Adhyaya 14

Verse 1

श्रीउद्धव उवाच वदन्ति कृष्ण श्रेयांसि बहूनि ब्रह्मवादिन: । तेषां विकल्पप्राधान्यमुताहो एकमुख्यता ॥ १ ॥

ພຣະອຸດທະວະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ! ນັກບຸນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດໄດ້ແນະນຳຫຼາຍວິທີເພື່ອຄວາມສົມບູນແຫ່ງຊີວິດ. ໃນທັດສະນະທີ່ຫຼາກຫຼາຍນັ້ນ ທຸກວິທີສຳຄັນເທົ່າກັນບໍ ຫຼືມີວິທີໜຶ່ງທີ່ສູງສຸດ? ຂໍພຣະອົງໂປດຊີ້ແຈງ.

Verse 2

भवतोदाहृत: स्वामिन् भक्तियोगोऽनपेक्षित: । निरस्य सर्वत: सङ्गं येन त्वय्याविशेन्मन: ॥ २ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງໄດ້ອະທິບາຍພັກຕິໂຍຄະອັນບໍລິສຸດ ບໍ່ຫວັງຜົນ ຢ່າງຊັດເຈນ; ໂດຍມັນ ຜູ້ພັກຕິຈະລະທິ້ງສັງຄົມທາງວັດຖຸທັງປວງ ແລະຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 3

श्रीभगवानुवाच कालेन नष्टा प्रलये वाणीयं वेदसंज्ञिता । मयादौ ब्रह्मणे प्रोक्ता धर्मो यस्यां मदात्मक: ॥ ३ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ໃນຍາມປຣະລະຍະ ໂດຍອິດທິພົນແຫ່ງເວລາ ສຽງທິບທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເວດ” ໄດ້ສູນຫາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອການສ້າງໃໝ່ເລີ່ມຕົ້ນ ຂ້າໄດ້ສອນຄວາມຮູ້ແຫ່ງເວດໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ ເພາະທຳມະທີ່ເວດປະກາດນັ້ນ ແມ່ນຂ້າເອງ.

Verse 4

तेन प्रोक्ता स्व पुत्राय मनवे पूर्वजाय सा । ततो भृग्वादयोऽगृह्णन् सप्त ब्रह्ममहर्षय: ॥ ४ ॥

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສອນຄວາມຮູ້ແຫ່ງເວດນັ້ນໃຫ້ແກ່ບຸດອົງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ຄື ມະນຸ. ຕໍ່ມາ ຈາກມະນຸ ມະຫາຣິສີທັງເຈັດ ນຳໂດຍ ພຣິກຸ ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 5

तेभ्य: पितृभ्यस्तत्पुत्रा देवदानवगुह्यका: । मनुष्या: सिद्धगन्धर्वा: सविद्याधरचारणा: ॥ ५ ॥ किन्देवा: किन्नरा नागा रक्ष:किम्पुरुषादय: । बह्वयस्तेषां प्रकृतयो रज:सत्त्वतमोभुव: ॥ ६ ॥ याभिर्भूतानि भिद्यन्ते भूतानां पतयस्तथा । यथाप्रकृति सर्वेषां चित्रा वाच: स्रवन्ति हि ॥ ७ ॥

ຈາກບັນພະບຸລຸດເຊັ່ນ ພຣິກຸ ແລະບຸດອື່ນໆຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເກີດລູກຫຼານຫຼາຍພວກ ມີຮູບແບບຕ່າງໆ: ເທວະ, ອະສຸຣະ, ກຸຫຍະກະ, ມະນຸດ, ສິດທະ, ກັນທັຣວະ, ວິດຍາທະຣະ, ຈາຣະນະ, ກິນເທວະ, ກິນນະຣະ, ນາກ, ຣາກຊະສະ, ກິມປຸຣຸຊະ ແລະອື່ນໆ. ທຳມະຊາດແລະຄວາມປາຖະໜາຂອງເຂົາເຈົ້າແຕກຕ່າງ ເກີດຈາກສາມຄຸນ—ຣະຊັສ, ສັດຕະວະ, ຕະມັສ—ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍແລະຜູ້ນຳຂອງແຕ່ລະພວກແຕກຕ່າງກັນ. ເພາະຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ ໃນພຣະເວດຈຶ່ງມີພິທີກຳ, ມົນຕຣາ ແລະຜົນບຸນຫຼາຍປະເພດ.

