Adhyaya 8

Verse 1

श्रीशुक उवाच एकदा तु महानद्यां कृताभिषेकनैयमिकावश्यको ब्रह्माक्षरमभिगृणानो मुहूर्तत्रयमुदकान्त उपविवेश ॥ १ ॥

ສຣີຊຸກະເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ—ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ມື້ໜຶ່ງ ຫຼັງຈາກມະຫາຣາຊາ ພະຣະຕະ ສຳເລັດກິດຕອນເຊົ້າ—ຂັບຖ່າຍ, ປັດສາວະ ແລະອາບນ້ຳ—ແລ້ວ ລາວນັ່ງຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຄັນຑະກີ ຊົ່ວຄາວ ແລະເລີ່ມຈັບມັນຕຣະຂອງຕົນ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ “ໂອມ” ອັນເປັນພຣະອັກສອນພຣະພຣະຫມາ

Verse 2

तत्र तदा राजन् हरिणी पिपासया जलाशयाभ्याशमेकैवोपजगाम ॥ २ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ, ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອພະຣະຕະມະຫາຣາຊານັ່ງຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ກວາງເພດແມ່ຕົວໜຶ່ງທີ່ຫິວນ້ຳຫນັກ ໄດ້ມາພຽງລຳພັງໃກ້ແຫຼ່ງນ້ຳເພື່ອດື່ມ

Verse 3

तया पेपीयमान उदके तावदेवाविदूरेण नदतो मृगपतेरुन्नादो लोकभयङ्कर उदपतत् ॥ ३ ॥

ໃນຂະນະທີ່ນາງກວາງກຳລັງດື່ມນ້ຳຢ່າງອິ່ມໃຈ ກໍເກີດສຽງຄຳຮ້ອງຂອງສິງໂຕດັງສະນັ່ນຈາກໃກ້ໆ ສຽງນັ້ນນ່າຢ້ານກົວຕໍ່ສັດທັງປວງ ແລະນາງກວາງກໍໄດ້ຍິນ

Verse 4

तमुपश्रुत्य सा मृगवधू: प्रकृतिविक्लवा चकितनिरीक्षणा सुतरामपिहरिभयाभिनिवेशव्यग्रहृदया पारिप्लवद‍ृष्टिरगततृषा भयात् सहसैवोच्चक्राम ॥ ४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ ນາງກວາງຜູ້ມີນິສັຍກົວຖືກຂ້າ ກໍຕົກໃຈແລະຫັນມອງລະແວດລະວັງໄປທົ່ວ ໃຈຖືກຄວາມກົວສິງໂຕຮັດໄວ້ ສາຍຕາສັ່ນໄຫວ; ແມ່ນວ່າຍັງບໍ່ຫາຍຫິວນ້ຳ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ນາງກໍກະໂດດຂ້າມແມ່ນ້ຳທັນທີ

Verse 5

तस्या उत्पतन्त्या अन्तर्वत्‍न्या उरुभयावगलितो योनिनिर्गतो गर्भ: स्रोतसि निपपात ॥ ५ ॥

ເມື່ອນາງກວາງທີ່ກຳລັງທ້ອງ ກະໂດດດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວຢ່າງແຮງ ລູກໃນທ້ອງຫຼຸດອອກຈາກຄອດ ແລະຕົກລົງໃນກະແສນ້ຳແມ່ນ້ຳ

Verse 6

तत्प्रसवोत्सर्पणभयखेदातुरा स्वगणेन वियुज्यमाना कस्याञ्चिद्दर्यां कृष्णसारसती निपपाताथ च ममार ॥ ६ ॥

ນາງກວາງດຳຜູ້ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານແລະຄວາມເຫນື່ອຍລ້າຈາກການແທ້ງ ທັງຍັງຖືກແຍກອອກຈາກຝູງ ເມື່ອຂ້າມແມ່ນ້ຳແລ້ວກໍທຸກທ້ອນຫນັກ ນາງລົ້ມລົງໃນຖ້ຳໜຶ່ງ ແລະເສຍຊີວິດໃນທັນທີ

Verse 7

तं त्वेणकुणकं कृपणं स्रोतसानूह्यमानमभिवीक्ष्यापविद्धं बन्धुरिवानुकम्पया राजर्षिर्भरत आदाय मृतमातरमित्याश्रमपदमनयत् ॥ ७ ॥

