Adhyaya 10

Verse 1

श्रीशुक उवाच अथ सिन्धुसौवीरपते रहूगणस्य व्रजत इक्षुमत्यास्तटे तत्कुलपतिना शिबिकावाहपुरुषान्वेषणसमये दैवेनोपसादित: स द्विजवर उपलब्ध एष पीवा युवा संहननाङ्गो गोखरवद्धुरं वोढुमलमिति पूर्वविष्टिगृहीतै: सह गृहीत: प्रसभमतदर्ह उवाह शिबिकां स महानुभाव: ॥ १ ॥

ພຣະສຸກກະເທວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ຂ້າທາດບໍລິວານຂອງກະສັດ ຣາຫູຄະນະ ໄດ້ພົບເຫັນ ພຣະຊະດາ ພາຣະຕະ ທີ່ແຄມແມ່ນ້ຳ ອິກຊຸມະຕີ. ເມື່ອເຫັນວ່າເພິ່ນຍັງໜຸ່ມ ແລະ ແຂງແຮງຄືກັບງົວ, ພວກເຂົາຈຶ່ງບັງຄັບໃຫ້ມະຫາບຸລຸດຜູ້ນີ້ແບກວໍ.

Verse 2

यदा हि द्विजवरस्येषुमात्रावलोकानुगतेर्न समाहिता पुरुषगतिस्तदा विषमगतां स्वशिबिकां रहूगण उपधार्य पुरुषानधिवहत आह हे वोढार: साध्वतिक्रमत किमिति विषममुह्यते यानमिति ॥ २ ॥

ເນື່ອງຈາກຈິດໃຈອະຫິງສາ ຈະດະພະຣະຕະເດີນຊ້າໆ ແລະເບິ່ງຂ້າງໜ້າທຸກສາມກ້າວ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຢ່າງມົດ. ຈຶ່ງກ້າວບໍ່ທັນຜູ້ຫາມອື່ນ ເຮັດໃຫ້ເສລຽງສັ່ນ. ພຣະຣາຊາຣະຫູກະນະຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ເຈົ້າຜູ້ຫາມ, ຈົ່ງເດີນໃຫ້ດີ; ເປັນຫຍັງຫາມເສລຽງບໍ່ເທົ່າກັນ? ຫາມໃຫ້ຖືກຕ້ອງ”

Verse 3

अथ त ईश्वरवच: सोपालम्भमुपाकर्ण्योपायतुरीयाच्छङ्कितमनसस्तं विज्ञापयांबभूवु: ॥ ३ ॥

ເມື່ອຜູ້ຫາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳດຸດັນປົນຕຳນິຂອງພຣະຣາຊາຣະຫູກະນະ ພວກເຂົາຢ້ານໂທດທັນທີ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຊີ້ແຈງຕໍ່ພຣະອົງດັ່ງນີ້

Verse 4

न वयं नरदेव प्रमत्ता भवन्नियमानुपथा: साध्वेव वहाम: । अयमधुनैव नियुक्तोऽपि न द्रुतं व्रजति नानेन सह वोढुमु ह वयं पारयाम इति ॥ ४ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເທວະໃນມະນຸດ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະມາດໃນໜ້າທີ່. ຕາມພຣະບັນຊາ ພວກເຮົາຫາມເສລຽງຢ່າງດີ; ແຕ່ຊາຍນີ້ທີ່ເພິ່ງຖືກຈັດມາຮ່ວມ ບໍ່ເດີນໄວ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຫາມກັບເຂົາໃຫ້ຮາບລື່ນບໍ່ໄດ້

Verse 5

सांसर्गिको दोष एव नूनमेकस्यापि सर्वेषां सांसर्गिकाणां भवितुमर्हतीति निश्चित्य निशम्य कृपणवचो राजा रहूगण उपासितवृद्धोऽपि निसर्गेण बलात्कृत ईषदुत्थितमन्युरविस्पष्टब्रह्मतेजसं जातवेदसमिव रजसाऽऽवृतमतिराह ॥ ५ ॥

