີ່ເປັນໄວ້ເພື່ອກິນອາຫານ ກາຍເປັນນົກຕິດຕິຣິ (partridge)។

Verse 6

ब्रह्महत्यामञ्जलिना जग्राह यदपीश्वर: । संवत्सरान्ते तदघं भूतानां स विशुद्धये । भूम्यम्बुद्रुमयोषिद्‌भ्यश्चतुर्धा व्यभजद्धरि: ॥ ६ ॥

ແມ່ນແທ້ວ່າ ພຣະອິນທຣາມີອຳນາດພໍທີ່ຈະລົບລ້າງຜົນບາບຈາກການຂ້າພຣາຫມະນໄດ້, ແຕ່ດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ ພຣະອົງໄດ້ປະນົມມືຮັບພາລະນັ້ນ. ພຣະອົງທົນທຸກໜຶ່ງປີ ແລ້ວເພື່ອຊຳລະຕົນ ໄດ້ແບ່ງຜົນບາບນັ້ນເປັນສີ່ສ່ວນໃຫ້ແກ່ ແຜ່ນດິນ ນ້ຳ ຕົ້ນໄມ້ ແລະ ສະຕຣີ।

Verse 7

भूमिस्तुरीयं जग्राह खातपूरवरेण वै । ईरिणं ब्रह्महत्याया रूपं भूमौ प्रद‍ृश्यते ॥ ७ ॥

ເພື່ອແລກກັບພອນຂອງພຣະອິນທຣາທີ່ວ່າ ຮ່ອງແລະຫຼຸມໃນແຜ່ນດິນຈະເຕັມເອງ, ແຜ່ນດິນໄດ້ຮັບເອົາສ່ວນໜຶ່ງໃນສີ່ຂອງຜົນບາບຈາກການຂ້າພຣາຫມະນ. ເນື່ອງຈາກຜົນນັ້ນ ຈຶ່ງມີດິນແຫ້ງແລະທະເລຊາຍຫຼາຍໃນໂລກ।

Verse 8

तुर्यं छेदविरोहेण वरेण जगृहुर्द्रुमा: । तेषां निर्यासरूपेण ब्रह्महत्या प्रद‍ृश्यते ॥ ८ ॥

ເພື່ອແລກກັບພອນຂອງພຣະອິນທຣາທີ່ໃຫ້ກິ່ງໄມ້ທີ່ຕັດແລ້ວງອກຄືນ ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍຮັບເອົາຜົນບາບຈາກການຂ້າພຣາຫມັນໜຶ່ງໃນສີ່ ຊຶ່ງປາກົດເປັນນ້ຳຢາງໄຫຼອອກຈາກຕົ້ນໄມ້

Verse 9

शश्वत्कामवरेणांहस्तुरीयं जगृहु: स्त्रिय: । रजोरूपेण तास्वंहो मासि मासि प्रद‍ृश्यते ॥ ९ ॥

ເພື່ອແລກກັບພອນຂອງພຣະອິນທຣາທີ່ໃຫ້ສະຕຣີສາມາດເສບສຸກແຫ່ງກາມໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ພວກນາງຮັບເອົາຜົນບາບໜຶ່ງໃນສີ່ ແລະຜົນນັ້ນປາກົດເປັນອາການມີປະຈຳເດືອນທຸກເດືອນ

Verse 10

द्रव्यभूयोवरेणापस्तुरीयं जगृहुर्मलम् । तासु बुद्बुदफेनाभ्यां द‍ृष्टं तद्धरति क्षिपन् ॥ १० ॥

ເພື່ອແລກກັບພອນຂອງພຣະອິນທຣາທີ່ໃຫ້ນ້ຳເມື່ອປົນກັບສິ່ງອື່ນຈະເພີ່ມປະລິມານຂອງສິ່ງນັ້ນ ນ້ຳໄດ້ຮັບເອົາມົນທິນແຫ່ງຜົນບາບໜຶ່ງໃນສີ່ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີຟອງແລະຟອງອາກາດໃນນ້ຳ ເມື່ອຕັກນ້ຳຄວນຫຼີກເວັ້ນ

Verse 11

हतपुत्रस्ततस्त्वष्टा जुहावेन्द्राय शत्रवे । इन्द्रशत्रो विवर्धस्व मा चिरं जहि विद्विषम् ॥ ११ ॥

ເມື່ອວິສະວະຣູປະຖືກສັງຫານ ພໍ່ຂອງລາວ ທວັດສະຕາ ໄດ້ປະກອບພິທີຍັນເພື່ອສັງຫານພຣະອິນທຣາ ແລະຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟ ກ່າວວ່າ “ໂອ ສັດຕູຂອງອິນທຣາ ຈົ່ງເຈີຣິນ ແລະຈົ່ງຂ້າສັດຕູຂອງເຈົ້າໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ”

Verse 12

अथान्वाहार्यपचनादुत्थितो घोरदर्शन: । कृतान्त इव लोकानां युगान्तसमये यथा ॥ १२ ॥

ຕໍ່ມາ ຈາກດ້ານທິດໃຕ້ຂອງໄຟຍັນທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັນວາຫາຣະຍະ ໄດ້ປາກົດບຸກຄົນຜູ້ມີຮູບພາບນ່າສະພຶງກົວ ດຸດດັ່ງກຣິຕານຕະ ຜູ້ທຳລາຍໂລກໃນຍາມສິ້ນຍຸກ

Verse 13

विष्वग्विवर्धमानं तमिषुमात्रं दिने दिने । दग्धशैलप्रतीकाशं सन्ध्याभ्रानीकवर्चसम् ॥ १३ ॥ तप्तताम्रशिखाश्मश्रुं मध्याह्नार्कोग्रलोचनम् ॥ १४ ॥ देदीप्यमाने त्रिशिखे शूल आरोप्य रोदसी । नृत्यन्तमुन्नदन्तं च चालयन्तं पदा महीम् ॥ १५ ॥ दरीगम्भीरवक्त्रेण पिबता च नभस्तलम् । लिहता जिह्वयर्क्षाणि ग्रसता भुवनत्रयम् ॥ १६ ॥ महता रौद्रदंष्ट्रेण जृम्भमाणं मुहुर्मुहु: । वित्रस्ता दुद्रुवुर्लोका वीक्ष्य सर्वे दिशो दश ॥ १७ ॥

ດັ່ງລູກສອນທີ່ຖືກຍິງໄປສີ່ທິດ ຮ່າງຂອງອະສູນນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທຸກມື້. ມັນດຳສູງດັ່ງພູທີ່ຖືກເຜົາ ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງກຸ່ມເມກຍາມແລງ; ຜົມ ໜວດ ແລະເຄรາເປັນສີທອງແດງຫຼອມ ດວງຕາຄົມດັ່ງຕາເວັນທ່ຽງວັນ.