Verse 6

तेभ्य: पितृभ्यस्तत्पुत्रा देवदानवगुह्यका: । मनुष्या: सिद्धगन्धर्वा: सविद्याधरचारणा: ॥ ५ ॥ किन्देवा: किन्नरा नागा रक्ष:किम्पुरुषादय: । बह्वयस्तेषां प्रकृतयो रज:सत्त्वतमोभुव: ॥ ६ ॥ याभिर्भूतानि भिद्यन्ते भूतानां पतयस्तथा । यथाप्रकृति सर्वेषां चित्रा वाच: स्रवन्ति हि ॥ ७ ॥

ຈາກບັນພະບຸລຸດທີ່ມີ ພຣຶກຄຸມຸນິ ເປັນປະມຸກ ແລະບຸດອື່ນໆຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເກີດລູກຫຼານຫຼາຍພວກ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນເທວະ, ອະສຸຣ, ມະນຸດ, ກຸຫຍະກະ, ສິດທະ, ຄັນທະວະ, ວິທຍາທະຣະ, ຈາຣະນະ, ຄິນເທວະ, ຄິນນະຣະ, ນາກ, ຣາກສະສ, ກິມປຸຣຸສ ແລະອື່ນໆ. ເນື່ອງຈາກສະພາບແລະຄວາມປາຖະໜາທີ່ແຕກຕ່າງ ອັນເກີດຈາກຄຸນສາມ—ຣະຊັສ, ສັດຕະວະ, ຕະມັສ—ສາຍພັນແລະຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງປາກົດຫຼາກຫຼາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ພິທີກຳແຫ່ງເວດ, ມົນຕຣາ ແລະຜົນບຸນກໍມີຫຼາຍປະເພດ.

Verse 7

तेभ्य: पितृभ्यस्तत्पुत्रा देवदानवगुह्यका: । मनुष्या: सिद्धगन्धर्वा: सविद्याधरचारणा: ॥ ५ ॥ किन्देवा: किन्नरा नागा रक्ष:किम्पुरुषादय: । बह्वयस्तेषां प्रकृतयो रज:सत्त्वतमोभुव: ॥ ६ ॥ याभिर्भूतानि भिद्यन्ते भूतानां पतयस्तथा । यथाप्रकृति सर्वेषां चित्रा वाच: स्रवन्ति हि ॥ ७ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສະພາບທີ່ເກີດຈາກຄຸນສາມ ສາຍພັນຂອງສັດທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຫຼາກຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄວາມຫຼາກຂອງນິໄສຂອງຊີວະ ພິທີກຳເວດ, ມົນຕຣາ ແລະຜົນກໍມີຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 8

एवं प्रकृतिवैचित्र्याद् भिद्यन्ते मतयो नृणाम् । पारम्पर्येण केषाञ्चित् पाषण्डमतयोऽपरे ॥ ८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼາກຂອງທໍາມະຊາດ ຄວາມຄິດເຫັນຂອງມະນຸດຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນ. ບາງພວກສືບທອດປັດຊະຍາແບບເຊື່ອພຣະເຈົ້າຕາມປະເພນີແລະສາຍສຳນັກ, ແຕ່ຄູບາງຄົນກໍສະໜັບສະໜູນທັດສະນະອະເທວນິຍົມອັນຜິດທາງໂດຍກົງ.

