Adhyaya 1

Verse 1

श्रीशुक उवाच वरीयानेष ते प्रश्न: कृतो लोकहितं नृप । आत्मवित्सम्मत: पुंसां श्रोतव्यादिषु य: पर: ॥ १ ॥

ສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຄຳຖາມຂອງພຣະອົງປະເສີດຍິ່ງ ແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ຊາວໂລກ. ໃນບັນດາສິ່ງທີ່ຄວນຟັງ ນີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ສູງສຸດ ແລະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກຜູ້ຮູ້ອາດຕະມາ

Verse 2

श्रोतव्यादीनि राजेन्द्र नृणां सन्ति सहस्रश: । अपश्यतामात्मतत्त्वं गृहेषु गृहमेधिनाम् ॥ २ ॥

ໂອ ຣາເຈນດຣາ ສຳລັບຜູ້ທີ່ຫມົກມຸ່ນເປັນຄຣະຫັດຖະຜູ້ຕິດໂລກີ ແລະບໍ່ເຫັນອາດຕະຕັດຕະວະ ໃນສັງຄົມມະນຸດມີເລື່ອງໃຫ້ຟັງແລະອື່ນໆນັບພັນ

Verse 3

निद्रया ह्रियते नक्तं व्यवायेन च वा वय: । दिवा चार्थेहया राजन् कुटुम्बभरणेन वा ॥ ३ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ອາຍຸຂອງຄົນຄອບຄົວຜູ້ອິດສາ ໃນຕອນກາງຄືນໝົດໄປກັບການນອນ ຫຼື ການເສບກາມ; ແລະຕອນກາງວັນໝົດໄປກັບການຫາເງິນ ຫຼື ລ້ຽງດູຄອບຄົວ।

Verse 4

देहापत्यकलत्रादिष्वात्मसैन्येष्वसत्स्वपि । तेषां प्रमत्तो निधनं पश्यन्नपि न पश्यति ॥ ४ ॥

ຜູ້ທີ່ຂາດຄວາມຮູ້ເລື່ອງ ອາດມະ-ຕັດຕະວະ ເພາະຍຶດຕິດກັບ ‘ກອງທັບຂອງຕົນ’ ອັນບໍ່ຖາວອນ ເຊັ່ນ ຮ່າງກາຍ ລູກ ແລະ ເມຍ ຈຶ່ງບໍ່ສືບຖາມບັນຫາຊີວິດ; ເຫັນຢູ່ກໍບໍ່ເຫັນຄວາມພິນາດທີ່ຫຼີກບໍ່ພົ້ນ।

Verse 5

तस्माद्भारत सर्वात्मा भगवानीश्वरो हरि: । श्रोतव्य: कीर्तितव्यश्च स्मर्तव्यश्चेच्छताभयम् ॥ ५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພະຣາຊາພາຣະຕະ ຜູ້ໃດປາຖະໜາອະໄພ ແລະ ພົ້ນທຸກຂ໌ທັງປວງ ຄວນຟັງ ຄວນສັນລະເສີນ (ກີຣຕະນ) ແລະ ຄວນລະລຶກເຖິງ ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ຜູ້ເປັນສັບພະອາດມະ ແລະ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ।

Verse 6

एतावान् सांख्ययोगाभ्यां स्वधर्मपरिनिष्ठया । जन्मलाभ: पर: पुंसामन्ते नारायणस्मृति: ॥ ६ ॥

ຄວາມສຳເລັດສູງສຸດຂອງຊີວິດມະນຸດ ບໍ່ວ່າຈະໄດ້ມາດ້ວຍ ສາງຂະຍະ ໂຍຄະ ຫຼື ຄວາມໝັ້ນຄົງໃນສະວະທັມ ແມ່ນການລະລຶກເຖິງ ພຣະນາຣາຍະນະ ໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງຊີວິດ।

