Adhyaya 2

Verse 1

श्रीबादरायणिरुवाच एवं ते भगवद्दूता यमदूताभिभाषितम् । उपधार्याथ तान् राजन् प्र्रत्याहुर्नयकोविदा: ॥ १ ॥

ສຣີຊຸກເກດະວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ! ບັນດາທູດຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ຊຳນານໃນເຫດຜົນ ໄດ້ຟັງຄຳຂອງຍົມທູດແລ້ວ ຈຶ່ງພິຈາລະນາ ແລະຕອບກັບດັ່ງນີ້.

Verse 2

श्रीविष्णुदूता ऊचु: अहो कष्टं धर्मद‍ृशामधर्म: स्पृशते सभाम् । यत्रादण्ड्येष्वपापेषु दण्डो यैर्ध्रियते वृथा ॥ २ ॥

ທູດພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ—ໂອ້, ນ່າເຈັບປວດເຫຼືອເກີນ! ອະທຳກຳລັງເຂົ້າມາໃນສະພາທີ່ຄວນທຳລົງທຳ. ຜູ້ຮັກສາທຳກັບລົງໂທດໂດຍບໍ່ຈຳເປັນຕໍ່ຜູ້ບໍ່ມີບາບ ແລະບໍ່ຄວນຖືກລົງທັນທີ.

Verse 3

प्रजानां पितरो ये च शास्तार: साधव: समा: । यदि स्यात्तेषु वैषम्यं कं यान्ति शरणं प्रजा: ॥ ३ ॥

ຜູ້ນຳຄວນເປັນດັ່ງພໍ່ ຜູ້ອຸປະຖຳ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງປະຊາຊົນ ໃຫ້ຄຳສອນຕາມຄຳພີ ແລະເທົ່າເທົ່າກັນຕໍ່ທຸກຄົນ; ຖ້າພວກເຂົາຍັງລຳອຽງ ປະຊາຊົນຈະໄປພຶ່ງໃຜ?

Verse 4

यद्यदाचरति श्रेयानितरस्तत्तदीहते । स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते ॥ ४ ॥

ຜູ້ດີຜູ້ເກັ່ງເຮັດຢ່າງໃດ ຄົນອື່ນກໍເຮັດຕາມນັ້ນ; ສິ່ງໃດທີ່ເຂົາຕັ້ງເປັນປະມານ (pramāṇa) ໂລກກໍຕິດຕາມສິ່ງນັ້ນ

Verse 5

यस्याङ्के शिर आधाय लोक: स्वपिति निर्वृत: । स्वयं धर्ममधर्मं वा न हि वेद यथा पशु: ॥ ५ ॥ स कथं न्यर्पितात्मानं कृतमैत्रमचेतनम् । विस्रम्भणीयो भूतानां सघृणो दोग्धुमर्हति ॥ ६ ॥

ປະຊາຊົນວາງຫົວໄວ້ໃນຕັກຂອງຜູ້ນຳແລ້ວນອນຢ່າງສະຫງົບ ແຕ່ເຂົາເອງບໍ່ຮູ້ແຍກທຳມະກັບອະທຳມະ ດັ່ງສັດ. ຖ້າຜູ້ນຳເປັນຜູ້ເມດຕາ ແລະຄວນແກ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ຈະລົງໂທດຫຼືຂ້າຜູ້ໂງ່ທີ່ມອບຕົນດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈແລະມິດຕະພາບໄດ້ແນວໃດ

Verse 6

यस्याङ्के शिर आधाय लोक: स्वपिति निर्वृत: । स्वयं धर्ममधर्मं वा न हि वेद यथा पशु: ॥ ५ ॥ स कथं न्यर्पितात्मानं कृतमैत्रमचेतनम् । विस्रम्भणीयो भूतानां सघृणो दोग्धुमर्हति ॥ ६ ॥

ປະຊາຊົນວາງຫົວໄວ້ໃນຕັກຂອງຜູ້ນຳແລ້ວນອນຢ່າງສະຫງົບ ແຕ່ເຂົາເອງບໍ່ຮູ້ແຍກທຳມະກັບອະທຳມະ ດັ່ງສັດ. ຖ້າຜູ້ນຳເປັນຜູ້ເມດຕາ ແລະຄວນແກ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ຈະລົງໂທດຫຼືຂ້າຜູ້ໂງ່ທີ່ມອບຕົນດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈແລະມິດຕະພາບໄດ້ແນວໃດ

Verse 7

अयं हि कृतनिर्वेशो जन्मकोट्यंहसामपि । यद्‌व्याजहार विवशो नाम स्वस्त्ययनं हरे: ॥ ७ ॥

