Adhyaya 16

Verse 1

श्रीबादरायणिरुवाच अथ देवऋषी राजन् सम्परेतं नृपात्मजम् । दर्शयित्वेति होवाच ज्ञातीनामनुशोचताम् ॥ १ ॥

ພຣະສຸກຄະເທວະ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ ປຣີກສິດ, ດ້ວຍອຳນາດລຶກລັບຂອງເພິ່ນ, ພຣະມະຫາລືສີ ນາຣົດ ໄດ້ນຳເອົາລູກຊາຍຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ ມາປະກົດຕໍ່ໜ້າພີ່ນ້ອງທີ່ກຳລັງໂສກເສົ້າ ແລະ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 2

श्रीनारद उवाच जीवात्मन् पश्य भद्रं ते मातरं पितरं च ते । सुहृदो बान्धवास्तप्ता: शुचा त्वत्कृतया भृशम् ॥ २ ॥

ພຣະນານົດ ມຸນີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ດວງວິນຍານ, ຂໍຄວາມໂຊກດີຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ. ຈົ່ງເບິ່ງພໍ່ ແລະ ແມ່ຂອງທ່ານ. ໝູ່ເພື່ອນ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງທັງໝົດຂອງທ່ານ ຕ່າງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ຍ້ອນການຈາກໄປຂອງທ່ານ.

Verse 3

कलेवरं स्वमाविश्य शेषमायु: सुहृद्‌वृत: । भुङ्‌क्ष्व भोगान् पितृप्रत्तानधितिष्ठ नृपासनम् ॥ ३ ॥

ຍ້ອນວ່າທ່ານເສຍຊີວິດກ່ອນໄວອັນຄວນ, ອາຍຸໄຂຂອງທ່ານຈຶ່ງຍັງເຫຼືອຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈົ່ງກັບເຂົ້າສູ່ຮ່າງກາຍຂອງທ່ານ ແລະ ໃຊ້ຊີວິດທີ່ເຫຼືອຢູ່ຢ່າງມີຄວາມສຸກ, ອ້ອມຮອບໄປດ້ວຍໝູ່ເພື່ອນ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງ. ຈົ່ງຮັບເອົາລາຊະບັນລັງ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີທັງໝົດທີ່ພໍ່ຂອງທ່ານມອບໃຫ້.

Verse 4

जीव उवाच कस्मिञ्जन्मन्यमी मह्यं पितरो मातरोऽभवन् । कर्मभिर्भ्राम्यमाणस्य देवतिर्यङ्‌नृयोनिषु ॥ ४ ॥

ດວງວິນຍານຕອບວ່າ: ຕາມຜົນແຫ່ງກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າວຽນວາຍຕາຍເກີດຈາກຮ່າງໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຮ່າງໜຶ່ງ, ບາງຄັ້ງເປັນເທວະດາ, ບາງຄັ້ງເປັນສັດ ແລະ ບາງຄັ້ງເປັນມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຊາດໃດທີ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນພໍ່ແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ? ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜເປັນພໍ່ແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ.

Verse 5

बन्धुज्ञात्यरिमध्यस्थमित्रोदासीनविद्विष: । सर्व एव हि सर्वेषां भवन्ति क्रमशो मिथ: ॥ ५ ॥

ໃນໂລກວັດຖຸນີ້, ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ທຸກຄົນຍ່ອມກາຍເປັນໝູ່ເພື່ອນ, ຍາດພີ່ນ້ອງ, ສັດຕູ, ຄົນກາງ ແລະ ຜູ້ວາງເສີຍຕໍ່ກັນແລະກັນ. ຄວາມສຳພັນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຍືນຍົງຖາວອນ.

Verse 6

यथा वस्तूनि पण्यानि हेमादीनि ततस्तत: । पर्यटन्ति नरेष्वेवं जीवो योनिषु कर्तृषु ॥ ६ ॥

ເຫມືອນຄຳ ແລະສິນຄ້າອື່ນໆ ທີ່ຖືກຍ້າຍໄປມາຕາມລຳດັບການຊື້ຂາຍ, ຊີວະກໍເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ ຈຶ່ງພະເດີນທ່ອງໄປທົ່ວຈັກກະວານ ຖືກນຳໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຮ່າງກາຍໃນຍົນີຫຼາກຫຼາຍ ໂດຍບິດາທີ່ປ່ຽນໄປເລື້ອຍໆ.

Verse 7

नित्यस्यार्थस्य सम्बन्धो ह्यनित्यो द‍ृश्यते नृषु । यावद्यस्य हि सम्बन्धो ममत्वं तावदेव हि ॥ ७ ॥

ຄວາມສຳພັນຂອງຊີວະອັນເປັນນິລັນດອນ ກັບສິ່ງທີ່ບໍ່ຖາວອນ ປາກົດໃນມະນຸດ; ຕາບໃດທີ່ຍັງມີຄວາມຜູກພັນ ຕາບນັ້ນຍັງມີຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ “ຂອງຂ້ອຍ”; ເມື່ອຄວາມຜູກພັນສິ້ນ ຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງກໍສິ້ນຕາມ.

Verse 8

एवं योनिगतो जीव: स नित्यो निरहङ्‌कृत: । यावद्यत्रोपलभ्येत तावत्स्वत्वं हि तस्य तत् ॥ ८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຊີວະທີ່ເຂົ້າໄປໃນຍົນີຕ່າງໆ ເປັນນິລັນດອນ ແລະແທ້ຈິງບໍ່ມີອະຫັງການ; ຕາບໃດທີ່ປາກົດໃນຮ່າງໃດ ກໍຍຶດຮ່າງນັ້ນວ່າ “ຂອງຂ້ອຍ”; ເມື່ອຮ່າງດັບ ຄວາມສຳພັນກໍສິ້ນ. ດັ່ງນັ້ນຢ່າເຂົ້າໄປພົວພັນກັບຄວາມຍິນດີແລະຄວາມໂສກອັນລວງ.