Verse 14

विष्वग्विवर्धमानं तमिषुमात्रं दिने दिने । दग्धशैलप्रतीकाशं सन्ध्याभ्रानीकवर्चसम् ॥ १३ ॥ तप्तताम्रशिखाश्मश्रुं मध्याह्नार्कोग्रलोचनम् ॥ १४ ॥ देदीप्यमाने त्रिशिखे शूल आरोप्य रोदसी । नृत्यन्तमुन्नदन्तं च चालयन्तं पदा महीम् ॥ १५ ॥ दरीगम्भीरवक्त्रेण पिबता च नभस्तलम् । लिहता जिह्वयर्क्षाणि ग्रसता भुवनत्रयम् ॥ १६ ॥ महता रौद्रदंष्ट्रेण जृम्भमाणं मुहुर्मुहु: । वित्रस्ता दुद्रुवुर्लोका वीक्ष्य सर्वे दिशो दश ॥ १७ ॥

ລາວປານດັ່ງຜູ້ບໍ່ອາດພິຊິດ ຮາວກັບຍົກສອງໂລກໄວ້ເທິງປາຍຕຣີສູນສາມງ່າມທີ່ລຸກໂຊດ. ລາວເຕັ້ນລຳ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ ກະທືບຕີນໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນດຸດດັ່ງແຜ່ນດິນໄຫວ.

Verse 15

विष्वग्विवर्धमानं तमिषुमात्रं दिने दिने । दग्धशैलप्रतीकाशं सन्ध्याभ्रानीकवर्चसम् ॥ १३ ॥ तप्तताम्रशिखाश्मश्रुं मध्याह्नार्कोग्रलोचनम् ॥ १४ ॥ देदीप्यमाने त्रिशिखे शूल आरोप्य रोदसी । नृत्यन्तमुन्नदन्तं च चालयन्तं पदा महीम् ॥ १५ ॥ दरीगम्भीरवक्त्रेण पिबता च नभस्तलम् । लिहता जिह्वयर्क्षाणि ग्रसता भुवनत्रयम् ॥ १६ ॥ महता रौद्रदंष्ट्रेण जृम्भमाणं मुहुर्मुहु: । वित्रस्ता दुद्रुवुर्लोका वीक्ष्य सर्वे दिशो दश ॥ १७ ॥

ດ້ວຍປາກລຶກດັ່ງຖ້ຳ ລາວຫາວຊ້ຳໆ ຮາວກັບຈະກືນຟ້າທັງໝົດ. ລີ້ນຂອງລາວເຫມືອນກຳລັງເລຍດາວ ແລະຟັນຍາວຄົມຮາວກັບຈະກືນໄຕຣໂລກທັງປວງ.

Verse 16

विष्वग्विवर्धमानं तमिषुमात्रं दिने दिने । दग्धशैलप्रतीकाशं सन्ध्याभ्रानीकवर्चसम् ॥ १३ ॥ तप्तताम्रशिखाश्मश्रुं मध्याह्नार्कोग्रलोचनम् ॥ १४ ॥ देदीप्यमाने त्रिशिखे शूल आरोप्य रोदसी । नृत्यन्तमुन्नदन्तं च चालयन्तं पदा महीम् ॥ १५ ॥ दरीगम्भीरवक्त्रेण पिबता च नभस्तलम् । लिहता जिह्वयर्क्षाणि ग्रसता भुवनत्रयम् ॥ १६ ॥ महता रौद्रदंष्ट्रेण जृम्भमाणं मुहुर्मुहु: । वित्रस्ता दुद्रुवुर्लोका वीक्ष्य सर्वे दिशो दश ॥ १७ ॥

ເມື່ອເຫັນຟັນອັນໃຫຍ່ນ່າຢ້ານ ແລະການຫາວຊ້ຳໆ ຂອງມັນ ສັດໂລກທັງປວງກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ. ດ້ວຍໃຈຫວາດຫວັນ ພວກເຂົາຈຶ່ງວິ່ງໜີແຕກກະຈາຍໄປທັງສິບທິດ.

Verse 17

विष्वग्विवर्धमानं तमिषुमात्रं दिने दिने । दग्धशैलप्रतीकाशं सन्ध्याभ्रानीकवर्चसम् ॥ १३ ॥ तप्तताम्रशिखाश्मश्रुं मध्याह्नार्कोग्रलोचनम् ॥ १४ ॥ देदीप्यमाने त्रिशिखे शूल आरोप्य रोदसी । नृत्यन्तमुन्नदन्तं च चालयन्तं पदा महीम् ॥ १५ ॥ दरीगम्भीरवक्त्रेण पिबता च नभस्तलम् । लिहता जिह्वयर्क्षाणि ग्रसता भुवनत्रयम् ॥ १६ ॥ महता रौद्रदंष्ट्रेण जृम्भमाणं मुहुर्मुहु: । वित्रस्ता दुद्रुवुर्लोका वीक्ष्य सर्वे दिशो दश ॥ १७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຫັນອະສູນຮ່າງໃຫຍ່ມະຫານັ້ນ ທຸກຜູ້ທຸກນາມຕ່າງສັ່ນດ້ວຍຄວາມກົວ ແລະວິ່ງໜີໄປທັງສິບທິດ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບອັນດຸຮ້າຍຂອງມັນ ຮາວກັບທັງໂລກກໍສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນ.

