Vṛtrāsura Rebukes Indra; Heroic Combat and the Asura’s Pure Devotional Prayers
विशीर्यमाणां पृतनामासुरीमसुरर्षभ: । कालानुकूलैस्त्रिदशै: काल्यमानामनाथवत् ॥ २ ॥ दृष्ट्वातप्यत सङ्कुद्ध इन्द्रशत्रुरमर्षित: । तान् निवार्यौजसा राजन् निर्भर्त्स्येदमुवाच ह ॥ ३ ॥
viśīryamāṇāṁ pṛtanām āsurīm asurarṣabhaḥ kālānukūlais tridaśaiḥ kālyamānām anāthavat
ໂອ ພຣະຣາຊາ! ເມື່ອເວລາເປັນໃຈ ພວກເທວະໄດ້ອາໄສໂອກາດໂຈມຕີຈາກດ້ານຫຼັງ ແລະຂັບໄລ່ກອງທັບອະສຸຣໃຫ້ແຕກກະຈາຍ ດັ່ງກອງທັບທີ່ບໍ່ມີຜູ້ນຳ. ເມື່ອເຫັນສະພາບອັນນ່າສົງສານຂອງທະຫານຕົນ ວຣິຕຣາສຸຣະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ອະສຸຣ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ອິນດຣະຊັດຣຸ ສັດຕູຂອງອິນດຣະ ເສົ້າແລະໂກດຢ່າງຫນັກ. ລາວໄດ້ຫ້າມພວກເທວະດ້ວຍກຳລັງ ແລະຕຳໜິພວກເຂົາ ກ່ອນກ່າວຄຳຕໍ່ໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ
It describes Vṛtrāsura becoming intensely distressed and angry upon seeing his forces break, then forcibly restraining them and rebuking them to stand and fight.
Because he is presented as Indra’s principal adversary in this conflict; the epithet identifies him by his role in the narrative as Indra’s enemy.
It highlights leadership under pressure—when a group collapses in fear, a leader may need to steady them firmly and restore resolve rather than surrender to panic.