Verse 9

एष नित्योऽव्यय: सूक्ष्म एष सर्वाश्रय: स्वद‍ृक् । आत्ममायागुणैर्विश्वमात्मानं सृजते प्रभु: ॥ ९ ॥

ຊີວະນີ້ເປັນນິລັນດອນ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ລະອຽດຍິ່ງ ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຮ່າງກາຍທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ເຫັນດ້ວຍຕົນເອງ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກລະອຽດເກີນໄປ ຈຶ່ງຖືກກຸນຂອງອາດມະມາຍາຫຼອກລວງ ແລະສ້າງຮ່າງກາຍນານາໃຫ້ຕົນຕາມຄວາມປາດຖະໜາ.

Verse 10

न ह्यस्यास्ति प्रिय: कश्चिन्नाप्रिय: स्व: परोऽपि वा । एक: सर्वधियां द्रष्टा कर्तृणां गुणदोषयो: ॥ १० ॥

ສຳລັບຊີວະນີ້ ບໍ່ມີໃຜເປັນທີ່ຮັກ ຫຼືເປັນທີ່ຊັງ; ບໍ່ແບ່ງວ່າ “ຂອງຕົນ” ຫຼື “ຂອງຄົນອື່ນ”. ມັນເປັນໜຶ່ງດຽວ ເປັນແຕ່ຜູ້ເຫັນ ແລະເປັນພະຍານຕໍ່ຄຸນແລະໂທດຂອງຜູ້ກະທຳທັງຫຼາຍ.

Verse 11

नादत्त आत्मा हि गुणं न दोषं न क्रियाफलम् । उदासीनवदासीन: परावरद‍ृगीश्वर: ॥ ११ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ບໍ່ຍອມຮັບຄຸນສົມບັດ, ຂໍ້ບົກພ່ອງ ຫຼື ຜົນຂອງການກະທຳ. ພຣະອົງວາງຕົວເປັນກາງ ແລະ ເປັນພະຍານແຫ່ງເຫດແລະຜົນ.

Verse 12

श्रीबादरायणिरुवाच इत्युदीर्य गतो जीवो ज्ञातयस्तस्य ते तदा । विस्मिता मुमुचु: शोकं छित्त्वात्मस्‍नेहश‍ृङ्खलाम् ॥ १२ ॥

ທ່ານ ສຸກກະເທວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອດວງວິນຍານນັ້ນເວົ້າແບບນີ້ແລ້ວຈາກໄປ, ຈິຕຣະເກຕຸ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງຕ່າງກໍປະຫຼາດໃຈ. ພວກເຂົາຕັດສາຍໃຍແຫ່ງຄວາມຮັກ ແລະ ປະຖິ້ມຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 13

निर्हृत्य ज्ञातयो ज्ञातेर्देहं कृत्वोचिता: क्रिया: । तत्यजुर्दुस्त्यजं स्‍नेहं शोकमोहभयार्तिदम् ॥ १३ ॥

ຫຼັງຈາກຍາດພີ່ນ້ອງໄດ້ປະກອບພິທີສົບຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍປະຖິ້ມຄວາມຮັກທີ່ນຳໄປສູ່ພາບລວງຕາ, ຄວາມໂສກເສົ້າ, ຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມເຈັບປວດ.

Verse 14

बालघ्‍न्यो व्रीडितास्तत्र बालहत्याहतप्रभा: । बालहत्याव्रतं चेरुर्ब्राह्मणैर्यन्निरूपितम् । यमुनायां महाराज स्मरन्त्यो द्विजभाषितम् ॥ १४ ॥

ບັນດາລາຊິນີຜູ້ຂ້າເດັກນ້ອຍຕ່າງກໍມີຄວາມລະອາຍໃຈ ແລະ ສູນເສຍລັດສະໝີກາຍ. ຕາມຄຳແນະນຳຂອງພຣາມ, ພວກນາງໄດ້ໄປທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ຍະມຸນາ ເພື່ອໄຖ່ບາບ.

Verse 15

स इत्थं प्रतिबुद्धात्मा चित्रकेतुर्द्विजोक्तिभि: । गृहान्धकूपान्निष्क्रान्त: सर:पङ्कादिव द्विप: ॥ १५ ॥

ດ້ວຍການຮູ້ແຈ້ງຈາກຄຳສອນຂອງພຣາມ, ພຣະເຈົ້າຈິຕຣະເກຕຸ ໄດ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກບໍ່ນ້ຳມືດແຫ່ງຊີວິດຄອບຄົວ ປຽບເໝືອນຊ້າງທີ່ຫຼຸດພົ້ນຈາກຕົມ.

Verse 16

कालिन्द्यां विधिवत् स्‍नात्वा कृतपुण्यजलक्रिय: । मौनेन संयतप्राणो ब्रह्मपुत्राववन्दत ॥ १६ ॥

ພະຣາຊາໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳກາລິນດີ (ຢະມຸນາ) ຕາມພິທີ ແລະຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະທັງຫຼາຍ। ຈາກນັ້ນທ່ານຮັກສາຄວາມສງົບ ຄວບຄຸມອິນທຣີແລະໃຈ ແລ້ວນ້ອມກາບບຸດຂອງພຣະພຣົມ ຄື ອັງກິຣາ ແລະ ນາຣະດ।

Verse 17

अथ तस्मै प्रपन्नाय भक्ताय प्रयतात्मने । भगवान्नारद: प्रीतो विद्यामेतामुवाच ह ॥ १७ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະນາຣະດະຜູ້ເປັນພະພຣະອົງ ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຈິຕຣະເກຕຸ ຜູ້ເປັນພັກຕະ ແລະຜູ້ມອບຕົນ ຈຶ່ງກ່າວສອນວິທະຍາອັນທິບພະນີ້ໃຫ້ເຂົາ

Verse 18

ॐ नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय धीमहि । प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नम: सङ्कर्षणाय च ॥ १८ ॥ नमो विज्ञानमात्राय परमानन्दमूर्तये । आत्मारामाय शान्ताय निवृत्तद्वैतद‍ृष्टये ॥ १९ ॥

