Adhyaya 18
Varṣa-devatā Worship in Jambūdvīpa: Hayagrīva/Hayaśīrṣa, Nṛsiṁha, Kāmadeva (Pradyumna), Matsya, Kūrma, and Varāha
ຕໍ່ເນື່ອງຈາກການນໍາສະເໜີຢ່າງເປັນລະບົບຂອງຊັມບູທະວີບໃນສະກັນທີ 5 ສຸກະເທວະປ່ຽນຈາກການພັນນາພູມສາດໄປສູ່ທິດສະດີການບູຊາ ໂດຍອະທິບາຍວ່າແຕ່ລະວັຣສະບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດໃນຮູບອະວະຕານຕ່າງໆ. ໃນພັດຣາສວະ-ວັຣສະ ພັດຣາສຣະວານໍາບູຊາຮະຍະສີຣສະ/ຮະຍະກຣີວະ ພາກຂະຫຍາຍຂອງວາສຸເທວະ ຍ້ອງຍໍພຣະອົງເປັນຜູ້ກໍາກັບທັມມະ ແລະຜູ້ຟື້ນຟູເວດະທີ່ຖືກລັກ. ຕໍ່ມາໃນຮະຣິ-ວັຣສະ ພຣະຫລາດ ແລະຊາວເມືອງບູຊານຣິສິງຫະເທວະ ເນັ້ນການຊໍາລະໃຈພາຍໃນ ຄວາມບໍ່ຢ້ານ ແລະການລະທິ້ງຄວາມພັນທະຄອບຄົວເພື່ອສາທຸ-ສັງຄະ ແລະພັກຕິ-ໂຍກະ. ໃນເກຕຸມາລ-ວັຣສະ ລັກສະມີເທວີບູຊາວິສນຸເປັນກາມະເທວະ/ປຣະດຍຸມນະ ຊີ້ວ່າ “ຜົວ/ຜູ້ປົກປ້ອງ” ແທ້ຄືພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ ແລະເຕືອນບໍ່ໃຫ້ບູຊາດ້ວຍແຮງຈູງໃຈວັດຖຸ. ໃນຣັມຍະກ-ວັຣສະ ໄວວັສວະຕະ ມະນຸ ບູຊາມັດສະຍະ ຍອມຮັບການປົກຄອງທິບພະເຫນືອລະບຽບສັງຄົມທັງປວງ ແລະການຄ້ຳຈຸນໂລກໃນຍາມນ້ໍາຖ້ວມ. ໃນຮິຣັນຍະມະຍ-ວັຣສະ ອະຣະຍະມາບູຊາກູຣມະ ແຍກຮູບວິຣາດອອກຈາກຮູບທິບພະແທ້ ແລະຢືນຢັນວ່າໂລກເປັນການສະແດງຊົ່ວຄາວຂອງພະລັງງານອັນຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້. ສຸດທ້າຍໃນອຸຕຕະຣະກຸຣຸ-ວັຣສະ ພູເທວີ ແລະຊາວເມືອງບູຊາວະຣາຫະເປັນຍັດຍະ-ສະວະຣູປ ລະລຶກການປາບຮິຣັນຍາກສະ ແລະການຍົກແຜ່ນດິນ ເພື່ອນໍາຜູ້ອ່ານໄປສູ່ການບັນຍາຍວັຣສະທີ່ເຫຼືອ ແລະແນວຄິດຈັກກະວານ-ສິນທຳຂອງສະກັນທີ 5.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच तथा च भद्रश्रवा नाम धर्मसुतस्तत्कुलपतय: पुरुषा भद्राश्ववर्षे साक्षाद्भगवतो वासुदेवस्य प्रियांतनुं धर्ममयीं हयशीर्षाभिधानां परमेण समाधिना सन्निधाप्येदमभिगृणन्त उपधावन्ति ॥ १ ॥
ສຣີຊຸກະເດວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ພັດຣະສຣະວາ ບຸດຂອງທັມມະຣາຊ ປົກຄອງແຜ່ນດິນທີ່ເອີ້ນວ່າ ພັດຣາຊະວະ-ວັຣສະ. ເຫມືອນທີ່ພຣະຊິວະບູຊາສັງກະຣະຊະນະໃນອິລາວຣຶຕະ-ວັຣສະ, ພັດຣະສຣະວາພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຮັບໃຊ້ໃກ້ຊິດ ແລະຊາວເມືອງທັງໝົດ ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິສູງສຸດ ບູຊາພຣະພາກຂະຫຍາຍຂອງວາສຸເທວະທີ່ຊື່ ຫະຍະຊີຣສະ. ພຣະຫະຍະຊີຣສະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພວກພັກຕະ ແລະເປັນຜູ້ນຳຫຼັກທັມມະ. ພວກເຂົາກົ້ມກາບ ແລະສວດຄຳອະທິຖານຕໍ່ໄປນີ້ດ້ວຍການອອກສຽງຢ່າງຖືກຕ້ອງ
Verse 2
भद्रश्रवस ऊचु: ॐ नमो भगवते धर्मायात्मविशोधनाय नम इति ॥ २ ॥
ພັດຣະສຣະວາ ແລະຜູ້ໃກ້ຊິດກ່າວວ່າ: ໂອມ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນທັມມະເອງ ແລະຜູ້ຊຳລະອາດຕະມັນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ຂໍນອບນ້ອມຊ້ຳໆ
Verse 3
अहो विचित्रं भगवद्विचेष्टितंघ्नन्तं जनोऽयं हि मिषन्न पश्यति । ध्यायन्नसद्यर्हि विकर्म सेवितुंनिर्हृत्य पुत्रं पितरं जिजीविषति ॥ ३ ॥
ໂອ! ລີລາຂອງພຣະເຈົ້າຊ່າງແປກປະຫຼາດ—ຄົນວັດຖຸນິຍົມຜູ້ໂງ່ນີ້ເຫັນອັນຕະລາຍໃຫຍ່ຂອງຄວາມຕາຍທີ່ໃກ້ເຂົ້າມາ ແຕ່ກັບບໍ່ຮູ້ສຶກ. ຮູ້ວ່າຄວາມຕາຍຈະມາແນ່ ແຕ່ຍັງປະມາດ; ພໍ່ຕາຍກໍຢາກເສບຊັບພໍ່, ລູກຕາຍກໍຢາກເສບຊັບລູກ, ເຮັດກຳບາບເພື່ອສະສົມເງິນແລ້ວໄລ່ຕາມສຸກໂລກີຍ໌.
