Adhyaya 28

Verse 1

श्रीभगवानुवाच परस्वभावकर्माणि न प्रशंसेन्न गर्हयेत् । विश्वमेकात्मकं पश्यन् प्रकृत्या पुरुषेण च ॥ १ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ບໍ່ຄວນຊົມເຊີຍ ຫຼືຕິຕຽນ ນິໄສແລະການກະທຳຂອງຜູ້ອື່ນ. ຈົ່ງເບິ່ງໂລກນີ້ເປັນເອກະພາບ ອັນເກີດຈາກປະກຣະຕິ ແລະວິນຍານຜູ້ເສວຍສຸກ ທັງໝົດຕັ້ງຢູ່ເທິງສັດຈະສູງສຸດອັນດຽວ

Verse 2

परस्वभावकर्माणि य: प्रशंसति निन्दति । स आशु भ्रश्यते स्वार्थादसत्यभिनिवेशत: ॥ २ ॥

ຜູ້ໃດຫມົກມຸ່ນໃນການຊົມເຊີຍ ຫຼືຕິຕຽນ ຄຸນລັກສະນະແລະພຶດຕິກຳຂອງຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເບື້ອນອອກຈາກປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງຕົນຢ່າງໄວ ເນື່ອງຈາກການຕິດພັນໃນຄວາມຄູ່ຕົວລວງ

Verse 3

तैजसे निद्रयापन्ने पिण्डस्थो नष्टचेतन: । मायां प्राप्नोति मृत्युं वा तद्वन्नानार्थद‍ृक् पुमान् ॥ ३ ॥

ເຫມືອນດັ່ງວິນຍານຢູ່ໃນກາຍທີ່ສູນເສຍສະຕິພາຍນອກ ເມື່ອອິນທຣີຖືກຄອບງໍາໂດຍມາຍາແຫ່ງຄວາມຝັນ ຫຼືການນອນຫຼັບເລິກດັ່ງຄວາມຕາຍ, ຄົນທີ່ເຫັນຄວາມຄູ່ຕ່າງທາງວັດຖຸກໍຈະພົບມາຍາ ແລະ ຄວາມຕາຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 4

किं भद्रं किमभद्रं वा द्वैतस्यावस्तुन: कियत् । वाचोदितं तदनृतं मनसा ध्यातमेव च ॥ ४ ॥

ໃນໂລກທວິພາວະອັນບໍ່ມີແກ່ນສານນີ້ ອັນໃດແທ້ໆແມ່ນດີ ຫຼື ຊົ່ວ ແລະຈະວັດໄດ້ເທົ່າໃດ? ສິ່ງທີ່ຄໍາພູດທາງວັດຖຸເວົ້າ ຫຼື ຈິດໃຈທາງວັດຖຸຄິດພິຈາລະນາ ບໍ່ແມ່ນສັດຈະສູງສຸດ ແຕ່ເປັນຄວາມບໍ່ຈິງ।

Verse 5

छायाप्रत्याह्वयाभासा ह्यसन्तोऽप्यर्थकारिण: । एवं देहादयो भावा यच्छन्त्यामृत्युतो भयम् ॥ ५ ॥

ເງົາ, ສຽງສະທ້ອນ, ແລະ ມະຣີຈິກາ ແມ່ນບໍ່ຈິງ ແຕ່ກໍຍັງໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກວ່າມີຄວາມໝາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ການຍຶດຕົນວ່າເປັນກາຍ, ໃຈ, ແລະ ອະຫັງການ ແມ່ນມາຍາ ແຕ່ກໍກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ।

Verse 6

आत्मैव तदिदं विश्वं सृज्यते सृजति प्रभु: । त्रायते त्राति विश्वात्मा ह्रियते हरतीश्वर: ॥ ६ ॥ तस्मान्न ह्यात्मनोऽन्यस्मादन्यो भावो निरूपित: । निरूपितेऽयं त्रिविधा निर्मूला भातिरात्मनि । इदं गुणमयं विद्धि त्रिविधं मायया कृतम् ॥ ७ ॥

ພຣະປະຣະມາດມັນເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຄວບຄຸມແລະຜູ້ສ້າງສູງສຸດຂອງໂລກນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເອງກໍປາກົດເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ. ວິສະວາດມາທັງປົກປ້ອງແລະຖືກປົກປ້ອງ, ທັງດຶງກັບແລະຖືກດຶງກັບ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ອາດກໍານົດສິ່ງໃດໃຫ້ແຍກຈາກພຣະອົງໄດ້. ທໍາມະຊາດວັດຖຸສາມປະການທີ່ປາກົດໃນພຣະອົງບໍ່ມີຮາກຖານແທ້; ຈົ່ງຮູ້ວ່າມັນເປັນຜົນງານຂອງມາຍາສັກຕິທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມຄຸນ।

