Adhyaya 1

Verse 1

राजोवाच प्रियव्रतो भागवत आत्माराम: कथं मुने । गृहेऽरमत यन्मूल: कर्मबन्ध: पराभव: ॥ १ ॥

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ—ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣິຍະວຣະຕະ ຜູ້ເປັນພາຄະວະຕະ ແລະຜູ້ພໍໃຈໃນອາດມັນ ຈຶ່ງຍັງຢູ່ໃນຊີວິດຄອບຄົວ ອັນເປັນຮາກແຫ່ງພັນທະກຳ ແລະເຮັດໃຫ້ເປົ້າໝາຍຊີວິດມະນຸດພ່າຍແພ້?

Verse 2

न नूनं मुक्तसङ्गानां ताद‍ृशानां द्विजर्षभ । गृहेष्वभिनिवेशोऽयं पुंसां भवितुमर्हति ॥ २ ॥

ໂອ ດວິຊະຣະສະພະ, ບັນດາພະກະຕະແມ່ນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນແນ່ນອນ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດຈະຈົມຢູ່ໃນເລື່ອງຄອບຄົວໄດ້।

Verse 3

महतां खलु विप्रर्षे उत्तमश्लोकपादयो: । छायानिर्वृतचित्तानां न कुटुम्बे स्पृहामति: ॥ ३ ॥

ໂອ ວິປຣະຣິສີ, ບັນດາມະຫາຕະມະຜູ້ອາໄສພຶ່ງພາດອກບົວພຣະບາດຂອງອຸຕຕະມະສະໂລກະ ຍ່ອມອິ່ມເອມໃນຮົ່ມເງົາແຫ່ງພຣະບາດນັ້ນ; ຈິດຂອງເຂົາບໍ່ອາດຈະຕິດພັນກັບຄອບຄົວໄດ້।

Verse 4

संशयोऽयं महान् ब्रह्मन् दारागारसुतादिषु । सक्तस्य यत्सिद्धिरभूत्कृष्णे च मतिरच्युता ॥ ४ ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ—“ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ນີ້ແມ່ນຄວາມສົງໄສອັນໃຫຍ່ຂອງຂ້າ. ຜູ້ທີ່ຕິດພັນກັບເມຍ ເຮືອນ ແລະລູກ ເຊັ່ນປຣິຍະວຣະຕະ ຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດສູງສຸດອັນບໍ່ຜັນຜວນໃນຈິດສຳນຶກພຣະກຣິດສະນາໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 5

श्रीशुक उवाच बाढमुक्तं भगवत उत्तमश्लोकस्य श्रीमच्चरणारविन्दमकरन्दरस आवेशितचेतसो भागवतपरमहंस दयितकथां किञ्चिदन्तरायविहतां स्वां शिवतमां पदवीं न प्रायेण हिन्वन्ति ॥ ५ ॥

ສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ—“ທີ່ທ່ານເວົ້ານັ້ນຖືກຕ້ອງ. ພຣະກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະພະຄະວານ ອຸດຕະມະສະໂລກະ ທີ່ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດກະວີທິບ ເປັນທີ່ຫວານຊື່ນແກ່ມະຫາພະກະຕິ ແລະຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ. ຜູ້ທີ່ຈິດຕິດຢູ່ໃນນ້ຳເຜິ້ງອະມຣິດແຫ່ງດອກບົວພຣະບາດ ແມ່ນບາງຄັ້ງຖືກຂັດຂວາງກໍຕາມ ກໍບໍ່ຄ່ອຍລະທິ້ງສະຖານະອັນປະເສີດທີ່ໄດ້ຮັບ.”

Verse 6

यर्हि वाव ह राजन् स राजपुत्र: प्रियव्रत: परमभागवतो नारदस्य चरणोपसेवयाञ्जसावगतपरमार्थसतत्त्वो ब्रह्मसत्रेण दीक्षिष्यमाण: अवनितलपरिपालनायाम्नातप्रवरगुणगणैकान्तभाजनतया स्वपित्रोपामन्त्रितो भगवति वासुदेव एवाव्यवधानसमाधियोगेन समावेशित-सकलकारकक्रियाकलापो नैवाभ्यनन्दद्यद्यपि तदप्रत्याम्नातव्यं तदधिकरण आत्मनोऽन्यस्माद सतोऽपि पराभवमन्वीक्षमाण: ॥ ६ ॥

ສຣີຊຸກເທວະກ່າວຕໍ່ວ່າ—“ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ, ເຈົ້າຊາຍປຣິຍະວຣະຕະເປັນພາຄະວະຕະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ເພາະໄດ້ບຳເລີງພຣະບາດດອກບົວຂອງນາຣະດະ ອາຈານຂອງຕົນ ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈສັດຕະທັດສູງສຸດ. ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຈະຮັບດິກສາໃນພິທີບຣະຫມະສັດຕຣະ, ພໍ່ໄດ້ເຊີນໃຫ້ຮັບພາລະປົກຄອງໂລກຕາມທຳມະໃນຄຳພີ. ແຕ່ປຣິຍະວຣະຕະດຳຣົງສະມາທິໂຍກະບໍ່ຂາດສາຍ ລະລຶກພຣະວາສຸເທວະ ແລະນຳກິດຈະກຳຂອງອິນທຣີທັງປວງໄປສູ່ການຮັບໃຊ້ພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນຈະປະຕິເສດຄຳສັ່ງພໍ່ບໍ່ໄດ້ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ເພາະກັງວົນວ່າຈະຖືກເບື້ອນອອກຈາກພັກຕິ.”