ອະຈາມິລະໄດ້ຊົດໃຊ້ບາບຂອງຕົນແລ້ວ—ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຊາດດຽວ ແຕ່ແມ່ນບາບແຫ່ງຊາດນັບໂກຕິ—ເພາະໃນຍາມອ່ອນແອ ລາວໄດ້ເອີ້ນນາມອັນເປັນມງຄົນຂອງພຣະຫຣິ

Verse 8

एतेनैव ह्यघोनोऽस्य कृतं स्यादघनिष्कृतम् । यदा नारायणायेति जगाद चतुरक्षरम् ॥ ८ ॥

ດ້ວຍເຫດນີ້ເທົ່ານັ້ນ ການຊົດໃຊ້ບາບຂອງຜູ້ມີບາບນັ້ນກໍສຳເລັດ; ເພາະເມື່ອເຂົາເອີ້ນ “ນາຣາຍະນະ” ສີ່ພະຍາງ, ການເອີ້ນນາມອັນສັກສິດກໍທຳໃຫ້ບາບສິ້ນໄປ.

Verse 9

स्तेन: सुरापो मित्रध्रुग् ब्रह्महा गुरुतल्पग: । स्त्रीराजपितृगोहन्ता ये च पातकिनोऽपरे ॥ ९ ॥ सर्वेषामप्यघवतामिदमेव सुनिष्कृतम् । नामव्याहरणं विष्णोर्यतस्तद्विषया मति: ॥ १० ॥

ສຳລັບຜູ້ລັກທອງແລະຊັບ, ຄົນເມົາເຫຼົ້າ, ຜູ້ທອດທິ້ງມິດ, ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ລ່ວງລະເມີດເມຍຄູ, ຜູ້ຂ້າແມ່ຍິງ, ຜູ້ຂ້າກະສັດຫຼືພໍ່, ຜູ້ຂ້າງົວ ແລະຜູ້ມີບາບທັງປວງ—ການເອີ້ນນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະວິດສະນຸແມ່ນການຊົດໃຊ້ບາບທີ່ດີທີ່ສຸດ; ເພາະນາມນັ້ນດຶງຈິດໃຫ້ຫັນຫາພຣະເຈົ້າ.

Verse 10

स्तेन: सुरापो मित्रध्रुग् ब्रह्महा गुरुतल्पग: । स्त्रीराजपितृगोहन्ता ये च पातकिनोऽपरे ॥ ९ ॥ सर्वेषामप्यघवतामिदमेव सुनिष्कृतम् । नामव्याहरणं विष्णोर्यतस्तद्विषया मति: ॥ १० ॥

ສຳລັບຜູ້ມີບາບທັງປວງ—ຂະໂມຍ, ຄົນເມົາ, ຜູ້ທອດທິ້ງມິດ, ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ລ່ວງລະເມີດເມຍຄູ, ຜູ້ຂ້າແມ່ຍິງ/ກະສັດ/ພໍ່, ຜູ້ຂ້າງົວ ແລະອື່ນໆ—ການເອີ້ນນາມພຣະວິດສະນຸແມ່ນການຊົດໃຊ້ບາບສູງສຸດ; ເພາະນາມນັ້ນເຮັດໃຫ້ຈິດຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະເຈົ້າ.

Verse 11

न निष्कृतैरुदितैर्ब्रह्मवादिभि- स्तथा विशुद्ध्यत्यघवान् व्रतादिभि: । यथा हरेर्नामपदैरुदाहृतै- स्तदुत्तमश्लोकगुणोपलम्भकम् ॥ ११ ॥

ດ້ວຍພິທີຊົດໃຊ້ບາບ ແລະວັດຕະປະຕິບັດທີ່ນັກພຣະພິທີກ່າວໄວ້ ຄົນບາບບໍ່ບໍລິສຸດເທົ່າກັບການເອີ້ນນາມພຣະຫຣິເພີງຄັ້ງດຽວ; ເພາະນາມນັ້ນປຸກໃຫ້ລະລຶກຖຶງຄຸນ ແລະກຽດຕິຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ‘ອຸດຕະມະສະໂລກ’.

Verse 12

नैकान्तिकं तद्धि कृतेऽपि निष्कृते मन: पुनर्धावति चेदसत्पथे । तत्कर्मनिर्हारमभीप्सतां हरे- र्गुणानुवाद: खलु सत्त्वभावन: ॥ १२ ॥

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຮັດການຊົດໃຊ້ບາບແລ້ວກໍບໍ່ແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ເພາະຈິດຍັງກັບໄປວິ່ງຫາທາງອັນບໍ່ດີອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງຜົນກຳ ຄວນສັນລະເສີນຄຸນຂອງພຣະຫຣິ—ຂັບຂານນາມ, ກຽດຕິ ແລະລີລາ—ນີ້ແມ່ນການຊົດໃຊ້ບາບທີ່ສົມບູນທີ່ສຸດ; ມັນກຳຈັດມົນທິນໃນໃຈເຖິງຮາກ.