ເມື່ອພຣະຣາຊາຣະຫູກະນະໄດ້ຟັງຄຳຂອງຜູ້ຫາມທີ່ຢ້ານໂທດ ພຣະອົງກໍເຂົ້າໃຈວ່າ ເພາະຄວາມຜິດຂອງຄົນຜູ້ດຽວ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ການຫາມບໍ່ເທົ່າກັນ. ແມ່ນຈະຮູ້ຊັດແລະຟັງຄຳອ້ອນວອນແລ້ວ ພຣະອົງກໍຍັງໂກດນ້ອຍໆຕາມນິສັຍກະສັດ; ດ້ວຍໃຈຖືກຄຸນຣະຊັສປົກຄຸມ ຈຶ່ງກ່າວກັບຈະດະພະຣະຕະ ຜູ້ມີພຣະພຣະຫມະເທຊບໍ່ປາກົດຊັດ ດຸດໄຟຖືກຂີ້ເຖົ່າກົບ

Verse 6

अहो कष्टं भ्रातर्व्यक्तमुरुपरिश्रान्तो दीर्घमध्वानमेक एव ऊहिवान् सुचिरं नातिपीवा न संहननाङ्गो जरसा चोपद्रुतो भवान् सखे नो एवापर एते सङ्घट्टिन इति बहुविप्रलब्धोऽप्यविद्यया रचितद्रव्यगुणकर्माशयस्वचरमकलेवरेऽवस्तुनि संस्थानविशेषेऽहं ममेत्यनध्यारोपितमिथ्याप्रत्ययो ब्रह्मभूतस्तूष्णीं शिबिकां पूर्ववदुवाह ॥ ६ ॥

ພຣະຣາຊາຣະຫູກະນະກ່າວກັບຈະດະພະຣະຕະວ່າ “ໂອ້ ພີ່ນ້ອງ, ຊ່າງລຳບາກແທ້! ເຈົ້າເບິ່ງເໝືອນເຫນື່ອຍຫຼາຍ ເພາະໄດ້ຫາມເສລຽງຄົນດຽວມານານ ແລະໄກ. ເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ອ້ວນທ້ວນ ບໍ່ໄດ້ແຂງແຮງ ແຖມຄວາມແກ່ກໍລົບກວນ, ສະຫາຍເອີຍ. ຜູ້ຫາມຮ່ວມຂອງເຈົ້າບໍ່ຊ່ວຍບໍ?” ແຕ່ຈະດະພະຣະຕະ ຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມຫຼົງ “ຂ້ອຍ-ຂອງຂ້ອຍ” ຮູ້ກາຍເປັນເພີງເປືອກສຸດທ້າຍທີ່ກໍ່ດ້ວຍວັດຖຸ-ຄຸນ-ກຳ ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມັນ ແລະສງົບງຽບ ຫາມເສລຽງຕໍ່ໄປເຫມືອນເກົ່າ

Verse 7

अथ पुन: स्वशिबिकायां विषमगतायां प्रकुपित उवाच रहूगण: किमिदमरे त्वं जीवन्मृतो मां कदर्थीकृत्य भर्तृशासनमतिचरसि प्रमत्तस्य च ते करोमि चिकित्सां दण्डपाणिरिव जनताया यथा प्रकृतिं स्वां भजिष्यस इति ॥ ७ ॥

ເມື່ອພະຣາຊາຣາຮູກະນະເຫັນວ່າເສລຽງຍັງສັ່ນໄຫວ ກໍໂກດແລະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຄົນຊົ່ວ! ກຳລັງເຮັດຫຍັງ? ມີຊີວິດແຕ່ເຫມືອນຕາຍບໍ? ບໍ່ຮູ້ບໍວ່າຂ້ອຍແມ່ນນາຍຂອງເຈົ້າ? ເຈົ້າຝ່າຝືນຄຳສັ່ງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະລົງໂທດເຈົ້າເຫມືອນຍົມຣາຊາລົງໂທດຄົນບາບ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ສຶກຕົວແລະເຮັດໜ້າທີ່ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.”