Verse 18

येनावृता इमे लोकास्तपसा त्वाष्ट्रमूर्तिना । स वै वृत्र इति प्रोक्त: पाप: परमदारुण: ॥ १८ ॥

ອະສູນຜູ້ນ່າຢ້ານກົວນັ້ນ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ທວັດສະຕາ ໄດ້ອາໄສພະລັງຕະປະປົກຄຸມໂລກທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ວຶດຕຣະ” ຄືຜູ້ປົກຄຸມທຸກສິ່ງ।

Verse 19

तं निजघ्नुरभिद्रुत्य सगणा विबुधर्षभा: । स्वै: स्वैर्दिव्यास्त्रशस्त्रौघै: सोऽग्रसत्तानि कृत्‍स्‍नश: ॥ १९ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍນຳໂດຍພະອິນທຣາ ພ້ອມກອງທັບພຸ່ງເຂົ້າໂຈມຕີ ແລະຍິງອາວຸດທິບຂອງຕົນ; ແຕ່ວຶດຕຣາສູຣະກັບກືນອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນໝົດສິ້ນ।

Verse 20

ततस्ते विस्मिता: सर्वे विषण्णा ग्रस्ततेजस: । प्रत्यञ्चमादिपुरुषमुपतस्थु: समाहिता: ॥ २० ॥

ເມື່ອເຫັນພະລັງຂອງອະສູນ ເທວະທັງປວງຕ່າງພິສວງແລະທໍ້ໃຈ ຈົນເດດຂອງຕົນອ່ອນລົງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຮ່ວມໃຈບູຊາອາທິບຸຣຸສ ພຣະປະຣະມາຕະມັນ ພຣະນາຣາຍະນະ।

Verse 21

श्रीदेवा ऊचु: वाय्वम्बराग्‍न्यप्क्षितयस्त्रिलोका ब्रह्मादयो ये वयमुद्विजन्त: । हराम यस्मै बलिमन्तकोऽसौ बिभेति यस्मादरणं ततो न: ॥ २१ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ—ໄຕໂລກຖືກປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າ: ອາກາດ, ລົມ, ໄຟ, ນ້ຳ, ແລະ ດິນ ໂດຍມີເທວະຕ່າງໆ ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຄຸ້ມຄອງ. ເພາະຢ້ານວ່າກາລະຈະທຳລາຍການດຳລົງຢູ່ຂອງເຮົາ ເຮົາຈຶ່ງປະຕິບັດກຳຕາມກົດແຫ່ງກາລະ ແລະຖວາຍນິເວດນາແກ່ກາລະ; ແຕ່ກາລະເອງກໍຍັງກົວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນໃຫ້ເຮົາບູຊາພຣະອົງນັ້ນຜູ້ດຽວ ຜູ້ໃຫ້ການຄຸ້ມຄອງຢ່າງສົມບູນ।

Verse 22

अविस्मितं तं परिपूर्णकामं स्वेनैव लाभेन समं प्रशान्तम् । विनोपसर्पत्यपरं हि बालिश: श्वलाङ्गुलेनातितितर्ति सिन्धुम् ॥ २२ ॥

ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຕື່ນຕະລຶງຕໍ່ສິ່ງໃດ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ສົມບູນຄົບຄວາມປາຖະໜາ ແລະພໍໃຈດ້ວຍຄວາມສົມບູນທາງວິນຍານຂອງພຣະອົງເອງ ຢູ່ໃນຄວາມສະໝ່ຳເສມແລະສະຫງົບ. ພຣະອົງບໍ່ມີສົມມຸດທາງວັດຖຸ ຈຶ່ງມັ່ນຄົງແລະບໍ່ຍຶດຕິດ—ເປັນທີ່ພຶ່ງດຽວຂອງທຸກຜູ້. ຜູ້ໃດຫາກປາຖະໜາພຶ່ງຄົນອື່ນເພື່ອການຄຸ້ມຄອງ ຍ່ອມເປັນຄົນໂງ່ ເຫມືອນຈະຂ້າມທະເລໂດຍຈັບຫາງໝາ।

Verse 23

यस्योरुश‍ृङ्गे जगतीं स्वनावं मनुर्यथाबध्य ततार दुर्गम् । स एव नस्त्वाष्ट्रभयाद्‌दुरन्तात् त्राताश्रितान्वारिचरोऽपि नूनम् ॥ २३ ॥

ພຣະມັດສະຍະອະວະຕານຜູ້ມີເຂົາໃຫຍ່ ທີ່ມະນຸ ສັດຍະວຣະຕະ ໄດ້ຜູກເຮືອນ້ອຍຂອງໂລກທັງປວງໄວ້ກັບເຂົານັ້ນ ແລ້ວຂ້າມພົ້ນພະຍຸນ້ຳປຣະລັຍ ຂໍພຣະອະວະຕານເປັນປາພຣະອົງນັ້ນ ປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ພຶ່ງພາ ຈາກຄວາມຢ້ານກົວດຸຮ້າຍອັນຍາກຫຼີກພົ້ນ ທີ່ເກີດຈາກບຸດຂອງຕວັດສະຕາ

Verse 24

पुरा स्वयम्भूरपि संयमाम्भ- स्युदीर्णवातोर्मिरवै: कराले । एकोऽरविन्दात् पतितस्ततार तस्माद् भयाद्येन स नोऽस्तु पार: ॥ २४ ॥

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການສ້າງສັນ ລົມອັນຮຸນແຮງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄື້ນນ້ຳປຣະລັຍອັນນ່າຢ້ານ ແລະສຽງກະຫຼົດກະຫຼືອ; ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມຜູ້ເກີດເອງກໍເກືອບຕົກຈາກອາສນະດອກບົວ ແຕ່ໄດ້ຮອດພົ້ນໂດຍພຣະອົງຊ່ວຍ. ຂໍພຣະອົງນັ້ນເອງນຳພວກເຮົາຂ້າມພົ້ນຄວາມຢ້ານນີ້

Verse 25

य एक ईशो निजमायया न: ससर्ज येनानुसृजाम विश्वम् ।

ພຣະອີສະວອນຜູ້ດຽວ ສ້າງພວກເຮົາດ້ວຍມາຍາຂອງພຣະອົງ ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາຈຶ່ງຂະຫຍາຍການສ້າງສັນໂລກໄດ້; ແຕ່ພຣະປຣະມາດມັນຜູ້ສະຖິດໃນທຸກສັດ ແມ່ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາເສມອ ກໍຍັງບໍ່ເຫັນພຣະຮູບ ເພາະເຮົາຫຼົງຄິດວ່າຕົນເອງແຍກຕ່າງ ແລະເປັນເທວະອິດສະຫຼະ