ພະຣາຊະ຤ິສີພະຣະຕະ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ໄດ້ເຫັນລູກກວາງນ້ອຍຜູ້ນ່າສົງສານ ຖືກກະແສນ້ຳພາໄປ ໂດຍບໍ່ມີແມ່ ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ຄວາມເມດຕາກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງທ່ານ ດຸດມິດແທ້ ທ່ານອຸ້ມມັນຂຶ້ນຈາກຄື້ນ ແລະນຳໄປຍັງອາສຣົມຂອງທ່ານ

Verse 8

तस्य ह वा एणकुणक उच्चैरेतस्मिन् कृतनिजाभिमानस्याहरहस्तत्पोषणपालनलालनप्रीणनानुध्यानेनात्मनियमा: सहयमा: पुरुषपरिचर्यादय एकैकश: कतिपयेनाहर्गणेन वियुज्यमाना: किल सर्व एवोदवसन् ॥ ८ ॥

ຄ່ອຍໆ ມະຫາຣາຊາ ພະຣະຕະ ເກີດຄວາມເມດຕາຮັກໃຫຍ່ຕໍ່ລູກກວາງນັ້ນ. ພຣະອົງໃຫ້ຫຍ້າເພື່ອລ້ຽງດູ, ປົກປ້ອງຈາກເສືອແລະສັດດຸຮ້າຍ, ເມື່ອຄັນກໍລູບລ້ຽງ ແລະບາງຄັ້ງຈູບດ້ວຍຄວາມຮັກ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຕິດພັນນີ້ ພຣະອົງລະເລີຍຍະມະ-ນິຍະມະ ແລະການບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ; ບໍ່ດົນກໍລືມຄວາມກ້າວໜ້າທາງວິນຍານໄປໝົດ.

Verse 9

अहो बतायं हरिणकुणक: कृपण ईश्वररथचरणपरिभ्रमणरयेण स्वगणसुहृद् बन्धुभ्य: परिवर्जित: शरणं च मोपसादितो मामेव मातापितरौ भ्रातृज्ञातीन् यौथिकांश्चैवोपेयाय नान्यं कञ्चन वेद मय्यतिविस्रब्धश्चात एव मया मत्परायणस्य पोषणपालनप्रीणनलालनमनसूयुनानुष्ठेयं शरण्योपेक्षादोषविदुषा ॥ ९ ॥

ໂອ້! ລູກກວາງຜູ້ນ່າສົງສານນີ້ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງກາລະ—ອັນເປັນເຄື່ອງມືຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ໄດ້ພັດພາກຈາກຝູງ ໝູ່ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ແລ້ວມາຂໍພຶ່ງພາຂ້ອຍ. ມັນເຫັນຂ້ອຍເປັນພໍ່ແມ່ ພີ່ນ້ອງ ແລະຍາດ; ມັນໄວ້ໃຈຂ້ອຍຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະບໍ່ຮູ້ຈັກໃຜອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍບໍ່ອິດສາ ຂ້ອຍຄວນລ້ຽງດູ ປົກປ້ອງ ໃຫ້ມັນພໍໃຈ ແລະລາດລະວັງ; ການລະເລີຍຜູ້ມາຂໍພຶ່ງເປັນຄວາມຜິດໃຫຍ່.

Verse 10

नूनं ह्यार्या: साधव उपशमशीला: कृपणसुहृद एवंविधार्थे स्वार्थानपि गुरुतरानुपेक्षन्ते ॥ १० ॥

ແນ່ນອນ ຜູ້ດີແລະສາທຸຊົນມີໃຈສະຫງົບ ແລະເມດຕາຕໍ່ສັດທີ່ທຸກທ້ອນ. ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງແບບນີ້ ພວກເຂົາຍອມລະເລີຍແມ່ນກະທັ້ງຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວທີ່ສຳຄັນຫຼາຍ.

Verse 11

इति कृतानुषङ्ग आसनशयनाटनस्‍नानाशनादिषु सह मृगजहुना स्‍नेहानुबद्धहृदय आसीत् ॥ ११ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມຕິດພັນກັບລູກກວາງ ມະຫາຣາຊາ ພະຣະຕະ ຈຶ່ງນັ່ງ ນອນ ເດີນຫຼິ້ນ ອາບນ້ຳ ແລະກິນເຂົ້າຮ່ວມກັບມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຫົວໃຈຂອງພຣະອົງຈຶ່ງຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ລູກກວາງນັ້ນ.