Verse 7

अथ ह भगवानादिदेव एतस्य गुणविसर्गस्य परिबृंहणानुध्यानव्यवसित सकलजगदभिप्राय आत्मयोनिरखिलनिगमनिजगणपरिवेष्टित: स्वभवनादवततार ॥ ७ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ອາທິເທວະ ຜູ້ຄອຍພິຈາລະນາແລະດຳເນີນການຂະຫຍາຍ-ຈັດລະບຽບການສ້າງຕາມຄຸນະ ຜູ້ຮູ້ເຈດຈຳນົງຂອງສັບພະໂລກ, ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ, ພ້ອມດ້ວຍພຣະເວດທີ່ເປັນບຸກຄົນ ແລະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ລົງມາຈາກທີ່ພຳນັກຂອງພຣະອົງ.

Verse 8

स तत्र तत्र गगनतल उडुपतिरिव विमानावलिभिरनुपथममरपरिवृढैरभिपूज्यमान: पथि पथि च वरूथश: सिद्धगन्धर्वसाध्यचारणमुनिगणैरुपगीयमानो गन्धमादनद्रोणीमवभासयन्नुपससर्प ॥ ८ ॥

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາລົງມາໃນທ້ອງຟ້າ ບັນດາເທວະທີ່ບິນມາໃນວິມານຫຼາຍຊະນິດໄດ້ອອກມາຕ້ອນຮັບແລະບູຊາພຣະອົງ; ພຣະອົງປານດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງທີ່ມີດາວສ່ອງສະຫວ່າງລ້ອມຮອບ. ຕາມທາງ ກຸ່ມສິດທະ, ກັນທຣະວະ, ສາດຫຍະ, ຈາຣະນະ ແລະມຸນີ ຮ້ອງຂັບສັນລະເສີນເປັນຂະບວນໆ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫຸບເຂົາກັນທະມາດະນະສະຫວ່າງໄສ ແລະເຂົ້າໃກ້ບ່ອນສະມາທິຂອງປຣິຍະວຣະຕະ.

Verse 9

तत्र ह वा एनं देवर्षिर्हंसयानेन पितरं भगवन्तं हिरण्यगर्भमुपलभमान: सहसैवोत्थायार्हणेन सह पितापुत्राभ्यामवहिताञ्जलिरुपतस्थे ॥ ९ ॥

ທີ່ນັ້ນ ນາຣະດະມຸນີເຫັນພໍ່ຂອງຕົນ ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນຫິຣັນຍະຄັຣພ ສະເດັດມາໃນພາຫະນະຫົງ ຈຶ່ງຮູ້ທັນທີ। ເຂົາຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນພ້ອມສະວາຍັມພູວະມະນູ ແລະລູກຊາຍປຣິຍະວຣະຕ ປະນົມມືບູຊາພຣະພຣົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 10

भगवानपि भारत तदुपनीतार्हण: सूक्तवाकेनातितरामुदितगुणगणावतारसुजय: प्रियव्रतमादि पुरुषस्तं सदयहासावलोक इति होवाच ॥ १० ॥

ໂອ ພາຣະຕະ, ເມື່ອນາຣະດະ, ປຣິຍະວຣະຕ ແລະ ສະວາຍັມພູວະມະນູ ນໍາເຄື່ອງບູຊາຕາມພິທີພຣະເວດ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນປະເສີດແລ້ວ, ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນອາທິປຸຣຸສແຫ່ງຈັກກະວານ ກໍເກີດເມດຕາຕໍ່ປຣິຍະວຣະຕ, ທອດພຣະເນດດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ແລະກ່າວວ່າ

Verse 11

श्रीभगवानुवाच निबोध तातेदमृतं ब्रवीमि मासूयितुं देवमर्हस्यप्रमेयम् । वयं भवस्ते तत एष महर्षि- र्वहाम सर्वे विवशा यस्य दिष्टम् ॥ ११ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະພຣົມ ກ່າວວ່າ—ລູກເອີຍ ປຣິຍະວຣະຕ, ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ; ເຮົາຈະກ່າວຄໍາຈິງອັນເປັນອະມຣິດແລະເປັນປະໂຫຍດ. ຢ່າອິດສາຕໍ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ເກີນການວັດປະມານຂອງເຮົາ. ພວກເຮົາທັງໝົດ—ຮວມທັງພຣະສິວະ, ບິດາຂອງເຈົ້າ ແລະ ມະຫາ຤ິສີນາຣະດະ—ລ້ວນຕ້ອງຮັບຄໍາສັ່ງຂອງພຣະອົງ; ພວກເຮົາບໍ່ອາດຝ່າຝືນພຣະປະສົງນັ້ນໄດ້।