Verse 13

अथैनं मापनयत कृताशेषाघनिष्कृतम् । यदसौ भगवन्नाम म्रियमाण: समग्रहीत् ॥ १३ ॥

ໃນຍາມໃກ້ຕາຍ ອະຈາມິລະຜູ້ຫາທີ່ພຶ່ງບໍ່ໄດ້ ໄດ້ຮ້ອງດັງເອີ້ນນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ “ນາຣາຍະນະ”। ດ້ວຍການເອີ້ນນາມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ລາວກໍພົ້ນຈາກຜົນບາບທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທູດຂອງຍົມຣາຊ ຢ່ານຳລາວໄປຮັບໂທດນະລົກເລີຍ।

Verse 14

साङ्केत्यं पारिहास्यं वा स्तोभं हेलनमेव वा । वैकुण्ठनामग्रहणमशेषाघहरं विदु: ॥ १४ ॥

ແມ່ນແຕ່ເອີ້ນນາມແຫ່ງໄວກຸນຖະໂດຍອ້ອມ, ເປັນການຫຼິ້ນຕະຫຼົກ, ເພື່ອຄວາມບັນເທີງທາງດົນຕີ, ຫຼືດ້ວຍຄວາມປະມາດ, ການຈັບຍຶດນາມນັ້ນກໍລຶບລ້າງຜົນບາບອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ນັກຮູ້ຄຳພີທັງຫຼາຍຍອມຮັບເຊັ່ນນີ້।

Verse 15

पतित: स्खलितो भग्न: सन्दष्टस्तप्त आहत: । हरिरित्यवशेनाह पुमान्नार्हति यातना: ॥ १५ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປະສົບເຫດຮ້າຍກະທັນຫັນ—ຕົກຈາກທີ່ສູງ, ລື່ນຈົນກະດູກຫັກ, ຖືກງູກັດ, ຖືກໄຂ້ແຮງແລະຄວາມເຈັບປວດ, ຫຼືຖືກອາວຸດທຳຮ້າຍ—ແລ້ວເອີ້ນ “ຫຣິ” ໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈແລະສິ້ນຊີວິດ, ແມ່ນແຕ່ເປັນຄົນບາບກໍບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ນະລົກ।

Verse 16

गुरूणां च लघूनां च गुरूणि च लघूनि च । प्रायश्चित्तानि पापानां ज्ञात्वोक्तानि महर्षिभि: ॥ १६ ॥

ມະຫາລິສີໄດ້ວິນິດໄສແລ້ວກ່າວວ່າ ບາບໜັກຄວນໄຖ່ດ້ວຍການປະຕິບັດປຣາຍະຊິດທີ່ໜັກ ແລະບາບເບົາຄວນໄຖ່ດ້ວຍທີ່ເບົາ. ແຕ່ການຈັບຍຶດມົນຕຣາ ຫຣິ-ກຣິດສະນະ (Hare Krishna) ທຳລາຍຜົນບາບທັງປວງ ບໍ່ແຍກໜັກເບົາ।

Verse 17

तैस्तान्यघानि पूयन्ते तपोदानव्रतादिभि: । नाधर्मजं तद्‌धृदयं तदपीशाङ्‌घ्रिसेवया ॥ १७ ॥

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຕະບະ, ທານ, ພຣົດ ແລະວິທີອື່ນໆ ອາດຈະທຳໃຫ້ຜົນບາບສົມດຸນໄດ້, ແຕ່ຄວາມປາຖະໜາທາງວັດຖຸທີ່ເກີດຈາກອະທັມໃນໃຈບໍ່ຖືກຖອນອອກຈາກຮາກ. ແຕ່ຖ້າຮັບໃຊ້ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ກໍຈະພົ້ນຈາກມົນທິນທັງປວງໃນທັນທີ।

Verse 18

अज्ञानादथवा ज्ञानादुत्तमश्लोकनाम यत् । सङ्कीर्तितमघं पुंसो दहेदेधो यथानल: ॥ १८ ॥

ດັ່ງໄຟເຜົາຫຍ້າແຫ້ງໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ ສັນໃດ ພຣະນາມອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ອຸດຕະມະສະໂລກະ ບໍ່ວ່າຈະສວດດ້ວຍຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ ຍ່ອມເຜົາຜົນບາບທັງໝົດໃຫ້ມອດສິ້ນສັນນັ້ນ

Verse 19

यथागदं वीर्यतममुपयुक्तं यद‍ृच्छया । अजानतोऽप्यात्मगुणं कुर्यान्मन्त्रोऽप्युदाहृत: ॥ १९ ॥