Verse 7

प्रायेण मुनयो राजन्निवृत्ता विधिषेधत: । नैर्गुण्यस्था रमन्ते स्म गुणानुकथने हरे: ॥ ७ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາປຣີກຊິດ ໂດຍທົ່ວໄປ ບັນດາມຸນີຜູ້ພົ້ນຈາກຂໍ້ກຳນົດແລະຂໍ້ຫ້າມ ຕັ້ງມັ້ນໃນພາວະນິຣກຸນ ກໍຍັງຊື່ນຊອບໃນການເລົ່າສັນລະເສີນຄຸນມະຫິມາຂອງ ພຣະຫຣິ।

Verse 8

इदं भागवतं नाम पुराणं ब्रह्मसम्मितम् । अधीतवान् द्वापरादौ पितुर्द्वैपायनादहम् ॥ ८ ॥

ໃນທ້າຍຍຸກດວາປະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຶກສາ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕັມ» ມະຫາປຸຣານອັນເທົ່າກັບພຣະເວດ ຈາກບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ສຣີ ດວິປາຍນ ວະຍາສເທວະ

Verse 9

परिनिष्ठितोऽपि नैर्गुण्य उत्तमश्लोकलीलया । गृहीतचेता राजर्षे आख्यानं यदधीतवान् ॥ ९ ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ເປັນ຤ິສີ! ແມ່ນແທ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນໃນສະພາບນິຣຄຸນະ ແຕ່ໃຈກໍຍັງຖືກດຶງດູດໂດຍການພັນນາລີລາຂອງພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຮັບສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນສູງ; ນັ້ນແຫຼະແມ່ນເລື່ອງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮຽນ

Verse 10

तदहं तेऽभिधास्यामि महापौरुषिको भवान् । यस्य श्रद्दधतामाशु स्यान्मुकुन्दे मति: सती ॥ १० ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຈະສາທະຍາຍ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕັມ» ໃຫ້ທ່ານ ເພາະທ່ານເປັນພະຍອດພັກຕະຜູ້ຈິງໃຈ; ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາແລະຄວາມເຄົາລົບ ຈະໄດ້ມະຕິອັນໝັ້ນຄົງໃນມຸກຸນດະ ຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ໂດຍໄວ

Verse 11

एतन्निर्विद्यमानानामिच्छतामकुतोभयम् । योगिनां नृप निर्णीतं हरेर्नामानुकीर्तनम् ॥ ११ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ສໍາລັບຜູ້ເບື່ອໜ່າຍໂລກ, ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຸກໂລກີ, ແລະໂຍຄີຜູ້ອິ່ມໃຈດ້ວຍຍານ—ເສັ້ນທາງສໍາເລັດທີ່ແນ່ນອນແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານຄື ການຂັບຮ້ອງແລະສັນລະເສີນພຣະນາມຂອງຫຣິ ຢ່າງສະເໝີ

Verse 12

किं प्रमत्तस्य बहुभि: परोक्षैर्हायनैरिह । वरं मुहूर्तं विदितं घटते श्रेयसे यत: ॥ १२ ॥

ຊີວິດຍືນຍາວທີ່ຖືກໃຊ້ໄປດ້ວຍຄວາມປະມາດ ແລະຜ່ານໄປເປັນປີໆໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ ຈະມີຄ່າອັນໃດ? ດີກວ່າແມ່ນມີພຽງຊົ່ວຂະນະທີ່ຕື່ນຮູ້ ເພາະນັ້ນເປັນຈຸດເລີ່ມໃນການສືບຫາປະໂຫຍດສູງສຸດ

Verse 13

खट्‍वाङ्गो नाम राजर्षिर्ज्ञात्वेयत्तामिहायुष: । मुहूर्तात्सर्वमुत्सृज्य गतवानभयं हरिम् ॥ १३ ॥

ພະຣາຊະຣິສີ ຄັດວາງກະ ເມື່ອຮູ້ວ່າອາຍຸເຫຼືອພຽງຊົ່ວຂະນະ ກໍລະທິ້ງກິດຈະກຳໂລກທັງໝົດ ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະຫຣິ ຜູ້ປະທານອະໄພອັນສູງສຸດ.

