Adhyaya 10

Verse 1

श्रीभगवानुवाच मयोदितेष्ववहित: स्वधर्मेषु मदाश्रय: । वर्णाश्रमकुलाचारमकामात्मा समाचरेत् ॥ १ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ— ຜູ້ໃດອາໄສພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະໃສ່ໃຈໃນສະວະທັມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວ ຄວນປະພຶດວັນນາສະຣະມ ແລະຈາຣີດຕະກູນ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາສ່ວນຕົວ

Verse 2

अन्वीक्षेत विशुद्धात्मा देहिनां विषयात्मनाम् । गुणेषु तत्त्वध्यानेन सर्वारम्भविपर्ययम् ॥ २ ॥

ຈິດທີ່ບໍລິສຸດພຶງພິຈາລະນາເຫັນວ່າ ສັດມີກາຍທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນຄວາມສຸກທາງອິນທຣີ ໄດ້ຫຼົງຍຶດວັດຖຸອິນທຣີວ່າເປັນຄວາມຈິງ; ດ້ວຍການພິຈາລະນາຕັດຕະວະໃນຄຸນທັງສາມ ຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງຈຶ່ງກັບຕາລະປັດແລະລົ້ມເຫຼວ

Verse 3

सुप्तस्य विषयालोको ध्यायतो वा मनोरथ: । नानात्मकत्वाद् विफलस्तथा भेदात्मधीर्गुणै: ॥ ३ ॥

ເຫມືອນຄົນທີ່ນອນຫຼັບເຫັນວັດຖຸແຫ່ງຄວາມເພີດເພີນຫຼາຍຢ່າງໃນຄວາມຝັນ ແລະຄວາມຄິດຝັນຂອງຜູ້ເພ່ງກໍຫຼາກຮູບຈຶ່ງໄຮ້ຜົນ; ດັ່ງນັ້ນຊີວະທີ່ຫຼັບໃນອັດຕະລັກວິນຍານ ດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງຄວາມແຕກຕ່າງຈາກຄຸນ ຈຶ່ງເຫັນອາລົມສຳຜັດນານາ—ທັງໝົດເປັນສິ່ງຊົ່ວຄາວທີ່ມາຍາສັກຕິຂອງພຣະເຈົ້າສ້າງ. ຜູ້ຖືກອິນທຣີຜັກດັນໃຫ້ເພ່ງສິ່ງນັ້ນ ຍ່ອມໃຊ້ປັນຍາຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ

Verse 4

निवृत्तं कर्म सेवेत प्रवृत्तं मत्परस्त्यजेत् । जिज्ञासायां सम्प्रवृत्तो नाद्रियेत् कर्मचोदनाम् ॥ ४ ॥

ຜູ້ທີ່ຕັ້ງເຮົາໄວ້ໃນໃຈເປັນເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊີວິດ ພຶງລະກິດຈະກຳທີ່ອີງໃສ່ຄວາມເພີດເພີນທາງອິນທຣີ ແລະປະຕິບັດວຽກຕາມຫຼັກວິໄນເພື່ອຄວາມກ້າວໜ້າ. ແຕ່ເມື່ອຜູ້ໃດໝົກມຸ່ນຢ່າງເຕັມທີ່ໃນການສືບຄົ້ນສັດຈະສູງສຸດຂອງອາດມັນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຄວນຍຶດຖືຄຳສັ່ງໃນຄຳພີທີ່ກຳກັບກຳມະອັນມີຜົນຕອບແທນ

Verse 5

यमानभीक्ष्णं सेवेत नियमान् मत्पर: क्व‍‍चित् । मदभिज्ञं गुरुं शान्तमुपासीत मदात्मकम् ॥ ५ ॥

