Adhyaya 10

Verse 1

सूत उवाच स एवमनुभूयेदं नारायणविनिर्मितम् । वैभवं योगमायायास्तमेव शरणं ययौ ॥ १ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນການສະແດງອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງໂຍກະມາຍາ ທີ່ພຣະນາຣາຍະນະຈັດວາງ. ເມື່ອໄດ້ປະສົບ ມາຣກັນເດຍະຣິສີຈຶ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 2

श्रीमार्कण्डेय उवाच प्रपन्नोऽस्म्यङ्‍‍घ्रिमूलं ते प्रपन्नाभयदं हरे । यन्माययापि विबुधा मुह्यन्ति ज्ञानकाशया ॥ २ ॥

ສີມາຣກັນເດຍະກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຫຣິ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາຝ່າພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ຍອມຈຳນົນ. ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍັງຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງ ໃນຮູບແຫ່ງຄວາມຮູ້.

Verse 3

सूत उवाच तमेवं निभृतात्मानं वृषेण दिवि पर्यटन् । रुद्राण्या भगवान् रुद्रो ददर्श स्वगणैर्वृत: ॥ ३ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ—ໃນຂະນະທີ່ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພະອົງ ທ່ອງໄປໃນຟ້າເທິງຫຼັງງົວ ພ້ອມດ້ວຍຣຸດຣານີ ແລະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ ກໍໄດ້ເຫັນມາຣກັນເດຍະຜູ້ນິ່ງສະຫງົບໃນສະມາທິ.

Verse 4

अथोमा तमृषिं वीक्ष्य गिरिशं समभाषत । पश्येमं भगवन् विप्रं निभृतात्मेन्द्रियाशयम् ॥ ४ ॥

ແລ້ວອຸມາເຫັນຣິສີນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະຄິຣີສະວ່າ—ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເບິ່ງພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ນີ້; ກາຍ ໃຈ ແລະອິນທຣີຍຂອງເຂົານິ່ງສະຫງົບໃນສະມາທິ.

Verse 5

निभृतोदझषव्रातो वातापाये यथार्णव: । कुर्वस्य तपस: साक्षात् संसिद्धिं सिद्धिदो भवान् ॥ ५ ॥

ເຂົາສະຫງົບດຸຈທະເລເມື່ອລົມຢຸດ ແລະຝູງປາກໍນິ່ງຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະຜູ້ປະທານສິດທິແກ່ຜູ້ບຳເນັດຕະປະ ຂໍຈົ່ງປະທານສິດທິອັນປະຈັກ ແລະສົມຄວນໃຫ້ແກ່ຣິສີນີ້.

Verse 6

श्रीभगवानुवाच नैवेच्छत्याशिष: क्‍वापि ब्रह्मर्षिर्मोक्षमप्युत । भक्तिं परां भगवति लब्धवान् पुरुषेऽव्यये ॥ ६ ॥

ພຣະສີພະຄະວານ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ—ພຣາຫມະຣິຊິນີ້ບໍ່ປາຖະນາພອນໃດໆ ແມ່ນແຕ່ໂມກສະກໍບໍ່; ເພາະທ່ານໄດ້ຮັບພັກຕິອັນສູງສຸດຕໍ່ພຣະພຸຣຸສະອັນບໍ່ເສື່ອມສິ້ນ ພຣະພະຄະວານແລ້ວ

Verse 7

अथापि संवदिष्यामो भवान्येतेन साधुना । अयं हि परमो लाभो नृणां साधुसमागम: ॥ ७ ॥

ແຕ່ກໍຕາມ, ໂອ ພະວານີ, ພວກເຮົາຈົ່ງສົນທະນາກັບສາທຸຜູ້ນີ້; ເພາະສໍາລັບມະນຸດ ການໄດ້ສົມາຄົມກັບສາທຸຊົນແມ່ນລາບສູງສຸດ

Verse 8

सूत उवाच इत्युक्त्वा तमुपेयाय भगवान् स सतां गति: । ईशान: सर्वविद्यानामीश्वर: सर्वदेहिनाम् ॥ ८ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ—ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ບໍລິສຸດ, ເຈົ້າແຫ່ງວິຊາທາງວິນຍານທັງປວງ ແລະຜູ້ຄວບຄຸມສັດມີກາຍທັງຫມົດ, ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ຤ິຊິນັ້ນ