Verse 12

कुशकुसुमसमित्पलाशफलमूलोदकान्याहरिष्यमाणो वृकसालावृकादिभ्यो भयमाशंसमानो यदा सह हरिणकुणकेन वनं समाविशति ॥ १२ ॥

ເມື່ອມະຫາຣາຊາ ພະຣະຕະ ຈະເຂົ້າປ່າເພື່ອເກັບຫຍ້າຄຸສະ ດອກໄມ້ ໄມ້ຟືນ ໃບໄມ້ ໝາກໄມ້ ຮາກ ແລະນ້ຳ ພຣະອົງກັງວົນວ່າ ໝາ ໝາຈິ້ງຈອກ ເສືອ ແລະສັດດຸຮ້າຍອື່ນໆ ອາດຈະຂ້າລູກກວາງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຂົ້າປ່າ ພຣະອົງຈຶ່ງພາມັນໄປດ້ວຍທຸກຄັ້ງ.

Verse 13

पथिषु च मुग्धभावेन तत्र तत्र विषक्तमतिप्रणयभरहृदय: कार्पण्यात्स्कन्धेनोद्वहति एवमुत्सङ्ग उरसि चाधायोपलालयन्मुदं परमामवाप ॥ १३ ॥

ໃນເສັ້ນທາງ ລູກກວາງນັ້ນດູນ່າຮັກດ້ວຍທ່າທາງເດັກນ້ອຍ ເຮັດໃຫ້ພະມະຫາຣາຊ ພະຣະຕະ ຈິດໃຈຜູກພັນຢູ່ເລື້ອຍໆ. ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເມດຕາ ພະອົງຍົກມັນຂຶ້ນບ່າແບກໄປ; ບາງຄັ້ງວາງໄວ້ໃນຕັກ ຫຼືໃນຍາມນອນກໍວາງໄວ້ເທິງອົກ ລູບໄລ້ທະນຸຖະນອມ ແລະໄດ້ຮັບປີຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 14

क्रियायां निर्वर्त्यमानायामन्तरालेऽप्युत्थायोत्थाय यदैनमभिचक्षीत तर्हि वाव स वर्षपति: प्रकृतिस्थेन मनसा तस्मा आशिष आशास्ते स्वस्ति स्ताद्वत्स ते सर्वत इति ॥ १४ ॥

ເມື່ອພະມະຫາຣາຊ ພະຣະຕະ ກຳລັງບູຊາພຣະເຈົ້າ ຫຼືປະກອບພິທີກຳໃດໆ ແມ້ວ່າງານຍັງບໍ່ສຳເລັດ ພະອົງກໍຍັງລຸກຂຶ້ນເປັນລະຍະໆ ເພື່ອເບິ່ງວ່າລູກກວາງຢູ່ໃສ. ເມື່ອເຫັນມັນຢູ່ຢ່າງປອດໄພ ໃຈພະອົງກໍອິ່ມເອີມ ແລ້ວອວຍພອນວ່າ “ລູກເອີຍ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີສະຫວັດດີທຸກປະການ”

Verse 15

अन्यदा भृशमुद्विग्नमना नष्टद्रविण इव कृपण: सकरुणमतितर्षेण हरिणकुणक विरहविह्वलहृदयसन्तापस्तमेवानुशोचन् किल कश्मलं महदभिरम्भित इति होवाच ॥ १५ ॥

ບາງຄັ້ງເມື່ອພະຣະຕະມະຫາຣາຊ ບໍ່ເຫັນລູກກວາງ ໃຈພະອົງກໍກະວົນກະວາຍຢ່າງແຮງ ຄືຄົນຂີ້ຫຍຸ້ງທີ່ໄດ້ຊັບແລ້ວກັບເສຍໄປ ແລະເສົ້າໂສກ. ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົ່ມແຫ່ງການພັດພາກຈາກລູກກວາງ ພະອົງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາແລະຄວາມຄິດຮອດອັນແຮງກ້າ ຈຶ່ງຄ່ຳຄວນຈົນຫຼົງມົວ ແລ້ວເວົ້າດັ່ງນີ້