Verse 26

यो न: सपत्नैर्भृशमर्द्यमानान् देवर्षितिर्यङ्‌नृषु नित्य एव । कृतावतारस्तनुभि: स्वमायया कृत्वात्मसात् पाति युगे युगे च ॥ २६ ॥ तमेव देवं वयमात्मदैवतं परं प्रधानं पुरुषं विश्वमन्यम् । व्रजाम सर्वे शरणं शरण्यं स्वानां स नो धास्यति शं महात्मा ॥ २७ ॥

ພຣະເຈົ້າຜູ້ດຽວ ອະວະຕານດ້ວຍມາຍາພາຍໃນຂອງພຣະອົງເປັນກາຍທິບຫຼາຍຮູບ—ເປັນວາມະນະໃນໝູ່ເທວະ, ເປັນປະຣະຊຸຣາມໃນໝູ່຤ິສີ, ເປັນນຣະສິງຫະແລະວະຣາຫະໃນໝູ່ສັດ, ເປັນມັດສະຍະແລະກູຣະມະໃນໝູ່ສັດນ້ຳ—ແລ້ວຮັບພວກເຮົາເທວະທີ່ຖືກສັດຕູຂົ່ມເຫັງຢ່າງໜັກໃຫ້ເປັນຂອງພຣະອົງ ແລະປົກປ້ອງໃນທຸກຍຸກ

Verse 27

यो न: सपत्नैर्भृशमर्द्यमानान् देवर्षितिर्यङ्‌नृषु नित्य एव । कृतावतारस्तनुभि: स्वमायया कृत्वात्मसात् पाति युगे युगे च ॥ २६ ॥ तमेव देवं वयमात्मदैवतं परं प्रधानं पुरुषं विश्वमन्यम् । व्रजाम सर्वे शरणं शरण्यं स्वानां स नो धास्यति शं महात्मा ॥ २७ ॥

ພວກເຮົາທັງໝົດ ຂໍເຂົ້າຫາພຣະອົງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ—ພຣະເທວະຜູ້ເປັນເທວະແຫ່ງອາດມັນຂອງເຮົາ ເປັນເຫດສູງສຸດ ເປັນປຸຣຸສະ ແລະແມ່ນແຕ່ແຍກຈາກໂລກ ກໍຍັງດຳລົງເປັນຮູບວິຣາດ; ພຣະມະຫາອາດມັນນັ້ນ ຈະປະທານມົງຄຸນ ແລະການຄຸ້ມຄອງອັນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ ແກ່ຜູ້ເປັນຂອງພຣະອົງແນ່ນອນ

Verse 28

श्रीशुक उवाच इति तेषां महाराज सुराणामुपतिष्ठताम् । प्रतीच्यां दिश्यभूदावि: शङ्खचक्रगदाधर: ॥ २८ ॥

ພຣະສີສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນບູຊາພຣະອົງ, ພຣະຫຣິ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ ໄດ້ປາກົດກ່ອນໃນໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລ້ວຈຶ່ງປາກົດຕໍ່ໜ້າທາງທິດຕາເວັນຕົກ।

Verse 29

आत्मतुल्यै: षोडशभिर्विना श्रीवत्सकौस्तुभौ । पर्युपासितमुन्निद्रशरदम्बुरुहेक्षणम् ॥ २९ ॥ द‍ृष्ट्वा तमवनौ सर्व ईक्षणाह्लादविक्लवा: । दण्डवत् पतिता राजञ्छनैरुत्थाय तुष्टुवु: ॥ ३० ॥

ຮອບພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ມີບໍລິວານສ່ວນພຣະອົງ 16 ອົງຄອຍປະນິບັດ; ພວກເຂົາປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນ ແລະມີຮູບຄ້າຍພຣະອົງ ແຕ່ບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະ ແລະແກ້ວເກົາສະຕຸພະ. ໂອ ພຣະຣາຊາ! ເມື່ອເທວະເຫັນພຣະອົງຍິ້ມອ່ອນ ມີດວງຕາດຸຈກີບບົວລະດູສາຣະທ ກໍປິຕິຈົນວິຫວັນ ແລະກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນຊ້າໆ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ।

Verse 30

आत्मतुल्यै: षोडशभिर्विना श्रीवत्सकौस्तुभौ । पर्युपासितमुन्निद्रशरदम्बुरुहेक्षणम् ॥ २९ ॥ द‍ृष्ट्वा तमवनौ सर्व ईक्षणाह्लादविक्लवा: । दण्डवत् पतिता राजञ्छनैरुत्थाय तुष्टुवु: ॥ ३० ॥

ຮອບພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ມີບໍລິວານສ່ວນພຣະອົງ 16 ອົງຄອຍປະນິບັດ; ພວກເຂົາປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນ ແລະມີຮູບຄ້າຍພຣະອົງ ແຕ່ບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະ ແລະແກ້ວເກົາສະຕຸພະ. ໂອ ພຣະຣາຊາ! ເມື່ອເທວະເຫັນພຣະອົງຍິ້ມອ່ອນ ມີດວງຕາດຸຈກີບບົວລະດູສາຣະທ ກໍປິຕິຈົນວິຫວັນ ແລະກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນຊ້າໆ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ។

Verse 31

श्रीदेवा ऊचु: नमस्ते यज्ञवीर्याय वयसे उत ते नम: । नमस्ते ह्यस्तचक्राय नम: सुपुरुहूतये ॥ ३१ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພະລັງແຫ່ງຍັດຍະ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງການບູຊາ; ແລະຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນກາລະ ຜູ້ທຳລາຍຜົນເຫຼົ່ານັ້ນຕາມເວລາ. ໂອ ພຣະອົງຜູ້ປ່ອຍຈັກຣເພື່ອປາບອະສຸຣ! ໂອ ພຣະຜູ້ມີນາມຫຼາຍປະການ! ພວກເຮົາຂໍຖວາຍບັງຄົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 32

यत्ते गतीनां तिसृणामीशितु: परमं पदम् । नार्वाचीनो विसर्गस्य धातर्वेदितुमर्हति ॥ ३२ ॥