ໂອມ ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພຣະອົງ ວາສຸເທວະ ແລະຂ້ານ້ອຍພິຈາລະນາພຣະອົງ ນົບນ້ອມແດ່ ປຣັດຍຸມນະ, ອະນິຣຸດທະ ແລະ ສັງກະຣະຊະນະ ດ້ວຍ ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນປັນຍາບໍລິສຸດລ້ວນ ເປັນຮູບແຫ່ງອານັນດະສູງສຸດ ຜູ້ພໍໃຈໃນຕົນ ສງົບຢ່າງຍິ່ງ ແລະພົ້ນຈາກທັດສະນະສອງພາກ

Verse 19

ॐ नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय धीमहि । प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नम: सङ्कर्षणाय च ॥ १८ ॥ नमो विज्ञानमात्राय परमानन्दमूर्तये । आत्मारामाय शान्ताय निवृत्तद्वैतद‍ृष्टये ॥ १९ ॥

ໂອມ ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພຣະອົງ ວາສຸເທວະ ແລະຂ້ານ້ອຍພິຈາລະນາພຣະອົງ ນົບນ້ອມແດ່ ປຣັດຍຸມນະ, ອະນິຣຸດທະ ແລະ ສັງກະຣະຊະນະ ດ້ວຍ ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນປັນຍາບໍລິສຸດລ້ວນ ເປັນຮູບແຫ່ງອານັນດະສູງສຸດ ຜູ້ພໍໃຈໃນຕົນ ສງົບຢ່າງຍິ່ງ ແລະພົ້ນຈາກທັດສະນະສອງພາກ

Verse 20

आत्मानन्दानुभूत्यैव न्यस्तशक्त्यूर्मये नम: । हृषीकेशाय महते नमस्तेऽनन्तमूर्तये ॥ २० ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ໂດຍການປະຈັກອານັນດະໃນພຣະອົງເອງ ພຣະອົງຢູ່ເຫນືອຄື້ນຄືນຂອງທໍາມະຊາດວັດຖຸ; ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ຫຣິສີເກສະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນອະນັນຕະ

Verse 21

वचस्युपरतेऽप्राप्य य एको मनसा सह । अनामरूपश्चिन्मात्र: सोऽव्यान्न: सदसत्पर: ॥ २१ ॥

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດນັ້ນ ຄໍາເວົ້າແລະໃຈຂອງສັດຜູກພັນບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ; ພຣະອົງເກີນນາມ‑ຮູບ ເປັນຈິດວິນຍານລ້ວນ ແລະເກີນມີ‑ບໍ່ມີ; ຂໍພຣະອົງຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ.

Verse 22

यस्मिन्निदं यतश्चेदं तिष्ठत्यप्येति जायते । मृण्मयेष्विव मृज्जातिस्तस्मै ते ब्रह्मणे नम: ॥ २२ ॥

ໂລກນີ້ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະອົງ ແລະລະລາຍກັບເຂົ້າພຣະອົງ; ເຫມືອນພາຊະນະດິນເກີດຈາກດິນແລະກັບເປັນດິນ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພຣະຫມັນນັ້ນ.

Verse 23

यन्न स्पृशन्ति न विदुर्मनोबुद्धीन्द्रियासव: । अन्तर्बहिश्च विततं व्योमवत्तन्नतोऽस्म्यहम् ॥ २३ ॥

ພຣະອົງແຜ່ຊາຍທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກເຫມືອນຟ້າ ແຕ່ໃຈ ປັນຍາ ອິນທຣີ ແລະພະລັງຊີວິດ ບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງຫຼືຮູ້ຈັກພຣະອົງໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 24

देहेन्द्रियप्राणमनोधियोऽमी यदंशविद्धा: प्रचरन्ति कर्मसु । नैवान्यदा लौहमिवाप्रतप्तं स्थानेषु तद् द्रष्ट्रपदेशमेति ॥ २४ ॥

ເຫມືອນເຫຼັກເມື່ອສຳພັດໄຟຈົນແດງຮ້ອນຈຶ່ງມີອຳນາດເຜົາ, ກາຍ ອິນທຣີ ລົມຊີວິດ ໃຈ ແລະປັນຍາ ທີ່ເປັນວັດຖຸໂດຍຕົນ ຈຶ່ງເຮັດກິດໄດ້ເມື່ອໄດ້ຮັບປະກາຍຈິດສຳນຶກຈາກພຣະເຈົ້າ; ບໍ່ມີພຣະກະລຸນານັ້ນກໍບໍ່ອາດເຮັດໄດ້.

Verse 25

ॐ नमो भगवते महापुरुषाय महानुभावाय महाविभूतिपतये सकलसात्वतपरिवृढनिकर करकमलकुड्‌मलोपलालितचरणारविन्दयुगल परमपरमेष्ठिन्नमस्ते ॥ २५ ॥

ໂອມ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ມະຫາບຸຣຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເຈົ້າແຫ່ງວິພູຕິອັນຍິ່ງ. ພຣະບາດດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະອົງ ຖືກບໍລິການແລະນວດໂດຍຫມູ່ພະຄະຕະສາຕະວະຕະຜູ້ປະເສີດ ດ້ວຍມືດຸດກຸດມະນົມດອກບົວ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສູງສຸດຢ່າງຍິ່ງ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍບັງຄົມ.

Verse 26

श्रीशुक उवाच भक्तायैतां प्रपन्नाय विद्यामादिश्य नारद: । ययावङ्गिरसा साकं धाम स्वायम्भुवं प्रभो ॥ २६ ॥

ສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ—ເນື່ອງຈາກຈິດຣະເກຕຸເປັນພັກຕະຜູ້ຍອມຈໍານົນຢ່າງສົມບູນ ນາຣະດະມຸນີຈຶ່ງສອນວິທະຍາ/ບົດອະທິຖານນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ໂອ ປະຣີກຊິດ! ຕໍ່ມາ ນາຣະດະກັບມະຫາຣິຊິ ອັງກິຣາ ໄດ້ໄປຍັງສະວາຍັມພູວະທາມ ຄື ພຣະຫມະໂລກ.