Verse 16

अपि बत स वै कृपण एणबालको मृतहरिणीसुतोऽहो ममानार्यस्य शठकिरातमतेरकृतसुकृतस्य कृतविस्रम्भ आत्मप्रत्ययेन तदविगणयन् सुजन इवागमिष्यति ॥ १६ ॥

“ໂອ້! ລູກກວາງຜູ້ນ່າສົງສານນັ້ນ ແມ່ຂອງມັນກໍຕາຍແລ້ວ. ແລະໂອ້! ຂ້ອຍຊ່າງບໍ່ສົມຄວນ; ໃຈຂ້ອຍຄືນາຍພານຈອມກົດເລ່ຫ໌ ເຕັມໄປດ້ວຍການຫລອກລວງແລະຄວາມໂຫດຮ້າຍ ບໍ່ມີກຸສົນ. ແຕ່ມັນກັບໄວ້ໃຈຂ້ອຍ. ມັນຈະກັບມາອີກບໍ ເຫມືອນຄົນດີທີ່ບໍ່ນັບຜິດມິດຈອມກົດເລ່ຫ໌ ແລະຍັງຝາກຄວາມເຊື່ອໃຈໄວ້?”

Verse 17

अपि क्षेमेणास्मिन्नाश्रमोपवने शष्पाणि चरन्तं देवगुप्तं द्रक्ष्यामि ॥ १७ ॥

“ໂອ້! ຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນມັນອີກບໍ ໃນສວນອາສຣົມນີ້ຢ່າງປອດໄພ—ຢູ່ໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ຢ້ານເສືອແລະສັດອື່ນໆ ເດີນກິນຫຍ້າອ່ອນໆ?”

Verse 18

अपि च न वृक: सालावृकोऽन्यतमो वा नैकचर एकचरो वा भक्षयति ॥ १८ ॥

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້; ກວາງນ້ອຍນັ້ນອາດຖືກໝາປ່າ ຫຼື ໝາ, ຫຼື ຝູງໝູປ່າ, ຫຼື ເສືອທີ່ໄປຄົນດຽວກິນໄປແລ້ວ।

Verse 19

निम्‍लोचति ह भगवान् सकलजगत्क्षेमोदयस्त्रय्यात्माद्यापि मम न मृगवधून्यास आगच्छति ॥ १९ ॥

ອະນິຈຈາ! ພຣະສຸລິຍະ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກທັງປວງມີຄວາມສຸກສະຫງົບ ແລະຄວາມເຈີຣິນ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະເວດ ກຳລັງຕົກ; ແຕ່ແມ່ກວາງນ້ອຍທີ່ໄວ້ໃຈຂ້ອຍຫຼັງແມ່ມັນຕາຍ ຍັງບໍ່ກັບມາ।

Verse 20

अपिस्विदकृतसुकृतमागत्य मां सुखयिष्यति हरिणराजकुमारो विविधरुचिरदर्शनीयनिजमृगदारकविनोदैरसन्तोषं स्वानामपनुदन् ॥ २० ॥

ກວາງນ້ອຍດຸຈເຈົ້າຊາຍນັ້ນຈະກັບມາເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍສຸກໃຈບໍ? ເມື່ອໃດມັນຈະກັບມາສະແດງການຫຼິ້ນແລະອາກັບກິລິຍາອັນງາມນ່າຊົມ ເພື່ອປອບໃຈຫົວໃຈທີ່ບາດເຈັບຂອງຂ້ອຍ? ແນ່ນອນບຸນຂ້ອຍນ້ອຍ; ບໍ່ຢ່າງນັ້ນມັນຄົງກັບມາແລ້ວ।

Verse 21

क्ष्वेलिकायां मां मृषासमाधिनाऽऽमीलितदृशं प्रेमसंरम्भेण चकितचकित आगत्य पृषदपरुषविषाणाग्रेण लुठति ॥ २१ ॥

ອະນິຈຈາ! ໃນຍາມຫຼິ້ນ ກວາງນ້ອຍເຫັນຂ້ອຍເຮັດທ່າເຂົ້າສະມາທິປິດຕາ ກໍເກີດຄວາມງອນຈາກຄວາມຮັກ ແລ້ວສະດຸ້ງໆ ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະແຕະຂ້ອຍດ້ວຍປາຍເຂົາອ່ອນນຸ່ມດຸຈຢອດນ້ຳ ຢ່າງຫວາດໆ।