Verse 14

तवाप्येतर्हि कौरव्य सप्ताहं जीवितावधि: । उपकल्पय तत्सर्वं तावद्यत्साम्परायिकम् ॥ १४ ॥

ໂອ ປາຣີກຊິດ ຜູ້ສືບສາຍກຸຣຸ ບັດນີ້ອາຍຸຂອງເຈົ້າເຫຼືອແຕ່ເຈັດມື້; ດັ່ງນັ້ນໃນເວລານີ້ ຈົ່ງຈັດການແລະປະຕິບັດທຸກຢ່າງທີ່ຈໍາເປັນເພື່ອປະໂຫຍດສູງສຸດໃນພົບໜ້າ.

Verse 15

अन्तकाले तु पुरुष आगते गतसाध्वस: । छिन्द्यादसङ्गशस्त्रेण स्पृहां देहेऽनु ये च तम् ॥ १५ ॥

ໃນຍາມສຸດທ້າຍເມື່ອຄວາມຕາຍມາຮອດ ຄົນພຶງກ້າຫານບໍ່ຫວາດກົວ; ແລະໃຊ້ອາວຸດແຫ່ງຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ ຕັດຄວາມຢາກແລະຄວາມຜູກພັນຕໍ່ຮ່າງກາຍ ແລະສິ່ງທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບມັນທັງໝົດ.

Verse 16

गृहात् प्रव्रजितो धीर: पुण्यतीर्थजलाप्लुत: । शुचौ विविक्त आसीनो विधिवत्कल्पितासने ॥ १६ ॥

ຜູ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງພຶງອອກຈາກເຮືອນເຂົ້າສູ່ຊີວິດພະຈອນ; ອາບນ້ຳໃນນ້ຳທີ່ສັກສິດແຫ່ງຕີຣະຖະ ແລ້ວນັ່ງໃນບ່ອນສະອາດແລະສງົບ ເທິງອາສນະທີ່ຈັດໄວ້ຕາມພິທີ.

Verse 17

अभ्यसेन्मनसा शुद्धं त्रिवृद्ब्रह्माक्षरं परम् । मनो यच्छेज्जितश्वासो ब्रह्मबीजमविस्मरन् ॥ १७ ॥

ເມື່ອນັ່ງດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງຝຶກພາວະນາດ້ວຍໃຈເຖິງອັກສອນພຣະພຣະມັນອັນສູງສຸດສາມສຽງ ‘ອ-ອຸ-ມ’; ຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈໃຫ້ຊະນະ ແລ້ວຄຸ້ມຄອງຈິດ ຢ່າໃຫ້ລືມເມັດພັນອັນທິບນັ້ນ.

Verse 18

नियच्छेद्विषयेभ्योऽक्षान्मनसा बुद्धिसारथि: । मन: कर्मभिराक्षिप्तं शुभार्थे धारयेद्धिया ॥ १८ ॥

ເມື່ອຈິດໃຈຄ່ອຍໆເປັນທາງວິນຍານ ຈົ່ງຖອນມັນອອກຈາກອາລົມທາງປະສາດ ແລະໃຫ້ປັນຍາເປັນສາລະທີຄວບຄຸມອິນທຣີ. ຈິດທີ່ຕິດກັບກຳລັງໂລກ ໃຫ້ນຳໄປຜູກໄວ້ໃນການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຈະຕັ້ງມັ່ນໃນສະຕິເຫນືອໂລກຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 19

तत्रैकावयवं ध्यायेदव्युच्छिन्नेन चेतसा । मनो निर्विषयं युक्त्वा तत: किञ्चन न स्मरेत् । पदं तत्परमं विष्णोर्मनो यत्र प्रसीदति ॥ १९ ॥

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈົ່ງເພ່ງສະມາທິຕໍ່ອະວະຍະວະຂອງພຣະວິສນຸທີລະສ່ວນ ດ້ວຍຈິດທີ່ບໍ່ຂາດສາຍ ແລະຢ່າຫຼຸດອອກຈາກພາບລວມແຫ່ງພຣະກາຍ. ດັ່ງນັ້ນຈິດຈະພົ້ນຈາກອາລົມ ແລະບໍ່ຄິດຫາສິ່ງອື່ນ; ເພາະບັນດາບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸແມ່ນທີ່ຈິດສະຫງົບຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 20