Verse 8

एवं बह्वबद्धमपि भाषमाणं नरदेवाभिमानं रजसा तमसानुविद्धेन मदेन तिरस्कृताशेषभगवत्प्रियनिकेतं पण्डितमानिनं स भगवान् ब्राह्मणो ब्रह्मभूतसर्वभूतसुहृदात्मा योगेश्वरचर्यायां नातिव्युत्पन्नमतिं स्मयमान इव विगतस्मय इदमाह ॥ ८ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມເມົາມົນທີ່ປົນດ້ວຍຣະຈັສ ແລະ ຕະມັສ ພະຣາຊາຣາຮູກະນະຜູ້ຍຶດຕິດໃນຄວາມເປັນກາຍ ແລະອວດອ້າງວ່າເປັນກະສັດ ໄດ້ຕຳນິ ຈະດະພະຣະຕະ ດ້ວຍຄຳພູດບໍ່ສົມຄວນແລະຂັດແຍ້ງກັນ. ແຕ່ຈະດະພະຣະຕະແມ່ນພະພັກຕະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະພຣະອົງສະຖິດໃນໃຈຂອງທ່ານເສມອ. ທ່ານເປັນຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພຣົມພາວະ ເປັນມິດຂອງສັດທັງປວງ ແລະບໍ່ມີຄວາມຍຶດກາຍ. ພະຣາຊາບໍ່ຮູ້ສະຖານະຂອງພະພັກຕະຊັ້ນສູງ. ຈະດະພະຣະຕະຍິ້ມຢ່າງສະຫງົບ ໄຮ້ອະຫັງການ ແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 9

ब्राह्मण उवाच त्वयोदितं व्यक्तमविप्रलब्धं भर्तु: स मे स्याद्यदि वीर भार: । गन्तुर्यदि स्यादधिगम्यमध्वा पीवेति राशौ न विदां प्रवाद: ॥ ९ ॥

ພຣາຫມັນ ຈະດະພະຣະຕະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາຜູ້ກ້າ, ຄຳທີ່ພະອົງກ່າວແບບເສຍດສີນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄຳຕົວະຊັດເຈນ. ຖ້າພາລະນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈຶ່ງຈະເປັນຜູ້ແບກ; ແຕ່ຜູ້ແບກແມ່ນກາຍ ບໍ່ແມ່ນອາດມັນ. ຖ້າຈຸດໝາຍແລະເສັ້ນທາງນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ ກໍຈະມີຄວາມລຳບາກ; ແຕ່ມັນກ່ຽວກັບກາຍ. ‘ອ້ວນ’ ຫຼື ‘ຜອມ’ ເປັນເລື່ອງຂອງຮ່າງກາຍ; ນັກປັນຍາບໍ່ກ່າວແບບນັ້ນກ່ຽວກັບວິນຍານ.”

Verse 10

स्थौल्यं कार्श्यं व्याधय आधयश्च क्षुत्तृड् भयं कलिरिच्छा जरा च । निद्रा रतिर्मन्युरहंमद: शुचो देहेन जातस्य हि मे न सन्ति ॥ १० ॥

ຄວາມອ້ວນ ຄວາມຜອມ ໂຣກໄພ ຄວາມທຸກໃຈ ຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ ຄວາມກົວ ຄວາມຂັດແຍ້ງ ຄວາມປາຖະໜາໃນສຸກທາງໂລກ ຄວາມແກ່ ການນອນ ຄວາມຕິດພັນ ຄວາມໂກດ ຄວາມໂສກ ຄວາມຫຼົງ ແລະອະຫັງການວ່າ ‘ຂ້ອຍ’ ແມ່ນກາຍ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນການແປປ່ຽນຂອງເຄື່ອງຫຸ້ມວັດຖຸທີ່ປົກຄຸມວິນຍານ. ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດວ່າຕົນແມ່ນຮ່າງກາຍຈະຖືກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄອບງຳ; ແຕ່ຂ້ອຍພົ້ນຈາກການຍຶດກາຍ ຈຶ່ງບໍ່ມີສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນຂ້ອຍ.

Verse 11

जीवन्मृतत्वं नियमेन राजन् आद्यन्तवद्यद्विकृतस्य द‍ृष्टम् । स्वस्वाम्यभावो ध्रुव ईड्य यत्र तर्ह्युच्यतेऽसौ विधिकृत्ययोग: ॥ ११ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ພະອົງຫາວ່າຂ້ອຍ ‘ມີຊີວິດແຕ່ເຫມືອນຕາຍ’—ນີ້ເປັນກົດທີ່ເຫັນໃນສິ່ງວັດຖຸທີ່ແປປ່ຽນ ເພາະມັນມີຕົ້ນແລະປາຍ. ສ່ວນຄວາມຄິດວ່າ ‘ຂ້ອຍເປັນນາຍ ເຈົ້າເປັນບ່າວ’ ກໍບໍ່ໝັ້ນຄົງ; ມື້ນີ້ພະອົງເປັນກະສັດ ມື້ອື່ນສະຖານະອາດກັບກັນ. ທັງໝົດນີ້ແມ່ນການພົບພາກຊົ່ວຄາວທີ່ວິທີ (ພຣະພຣົມລິຂິດ) ຈັດວາງໄວ້.