ຜູ້ທີ່ຮັບເຮົາເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ ພຶງຮັກສາຢະມະທີ່ຫ້າມບາບຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະເທົ່າທີ່ເຮັດໄດ້ພຶງປະຕິບັດນິຍະມະເຊັ່ນຄວາມສະອາດ. ແຕ່ທ້າຍທີ່ສຸດຄວນເຂົ້າຫາສັດຄຸຣຸຜູ້ຮູ້ເຮົາຕາມຄວາມເປັນຈິງ ຜູ້ສະຫງົບ ແລະໂດຍຄວາມຍົກສູງທາງວິນຍານບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກເຮົາ

Verse 6

अमान्यमत्सरो दक्षो निर्ममोद‍ृढसौहृद: । असत्वरोऽर्थजिज्ञासुरनसूयुरमोघवाक् ॥ ६ ॥

ຜູ້ຮັບໃຊ້ຫຼືສິດຂອງຄູວິນຍານຄວນປາສະຈາກຄວາມຍົກຕົນປອມ ບໍ່ອິດສາ ຂະຫຍັນຄົງຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະລະຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງຕໍ່ວັດຖຸອິນທຣີ ຮວມທັງເມຍ ລູກ ເຮືອນ ແລະສັງຄົມ. ຄວນມີມິດຕະພາບແຫ່ງຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງຕໍ່ຄູ ບໍ່ຫຼົງທາງ. ຄວນປາຖະໜາຄວາມກ້າວໜ້າໃນຄວາມເຂົ້າໃຈທາງວິນຍານ ບໍ່ອິດສາໃຜ ແລະຫຼີກລ້ຽງຄຳເວົ້າທີ່ໄຮ້ປະໂຫຍດ

Verse 7

जायापत्यगृहक्षेत्रस्वजनद्रविणादिषु । उदासीन: समं पश्यन् सर्वेष्वर्थमिवात्मन: ॥ ७ ॥

ໃນເມຍ ລູກ ເຮືອນ ດິນ ຍາດ ໝູ່ ແລະຊັບສິນຕ່າງໆ ພຶງເບິ່ງດ້ວຍໃຈເທົ່າກັນເຫັນປະໂຫຍດແທ້ຂອງອາດມັນ ແລ້ວຢູ່ແບບບໍ່ຍຶດຕິດ

Verse 8

विलक्षण: स्थूलसूक्ष्माद् देहादात्मेक्षिता स्वद‍ृक् । यथाग्निर्दारुणो दाह्याद् दाहकोऽन्य: प्रकाशक: ॥ ८ ॥

ອາດມັນຜູ້ເປັນຜູ້ເຫັນຕົນ ແຕກຕ່າງຈາກກາຍຫຍາບແລະກາຍລະອຽດ; ເຫມືອນໄຟທີ່ເຜົາແລະໃຫ້ແສງ ແຕກຈາກຟືນທີ່ຖືກເຜົາ

Verse 9

निरोधोत्पत्त्यणुबृहन्नानात्वं तत्कृतान् गुणान् । अन्त:प्रविष्ट आधत्त एवं देहगुणान् पर: ॥ ९ ॥

ເຫມືອນໄຟທີ່ປາກົດເປັນດັບ ເກີດຂຶ້ນ ອ່ອນ ຫຼືສວ່າງໄສ ຕາມສະພາບຟືນ; ດັ່ງນັ້ນວິນຍານເຂົ້າສູ່ກາຍ ແລ້ວດູເຫມືອນຮັບຄຸນລັກສະນະຂອງກາຍ

Verse 10

योऽसौ गुणैर्विरचितो देहोऽयं पुरुषस्य हि । संसारस्तन्निबन्धोऽयं पुंसो विद्याच्छिदात्मन: ॥ १० ॥

ກາຍຫຍາບແລະກາຍລະອຽດທີ່ຖືກປຸງແຕ່ງໂດຍຄຸນແຫ່ງທໍາມະຊາດ ແມ່ນເຄື່ອງຜູກມັດເປັນສັງສານ; ການເອົາຄຸນຂອງກາຍເປັນຕົນແທ້ແມ່ນມາຍາ ຊຶ່ງຖືກຕັດດ້ວຍປັນຍາແທ້