Verse 9

मन्मायामोहितधिय: पुरुषा: पुरुषर्षभ । श्रेयो वदन्त्यनेकान्तं यथाकर्म यथारुचि ॥ ९ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມະນຸດ ປັນຍາຂອງມະນຸດຖືກມາຍາຂອງເຮົາບັງຕາ ດັ່ງນັ້ນຕາມກຳຂອງຕົນແລະຄວາມມັກຂອງຕົນ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບວ່າສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມດີທີ່ແທ້ຈິງ.

Verse 10

धर्ममेके यशश्चान्ये कामं सत्यं दमं शमम् । अन्ये वदन्ति स्वार्थं वा ऐश्व‍‍र्यं त्यागभोजनम् । केचिद् यज्ञं तपो दानं व्रतानि नियमान् यमान् ॥ १० ॥

ບາງຄົນກ່າວວ່າຄວາມສຸກໄດ້ມາຈາກການປະພຶດທຳ; ບາງຄົນຍົກຍ້ອງຊື່ສຽງ, ຄວາມພໍໃຈທາງອາລົມ, ຄວາມຈິງ, ການຄວບຄຸມຕົນ, ແລະຄວາມສະຫງົບ. ບາງຄົນເນັ້ນປະໂຫຍດຕົນ, ອຳນາດ/ຄວາມຮັ່ງມີ, ການສະຫຼະ ຫຼືການເສບ; ແລະບາງຄົນສັນລະເສີນ ຍັຊະນະ, ຕະປະ, ທານ, ວຣະຕະ, ນິຍະມະ ແລະ ຍະມະ—ແຕ່ລະວິທີມີຜູ້ສະໜັບສະໜູນຂອງຕົນ.

Verse 11

आद्यन्तवन्त एवैषां लोका: कर्मविनिर्मिता: । दु:खोदर्कास्तमोनिष्ठा: क्षुद्रा मन्दा: शुचार्पिता: ॥ ११ ॥

ໂລກທັງຫຼາຍທີ່ເກີດຈາກກຳວັດຖຸ ມີຕົ້ນແລະປາຍ. ເປັນສະພາບຕ່ຳຕ້ອຍ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ; ແມ່ນແຕ່ເສວຍຜົນກຳກໍຍັງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ ແລະທ້າຍສຸດນຳທຸກຂ໌ມາ.

Verse 12

मय्यर्पितात्मन: सभ्य निरपेक्षस्य सर्वत: । मयात्मना सुखं यत्तत् कुत: स्याद् विषयात्मनाम् ॥ १२ ॥

ໂອ ອຸດທະວະ ຜູ້ຮູ້! ຜູ້ທີ່ອຸທິດຈິດໃຫ້ແກ່ເຮົາ ແລະບໍ່ພຶງພາຄວາມປາຖະໜາໃດໆ ຍ່ອມຮ່ວມກັບເຮົາໃນສຸກແຫ່ງອາຕະມັນ; ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນກາມຄຸນຈະໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 13

अकिञ्चनस्य दान्तस्य शान्तस्य समचेतस: । मया सन्तुष्टमनस: सर्वा: सुखमया दिश: ॥ १३ ॥

ຜູ້ທີ່ບໍ່ປາຖະໜາສິ່ງໃດໃນໂລກ, ຄວບຄຸມອິນທຣີຍ໌ໄດ້ແລະສະຫງົບ, ມີຈິດເທົ່າທຽມໃນທຸກສະພາບ, ແລະພໍໃຈໃນເຮົາ—ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ທຸກທິດທາງເປັນສຸກມະຍາ.

Verse 14

न पारमेष्ठ्यं न महेन्द्रधिष्ण्यं न सार्वभौमं न रसाधिपत्यम् । न योगसिद्धीरपुनर्भवं वा मय्यर्पितात्मेच्छति मद्विनान्यत् ॥ १४ ॥

ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຈິດໄວ້ໃນເຮົາ ບໍ່ປາຖະໜາຕຳແໜ່ງຫຼືຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະພຣະຫມາ, ບໍ່ປາຖະໜາບັນລັງພຣະອິນ, ບໍ່ປາຖະໜາອານາຈັກໃນແຜ່ນດິນ, ບໍ່ປາຖະໜາອຳນາດໃນໂລກລຸ່ມ, ບໍ່ປາຖະໜາສິດທິໂຍຄະ ຫຼືການພົ້ນຈາກເກີດຕາຍ—ເຂົາປາຖະໜາເຮົາພຽງຜູ້ດຽວ.

