Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 13
Yayāti, Devayānī, Śarmiṣṭhā, and the Exchange of Youth: The Unsatisfied Nature of Desire
यैरिदं तपसा सृष्टं मुखं पुंस: परस्य ये । धार्यते यैरिह ज्योति: शिव: पन्था: प्रदर्शित: ॥ १२ ॥ यान् वन्दन्त्युपतिष्ठन्ते लोकनाथा: सुरेश्वरा: । भगवानपि विश्वात्मा पावन: श्रीनिकेतन: ॥ १३ ॥ वयं तत्रापि भृगव: शिष्योऽस्या न: पितासुर: । अस्मद्धार्यं धृतवती शूद्रो वेदमिवासती ॥ १४ ॥
yair idaṁ tapasā sṛṣṭaṁ mukhaṁ puṁsaḥ parasya ye dhāryate yair iha jyotiḥ śivaḥ panthāḥ pradarśitaḥ
ພວກເຮົາຢູ່ໃນບັນດາພາມຜູ້ມີຄຸນສົມບັດ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າເປັນໃບຫນ້າຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ພວກພາມໄດ້ສ້າງຈັກກະວານທັງຫມົດດ້ວຍການບໍາເພັນຕົບະຂອງພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາຮັກສາຄວາມຈິງອັນສູງສົ່ງໄວ້ໃນໃຈສະເຫມີ. ພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ທາງແຫ່ງຄວາມໂຊກດີ, ທາງແຫ່ງອະລິຍະທໍາພຣະເວດ. ເນື່ອງຈາກວ່າພວກເຂົາເປັນພຽງຜູ້ດຽວທີ່ຄວນຄ່າແກ່ການບູຊາໃນໂລກນີ້, ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບການບູຊາເຖິງແມ່ນວ່າຈາກເທວະດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ແລະພວກເຮົາຍິ່ງຫນ້ານັບຖືຫຼາຍກວ່າເພາະວ່າພວກເຮົາຢູ່ໃນລາຊະວົງຂອງພຣະພຣຶຄຸ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າພໍ່ຂອງຍິງຜູ້ນີ້ເຊິ່ງເປັນອະສູນຈະເປັນລູກສິດຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ນາງກໍໄດ້ໃສ່ຊຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຄືກັບຊູດຣະທີ່ຖືຄອງຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະເວດ.
FAQs
This verse credits great sages with sustaining spiritual light in the world and revealing the auspicious path through their austerity.
It alludes to the Vedic idea that the brāhmaṇas/sages represent the Lord’s ‘mouth’—the channel of sacred knowledge and guidance for society.
Cultivate disciplined practice—study, prayer, ethical living, and self-control—so that clarity and dharmic direction remain alive in one’s home and community.