Verse 27

चित्रकेतुस्तु तां विद्यां यथा नारदभाषिताम् । धारयामास सप्ताहमब्भक्ष: सुसमाहित: ॥ २७ ॥

ຈິດຣະເກຕຸໄດ້ຖືວິທະຍານັ້ນຕາມທີ່ນາຣະດະກ່າວ ໂດຍອົດອາຫານ ແລະດື່ມແຕ່ນ້ຳ; ຕະຫຼອດເຈັດວັນ ລາວສວດຈະປະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງດ້ວຍສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 28

तत: स सप्तरात्रान्ते विद्यया धार्यमाणया । विद्याधराधिपत्यं च लेभेऽप्रतिहतं नृप ॥ २८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາປະຣີກຊິດ! ເມື່ອຄົບເຈັດຄືນ ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງວິທະຍາທີ່ຖືປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຈິດຣະເກຕຸໄດ້ຮັບອຳນາດປົກຄອງໂລກວິທະຍາທອນຢ່າງບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ.

Verse 29

तत: कतिपयाहोभिर्विद्ययेद्धमनोगति: । जगाम देवदेवस्य शेषस्य चरणान्तिकम् ॥ २९ ॥

ຕໍ່ມາໃນບໍ່ກີ່ມື້ ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງວິທະຍານັ້ນ ຈິດໃຈຂອງລາວຍິ່ງສະຫວ່າງໄສ ແລະລາວໄດ້ເຂົ້າເຖິງທີ່ພຶ່ງພາຢູ່ທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງເສສະ (ອະນັນຕະເທວະ) ເທວະເຫນືອເທວະ.

Verse 30

मृणालगौरं शितिवाससं स्फुरत्- किरीटकेयूरकटित्रकङ्कणम् । प्रसन्नवक्त्रारुणलोचनं वृतं ददर्श सिद्धेश्वरमण्डलै: प्रभुम् ॥ ३० ॥

ເມື່ອເຖິງທີ່ພຶ່ງພາຂອງພຣະເສສະ ຈິດຣະເກຕຸໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຂາວດຸດເສັ້ນໃຍກ້ານບົວ ນຸ່ງຜ້າສີຟ້າອ່ອນ ປະດັບດ້ວຍມົງກຸດ ປອກແຂນ ສາຍຄາດແອວ ແລະກຳໄລທີ່ສ່ອງປະກາຍ. ພຣະພັກຕຣ໌ຍິ້ມປະສານ ດວງເນດສີແດງເຮືອງ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ສິດທະຜູ້ສູງສົ່ງ ເຊັ່ນ ສະນັດກຸມາຣະ.

Verse 31

तद्दर्शनध्वस्तसमस्तकिल्बिष: स्वस्थामलान्त:करणोऽभ्ययान्मुनि: । प्रवृद्धभक्त्या प्रणयाश्रुलोचन: प्रहृष्टरोमानमदादिपुरुषम् ॥ ३१ ॥

ເມື່ອມະຫາຣາຊາ ຈິຕຣະເກຕຸ ໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ມົນທິນທາງວັດຖຸທັງໝົດກໍຖືກຊຳລະ ແລະລາວຕັ້ງຢູ່ໃນຈິດສຳນຶກກຣິດສະນາດັ້ງເດີມຢ່າງບໍລິສຸດ. ລາວນິ່ງງຽບແລະສຸພາບຂຶ້ນ; ດ້ວຍຄວາມຮັກ ນ້ຳຕາໄຫຼ ແລະຂົນລຸກ. ດ້ວຍພັກຕິແລະຄວາມຮັກລຶກຊຶ້ງ ລາວກໍກາບນະມັດສະການຕໍ່ອາທິບຸຣຸດ ພຣະບຸກຄົນດັ້ງເດີມແຫ່ງພຣະເຈົ້າ

Verse 32

स उत्तमश्लोकपदाब्जविष्टरं प्रेमाश्रुलेशैरुपमेहयन्मुहु: । प्रेमोपरुद्धाखिलवर्णनिर्गमो नैवाशकत्तं प्रसमीडितुं चिरम् ॥ ३२ ॥

ດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມຮັກ ຈິຕຣະເກຕຸ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊຸ່ມຊື້ນຊ້ຳໆ ບ່ອນພັກພິງແຫ່ງດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອຸຕຕະມະສະໂລກະ. ເນື່ອງຈາກສຽງຖືກກັ້ນໂດຍຄວາມປິຕິແຫ່ງປຣີມາ ລາວຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ແມ່ນແຕ່ອັກສອນດຽວ ເພື່ອຖວາຍຄຳສັນລະເສີນໄດ້ເປັນເວລາດົນ

Verse 33

तत: समाधाय मनो मनीषया बभाष एतत्प्रतिलब्धवागसौ । नियम्य सर्वेन्द्रियबाह्यवर्तनं जगद्गुरुं सात्वतशास्त्रविग्रहम् ॥ ३३ ॥

ຕໍ່ມາ ລາວໃຊ້ປັນຍາຄວບຄຸມຈິດໃຫ້ຕັ້ງມັ່ນ ແລະຫ້າມປະສາດສຳຜັດຈາກກິດຈະກຳພາຍນອກ ຈຶ່ງໄດ້ຄຳພູດອັນເໝາະສົມກັບຄືນມາ. ແລ້ວລາວເລີ່ມຖວາຍຄຳອະທິຖານແດ່ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຄູຂອງສັບພະໂລກ ແລະເປັນຮູບທຳມະຂອງຄຳພີສາດວະຕະ

Verse 34

चित्रकेतुरुवाच अजित जित: सममतिभि: साधुभिर्भवान् जितात्मभिर्भवता । विजितास्तेऽपि च भजता- मकामात्मनां य आत्मदोऽतिकरुण: ॥ ३४ ॥

ຈິຕຣະເກຕຸ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ອະຈິຕະ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ! ແມ່ນແທ້ວ່າບໍ່ມີໃຜຊະນະພຣະອົງໄດ້ ແຕ່ພຣະອົງກັບຖືກຊະນະໂດຍສາທຸຜູ້ມີໃຈເທົ່າທຽມ ແລະຜູ້ຄວບຄຸມຈິດກັບປະສາດສຳຜັດ. ເພາະພຣະອົງມີຄວາມເມດຕາໂດຍບໍ່ມີເຫດຕໍ່ຜູ້ບັກຕິທີ່ບໍ່ປາຖະໜາຜົນວັດຖຸ; ພຣະອົງປະທານພຣະອົງເອງໃຫ້ເຂົາ ເພາະສະນັ້ນເຂົາຈຶ່ງວຽງພຣະອົງໄວ້ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມຮັກບັກຕິ”