Verse 4
वदन्ति विश्वं कवय: स्म नश्वरंपश्यन्ति चाध्यात्मविदो विपश्चित: । तथापि मुह्यन्ति तवाज माययासुविस्मितं कृत्यमजं नतोऽस्मि तम् ॥ ४ ॥
ໂອ ພຣະອະຈະ (ຜູ້ບໍ່ເກີດ)! ນັກກະວີແລະນັກຮູ້ທາງອະທະຍາດເຫັນວ່າໂລກນີ້ບໍ່ຖາວອນ; ໃນສະມາທິພວກເຂົາຮູ້ສະພາບຈິງແລະສອນສັດທຳ. ແຕ່ກໍຍັງມີຄັ້ງທີ່ຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງບັງຕາ—ນີ້ແມ່ນລີລາອັນນ່າພິສູດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ.
Verse 5
विश्वोद्भवस्थाननिरोधकर्म तेह्यकर्तुरङ्गीकृतमप्यपावृत: । युक्तं न चित्रं त्वयि कार्यकारणेसर्वात्मनि व्यतिरिक्ते च वस्तुत: ॥ ५ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງບໍ່ຍຶດຕິດກັບການກໍ່ເກີດ ການດຳລົງ ແລະການດັບສູນຂອງໂລກນີ້ ແລະບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳໂດຍກົງ ແຕ່ກິດທັງປວງກໍຖືກນຳໄປຜູກກັບພຣະອົງ. ນີ້ບໍ່ນ່າແປກ ເພາະພຣະອົງແມ່ນເຫດແຫ່ງເຫດທັງຫມົດ. ພຣະອົງເປັນອາດມັນຂອງສັບພະສິ່ງ ແຕ່ໂດຍຄວາມແທ້ກໍແຍກຕ່າງຈາກທຸກສິ່ງ; ທຸກຢ່າງເກີດຂຶ້ນດ້ວຍສັກຕິອະຈິນໄຕຍຂອງພຣະອົງ.
Verse 6
वेदान् युगान्ते तमसा तिरस्कृतान्रसातलाद्यो नृतुरङ्गविग्रह: । प्रत्याददे वै कवयेऽभियाचतेतस्मै नमस्तेऽवितथेहिताय इति ॥ ६ ॥
ໃນທ້າຍຍຸກ ອະວິດຍາທີ່ເປັນຄວາມມືດໄດ້ແປງເປັນອະສູນ ຂໂມຍພຣະເວດທັງຫມົດແລ້ວນຳລົງໄປຮະສາຕະລາ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດໃນຮູບຫຍະກຣີວະ (ນຣຶຕຸຣັງກະ) ໄດ້ກູ້ພຣະເວດກັບຄືນ ແລະເມື່ອພຣະພຣະຫມາຂໍ ກໍສົ່ງຄືນໃຫ້. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີປະຕິຍານບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ.
Verse 7
हरिवर्षे चापि भगवान्नरहरिरूपेणास्ते । तद्रूपग्रहणनिमित्तमुत्तरत्राभिधास्ये । तद्दयितं रूपं महापुरुषगुणभाजनो महाभागवतो दैत्यदानवकुलतीर्थीकरणशीलाचरित: प्रह्लादोऽव्यवधानानन्यभक्तियोगेन सह तद्वर्षपुरुषैरुपास्ते इदं चोदाहरति ॥ ७ ॥
ສຸກເກດະວະ ໂກສວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໃນດິນແດນຫຣິ-ວັຣຊະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທັບຢູ່ໃນຮູບນະຣະຫຣິ (ນຣຶສິງຫະເທວະ) ເຫດໃດທີ່ພຣະອົງຮັບຮູບນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພາຍຫຼັງ (ໃນຄັນໂຕທີ 7) ຮູບນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະປຣະຫລາດ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ເປັນມະຫາພາກະວະຕະ ແລະເປັນຄັງຄຸນທຳຂອງມະຫາບຸຣຸດ; ຄວາມປະພຶດອັນບໍລິສຸດຂອງທ່ານໄດ້ຊຳລະຜູ້ຕົກຕ່ຳໃນຕະກູນອະສູນໃຫ້ບໍລິສຸດ. ທ່ານພ້ອມຊາວຫຣິ-ວັຣຊະ ບູຊານະຣະຫຣິດ້ວຍພັກຕິໂຢກະອັນບໍ່ຂາດສາຍ ແລະສວດມົນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້.
Verse 8
ॐ नमो भगवते नरसिंहाय नमस्तेजस्तेजसे आविराविर्भव वज्रनख वज्रदंष्ट्र कर्माशयान् रन्धय रन्धय तमो ग्रस ग्रस ॐ स्वाहा । अभयमभयमात्मनि भूयिष्ठा ॐ क्ष्रौम् ॥ ८ ॥
ໂອມ ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະນຣສິງຫະເທວ ແຫຼ່ງພະລັງທັງປວງ. ພຣະອົງຜູ້ມີເລັບແລະແຂ້ວດຸດວັຊຣະ ຂໍໃຫ້ປາບຄວາມປາຖະໜາອະສູຣະທີ່ໂລບຜົນກຳ. ຂໍໃຫ້ປາກົດໃນໃຈແລະຂັບໄລ່ຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາບໍ່ຢ້ານກົວໂດຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ.