Verse 15

न तथा मे प्रियतम आत्मयोनिर्न शङ्कर: । न च सङ्कर्षणो न श्रीर्नैवात्मा च यथा भवान् ॥ १५ ॥

ອຸດທະວະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ! ບໍ່ວ່າຈະເປັນພຣະພຣະຫມາ, ພຣະສິວະ (ສັງກະຣະ), ພຣະສັງກະຣະສະນະ, ພຣະນາງສຣີລັກສະມີ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຕົນເອງຂອງເຮົາ—ກໍບໍ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາເທົ່າເຈົ້າ.

Verse 16

निरपेक्षं मुनिं शान्तं निर्वैरं समदर्शनम् । अनुव्रजाम्यहं नित्यं पूयेयेत्यङ्‍‍घ्रिरेणुभि: ॥ १६ ॥

ຂ້ອຍຕິດຕາມຮອຍພຣະບາດຂອງມຸນີ-ພັກຕະຜູ້ບໍ່ຫວັງສ່ວນຕົວ ສະຫງົບ ບໍ່ມີເວນ ແລະເຫັນເທົ່າກັນ ເພື່ອໃຫ້ຝຸ່ນຈາກພຣະບາດດອກບົວຂອງເຂົາຊໍາລະໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 17

निष्किञ्चना मय्यनुरक्तचेतस: शान्ता महान्तोऽखिलजीववत्सला: । कामैरनालब्धधियो जुषन्ति ते यन्नैरपेक्ष्यं न विदु: सुखं मम ॥ १७ ॥

ຜູ້ທີ່ບໍ່ຍຶດຕິດສິ່ງໃດ ໃຈຜູກພັນຢູ່ກັບຂ້ອຍ ສະຫງົບ ບໍ່ມີອັດຕາປອມ ແລະເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ ປັນຍາບໍ່ຖືກກາມຄຸນກະທົບ—ເຂົາເຈົ້າຍ່ອມຊື່ນຊົມສຸກອັນບໍ່ພຶ່ງພາໃນຂ້ອຍ ຊຶ່ງຜູ້ບໍ່ຫຼຸດພົ້ນຈາກໂລກບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້

Verse 18

बाध्यमानोऽपि मद्भ‍क्तो विषयैरजितेन्द्रिय: । प्राय: प्रगल्भया भक्त्या विषयैर्नाभिभूयते ॥ १८ ॥

ໂອ ອຸດທະວະ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ພັກຕະຂອງຂ້ອຍຍັງບໍ່ຊະນະອິນທຣີຍໄດ້ຄົບ ກາມວັດຖຸອາດລົບກວນເຂົາ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ຂ້ອຍ ເຂົາຈະບໍ່ຖືກການເສບສຸກທາງອິນທຣີຍຊະນະ

Verse 19

यथाग्नि: सुसमृद्धार्चि: करोत्येधांसि भस्मसात् । तथा मद्विषया भक्तिरुद्धवैनांसि कृत्‍स्‍नश: ॥ १९ ॥

ໂອ ອຸດທະວະ, ເຫມືອນໄຟທີ່ລຸກໂຊນເຜົາຟືນໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ ພັກຕິຕໍ່ຂ້ອຍກໍເຜົາບາບທັງປວງຂອງຜູ້ພັກຕະຂອງຂ້ອຍໃຫ້ໝົດສິ້ນ

Verse 20

न साधयति मां योगो न साङ्ख्यं धर्म उद्धव । न स्वाध्यायस्तपस्त्यागो यथा भक्तिर्ममोर्जिता ॥ २० ॥