Verse 35

तव विभव: खलु भगवन् जगदुदयस्थितिलयादीनि । विश्वसृजस्तेꣷशांशा स्तत्र मृषा स्पर्धन्ति पृथगभिमत्या ॥ ३५ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວານ! ຈັກກະວານນີ້ ແລະການເກີດຂຶ້ນ ການດຳລົງຢູ່ ແລະການສະລາຍ ລ້ວນແຕ່ເປັນພຣະວິພະວະຂອງພຣະອົງ. ພຣະພຣະຫມາ ແລະຜູ້ສ້າງອື່ນໆ ກໍເປັນແຕ່ສ່ວນນ້ອຍຂອງສ່ວນນ້ອຍແຫ່ງພຣະອົງ; ອຳນາດສ້າງອັນຈຳກັດຂອງເຂົາບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນອີສະວະຣະ. ການຖືຕົນວ່າເປັນເຈົ້າແຍກຕ່າງຫາກ ເປັນແຕ່ຄວາມຍິ່ງທີ່ລວງຕາ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ

Verse 36

परमाणुपरममहतो- स्त्वमाद्यन्तान्तरवर्ती त्रयविधुर: । आदावन्तेऽपि च सत्त्वानां यद् ध्रुवं तदेवान्तरालेऽपि ॥ ३६ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຈາກອະນຸພາກນ້ອຍສຸດເຖິງຈັກກະວານອັນໃຫຍ່ ພຣະອົງສະຖິດໃນຕົ້ນ ກາງ ແລະ ທ້າຍຂອງທຸກສິ່ງ; ແຕ່ພຣະອົງເປັນນິລັນດອນ ໄຮ້ຕົ້ນໄຮ້ທ້າຍ, ແມ່ນແຕ່ເມື່ອບໍ່ມີການສ້າງ ພຣະອົງຍັງເປັນພະລັງດັ່ງເດີມ

Verse 37

क्षित्यादिभिरेष किलावृत: सप्तभिर्दशगुणोत्तरैरण्डकोश: । यत्र पतत्यणुकल्प: सहाण्डकोटिकोटिभिस्तदनन्त: ॥ ३७ ॥

ຈັກກະວານແຕ່ລະແຫ່ງຖືກຫຸ້ມດ້ວຍ 7 ຊັ້ນ—ດິນ ນ້ຳ ໄຟ ລົມ ອາກາດທາດ ມະຫັດຕັດຕະວະ ແລະ ອະຫັງການ—ແຕ່ລະຊັ້ນໃຫຍ່ກວ່າຊັ້ນກ່ອນ 10 ເທົ່າ. ຈັກກະວານນັບບໍ່ຖ້ວນເຄື່ອນໄຫວໃນພຣະອົງດຸດອະນຸ; ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ອະນັນຕະ’

Verse 38

विषयतृषो नरपशवो य उपासते विभूतीर्न परं त्वाम् । तेषामाशिष ईश तदनु विनश्यन्ति यथा राजकुलम् ॥ ३८ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ຫິວຫາກາມຄຸນ ດຸດສັດໃນຮ່າງມະນຸດ ບູຊາເທວະດາຕ່າງໆ ແລະສິລິລາດນ້ອຍໆ ບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະອົງ. ພອນທີ່ໄດ້ກໍສູນໄປເມື່ອໂລກທັງປວງພິນາດ ເຫມືອນກຽດຂອງຕະກູນກະສັດເມື່ອກະສັດສູນອຳນາດ

Verse 39

कामधियस्त्वयि रचिता न परम रोहन्ति यथा करम्भबीजानि । ज्ञानात्मन्यगुणमये गुणगणतोऽस्य द्वन्द्वजालानि ॥ ३९ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ! ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນຄວາມປາຖະໜາທາງວັດຖຸ ຖ້າບູຊາພຣະອົງ—ແຫຼ່ງແຫ່ງປັນຍາ ແລະຢູ່ເໜືອກຸນ—ກໍບໍ່ຕົກຢູ່ໃນການເກີດໃໝ່ ເຫມືອນເມັດທີ່ຄົ້ວແລ້ວບໍ່ງອກ. ເຄືອຂ່າຍແຫ່ງຄູ່ຕົວຕົນເກີດຈາກກຸນ ແຕ່ຖືກຕັດຂາດດ້ວຍການຄົບຫາພຣະອົງໃນພາວະເໜືອໂລກ

Verse 40

जितमजित तदा भवता यदाह भागवतं धर्ममनवद्यम् । निष्किञ्चना ये मुनय आत्मारामा यमुपासतेऽपवर्गाय ॥ ४० ॥

ໂອ ຜູ້ບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້! ເມື່ອພຣະອົງຕັດສອນ «ພາຄະວະຕະ-ທັມມະ» ອັນບໍລິສຸດ ນັ້ນແມ່ນຊັຍຊະນະຂອງພຣະອົງ. ມຸນີຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາວັດຖຸ ແລະພໍໃຈໃນອາຕະມັນ ເຊັ່ນກຸມາຣະ ບູຊາພຣະອົງເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ໂດຍຮັບພາຄະວະຕະ-ທັມມະເປັນທາງໄປສູ່ພຣະບາດດອກບົວ

Verse 41

विषममतिर्न यत्र नृणां त्वमहमिति मम तवेति च यदन्यत्र । विषमधिया रचितो य: स ह्यविशुद्ध: क्षयिष्णुरधर्मबहुल: ॥ ४१ ॥