ເຫມືອນຢາທີ່ມີ຤ິດແຮງ ແມ່ນຜູ້ກິນຈະບໍ່ຮູ້ສັບພະຄຸນ ຫຼືຖືກບັງຄັບໃຫ້ກິນ ກໍຍັງອອກ຤ິດຕາມພະລັງຂອງມັນ; ສັນໃດ ການສວດມົນພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນບໍ່ຮູ້ຄຸນຄ່າ ແຕ່ສວດດ້ວຍຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ ກໍໃຫ້ຜົນອັນມີພະລັງສັນນັ້ນ

Verse 20

श्रीशुक उवाच त एवं सुविनिर्णीय धर्मं भागवतं नृप । तं याम्यपाशान्निर्मुच्य विप्रं मृत्योरमूमुचन् ॥ २० ॥

ພຣະສີຣີຊຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ! ເມື່ອໄດ້ວິນິດໄສຫຼັກທຳແຫ່ງພາກະວະຕະທຳ (ພັກຕິ) ຢ່າງສົມບູນແລ້ວ ວິສນຸດູດໄດ້ປົດປ່ອຍພຣາຫມະນ ອະຊາມິລະ ຈາກບ່ວງຂອງຍະມະດູດ ແລະຊ່ວຍເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ

Verse 21

इति प्रत्युदिता याम्या दूता यात्वा यमान्तिकम् । यमराज्ञे यथा सर्वमाचचक्षुररिन्दम ॥ २१ ॥

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ຜູ້ປາບສັດຕູ! ຫຼັງຈາກຍະມະດູດຖືກວິສນຸດູດຕອບໂຕ້ແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຫາຍະມະຣາຊ ແລະລາຍງານເຫດການທັງໝົດຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ

Verse 22

द्विज: पाशाद्विनिर्मुक्तो गतभी: प्रकृतिं गत: । ववन्दे शिरसा विष्णो: किङ्करान् दर्शनोत्सव: ॥ २२ ॥

ເມື່ອພຣາຫມະນ ອະຊາມິລະ ຖືກປົດອອກຈາກບ່ວງຂອງຍະມະດູດ ລາວກໍພົ້ນຄວາມຢ້ານ ແລະກັບຄືນສູ່ສະຕິ. ເຫັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະວິສນຸເປັນດັ່ງງານມະໂຫລານແຫ່ງການໄດ້ດາຣະຊັນ ລາວຈຶ່ງກົ້ມສີສະນອບນ້ອມວັນທາພວກເຂົາ

Verse 23

तं विवक्षुमभिप्रेत्य महापुरुषकिङ्करा: । सहसा पश्यतस्तस्य तत्रान्तर्दधिरेऽनघ ॥ २३ ॥

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ! ວິສນຸດູຕາ ຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ ເຫັນວ່າອະຈາມິລະກຳລັງຈະເວົ້າບາງຢ່າງ ເລຍຫາຍໄປທັນທີຕໍ່ໜ້າເຂົາ।

Verse 24

अजामिलोऽप्यथाकर्ण्य दूतानां यमकृष्णयो: । धर्मं भागवतं शुद्धं त्रैवेद्यं च गुणाश्रयम् ॥ २४ ॥ भक्तिमान् भगवत्याशु माहात्म्यश्रवणाद्धरे: । अनुतापो महानासीत्स्मरतोऽशुभमात्मन: ॥ २५ ॥

ເມື່ອອະຈາມິລະໄດ້ຟັງການສົນທະນາລະຫວ່າງຍະມະດູຕາແລະວິສນຸດູຕາ ລາວເຂົ້າໃຈທັງທຳທີ່ອາໄສສາມກຸນະຕາມໄຕເວດ ແລະທຳພາກະວະຕະອັນບໍລິສຸດທີ່ເຫນືອກຸນະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນມະຫິມາແຫ່ງນາມ ກຽດຕິຄຸນ ຄຸນລັກສະນະ ແລະລີລາຂອງພຣະຫຣິ ລາວກໍເປັນພະກະຕະຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະເມື່ອລະລຶກບາບເກົ່າຂອງຕົນ ກໍເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 25

अजामिलोऽप्यथाकर्ण्य दूतानां यमकृष्णयो: । धर्मं भागवतं शुद्धं त्रैवेद्यं च गुणाश्रयम् ॥ २४ ॥ भक्तिमान् भगवत्याशु माहात्म्यश्रवणाद्धरे: । अनुतापो महानासीत्स्मरतोऽशुभमात्मन: ॥ २५ ॥