Verse 12

न तस्य कश्चित्तपसा विद्यया वा न योगवीर्येण मनीषया वा । नैवार्थधर्मै: परत: स्वतो वा कृतं विहन्तुं तनुभृद्विभूयात् ॥ १२ ॥

ບໍ່ມີສັດມີກາຍໃດຈະຫຼີກພົ້ນຄໍາສັ່ງຂອງພຣະຜູ້ສູງສຸດໄດ້—ບໍ່ດ້ວຍຕະບະອັນເຂັ້ມງວດ, ບໍ່ດ້ວຍວິຊາອັນສູງ, ບໍ່ດ້ວຍ຤ິດໂຍຄະ, ກໍາລັງກາຍ ຫຼື ປັນຍາ. ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍທຳມະ, ຊັບສົມບັດ, ກໍາລັງຕົນ ຫຼື ການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຜູ້ອື່ນ ກໍບໍ່ອາດຝ່າຝືນພຣະບັນຊາໄດ້।

Verse 13

भवाय नाशाय च कर्म कर्तुं शोकाय मोहाय सदा भयाय । सुखाय दु:खाय च देहयोग- मव्यक्तदिष्टं जनताङ्ग धत्ते ॥ १३ ॥

ໂອ ປຣິຍະວຣະຕ, ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະຜູ້ສູງສຸດ ສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍຈຶ່ງຮັບຮ່າງກາຍຫຼາຍຮູບແບບ ເພື່ອການເກີດແລະຕາຍ, ເພື່ອການກະທໍາກຳ, ເພື່ອຄວາມໂສກແລະຄວາມຫຼົງ, ເພື່ອຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ອັນຕະລາຍຂ້າງໜ້າ, ແລະເພື່ອຮັບຮູ້ສຸກກັບທຸກ. ທັງໝົດນີ້ເປັນໄປຕາມລິຂິດອັນເຮັດໃຫ້ມອງບໍ່ເຫັນ।

Verse 14

यद्वाचि तन्त्यां गुणकर्मदामभि: सुदुस्तरैर्वत्स वयं सुयोजिता: । सर्वे वहामो बलिमीश्वराय प्रोता नसीव द्विपदे चतुष्पद: ॥ १४ ॥

ລູກເອີຍ ຕາມຄຸນແລະກຳ ຂໍ້ບັງຄັບແຫ່ງເວທະໄດ້ຜູກພວກເຮົາໄວ້ໃນການແບ່ງວັນນາ-ອາສຣົມ ຊຶ່ງຫຼີກເວັ້ນຍາກ। ດັ່ງນັ້ນຄວນປະຕິບັດວັນນາ-ອາສຣົມທຳເພື່ອພຣະເຈົ້າ ເຫມືອນງົວທີ່ຖືກນຳດ້ວຍເຊືອກຜູກດັ່ງຈົມກົກ

Verse 15

ईशाभिसृष्टं ह्यवरुन्ध्महेऽङ्ग दु:खं सुखं वा गुणकर्मसङ्गात् । आस्थाय तत्तद्यदयुङ्क्त नाथ- श्चक्षुष्मतान्धा इव नीयमाना: ॥ १५ ॥

ພຣິຍະວຣະຕະ ຕາມການຄົບຄ້າກັບຄຸນແລະກຳ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທານກາຍ ແລະສຸກທຸກໃຫ້ເຮົາ। ດັ່ງນັ້ນຄວນຢູ່ໃນຖານະທີ່ໄດ້ຮັບ ແລະຍອມໃຫ້ພຣະອົງນຳພາ ເຫມືອນຄົນຕາບອດຖືກນຳໂດຍຄົນມີຕາ

Verse 16

मुक्तोऽपि तावद्ब‍िभृयात्स्वदेह- मारब्धमश्नन्नभिमानशून्य: । यथानुभूतं प्रतियातनिद्र: किं त्वन्यदेहाय गुणान्न वृङ्क्ते ॥ १६ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນກໍຍັງຖືກາຍທີ່ໄດ້ມາຕາມກຳເກົ່າ; ແຕ່ໂດຍບໍ່ມີອະຫັງການ ລາວເຫັນສຸກທຸກນັ້ນເຫມືອນຄວາມຝັນຫຼັງຕື່ນ. ລາວຈຶ່ງໝັ້ນຄົງ ແລະບໍ່ກະທຳເພື່ອໄດ້ກາຍວັດຖຸໃໝ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຕຣີຄຸນ

Verse 17

भयं प्रमत्तस्य वनेष्वपि स्याद् यत: स आस्ते सहषट्‌सपत्न: । जितेन्द्रियस्यात्मरतेर्बुधस्य गृहाश्रम: किं नु करोत्यवद्यम् ॥ १७ ॥

ຜູ້ປະມາດທີ່ບໍ່ຄວບຄຸມຕົນ ແມ່ນແຕ່ໄປປ່າຕໍ່ປ່າກໍຍັງມີຄວາມຢ້ານພັນທະ ເພາະຢູ່ກັບ “ເມຍຮ່ວມ” ຫົກນາງ ຄື ຈິດ ແລະອິນທຣີຍຮັບຮູ້. ແຕ່ຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍ ຜູ້ຮູ້ຜູ້ພໍໃຈໃນຕົນ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ເຮືອນກໍບໍ່ຖືກທຳຮ້າຍ