Verse 9
स्वस्त्यस्तु विश्वस्य खल: प्रसीदतां ध्यायन्तु भूतानि शिवं मिथो धिया । मनश्च भद्रं भजतादधोक्षजे आवेश्यतां नो मतिरप्यहैतुकी ॥ ९ ॥
ຂໍໃຫ້ມີສິຣິມົງຄຸນແກ່ທົ່ວຈັກກະວານ ແລະຂໍໃຫ້ຜູ້ອິດສາທັງຫຼາຍສົງົບ. ຂໍໃຫ້ສັດທັງປວງຝຶກພັກຕິໂຢຄະ ເພື່ອຄິດເຖິງຄວາມດີຂອງກັນແລະກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ໃຈເຮົາຮັບໃຊ້ພຣະສີກຣິດສະນາ ຜູ້ເປັນອະໂທກຊະຈະ ແລະໃຫ້ປັນຍາເຮົາຕັ້ງຢູ່ໃນພັກຕິອັນບໍ່ຫວັງຜົນ.
Verse 10
मागारदारात्मजवित्तबन्धुषु सङ्गो यदि स्याद्भगवत्प्रियेषु न: । य: प्राणवृत्त्या परितुष्ट आत्मवान् सिद्ध्यत्यदूरान्न तथेन्द्रियप्रिय: ॥ १० ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ເຮົາບໍ່ຫຼົງໃນຄຸກແຫ່ງຊີວິດຄອບຄົວ—ເຮືອນ ຄູ່ຄອງ ລູກ ຊັບສິນ ໝູ່ມິດ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ. ຖ້າຈະມີຄວາມຜູກພັນ ຂໍໃຫ້ຜູກພັນກັບຜູ້ພັກຕິທີ່ພຣະອົງຮັກ ຜູ້ມີກຣິດສະນາເປັນມິດອັນຮັກຍິ່ງ. ຜູ້ຮູ້ຕົນແລະຄວບຄຸມໃຈ ພໍໃຈກັບຄວາມຈໍາເປັນນ້ອຍໆ ບໍ່ໄລ່ຕາມສຸກທາງອິນທຣີ ແລະຈະກ້າວໜ້າໃນສະຕິກຣິດສະນາຢ່າງໄວ.
Verse 11
यत्सङ्गलब्धं निजवीर्यवैभवं तीर्थं मुहु: संस्पृशतां हि मानसम् । हरत्यजोऽन्त: श्रुतिभिर्गतोऽङ्गजं को वै न सेवेत मुकुन्दविक्रमम् ॥ ११ ॥
ເມື່ອໄດ້ຄົບຫາຜູ້ທີ່ຖືວ່າມຸກຸນດະເປັນທຸກສິ່ງ ເຮົາຈະໄດ້ຟັງວິລະກຳອັນມີພະລັງຂອງພຣະອົງ ແລະການຟັງນັ້ນເອງເປັນດັ່ງທີຣຖະໃນໃຈ. ລີລາຂອງມຸກຸນດະມີອານຸພາບຫຼາຍ ຟັງຊ້ຳໆດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ພຣະອົງໃນຮູບແຫ່ງສຽງຈະເຂົ້າສູ່ໃຈ ແລະຊຳລະມົນທິນພາຍໃນ. ການອາບນ້ຳຄົງຄາລົດມົນທິນກາຍ ແຕ່ການຊຳລະໃຈໃຊ້ເວລາດົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາໃຜຈະບໍ່ຄົບຫາຜູ້ພັກຕິ ແລະບໍ່ຮັບໃຊ້ມຸກຸນດະ?
Verse 12
यस्यास्ति भक्तिर्भगवत्यकिञ्चना सर्वैर्गुणैस्तत्र समासते सुरा: । हरावभक्तस्य कुतो महद्गुणा मनोरथेनासति धावतो बहि: ॥ १२ ॥
ຜູ້ໃດມີພັກຕິອັນບໍ່ປົນເປື້ອນ ແລະບໍ່ຫວັງສິ່ງໃດ ຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວ ຄຸນທຳອັນສູງສົ່ງທັງປວງຂອງເທວະ—ທັມມະ ປັນຍາ ແລະວິຣາກະ—ຈະປາກົດໃນຜູ້ນັ້ນໂດຍຕົນເອງ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີພັກຕິຕໍ່ຮະຣິ ແລະຫມົກມຸ່ນໃນກິດຈະກຳວັດຖຸ ຈະມີຄຸນດີໃຫຍ່ຈາກໃສ? ລາວຖືກມະໂນຣະຖະຂັບໃຫ້ວິ່ງອອກໄປຫາອະສັດ ແລະຮັບໃຊ້ພະລັງພາຍນອກຂອງພຣະອົງ; ຈະມີຄຸນທຳໄດ້ແນວໃດ?
Verse 13
हरिर्हि साक्षाद्भगवान् शरीरिणा- मात्मा झषाणामिव तोयमीप्सितम् । हित्वा महांस्तं यदि सज्जते गृहे तदा महत्त्वं वयसा दम्पतीनाम् ॥ १३ ॥
ດັ່ງທີ່ສັດນ້ຳປາຖະໜາຢູ່ໃນມະຫານ້ຳອັນກວ້າງໃຫຍ່ເສມອ, ສັດມີກາຍທັງປວງກໍປາຖະໜາໂດຍທໍາມະຊາດຈະຢູ່ໃນຄວາມມີຢູ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າໂດຍກົງແລະເປັນປະຣະມາຕະມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດແມ່ນຖືກນັບວ່າໃຫຍ່ທາງໂລກກໍຕາມ ແຕ່ລະທິ້ມທີ່ພຶ່ງຂອງພຣະວິນຍານສູງສຸດແລ້ວໄປຕິດພັນຊີວິດຄອບຄົວ ຄວາມໃຫຍ່ຂອງຜູ້ນັ້ນກໍເຫມືອນຄູ່ຜົວເມຍຫນຸ່ມສາວຊັ້ນຕໍ່າ; ຄວາມຍຶດຕິດວັດຖຸເຮັດໃຫ້ຄຸນທຳທາງວິນຍານສູນໄປ.
