Brahmacarya and Vānaprastha Duties; Gradual Dissolution of Bodily Identity
मनो मनोरथैश्चन्द्रे बुद्धिं बोध्यै: कवौ परे । कर्माण्यध्यात्मना रुद्रे यदहं ममताक्रिया । सत्त्वेन चित्तं क्षेत्रज्ञे गुणैर्वैकारिकं परे ॥ २९ ॥ अप्सु क्षितिमपो ज्योतिष्यदो वायौ नभस्यमुम् । कूटस्थे तच्च महति तदव्यक्तेऽक्षरे च तत् ॥ ३० ॥
mano manorathaiś candre buddhiṁ bodhyaiḥ kavau pare karmāṇy adhyātmanā rudre yad-aham mamatā-kriyā
ໃຈ (ມະນະ) ພ້ອມຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ພຶງຫຼອມລົງໃນຈັນທຣເທວະ; ປັນຍາພ້ອມສິ່ງທີ່ພຶງຮູ້ ພຶງວາງໄວ້ໃນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນກະວີສູງສຸດ. ອະຫັງການປອມ ທີ່ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຄຸນະ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຄິດ “ຂ້ອຍແມ່ນກາຍນີ້” “ນີ້ແມ່ນຂອງຂ້ອຍ” ພ້ອມກຳມະກິດ ພຶງຫຼອມລົງໃນຣຸທຣ ຜູ້ຄຸ້ມອະຫັງການ. ຈິດ (ຈິຕຕະ) ດ້ວຍສັດຕະວະ ພຶງຫຼອມລົງໃນຊີວະຜູ້ຮູ້ສະໜາມ (ເຂດຕຣະຍະ); ແລະຕັດຕະວະໄວກາຣິກ ພ້ອມເທວະທີ່ເຄື່ອນໄຫວຕາມຄຸນະ ພຶງຫຼອມເຂົ້າສູ່ພຣະຜູ້ເປັນສູງສຸດ. ແຜ່ນດິນຫຼອມໃນນ້ຳ, ນ້ຳຫຼອມໃນຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງຕາເວັນ, ຄວາມສະຫວ່າງຫຼອມໃນລົມ, ລົມຫຼອມໃນຟ້າ, ຟ້າຫຼອມໃນອະຫັງການ, ອະຫັງການຫຼອມໃນມະຫັດຕັດຕະວະ, ມະຫັດຕັດຕະວະຫຼອມໃນອະວະຍັກຕະປຣະທານ, ແລະທ້າຍສຸດຫຼອມໃນປຣະມາຕະມັນ.
This verse teaches a meditative ‘merging’ process: the mind and its desires are restrained and offered into higher cosmic principles, while the ‘I’ and ‘mine’ (false ego) are purified through sattva and ultimately surrendered into the Supreme.
Prahlada explains a traditional Vedic method of inner withdrawal (laya/saṁhāra of attachments), redirecting mental and behavioral energies away from selfish identity and toward divine order, culminating in surrender to the Supreme.
Reduce possessiveness and ego-driven choices by consciously offering outcomes to God, practicing humility, and aligning daily work with dharma and service rather than personal prestige.