ເມື່ອອະຈາມິລະໄດ້ຟັງການສົນທະນາລະຫວ່າງຍະມະດູຕາແລະວິສນຸດູຕາ ລາວເຂົ້າໃຈທັງທຳທີ່ອາໄສສາມກຸນະຕາມໄຕເວດ ແລະທຳພາກະວະຕະອັນບໍລິສຸດທີ່ເຫນືອກຸນະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນມະຫິມາແຫ່ງນາມ ກຽດຕິຄຸນ ຄຸນລັກສະນະ ແລະລີລາຂອງພຣະຫຣິ ລາວກໍເປັນພະກະຕະຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະເມື່ອລະລຶກບາບເກົ່າຂອງຕົນ ກໍເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 26

अहो मे परमं कष्टमभूदविजितात्मन: । येन विप्लावितं ब्रह्म वृषल्यां जायतात्मना ॥ २६ ॥

ອະນິຈຈາ! ເພາະຂ້ອຍບໍ່ອາດຊະນະຕົນເອງໄດ້ ຈຶ່ງເປັນທາດແຫ່ງອິນທຣີ ແລະຕົກຕໍ່າຢ່າງຫນັກ; ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ກຽດຂອງພຣາຫມະນະເສື່ອມ ແລະໃຫ້ກຳເນີດລູກໃນຄອບຄອງຂອງໂສເພນີ।

Verse 27

धिङ्‌मां विगर्हितं सद्भ‍िर्दुष्कृतं कुलकज्जलम् । हित्वा बालां सतीं योऽहं सुरापीमसतीमगाम् ॥ २७ ॥

ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍຖືກດ່າ! ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບທີ່ສັດບຸຣຸດຕິຕຽນ ເຮັດໃຫ້ກຽດຂອງຕະກູນມືດມົນ. ຂ້ອຍທິ້ງເມຍສາວຜູ້ສັດຊື່ແລະງາມ ແລ້ວໄປຫາໂສເພນີຜູ້ຕົກຕໍ່າທີ່ຕິດເຫຼົ້າ—ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍຖືກດ່າ!

Verse 28

वृद्धावनाथौ पितरौ नान्यबन्धू तपस्विनौ । अहो मयाधुना त्यक्तावकृतज्ञेन नीचवत् ॥ २८ ॥

ພໍ່ແມ່ຂອງຂ້ອຍແກ່ຊະລາ ແລະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ; ບໍ່ມີລູກອື່ນ ຫຼືຍາດມິດໃດຄອຍດູແລ. ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ທ່ານ; ເປັນຄົນຕໍ່າຊ້າບໍ່ຮູ້ບຸນຄຸນ ທິ້ງທ່ານໃນຄວາມລຳບາກ—ໂອ້!

Verse 29

सोऽहं व्यक्तं पतिष्यामि नरके भृशदारुणे । धर्मघ्ना: कामिनो यत्र विन्दन्ति यमयातना: ॥ २९ ॥

ບັດນີ້ຊັດແຈ້ງແລ້ວວ່າ ຄົນບາບເຊັ່ນຂ້ອຍຈະຕ້ອງຕົກສູ່ນະລົກອັນໂຫດຮ້າຍ ທີ່ຊຶ່ງຜູ້ທຳລາຍທຳ ແລະຜູ້ຫຼົງກາມ ຮັບທຸກທົນຈາກຍົມຢ່າງຫນັກ

Verse 30

किमिदं स्वप्न आहो स्वित् साक्षाद् द‍ृष्टमिहाद्भ‍ुतम् । क्‍व याता अद्य ते ये मां व्यकर्षन् पाशपाणय: ॥ ३० ॥

ນີ້ແມ່ນຄວາມຝັນຫຼືເປັນສິ່ງອັດສະຈັນທີ່ຂ້ອຍເຫັນຈິງຢູ່ນີ້? ຄົນນ່າຢ້ານຖືເຊືອກມາຈັບແລະລາກຂ້ອຍໄປ—ບັດນີ້ເຂົາໄປໃສ?

Verse 31

अथ ते क्‍व गता: सिद्धाश्चत्वारश्चारुदर्शना: । व्यामोचयन्नीयमानं बद्ध्वा पाशैरधो भुव: ॥ ३१ ॥

ແລ້ວຜູ້ສຳເລັດທັງສີ່ ຜູ້ມີຮູບງາມນັ້ນ ໄປໃສ? ເມື່ອຂ້ອຍຖືກມັດດ້ວຍເຊືອກ ແລະຖືກລາກລົງໄປສູ່ແດນນະລົກຂ້າງລຸ່ມ ພວກເຂົາໄດ້ປົດປ່ອຍແລະຊ່ວຍຂ້ອຍໄວ້