Verse 14
तस्माद्रजोरागविषादमन्यु- मानस्पृहाभयदैन्याधिमूलम् । हित्वा गृहं संसृतिचक्रवालं नृसिंहपादं भजताकुतोभयमिति ॥ १४ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອະສຸຣາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງລະທິ້ມຄວາມສຸກລວງຂອງຊີວິດຄອບຄົວ ອັນເປັນຮາກຂອງຄວາມຕິດພັນແບບຣະໂຈ, ຄວາມເສົ້າໝອງ, ຄວາມໂກດ, ຄວາມທະນົງ, ຄວາມຢາກບໍ່ຮູ້ຈົບ, ຄວາມຢ້ານ, ຄວາມຕໍ່າຕ້ອຍ ແລະ ໂລກໄພ ແລະເປັນວົງລ້ອມແຫ່ງຈັກເກີດຕາຍ. ຈົ່ງໄປພຶ່ງພາ ແລະ ບູຊາພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະນຣະສິງຫະເທວະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ; ທີ່ນັ້ນແມ່ນອະພັຍແທ້.
Verse 15
केतुमालेऽपि भगवान् कामदेवस्वरूपेण लक्ष्म्या: प्रियचिकीर्षया प्रजापतेर्दुहितृणां पुत्राणां तद्वर्षपतीनां पुरुषायुषाहोरात्रपरिसङ्ख्यानानां यासां गर्भा महापुरुषमहास्त्रतेजसोद्वेजितमनसां विध्वस्ता व्यसव: संवत्सरान्ते विनिपतन्ति ॥ १५ ॥
ຊຸກະເທວະ ໂກສວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ—ໃນແດນດິນຊື່ ເກຕຸມາລ-ວັຣສະ ພຣະວິສນຸປະທັບຢູ່ໃນຮູບກາມເທວະ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມພໍໃຈແກ່ຜູ້ພັກດີ ໂດຍສະເພາະແກ່ ພຣະລັກສະມີເທວີ. ທີ່ນັ້ນມີປຣະຊາປະຕິ ສຳວັດສະຣະ ແລະ ລູກຊາຍລູກສາວຂອງທ່ານ; ລູກສາວເປັນເທວະຜູ້ຄອງຄືນ ແລະ ລູກຊາຍເປັນເທວະຜູ້ຄອງກາງວັນ. ຈຳນວນລູກຫຼານມີ 36,000 ຕາມການນັບກາງວັນແລະກາງຄືນໃນອາຍຸມະນຸດ. ເມື່ອສິ້ນປີ ລູກສາວເຫັນປະກາຍອາວຸດອັນມະຫາພະລັງຂອງມະຫາປຸຣຸສະ ຄື ຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ແລ້ວຈິດສັ່ນໄຫວ ຈົນເກີດການແທ້ງ.
Verse 16
अतीव सुललितगतिविलासविलसितरुचिरहासलेशावलोकलीलया किञ्चिदुत्तम्भितसुन्दरभ्रूमण्डलसुभगवदनारविन्दश्रिया रमां रमयन्निन्द्रियाणि रमयते ॥ १६ ॥
ໃນເກຕຸມາລ-ວັຣສະ ພຣະກາມເທວະ (ປຣັດຍຸມນະ) ເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍລີລາອ່ອນຊ້ອຍຢ່າງຍິ່ງ. ຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆຂອງພຣະອົງງາມນ່າຊົມ; ເມື່ອຍົກຄິ້ວຂຶ້ນເພີຍນ້ອຍ ແລະ ສົ່ງສາຍຕາຫຍອກຢ້ອນ ກໍເພີ່ມສິຣິແຫ່ງໃບໜ້າດຸດດອກບົວ ໃຫ້ພຣະລັກສະມີເທວີປິຕິຍິນດີ. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຮື່ນຣົມໃນອິນທຣີຍະອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ.
Verse 17
तद्भगवतो मायामयं रूपं परमसमाधियोगेन रमा देवी संवत्सरस्य रात्रिषु प्रजापतेर्दुहितृभिरुपेताह:सु च तद्भर्तृभिरुपास्ते इदं चोदाहरति ॥ १७ ॥
ພຣະຣະມາເທວີ (ພຣະລັກສະມີເທວີ) ຜູ້ຈົ່ງຈອງໃນສະມາທິໂຍກອັນສູງສຸດ ບູຊາພຣະເຈົ້າໃນຮູບກາມເທວະອັນເມດຕາກະຣຸນາ ແມ່ນແມ່ນຮູບແຫ່ງມາຍາ ໃນໄລຍະທີ່ເອີ້ນວ່າ ສຳວັດສະຣະ. ກາງວັນນາງມີລູກຊາຍຂອງປຣະຊາປະຕິ (ເທວະຜູ້ຄອງວັນ) ຮ່ວມ ແລະ ກາງຄືນມີລູກສາວຂອງທ່ານ (ເທວະຜູ້ຄອງຄືນ) ຮ່ວມ ແລ້ວນາງສະທາຍມົນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້.
Verse 18
ॐ ह्रां ह्रीं ह्रूं ॐ नमो भगवते हृषीकेशाय सर्वगुणविशेषैर्विलक्षितात्मने आकूतीनां चित्तीनां चेतसां विशेषाणां चाधिपतये षोडशकलायच्छन्दोमयायान्नमयायामृतमयाय सर्वमयाय सहसे ओजसे बलाय कान्ताय कामाय नमस्ते उभयत्र भूयात् ॥ १८ ॥
ໂອມ ຮຣາງ ຮຣີງ ຮຣູງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ຮຣຶສີເກສ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນອາດມັນອັນວິເສດ ແລະເປັນຜູ້ຄອບຄອງຄວາມຕັ້ງໃຈ ຈິດ ແລະປັນຍາ. ວັດຖຸຮັບຮູ້ 5 ແລະອິນທຣີ 11 ຮວມທັງໃຈ ແມ່ນການປະກົດອັນເປັນສ່ວນຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງເປັນສັບພະມະຍະ ມີກະລາ 16 ຈາກອັນນະມະຍະ ແລະຊົງຫຼ້ຽງດູສັດທັງປວງໃນຮູບແຫ່ງສະຫັດ ໂອຊະ ພະລະ ການຕິ ແລະກາມ. ເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງເວດາແມ່ນການບູຊາພຣະອົງ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເກື້ອກູນເຮົາທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.