Verse 11

तस्माज्जिज्ञासयात्मानमात्मस्थं केवलं परम् । सङ्गम्य निरसेदेतद्वस्तुबुद्धिं यथाक्रमम् ॥ ११ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການບໍລິບູນປັນຍາ ພຶງເຂົ້າໃກ້ພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຕົນ; ເມື່ອເຂົ້າໃຈການດໍາລົງຢູ່ອັນບໍລິສຸດແລະເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງແລ້ວ ຈົ່ງຄ່ອຍໆ ລະທິ້ງຄວາມເຫັນຜິດທີ່ຖືວ່າໂລກເປັນຄວາມຈິງອິດສະຫຼະ

Verse 12

आचार्योऽरणिराद्य: स्यादन्तेवास्युत्तरारणि: । तत्सन्धानं प्रवचनं विद्यासन्धि: सुखावह: ॥ १२ ॥

ອາຈານເປັນໄມ້ກໍໄຟທ່ອນລຸ່ມ, ສິດເປັນໄມ້ທ່ອນເທິງ; ຄໍາສອນຂອງຄູແມ່ນໄມ້ທ່ອນກາງ. ເມື່ອປະສານກັນ ເກີດໄຟແຫ່ງປັນຍາ ເຜົາຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ ໃຫ້ເປັນຖ່ານ ແລະນໍາຄວາມສຸກໃຫຍ່ແກ່ຄູແລະສິດ.

Verse 13

वैशारदी सातिविशुद्धबुद्धि- र्धुनोति मायां गुणसम्प्रसूताम् । गुणांश्च सन्दह्य यदात्ममेतत् स्वयं च शाम्यत्यसमिद् यथाग्नि: ॥ १३ ॥

ເມື່ອສິດນ້ອມຟັງຈາກຄູຜູ້ຊໍານານ ປັນຍາຈະບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ແລະຂັບໄລ່ມາຍາທີ່ເກີດຈາກສາມກຸນ. ທ້າຍທີ່ສຸດ ປັນຍາບໍລິສຸດນັ້ນເຜົາກຸນທັງຫມົດ ແລ້ວກໍສະງົບໄປເອງ ເຫມືອນໄຟດັບເມື່ອເຊື້ອໄຟໝົດ.

Verse 14

अथैषाम् कर्मकर्तृणां भोक्तृणां सुखदु:खयो: । नानात्वमथ नित्यत्वं लोककालागमात्मनाम् ॥ १४ ॥ मन्यसे सर्वभावानां संस्था ह्यौत्पत्तिकी यथा । तत्तदाकृतिभेदेन जायते भिद्यते च धी: ॥ १५ ॥ एवमप्यङ्ग सर्वेषां देहिनां देहयोगत: । कालावयवत: सन्ति भावा जन्मादयोऽसकृत् ॥ १६ ॥

ໂອ ອຸດທະວາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຍັງມີນັກປັດຊະຍາບາງພວກຄັດຄ້ານຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງເຮົາ. ພວກເຂົາເຫັນສັດມີຊີວິດເປັນຜູ້ກະທໍາກຳ ແລະເປັນຜູ້ເສວຍສຸກທຸກຈາກກຳຂອງຕົນ; ແລະກ່າວວ່າ ໂລກ ການເວລາ ຄຳພີ ແລະອາຕະມັນ ຫຼາກຫຼາຍແລະເປັນນິລັນດອນ ໃນກະແສການແປປ່ຽນ. ພວກເຂົາຍັງວ່າ ຄວາມຮູ້ບໍ່ອາດເປັນອັນດຽວ ຫຼືນິລັນດອນ ເນື່ອງຈາກເກີດຈາກຮູບຮ່າງຂອງວັດຖຸທີ່ປ່ຽນແປງ; ດັ່ງນັ້ນຄວາມຮູ້ກໍປ່ຽນໄປ. ແຕ່ເຖິງຈະຍອມຮັບທັດສະນະນັ້ນ ການເກີດ ການຕາຍ ຄວາມແກ່ ແລະໂລກພະຍາດ ກໍຈະເກີດຊ້ຳໆ ເນື່ອງຈາກສັດທັງຫມົດຕ້ອງຮັບກາຍວັດຖຸທີ່ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດເວລາ.