Verse 22

आसादितहविषि बर्हिषि दूषिते मयोपालब्धो भीतभीत: सपद्युपरतरास ऋषिकुमारवदवहितकरणकलाप आस्ते ॥ २२ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍວາງເຄື່ອງບູຊາຍັດຍາໄວ້ເທິງຫຍ້າກຸສະ ກວາງນ້ອຍຫຼິ້ນໆ ໃຊ້ແຂ້ວແຕະຫຍ້າຈົນເຮັດໃຫ້ເປື້ອນ; ເມື່ອຂ້ອຍຜັກແລະຕຳນິ ມັນກໍຢ້ານທັນທີ ນັ່ງນິ່ງດຸຈລູກຂອງລະສີ ສຳລວມອິນທຣີ ແລະຢຸດຫຼິ້ນ।

Verse 23

किं वा अरे आचरितं तपस्तपस्विन्यानया यदियमवनि: सविनयकृष्णसारतनयतनुतरसुभगशिवतमाखरखुरपदपङ्क्तिभिर्द्रविणविधुरातुरस्य कृपणस्य मम द्रविणपदवीं सूचयन्त्यात्मानं च सर्वत: कृतकौतुकं द्विजानां स्वर्गापवर्गकामानां देवयजनं करोति ॥ २३ ॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງຄົນຄືບ້າແລ້ວ ມະຫາຣາຊາ ພະຣະຕະ ລຸກຂຶ້ນແລະອອກໄປຂ້າງນອກ. ເຫັນຮອຍກີບກວາງໃນດິນ ທ່ານສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມຮັກວ່າ: “ໂອ ພະຣະຕະຜູ້ອັບໂຊກ! ຕະປະຂອງຂ້ອຍນ້ອຍນິດ; ແຕ່ແຜ່ນດິນນີ້ໄດ້ບຳເນັດຕະປະຢ່າງແຮງກ້າ ຈຶ່ງມີຮອຍກີບນ້ອຍໆ ງາມ ເປັນມົງຄຸນຍິ່ງ ແລະນຸ່ມນວນ ຂອງລູກກວາງກຣິສນະສາຣະ ປະທັບເປັນແນວ. ຮອຍເຫຼົ່ານີ້ຊີ້ທາງໃຫ້ຂ້ອຍ—ຜູ້ທຸກຍາກເພາະພັດພາກຈາກກວາງ—ຮູ້ທາງທີ່ມັນຜ່ານປ່າ ແລະວິທີໄດ້ ‘ຊັບ’ ທີ່ສູນເສຍກັບຄືນ. ດ້ວຍຮອຍນີ້ ແຜ່ນດິນນີ້ກໍເປັນສະຖານທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ພຣາຫມະນຜູ້ປາດຖະໜາສະຫວັນ ຫຼື ໂມກສະ ເຮັດຍັດຍະບູຊາແດ່ເທວະດາ.”

Verse 24

अपिस्विदसौ भगवानुडुपतिरेनं मृगपतिभयान्मृतमातरं मृगबालकं स्वाश्रमपरिभ्रष्टमनुकम्पया कृपणजनवत्सल: परिपाति ॥ २४ ॥

ຫຼືວ່າ ພະອຸດຸປະຕິ—ດວງຈັນ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຄົນທຸກຍາກ ໄດ້ຮູ້ວ່າລູກກວາງຂອງຂ້ອຍພັດພາກຈາກອາສຣົມ ແລະເປັນກຳພ້າແມ່ເນື່ອງຈາກຢ້ານສິງໂຕ ແລ້ວດ້ວຍກະລຸນາໃຫ້ທີ່ພຶ່ງໃກ້ຕົນເພື່ອປົກປ້ອງມັນບໍ?