ໂອ ຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດ! ພຣະອົງຄວບຄຸມຈຸດໝາຍສາມປະການ—ໄປສະຫວັນ, ເກີດເປັນມະນຸດ, ແລະຕົກນະຣົກ—ແຕ່ພຣະທີ່ສະຖິດສູງສຸດຂອງພຣະອົງແມ່ນ ໄວກຸນຖະທາມ. ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາເກີດຫຼັງຈາກພຣະອົງສ້າງສັບພະຈັກກະວານນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈພຣະລີລາຂອງພຣະອົງໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາມີແຕ່ການນອບນ້ອມກາບໄຫວ້ຢ່າງຖ່ອມຕົນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 33

ॐ नमस्तेऽस्तु भगवन्नारायण वासुदेवादिपुरुष महापुरुष महानुभाव परममङ्गल परमकल्याण परमकारुणिक केवल जगदाधार लोकैकनाथ सर्वेश्वर लक्ष्मीनाथ परमहंसपरिव्राजकै: परमेणात्मयोगसमाधिना परिभावितपरिस्फुटपारमहंस्यधर्मेणोद्‌घाटिततम:कपाट द्वारे चित्तेऽपावृत आत्मलोके स्वयमुपलब्धनिजसुखानुभवो भवान् ॥ ३३ ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ນາຣາຍະນະ, ວາສຸເທວະ, ປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ! ໂອ ມະຫາປຸຣຸສະ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ແລະ ກະລຸນາອັນຍິ່ງ! ພຣະອົງແມ່ນຖານຮອງຮັບແຫ່ງຈັກກະວານ, ເປັນນາຖພຽງອົງດຽວຂອງທຸກໂລກ, ເປັນຈອມອິດສະວອນ ແລະ ພຣະສະຫວາມີຂອງພຣະນາງລັກສະມີ. ບັນດາປະຣະມະຫັງສະຜູ້ຈາລິກ ຜູ້ຈົມຢູ່ໃນສະມາທິແຫ່ງພັກຕິໂຍກະ ຍ່ອມເຫັນພຣະສະວະຣູບໃນໃຈອັນບໍລິສຸດ; ເມື່ອຄວາມມືດໃນໃຈຖືກເປີດອອກ ພຣະອົງປາກົດ ແລະ ອານັນດະເຫນືອໂລກທີ່ເຂົາໄດ້ຊິມ ແມ່ນພຣະສະວະຣູບທິບຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ

Verse 34

दुरवबोध इव तवायं विहारयोगो यदशरणोऽशरीर इदमनवेक्षितास्मत्समवाय आत्मनैवाविक्रियमाणेन सगुणमगुण: सृजसि पासि हरसि ॥ ३४ ॥

ໂອ ພຣະອົງ, ລີລາ-ສັກຕິຂອງພຣະອົງດູເຫມືອນຈະເຂົ້າໃຈຍາກ. ພຣະອົງບໍ່ພຶ່ງພາສິ່ງໃດ, ບໍ່ມີກາຍວັດຖຸ, ແລະບໍ່ຕ້ອງອາໄສການຮ່ວມມືຈາກພວກເຮົາ. ພຣະອົງຢູ່ຢ່າງບໍ່ແປປ່ຽນ ແຕ່ຈັດຫາອົງປະກອບວັດຖຸ ແລ້ວສ້າງ, ຄຸ້ມຄອງ, ແລະທຳລາຍຈັກກະວານນີ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ແມ່ນແຕ່ດູຄືວ່າພຣະອົງກ່ຽວຂ້ອງກັບຄຸນະ ພຣະອົງກໍຢູ່ເຫນືອຄຸນະທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນກິດຈະກຳອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງຈຶ່ງເຂົ້າໃຈຍາກຍິ່ງ

Verse 35

अथ तत्र भवान् किं देवदत्तवदिह गुणविसर्गपतित: पारतन्‍त्र्येण स्वकृतकुशलाकुशलं फलमुपाददात्याहोस्विदात्माराम उपशमशील: समञ्जसदर्शन उदास्त इति ह वाव न विदाम: ॥ ३५ ॥

ນີ້ແມ່ນຄຳຖາມຂອງພວກເຮົາ: ພຣະອົງຢູ່ໃນໂລກນີ້ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປດັ່ງເດວະດັດຕະ ໂດຍຮັບກາຍທີ່ເກີດຈາກຄຸນະ ແລ້ວຢູ່ໃນຄວາມພຶ່ງພາ ແລະຮັບຜົນກຳດີຊົ່ວຂອງພຣະອົງບໍ? ຫຼືພຣະອົງຢູ່ທີ່ນີ້ແຕ່ເປັນພະຍານອັນເປັນກາງ—ເປັນອາດມາຣາມ, ສະງົບ, ເຫັນຖືກຕ້ອງ, ແລະພໍພຽງໃນພຣະອົງເອງ? ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກເຮົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈສະຖານະທີ່ແທ້ຂອງພຣະອົງໄດ້

Verse 36

न हि विरोध उभयं भगवत्यपरिमितगुणगण ईश्वरेऽनवगाह्यमाहात्म्येऽर्वाचीनविकल्पवितर्कविचारप्रमाणाभासकुतर्कशास्त्रकलिलान्त:करणाश्रयदुरवग्रहवादिनां विवादानवसर उपरत समस्तमायामये केवल एवात्ममायामन्तर्धाय को न्वर्थो दुर्घट इव भवति स्वरूपद्वयाभावात् ॥ ३६ ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນພຣະອົງບໍ່ມີຄວາມຂັດແຍ້ງ, ເພາະພຣະອົງເປັນຄັງຄຸນທຳອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະມີມະຫິມາທີ່ສັດໂລກຫຍັ່ງບໍ່ເຖິງ. ຜູ້ທີ່ໃຈຖືກຂຸ່ນດ້ວຍຄຳໂຕ້ຖຽງ, ປະຈັກພະຍານປອມ, ແລະຄຸຕັຣກະຊາສະຕຣາ ບໍ່ມີໂອກາດເຂົ້າເຖິງຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອລະບົບມາຍາທັງປວງສົງົບ ພຣະອົງຍັງຄົງເປັນເອກະ ໂດຍອາດມາ-ມາຍາ-ສັກຕິຂອງພຣະອົງ; ເມື່ອໃນສະວະຣູບຂອງພຣະອົງບໍ່ມີຄວາມສອງ ອັນໃດຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບພຣະອົງ? ດ້ວຍພະລັງຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈະເຮັດຫຼືບໍ່ເຮັດກໍໄດ້ຕາມພຣະປະສົງ