Verse 18

य: षट् सपत्नान् विजिगीषमाणो गृहेषु निर्विश्य यतेत पूर्वम् । अत्येति दुर्गाश्रित ऊर्जितारीन् क्षीणेषु कामं विचरेद्विपश्चित् ॥ १८ ॥

ຜູ້ຢູ່ໃນຊີວິດຄອບຄົວ ແລະພະຍາຍາມຊະນະຈິດກັບອິນທຣີຍທັງຫ້າ—ສັດຕູຫົກປະການ—ຢ່າງເປັນລຳດັບ ກໍເຫມືອນກະສັດໃນປ້ອມປະການທີ່ຊະນະສັດຕູຜູ້ແຂງແກ່ງ. ເມື່ອກາມຕັນຫາຫຼຸດລົງ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນຈະເດີນໄປໃສກໍໄດ້ໂດຍບໍ່ມີອັນຕະລາຍ

Verse 19

त्वं त्वब्जनाभाङ्‌घ्रिसरोजकोश- दुर्गाश्रितो निर्जितषट्‌सपत्न: । भुङ्‌क्ष्वेह भोगान् पुरुषातिदिष्टान् विमुक्तसङ्ग: प्रकृतिं भजस्व ॥ १९ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ປຣິຍະວຣະຕະ! ຈົ່ງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາໃນກີບດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະປັດມະນາພະ ແລ້ວຊະນະອິນທຣີຍະຫົກປະການພ້ອມໃຈ. ຈົ່ງຮັບບົວກະສຸກໂລກຕາມພຣະບັນຊາພິເສດ; ຢູ່ໂດຍບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະປະຕິບັດທຳຕາມສະພາບແທ້ຂອງຕົນ.”

Verse 20

श्रीशुक उवाच इति समभिहितो महाभागवतो भगवतस्त्रिभुवनगुरोरनुशासनमात्मनो लघुतयावनतशिरोधरो बाढमिति सबहुमानमुवाह ॥ २० ॥

ສຣີ ສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບຄຳສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນຈາກພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຄູຂອງສາມໂລກ ປຣິຍະວຣະຕະຜູ້ເປັນມະຫາພາກະວະຕະ ໄດ້ກົ້ມສີສະດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະກ່າວວ່າ “ດີແລ້ວ” ຮັບອານຸສາສນາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະປະຕິບັດຕາມຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 21

भगवानपि मनुना यथावदुपकल्पितापचिति: प्रियव्रतनारदयोरविषममभिसमीक्षमाणयोरात्मसमवस्थानमवाङ्‍मनसं क्षयमव्यवहृतं प्रवर्तयन्नगमत् ॥ २१ ॥

ມະນູໄດ້ບູຊາພຣະພຣະຫມາຕາມພິທີແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈົນພຣະອົງພໍພຣະໄທ. ປຣິຍະວຣະຕະ ແລະ ນາຣະດະ ກໍເບິ່ງພຣະພຣະຫມາໂດຍບໍ່ມີຄວາມຂັດໃຈ. ຫຼັງຈາກໃຫ້ປຣິຍະວຣະຕະຮັບຄຳຂໍຂອງບິດາແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາກໍກັບໄປສູ່ສັດຍະໂລກ ອັນບໍ່ອາດພັນນາໄດ້ດ້ວຍຄຳແລະໃຈທົ່ວໄປ।

Verse 22

मनुरपि परेणैवं प्रतिसन्धितमनोरथ: सुरर्षिवरानुमतेनात्मजमखिलधरामण्डलस्थितिगुप्तय आस्थाप्य स्वयमतिविषमविषयविषजलाशयाशाया उपरराम ॥ २२ ॥

ສະວາຍັມພູວະ ມະນູ ໄດ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພຣະພຣະຫມາ. ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງເທວະຣິສີ ນາຣະດະ ລາວໄດ້ມອບພາລະການປົກຄອງເພື່ອຄ້ຳຈຸນແລະປົກປ້ອງໂລກທັງປວງໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງຕົນ; ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບຈາກມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທາງອາລົມອັນເປັນພິດຮ້າຍ।

Verse 23

इति ह वाव स जगतीपतिरीश्वरेच्छयाधिनिवेशितकर्माधिकारोऽखिलजगद्ब‍न्धध्वंसनपरानुभावस्य भगवत आदिपुरुषस्याङ्‌घ्रियुगलानवरतध्यानानुभावेन परिरन्धितकषायाशयोऽवदातोऽपि मानवर्धनो महतां महीतलमनुशशास ॥ २३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາຣາຊາ ປຣິຍະວຣະຕະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ປະກອບກິດການໂລກຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ລາວຍັງຄົງພິຈາລະນາພຣະບາດດອກບົວຂອງອາທິປຸຣຸສະ ພຣະພະຄະວານ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ຊຶ່ງມີອານຸພາບທຳລາຍພັນທະແຫ່ງຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ. ແມ່ນແມ່ນວ່າໃຈຂອງລາວບໍລິສຸດແລ້ວ ແຕ່ລາວຍັງປົກຄອງແຜ່ນດິນເພື່ອເຄົາລົບຄຳສັ່ງຂອງຜູ້ໃຫຍ່।