Verse 19
स्त्रियो व्रतैस्त्वा हृषीकेश्वरं स्वतो ह्याराध्य लोके पतिमाशासतेऽन्यम् । तासां न ते वै परिपान्त्यपत्यं प्रियं धनायूंषि यतोऽस्वतन्त्रा: ॥ १९ ॥
ໂອ ຮຣຶສີເກສະວະຣະ! ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ ແມ່ນແມ່ນບູຊາພຣະອົງດ້ວຍການຖືພຣົດ ແຕ່ກໍຍັງຫວັງສາມີອື່ນເພື່ອສະໜອງອິນທຣີ—ນັ້ນແມ່ນຄວາມຫຼົງ. ເພາະສາມີແບບນັ້ນບໍ່ເປັນອິດສະລະ; ລາວຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງກາລະ ຜົນກຳ ແລະຄຸນຂອງທໍາມະຊາດ. ດັ່ງນັ້ນລາວບໍ່ອາດປົກປ້ອງໄດ້ແທ້ ທັງແມ່ຍິງ ລູກນ້ອຍ ຊັບສິນ ຫຼືອາຍຸ; ທຸກຢ່າງຢູ່ໃຕ້ພຣະອົງ.
Verse 20
स वै पति: स्यादकुतोभय: स्वयं समन्तत: पाति भयातुरं जनम् । स एक एवेतरथा मिथो भयं नैवात्मलाभादधि मन्यते परम् ॥ २० ॥
ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍຢ້ານ ແລະກັບເປັນຜູ້ໃຫ້ທີ່ພຶ່ງອັນສົມບູນແກ່ຜູ້ທີ່ຫວາດກົວ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຄວນເປັນສາມີແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນສາມີຜູ້ດຽວ; ຖ້າມີສາມີອື່ນ ພຣະອົງກໍຈະຕ້ອງຢ້ານເຂົາ. ເພາະສະນັ້ນ ບັນດິດຜູ້ຮູ້ເວດາຈຶ່ງຍອມຮັບພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແລະບໍ່ເຫັນວ່າມີສາມີ‑ຜູ້ປົກປ້ອງໃດດີກວ່າພຣະອົງ.
Verse 21
या तस्य ते पादसरोरुहार्हणं निकामयेत्साखिलकामलम्पटा । तदेव रासीप्सितमीप्सितोऽर्चितो यद्भग्नयाच्ञा भगवन् प्रतप्यते ॥ २१ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວານ! ແມ່ຍິງຜູ້ບູຊາດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຮັກບໍລິສຸດແບບບໍ່ຫວັງຜົນ ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຂອງນາງຈະສໍາເລັດໂດຍຕົນເອງ. ແຕ່ຖ້ານາງບູຊາພຣະບາດເພື່ອເປົ້າໝາຍສະເພາະ ພຣະອົງກໍປະທານໃຫ້ໄວ; ແຕ່ທ້າຍທີ່ສຸດຄໍາຂໍຂອງນາງຈະແຕກສະລາຍ ແລະນາງຈະເສົ້າໃຈຮ້ອນຮົນ. ດັ່ງນັ້ນບໍ່ຄວນບູຊາພຣະບາດຂອງພຣະອົງເພື່ອຜົນປະໂຫຍດທາງວັດຖຸ.
Verse 22
मत्प्राप्तयेऽजेशसुरासुरादय- स्तप्यन्त उग्रं तप ऐन्द्रियेधिय: । ऋते भवत्पादपरायणान्न मां विन्दन्त्यहं त्वद्धृदया यतोऽजित ॥ २२ ॥
ໂອ ອະຈິຕະ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້! ເມື່ອຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດເລື່ອງຄວາມສຸກທາງອິນທຣີ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະສິວະ ແລະເທວະ‑ອະສຸຣະອື່ນໆ ກໍບໍາເພັນຕະປະອັນຮຸນແຮງເພື່ອຮັບພອນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເກື້ອກູນໃຜ ບໍ່ວ່າຈະຍິ່ງໃຫຍ່ປານໃດ ຫາກບໍ່ເປັນຜູ້ພຶ່ງພາການຮັບໃຊ້ດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງເປັນນິດ. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຖືພຣະອົງໄວ້ໃນໃຈຕະຫຼອດ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າເກື້ອກູນແຕ່ຜູ້ເປັນພັກຕະຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.
Verse 23
स त्वं ममाप्यच्युत शीर्ष्णि वन्दितं कराम्बुजं यत्त्वदधायि सात्वताम् । बिभर्षि मां लक्ष्म वरेण्य मायया क ईश्वरस्येहितमूहितुं विभुरिति ॥ २३ ॥
ໂອ ອະຈະຍຸຕະ! ຝາມືດອກບົວຂອງພຣະອົງເປັນແຫຼ່ງແຫ່ງພອນມົງຄຸນທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນບັນດາພະສາວະຕະພັກຕະຜູ້ບໍລິສຸດຈຶ່ງນົບນ້ອມບູຊາ ແລະພຣະອົງດ້ວຍເມດຕາວາງຝາມືເທິງສີສະຂອງເຂົາ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍປາຖະໜາໃຫ້ພຣະອົງວາງຝາມືນັ້ນເທິງຫົວຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ. ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງຖືສັນຍາລັກເສັ້ນຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ທີ່ອົກ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຫັນວ່າເປັນກຽດຈອມປອມ; ພຣະເມດຕາແທ້ຂອງພຣະອົງມີແກ່ພັກຕະ, ບໍ່ແມ່ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດ; ໃຜຈະຮູ້ພຣະປະສົງໄດ້?