Verse 25

किं वाऽऽत्मजविश्लेषज्वरदवदहनशिखाभिरुपतप्यमानहृदयस्थलनलिनीकं मामुपसृतमृगीतनयं शिशिरशान्तानुरागगुणितनिजवदनसलिलामृतमयगभस्तिभि: स्वधयतीति च ॥ २५ ॥

ຫຼືວ່າ ເມື່ອເຫັນດອກບົວແຫ່ງໃຈຂອງຂ້ອຍຖືກເຜົາໂດຍໄຟປ່າຄືໄຂ້ແຫ່ງການພັດພາກ—ດັ່ງພັດພາກຈາກລູກຂອງຕົນ—ດວງຈັນຈຶ່ງສາດແສງເຢັນຂອງຕົນ ດຸດນ້ຳອະມຣິດຈາກໃບໜ້າ ລົງມາສູ່ຂ້ອຍ; ເຫມືອນໝູ່ມິດສາດນ້ຳໃສ່ໝູ່ມິດທີ່ໄຂ້ແຮງ ເພື່ອໃຫ້ສະບາຍ?

Verse 26

एवमघटमानमनोरथाकुलहृदयो मृगदारकाभासेन स्वारब्धकर्मणा योगारम्भणतो विभ्रंशित: स योगतापसो भगवदाराधनलक्षणाच्च कथमितरथा जात्यन्तर एणकुणक आसङ्ग: साक्षान्नि:श्रेयसप्रतिपक्षतया प्राक्परित्यक्तदुस्त्यजहृदयाभिजातस्य तस्यैवमन्तरायविहत योगारम्भणस्य राजर्षेर्भरतस्य तावन्मृगार्भकपोषणपालनप्रीणनलालनानुषङ्गेणाविगणयत आत्मानमहिरिवाखुबिलं दुरतिक्रम: काल: करालरभस आपद्यत ॥ २६ ॥

ສຣີສຸກເທວະກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຫົວໃຈຂອງພະຣະຕະຖືກກວນກະວາຍໂດຍຄວາມປາດຖະໜາທີ່ຄວບຄຸມບໍ່ໄດ້ ຊຶ່ງປາກົດເປັນຮູບລູກກວາງ. ເນື່ອງຈາກຜົນຂອງກຳເກົ່າ ທ່ານຈຶ່ງຕົກຈາກການປະຕິບັດໂຢກະ, ຕະປະ, ແລະລັກສະນະແຫ່ງການບູຊາພຣະພະຄະວານ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນເພາະກຳເກົ່າ ຜູ້ທີ່ເຄີຍລະທິ້ງສັງຄົມລູກແລະຄອບຄົວວ່າເປັນອຸປະສັກຕໍ່ເສັ້ນທາງນິສເສຣຍະສ ຈະໄປຕິດພັນກັບລູກກວາງຕ່າງຊາດໄດ້ແນວໃດ? ດ້ວຍອຳນາດກຳ ທ່ານຈົມຢູ່ໃນການລ້ຽງດູ, ປົກປ້ອງ, ເຮັດໃຫ້ພໍໃຈ ແລະລູບລ້ຽງລູກກວາງ ຈົນລືມປະໂຫຍດແຫ່ງອາຕະມັນ. ແລ້ວຕາມການເວລາ ຄວາມຕາຍອັນຫຼີກບໍ່ພົ້ນ—ດຸດງູພິດເຂົ້າຮູໜູ—ກໍມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານດ້ວຍຄວາມນ່າຢ້ານແລະຮວດເລັວ

Verse 27

तदानीमपि पार्श्ववर्तिनमात्मजमिवानुशोचन्तमभिवीक्षमाणो मृग एवाभिनिवेशितमना विसृज्य लोकमिमं सह मृगेण कलेवरं मृतमनु न मृतजन्मानुस्मृतिरितरवन्मृगशरीरमवाप ॥ २७ ॥

ໃນຍາມໃກ້ຕາຍ ພະຣາຊາເຫັນກວາງນັ່ງຢູ່ຂ້າງກາຍ ຮ້ອງໄຫ້ອາໄລດຸດລູກຂອງຕົນ. ຈິດຂອງພະອົງໄດ້ຈົມຢູ່ໃນຮ່າງກວາງນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ—ເຫມືອນຜູ້ຂາດສະຕິແຫ່ງກຣິສນະ—ພະອົງລະທິ້ງໂລກນີ້, ກວາງນັ້ນ ແລະຮ່າງກາຍຂອງຕົນ ແລ້ວຫຼັງຄວາມຕາຍໄດ້ຮັບຮ່າງເປັນກວາງ. ແຕ່ມີຂໍ້ດີພິເສດຢ່າງໜຶ່ງ: ແມ່ນແຕ່ເສຍຮ່າງມະນຸດແລະໄດ້ຮ່າງກວາງ ພະອົງກໍບໍ່ລືມເຫດການໃນຊາດກ່ອນ