Verse 15

अथैषाम् कर्मकर्तृणां भोक्तृणां सुखदु:खयो: । नानात्वमथ नित्यत्वं लोककालागमात्मनाम् ॥ १४ ॥ मन्यसे सर्वभावानां संस्था ह्यौत्पत्तिकी यथा । तत्तदाकृतिभेदेन जायते भिद्यते च धी: ॥ १५ ॥ एवमप्यङ्ग सर्वेषां देहिनां देहयोगत: । कालावयवत: सन्ति भावा जन्मादयोऽसकृत् ॥ १६ ॥

ພວກເຂົາຍັງເຫັນວ່າ ສະພາວະທັງປວງຕັ້ງຢູ່ຄືເກີດຂຶ້ນໂດຍທໍາມະຊາດ; ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງຮູບຮ່າງ ປັນຍາຈຶ່ງເກີດ ແລະແຕກອອກປ່ຽນໄປ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາວ່າ ຄວາມຮູ້ບໍ່ແມ່ນອັນດຽວ ແລະບໍ່ນິລັນດອນ.

Verse 16

अथैषाम् कर्मकर्तृणां भोक्तृणां सुखदु:खयो: । नानात्वमथ नित्यत्वं लोककालागमात्मनाम् ॥ १४ ॥ मन्यसे सर्वभावानां संस्था ह्यौत्पत्तिकी यथा । तत्तदाकृतिभेदेन जायते भिद्यते च धी: ॥ १५ ॥ एवमप्यङ्ग सर्वेषां देहिनां देहयोगत: । कालावयवत: सन्ति भावा जन्मादयोऽसकृत् ॥ १६ ॥

ແຕ່ກໍຍັງ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ສັດທັງຫມົດທີ່ມີກາຍ ເນື່ອງຈາກຜູກພັນກັບກາຍ ແລະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເວລາ ຈະມີສະພາວະຄືການເກີດເປັນຕົ້ນ—ເກີດ ຕາຍ ແກ່ ເຈັບ—ເກີດຊ້ຳໆ; ດັ່ງນັ້ນວົງຈອນສັງສານຈຶ່ງບໍ່ຢຸດ.

Verse 17

तत्रापि कर्मणां कर्तुरस्वातन्‍त्र्‍यं च लक्ष्यते । भोक्तुश्च दु:खसुखयो: को न्वर्थो विवशं भजेत् ॥ १७ ॥

ແມ່ນແຕ່ທີ່ນັ້ນກໍເຫັນຊັດວ່າຜູ້ເຮັດກຳມະບໍ່ເປັນອິດສະຫຼະ. ເມື່ອຜູ້ເສບສຸກທຸກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຜູ້ອື່ນ ກຳມະທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມຈຳຍອມຈະໃຫ້ຜົນອັນມີຄ່າໄດ້ແນວໃດ

Verse 18

न देहिनां सुखं किञ्चिद् विद्यते विदुषामपि । तथा च दु:खं मूढानां वृथाहङ्करणं परम् ॥ १८ ॥

ໃນໂລກວັດຖຸ ບາງຄັ້ງແມ່ນແຕ່ຄົນສະຫຼາດກໍບໍ່ມີຄວາມສຸກ ແລະບາງຄັ້ງແມ່ນແຕ່ຄົນໂງ່ຫຼາຍກໍມີຄວາມສຸກ. ຄວາມຄິດວ່າຈະໄດ້ສຸກດ້ວຍຄວາມຊໍານານໃນກິດຈະກຳທາງໂລກ ແມ່ນພຽງການອວດອັດຕາເທັດອັນໄຮ້ປະໂຫຍດ