Verse 7

आत्मैव तदिदं विश्वं सृज्यते सृजति प्रभु: । त्रायते त्राति विश्वात्मा ह्रियते हरतीश्वर: ॥ ६ ॥ तस्मान्न ह्यात्मनोऽन्यस्मादन्यो भावो निरूपित: । निरूपितेऽयं त्रिविधा निर्मूला भातिरात्मनि । इदं गुणमयं विद्धि त्रिविधं मायया कृतम् ॥ ७ ॥

ພຣະປະຣະມາດມັນເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຄວບຄຸມແລະຜູ້ສ້າງສູງສຸດຂອງໂລກນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເອງກໍປາກົດເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ. ວິສະວາດມາທັງປົກປ້ອງແລະຖືກປົກປ້ອງ, ທັງດຶງກັບແລະຖືກດຶງກັບ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ອາດກໍານົດສິ່ງໃດໃຫ້ແຍກຈາກພຣະອົງໄດ້. ທໍາມະຊາດວັດຖຸສາມປະການທີ່ປາກົດໃນພຣະອົງບໍ່ມີຮາກຖານແທ້; ຈົ່ງຮູ້ວ່າມັນເປັນຜົນງານຂອງມາຍາສັກຕິທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມຄຸນ।

Verse 8

एतद् विद्वान् मदुदितं ज्ञानविज्ञाननैपुणम् । न निन्दति न च स्तौति लोके चरति सूर्यवत् ॥ ८ ॥

ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງຄວາມຊໍານານແຫ່ງປັນຍາແລະການຮູ້ຈິງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຫມົກມຸ່ນໃນການຕິຫຼືຊົມເຊີຍ; ເຫມືອນດວງອາທິດ ຍ່າງຢ່າງເສຣີໃນໂລກນີ້.

Verse 9

प्रत्यक्षेणानुमानेन निगमेनात्मसंविदा । आद्यन्तवदसज्ज्ञात्वा नि:सङ्गो विचरेदिह ॥ ९ ॥

ໂດຍການເຫັນຈິງ, ການອະນຸມານ, ພະຄຳພີເປັນພະຍານ ແລະ ການຮູ້ຈາກໃນຕົນ ພຶງຮູ້ວ່າໂລກນີ້ມີຕົ້ນແລະປາຍ ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຢູ່ໂດຍບໍ່ຍຶດຕິດ.

Verse 10

श्रीउद्धव उवाच नैवात्मनो न देहस्य संसृतिर्द्रष्टृद‍ृश्ययो: । अनात्मस्वद‍ृशोरीश कस्य स्यादुपलभ्यते ॥ १० ॥

ພຣະອຸດທະວະກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ສັງສາຣະນີ້ບໍ່ອາດເປັນປະສົບການຂອງອາຕະມັນຜູ້ເຫັນ ຫຼືຂອງກາຍຜູ້ຖືກເຫັນໄດ້. ອາຕະມັນມີຄວາມຮູ້ໂດຍທໍາມະຊາດ ແຕ່ກາຍເປັນຂອງຈືດ; ແລ້ວສັງສາຣະນີ້ເປັນຂອງໃຜ?

Verse 11

आत्माव्ययोऽगुण: शुद्ध: स्वयंज्योतिरनावृत: । अग्निवद्दारुवदचिद्देह: कस्येह संसृति: ॥ ११ ॥

ອາຕະມັນແມ່ນບໍ່ໝົດສິ້ນ, ເຫນືອກຸນະ, ບໍລິສຸດ, ສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ບໍ່ເຄີຍຖືກວັດຖຸປົກຄຸມ—ເຫມືອນໄຟ. ແຕ່ກາຍທີ່ບໍ່ມີຊີວິດ ເຫມືອນຟືນ ແມ່ນຈືດແລະບໍ່ຮູ້ສຶກ. ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ ໃຜກັນແນ່ທີ່ປະສົບສັງສາຣະ?