Verse 28

तत्रापि ह वा आत्मनो मृगत्वकारणं भगवदाराधनसमीहानुभावेनानुस्मृत्य भृशमनुतप्यमान आह ॥ २८ ॥

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຮ່າງກວາງ ພຣະຣາຊາພາຣະຕະ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການບູຊາພຣະພະຄະວານຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນຊາດກ່ອນ ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈເຫດແຫ່ງການເກີດໃນຮ່າງນັ້ນ ແລະລະລຶກອະດີດ-ປັດຈຸບັນດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ ແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 29

अहो कष्टं भ्रष्टोऽहमात्मवतामनुपथाद्यद्विमुक्तसमस्तसङ्गस्य विविक्तपुण्यारण्यशरणस्यात्मवत आत्मनि सर्वेषामात्मनां भगवति वासुदेवे तदनुश्रवणमननसङ्कीर्तनाराधनानुस्मरणाभियोगेनाशून्यसकलयामेन कालेन समावेशितं समाहितं कार्त्स्‍न्येन मनस्तत्तु पुनर्ममाबुधस्यारान्मृगसुतमनु परिसुस्राव ॥ २९ ॥

ໂອ້ ຊ່າງເປັນທຸກຂ໌! ຂ້າພະເຈົ້າຕົກຈາກທາງຂອງຜູ້ຮູ້ອາດຕະມາ. ຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງສັງຄົມພັນທະທັງປວງ ໄປພຶ່ງພາປ່າອັນສັກສິດອັນສະຫງົບ ແລະອຸທິດໃຈທຸກເວລາໃນພັກຕິແດ່ວາສຸເທວະ—ຟັງ ພິຈາລະນາ ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ບູຊາ ແລະລະລຶກ. ແຕ່ເພາະຄວາມໂງ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໃຈກັບໄປຕິດພັນກັບລູກກວາງ ຈຶ່ງໄດ້ຮ່າງກວາງ ແລະຫ່າງໄກຈາກການປະພຶດພັກຕິ.

Verse 30

इत्येवं निगूढनिर्वेदो विसृज्य मृगीं मातरं पुनर्भगवत्क्षेत्रमुपशमशीलमुनिगणदयितं शालग्रामं पुलस्त्यपुलहाश्रमं कालञ्जरात्प्रत्याजगाम ॥ ३० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເບື່ອໜ່າຍອັນລຶກເຊິ່ງ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈາກສິ່ງໂລກທັງປວງ ລາວໄດ້ປະແມ່ກວາງໄວ້ທີ່ພູກາລັນຈະຣະ ແລ້ວກັບໄປຍັງແດນສັກສິດຂອງພຣະພະຄະວານ ຄື ສາລະກຣາມ ແລະອາສຣົມຂອງປຸລັສຕະຍະ-ປຸລະຫະ.

Verse 31

तस्मिन्नपि कालं प्रतीक्षमाणः सङ्गाच्च भृशमुद्विग्नः । आत्मसहचरः शुष्कपर्णतृणवीरुधा वर्तमानो मृगत्वनिमित्तावसानमेव ॥ गणयन्मृगशरीरं तीर्थोदकक्लिन्नमुत्ससर्ज ॥ ३१ ॥

ຢູ່ໃນອາສຣົມນັ້ນ ລາວຄອຍຖ້າເວລາ ແລະຫວາດຫວັນຕໍ່ການຄົບຄົນຊົ່ວຢ່າງຫນັກ ໂດຍບໍ່ເຜີຍອະດີດໃຫ້ໃຜຮູ້ ລາວກິນແຕ່ໃບໄມ້ແຫ້ງແລະຫຍ້າ ລາວບໍ່ໄດ້ໂດດເດີ່ຍວ ເພາະປະຣະມາດມາເປັນສະຫາຍ ລາວນັບຖ້າແຕ່ການສິ້ນສຸດແຫ່ງຄວາມເປັນກວາງ ແລ້ວອາບນ້ຳໃນນ້ຳທີ່ສັກສິດ ແລະສຸດທ້າຍກໍລະທິ້ງຮ່າງກວາງນັ້ນ.