Verse 19

यदि प्राप्तिं विघातं च जानन्ति सुखदु:खयो: । तेऽप्यद्धा न विदुर्योगं मृत्युर्न प्रभवेद् यथा ॥ १९ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນຮູ້ວິທີໄດ້ສຸກ ແລະຫຼີກທຸກ ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ທາງໂຍຄະທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມຕາຍບໍ່ອາດມີອຳນາດເຫນືອເຂົາໄດ້

Verse 20

कोऽन्वर्थ: सुखयत्येनं कामो वा मृत्युरन्तिके । आघातं नीयमानस्य वध्यस्येव न तुष्टिद: ॥ २० ॥

ເມື່ອຄວາມຕາຍຢູ່ໃກ້ ກາມຫຼືວັດຖຸແຫ່ງການເພີດເພີນຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາສຸກໄດ້ແນວໃດ ດຸດນັກໂທດປະຫານທີ່ຖືກນຳໄປສູ່ທີ່ປະຫານ ຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມພໍໃຈຉັນນັ້ນ

Verse 21

श्रुतं च द‍ृष्टवद् दुष्टं स्पर्धासूयात्ययव्ययै: । बह्वन्तरायकामत्वात् कृषिवच्चापि निष्फलम् ॥ २१ ॥

ຄວາມສຸກທາງວັດຖຸທີ່ເຮົາໄດ້ຍິນ ເຊັ່ນການໄປສະຫວັນເພື່ອເສບທິບສຸກ ກໍເຫມືອນຄວາມສຸກທີ່ເຮົາເຄີຍພົບແລ້ວ ທັງສອງຖືກປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍການແຂ່ງຂັນ ຄວາມອິດສາ ຄວາມເສື່ອມ ແລະຄວາມຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນເຫມືອນການປູກພືດທີ່ກາຍເປັນໄຮ້ຜົນເມື່ອມີໂລກພືດ ແມງລະບາດ ຫຼືໄພແຫ້ງແລ້ງຫຼາຍຢ່າງ ຄວາມພະຍາຍາມຫາຄວາມສຸກທາງວັດຖຸທັງໃນໂລກຫຼືໃນສະຫວັນກໍໄຮ້ຜົນເພາະອຸປະສັກນັບບໍ່ຖ້ວນ

Verse 22

अन्तरायैरविहितो यदि धर्म: स्वनुष्ठित: । तेनापि निर्जितं स्थानं यथा गच्छति तच्छृणु ॥ २२ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປະຕິບັດທຳ ແລະ ພິທີກຳຕາມພຣະເວດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ ແລະ ບໍ່ມີມົນທິນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສະຖານະໃນສະຫວັນ; ແຕ່ຜົນນັ້ນກໍຖືກເວລາກຳຈັດ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ

Verse 23

इष्ट्वेह देवता यज्ञै: स्वर्लोकं याति याज्ञिक: । भुञ्जीत देववत्तत्र भोगान् दिव्यान् निजार्जितान् ॥ २३ ॥

ຜູ້ທີ່ໃນໂລກນີ້ບູຊາຍັນເພື່ອໃຫ້ເທວະພໍໃຈ ຈະໄປສູ່ໂລກສະຫວັນ ແລະ ທີ່ນັ້ນຈະເສບສຸກທິບທີ່ຕົນສະສົມໄວ້ ດຸດເທວະ

Verse 24

स्वपुण्योपचिते शुभ्रे विमान उपगीयते । गन्धर्वैर्विहरन् मध्ये देवीनां हृद्यवेषधृक् ॥ २४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮອດສະຫວັນ ລາວທ່ອງທ່ຽວໃນວິມານອັນສະຫວ່າງໄສ ທີ່ໄດ້ມາຈາກບຸນທີ່ສະສົມໃນໂລກ; ຖືກຄັນທັຣວະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ແລະ ສວມເຄື່ອງນຸ່ງງາມ ສຸກສຳລານກາງເທບນາຣີ