Verse 24
रम्यके च भगवत: प्रियतमं मात्स्यमवताररूपं तद्वर्षपुरुषस्य मनो: प्राक्प्रदर्शितं स इदानीमपि महता भक्तियोगेनाराधयतीदं चोदाहरति ॥ २४ ॥
ໃນ ຣັມຍະກະ-ວັຣສະ ທີ່ວາຍວັສວະຕະ ມະນຸ ປົກຄອງ, ພຣະອົງສູງສຸດໄດ້ປາກົດເປັນມັດສະຍະອະວະຕາຣ ອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ, ໃນຕອນສິ້ນຍຸກກ່ອນ ຄືທ້າຍ ຈາກຊຸສະ-ມັນວັນຕະຣະ, ແລະໄດ້ສະແດງແກ່ມະນຸ ຜູ້ເປັນບຸຣຸສແຫ່ງວັຣສະນັ້ນມາກ່ອນ. ບັດນີ້ ວາຍວັສວະຕະ ມະນຸ ຍັງບູຊາພຣະມັດສະຍະດ້ວຍພັກຕິໂຢກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະສວດມົນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້
Verse 25
ॐ नमो भगवते मुख्यतमाय नम: सत्त्वाय प्राणायौजसे सहसे बलाय महामत्स्याय नम इति ॥ २५ ॥
ໂອມ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ ພະພະຄະວານ ຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ເປັນຄວາມບໍລິສຸດເຫນືອໂລກ; ພຣະອົງເປັນຕົ້ນກຳເນີດແຫ່ງຊີວິດ ກຳລັງກາຍ ພະລັງໃຈ ຄວາມກ້າ ແລະຄວາມສາມາດ. ນົບນ້ອມແດ່ ມະຫາມັດສະຍະ ອະວະຕາຣປາຍັກ ຜູ້ປາກົດເປັນອົງທຳອິດໃນບັນດາອະວະຕາຣ; ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມອີກຄັ້ງແລ້ວອີກຄັ້ງ
Verse 26
अन्तर्बहिश्चाखिललोकपालकै- रदृष्टरूपो विचरस्युरुस्वन: । स ईश्वरस्त्वं य इदं वशेऽनय- न्नाम्ना यथा दारुमयीं नर: स्त्रियम् ॥ २६ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ—ພ້ອມກັບຜູ້ປົກຄອງໂລກທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຮູບພຣະອົງບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ; ແລະພຣະນາດຂອງພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະອົງແມ່ນອີສະວະຣະຜູ້ຄວບຄຸມໂລກນີ້ໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ—ດັ່ງຄົນຊັກເຊືອກໃຫ້ຕຸກກະຕາໄມ້ຮູບສະຕຣີເຕັ້ນ
Verse 27
यं लोकपाला: किल मत्सरज्वरा हित्वा यतन्तोऽपि पृथक्समेत्य च । पातुं न शेकुर्द्विपदश्चतुष्पद: सरीसृपं स्थाणु यदत्र दृश्यते ॥ २७ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ຈາກຜູ້ນຳໃຫຍ່ໃນຈັກກະວານ ເຊັ່ນ ພຣະພຣົມ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ລົງມາຮອດຜູ້ນຳການເມືອງໃນໂລກນີ້ ລ້ວນອິດສາອຳນາດຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ຫາກບໍ່ມີການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພຣະອົງ ພວກເຂົາບໍ່ອາດ—ຈະເຮັດແຍກກັນຫຼືຮ່ວມກັນ—ຄ້ຳຈຸນສັດມີຊີວິດນັບບໍ່ຖ້ວນໃນຈັກກະວານໄດ້. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ອຸປະຖຳມະນຸດ, ສັດເຊັ່ນ ງົວ ແລະ ລາ, ພືດພັນ, ສັດເລື້ອຍຄານ, ນົກ, ພູເຂົາ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ໃນໂລກວັດຖຸນີ້
Verse 28
भवान् युगान्तार्णव ऊर्मिमालिनि क्षोणीमिमामोषधिवीरुधां निधिम् । मया सहोरु क्रमतेऽज ओजसा तस्मै जगत्प्राणगणात्मने नम इति ॥ २८ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດ! ໃນທ້າຍຍຸກ ແຜ່ນດິນນີ້ອັນເປັນຄັງຂອງສະໝຸນໄພ ແລະ ຕົ້ນໄມ້ ຖືກນ້ຳປຣະລັຍທ່ວມຈົມໃຕ້ຄື້ນອັນນ່າຢ້ານ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປົກປ້ອງຂ້າພ້ອມທັງໂລກ ແລະ ທ່ອງທະເລດ້ວຍຄວາມໄວອັນຍິ່ງ. ໂອ ຜູ້ບໍ່ເກີດ! ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນຊີວິດທັງປວງ; ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.
Verse 29
हिरण्मयेऽपि भगवान्निवसति कूर्मतनुं बिभ्राणस्तस्य तत्प्रियतमां तनुमर्यमा सह वर्षपुरुषै: पितृगणाधिपतिरुपधावति मन्त्रमिमं चानुजपति ॥ २९ ॥
ໃນຮິຣັນມະຍະ-ວັດສະ ພຣະວິສນຸ (ພະພະຄະວານ) ປະທັບຢູ່ໂດຍຮັບຮ່າງເປັນກູຣມະ (ເຕົ່າ). ທີ່ນັ້ນ ອາຣະຍະມາ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍຊາວວັດສະທັງຫຼາຍ ບູຊາຮູບອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງແລະງາມນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ແລະ ສວດມົນຕໍ່ໄປນີ້
Verse 30
ॐ नमो भगवते अकूपाराय सर्वसत्त्वगुणविशेषणायानुपलक्षितस्थानाय नमो वर्ष्मणे नमो भूम्ने नमो नमोऽवस्थानाय नमस्ते ॥ ३० ॥
ໂອມ ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ອະກູປາຣາ ຜູ້ຮັບຮ່າງເປັນເຕົ່າ. ພຣະອົງແມ່ນຄັງແຫ່ງຄຸນທຳອັນສູງສຸດ ບໍ່ຖືກມົນທິນດ້ວຍວັດຖຸ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງສັດຕະວະ. ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເຄື່ອນໄຫວໃນນ້ຳ ກໍບໍ່ມີໃຜຮູ້ທີ່ປະທັບ. ຂ້າຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະວະກາຍອັນມະຫາ, ແດ່ຄວາມໄພສານອັນອະນັນຕະ, ແລະ ແດ່ການດຳລົງຢູ່ຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສິ່ງທັງປວງ.