Verse 12

विशेषबुद्धेर्विवरं मनाक् च पश्याम यन्न व्यवहारतोऽन्यत् । क ईश्वरस्तत्र किमीशितव्यं तथापि राजन् करवाम किं ते ॥ १२ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຖ້າພະອົງຍັງຄິດວ່າພະອົງເປັນກະສັດ ແລະຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ ກໍຂໍໃຫ້ພະອົງມີພຣະບັນຊາ; ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດຕາມ. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ເກີດຈາກປະເພນີແລະການໃຊ້ໃນໂລກເທົ່ານັ້ນ; ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນເຫດອື່ນ. ແລ້ວໃຜເປັນນາຍ ໃຜເປັນບ່າວ? ສັດທັງປວງຖືກບັງຄັບໂດຍກົດແຫ່ງທຳມະຊາດວັດຖຸ; ດັ່ງນັ້ນບໍ່ມີນາຍແທ້ ແລະບໍ່ມີບ່າວແທ້. ແຕ່ຖ້າພະອົງຈະເຫັນຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ ຂ້ອຍກໍຍອມຮັບ—ຂໍພະອົງຕຣັດ ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້?

Verse 13

उन्मत्तमत्तजडवत्स्वसंस्थां गतस्य मे वीर चिकित्सितेन । अर्थ: कियान् भवता शिक्षितेन स्तब्धप्रमत्तस्य च पिष्टपेष: ॥ १३ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາຜູ້ກ້າ ພະອົງຕຣັດວ່າ “ເຈົ້າຄົນໂງ່ ຈືດ ບ້າ! ຂ້ອຍຈະລົງໂທດເຈົ້າ ແລ້ວເຈົ້າຈະມີສະຕິ” ໃນເລື່ອງນັ້ນຂໍໃຫ້ຟັງ: ແມ່ນວ່າຂ້ອຍດູເຫມືອນຄົນຈືດ ຫູໜວກ-ໃບ້ ແຕ່ແທ້ຈິງຂ້ອຍຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຮູ້ຕົນ. ການລົງໂທດຂ້ອຍຈະໄດ້ປະໂຫຍດຫຍັງ? ຖ້າການຄິດຂອງພະອົງຖືກ ແລະຂ້ອຍບ້າຈິງ ການລົງໂທດກໍເຫມືອນຕຳຂອງທີ່ຕຳແລ້ວ—ບໍ່ມີຜົນ. ຄົນບ້າບໍ່ຫາຍບ້າເພາະຖືກລົງໂທດ

Verse 14

श्रीशुक उवाच एतावदनुवादपरिभाषया प्रत्युदीर्य मुनिवर उपशमशील उपरतानात्म्यनिमित्त उपभोगेन कर्मारब्धं व्यपनयन् राजयानमपि तथोवाह ॥ १४ ॥

ພຣະສີສຸກເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ເມື່ອພະຣາຊາ ຣະຮູກະນະ ຕຳນິຈະດະພະຣະຕະ ຜູ້ເປັນພະພັກຕະອັນສູງສົ່ງ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຮຸນແຮງ ມຸນີຜູ້ສະຫງົບນັ້ນກໍອົດທົນທຸກຢ່າງ ແລະຕອບຢ່າງຖືກຄວນ. ອະວິຊາເກີດຈາກການຍຶດຖືວ່າກາຍແມ່ນອາຕະມັນ ແຕ່ຈະດະພະຣະຕະບໍ່ຖືກກະທົບໂດຍຄວາມຫຼົງນັ້ນ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຖ່ອມຕົນຕາມທຳມະຊາດ ທ່ານບໍ່ເຄີຍຄິດວ່າຕົນເປັນພະພັກຕະໃຫຍ່ ແລະຍອມຮັບການເສວຍຜົນກຳເກົ່າ. ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປ ທ່ານຄິດວ່າການແບກສະລຽງເປັນການລົບລ້າງປະຕິກິລິຍາບາບເກົ່າ ແລ້ວກໍແບກຕໍ່ໄປດັ່ງເກົ່າ