Verse 25

स्त्रीभि: कामगयानेन किङ्किणीजालमालिना । क्रीडन् न वेदात्मपातं सुराक्रीडेषु निर्वृत: ॥ २५ ॥

ພ້ອມດ້ວຍນາງຟ້າ ລາວເສບສຸກໃນວິມານທີ່ໄປໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ປະດັບດ້ວຍພວງກະດິ່ງກັງວານ; ເມົາມົນໃນສວນສຳລານຂອງເທວະ ລາວບໍ່ຮູ້ວ່າບຸນກຳລັງໝົດ ແລະ ຈະຕົກກັບລົງສູ່ໂລກມະນຸດໃນໄວໆນີ້

Verse 26

तावत् स मोदते स्वर्गे यावत् पुण्यं समाप्यते । क्षीणपुण्य: पतत्यर्वागनिच्छन् कालचालित: ॥ २६ ॥

ຕາບໃດທີ່ບຸນຍັງຫຼືອ ລາວກໍເສບສຸກໃນສະຫວັນ; ເມື່ອບຸນໝົດ ແມ່ນບໍ່ຢາກກໍຕາມ ລາວຈະຕົກລົງສູ່ເບື້ອງລຸ່ມ ໂດຍອຳນາດເວລາຂັບເຄື່ອນ

Verse 27

यद्यधर्मरत: सङ्गादसतां वाजितेन्द्रिय: । कामात्मा कृपणो लुब्ध: स्त्रैणो भूतविहिंसक: ॥ २७ ॥ पशूनविधिनालभ्य प्रेतभूतगणान् यजन् । नरकानवशो जन्तुर्गत्वा यात्युल्बणं तम: ॥ २८ ॥ कर्माणि दु:खोदर्काणि कुर्वन् देहेन तै: पुन: । देहमाभजते तत्र किं सुखं मर्त्यधर्मिण: ॥ २९ ॥

ຖ້າມະນຸດຜູ້ໃດຫຼົງໃນອະທັມ ເນື່ອງຈາກຄົນຊົ່ວຊັກນຳ ຫຼືບໍ່ອາດສຳລວມອິນທຣີ ຜູ້ນັ້ນຈະເຕັມໄປດ້ວຍກາມຕັນຫາ ເປັນຄົນຕະໜີ່ ໂລບ ຫຼົງໃນກາຍສະຕຣີ ແລະຮຸນແຮງຕໍ່ສັດມີຊີວິດ. ລະເມີດວິທີແຫ່ງເວທ ຂ້າສັດເພື່ອສະໜອງອາລົມ ແລະບູຊາເປຣດ-ພູດ; ຊີວະຜູ້ຫຼົງນັ້ນຕົກນະລົກ ໄດ້ຮ່າງກາຍທີ່ຖືກຄອບງຳໂດຍຕະມັດອັນມືດທຶບ. ໃນຮ່າງກາຍຕ່ຳນັ້ນ ລາວຍັງເຮັດກຳອະສຸພທີ່ເພີ່ມທຸກຂ໌ ແລະຮັບຮ່າງກາຍຄ້າຍເກົ່າຊ້ຳໆ—ຜູ້ທຳກຳທີ່ຈົບດ້ວຍຄວາມຕາຍຈະມີສຸກໄດ້ແນວໃດ

Verse 28

यद्यधर्मरत: सङ्गादसतां वाजितेन्द्रिय: । कामात्मा कृपणो लुब्ध: स्त्रैणो भूतविहिंसक: ॥ २७ ॥ पशूनविधिनालभ्य प्रेतभूतगणान् यजन् । नरकानवशो जन्तुर्गत्वा यात्युल्बणं तम: ॥ २८ ॥ कर्माणि दु:खोदर्काणि कुर्वन् देहेन तै: पुन: । देहमाभजते तत्र किं सुखं मर्त्यधर्मिण: ॥ २९ ॥