Verse 24

अथ च दुहितरं प्रजापतेर्विश्वकर्मण उपयेमे बर्हिष्मतीं नाम तस्यामु ह वाव आत्मजानात्मसमानशीलगुणकर्मरूपवीर्योदारान्दश भावयाम्बभूव कन्यां च यवीयसीमूर्जस्वतीं नाम ॥ २४ ॥

ຕໍ່ມາ ມະຫາຣາຊາ ປຣິຍະວຣະຕະ ໄດ້ອະພິເສກກັບ ບັຣຫິສມະຕີ ທິດາຂອງປຣະຊາປະຕິ ນາມ ວິສວະກັຣມາ. ນາງໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດບຸດ 10 ອົງ ຜູ້ເທົ່າທຽມພຣະອົງໃນຮູບງາມ ນິໄສ ຄຸນທຳ ການກະທຳ ຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມໃຈກວ້າງ; ຍັງມີທິດານ້ອຍສຸດຊື່ ອູຣຊັສວະຕີ ອີກດ້ວຍ.

Verse 25

आग्नीध्रेध्मजिह्वयज्ञबाहुमहावीरहिरण्यरेतोघृतपृष्ठसवनमेधातिथिवीतिहोत्रकवय इति सर्व एवाग्निनामान: ॥ २५ ॥

ບຸດທັງສິບມີນາມວ່າ ອາກນີທຣະ, ອິດມະຈິຫວະ, ຢັຊຍະບາຫຸ, ມະຫາວີຣະ, ຫິຣັນຍະເຣຕາ, ຄຣຶຕະປຣຶດຖະ, ສະວະນະ, ເມທາຕິຖິ, ວີຕິໂຫຕຣະ ແລະ ກະວິ. ນາມເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນນາມຂອງພຣະອັກນິເທບ (ເທບແຫ່ງໄຟ) ດ້ວຍ.

Verse 26

एतेषां कविर्महावीर: सवन इति त्रय आसन्नूर्ध्वरेतसस्त आत्मविद्यायामर्भभावादारभ्य कृतपरिचया: पारमहंस्यमेवाश्रममभजन् ॥ २६ ॥

ໃນບັນດາທັງສິບ ກະວິ, ມະຫາວີຣະ ແລະ ສະວະນະ—ສາມອົງນີ້ເປັນຜູ້ຖືພຣະພຣົມຈັນຢ່າງສົມບູນ (ອູຣດວະເຣຕັສ). ຝຶກຝົນຊີວິດພຣົມຈັນຕັ້ງແຕ່ເດັກ ຈຶ່ງຊໍານານໃນອາຕະມະວິທະຍາ ແລະເຂົ້າສູ່ອາສຣົມປະຣະມະຫັງສະ.

Verse 27

तस्मिन्नु ह वा उपशमशीला: परमर्षय: सकलजीवनिकायावासस्य भगवतो वासुदेवस्य भीतानां शरणभूतस्य श्रीमच्चरणारविन्दाविरतस्मरणाविगलितपरमभक्तियोगानुभावेन परिभावितान्तर्हृदयाधिगते भगवति सर्वेषां भूतानामात्मभूते प्रत्यगात्मन्येवा- त्मनस्तादात्म्यमविशेषेण समीयु: ॥ २७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຊີວິດໃນພະສະຫນາມແຫ່ງການສະຫລະ ທັງສາມໄດ້ສະງົບລະງັບ ແລະຄວບຄຸມກິດຂອງອິນທຣີຢ໌ຈົນເປັນລະສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ພວກເຂົາຈົ່ງຈິດລະລຶກບໍ່ຂາດຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະວາສຸເທວ ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງດຽວຂອງຜູ້ຫວາດກົວວັດສົງສານ. ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງພັກຕິໂຢກອັນບໍລິສຸດຈາກການລະລຶກບໍ່ຢຸດນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ປະຈັກພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈເປັນປະຣະມາຕະມາ ແລະເຫັນວ່າໂດຍຄຸນພາບຝ່າຍວິນຍານ ຕົນກັບພຣະອົງບໍ່ແຕກຕ່າງກັນ.

Verse 28

अन्यस्यामपि जायायां त्रय: पुत्रा आसन्नुत्तमस्तामसो रैवत इति मन्वन्तराधिपतय: ॥ २८ ॥

ໃນມະເຫສີອີກອົງໜຶ່ງ ພຣະອົງຍັງມີບຸດສາມອົງ ຊື່ ອຸຕຕະມະ, ຕາມະສະ ແລະ ໄຣວະຕະ. ຕໍ່ມາທັງສາມໄດ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງມັນວັນຕະຣະ (ມະນຸ).