रजस्तमोभ्यामाक्षिप्तं विमूढं मन आत्मन: । यच्छेद्धारणया धीरो हन्ति या तत्कृतं मलम् ॥ २० ॥

ຈິດຂອງຕົນຖືກດຶງໂດຍຣະຈັສ ແລະຖືກຫຼອກລວງໂດຍຕະມັສ ຈຶ່ງວຸ່ນວາຍຢູ່ເສມອ. ແຕ່ຜູ້ມັ່ນຄົງສາມາດຢັບຢັ້ງໄດ້ດ້ວຍການຍຶດຈິດທີ່ຜູກກັບພຣະວິສນຸ; ການຍຶດນັ້ນຊຳລະມົນທິນທີ່ເກີດຈາກສອງຄຸນ ແລະເຮັດໃຫ້ຈິດສະຫງົບ.

Verse 21

यस्यां सन्धार्यमाणायां योगिनो भक्तिलक्षण: । आशु सम्पद्यते योग आश्रयं भद्रमीक्षत: ॥ २१ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອຍຶດຈິດໃນທາຣະນານີ້ ແລະຝຶກເຫັນພຣະເຈົ້າໃນພຣະຮູບບຸກຄົນຜູ້ເປັນມົງຄຸນທັງປວງ ໂຍຄີຈະບັນລຸໂຍຄະແຫ່ງພັກຕິໄດ້ໄວ ແລະຢູ່ໃນອາໄສໂດຍກົງຂອງພຣະອົງ.

Verse 22

राजोवाच यथा सन्धार्यते ब्रह्मन् धारणा यत्र सम्मता । याद‍ृशी वा हरेदाशु पुरुषस्य मनोमलम् ॥ २२ ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດວ່າ ທາຣະນາຄວນເຮັດແນວໃດ, ທີ່ໃດຈຶ່ງເປັນທີ່ຍອມຮັບ, ແລະທາຣະນາແບບໃດຈຶ່ງຈະຊຳລະມົນທິນໃນໃຈຂອງຄົນໄດ້ໄວ.

Verse 23

श्रीशुक उवाच जितासनो जितश्वासो जितसङ्गो जितेन्द्रिय: । स्थूले भगवतो रूपे मन: सन्धारयेद्धिया ॥ २३ ॥

ພຣະສີສຸກເທວກ່າວວ່າ: ຄວນຊະນະອາສນະ ຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈດ້ວຍປຣານາຍາມ ຊະນະຄວາມຍຶດຕິດແລະອິນທຣີ ແລ້ວໃຊ້ປັນຍາຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນຮູບວິຣາດອັນຫຍາບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ।

Verse 24

विशेषस्तस्य देहोऽयं स्थविष्ठश्च स्थवीयसाम् । यत्रेदं व्यज्यते विश्वं भूतं भव्यं भवच्च सत् ॥ २४ ॥

ການປາກົດອັນມະຫາໃຫຍ່ຂອງໂລກວັດຖຸທັງປວງນີ້ ແມ່ນກາຍສ່ວນບຸກຄົນຂອງສັດຈະສູງສຸດ; ໃນນັ້ນ ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະ ອະນາຄົດ ຖືກປະຈັກແລະຮັບຮູ້।

Verse 25

अण्डकोशे शरीरेऽस्मिन् सप्तावरणसंयुते । वैराज: पुरुषो योऽसौ भगवान् धारणाश्रय: ॥ २५ ॥

ໃນກາຍແຫ່ງເປືອກຈັກກະວານທີ່ຖືກຫຸ້ມດ້ວຍອາວະຣະນະ 7 ຊັ້ນ ມີວິຣາຈະປຸຣຸສະ—ພຣະພະຄະວານ—ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເປັນອາຣົມຂອງການຕັ້ງຈິດ (ທາຣະນາ) ຕາມແນວຄິດວິຣາດ।