ຜູ້ທີ່ລະເມີດຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງເວທ ຂ້າສັດໂດຍບໍ່ຖືກວິທີ ແລະບູຊາເປຣດ-ພູດ ແມ່ນຊີວະຜູ້ຫຼົງ; ລາວຕົກນະລົກ ເຂົ້າສູ່ຄວາມມືດອັນນ່າຢ້ານ ແລະໄດ້ຮ່າງກາຍທີ່ໜາແນ່ນດ້ວຍຕະມັດ

Verse 29

यद्यधर्मरत: सङ्गादसतां वाजितेन्द्रिय: । कामात्मा कृपणो लुब्ध: स्त्रैणो भूतविहिंसक: ॥ २७ ॥ पशूनविधिनालभ्य प्रेतभूतगणान् यजन् । नरकानवशो जन्तुर्गत्वा यात्युल्बणं तम: ॥ २८ ॥ कर्माणि दु:खोदर्काणि कुर्वन् देहेन तै: पुन: । देहमाभजते तत्र किं सुखं मर्त्यधर्मिण: ॥ २९ ॥

ດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນ ຊີວະຍັງເຮັດກຳທີ່ໃຫ້ຜົນເປັນທຸກຂ໌ດ້ວຍຮ່າງກາຍນັ້ນ ແລະຮັບຮ່າງກາຍຄ້າຍເກົ່າຊ້ຳໆ. ຜູ້ທຳກຳທີ່ສຸດທ້າຍຈົບລົງດ້ວຍຄວາມຕາຍ ຈະມີສຸກໄດ້ແນວໃດ

Verse 30

लोकानां लोकपालानां मद्भ‍यं कल्पजीविनाम् । ब्रह्मणोऽपि भयं मत्तो द्विपरार्धपरायुष: ॥ ३० ॥

ໃນທຸກລະບົບໂລກ ຈາກສະຫວັນຮອດນະລົກ ແລະໃນບັນດາໂລກະປາລະຜູ້ມີອາຍຸຍືນຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ ລ້ວນມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນຮູບແຫ່ງການເວລາ. ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມຜູ້ມີອາຍຸຍືນຖຶງທະວິປະຣາດະ ກໍຍັງຢ້ານຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 31

गुणा: सृजन्ति कर्माणि गुणोऽनुसृजते गुणान् । जीवस्तु गुणसंयुक्तो भुङ्क्ते कर्मफलान्यसौ ॥ ३१ ॥

ກຸນະເປັນຜູ້ສ້າງກຳ ແລະກຸນະກໍສືບຕໍ່ກຸນະ. ຊີວະເມື່ອປະກອບດ້ວຍກຸນະ ຍ່ອມເສວຍຜົນແຫ່ງກຳ; ຜົນຂອງການກະທຳທີ່ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍສັດຕະວະ-ຣະຊັດ-ຕະມັດ ລາວເປັນຜູ້ຮັບເອົາ

Verse 32

यावत् स्याद् गुणवैषम्यं तावन्नानात्वमात्मन: । नानात्वमात्मनो यावत् पारतन्‍त्र्‍यं तदैव हि ॥ ३२ ॥

ຕາບໃດທີ່ຊີວະຍັງເຫັນວ່າຄຸນຂອງປະກຣິຕິແຍກກັນເປັນຄວາມຈິງ ຕາບນັ້ນລາວຈະຕ້ອງເກີດໃນຮູບແບບຫຼາຍ ແລະປະສົບສະພາວະວັດຖຸຫຼາກຫຼາຍ। ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງພຶ່ງພາຜົນກຳພາຍໃຕ້ຄຸນໂດຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 33

यावदस्यास्वतन्त्रत्वं तावदीश्वरतो भयम् । य एतत् समुपासीरंस्ते मुह्यन्ति शुचार्पिता: ॥ ३३ ॥

ຕາບໃດທີ່ຊີວະຍັງບໍ່ເປັນເອກະລາດ ຕາບນັ້ນລາວຈະຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ກຳນົດຜົນແຫ່ງກຳ. ຜູ້ທີ່ຍຶດທັດສະນະວັດຖຸ ເຫັນຄວາມຫຼາກຂອງຄຸນເປັນຄວາມຈິງ ແລະຫມົກມຸ່ນໃນການເສບສຸກ ຈະຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າຕະຫຼອດໄປ।