Verse 12

श्रीभगवानुवाच यावद् देहेन्द्रियप्राणैरात्मन: सन्निकर्षणम् । संसार: फलवांस्तावदपार्थोऽप्यविवेकिन: ॥ १२ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ຕາບໃດທີ່ວິນຍານຜູ້ຂາດປັນຍາຍັງຖືກດຶງດູດໃຫ້ໃກ້ຊິດກັບກາຍ, ອິນທຣີ ແລະ ພະລັງຊີວິດ, ຕາບນັ້ນສັງສາຣະຂອງລາວຈະເຕີບໃຫຍ່ດຸດມີຜົນ, ແມ່ນແທ້ໆແລ້ວທ້າຍສຸດກໍໄຮ້ຄວາມໝາຍ.

Verse 13

अर्थे ह्यविद्यमानेऽपि संसृतिर्न निवर्तते । ध्यायतो विषयानस्य स्वप्नेऽनर्थागमो यथा ॥ १३ ॥

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຖານະຈິງ ສັງສານກໍບໍ່ຢຸດ; ຜູ້ພິຈາລະນາອາຣົມວິສັຍ ຈະພົບອະນັດຫຼາຍ ເຫມືອນໃນຄວາມຝັນ

Verse 14

यथा ह्यप्रतिबुद्धस्य प्रस्वापो बह्वनर्थभृत् । स एव प्रतिबुद्धस्य न वै मोहाय कल्पते ॥ १४ ॥

ເຫມືອນຄົນທີ່ຍັງບໍ່ຕື່ນ ຄວາມຝັນນຳອະນັດຫຼາຍ; ແຕ່ຜູ້ຕື່ນແລ້ວ ປະສົບການຝັນນັ້ນບໍ່ເຮັດໃຫ້ຫຼົງອີກ

Verse 15

शोकहर्षभयक्रोधलोभमोहस्पृहादय: । अहङ्कारस्य द‍ृश्यन्ते जन्म मृत्युश्च नात्मन: ॥ १५ ॥

ຄວາມໂສກ ຄວາມຍິນດີ ຄວາມຢ້ານ ຄວາມໂກດ ຄວາມໂລບ ຄວາມຫຼົງ ແລະຄວາມປາຖະໜາ ພ້ອມທັງເກີດ-ຕາຍ—ເປັນຂອງອະຫັງການ ບໍ່ແມ່ນຂອງອາດມັນບໍລິສຸດ

Verse 16

देहेन्द्रियप्राणमनोऽभिमानो जीवोऽन्तरात्मा गुणकर्ममूर्ति: । सूत्रं महानित्युरुधेव गीत: संसार आधावति कालतन्त्र: ॥ १६ ॥

ຊີວະຜູ້ຍຶດຖືກາຍ ອິນທຣີ ລົມປານ ແລະໃຈວ່າເປັນ ‘ຂ້ອຍ’ ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນເປັນອັນຕະຣາດມັນ ແລະຮັບຮູບຕາມຄຸນ-ກຳ; ດ້ວຍຄວາມສຳພັນກັບພະລັງວັດຖຸລວມ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນຫຼາຍນາມ ແລະພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງການສູງສຸດ ຖືກບັງຄັບໃຫ້ວິ່ງໄປມາໃນສັງສານ

Verse 17

अमूलमेतद् बहुरूपरूपितं मनोवच:प्राणशरीरकर्म । ज्ञानासिनोपासनया शितेन- च्छित्त्वा मुनिर्गां विचरत्यतृष्ण: ॥ १७ ॥

ອະຫັງການນີ້ແທ້ຈິງບໍ່ມີຮາກຖານ ແຕ່ປາກົດເປັນຫຼາຍຮູບ—ເປັນການເຄື່ອນໄຫວຂອງໃຈ ຄຳເວົ້າ ລົມປານ ກາຍ ແລະກຳ; ແຕ່ດ້ວຍດາບແຫ່ງປັນຍາອັນຄົມທີ່ຖືກລັບໂດຍການບູຊາຄູອາຈານແທ້ ມຸນີຕັດຄວາມຍຶດຜິດນັ້ນ ແລະດຳລົງໃນໂລກຢ່າງບໍ່ຕິດພັນ

Verse 18

ज्ञानं विवेको निगमस्तपश्च प्रत्यक्षमैतिह्यमथानुमानम् । आद्यन्तयोरस्य यदेव केवलं कालश्च हेतुश्च तदेव मध्ये ॥ १८ ॥

ຄວາມຮູ້ທາງວິນຍານທີ່ແທ້ ຕັ້ງຢູ່ເທິງການແຍກແຍະອາດມັນອອກຈາກສານວັດຖຸ; ມັນເຕີບໂຕດ້ວຍຫຼັກຖານຈາກຄຳພີ, ຕະປະ, ປະສົບການຕົງ, ນິທານປະຫວັດໃນປຸຣານະ ແລະການອະນຸມານ. ສັດຈະສູງສຸດຜູ້ມີຢູ່ພຽງຜູ້ດຽວກ່ອນການສ້າງ ແລະຄົງຢູ່ພຽງຜູ້ດຽວຫຼັງການລະລາຍ ແມ່ນກາລະ ແລະເຫດສູງສຸດ; ໃນກາງການດຳລົງຢູ່ຂອງສັບພະສິ່ງ ກໍມີພຽງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ແທ້ຈິງ.