ໂອ ອຸດທະວະ, ໂຍຄະ ສາງຂະຍະ ການປະພຶດທຳ ການສຶກສາເວດ ຕະປະ ຫຼືການສະຫຼະ—ບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຢູ່ໃຕ້ອໍານາດໄດ້ເທົ່າກັບພັກຕິອັນບໍລິສຸດແລະແຂງແກ່ນຂອງຜູ້ພັກຕະຂອງຂ້ອຍ ທີ່ນໍາຂ້ອຍເຂົ້າສູ່ການຄວບຄຸມຂອງເຂົາ

Verse 21

भक्त्याहमेकया ग्राह्य: श्रद्धयात्मा प्रिय: सताम् । भक्ति: पुनाति मन्निष्ठा श्वपाकानपि सम्भवात् ॥ २१ ॥

ມີແຕ່ດ້ວຍພັກຕິອັນເອກນິດ ແລະສັດທາເຕັມປ່ຽມໃນຂ້າພະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະເຂົ້າເຖິງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້। ພັກຕິທີ່ຍຶດຫມັ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ ຊໍາລະໄດ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກິນຫມາໃຫ້ພົ້ນມົນທິນແຫ່ງກໍາເນີດຕໍ່າ।

Verse 22

धर्म: सत्यदयोपेतो विद्या वा तपसान्विता । मद्भ‍क्त्यापेतमात्मानं न सम्यक् प्रपुनाति हि ॥ २२ ॥

ທັງການປະພຶດທຳທີ່ມີຄວາມສັດແລະເມດຕາ ຫຼືຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຈາກຕະປະ—ຖ້າຂາດພັກຕິຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ກໍບໍ່ອາດຊໍາລະຈິດໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ຢ່າງສົມບູນ।

Verse 23

कथं विना रोमहर्षं द्रवता चेतसा विना । विनानन्दाश्रुकलया शुध्येद् भक्त्या विनाशय: ॥ २३ ॥

ຖ້າບໍ່ມີອາການຂົນລຸກ ຫົວໃຈຈະອ່ອນລະລາຍໄດ້ແນວໃດ? ຖ້າຫົວໃຈບໍ່ອ່ອນ ນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມຮັກຈະໄຫຼໄດ້ແນວໃດ? ບໍ່ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມສຸກທາງວິນຍານ ຈະຖວາຍພັກຕິຮັກຕໍ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ແລະບໍ່ມີພັກຕິນັ້ນ ຈິດຈະບໍລິສຸດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 24

वाग् गद्गदा द्रवते यस्य चित्तं रुदत्यभीक्ष्णं हसति क्व‍‍चिच्च । विलज्ज उद्गायति नृत्यते च मद्भ‍‍क्तियुक्तो भुवनं पुनाति ॥ २४ ॥

ຜູ້ພັກຕິທີ່ຄໍາເວົ້າຕິດຂັດດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຫົວໃຈອ່ອນລະລາຍ ຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງໆ ແລະບາງຄັ້ງຫົວເຮາະ ອາຍແລ້ວຮ້ອງເພງດັງໆ ແລະເຕັ້ນ—ຜູ້ຢູ່ໃນພັກຕິຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າແບບນີ້ ຊໍາລະທັ້ງໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 25

यथाग्निना हेम मलं जहाति ध्मातं पुन: स्वं भजते च रूपम् । आत्मा च कर्मानुशयं विधूय मद्भ‍‍क्तियोगेन भजत्यथो माम् ॥ २५ ॥

ເຫມືອນຄໍາທີ່ຖືກຫຼອມໃນໄຟ ຍ່ອມປະລະມົນທິນ ແລະກັບຄືນສູ່ສະພາບບໍລິສຸດສະຫວ່າງໄສ ສັນໃດ ວິນຍານທີ່ຊຶມຊາບໃນໄຟແຫ່ງພັກຕິ-ໂຍຄະ ຍ່ອມປັດປ່ອຍມົນທິນຈາກກຳເກົ່າ ແລະກັບສູ່ຖານະເດີມເພື່ອຮັບໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນໂລກວິນຍານ

Verse 26

यथा यथात्मा परिमृज्यतेऽसौ मत्पुण्यगाथाश्रवणाभिधानै: । तथा तथा पश्यति वस्तु सूक्ष्मं चक्षुर्यथैवाञ्जनसम्प्रयुक्तम् ॥ २६ ॥

ເຫມືອນດວງຕາທີ່ເຈັບໄຂ້ໄດ້ຮັບຢາອັນຊັນແລ້ວຄ່ອຍໆກັບຄືນພະລັງການເຫັນ ສັນໃດ ຈິດວິນຍານເມື່ອຊໍາລະມົນທິນດ້ວຍການຟັງແລະຂັບຮ້ອງກະຖາພຸນຍະແຫ່ງພຣະກຽດຂອງຂ້າ ກໍຈະເຫັນຂ້າ—ສັດຈະສູງສຸດ—ໃນຮູບທິບອັນລະອຽດ

Verse 27

विषयान् ध्यायतश्चित्तं विषयेषु विषज्जते । मामनुस्मरतश्चित्तं मय्येव प्रविलीयते ॥ २७ ॥

ຜູ້ທີ່ເພ່ງຄິດເຖິງວັດຖຸແຫ່ງປະສາດ ຈິດຍ່ອມຕິດພັນຢູ່ໃນວັດຖຸນັ້ນ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ລະລຶກຂ້າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຈິດຍ່ອມລະລາຍຢູ່ໃນຂ້າເທົ່ານັ້ນ

Verse 28

तस्मादसदभिध्यानं यथा स्वप्नमनोरथम् । हित्वा मयि समाधत्स्व मनो मद्भ‍ावभावितम् ॥ २८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະການເພ່ງຄິດອັນບໍ່ແທ້ ດຸດດັ່ງຄວາມຝັນແລະຈິນຕນາການ ແລ້ວຕັ້ງໃຈຂອງເຈົ້າໃຫ້ຈົມຢູ່ໃນຂ້າຢ່າງສົມບູນ ໃຫ້ຈິດຖືກຫຼໍ່ລ້ຽງດ້ວຍພາວະແຫ່ງຂ້າ; ດ້ວຍການຄິດເຖິງຂ້າເປັນນິດ ຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ

Verse 29

स्‍त्रीणां स्‍त्रीसङ्गिनां सङ्गं त्यक्त्वा दूरत आत्मवान् । क्षेमे विविक्त आसीनश्चिन्तयेन्मामतन्द्रित: ॥ २९ ॥

ຜູ້ມີສະຕິຮູ້ຕົນເປັນອາຕະມັນອັນນິລັນດອນ ພຶງລະການຄົບຫາກັບຜູ້ຍິງ ແລະຜູ້ທີ່ຄລຸກຄລີຕິດພັນກັບຜູ້ຍິງໃຫ້ໄກ. ນັ່ງຢູ່ບ່ອນສະງົບອັນປອດໄພໂດຍບໍ່ຫວາດກົວ ແລ້ວພິຈາລະນາຂ້າດ້ວຍຄວາມບໍ່ປະມາດ

Verse 30

न तथास्य भवेत् क्लेशो बन्धश्चान्यप्रसङ्गत: । योषित्सङ्गाद् यथा पुंसो यथा तत्सङ्गिसङ्गत: ॥ ३० ॥

ໃນບັນດາຄວາມທຸກແລະພັນທະນາການທີ່ເກີດຈາກຄວາມຍຶດຕິດຫຼາຍຢ່າງ ສໍາລັບຜູ້ຊາຍ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃຫຍ່ເທົ່າກັບຄວາມທຸກແລະຄວາມຜູກມັດຈາກການຕິດພັນກັບຜູ້ຍິງ ແລະການຄລຸກຄລີໃກ້ຊິດກັບຜູ້ທີ່ຕິດພັນຜູ້ຍິງ

