Shloka 33
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पय:शीलवयोरूपवत्सोपस्करसम्पदाम् ॥ ३३ ॥ प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजानग्रे स्वाद्वन्नं गुणवत्तमम् ॥ ३४ ॥ लब्धकामैरनुज्ञात: पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथि: साक्षाद् दुर्वास भगवानभूत् ॥ ३५ ॥
gavāṁ rukma-viṣāṇīnāṁ rūpyāṅghrīṇāṁ suvāsasām payaḥśīla-vayo-rūpa- vatsopaskara-sampadām
ຕໍ່ມາ ມະຫາຣາຊາອຳບະຣີສະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຂກທີ່ມາຮອດເຮືອນ—ໂດຍສະເພາະພຣາຫມະນຜູ້ເປັນສາທຸ—ພຶງພໍໃຈ। ພຣະອົງຖວາຍທານໂຄຫົກສິບໂກຕິ ມີເຂົາຫຸ້ມຄຳ ກີບຫຸ້ມເງິນ ປະດັບດ້ວຍຜ້າງາມ ນົມເຕັມເຕົ້າ ນິໄສອ່ອນໂຍນ ໜຸ່ມສາວງາມ ແລະມີລູກໂຄຕາມຄຽງ। ຫຼັງຈາກນັ້ນພຣະອົງໃຫ້ພວກດວິຈະຮັບປະທານອາຫານອັນດີເລີດແລະແຊບຊື່ນກ່ອນ; ເມື່ອພວກເຂົາອິ່ມເອມແລະອະນຸຍາດ ພຣະອົງກຳລັງຈະເຮັດພິທີປາຣະນະເພື່ອສິ້ນສຸດເອກາດະຊີ; ແຕ່ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທ່ານດຸຣວາສາມຸນີຜູ້ມີິດທານຸພາບ ໄດ້ປາກົດເປັນແຂກທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊີນ।
FAQs
It highlights that righteous charity is offered with care and completeness—valuable gifts given respectfully to worthy recipients as part of devotional life.
To perform charity in an exemplary, dharmic way—offering high-quality gifts with proper adornment and full provisions, not merely token giving.
Give thoughtfully: offer what is genuinely helpful, complete, and respectful—supporting spiritual and charitable causes with integrity rather than minimal or careless donations.