Verse 19

यथा हिरण्यं स्वकृतं पुरस्तात् पश्चाच्च सर्वस्य हिरण्मयस्य । तदेव मध्ये व्यवहार्यमाणं नानापदेशैरहमस्य तद्वत् ॥ १९ ॥

ເຫມືອນຄຳທອງກ່ອນຈະຖືກປັ້ນເປັນຂອງຄຳທອງຕ່າງໆ ມີແຕ່ຄຳທອງເທົ່ານັ້ນ; ຫຼັງຈາກຂອງນັ້ນພັງທະລາຍ ກໍຍັງເຫຼືອແຕ່ຄຳທອງ; ແລະໃນກາງການໃຊ້ງານ ແມ່ນແມ່ນຈະເອີ້ນຫຼາຍຊື່ ສາລະກໍແມ່ນຄຳທອງ. ດັ່ງນັ້ນ ກ່ອນການສ້າງໂລກນີ້ ຫຼັງການລະລາຍ ແລະໃນການທຳນຸບຳລຸງ ມີແຕ່ເຮົາເທົ່ານັ້ນ

Verse 20

विज्ञानमेतत्‍त्रियवस्थमङ्ग गुणत्रयं कारणकार्यकर्तृ । समन्वयेन व्यतिरेकतश्च येनैव तुर्येण तदेव सत्यम् ॥ २० ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ວິຊານີ້ກ່າວວ່າ ຈິດວັດຖຸປາກົດເປັນສາມສະພາບຂອງສຳນຶກ—ຕື່ນ, ຝັນ, ແລະຫຼັບເລິກ—ອັນເກີດຈາກຄຸນສາມຂອງທຳມະຊາດ. ຈິດດຽວກັນຍັງປາກົດເປັນສາມບົດບາດ: ຜູ້ຮັບຮູ້, ສິ່ງຖືກຮັບຮູ້, ແລະຜູ້ຄວບຄຸມການຮັບຮູ້. ແຕ່ປັດໃຈທີ່ສີ່ ທີ່ແຍກອອກຈາກທັງໝົດ (ຕຸຣີຍ) ນັ້ນແຫຼະແມ່ນສັດຈະສູງສຸດ

Verse 21

न यत् पुरस्तादुत यन्न पश्चा- न्मध्ये च तन्न व्यपदेशमात्रम् । भूतं प्रसिद्धं च परेण यद् यत् तदेव तत् स्यादिति मे मनीषा ॥ २१ ॥

ສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໃນອະດີດ ແລະຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ ແມ່ນແມ່ນໃນໄລຍະທີ່ມັນດູເຫມືອນມີຢູ່ ກໍບໍ່ມີການມີຢູ່ດ້ວຍຕົນເອງ; ມັນເປັນພຽງການເອີ້ນຊື່ຜິວເຜີນ. ຕາມຄວາມເຫັນຂອງເຮົາ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຖືກສ້າງ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດໂດຍສິ່ງອື່ນ ໃນທ້າຍທີ່ສຸດກໍແມ່ນສິ່ງອື່ນນັ້ນເອງ

Verse 22

अविद्यमानोऽप्यवभासते यो वैकारिको राजससर्ग एष: । ब्रह्म स्वयंज्योतिरतो विभाति ब्रह्मेन्द्रियार्थात्मविकारचित्रम् ॥ २२ ॥

ແມ່ນແມ່ນວ່າການປາກົດແຫ່ງການແປປ່ຽນທີ່ເກີດຈາກຣະຊັສນີ້ ບໍ່ມີຢູ່ຈິງໆ ແຕ່ກໍດູເຫມືອນຈິງ; ເພາະພຣະພຣະມັນຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ—ສັດຈະສູງສຸດຜູ້ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕົນ—ຊົງສະແດງພຣະອົງເປັນຄວາມຫຼາກຫຼາຍຂອງອິນທຣີ, ວັດຖຸອິນທຣີ, ຈິດ ແລະທາດຂອງທຳມະຊາດວັດຖຸ