Verse 29

एवमुपशमायनेषु स्वतनयेष्वथ जगतीपतिर्जगतीमर्बुदान्येकादश परिवत्सराणामव्याहताखिलपुरुषकारसारसम्भृतदोर्दण्डयुगलापीडितमौर्वीगुणस्तनितविरमितधर्मप्रतिपक्षो बर्हिष्मत्याश्चानुदिनमेधमानप्रमोदप्रसरणयौषिण्यव्रीडाप्रमुषितहासावलोकरुचिरक्ष्वेल्यादिभि: पराभूयमानविवेक इवानवबुध्यमान इव महामना बुभुजे ॥ २९ ॥

ເມື່ອ ກະວິ, ມະຫາວີຣະ ແລະ ສະວະນະ ບຸດທັງຫຼາຍ ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນຢ່າງສົມບູນໃນຂັ້ນຊີວິດປະຣະມະຫັງສະ ແລ້ວ, ພຣະມະຫາຣາຊ ປຣິຍະວຣະຕະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ປົກຄອງຈັກກະວານເປັນເວລາ 11 ອັຣບຸດ ປີ. ເມື່ອພຣະອົງຕັ້ງໃຈຈະວາງລູກສອນໃສ່ສາຍຄັນທະນູດ້ວຍແຂນທັງສອງອັນແຂງແຮງ, ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຫຼັກທຳທັງປວງຈະຫນີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ອຳນາດການປົກຄອງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ພຣະອົງຮັກພຣະມະເຫສີ ບຣະຫິສະມະຕີ ຢ່າງຫຼາຍ; ເມື່ອວັນເວລາຜ່ານໄປ ຄວາມສຸກແຫ່ງຄວາມຮັກຄູ່ຄອງກໍເພີ່ມພູນ. ດ້ວຍກິລິຍາສະຕຣີ—ການແຕ່ງກາຍ, ການເດີນ, ການລຸກ, ຮອຍຍິ້ມ, ສຽງຫົວເຮາະ, ສາຍຕາ ແລະ ການຫຼິ້ນ—ນາງໄດ້ເພີ່ມພະລັງໃຈໃຫ້ພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນແມ່ນແຕ່ເປັນມະຫາອາດຕະມາ ກໍດູເຫມືອນຄົນທຳມະດາທີ່ຫຼົງໃນກິລິຍາຂອງນາງ, ແຕ່ແທ້ຈິງພຣະອົງເປັນວິນຍານຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 30

यावदवभासयति सुरगिरिमनुपरिक्रामन् भगवानादित्यो वसुधातलमर्धेनैव प्रतपत्यर्धेनावच्छादयति तदा हि भगवदुपासनोपचितातिपुरुषप्रभावस्तदनभिनन्दन् समजवेन रथेन ज्योतिर्मयेन रजनीमपि दिनं करिष्यामीति सप्तकृत्वस्तरणिमनुपर्यक्रामद् द्वितीय इव पतङ्ग: ॥ ३० ॥

ເມື່ອພຣະອາທິດ (ເທວະສຸຣິຍະ) ໂຄຈອນອ້ອມພູສຸເມຣຸ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງພື້ນໂລກໄດ້ພຽງຄື່ງໜຶ່ງ ແລະອີກຄື່ງໜຶ່ງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມມືດ; ພຣະມະຫາຣາຊ ປຣິຍະວຣະຕະ ຜູ້ມີອຳນາດເຫນືອມະນຸດຈາກການບູຊາພຣະເຈົ້າ ບໍ່ພໍໃຈກັບສະພາບນັ້ນ. ພຣະອົງຈຶ່ງຕັ້ງໃຈວ່າ “ບ່ອນໃດເປັນກາງຄືນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ເປັນກາງວັນ.” ແລ້ວພຣະອົງຂຶ້ນລົດຮົບອັນສະຫວ່າງໄສ ແລ່ນດ້ວຍຄວາມໄວສະເໝີ ຕາມຮອຍທາງຂອງເທວະສຸຣິຍະ ແລະວຽນອ້ອມເຖິງເຈັດຄັ້ງ ດັ່ງດວງອາທິດອີກດວງໜຶ່ງ.

Verse 31

ये वा उ ह तद्रथचरणनेमिकृतपरिखातास्ते सप्त सिन्धव आसन् यत एव कृता: सप्त भुवो द्वीपा: ॥ ३१ ॥

ເມື່ອປຣິຍະວຣະຕະ ຂັບລົດຮົບຕາມຫຼັງເທວະສຸຣິຍະ ຂອບລໍ້ລົດໄດ້ກະທົບເກີດເປັນຮ່ອງລຶກ ຊຶ່ງຕໍ່ມາກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດເຈັດ; ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ພູ-ມັນດະລະ ຈຶ່ງຖືກແບ່ງເປັນເກາະໃຫຍ່ເຈັດເກາະ.

Verse 32

जम्बूप्लक्षशाल्मलिकुशक्रौञ्चशाकपुष्करसंज्ञास्तेषां परिमाणं पूर्वस्मात्पूर्वस्मादुत्तर उत्तरो यथासंख्यं द्विगुणमानेन बहि: समन्तत उपक्‍ल‍ृप्ता: ॥ ३२ ॥

ເກາະທັງເຈັດມີຊື່ວ່າ ຈັມບູ, ປລັກສະ, ສາລະມະລິ, ກຸສະ, ກຣົວນຈະ, ສາກະ ແລະ ປຸສະກະຣະ. ແຕ່ລະເກາະມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າເກາະກ່ອນໜ້າເປັນສອງເທົ່າຕາມລຳດັບ, ແລະແຕ່ລະເກາະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຂອງເຫຼວຊະນິດໜຶ່ງ; ຖັດອອກໄປຈຶ່ງເປັນເກາະຕໍ່ໄປ.