Verse 31

श्रीउद्धव उवाच यथा त्वामरविन्दाक्ष याद‍ृशं वा यदात्मकम् । ध्यायेन्मुमुक्षुरेतन्मे ध्यानं त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ३१ ॥

ພຣະອຸດທະວະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີດວງຕາດຸດດອກບົວ! ຜູ້ປາຖະນາໂມກສະຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງດ້ວຍວິທີໃດ, ຄວນພິຈາລະນາພຣະສະພາບແນວໃດ, ແລະຄວນຕັ້ງໃຈໄວ້ທີ່ພຣະຮູບໃດ? ຂໍພຣະອົງໂປດອະທິບາຍເລື່ອງສະມາທິນີ້ໃຫ້ຂ້າພະອົງເຖີດ

Verse 32

श्रीभगवानुवाच सम आसन आसीन: समकायो यथासुखम् । हस्तावुत्सङ्ग आधाय स्वनासाग्रकृतेक्षण: ॥ ३२ ॥ प्राणस्य शोधयेन्मार्गं पूरकुम्भकरेचकै: । विपर्ययेणापि शनैरभ्यसेन्निर्जितेन्द्रिय: ॥ ३३ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ຈົ່ງນັ່ງໃນອາສນະທີ່ຮາບພຽງ ບໍ່ສູງຫຼືຕ່ຳເກີນໄປ; ຕັ້ງກາຍໃຫ້ຕົງແລະໝັ້ນຄົງແຕ່ສະບາຍ; ວາງມືທັງສອງໄວ້ໃນຕັກ ແລະເພ່ງສາຍຕາໄປທີ່ປາຍດັງ

Verse 33

श्रीभगवानुवाच सम आसन आसीन: समकायो यथासुखम् । हस्तावुत्सङ्ग आधाय स्वनासाग्रकृतेक्षण: ॥ ३२ ॥ प्राणस्य शोधयेन्मार्गं पूरकुम्भकरेचकै: । विपर्ययेणापि शनैरभ्यसेन्निर्जितेन्द्रिय: ॥ ३३ ॥

ໃຫ້ຊຳລະເສັ້ນທາງແຫ່ງປຣານະດ້ວຍການຝຶກ pūraka, kumbhaka, recaka; ແລ້ວຄ່ອຍໆ ຝຶກແບບກັບລຳດັບ (recaka, kumbhaka, pūraka) ດ້ວຍ. ເມື່ອຊະນະອິນທຣີຍໄດ້ແລ້ວ ຈຶ່ງປະຕິບັດປຣານາຍາມແບບເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ

Verse 34

हृद्यविच्छिन्नमोङ्कारं घण्टानादं बिसोर्णवत् । प्राणेनोदीर्य तत्राथ पुन: संवेशयेत् स्वरम् ॥ ३४ ॥

ຈົ່ງພິຈາລະນາໂອມກາຣະໃນຫົວໃຈຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ດຸດສຽງກະດິ່ງ ແລະລະອຽດດັ່ງເສັ້ນໃຍໃນກ້ານບົວ; ໃຫ້ໃຊ້ປຣານະຍົກສຽງນັ້ນຂຶ້ນ ແລ້ວນຳສະວະນັ້ນກັບໄປລວມໃນທີ່ເດີມ

Verse 35

एवं प्रणवसंयुक्तं प्राणमेव समभ्यसेत् । दशकृत्वस्‍त्रिषवणं मासादर्वाग् जितानिल: ॥ ३५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການຍຶດປຣະນະວະ (ໂອມ) ໃຫ້ຝຶກປຣານາຍາມນັ້ນເອງ: ສິບເທື່ອໃນແຕ່ລະເວລາ—ຕອນເຊົ້າ ຕອນທ່ຽງ ແລະຕອນແລງ. ພາຍໃນໜຶ່ງເດືອນ ຈະຊະນະລົມຊີວິດ (ປຣານະ)