Verse 23

एवं स्फुटं ब्रह्मविवेकहेतुभि: परापवादेन विशारदेन । छित्त्वात्मसन्देहमुपारमेत स्वानन्दतुष्टोऽखिलकामुकेभ्य: ॥ २३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍເຫດຜົນແຫ່ງພຣະຫມັນ-ວິເວກທີ່ຊັດເຈນ ຄວນເຂົ້າໃຈສະຖານະອັນເອກະຂອງຄວາມຈິງສູງສຸດ ແລະຫັກລ້າງການເຂົ້າໃຈຜິດວ່າຕົນເປັນວັດຖຸ ພ້ອມຕັດຄວາມສົງໄສທັງປວງເກືອບກັບອັດຕາ. ເມື່ອພໍໃຈໃນອານັນທະຂອງວິນຍານ ກໍຄວນຫຍຸດກິດຈະກຳກາມຂອງອິນທຣີຍທັງຫມົດ.

Verse 24

नात्मा वपु: पार्थिवमिन्द्रियाणि देवा ह्यसुर्वायुर्जलम् हुताश: । मनोऽन्नमात्रं धिषणा च सत्त्व- महङ्कृति: खं क्षितिरर्थसाम्यम् ॥ २४ ॥

ຮ່າງກາຍວັດຖຸທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດດິນ ບໍ່ແມ່ນອາດຕາແທ້; ບໍ່ແມ່ນອິນທຣີຍ ຫຼືເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງອິນທຣີຍ ຫຼືປຣານະວາຍຸ; ບໍ່ແມ່ນລົມພາຍນອກ ນ້ຳ ຫຼືໄຟ; ແລະບໍ່ແມ່ນໃຈ—ທັງໝົດນີ້ເປັນວັດຖຸລ້ວນໆ. ທຳນອງດຽວກັນ ປັນຍາ ຈິດສຳນຶກທາງວັດຖຸ ຫຼືອະຫັງການ ອາກາດຫຼືດິນ ວັດຖຸແຫ່ງອາລົມ ແມ່ນກະທັ້ງສະພາບສົມດຸນເດີມຂອງປຣະກຣິຕິ ກໍບໍ່ແມ່ນຕົວຕົນແທ້ຂອງວິນຍານ.

Verse 25

समाहितै: क: करणैर्गुणात्मभि-र्गुणो भवेन्मत्सुविविक्तधाम्न: । विक्षिप्यमाणैरुत किं नु दूषणंघनैरुपेतैर्विगतै रवे: किम् ॥ २५ ॥

ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ຮູ້ຈັກອັດຕະລັກສ່ວນພຣະອົງຂອງເຮົາໃນຖານະພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຈະມີຄຸນຄ່າຫຍັງ ຖ້າອິນທຣີຍ—ອັນເປັນຜົນຂອງຄຸນະ—ຖືກຮວບຮວມໃນສະມາທິຢ່າງສົມບູນ? ແລະອີກດ້ານ ຈະມີໂທດຫຍັງ ຖ້າອິນທຣີຍຖືກກະທົບໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ? ແທ້ຈິງ ສຳລັບດວງອາທິດ ເມກມາແລະໄປຈະໝາຍຄວາມຫຍັງ?

Verse 26

यथा नभो वाय्वनलाम्बुभूगुणै- र्गतागतैर्वर्तुगुणैर्न सज्जते । तथाक्षरं सत्त्वरजस्तमोमलै- रहंमते: संसृतिहेतुभि: परम् ॥ २६ ॥

ເຫມືອນທ້ອງຟ້າທີ່ສະແດງຄຸນລັກສະນະຂອງລົມ ໄຟ ນ້ຳ ແລະດິນທີ່ຜ່ານມາແລ້ວຜ່ານໄປ ພ້ອມທັງຄວາມຮ້ອນ-ໜາວທີ່ປ່ຽນໄປຕາມລະດູ ແຕ່ທ້ອງຟ້າບໍ່ເຄີຍພັນກ່ຽວກັບຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ພຣະຫມັນອັນສູງສຸດຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ບໍ່ເຄີຍພັນກ່ຽວກັບມົນທິນແຫ່ງສັດຕະວະ-ຣະຈັສ-ຕະມັສ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການແປປ່ຽນທາງວັດຖຸຜ່ານອະຫັງການ.