Verse 33

क्षारोदेक्षुरसोदसुरोदघृतोदक्षीरोददधिमण्डोदशुद्धोदा: सप्त जलधय: सप्त द्वीपपरिखा इवाभ्यन्तरद्वीपसमाना एकैकश्येन यथानुपूर्वं सप्तस्वपि बहिर्द्वीपेषु पृथक्परित उपकल्पितास्तेषु जम्ब्वादिषु बर्हिष्मतीपतिरनुव्रतानात्मजानाग्नीध्रेध्मजिह्वयज्ञबाहुहिरण्यरेतोघृतपृष्ठमेधातिथिवीतिहोत्रसंज्ञान् यथा संख्येनैकैकस्मिन्नेकमेवाधिपतिं विदधे ॥ ३३ ॥

ມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດມີຕາມລຳດັບ: ນ້ຳເຄັມ, ນ້ຳອ້ອຍ, ສຸຣາ, ນ້ຳມັນເນີຍໃສ, ນ້ຳນົມ, ດະທິມັນດະ (ໂຢເກີດທີ່ປັ່ນໃຫ້ເປັນເນື້ອດຽວ) ແລະ ນ້ຳດື່ມຫວານບໍລິສຸດ. ມະຫາສະໝຸດເຫຼົ່ານີ້ລ້ອມຮອບເກາະທັງເຈັດດຸດຄູເມືອງ ແລະຄວາມກວ້າງຂອງແຕ່ລະສະໝຸດເທົ່າກັບເກາະທີ່ມັນລ້ອມ. ພຣະມະຫາຣາຊ ປຣິຍະວຣະຕະ ສະວາມີຂອງນາງ ບຣະຫິສະມະຕີ ໄດ້ມອບອຳນາດປົກຄອງເກາະຈັມບູ ແລະເກາະອື່ນໆ ໃຫ້ແກ່ພຣະໂອຣສຂອງພຣະອົງຕາມລຳດັບ: ອາກນີທຣະ, ອິດມະຈິຫວະ, ຢັຊຍະບາຫຸ, ຫິຣັນຍະເຣຕາ, ຄຣຶຕະປຣຶດຖະ, ເມທາຕິຖິ ແລະ ວີຕິໂຫຕຣະ ໃຫ້ແຕ່ລະອົງເປັນເຈົ້າແຫ່ງເກາະໜຶ່ງໆ.

Verse 34

दुहितरं चोर्जस्वतीं नामोशनसे प्रायच्छद्यस्यामासीद् देवयानी नाम काव्यसुता ॥ ३४ ॥

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາປຣິຍະວຣະຕະ ໄດ້ຍົກທິດາ ອູຣະຈະສະວະຕີ ໃຫ້ແກ່ ອຸຊະນັສ (ຊຸກຣາຈາຣຍະ) ເປັນຄູ່ສົມຣົດ; ແລະນາງໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດທິດາຊື່ ເທວະຍານີ ຜູ້ເປັນກາວຍະສຸຕາ.

Verse 35

नैवंविध: पुरुषकार उरुक्रमस्यपुंसां तदङ्‌घ्रिरजसा जितषड्‌गुणानाम् । चित्रं विदूरविगत: सकृदाददीतयन्नामधेयमधुना स जहाति बन्धम् ॥ ३५ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຜູ້ພັກຕະທີ່ອາໄສຝຸ່ນຈາກດອກບົວພະບາດຂອງພຣະອຸຣຸກຣະມະ ຍ່ອມຂ້າມພົ້ນຄື້ນວັດຖຸຫົກປະການ—ຫິວ ຫາຍ ໂສກ ຫຼົງ ແກ່ ແລະ ຕາຍ—ແລະຊະນະໃຈກັບອິນທຣີຍທັງຫ້າ. ແຕ່ສໍາລັບພັກຕະບໍລິສຸດ ນີ້ບໍ່ແປກ; ເພາະແມ່ນແຕ່ຈັນດາລ ຖ້າເອີ້ນນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍພົ້ນຈາກພັນທະນາການທັນທີ.

Verse 36

स एवमपरिमितबलपराक्रम एकदा तु देवर्षिचरणानुशयनानुपतितगुणविसर्गसंसर्गेणानिर्वृतमिवात्मानं मन्यमान आत्मनिर्वेद इदमाह ॥ ३६ ॥

ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ ມະຫາຣາຊາປຣິຍະວຣະຕະ ຜູ້ມີພະລັງແລະອໍານາດຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ຄັ້ງໜຶ່ງໄດ້ຄິດວ່າ ແມ່ນແຕ່ຕົນໄດ້ຍອມຈໍານົນຕໍ່ພຣະບາດຂອງເທວະຣິສີ ນາຣະດະ ແລະຢູ່ໃນທາງແຫ່ງຈິດສໍານຶກກຣິສນະ ແຕ່ດ້ວຍການຄົບຄ້າກັບກະແສຂອງຄຸນະ ກໍກັບໄປພົວພັນກິດຈະກໍາວັດຖຸອີກ. ຈິດໃຈຈຶ່ງກະສັບກະສ່າຍ ແລະທ່ານເລີ່ມເວົ້າດ້ວຍໃຈແຫ່ງການສະລະວາງ.