Verse 31
यद्रूपमेतन्निजमाययार्पित- मर्थस्वरूपं बहुरूपरूपितम् । सङ्ख्या न यस्यास्त्ययथोपलम्भनात्- तस्मै नमस्तेऽव्यपदेशरूपिणे ॥ ३१ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ການປະກົດຂອງຈັກກະວານທີ່ເຫັນໄດ້ນີ້ ເປັນພຽງການສະແດງພະລັງສ້າງສັນຂອງມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ. ຮູບຫຼາກຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນໃນນັ້ນ ແມ່ນການສະແດງຂອງພະລັງພາຍນອກ; ດັ່ງນັ້ນ ວິຣາດ-ຣູປະນີ້ ບໍ່ແມ່ນສະວະຣູປທີ່ແທ້ຂອງພຣະອົງ. ນອກຈາກພະຄະຕະຜູ້ມີຈິດສຳນຶກເຫນືອໂລກ ບໍ່ມີໃຜຮັບຮູ້ຮູບແທ້ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ອາດພູດອອກໄດ້.
Verse 32
जरायुजं स्वेदजमण्डजोद्भिदं चराचरं देवर्षिपितृभूतमैन्द्रियम् । द्यौ: खं क्षिति: शैलसरित्समुद्र- द्वीपग्रहर्क्षेत्यभिधेय एक: ॥ ३२ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ພຣະອົງສະແດງພະລັງຂອງພຣະອົງເປັນຮູບນານາປະການອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ—ເປັນສັດທີ່ເກີດຈາກຄອດ, ຈາກໄຂ່, ແລະ ຈາກເຫື່ອ; ເປັນພືດແລະຕົ້ນໄມ້ທີ່ງອກຈາກດິນ; ເປັນສັດທັງເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ ຮວມທັງເທວະ, ຣິສີທິບ, ປິຕຣິ, ພູດ ແລະ ອິນທຣີຍ; ເປັນອາກາດ, ເປັນໂລກສູງ, ແລະ ເປັນໂລກນີ້ພ້ອມພູເຂົາ ແມ່ນ້ຳ ທະເລ ມະຫາສະໝຸດ ເກາະ ດາວເຄາະ ແລະ ດາວ. ທັງໝົດນີ້ແມ່ນການສະແດງຂອງພະລັງຂອງພຣະອົງ ແຕ່ໂດຍເດີມພຣະອົງແມ່ນໜຶ່ງດຽວ ບໍ່ມີທີ່ສອງ; ບໍ່ມີສິ່ງໃດເຫນືອພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈັກກະວານນີ້ບໍ່ແມ່ນມຸສາ ແຕ່ເປັນການປະກົດຊົ່ວຄາວຂອງພະລັງອັນອະຈິນໄຕຍຂອງພຣະອົງ.
Verse 33
यस्मिन्नसङ्ख्येयविशेषनाम- रूपाकृतौ कविभि: कल्पितेयम् । सङ्ख्या यया तत्त्वदृशापनीयते तस्मै नम: साङ्ख्यनिदर्शनाय ते इति ॥ ३३ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ພຣະນາມ ພຣະຮູບ ແລະລັກສະນະພຣະກາຍຂອງພຣະອົງແຜ່ຂະຫຍາຍເປັນຮູບແບບນັບບໍ່ຖ້ວນ; ບໍ່ມີໃຜກຳນົດຈຳນວນໄດ້ແນ່ນອນ. ແຕ່ພຣະອົງເອງໃນອະວະຕາຣກະປິລະເທວະ ໄດ້ວິເຄາະຈັກກະວານເປັນຕັດຕະວະ 24. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ປາດຖະນາຮູ້ສາງຂະຍະເພື່ອນັບແຍກສັດຈະຄວນຟັງຈາກພຣະອົງ; ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິພຽງນັບອົງປະກອບແລ້ວຍັງບໍ່ຮູ້ພຣະຮູບແທ້. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະແດງສາງຂະຍະ.
Verse 34
उत्तरेषु च कुरुषु भगवान् यज्ञपुरुष: कृतवराहरूप आस्ते तं तु देवी हैषा भू: सह कुरुभिरस्खलितभक्तियोगेनोपधावति इमां च परमामुपनिषदमावर्तयति ॥ ३४ ॥
ສຸກະເທວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ, ໃນພາກເໜືອຂອງຊັມພຸທະວີບ ທີ່ແດນອຸດຕະຣະກຸຣຸ-ວັຣສະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຖານະຍັດຍະປຸຣຸສະ ປະທັບໃນອະວະຕາຣວະຣາຫະ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະແມ່ພູມີ ແລະຜູ້ອາໄສທັງຫມົດພ້ອມກັບຊາວກຸຣຸ ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິໂຢກະອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະສາທະຍາຍມົນອຸປະນິສັດອັນສູງສຸດນີ້ຊ້ຳໆ
Verse 35
ॐ नमो भगवते मन्त्रतत्त्वलिङ्गाय यज्ञक्रतवे महाध्वरावयवाय महापुरुषाय नम: कर्मशुक्लाय त्रियुगाय नमस्ते ॥ ३५ ॥ ।
ໂອມ ນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສັດຈະຂອງມົນ; ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະ ແລະກຣະຕຸ ເປັນອະວະຍະວະຂອງມະຫາທະວະຣະ ເປັນມະຫາປຸຣຸສະ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊຳລະກຳໃຫ້ຜ່ອງໃສ ຜູ້ເປັນຄຸນດີເຫນືອໂລກ; ນະມັດສະເຕ ແດ່ພຣະອົງ ຕຣິຍຸກະ.