Verse 37

समविषममतीनां मतमनुसरसि यथा रज्जुखण्डः सर्पादिधियाम् ॥ ३७ ॥

ເຫມືອນເຊືອກທີ່ທຳໃຫ້ຄົນຫຼົງຄິດວ່າເປັນງູເກີດຄວາມຢ້ານ, ແຕ່ຄົນທີ່ຮູ້ວ່າເປັນເຊືອກກໍບໍ່ຢ້ານ; ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງເປັນປະຣະມາດມາຢູ່ໃນໃຈຂອງທຸກຄົນ ຊັກນຳໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານຫຼືຄວາມບໍ່ຢ້ານຕາມປັນຍາຂອງແຕ່ລະຄົນ; ແຕ່ໃນພຣະອົງເອງບໍ່ມີຄວາມສອງ

Verse 38

स एव हि पुन: सर्ववस्तुनि वस्तुस्वरूप: सर्वेश्वर: सकलजगत्कारणकारणभूत: सर्व प्रत्यगात्मत्वात् सर्वगुणाभासोपलक्षित एक एव पर्यवशेषित: ॥ ३८ ॥

ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະແມ່ນປະຣະມາຕະມັນ ເປັນແກ່ນແທ້ຂອງສັບພະສິ່ງ ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງຂອງຈັກກະວານ; ເພາະສະຖິດເປັນອັນຕະຣະຍາມີໃນທຸກຊີວິດ ທ້າຍທີ່ສຸດຈຶ່ງເຫຼືອພຣະອົງພຽງອົງດຽວ

Verse 39

अथ ह वाव तव महिमामृतरससमुद्रविप्रुषा सकृदवलीढया स्वमनसि निष्यन्दमानानवरतसुखेन विस्मारितद‍ृष्टश्रुतविषयसुखलेशाभासा: परमभागवता एकान्तिनो भगवति सर्वभूतप्रियसुहृदि सर्वात्मनि नितरां निरन्तरं निर्वृतमनस: कथमु ह वा एते मधुमथन पुन: स्वार्थकुशला ह्यात्मप्रियसुहृद: साधवस्त्वच्चरणाम्बुजानुसेवां विसृजन्ति न यत्र पुनरयं संसारपर्यावर्त: ॥ ३९ ॥

ໂອ ມະທຸມະຖະນະ! ຜູ້ໃດໄດ້ລິ້ມແຕ່ຄັ້ງດຽວກໍໄດ້ຊິມພຽງຫຍອດໜຶ່ງຈາກມະຫາສະມຸດນ້ຳອະມຣິດແຫ່ງພຣະກຽດຂອງພຣະອົງ ໃນໃຈຂອງເຂົາຈະມີຄວາມສຸກເຫນືອໂລກໄຫຼບໍ່ຂາດ ແລະເງົານ້ອຍໆຂອງສຸກທາງຕາຫູກໍຖືກລືມ. ບັນດາພະພັກຕະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ມີໃຈເອກຕໍ່ພະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນມິດອັນຮັກຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນອາດມັນຂອງທຸກຜູ້ ຈະລະທິ້ງການຮັບໃຊ້ດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອທີ່ນັ້ນບໍ່ມີການຫວນກັບສູ່ສັງສານອີກ

Verse 40

त्रिभुवनात्मभवन त्रिविक्रम त्रिनयन त्रिलोकमनोहरानुभाव तवैव विभूतयो दितिजदनुजादयश्चापि तेषामुपक्रमसमयोऽयमिति स्वात्ममायया सुरनरमृगमिश्रित जलचराकृतिभिर्यथापराधं दण्डं दण्डधर दधर्थ एवमेनमपि भगवञ्जहि त्वाष्ट्रमुत यदि मन्यसे ॥ ४० ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອາດມັນແລະທີ່ພຶ່ງຂອງສາມໂລກ, ຕຣິວິກຣະມະ, ຜູ້ມີສາມນັຍນະ, ຜູ້ງາມຍິ່ງໃນສາມໂລກ! ເທວະ, ມະນຸດ, ໄດຕະຍະ ແລະ ດານະວະ ລ້ວນແຕ່ເປັນການແຜ່ຂອງພຣະພະລັງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອຜູ້ອະທຳແຂງແຮງ ພຣະອົງອະວະຕານດ້ວຍໂຢກະມາຍາເປັນຮູບເທວະ, ມະນຸດ, ສັດ, ຮູບປະສົມ ແລະ ສັດນ້ຳ ເພື່ອລົງໂທດຕາມຄວາມຜິດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະພະຄະວານ ຖ້າພຣະອົງປະສົງ ຂໍຈົ່ງປະຫານວຶດຣາສູຣະ ບຸດແຫ່ງຕະວັດສະຕາ ໃນວັນນີ້

Verse 41

अस्माकं तावकानां तततत नतानां हरे तव चरणनलिनयुगल ध्यानानुबद्धहृदयनिगडानां स्वलिङ्गविवरणेनात्मसात्कृतानामनुकम्पानुरञ्जितविशदरुचिरशिशिरस्मितावलोकेन विगलित मधुरमुख रसामृत कलया चान्तस्तापमनघार्हसि शमयितुम् ॥ ४१ ॥

ໂອ ພຣະຫຣິ! ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຍອມຈຳນົນຢູ່ທີ່ດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ໃຈຂອງເຮົາຖືກຜູກໄວ້ກັບການພິຈາລະນາພຣະບາດດ້ວຍໂຊ່ແຫ່ງຄວາມຮັກ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງສຳແດງອະວະຕານ ແລະຮັບເຮົາເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ນິລັນດອນ. ດ້ວຍສາຍພຣະເນດອັນເມດຕາທີ່ເຢັນສະບາຍ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານດຸດອະມຣິດຈາກພຣະພັກ ຂໍຈົ່ງດັບຄວາມຮ້ອນຮຸ່ມໃນໃຈທີ່ເກີດຈາກວຶດຣາສູຣະນີ້