Verse 26

पातालमेतस्य हि पादमूलं पठन्ति पार्ष्णिप्रपदे रसातलम् । महातलं विश्वसृजोऽथ गुल्फौ तलातलं वै पुरुषस्य जङ्घे ॥ २६ ॥

ຜູ້ຮູ້ຈັກກ່າວວ່າ: ປາຕາລະແມ່ນພື້ນຝາຕີນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສາກົນ; ສົ້ນຕີນແລະນິ້ວຕີນແມ່ນຣະສາຕາລະ; ຂໍ້ຕີນແມ່ນມະຫາຕາລະ; ແລະໜ້າແຂ້ງແມ່ນຕະລາຕາລະ।

Verse 27

द्वे जानुनी सुतलं विश्वमूर्ते- रूरुद्वयं वितलं चातलं च । महीतलं तज्जघनं महीपते नभस्तलं नाभिसरो गृणन्ति ॥ २७ ॥

ຫົວເຂົ່າທັງສອງຂອງຮູບສາກົນແມ່ນສຸຕະລະ; ຕົ້ນຂາທັງສອງແມ່ນວິຕະລະ ແລະ ອະຕະລະ; ສະໂພກແມ່ນມະຫີຕະລະ; ແລະພື້ນອາກາດຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຫຼຸມສະດືຂອງພຣະອົງ।

Verse 28

उर:स्थलं ज्योतिरनीकमस्य ग्रीवा महर्वदनं वै जनोऽस्य । तपो वराटीं विदुरादिपुंस: सत्यं तु शीर्षाणि सहस्रशीर्ष्ण: ॥ २८ ॥

ອົກຂອງວິຣາດ-ປຸຣຸສະແມ່ນລະບົບດາວເຮືອງແສງ; ຄໍແມ່ນມະຫຣໂລກ, ປາກແມ່ນຊະນະໂລກ, ແລະ ໜ້າຜາກແມ່ນຕະໂປໂລກ. ສະຕະຍະໂລກແມ່ນສີສະຂອງພຣະຜູ້ມີພັນສີສະ.

Verse 29

इन्द्रादयो बाहव आहुरुस्रा: कर्णौ दिश:श्रोत्रममुष्य शब्द: । नासत्यदस्रौ परमस्य नासे घ्राणोऽस्य गन्धो मुखमग्निरिद्ध: ॥ २९ ॥

ແຂນຂອງພຣະອົງແມ່ນເທວະນຳໂດຍອິນທຣະ; ທິດທັງສິບແມ່ນຫູ ແລະ ສຽງແຫ່ງໂລກວັດຖຸແມ່ນການໄດ້ຍິນ. ຮູຈົມູກແມ່ນອັສວິນີກຸມານທັງສອງ; ກິ່ນແມ່ນການດົມ; ປາກແມ່ນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ.

Verse 30

द्यौरक्षिणी चक्षुरभूत्पतङ्ग: पक्ष्माणि विष्णोरहनी उभे च । तद्भ्रूविजृम्भ: परमेष्ठिधिष्ण्य- मापोऽस्य तालु रस एव जिह्वा ॥ ३० ॥

ຫ້ວງອາກາດແມ່ນເບົ້າຕາຂອງພຣະອົງ ແລະ ດວງຕາແມ່ນດວງອາທິດເປັນພະລັງແຫ່ງການເຫັນ. ເປືອກຕາຂອງວິສນຸແມ່ນກາງວັນແລະກາງຄືນ; ໃນການຂະບັບຄິ້ວມີທີ່ສະຖິດຂອງພຣະພຣະຫມາແລະຜູ້ສູງສຸດ. ເພດານປາກແມ່ນວະຣຸນ ແລະ ສານະລົດທັງປວງແມ່ນລີ້ນຂອງພຣະອົງ.