Verse 37

अहो असाध्वनुष्ठितं यदभिनिवेशितोऽहमिन्द्रियैरविद्यारचितविषमविषयान्धकूपे तदलमलममुष्या वनिताया विनोदमृगं मां धिग्धिगिति गर्हयाञ्चकार ॥ ३७ ॥

ແລ້ວພະຣາຊາໄດ້ຕໍານິຕົນເອງວ່າ “ໂອ້! ຂ້າໄດ້ປະພຶດບໍ່ດີປານໃດ; ຖືກອິນທຣີຍຄອບງໍາ ຂ້າຕົກລົງໃນບໍ່ມືດແຫ່ງອາຣົມອັນຄົດຄ້ຽວທີ່ອະວິທຍາສ້າງໄວ້. ພໍແລ້ວ, ພໍແລ້ວ! ຂ້າຈະບໍ່ເສບສຸກອີກ. ເບິ່ງເຖີດ, ຂ້າກາຍເປັນດັ່ງລີງເຕັ້ນລໍາ ເປັນຂອງຫຼິ້ນໃນມືພັນລະຍາ; ນ່າຕໍານິຍິ່ງ.”

Verse 38

परदेवताप्रसादाधिगतात्मप्रत्यवमर्शेनानुप्रवृत्तेभ्य: पुत्रेभ्य इमां यथादायं विभज्य भुक्तभोगां च महिषीं मृतकमिव सह महाविभूतिमपहाय स्वयं निहितनिर्वेदो हृदि गृहीतहरिविहारानुभावो भगवतो नारदस्य पदवीं पुनरेवानुससार ॥ ३८ ॥

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ມະຫາຣາຊາປຣິຍະວຣະຕະ ໄດ້ຟື້ນສະຕິຄືນ. ທ່ານແບ່ງຊັບສິນໂລກທັງໝົດໃຫ້ບຸດຜູ້ເຊື່ອຟັງຕາມສ່ວນອັນຄວນ. ທ່ານລະທິ້ງທັງພັນລະຍາຜູ້ເຄີຍຮ່ວມເສບສຸກ ແລະອານາຈັກອັນມະຫາວິພູຕິ ດັ່ງທິ້ງສົບ. ເມື່ອວາງວິຣາກຍະໄວ້ໃນໃຈ ແລະຊໍາລະໃຈດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງລີລາຂອງພຣະຫຣິ ທ່ານຈຶ່ງກັບໄປຕາມທາງແຫ່ງຈິດສໍານຶກກຣິສນະ ຕາມຮອຍບາດຂອງນາຣະດະອີກຄັ້ງ.

Verse 39

तस्य ह वा एते श्लोका:— प्रियव्रतकृतं कर्म को नु कुर्याद्विनेश्वरम् । यो नेमिनिम्नैरकरोच्छायां घ्नन् सप्त वारिधीन् ॥ ३९ ॥

ກ່ຽວກັບພຣະມະຫາຣາຊາ ປຣິຍະວຣະຕະ ມີຄາຖາອັນໂດ່ງດັງນີ້— ຖ້າບໍ່ມີພະລັງຂອງອີສະວະຣະ ໃຜຈະເຮັດກິດເຊັ່ນນັ້ນໄດ້? ພຣະອົງທິ້ງຮອຍລໍ້ລົດດັ່ງຕັດເງົາ ໃຫ້ປາກົດຂອບເຂດທະເລເຈັດສາຍ।

Verse 40

भूसंस्थानं कृतं येन सरिद्ग‍िरिवनादिभि: । सीमा च भूतनिर्वृत्यै द्वीपे द्वीपे विभागश: ॥ ४० ॥

ພຣະອົງຜູ້ຈັດວາງຮູບແບບແຜ່ນດິນດ້ວຍແມ່ນ້ຳ ພູເຂົາ ແລະປ່າໄມ້; ເພື່ອຄວາມສະຫງົບຂອງສັດທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງແບ່ງເກາະເປັນສ່ວນໆ ແລະກຳນົດເຂດແດນໄວ້।

Verse 41

भौमं दिव्यं मानुषं च महित्वं कर्मयोगजम् । यश्चक्रे निरयौपम्यं पुरुषानुजनप्रिय: ॥ ४१ ॥

ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໂລກດິນ ໃນເທວະໂລກ ແລະໃນສັງຄົມມະນຸດ ທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍກຳມະໂຍຄະ ພຣະມະຫາຣາຊາ ປຣິຍະວຣະຕະ ຜູ້ເປັນພັກຕະທີ່ນາຣະດະຮັກ ເຫັນວ່າເປັນດັ່ງນະລົກ; ແຕ່ກໍຍັງປະພຶດທຳໃຫ້ເກີດກຽດຍົດ।