Verse 15

स चापि पाण्डवेय सिन्धुसौवीरपतिस्तत्त्वजिज्ञासायां सम्यक्‌श्रद्धयाधिकृताधिकारस्तद्‌धृदयग्रन्थिमोचनं द्विजवच आश्रुत्य बहुयोगग्रन्थसम्मतं त्वरयावरुह्य शिरसा पादमूलमुपसृत: क्षमापयन् विगतनृपदेवस्मय उवाच ॥ १५ ॥

ພຣະສີສຸກເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງປານດຸ ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ພະຣາຊາ ຣະຮູກະນະ ຜູ້ປົກຄອງສິນທຸ ແລະ ສະວີຣະ ມີສັດທາແນ່ນອນໃນການສືບສວນຄວາມຈິງສູງສຸດ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄຸນສົມບັດ. ເມື່ອໄດ້ຟັງວາຈາຂອງຈະດະພະຣະຕະ—ຄຳສອນທີ່ຄຳພີໂຢຄະຫຼາຍເລື່ອງຮັບຮອງ ແລະຄາຍປົມໃນໃຈ—ຄວາມທະນົງວ່າ “ຂ້ອຍເປັນກະສັດ” ກໍຖືກທຳລາຍ. ພະອົງລົງຈາກສະລຽງທັນທີ ແລະກົ້ມກາບຮາບ ວາງສີສະທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງຈະດະພະຣະຕະ ເພື່ອຂໍອະໄພຕໍ່ຄຳຫຍາບຄາຍທີ່ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣາຫມະນະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວຈຶ່ງອະທິຖານດັ່ງນີ້

Verse 16

कस्त्वं निगूढश्चरसि द्विजानां बिभर्षि सूत्रं कतमोऽवधूत: । कस्यासि कुत्रत्य इहापि कस्मात् क्षेमाय नश्चेदसि नोत शुक्ल: ॥ १६ ॥

ພະຣາຊາ ຣະຮູກະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນະ ທ່ານດູເຫມືອນສັນຈອນໃນໂລກນີ້ຢ່າງປົກປິດ ແລະບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຂອງຜູ້ອື່ນ. ທ່ານແມ່ນໃຜ? ທ່ານເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ ຫຼືເປັນອະວະທູຕະມະຫາຕະມາ? ຂ້ອຍເຫັນທ່ານສວມສາຍສັກສິດ (ຢັດໂຍປະວີຕ) ຈຶ່ງເຫັນວ່າເປັນພຣາຫມະນະ. ທ່ານເປັນນັກບວດຜູ້ຫຼຸດພົ້ນເຊັ່ນ ດັດຕາເຕຣຍະ ແລະມະຫາຕະມາອື່ນໆ ຫຼືບໍ? ທ່ານເປັນສິດຂອງໃຜ ມາຈາກໃສ ແລະພັກຢູ່ໃສ? ເຫດໃດຈຶ່ງມາບ່ອນນີ້? ພາລະກິດຂອງທ່ານແມ່ນເພື່ອຄວາມເກສົມຂອງພວກເຮົາບໍ? ຂໍຄວາມເມດຕາ ບອກຂ້ອຍເຖີດ ທ່ານແທ້ຈິງແມ່ນໃຜ

Verse 17

नाहं विशङ्के सुरराजवज्रा- न्न त्र्यक्षशूलान्न यमस्य दण्डात् । नाग्‍न्‍यर्कसोमानिलवित्तपास्त्रा- च्छङ्के भृशं ब्रह्मकुलावमानात् ॥ १७ ॥

ທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຢ້ານວັດຊະຣະຂອງພຣະອິນ, ບໍ່ຢ້ານຕຣິສູນຂອງພຣະສິວະ, ບໍ່ຢ້ານຄັນທັນຂອງຍົມຣາຊ, ແລະບໍ່ຢ້ານໄຟ ແດດແຮງ ດວງຈັນ ລົມ ຫຼືອາວຸດຂອງກຸເວຣ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານຢ່າງຫນັກຕໍ່ການລົບຫຼູ່ພຣາຫມັນ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຢ້ານໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 18

तद्ब्रूह्यसङ्गो जडवन्निगूढ- विज्ञानवीर्यो विचरस्यपार: । वचांसि योगग्रथितानि साधो न न: क्षमन्ते मनसापि भेत्तुम् ॥ १८ ॥

ກະລຸນາບອກເຖີດ—ທ່ານບໍ່ຍຶດຕິດ ແຕ່ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເດີນໄປຄືຄົນທຶບ? ພະລັງປັນຍາວິນຍານທີ່ເຊື່ອນຊ້ອນຂອງທ່ານໄຮ້ຂອບເຂດ. ໂອ ຜູ້ສົງບຸນ, ຖ້ອຍຄໍາທີ່ຖັກທໍດ້ວຍໂຍຄະຂອງທ່ານ ພວກເຮົາບໍ່ອາດແຍກເຂົ້າໃຈໄດ້ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ; ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງ.