ທຳທີ່ມີຄວາມຄິດຂັດແຍ້ງ “ເຈົ້າ-ຂ້ອຍ” ແລະ “ຂອງຂ້ອຍ-ຂອງເຈົ້າ” ບໍ່ແມ່ນທຳອັນບໍລິສຸດ। ທາງທີ່ເກີດຈາກຣະຈັສ-ຕະມັສ ບໍ່ຍືນຍົງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍອະທຳ; ແຕ່ພາກະວະຕະທຳເຮັດໃຫ້ຜູ້ພັກດີມີຈິດສຳນຶກກຣິດສະນະ ວ່າ “ພວກເຮົາເປັນຂອງກຣິດສະນະ ແລະກຣິດສະນະເປັນຂອງພວກເຮົາ”

Verse 42

क: क्षेमो निजपरयो: कियान्वार्थ: स्वपरद्रुहा धर्मेण । स्वद्रोहात्तव कोप: परसम्पीडया च तथाधर्म: ॥ ४२ ॥

ທຳໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດອິດສາຕໍ່ຕົນເອງແລະຜູ້ອື່ນ ຈະເປັນປະໂຫຍດໄດ້ແນວໃດ? ມີມົງຄຸນຫຍັງ ແລະໄດ້ຫຍັງແທ້? ດ້ວຍການທຳຮ້າຍຕົນເອງແລະເບຍດບຽນຜູ້ອື່ນ ຍ່ອມປຸກໂທສະຂອງພຣະອົງ ແລະເປັນອະທຳ

Verse 43

न व्यभिचरति तवेक्षा यया ह्यभिहितो भागवतो धर्म: । स्थिरचरसत्त्वकदम्बे- ष्वपृथग्धियो यमुपासते त्वार्या: ॥ ४३ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ທັດສະນະຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເບື້ອນຈາກເປົ້າໝາຍສູງສຸດ; ດ້ວຍທັດສະນະນັ້ນແຫຼະ ພາກະວະຕະທຳຖືກສອນ. ຜູ້ທີ່ເຫັນສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເທົ່າທຽມ ບໍ່ແບ່ງສູງຕ່ຳ ເອີ້ນວ່າ “ອາຣະຍະ”; ອາຣະຍະເຫຼົ່ານັ້ນນະມັດສະການພຣະອົງ ຜູ້ເປັນບຸກຄົນສູງສຸດ

Verse 44

न हि भगवन्नघटितमिदं त्वद्दर्शनान्नृणामखिलपापक्षय: । यन्नाम सकृच्छ्रवणात् पुक्कशोऽपि विमुच्यते संसारात् ॥ ४४ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວານ ການທີ່ມະນຸດຈະສິ້ນບາບທັງປວງໂດຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ເພີຍແຕ່ໄດ້ຍິນນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງຄັ້ງດຽວ ແມ່ນແຕ່ພຸກກະສະ (ຈັນດາລ) ກໍພົ້ນຈາກສັງສານ; ແລ້ວໃຜຈະບໍ່ບໍລິສຸດເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ?

Verse 45

अथ भगवन् वयमधुना त्वदवलोकपरिमृष्टाशयमला: । सुरऋषिणा यत्कथितं तावकेन कथमन्यथा भवति ॥ ४५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວານ ບັດນີ້ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ມົນທິນໃນໃຈຂອງພວກເຮົາກໍຖືກຊຳລະແລ້ວ. ສິ່ງທີ່ເທວະຣິສີ ນາຣະດະ ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບພຣະອົງ ຈະເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້ແນວໃດ? ຄືວ່າ ໂດຍຜົນແຫ່ງການອົບຮົມຂອງນາຣະດະ ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະຂອງພຣະອົງໂດຍກົງ

Verse 46

विदितमनन्त समस्तं तव जगदात्मनो जनैरिहाचरितम् । विज्ञाप्यं परमगुरो: कियदिव सवितुरिव खद्योतै: ॥ ४६ ॥

ໂອ້ ພຣະພະຄະວານອະນັນຕະ ຜູ້ເປັນອາດມັນແຫ່ງຈັກກະວານ, ການກະທຳທັງປວງຂອງສັດໂລກໃນໂລກນີ້ ພຣະອົງຮູ້ທັງໝົດ. ໂອ້ ພຣະຄູສູງສຸດ, ຕໍ່ໜ້າດວງອາທິດ ແສງຫິ່ງຫ້ອຍຈະເຜີຍຫຍັງໄດ້? ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຫຍັງໄດ້

Verse 47

नमस्तुभ्यं भगवते सकलजगत्स्थितिलयोदयेशाय । दुरवसितात्मगतये कुयोगिनां भिदा परमहंसाय ॥ ४७ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນອົງເຈົ້າແຫ່ງການເກີດ, ການດຳລົງ, ແລະການດັບສູນຂອງຈັກກະວານ. ຄຸໂຢກີຜູ້ເຫັນແຕ່ຄວາມແຍກບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈສະຖານະທີ່ແທ້ຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງແມ່ນປະຣະມະຫັງສາ ບໍລິສຸດສູງສຸດ ແລະຄົບຖ້ວນດ້ວຍໄອສະວະຣະຍະຫົກ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບນົບນ້ອມ

Verse 48

यं वै श्वसन्तमनु विश्वसृज: श्वसन्ति यं चेकितानमनु चित्तय उच्चकन्ति । भूमण्डलं सर्षपायति यस्य मूर्ध्नि तस्मै नमो भगवतेऽस्तु सहस्रमूर्ध्ने ॥ ४८ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ຕາມພຣະລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະອົງ ພຣະພຣະຫມາ, ອິນທຣາ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຈັກກະວານອື່ນໆ ຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວໃນກິດຂອງຕົນ; ຕາມການຮັບຮູ້ຂອງພຣະອົງ ຈິດແລະອິນທຣີຍະຈຶ່ງຮັບຮູ້. ຈັກກະວານທັງປວງຢູ່ເທິງພຣະເສຍຣຂອງພຣະອົງດຸດເມັດມັດສະຕາດ; ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານຜູ້ມີພັນເສຍຣ

Verse 49

श्रीशुक उवाच संस्तुतो भगवानेवमनन्तस्तमभाषत । विद्याधरपतिं प्रीतश्चित्रकेतुं कुरूद्वह ॥ ४९ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ພຣະອະນັນຕະເທວ ພຣະພະຄະວານ ພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນຂອງຈິດຣະເກຕຸ ກະສັດແຫ່ງວິທະຍາທອນ ແລ້ວຈຶ່ງຕອບລາວດັ່ງນີ້, ໂອ້ ປະຣີກຊິດ ຜູ້ດີເລີດໃນວົງກຸຣຸ