Verse 34

काल आत्मागमो लोक: स्वभावो धर्म एव च । इति मां बहुधा प्राहुर्गुणव्यतिकरे सति ॥ ३४ ॥

ເມື່ອຄຸນທັງຫຼາຍປັ່ນປ່ວນແລະປະຕິສຳພັນກັນ ສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງຫຼາຍນາມ: ກາລອັນມີອຳນາດ, ອາຕະມັນ, ຄວາມຮູ້ແຫ່ງເວທ, ຈັກກະວານ, ສະພາບຕົນ, ພິທີທາງທຳມະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 35

श्रीउद्धव उवाच गुणेषु वर्तमानोऽपि देहजेष्वनपावृत: । गुणैर्न बध्यते देही बध्यते वा कथं विभो ॥ ३५ ॥

ສຣີອຸດທະວະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່! ແມ່ນວ່າຊີວະຢູ່ທ່າມກາງຄຸນແລະສຸກທຸກທີ່ເກີດຈາກກາຍ ແຕ່ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ບໍ່ຖືກຄຸນຜູກມັດ? ຫາກຊີວະເປັນນິລັນດອນ ບໍລິສຸດ ແລະເຫນືອວັດຖຸ ແລ້ວຈະຖືກປະກຣິຕິຜູກມັດໄດ້ແນວໃດ

Verse 36

कथं वर्तेत विहरेत् कैर्वा ज्ञायेत लक्षणै: । किं भुञ्जीतोत विसृजेच्छयीतासीत याति वा ॥ ३६ ॥ एतदच्युत मे ब्रूहि प्रश्न‍ं प्रश्न‍‌विदां वर । नित्यबद्धो नित्यमुक्त एक एवेति मे भ्रम: ॥ ३७ ॥

ລາວດຳລົງຢູ່ແນວໃດ ແລະທ່ອງທ່ຽວແນວໃດ, ຈະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍລັກສະນະໃດ? ລາວກິນຫຍັງ ຂັບຖ່າຍແນວໃດ, ນອນ ນັ່ງ ຫຼືເດີນແນວໃດ? ໂອ ອະຈະຍຸຕະ ຜູ້ເລີດໃນການຕອບຄຳຖາມ ຂໍພຣະອົງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າສັບສົນວ່າ ຊີວະດຽວກັນຖືກເອີ້ນວ່ານິລັນດອນຖືກຜູກມັດ ແລະນິລັນດອນຫຼຸດພົ້ນ

Verse 37

कथं वर्तेत विहरेत् कैर्वा ज्ञायेत लक्षणै: । किं भुञ्जीतोत विसृजेच्छयीतासीत याति वा ॥ ३६ ॥ एतदच्युत मे ब्रूहि प्रश्न‍ं प्रश्न‍‌विदां वर । नित्यबद्धो नित्यमुक्त एक एवेति मे भ्रम: ॥ ३७ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອະຈະຍຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມຕົກ! ຈີວະດວງດຽວກັນບາງຄັ້ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ຜູກມັດນິລັນດອນ” ແລະບາງຄັ້ງວ່າ “ຫຼຸດພົ້ນນິລັນດອນ” ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈສະພາບແທ້. ພຣະອົງເປັນຜູ້ເກັ່ງໃນການຕອບຄໍາຖາມທັດຕະວະ ຂໍໂປດບອກລັກສະນະເພື່ອແຍກຜູ້ນິດຍະມຸກຕະ ແລະ ຜູ້ນິດຍະບັດທະ: ພວກເຂົາຢູ່ ແລະ ເດີນທາງແນວໃດ, ກິນ ຂັບຖ່າຍ, ນອນ ນັ່ງ ຫຼື ເດີນແນວໃດ?