Verse 19

अहं च योगेश्वरमात्मतत्त्व- विदां मुनीनां परमं गुरुं वै । प्रष्टुं प्रवृत्त: किमिहारणं तत् साक्षाद्धरिं ज्ञानकलावतीर्णम् ॥ १९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທ່ານເປັນໂຍເກສະວະ ແລະເປັນຄູສູງສຸດໃນຫມູ່ມຸນີຜູ້ຮູ້ສັດທຳແຫ່ງອາດມັນ. ທ່ານລົງມາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ແລະເປັນຕົວແທນໂດຍກົງຂອງກະປິລະເທວະ—ພຣະຫຣິຜູ້ເປັນອະວະຕານແຫ່ງປັນຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ຄູຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຖາມວ່າ ທີ່ພຶ່ງອັນປອດໄພທີ່ສຸດໃນໂລກນີ້ແມ່ນຫຍັງ?

Verse 20

स वै भवाँल्लोकनिरीक्षणार्थ- मव्यक्तलिङ्गो विचरत्यपिस्वित् । योगेश्वराणां गतिमन्धबुद्धि: कथं विचक्षीत गृहानुबन्ध: ॥ २० ॥

ທ່ານບໍ່ແມ່ນຕົວແທນໂດຍກົງຂອງກະປິລະເທວະ ອະວະຕານແຫ່ງພຣະເຈົ້າສູງສຸດດອກຫຼື? ເພື່ອກວດເບິ່ງຜູ້ຄົນ ທ່ານຈຶ່ງປິດບັງລັກສະນະ ແລະສະແດງຕົນຄືຄົນຫູໜວກໃບ້ ແລ້ວເດີນໄປໃນໂລກ. ຂ້າພະເຈົ້າຕິດພັນກັບຄອບຄົວ ແລະກິດການໂລກ ຈົນຕາບອດຕໍ່ປັນຍາວິນຍານ; ແຕ່ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານເພື່ອຂໍຄວາມສະຫວ່າງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ້າວໜ້າໃນທາງວິນຍານໄດ້ແນວໃດ?

Verse 21

द‍ृष्ट: श्रम: कर्मत आत्मनो वै भर्तुर्गन्तुर्भवतश्चानुमन्ये । यथासतोदानयनाद्यभावात् समूल इष्टो व्यवहारमार्ग: ॥ २१ ॥

ທ່ານເວົ້າວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເມື່ອຍ.” ແມ່ນແທ້ວ່າອາດມັນແຍກຈາກຮ່າງກາຍ ແຕ່ຄວາມເມື່ອຍເກີດຈາກງານຂອງຮ່າງກາຍ ແລະດູຄືເປັນຄວາມເມື່ອຍຂອງວິນຍານ; ເມື່ອທ່ານແບກເສລຽງ ຍ່ອມມີແຮງງານແນ່ນອນ—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ຄາດຄະເນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ທ່ານຍັງເວົ້າວ່າ ພຶດຕິກຳພາຍນອກລະຫວ່າງນາຍແລະບ່າວບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້; ແຕ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງການປະພຶດໃນໂລກປາກົດກໍຍັງຖືກຍອມຮັບແລະປະສົບໄດ້ ເພາະຜົນຜະລິດຂອງໂລກປາກົດແມ່ນແຕ່ບໍ່ແທ້ກໍຍັງສົ່ງຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແທ້ວ່າກິດຈະກຳວັດຖຸບໍ່ຖາວອນ ແຕ່ບໍ່ອາດເວົ້າວ່າເປັນເທັດໂດຍສິ້ນເຊີງໄດ້.