Verse 32

अथापि मे दुर्भगस्य विबुधोत्तमदर्शने । भवितव्यं मङ्गलेन येनात्मा मे प्रसीदति ॥ ३२ ॥

ຂ້ອຍແທ້ໆແມ່ນຄົນອັບໂຊກ ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງບາບກຳ; ແຕ່ດ້ວຍບຸນເກົ່າບາງຢ່າງ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະທັງສີ່ ຜູ້ມາຊ່ວຍກູ້ຂ້ອຍ. ການມາຢ້ຽມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພວກເຂົາ ເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້ອຍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ

Verse 33

अन्यथा म्रियमाणस्य नाशुचेर्वृषलीपते: । वैकुण्ठनामग्रहणं जिह्वा वक्तुमिहार्हति ॥ ३३ ॥

ຖ້າບໍ່ມີຜົນບຸນແຫ່ງການຮັບໃຊ້ພະພັກດີໃນອະດີດ ແລ້ວໃນຍາມໃກ້ຕາຍ ຂ້ອຍ—ຜູ້ສົກປົກ ແລະເປັນຜູ້ອຸປະຖຳນາງໂສເພນີ—ຈະໄດ້ໂອກາດສວດນາມອັນສັກສິດຂອງ ໄວກຸນຖະປະຕິ ໄດ້ແນວໃດ? ນັ້ນຍ່ອມເປັນໄປບໍ່ໄດ້ແນ່ນອນ.

Verse 34

क्‍व चाहं कितव: पापो ब्रह्मघ्नो निरपत्रप: । क्‍व च नारायणेत्येतद्भ‍गवन्नाम मङ्गलम् ॥ ३४ ॥

ຂ້ອຍຢູ່ໃສ—ຄົນຫລອກລວງບໍ່ຮູ້ອາຍ ຜູ້ທຳລາຍຄຸນທຳພຣາຫມັນ ເປັນດັ່ງບາບທັງປວງ—ແລ້ວ ‘ນາຣາຍະນະ’ ພຣະນາມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ໃສ!

Verse 35

सोऽहं तथा यतिष्यामि यतचित्तेन्द्रियानिल: । यथा न भूय आत्मानमन्धे तमसि मज्जये ॥ ३५ ॥

ບັດນີ້ໄດ້ໂອກາດນີ້ແລ້ວ ຂ້ອຍຈະພາກພຽນຢ່າງເຕັມທີ—ຄວບຄຸມຈິດ ລົມປານ(ພຣານ) ແລະອິນທຣີ—ແລະຢູ່ໃນການຮັບໃຊ້ພະພັກດີເສມອ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຕົກກັບໄປສູ່ຄວາມມືດບອດແຫ່ງອະວິຊາອີກ

Verse 36

विमुच्य तमिमं बन्धमविद्याकामकर्मजम् । सर्वभूतसुहृच्छान्तो मैत्र: करुण आत्मवान् ॥ ३६ ॥ मोचये ग्रस्तमात्मानं योषिन्मय्यात्ममायया । विक्रीडितो ययैवाहं क्रीडामृग इवाधम: ॥ ३७ ॥

ເນື່ອງຈາກຍຶດຕົນເປັນຮ່າງກາຍ ຈຶ່ງເກີດອະວິຊາ; ຈາກອະວິຊາເກີດກາມປາຖະໜາ; ຈາກກາມປາຖະໜາເກີດກຳທັງບຸນແລະບາບ—ນີ້ແມ່ນພັນທະວັດຖຸ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະປົດພັນທະອະວິຊາ-ກາມ-ກຳນີ້; ເປັນມິດຜູ້ຫວັງດີຕໍ່ສັດທັງປວງ ສົງບ ມີເມດຕາແລະກະລຸນາ ມີການຄວບຄຸມຕົນ ແລະຈະປົດປ່ອຍຕົນທີ່ຖືກອາດມາ-ມາຍາໃນຮູບສະຕຣີຄອບງຳ

Verse 37

विमुच्य तमिमं बन्धमविद्याकामकर्मजम् । सर्वभूतसुहृच्छान्तो मैत्र: करुण आत्मवान् ॥ ३६ ॥ मोचये ग्रस्तमात्मानं योषिन्मय्यात्ममायया । विक्रीडितो ययैवाहं क्रीडामृग इवाधम: ॥ ३७ ॥

ອາດມາ-ມາຍາໃນຮູບສະຕຣີໄດ້ຫຼິ້ນກັບຂ້ອຍ ດັ່ງສັດສຳລັບການລະເລີນ; ຂ້ອຍກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳດັ່ງກຣີດາມຣຶກ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະລະທິ້ງກາມປາຖະໜາເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະປົດປ່ອຍຕົນທີ່ຖືກມາຍາກຸມ; ເປັນມິດຜູ້ຫວັງດີ ສົງບ ແລະກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ ແລະຈະລຶກຮູ້ກຣິສນະຢູ່ເສມອ