Verse 42

अथ भगवंस्तवास्माभिरखिलजगदुत्पत्तिस्थितिलयनिमित्तायमानदिव्यमायाविनोदस्य सकलजीवनिकायानामन्तर्हृदयेषु बहिरपि च ब्रह्मप्रत्यगात्मस्वरूपेण प्रधानरूपेण च यथादेशकालदेहावस्थानविशेषं तदुपादानोपलम्भकतयानुभवत: सर्वप्रत्ययसाक्षिण आकाशशरीरस्य साक्षात्परब्रह्मण: परमात्मन: कियानिह वार्थविशेषो विज्ञापनीय: स्याद्विस्फुलिङ्गादिभिरिव हिरण्यरेतस: ॥ ४२ ॥

ໂອ ພະພະຄະວານ! ເຫມືອນປະກາຍໄຟນ້ອຍໆ ບໍ່ອາດເຮັດກິດຂອງໄຟທັງກອງໄດ້ ພວກເຮົາຜູ້ເປັນເພີງປະກາຍຈາກພຣະອົງ ຈະໄປທູນບອກຄວາມຈຳເປັນໃນຊີວິດແກ່ພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ພຣະອົງແມ່ນເຫດແຫ່ງການເກີດ ການດຳລົງ ແລະການລະລາຍຂອງຈັກກະວານ; ພຣະອົງສຳຣານລີລາກັບພະລັງວິນຍານແລະວັດຖຸ ໃນຖານະຜູ້ຄວບຄຸມທັງປວງ. ພຣະອົງສະຖິດໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງເປັນພຣະບຣະຫມັນ–ປະຣະມາຕະມັນ ແລະພາຍນອກເປັນອົງປະກອບແຫ່ງປະທານະ. ພຣະອົງເປັນພະຍານແຫ່ງຄວາມຮູ້ທັງປວງ ກວ້າງໃຫຍ່ດຸດອາກາດ ບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍການກະທຳໃດໆ; ມີສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງບໍ່ຮູ້ບໍ?

Verse 43

अत एव स्वयं तदुपकल्पयास्माकं भगवत: परमगुरोस्तव चरणशतपलाशच्छायां विविधवृजिन संसारपरिश्रमोपशमनीमुपसृतानां वयं यत्कामेनोपसादिता: ॥ ४३ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ພຣະຄູສູງສຸດ! ພວກເຮົາໄດ້ມາພຶ່ງພາໃນຮົ່ມເງົາແຫ່ງພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ອັນບັນເທົາຄວາມເຫນື່ອຍລ້າຈາກທຸກຂ໌ໃນສັງສານ. ພຣະອົງຮູ້ເຫດຜົນແລ້ວ; ຂໍຈົ່ງຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ປັດຈຸບັນ ແລະປະທານຄໍາສອນກັບທີ່ພຶ່ງໃຫ້ເຮົາເຖີດ।

Verse 44

अथो ईश जहि त्वाष्ट्रं ग्रसन्तं भुवनत्रयम् । ग्रस्तानि येन न: कृष्ण तेजांस्यस्त्रायुधानि च ॥ ४४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດ ພຣະສີກຣິດສະນະ! ຂໍຈົ່ງທຳລາຍວຣິຕຣາສູຣ ບຸດຂອງຕວັດສະຕາ ຜູ້ກຳລັງກືນກິນສາມໂລກ ແລະໄດ້ກືນອາວຸດກັບພະລັງຂອງພວກເຮົາແລ້ວ।

Verse 45

हंसाय दह्रनिलयाय निरीक्षकाय कृष्णाय मृष्टयशसे निरुपक्रमाय । सत्सङ्ग्रहाय भवपान्थनिजाश्रमाप्ता- वन्ते परीष्टगतये हरये नमस्ते ॥ ४५ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຫົງສາຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ສະຖິດໃນໃຈລຶກ ແລະເປັນຜູ້ເຝົ້າເບິ່ງທຸກສິ່ງ! ຂ້າແຕ່ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ມີກຽດຕິຍົດຜ່ອງໃສ ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມ ແຕ່ເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງທຸກຢ່າງ! ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດບຸລຸດ ແລະເປັນທີ່ພັກຂອງຜູ້ເດີນທາງໃນສັງສານ; ເມື່ອວິນຍານພົ້ນພັນແລ້ວມາຮອດພຣະບາດດອກບົວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ. ຂ້າແຕ່ພຣະຫຣິ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ।

Verse 46

श्रीशुक उवाच अथैवमीडितो राजन् सादरं त्रिदशैर्हरि: । स्वमुपस्थानमाकर्ण्य प्राह तानभिनन्दित: ॥ ४६ ॥

ພຣະສີຊຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ—ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດ! ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເຊັ່ນນີ້ ພຣະຫຣິໄດ້ສົດັບດ້ວຍພຣະເມດຕາອັນບໍ່ມີເຫດ. ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງຕອບແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 47

श्रीभगवानुवाच प्रीतोऽहं व: सुरश्रेष्ठा मदुपस्थानविद्यया । आत्मैश्वर्यस्मृति: पुंसां भक्तिश्चैव यया मयि ॥ ४७ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ—ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດ! ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຄໍາສັນລະເສີນຂອງພວກເຈົ້າ ທີ່ປະກອບດ້ວຍວິຊາແຫ່ງການບູຊາເຮົາ. ດ້ວຍຄວາມຮູ້ນັ້ນ ມະນຸດຈະລະລຶກເຖິງອິດທິພົນອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ແລະພັກຕິຕໍ່ເຮົາກໍເກີດຂຶ້ນແລະເຕີບໃຫຍ່।

Verse 48

किं दुरापं मयि प्रीते तथापि विबुधर्षभा: । मय्येकान्तमतिर्नान्यन्मत्तो वाञ्छति तत्त्ववित् ॥ ४८ ॥

ໂອ ຜູ້ປັນຍາດີເລີດໃນໝູ່ເທວະ, ເມື່ອເຮົາພໍໃຈແລ້ວ ສິ່ງໃດຈະຫາຍາກ? ແຕ່ຜູ້ພັກຕະບໍລິສຸດຜູ້ມີໃຈແນ່ວແນ່ໃນເຮົາພຽງຜູ້ດຽວ ບໍ່ຂໍສິ່ງອື່ນ ນອກຈາກໂອກາດຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ

Verse 49

न वेद कृपण: श्रेय आत्मनो गुणवस्तुद‍ृक् । तस्य तानिच्छतो यच्छेद्यदि सोऽपि तथाविध: ॥ ४९ ॥