Verse 50

श्रीभगवानुवाच यन्नारदाङ्गिरोभ्यां ते व्याहृतं मेऽनुशासनम् । संसिद्धोऽसि तया राजन् विद्यया दर्शनाच्च मे ॥ ५० ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ໂອ້ ກະສັດ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ຮັບເອົາຄຳສອນກ່ຽວກັບເຮົາ ທີ່ນາຣະດະ ແລະ ອັງກິຣາ ໄດ້ກ່າວໄວ້, ເຈົ້າຈຶ່ງສຳເລັດສົມບູນດ້ວຍວິຊານັ້ນ. ແລະເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຮົາຕໍ່ໜ້າ, ບັດນີ້ເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ສົມບູນຢ່າງແທ້ຈິງ

Verse 51

अहं वै सर्वभूतानि भूतात्मा भूतभावन: । शब्दब्रह्म परं ब्रह्म ममोभे शाश्वती तनू ॥ ५१ ॥

ເຮົາແມ່ນອາດມັນຂອງສັດທັງປວງ ທັງເຄື່ອນແລະບໍ່ເຄື່ອນ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ເກີດພວກເຂົາ. ເຮົາແມ່ນສັບດະ-ພຣະຫມັນ (ເຊັ່ນ ໂອມ) ແລະເປັນປະຣະພຣະຫມັນ; ທັງສອງແມ່ນຮູບນິລັນດອນອັນເຫນືອວັດຖຸຂອງເຮົາ.

Verse 52

लोके विततमात्मानं लोकं चात्मनि सन्ततम् । उभयं च मया व्याप्तं मयि चैवोभयं कृतम् ॥ ५२ ॥

ຈິດວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ ຂະຫຍາຍຕົນໃນໂລກ ແລະເຫັນຕົນເປັນຜູ້ເສວ; ໂລກກໍຂະຫຍາຍໃນຕົນເປັນສິ່ງໃຫ້ເສວ. ແຕ່ທັງສອງແມ່ນພະລັງຂອງເຮົາ; ເຮົາແຜ່ຊຶມໃນທັງສອງ ແລະທັງສອງພຶ່ງພາເຮົາ.

Verse 53

यथा सुषुप्त: पुरुषो विश्वं पश्यति चात्मनि । आत्मानमेकदेशस्थं मन्यते स्वप्न उत्थित: ॥ ५३ ॥ एवं जागरणादीनि जीवस्थानानि चात्मन: । मायामात्राणि विज्ञाय तद् द्रष्टारं परं स्मरेत् ॥ ५४ ॥

ເຫມືອນຄົນຢູ່ໃນຫຼັບລຶກ ເຫັນພູ ແມ່ນ້ຳ ແມ່ນກະທັ້ງຈັກກະວານຢູ່ໃນຕົນ ແລະເມື່ອຕື່ນຈາກຝັນກໍເຫັນຕົນນອນຢູ່ບ່ອນດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ພາວະຕື່ນ-ຝັນ-ຫຼັບລຶກ ເປັນແຕ່ມາຍາ; ຈົ່ງລະລຶກພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເປັນພະຍານເຫນືອພາວະເຫຼົ່ານັ້ນເສມອ

Verse 54

यथा सुषुप्त: पुरुषो विश्वं पश्यति चात्मनि । आत्मानमेकदेशस्थं मन्यते स्वप्न उत्थित: ॥ ५३ ॥ एवं जागरणादीनि जीवस्थानानि चात्मन: । मायामात्राणि विज्ञाय तद् द्रष्टारं परं स्मरेत् ॥ ५४ ॥

ເຫມືອນຄົນຢູ່ໃນຫຼັບລຶກ ເຫັນພູ ແມ່ນ້ຳ ແມ່ນກະທັ້ງຈັກກະວານຢູ່ໃນຕົນ ແລະເມື່ອຕື່ນຈາກຝັນກໍເຫັນຕົນນອນຢູ່ບ່ອນດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ພາວະຕື່ນ-ຝັນ-ຫຼັບລຶກ ເປັນແຕ່ມາຍາ; ຈົ່ງລະລຶກພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເປັນພະຍານເຫນືອພາວະເຫຼົ່ານັ້ນເສມອ

Verse 55

येन प्रसुप्त: पुरुष: स्वापं वेदात्मनस्तदा । सुखं च निर्गुणं ब्रह्म तमात्मानमवेहि माम् ॥ ५५ ॥

ໂດຍຜູ້ໃດ ຄົນທີ່ນອນຫຼັບຈຶ່ງຮູ້ສະພາບແຫ່ງຝັນຂອງຕົນ ແລະຮູ້ສຸກນິຣຄຸນະທີ່ເຫນືອກິດຂອງອິນທຣີ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ປະຣະພຣະຫມັນ ແລະປະຣະມາດມັນຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວໄປນັ້ນ ແມ່ນເຮົາ

Verse 56

उभयं स्मरत: पुंस: प्रस्वापप्रतिबोधयो: । अन्वेति व्यतिरिच्येत तज्ज्ञानं ब्रह्म तत्परम् ॥ ५६ ॥

ໃນພາວະຝັນແລະຕື່ນ ຜູ້ຮູ້ພາຍໃນຕິດຕາມປະສົບການນັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນພະຍານບໍ່ຕິດພັນ. ຈິດພະຍານນັ້ນແມ່ນປຣະພຣະຫມ; ຜູ້ຮູ້ຄົງເດີມທັງສອງພາວະ.

Verse 57

यदेतद्विस्मृतं पुंसो मद्भ‍ावं भिन्नमात्मन: । तत: संसार एतस्य देहाद्देहो मृतेर्मृति: ॥ ५७ ॥

ເມື່ອສັດມີຊີວິດລືມຄວາມເປັນໜຶ່ງກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນຄວາມນິລັນດອນ ຄວາມຮູ້ ແລະອານັນທ ແລ້ວເຫັນຕົນແຍກຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ວັດສົງສານຈຶ່ງເລີ່ມ—ຈາກກາຍໜຶ່ງໄປອີກກາຍໜຶ່ງ ຈາກຄວາມຕາຍໜຶ່ງໄປອີກຄວາມຕາຍ.