Verse 31

छन्दांस्यनन्तस्य शिरो गृणन्ति दंष्ट्रा यम: स्‍नेहकला द्विजानि । हासो जनोन्मादकरी च माया दुरन्तसर्गो यदपाङ्गमोक्ष: ॥ ३१ ॥

ເຂົາກ່າວວ່າ ສັນທະແຫ່ງເວດາແມ່ນທາງໃນສີສະຂອງພຣະຜູ້ອະນັນ; ຂາກະໄຕແຫ່ງຟັນຄືຍະມະ ຜູ້ລົງໂທດຄົນບາບ. ສິລະປະແຫ່ງຄວາມຮັກແມ່ນຟັນຂອງພຣະອົງ; ແລະ ມາຍາອັນລໍ້ລວງແມ່ນຮອຍຍິ້ມ. ມະຫາສະມຸດແຫ່ງການສ້າງອັນດຸຮ້າຍນີ້ ເປັນພຽງຜົນຈາກການເຫຼືອບພຣະເນດຂອງພຣະອົງ.

Verse 32

व्रीडोत्तरौष्ठोऽधर एव लोभो धर्म: स्तनोऽधर्मपथोऽस्य पृष्ठम् । कस्तस्य मेढ्रं वृषणौ च मित्रौ कुक्षि: समुद्रा गिरयोऽस्थिसङ्घा: ॥ ३२ ॥

ຄວາມອາຍແມ່ນຮິມຝີປາກເທິງຂອງພຣະອົງ ແລະ ຄວາມໂລບແມ່ນຄາງ. ທຳມະແມ່ນອົກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອະທຳມະແມ່ນຫຼັງ. ພຣະພຣະຫມາຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດສັດທັງປວງແມ່ນອະວັຍະວະສືບພັນຂອງພຣະອົງ; ມິຕຣະ-ວະຣຸນແມ່ນອັນດະທັງສອງ. ມະຫາສະມຸດແມ່ນແອວ ແລະ ພູເຂົາແມ່ນກອງກະດູກຂອງພຣະອົງ.

Verse 33

नद्योऽस्य नाड्योऽथ तनूरुहाणि महीरुहा विश्वतनोर्नृपेन्द्र । अनन्तवीर्य: श्वसितं मातरिश्वा गतिर्वय: कर्म गुणप्रवाह: ॥ ३३ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍແມ່ນເສັ້ນເລືອດຂອງກາຍວິຣາດ, ຕົ້ນໄມ້ແມ່ນຂົນກາຍຂອງພຣະອົງ; ລົມແມ່ນລົມຫາຍໃຈຂອງຜູ້ມີພະລັງອັນອະນັນ. ການໄຫຼຂອງຍຸກແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຂອງພຣະອົງ ແລະກຳຂອງພຣະອົງແມ່ນຜົນຕອບສະນອງຂອງສາມຄຸນ.

Verse 34

ईशस्य केशान् विदुरम्बुवाहान् वासस्तु सन्ध्यां कुरुवर्य भूम्न: । अव्यक्तमाहुर्हृदयं मनश्च स चन्द्रमा: सर्वविकारकोश: ॥ ३४ ॥

ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນວົງກຸຣຸ, ເມກທີ່ຫອບນ້ຳແມ່ນເສັ້ນຜົມເທິງພຣະເສຍຂອງພຣະເຈົ້າ; ສັນທະຍາ—ຮອຍຕໍ່ຂອງກາງວັນແລະກາງຄືນ—ແມ່ນເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພຣະອົງ. ເຫດອັນບໍ່ປາກົດ (avyakta) ແມ່ນພຣະຫົວໃຈ-ປັນຍາ, ແລະຈິດຂອງພຣະອົງແມ່ນດວງຈັນ—ຄັງແຫ່ງການປ່ຽນແປງທັງປວງ.