Verse 27

तथापि सङ्ग: परिवर्जनीयो गुणेषु मायारचितेषु तावत् । मद्भ‍‍क्तियोगेन द‍ृढेन यावद् रजो निरस्येत मन:कषाय: ॥ २७ ॥

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຈົນກວ່າດ້ວຍການປະຕິບັດພັກຕິ-ໂຍຄະຕໍ່ເຮົາຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຈະຂັບໄລ່ຄວາມຂຸ່ນມົນແຫ່ງຣະຈັສໃນໃຈໃຫ້ໝົດສິ້ນ ກໍຄວນຫຼີກເວັ້ນຢ່າງລະມັດລະວັງຍິ່ງ ການຄົບຄ້າກັບຄຸນະທີ່ມາຍາຂອງເຮົາປັ້ນແຕ່ງຂຶ້ນ.

Verse 28

यथामयोऽसाधुचिकित्सितो नृणां पुन: पुन: सन्तुदति प्ररोहन् । एवं मनोऽपक्व‍कषायकर्म कुयोगिनं विध्यति सर्वसङ्गम् ॥ २८ ॥

ເຫມືອນໂລກທີ່ຮັກສາບໍ່ຖືກວິທີ ຍ່ອມກຳເລີບຊ້ຳໆ ແລະເຮັດໃຫ້ຄົນເຈັບທຸກທໍລະມານ, ສະນັ້ນຈິດທີ່ຍັງບໍ່ບໍລິສຸດຈາກຄວາມເຄີຍຊິນບິດເບືອນ ຈະຍຶດຕິດກັບວັດຖຸໂລກີ ແລະທໍລະມານກຸໂຢຄີຊ້ຳໆ।

Verse 29

कुयोगिनो ये विहितान्तरायै- र्मनुष्यभूतैस्‍त्रिदशोपसृष्टै: । ते प्राक्तनाभ्यासबलेन भूयो युञ्जन्ति योगं न तु कर्मतन्त्रम् ॥ २९ ॥

ບາງຄັ້ງ ຄວາມກ້າວໜ້າຂອງຜູ້ປະຕິບັດທາງຈິດວິນຍານທີ່ຍັງບໍ່ສົມບູນ ຖືກຂັດຂວາງໂດຍຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ຄອບຄົວ ສິດ ຫຼືຜູ້ອື່ນ ທີ່ເປັນອຸປະສັກໃນຮູບມະນຸດທີ່ເທວະຜູ້ອິດສາສົ່ງມາ; ແຕ່ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງການຝຶກຝົນໃນອະດີດ ພວກເຂົາຈະກັບມາປະຕິບັດໂຢຄະໃນຊາດໜ້າ ແລະຈະບໍ່ຖືກຕິດໃນຂ່າຍກຳໄຮອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 30

करोति कर्म क्रियते च जन्तु: केनाप्यसौ चोदित आनिपातात् । न तत्र विद्वान् प्रकृतौ स्थितोऽपि निवृत्ततृष्ण: स्वसुखानुभूत्या ॥ ३० ॥

ສັດທົ່ວໄປເຮັດກຳລັງງານໂລກີ ແລະຖືກປ່ຽນແປງໂດຍຜົນຂອງກຳນັ້ນ; ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຫຼາຍຢ່າງຂັບດັນ ຈຶ່ງເຮັດກຳຫວັງຜົນຈົນວາລະສຸດທ້າຍ. ແຕ່ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດ ຜູ້ໄດ້ສຳຜັດສຸກແທ້ໃນຕົນ ຍ່ອມລະຄວາມຢາກທາງວັດຖຸ ແລະບໍ່ເຂົ້າໄປໃນກຳຫວັງຜົນ।

Verse 31

तिष्ठन्तमासीनमुत व्रजन्तं शयानमुक्षन्तमदन्तमन्नम् । स्वभावमन्यत् किमपीहमान- मात्मानमात्मस्थमतिर्न वेद ॥ ३१ ॥

ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດຜູ້ມີສະຕິຕັ້ງຢູ່ໃນອາຕະມັນ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໃສ່ໃຈກິດຈະກຳຂອງກາຍຕົນ. ບໍ່ວ່າຈະຢືນ ນັ່ງ ເດີນ ນອນ ຂັບຖ່າຍ ກິນອາຫານ ຫຼືເຮັດໜ້າທີ່ກາຍອື່ນໆ ລາວຮູ້ວ່າກາຍກຳລັງກະທຳຕາມທຳມະຊາດຂອງມັນເອງ।