Verse 38

ममाहमिति देहादौ हित्वामिथ्यार्थधीर्मतिम् । धास्ये मनो भगवति शुद्धं तत्कीर्तनादिभि: ॥ ३८ ॥

ເນື່ອງຈາກໄດ້ຄົບຫາສາທຸຊົນ ແລະຂັບຮ້ອງພຣະນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ ໃຈຂ້ອຍກໍກຳລັງບໍລິສຸດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະບໍ່ຕົກເປັນເຫຍື່ອຂອງການລໍ້ລວງແຫ່ງກາມອີກ. ຂ້ອຍຈະລະຄວາມຫຼົງ ‘ຂ້ອຍ’ ແລະ ‘ຂອງຂ້ອຍ’ ຕໍ່ຮ່າງກາຍ ແລະຕັ້ງໃຈໄວ້ທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະສີກຣິດສະນາ।

Verse 39

इति जातसुनिर्वेद: क्षणसङ्गेन साधुषु । गङ्गाद्वारमुपेयाय मुक्तसर्वानुबन्धन: ॥ ३९ ॥

ເພາະໄດ້ຄົບຫາສາທຸຊົນ (ວິສນຸດູຕ) ແຕ່ພຽງຊົ່ວຂະນະ ອະຈາມິລະເກີດຄວາມເບື່ອໜ່າຍຢ່າງໝັ້ນຄົງຕໍ່ຊີວິດວັດຖຸ. ເມື່ອພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ລາວກໍອອກເດີນທາງໄປຫາ ຄົງຄາດວາຣ (Hardwar) ທັນທີ।

Verse 40

स तस्मिन् देवसदन आसीनो योगमास्थित: । प्रत्याहृतेन्द्रियग्रामो युयोज मन आत्मनि ॥ ४० ॥

ທີ່ Hardwar ລາວໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາໃນວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ ແລະປະຕິບັດພັກຕິໂຢຄະ. ລາວຄວບຄຸມອິນທຣີຍທັງຫມົດ ແລະນຳໃຈໄປຜູກໄວ້ໃນການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 41

ततो गुणेभ्य आत्मानं वियुज्यात्मसमाधिना । युयुजे भगवद्धाम्नि ब्रह्मण्यनुभवात्मनि ॥ ४१ ॥

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍອາຕະມັນ-ສະມາທິ ລາວແຍກຕົນອອກຈາກອິດທິພົນແຫ່ງຄຸນະ ແລະຖອນໃຈອອກຈາກການແສວຫາຄວາມສຸກທາງອິນທຣີຍ ແລ້ວນຳໃຈໄປຜູກໄວ້ໃນພຣະທາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອັນເປັນປະສົບການແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ. ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງຈົມຢູ່ໃນການລະລຶກເຖິງພຣະຮູບຂອງພຣະອົງຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 42

यर्ह्युपारतधीस्तस्मिन्नद्राक्षीत्पुरुषान् पुर: । उपलभ्योपलब्धान् प्राग्ववन्दे शिरसा द्विज: ॥ ४२ ॥

ເມື່ອປັນຍາແລະໃຈຂອງລາວຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນພຣະຮູບຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣາຫມັນອະຈາມິລະກໍເຫັນບຸກຄົນທິບ 4 ອົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າອີກຄັ້ງ. ລາວຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ ແລະຈຶ່ງກ້ົມຫົວຖວາຍນະມັດສະການ।

Verse 43

हित्वा कलेवरं तीर्थे गङ्गायां दर्शनादनु । सद्य: स्वरूपं जगृहे भगवत्पार्श्ववर्तिनाम् ॥ ४३ ॥

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ທີ່ຫຣິດວາຣ ເມື່ອອະຈາມິລໄດ້ເຫັນວິສນຸດູຕ ລາວກໍລະທິ້ງກາຍວັດຖຸທັນທີ। ແລະໄດ້ຮັບຮູບກາຍວິນຍານເດີມ ອັນເໝາະສົມແກ່ຜູ້ເປັນບໍລິວານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

Verse 44

साकं विहायसा विप्रो महापुरुषकिङ्करै: । हैमं विमानमारुह्य ययौ यत्र श्रिय: पति: ॥ ४४ ॥

ພ້ອມກັບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະວິສນຸ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ເດີນທາງທາງອາກາດ ຂຶ້ນສູ່ວິມານຄຳ ແລະໄປຍັງທີ່ປະທັບຂອງສຣີປະຕິ—ພຣະສະວາມີແຫ່ງພຣະລັກສະມີ

