Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 9
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Tested by Indra and Blessed by Nara-Nārāyaṇa
प्राप्तद्विजातिसंस्कारो मार्कण्डेय: पितु: क्रमात् । छन्दांस्यधीत्य धर्मेण तप:स्वाध्यायसंयुत: ॥ ७ ॥ बृहद्व्रतधर: शान्तो जटिलो वल्कलाम्बर: । बिभ्रत् कमण्डलुं दण्डमुपवीतं समेखलम् ॥ ८ ॥ कृष्णाजिनं साक्षसूत्रं कुशांश्च नियमर्द्धये । अग्न्यर्कगुरुविप्रात्मस्वर्चयन् सन्ध्ययोर्हरिम् ॥ ९ ॥ सायं प्रात: स गुरवे भैक्ष्यमाहृत्य वाग्यत: । बुभुजे गुर्वनुज्ञात: सकृन्नो चेदुपोषित: ॥ १० ॥ एवं तप:स्वाध्यायपरो वर्षाणामयुतायुतम् । आराधयन् हृषीकेशं जिग्ये मृत्युं सुदुर्जयम् ॥ ११ ॥
prāpta-dvijāti-saṁskāro mārkaṇḍeyaḥ pituḥ kramāt chandāṁsy adhītya dharmeṇa tapaḥ-svādhyāya-saṁyutaḥ
ເມື່ອມາຣກັນເດຍໄດ້ຮັບການຊໍາລະດ້ວຍພິທີດວິຊາຕິທີ່ບິດາເຮັດໃຫ້ ທ່ານໄດ້ສຶກສາສະຫຼອງວິດາ ແລະຮັກສາວິໄນທາງທໍາມະຢ່າງເຂັ້ມງວດ। ທ່ານເຈີຣິນໃນຕະປະ ແລະສະວາດຫຍາຍ ດໍາລົງພຣະຫມະຈັນຕະຫຼອດຊີວິດ। ດ້ວຍຜົມຈະຕາ ແລະເສື້ອຜ້າເປືອກໄມ້ ທ່ານຖືກະມັນດະລຸ ໄມ້ເທົ້າ ສາຍສັກສິດ ເຂັມຂັດພຣະຫມະຈາຣີ ໜັງກວາງດໍາ ລູກປະຄໍາ ແລະຫຍ້າຄຸຊະ; ໃນເວລາສັນທະຍາ ທ່ານບູຊາພຣະສີຫຣິໃນຫ້າຮູບ: ໄຟບູຊາ ດວງອາທິດ ຄູອາຈານ ພຣາຫມະນ ແລະປະຣະມາດມາໃນໃຈ
FAQs
This verse shows Mārkaṇḍeya Ṛṣi worshiping Hari at both sandhyās, indicating that regular, time-bound devotion and remembrance of God are integral to Vedic dharma.
The Bhāgavatam presents them as sacred representatives and supports of dharma; honoring them as part of Hari’s worship integrates devotion with reverence for divine order, spiritual authority, and the Lord’s presence as Paramātmā.
Keep a steady daily practice—morning and evening prayer/meditation—while showing respect to teachers, sacred knowledge, and the divine presence in all people.