Verse 22

स्थाल्यग्नितापात्पयसोऽभिताप- स्तत्तापतस्तण्डुलगर्भरन्धि: । देहेन्द्रियास्वाशयसन्निकर्षात् तत्संसृति: पुरुषस्यानुरोधात् ॥ २२ ॥

ພະຣາຊາຣາຫູກະນະກ່າວວ່າ: “ທ່ານຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານກ່າວວ່າຄວາມອ້ວນ‑ຜອມບໍ່ແມ່ນລັກສະນະຂອງອາດມັນ—ນັ້ນບໍ່ຖືກ; ເພາະສຸກ‑ທຸກຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຊີວະອາດມັນ. ເຫມືອນຫມໍ້ທີ່ຕັ້ງເທິງໄຟ: ນົມຮ້ອນກ່ອນ ແລ້ວຄວາມຮ້ອນນັ້ນຈຶ່ງໄປຮອດເຂົ້າ; ດັ່ງນັ້ນເມື່ອກາຍຮັບສຸກ‑ທຸກ, ອິນທຣີ, ໃຈ ແລະຈິດພາຍໃນກໍຖືກກະທົບ. ເນື່ອງຈາກການຍຶດຕິດກັບກາຍ, ວົງຈອນສົງສານຈຶ່ງຍັງຕາມບຸຣຸດ”

Verse 23

शास्ताभिगोप्ता नृपति: प्रजानांय: किङ्करो वै न पिनष्टि पिष्टम् । स्वधर्ममाराधनमच्युतस्ययदीहमानो विजहात्यघौघम् ॥ २३ ॥

“ທ່ານຜູ້ປະເສີດ, ກະສັດເປັນຜູ້ປົກຄອງແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງປະຊາ; ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທຳມະ ກໍບໍ່ ‘ບົດຂອງທີ່ບົດແລ້ວ’ ຄືບໍ່ເຮັດການທີ່ໄຮ້ຜົນ. ແມ່ນວ່າຄວາມສຳພັນກະສັດ‑ປະຊາ ຫຼື ນາຍ‑ບໍລິວານ ບໍ່ຖາວອນ, ແຕ່ຜູ້ໃດປະຕິບັດສະວະທຳຂອງຕົນເພື່ອບູຊາອັຈຍຸຕະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມລະກອງບາບໄດ້ໃນໂລກນີ້ເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຮັດໜ້າທີ່ ການປະພຶດທຳມະກໍຍັງເຮັດໃຫ້ບາບຫຼຸດລົງ”

Verse 24

तन्मे भवान्नरदेवाभिमान-मदेन तुच्छीकृतसत्तमस्य । कृषीष्ट मैत्रीद‍ृशमार्तबन्धोयथा तरे सदवध्यानमंह: ॥ २४ ॥

“ຄຳທີ່ທ່ານເວົ້າ ດູເຫມືອນຂັດແຍ້ງກັນສຳລັບຂ້ອຍ. ໂອ ມິດຂອງຜູ້ທຸກ! ເນື່ອງຈາກຄວາມເມົາໃນກຽດຍົດປອມຂອງກາຍກະສັດ ຂ້ອຍໄດ້ດູຖູກທ່ານ ແລະກໍ່ອະປະຣາດໃຫຍ່. ຂໍທ່ານໂປຣດເບິ່ງຂ້ອຍດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງມິດຕະພາບ ໂດຍກະຣຸນາອັນບໍ່ມີເຫດ; ຖ້າເປັນແບບນັ້ນ ຂ້ອຍຈະຂ້າມພົ້ນທຸກຂ໌ອັນເກີດຈາກບາບທີ່ລົບຫຼູ່ທ່ານໄດ້”

Verse 25

न विक्रिया विश्वसुहृत्सखस्यसाम्येन वीताभिमतेस्तवापि । महद्विमानात् स्वकृताद्धि माद‍ृङ्नङ्‌क्ष्यत्यदूरादपि शूलपाणि: ॥ २५ ॥

“ໂອ ພຣະອາຈານ! ທ່ານເປັນມິດຂອງພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນມິດຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນທ່ານສະເໝີພາບຕໍ່ທຸກຄົນ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດໃນກາຍ. ການດູຖູກຂອງຂ້ອຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານໄດ້ຫຼືເສຍ; ທ່ານມັ່ນຄົງໃນປະຕິຍານ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກອະປະຣາດໃຫຍ່ຂອງຂ້ອຍ ແມ່ນຂ້ອຍຈະແຂງແຮງດຸດພຣະສິວະຜູ້ຖືສາວຸດສາມງ່າມ ກໍຈະຖືກພ່າຍແພ້ໄວໆ ເນື່ອງຈາກການລ່ວງເກີນທີ່ພຣະບາດຂອງໄວສະນະວະ”