ຜູ້ທີ່ເຫັນຊັບສິນວັດຖຸເປັນທຸກຢ່າງ ແລະເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງຊີວິດ ເອີ້ນວ່າ ‘ກຣິປະນະ’ (ຄົນຕະໜີ່ໃຈແຄບ) ເຂົາບໍ່ຮູ້ປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງອາດມັນ ແລະຖ້າໃຜໃຫ້ສິ່ງທີ່ຄົນໂງ່ແບບນັ້ນຢາກ ຜູ້ໃຫ້ກໍຖືກນັບວ່າໂງ່ເຊັ່ນກັນ

Verse 50

स्वयं नि:श्रेयसं विद्वान् न वक्त्यज्ञाय कर्म हि । न राति रोगिणोऽपथ्यं वाञ्छतोऽपि भिषक्तम: ॥ ५० ॥

ຜູ້ພັກຕະບໍລິສຸດຜູ້ຊໍານານໃນວິທະຍາພັກຕິ ຮູ້ຄວາມເກສົມສູງສຸດ ຈະບໍ່ສອນຄົນໂງ່ໃຫ້ເຮັດກຳຫວັງຜົນເພື່ອຄວາມສຸກວັດຖຸ ແມ່ນບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງການຊ່ວຍເຫຼືອ ເຂົາເຫມືອນໝໍຜູ້ຊໍານານ ທີ່ບໍ່ໃຫ້ອາຫານທີ່ເປັນໂທດແກ່ຄົນເຈັບ ແມ່ນແຕ່ຄົນເຈັບຢາກກໍຕາມ

Verse 51

मघवन् यात भद्रं वो दध्यञ्चमृषिसत्तमम् । विद्याव्रततप:सारं गात्रं याचत मा चिरम् ॥ ५१ ॥ H

ໂອ ມະຄະວັນ (ອິນທຣາ) ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນມີແກ່ທ່ານ ຈົ່ງໄປຫາລິສີຜູ້ປະເສີດ ດັດຍັນຈະ (ດະທີຈິ) ທ່ານສໍາເລັດຍິ່ງໃນວິຊາ ພຣົດ ແລະຕະບະ ແລະກາຍຂອງທ່ານແຂງແຮງ ຈົ່ງໄປຂໍກາຍຂອງທ່ານໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ

Verse 52

स वा अधिगतो दध्यङ्‌ङश्विभ्यां ब्रह्म निष्कलम् । यद्वा अश्वशिरो नाम तयोरमरतां व्यधात् ॥ ५२ ॥

ລິສີຜູ້ບຸນຍິ່ງ ດັດຍັງ (ດະທີຈິ) ໄດ້ຊຶມຊັບພຣະຫມະວິທະຍາອັນບໍລິສຸດດ້ວຍຕົນເອງ ແລ້ວຖ່າຍທອດໃຫ້ອັດສະວິນີກຸມາຣ ກ່າວກັນວ່າທ່ານໃຫ້ມົນຕຣາຜ່ານຫົວມ້າ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ອັດສະວະຊິຣ’ ເມື່ອໄດ້ມົນຕຣານີ້ແລ້ວ ອັດສະວິນີກຸມາຣກໍເປັນ ຊີວັນມຸກຕະ ພົ້ນທຸກແມ່ນແຕ່ໃນຊີວິດນີ້

Verse 53

दध्यङ्‌ङाथर्वणस्त्वष्ट्रे वर्माभेद्यं मदात्मकम् । विश्वरूपाय यत्प्रादात् त्वष्टा यत्त्वमधास्तत: ॥ ५३ ॥

ດັດຍັນຈະ ບຸດແຫ່ງອະຖັຣວາ ໄດ້ມອບເກາະຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ອາດທຳລາຍ ຄື “ນາຣາຍະນະ-ກະວະຈະ” ອັນເປັນອົງດຽວກັບເຮົາ ໃຫ້ແກ່ ທວັສຕາ; ທວັສຕາ ໄດ້ສົ່ງຕໍ່ໃຫ້ລູກຊາຍ ວິສະວະຣູປ ແລະຈາກວິສະວະຣູປ ເຈົ້າໄດ້ຮັບມາ. ເນື່ອງຈາກກະວະຈະນີ້ ກາຍຂອງດະທີຈິ ແຂງແຮງຍິ່ງ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຂໍກາຍຂອງທ່ານເຖີດ

Verse 54

युष्मभ्यं याचितोऽश्विभ्यां धर्मज्ञोऽङ्गानि दास्यति । ततस्तैरायुधश्रेष्ठो विश्वकर्मविनिर्मित: । येन वृत्रशिरो हर्ता मत्तेजउपबृंहित: ॥ ५४ ॥

ເມື່ອອັດຊະວິນີ-ກຸມາຣທັງສອງ ຂໍຮ່າງກາຍຂອງດັດຍັນຈະແທນພວກເຈົ້າ ດັດຍັນຈະຜູ້ຮູ້ທຳຈະມອບອະວະຍະວະຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມເມດຕາແນ່ນອນ; ຢ່າສົງໄສ. ຫຼັງນັ້ນ ວິສະວະກັມມາ ຈະສ້າງອາວຸດຍອດເຢັ່ຍຄື “ວັຊຣະ” ຈາກກະດູກຂອງທ່ານ; ວັຊຣະນັ້ນຈະເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງຂອງເຮົາ ແລະຈະຕັດຫົວວຶດຣາສຸຣະແນ່ນອນ

Verse 55

तस्मिन् विनिहते यूयं तेजोऽस्त्रायुधसम्पद: । भूय: प्राप्स्यथ भद्रं वो न हिंसन्ति च मत्परान् ॥ ५५ ॥

ເມື່ອວຶດຣາສຸຣະຖືກສັງຫານໂດຍພະລັງວິນຍານຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຄືນທັງເດຊ ອາວຸດ ແລະຊັບສົມບັດ; ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ພວກເຈົ້າ. ແມ່ນແທ້ວ່າເຂົາສາມາດທຳລາຍສາມໂລກໄດ້ ແຕ່ຢ່າຢ້ານວ່າເຂົາຈະເຮັດຮ້າຍພວກເຈົ້າ; ເຂົາກໍເປັນພະກະຕະ ແລະບໍ່ອິດສາຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃຫ້ເຮົາ