Verse 32

यदि स्म पश्यत्यसदिन्द्रियार्थं नानानुमानेन विरुद्धमन्यत् । न मन्यते वस्तुतया मनीषी स्वाप्नं यथोत्थाय तिरोदधानम् ॥ ३२ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຕົນເອງບາງຄັ້ງອາດເຫັນວັດຖຸ ຫຼືກິດຈະກຳທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ແຕ່ລາວບໍ່ຮັບວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ໂດຍເຂົ້າໃຈດ້ວຍເຫດຜົນວ່າອາລົມແຫ່ງອິນທຣີຍ໌ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມສອງຂອງໂລກີອັນລວງ ຜູ້ສະຫລາດຈຶ່ງເຫັນມັນວ່າຂັດແຍ້ງ ແລະແຍກອອກຈາກຄວາມເປັນຈິງ ເຫມືອນຄົນຕື່ນຈາກນອນເຫັນຄວາມຝັນທີ່ກຳລັງຈາງຫາຍ।

Verse 33

पूर्वं गृहीतं गुणकर्मचित्र- मज्ञानमात्मन्यविविक्तमङ्ग । निवर्तते तत् पुनरीक्षयैव न गृह्यते नापि विसृज्य आत्मा ॥ ३३ ॥

ໂອ ອັງກະ! ອະວິຊາທາງວັດຖຸທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍເປັນຫຼາຍຮູບແບບດ້ວຍຄຸນແລະກຳ ຖືກຊີວະທີ່ຖືກຜູກມັດເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນອາດມັນ. ແຕ່ໂດຍການພິຈາລະນາປັນຍາທາງວິນຍານ ໃນຍາມໂມກສະ ອະວິຊານັ້ນດັບໄປ. ອາດມັນອັນນິລັນດອນບໍ່ເຄີຍຖືກຮັບເອົາ ແລະບໍ່ເຄີຍຖືກປະລະ.

Verse 34

यथा हि भानोरुदयो नृचक्षुषां तमो निहन्यान्न तु सद् विधत्ते । एवं समीक्षा निपुणा सती मे हन्यात्तमिस्रं पुरुषस्य बुद्धे: ॥ ३४ ॥

ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ມັນທຳລາຍຄວາມມືດທີ່ປົກຄຸມຕາຂອງມະນຸດ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ສ້າງສິ່ງທີ່ເຂົາເຫັນ—ເພາະສິ່ງນັ້ນມີຢູ່ແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ການຮູ້ແຈ້ງອັນແທ້ຈິງແລະແຫຼມຄົມເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ຈະທຳລາຍຄວາມມືດໃນປັນຍາຂອງບຸລຸດ.

Verse 35

एष स्वयंज्योतिरजोऽप्रमेयो महानुभूति: सकलानुभूति: । एकोऽद्वितीयो वचसां विरामे येनेषिता वागसवश्चरन्ति ॥ ३५ ॥

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດແມ່ນແສງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ບໍ່ເກີດ ແລະບໍ່ອາດວັດໄດ້. ພຣະອົງແມ່ນຈິດສຳນຶກບໍລິສຸດ ເຫັນຮູ້ທຸກສິ່ງ. ພຣະອົງເປັນໜຶ່ງ ບໍ່ມີທີ່ສອງ; ຮູ້ໄດ້ເມື່ອຄຳພູດທົ່ວໄປສົງບ. ໂດຍພຣະອົງ ພະລັງວາຈາ ແລະລົມປຣານາຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 36

एतावानात्मसम्मोहो यद् विकल्पस्तु केवले । आत्मनृते स्वमात्मानमवलम्बो न यस्य हि ॥ ३६ ॥

ຄວາມເປັນຄູ່ທີ່ປາກົດໃນຕົນ ແມ່ນແຕ່ຄວາມຫຼົງຂອງໃຈເທົ່ານັ້ນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ນອກຈາກອາດມັນຂອງຕົນ ບໍ່ມີຖານຮອງໃດໃຫ້ແກ່ຄວາມເປັນຄູ່ທີ່ຄິດເອງນັ້ນ

Verse 37

यन्नामाकृतिभिर्ग्राह्यं पञ्चवर्णमबाधितम् । व्यर्थेनाप्यर्थवादोऽयं द्वयं पण्डितमानिनाम् ॥ ३७ ॥

ຄວາມເປັນຄູ່ຂອງທາດວັດຖຸທັງຫ້າ ຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ພຽງຜ່ານຊື່ແລະຮູບ. ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າຄວາມເປັນຄູ່ນີ້ແທ້ຈິງ ແມ່ນພວກອວດຕົນວ່າເປັນນັກຮູ້; ພວກເຂົານຳເສີນທິດສະດີພິລຶກໄຮ້ຖານຢ່າງເປົ່າປະໂຫຍດ.