Verse 35

विज्ञानशक्तिं महिमामनन्ति सर्वात्मनोऽन्त:करणं गिरित्रम् । अश्वाश्वतर्युष्ट्रगजा नखानि सर्वे मृगा: पशव: श्रोणिदेशे ॥ ३५ ॥

ຕາມຄຳຂອງນັກຮູ້, ມະຫັດຕັດຕະວະແມ່ນພະລັງວິຊຍານ (vijñāna-śakti) ຂອງພຣະຜູ້ເປັນສະພັດອາດມາ; ກິຣິຕຣະ (ຣຸດຣະເທວ) ແມ່ນອະຫັງການຂອງພຣະອົງ. ມ້າ, ລໍ່, ອູດ, ແລະຊ້າງແມ່ນເລັບຂອງພຣະອົງ; ສັດປ່າ ແລະສັດສີ່ຂາທັງປວງຢູ່ໃນເຂດເອວຂອງພຣະອົງ.

Verse 36

वयांसि तद्व्याकरणं विचित्रं मनुर्मनीषा मनुजो निवास: । गन्धर्वविद्याधरचारणाप्सर: स्वरस्मृतीरसुरानीकवीर्य: ॥ ३६ ॥

ນົກຫຼາຍຊະນິດແມ່ນເຄື່ອງຊີ້ເຖິງຄວາມລະອຽດອ່ອນດ້ານສິລະປະອັນວິຈິດຂອງພຣະອົງ. ມະນຸ ບິດາແຫ່ງມະນຸດ ແມ່ນນິມິດແຫ່ງປັນຍາອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງ ແລະມະນຸດຊາດແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງພຣະອົງ. ກັນທັຣວະ, ວິທະຍາທະຣະ, ຈາຣະນະ ແລະອັບສະຣາ ແທນຈັງຫວະດົນຕີຂອງພຣະອົງ; ກອງທັບອະສຸຣະແທນພະລັງວິລະອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ.

Verse 37

ब्रह्माननं क्षत्रभुजो महात्मा विडूरुरङ्‌घ्रिश्रितकृष्णवर्ण: । नानाभिधाभीज्यगणोपपन्नो द्रव्यात्मक: कर्म वितानयोग: ॥ ३७ ॥

ໃບໜ້າຂອງວິຣາດ-ປຸຣຸຊະແມ່ນພຣາຫມະນະ, ແຂນແມ່ນກະສັດຕຣິຍະ; ຕົ້ນຂາແມ່ນໄວຊະຍະ, ແລະຊູດຣະຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງແຫ່ງພຣະບາດ. ເທວະຜູ້ຄວນບູຊາທັງປວງກໍຖືກຄອບຄຸມໃນພຣະອົງດ້ວຍນາມຕ່າງໆ; ດັ່ງນັ້ນໜ້າທີ່ຂອງທຸກຄົນຄື ປະກອບຍັດຍະດ້ວຍວັດຖຸບູຊາຕາມກຳລັງ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພໍພຣະໄທ.

Verse 38

इयानसावीश्वरविग्रहस्य य: सन्निवेष: कथितो मया ते । सन्धार्यतेऽस्मिन् वपुषि स्थविष्ठे मन: स्वबुद्ध्या न यतोऽस्ति किञ्चित् ॥ ३८ ॥

ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວເຖິງຮູບວິຣາດອັນໃຫຍ່ແລະຫຍາບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະພຶງຕັ້ງໃຈໃນຮູບນີ້ ເພາະໃນໂລກວັດຖຸບໍ່ມີສິ່ງໃດເກີນກວ່ານີ້.

Verse 39

स सर्वधीवृत्त्यनुभूतसर्व आत्मा यथा स्वप्नजनेक्षितैक: । तं सत्यमानन्दनिधिं भजेत नान्यत्र सज्जेद् यत आत्मपात: ॥ ३९ ॥

ພຣະອົງແມ່ນປະຣະມາດມັນ ຜູ້ຖືກຮັບຮູ້ໃນການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງປັນຍາທັງປວງ; ເຫມືອນໃນຄວາມຝັນ ຄົນດຽວປາກົດເປັນຫຼາຍຮູບ. ພຶງບູຊາພຣະອົງຜູ້ເປັນສັດຈະ ແລະນິທິແຫ່ງອານັນທະ; ຢ່າໄປຕິດຢູ່ທີ່ອື່ນ ເພາະນັ້ນເປັນການຕົກຕ່ຳຂອງຕົນ.