Verse 36
यस्य स्वरूपं कवयो विपश्चितो गुणेषु दारुष्विव जातवेदसम् । मथ्नन्ति मथ्ना मनसा दिदृक्षवो गूढं क्रियार्थैर्नम ईरितात्मने ॥ ३६ ॥
ເຫມືອນໄຟທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນໄມ້ ຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດໂດຍການສີໄມ້ກໍ່ໄຟ, ນັກບວດແລະລະສີຜູ້ຮູ້ສັດຈະສູງສຸດກໍພະຍາຍາມເຫັນພຣະອົງໃນທຸກສິ່ງ—ແມ່ນແຕ່ໃນກາຍຂອງຕົນ—ໂດຍມະທົນຈິດຄົ້ນຫາ. ແຕ່ພຣະອົງຍັງຄົງເປັນຄວາມເລື່ອນລັບ; ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ດ້ວຍວິທີອ້ອມຜ່ານກິດຈະກຳທາງໃຈຫຼືກາຍ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ເມື່ອພຣະອົງເຫັນຜູ້ໃດຄົ້ນຫາດ້ວຍໃຈທັງຫມົດ ພຣະອົງຈຶ່ງເຜີຍພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.
Verse 37
द्रव्यक्रियाहेत्वयनेशकर्तृभि- र्मायागुणैर्वस्तुनिरीक्षितात्मने । अन्वीक्षयाङ्गातिशयात्मबुद्धिभि- र्निरस्तमायाकृतये नमो नम: ॥ ३७ ॥
ວັດຖຸແຫ່ງຄວາມເພີດເພີນທາງວັດຖຸ—ສຽງ ຮູບ ລົດຊາດ ສຳຜັດ ແລະກິ່ນ—ກິດຈະກຳຂອງອິນທຣີ, ຜູ້ຄວບຄຸມອິນທຣີ (ເທວະ), ຮ່າງກາຍ, ເວລາອັນອະມະຕະ, ແລະອະຫັງການ—ທັງໝົດນີ້ເປັນການສ້າງຂອງຄຸນແຫ່ງພະລັງມາຍາຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ທີ່ປັນຍາຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍການປະຕິບັດໂຢກະຢ່າງສົມບູນ ຍ່ອມເຫັນດ້ວຍການພິຈາລະນາລະອຽດວ່າ ທັງໝົດນີ້ເປັນຜົນຂອງພະລັງພາຍນອກຂອງພຣະອົງ; ແລະຍັງເຫັນພຣະຮູບເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງເປັນປະຣະມາດມັນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງທຸກສິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຊ້ຳໆ ຜູ້ລົບລ້າງການປະດິດຂອງມາຍາ.
Verse 38
करोति विश्वस्थितिसंयमोदयं यस्येप्सितं नेप्सितमीक्षितुर्गुणै: । माया यथायो भ्रमते तदाश्रयं ग्राव्णो नमस्ते गुणकर्मसाक्षिणे ॥ ३८ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປາຖະໜາການສ້າງ, ການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ການທຳລາຍໂລກນີ້ໂດຍພຣະອົງເອງ; ແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດຜູ້ຖືກຜູກມັດ ພຣະອົງໃຫ້ກິດເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍພະລັງມາຍາ. ເຫມືອນເຫຼັກເຄື່ອນຕາມອຳນາດຫີນແມ່ເຫຼັກ, ສານອັນເຉື່ອຍຊາກໍເຄື່ອນໄຫວເມື່ອພຣະອົງທອດພຣະເນດເບິ່ງປຣະກຣິຕິ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພະຍານແຫ່ງຄຸນແລະກຳ.
Verse 39
प्रमथ्य दैत्यं प्रतिवारणं मृधे यो मां रसाया जगदादिसूकर: । कृत्वाग्रदंष्ट्रे निरगादुदन्वत: क्रीडन्निवेभ: प्रणतास्मि तं विभुमिति ॥ ३९ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ໃນພຣະອົງເປັນວຣາຫະດັ້ງເດີມໃນຈັກກະວານ ພຣະອົງໄດ້ຕໍ່ສູ້ແລະປະຫານອະສູນໃຫຍ່ ຮິຣັນຍາກຊະ. ຫຼັງນັ້ນ ພຣະອົງຍົກຂ້າພະເຈົ້າ—ແຜ່ນດິນ—ຈາກນ້ຳລຶກຮະສາຕະລາໃນທະເລກັຣພໂທກະ ໄວ້ທີ່ປາຍງາຂອງພຣະອົງ ເຫມືອນຊ້າງທີ່ຫຼິ້ນດຶງດອກບົວຈາກນ້ຳ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີອຳນາດຫຼວງນັ້ນ.
Frequently Asked Questions
Hayaśīrṣa is described as a plenary expansion of Vāsudeva, dear to devotees and the director of religious principles. In this chapter He is praised as Hayagrīva who retrieves the stolen Vedas from Rasātala and restores them to Brahmā, highlighting poṣaṇam (divine protection) and the Lord’s role as the source and guardian of śruti and dharma.
Because the Bhāgavata frames the deeper ‘asura’ as inner anarthas—fruitive desire, ignorance, and fear rooted in ego and attachment. Prahlāda asks Nṛsiṁha to appear in the heart, destroy ignorance, and grant fearlessness, teaching that true protection is spiritual: purification leading to steady bhakti rather than merely changing external circumstances.
The text explicitly presents Kāmadeva as Viṣṇu’s form ‘only for the satisfaction of His devotees’ and frames Lakṣmī’s worship around Hṛṣīkeśa—the controller and true enjoyer of the senses. The theological point is that sense-power and beauty originate in the Lord and are purified when oriented to devotion; seeking a ‘husband’ or pleasure apart from Him is described as illusion and insecurity under time and guṇas.
They distinguish the universal form as a display of the Lord’s external energy from His actual transcendental form, which is accessible only to devotees in transcendental consciousness. This clarifies that the cosmos is not ‘false’ but temporary and energetic—real as śakti-vikāra—while Bhagavān remains one without a second, beyond time’s limitation.
Varāha is praised as the embodiment and enjoyer of sacrifice: ritual (kratu) and yajña are parts of His transcendental body, indicating that all dharmic offerings culminate in Viṣṇu. He is called tri-yuga because the Lord is not openly manifest as a yuga-avatāra in Kali (appearing in a concealed manner) while fully possessing the three pairs of opulences; thus worship is directed to the hidden, sustaining Lord behind all sacrificial order.