Verse 38

योगिनोऽपक्व‍योगस्य युञ्जत: काय उत्थितै: । उपसर्गैर्विहन्येत तत्रायं विहितो विधि: ॥ ३८ ॥

ກາຍຂອງໂຍຄີຜູ້ພາຍາຍາມຝຶກໂຍກະແຕ່ຍັງບໍ່ສຸກງອມ ບາງຄັ້ງອາດຖືກອຸປະສັກຫຼາຍຢ່າງຄອບງຳ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີວິທີນີ້ແນະນຳ

Verse 39

योगधारणया कांश्चिदासनैर्धारणान्वितै: । तपोमन्त्रौषधै: कांश्चिदुपसर्गान् विनिर्दहेत् ॥ ३९ ॥

ອຸປະສັກບາງຢ່າງຂັດຂວາງໄດ້ໂດຍການຕັ້ງຈິດໃນໂຍກະ ຫຼືໂດຍອາສະນະທີ່ຄຽງຄູ່ກັບການຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ; ອື່ນໆຂັດຂວາງໄດ້ໂດຍຕະບະ ມົນຕຣາ ຫຼືສົມຸນໄພຢາ

Verse 40

कांश्चिन्ममानुध्यानेन नामसङ्कीर्तनादिभि: । योगेश्वरानुवृत्त्या वा हन्यादशुभदान् शनै: ॥ ४० ॥

ອຸປະສັກອັນອັບມົງຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກກຳຈັດທີລະນ້ອຍໄດ້ ໂດຍການລະລຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງສະເໝີ, ໂດຍການຟັງແລະຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະນາມອັນສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຮ່ວມກັນ, ຫຼືໂດຍການດຳເນີນຕາມຮອຍທ້າວຂອງມະຫາໂຍຄີ

Verse 41

केचिद् देहमिमं धीरा: सुकल्पं वयसि स्थिरम् । विधाय विविधोपायैरथ युञ्जन्ति सिद्धये ॥ ४१ ॥

ໂຍຄີບາງພວກໃຊ້ວິທີຫຼາຍຢ່າງເພື່ອໃຫ້ກາຍນີ້ພົ້ນຈາກໂລກແລະຄວາມແກ່ ແລະຮັກສາໃຫ້ເຢົາວະວັຍຢູ່ເສມອ; ແລ້ວຈຶ່ງຝຶກໂຍກະເພື່ອບັນລຸລິດທາງວັດຖຸ

Verse 42

न हि तत् कुशलाद‍ृत्यं तदायासो ह्यपार्थक: । अन्तवत्त्वाच्छरीरस्य फलस्येव वनस्पते: ॥ ४२ ॥

ຄວາມສຳເລັດທາງກາຍແບບລິດນີ້ ບໍ່ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງຫຼາຍໃນຫມູ່ຜູ້ຊຳນານປັນຍາເຫນືອໂລກ; ຄວາມພາຍາຍາມເພື່ອມັນເປັນສິ່ງໄຮ້ປະໂຫຍດ ເນື່ອງຈາກກາຍມີຈຸດສິ້ນສຸດ ດຸດຜົນໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຕ້ອງພິນາດ

Verse 43

योगं निषेवतो नित्यं कायश्चेत् कल्पतामियात् । तच्छ्रद्दध्यान्न मतिमान्योगमुत्सृज्य मत्पर: ॥ ४३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຝຶກໂຍຄະເປັນນິດອາດເຮັດໃຫ້ກາຍດີຂຶ້ນໄດ້ ແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ອຸທິດຊີວິດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ວາງສັດທາໃນການເຮັດໃຫ້ກາຍສົມບູນດ້ວຍໂຍຄະ; ລາວລະວິທີນັ້ນແລ້ວບູຊາຂ້າພະເຈົ້າເປັນສູງສຸດ।

Verse 44

योगचर्यामिमां योगी विचरन् मदपाश्रय: । नान्तरायैर्विहन्येत नि:स्पृह: स्वसुखानुभू: ॥ ४४ ॥

ໂຍຄີຜູ້ອາໄສຂ້າພະເຈົ້າ ເມື່ອດຳເນີນໂຍຄະຈະຣິຍານີ້ ຈະບໍ່ຖືກອຸປະສັກໃດໆຊະນະໄດ້ ເພາະລາວບໍ່ມີຄວາມຢາກ ແລະຮູ້ສຶກສຸກແຫ່ງອາດມັນພາຍໃນ।