Verse 45

एवं स विप्लावितसर्वधर्मा दास्या: पति: पतितो गर्ह्यकर्मणा । निपात्यमानो निरये हतव्रत: सद्यो विमुक्तो भगवन्नाम गृह्णन् ॥ ४५ ॥

ເນື່ອງຈາກຄົບຄົນຊົ່ວ ອະຈາມິລຜູ້ເປັນພຣາຫມັນໄດ້ລະທິ້ງທັງຫມົດແຫ່ງທຳມະ. ເປັນຜົວນາງໂສເພນີ ເຮັດການລັກຂໂມຍ ດື່ມເຫຼົ້າ ແລະກຳອື່ນໆອັນນ່າລະອາຍ; ແມ່ນແຕ່ຖືກຍົມດູຕລາກໄປນະລົກ ແຕ່ພຽງຈັບພຣະນາມ “ນາຣາຍະນະ” ກໍພົ້ນໃນທັນທີ

Verse 46

नात: परं कर्मनिबन्धकृन्तनं मुमुक्षतां तीर्थपदानुकीर्तनात् । न यत्पुन: कर्मसु सज्जते मनो रजस्तमोभ्यां कलिलं ततोऽन्यथा ॥ ४६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາພົ້ນຈາກພັນທະວັດຖຸ ຄວນຮັບເອົາວິທີການຂັບຂານແລະສັນລະເສີນ ພຣະນາມ ພຣະກຽດ ພຣະຮູບ ແລະພຣະລີລາຂອງພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ຜູ້ທີ່ບັນດາສະຖານສັກສິດທັງປວງສະຖິດຢູ່ທີ່ພຣະບາດ. ວິທີອື່ນໆ ເຊັ່ນ ການຊົດໃຊ້ບາບ ຄວາມຮູ້ແບບຄາດເດົາ ຫຼື ສະມາທິໂຢຄະ ບໍ່ໃຫ້ຜົນສົມບູນ ເພາະໃຈທີ່ຖືກຮຊັສ-ຕະມັສປົ່ນເປື້ອນ ຈະກັບໄປຕິດກຳອີກ

Verse 47

य एतं परमं गुह्यमितिहासमघापहम् । श‍ृणुयाच्छ्रद्धया युक्तो यश्च भक्त्यानुकीर्तयेत् ॥ ४७ ॥ न वै स नरकं याति नेक्षितो यमकिङ्करै: । यद्यप्यमङ्गलो मर्त्यो विष्णुलोके महीयते ॥ ४८ ॥

ເລື່ອງປະຫວັດອັນລຶກລັບສູງສຸດນີ້ມີພະລັງກຳຈັດບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາ ແລະຂັບຂານດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄປນະລົກ; ຍົມດູຕບໍ່ເຂົ້າໃກ້ແມ່ນແຕ່ຈະເບິ່ງ. ເມື່ອລະກາຍແລ້ວ ລາວກັບໄປວິສນຸໂລກ ແລະໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບດ້ວຍກຽດສັກສີ

Verse 48

य एतं परमं गुह्यमितिहासमघापहम् । श‍ृणुयाच्छ्रद्धया युक्तो यश्च भक्त्यानुकीर्तयेत् ॥ ४७ ॥ न वै स नरकं याति नेक्षितो यमकिङ्करै: । यद्यप्यमङ्गलो मर्त्यो विष्णुलोके महीयते ॥ ४८ ॥

ຜູ້ໃດຟັງປະຫວັດອັນລຶກລັບ ແລະລ້າງບາບນີ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຕົກນະລົກ; ທູດຂອງຍະມະຣາຊບໍ່ເຂົ້າໃກ້ແມ່ນແຕ່ເພື່ອເບິ່ງ. ແມ່ນວ່າຍັງມີຮ່າງກາຍ ແລະເຄີຍບາບ ແຕ່ເມື່ອລະຮ່າງແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບແລະບູຊາໃນວິສນຸໂລກ

Verse 49

म्रियमाणो हरेर्नाम गृणन् पुत्रोपचारितम् । अजामिलोऽप्यगाद्धाम किमुत श्रद्धया गृणन् ॥ ४९ ॥

ໃນຍາມໃກ້ຕາຍທ່າມກາງຄວາມທຸກ ອະຊາມິລາໄດ້ເອີ້ນນາມຂອງພຣະຫຣິ; ແມ່ນແຕ່ເອີ້ນລູກຊາຍ ກໍຍັງໄດ້ເຖິງພຣະທາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຈະສວດນາມສັກສິດດ້ວຍສັດທາ ແລະບໍ່ລົບຫຼູ່ ຈະສົງໄສຫຍັງວ່າຈະກັບສູ່ພຣະທາມ?