Verse 58

लब्ध्वेह मानुषीं योनिं ज्ञानविज्ञानसम्भवाम् । आत्मानं यो न बुद्ध्येत न क्‍वचित्क्षेममाप्नुयात् ॥ ५८ ॥

ແມ່ນໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດ ອັນເໝາະແກ່ການເກີດຂຶ້ນຂອງຍານ ແລະວິຍານ ແຕ່ຜູ້ໃດບໍ່ຮູ້ຈັກອາດມັນຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດໄດ້ຮັບຄວາມເກສົມສູງສຸດໃນທີ່ໃດໆ.

Verse 59

स्मृत्वेहायां परिक्लेशं तत: फलविपर्ययम् । अभयं चाप्यनीहायां सङ्कल्पाद्विरमेत्कवि: ॥ ५९ ॥

ເມື່ອລະລຶກເຖິງຄວາມທຸກຫນັກໃນການກະທຳທີ່ຫວັງຜົນ ແລະການໄດ້ຜົນກັບກັນຈາກທີ່ປາດຖະໜາ; ພ້ອມຮູ້ວ່າໃນພັກຕິທີ່ບໍ່ຫວັງຜົນມີອະພະຍ (ບໍ່ຢ້ານ) —ບັນດິດພຶງລະສັງກັນປະແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາ.

Verse 60

सुखाय दु:खमोक्षाय कुर्वाते दम्पती क्रिया: । ततोऽनिवृत्तिरप्राप्तिर्दु:खस्य च सुखस्य च ॥ ६० ॥

ເປັນຜົວເມຍ ຊາຍແລະຍິງຮ່ວມກັນວາງແຜນເຮັດກິດຫຼາຍຢ່າງເພື່ອໄດ້ສຸກ ແລະຫຼຸດທຸກ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກ ກິດນັ້ນບໍ່ໃຫ້ສຸກ ແລະບໍ່ຫຼຸດທຸກ—ກັບກາຍເປັນເຫດໃຫ້ທຸກໃຫຍ່.

Verse 61

एवं विपर्ययं बुद्ध्वा नृणां विज्ञाभिमानिनाम् । आत्मनश्च गतिं सूक्ष्मां स्थानत्रयविलक्षणाम् ॥ ६१ ॥ द‍ृष्टश्रुताभिर्मात्राभिर्निर्मुक्त: स्वेन तेजसा । ज्ञानविज्ञानसन्तृप्तो मद्भ‍क्त: पुरुषो भवेत् ॥ ६२ ॥

ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ການກະທຳຂອງຜູ້ທີ່ອວດອ້າງປະສົບການວັດຖຸ ນຳຜົນທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບທີ່ເຂົາຄິດໃນຍາມຕື່ນ ຝັນ ແລະຫຼັບເລິກ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າອາດຕະມັນລະອຽດແລະເຫນືອສາມສະພາບນັ້ນ; ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງວິເວກ ຈົ່ງລະຄວາມປາຖະໜາຜົນໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ແລ້ວເຕັມອິ່ມດ້ວຍຍານ-ວິຍານ ແລະເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ.

Verse 62

एवं विपर्ययं बुद्ध्वा नृणां विज्ञाभिमानिनाम् । आत्मनश्च गतिं सूक्ष्मां स्थानत्रयविलक्षणाम् ॥ ६१ ॥ द‍ृष्टश्रुताभिर्मात्राभिर्निर्मुक्त: स्वेन तेजसा । ज्ञानविज्ञानसन्तृप्तो मद्भ‍क्त: पुरुषो भवेत् ॥ ६२ ॥

ຜູ້ໃດດ້ວຍແສງແຫ່ງວິເວກຂອງຕົນ ຫຼຸດພົ້ນຈາກມາດຕະຖານຂອງອິນທຣີ—ສິ່ງທີ່ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ—ແລະອິ່ມເຕັມດ້ວຍຍານ-ວິຍານ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ. ລະຄວາມຍຶດຕິດໃນອາລົມ ແລະອາໄສພັກຕິຕໍ່ພຣະພະຄະວານ.

Verse 63

एतावानेव मनुजैर्योगनैपुण्यबुद्धिभि: । स्वार्थ: सर्वात्मना ज्ञेयो यत्परात्मैकदर्शनम् ॥ ६३ ॥

ສຳລັບມະນຸດຜູ້ມີປັນຍາຊຳນານໃນໂຍຄະ ເປົ້າໝາຍສູງສຸດມີພຽງນີ້—ເຫັນປຣະມາດມັນດ້ວຍທັດສະນະອັນເປັນໜຶ່ງ ໃນຖານະອາດຕະມັນໃນທຸກສັດ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງສູງສຸດຂອງຊີວິດ.

Verse 64

त्वमेतच्छ्रद्धया राजन्नप्रमत्तो वचो मम । ज्ञानविज्ञानसम्पन्नो धारयन्नाशु सिध्यसि ॥ ६४ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈົ່ງຖືຄຳຂອງເຮົານີ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະຢ່າປະມາດ. ເມື່ອພ້ອມດ້ວຍຍານ-ວິຍານ ທ່ານຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດໄວ ແລະເຂົ້າເຖິງເຮົາ.

Verse 65

श्रीशुक उवाच आश्वास्य भगवानित्थं चित्रकेतुं जगद्गुरु: । पश्यतस्तस्य विश्वात्मा ततश्चान्तर्दधे हरि: ॥ ६५ ॥

ສຣີ ສຸກເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນຄູແຫ່ງໂລກ ແລະເປັນອາດຕະມັນແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ປອບໃຈແລະສອນຈິດຣະເກຕຸແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ຈິດຣະເກຕຸກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ພຣະຫຣິກໍອັນຕະທານຈາກທີ່ນັ້ນໄປ