Verse 9

तयोरागमनं साक्षादीशयोर्जगदात्मनो: । न वेद रुद्धधीवृत्तिरात्मानं विश्वमेव च ॥ ९ ॥

ເນື່ອງຈາກການເຄື່ອນໄຫວຂອງຈິດທາງວັດຖຸຂອງມາຣກັນເດຍະຢຸດລົງ, ທ່ານ຤ິຊິຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ວ່າອີສະວະຣະທັງສອງ (ພຣະສິວະ-ພຣະປາຣະວະຕີ) ຜູ້ເປັນອາດມາແຫ່ງຈັກກະວານ ໄດ້ມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ທ່ານບໍ່ຮູ້ທັງຕົນເອງ ແລະໂລກພາຍນອກ

Verse 10

भगवांस्तदभिज्ञाय गिरिशो योगमायया । आविशत्तद्गुहाकाशं वायुश्छिद्रमिवेश्वर: ॥ १० ॥

ເມື່ອຮູ້ເຫັນສະພາບນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ໃຊ້ໂຢກະມາຍາ ເຂົ້າໄປໃນອາກາດແຫ່ງຖໍ້າຫົວໃຈຂອງມາຣກັນເດຍະ, ເຫມືອນລົມຜ່ານຊ່ອງເປີດ

Verse 11

आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥

ພຣະຣິຊີ ມາຣະກັນເຑຍ ເຫັນພຣະສິວະປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນໃນດວງໃຈຂອງຕົນ. ພຣະອົງມີຜົມຊະຕາສີທອງດັ່ງຟ້າຜ່າ, ມີສາມຕາ, ສິບແຂນ, ຮ່າງສູງໃຫຍ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ. ພຣະອົງນຸ່ງໜັງເສືອ ແລະຖື ຕຣິສູນ, ຄັນທະນູ, ລູກສອນ, ດາບ, ໂລ່, ລູກປະຄຳ, ກອງ ḍamaru, ກະໂຫຼກ ແລະ ຂວານ. ເຫັນແລ້ວ ມຸນີຕື່ນຕະລຶງ ອອກຈາກສະມາທິ ແລະຄິດວ່າ “ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ແລະມາຈາກໃສ?”

Verse 12

आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥

ມຸນີເຫັນໃນດວງໃຈວ່າ ພຣະສິວະນຸ່ງໜັງເສືອ ແລະຖື ຕຣິສູນ, ຄັນທະນູ, ລູກສອນ, ດາບ, ໂລ່, ລູກປະຄຳ, ກອງ ḍamaru, ກະໂຫຼກ ແລະ ຂວານ. ພຣະຣັດສະມີຂອງພຣະອົງດັ່ງຕາເວັນຍາມອະຣຸນ. ເຫັນແລ້ວ ມຸນີຕື່ນຕະລຶງ ອອກຈາກສະມາທິ ແລະຖາມໃນໃຈວ່າ “ມາຈາກໃສ?”

Verse 13

आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະສິວະສ່ອງສະຫວ່າງຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນໃນດວງໃຈ ມຸນີກໍຕື່ນຕະລຶງ. ລາວອອກຈາກສະມາທິ ແລະຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ແລະມາຈາກໃສ?”

Verse 14

नेत्रे उन्मील्य दद‍ृशे सगणं सोमयागतम् । रुद्रं त्रिलोकैकगुरुं ननाम शिरसा मुनि: ॥ १४ ॥

ເມື່ອເປີດຕາ ມຸນີເຫັນພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຄູອົງດຽວແຫ່ງສາມໂລກ ເສດຈມາພ້ອມພຣະອຸມາ ແລະຫມູ່ກະນະ (gaṇa). ແລ້ວລາວກໍກົ້ມສີສະນະມັດສະການ.

Verse 15

तस्मै सपर्यां व्यदधात् सगणाय सहोमया । स्वागतासनपाद्यार्घ्यगन्धस्रग्धूपदीपकै: ॥ १५ ॥

ມາຣະກັນເຑຍ ບູຊາພຣະສິວະພ້ອມພຣະອຸມາ ແລະຫມູ່ gaṇa ໂດຍຖວາຍຄຳຕ້ອນຮັບ, ອາສນະ, ນ້ຳລ້າງຕີນ, ນ້ຳອະຣະຄະຍະ, ເຄື່ອງຫອມ, ພວງມາລາດອກໄມ້, ທູບ ແລະ ໂຄມໄຟອາຣະຕີ.

Verse 16

आह त्वात्मानुभावेन पूर्णकामस्य ते विभो । करवाम किमीशान येनेदं निर्वृतं जगत् ॥ १६ ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣະອົງເຕັມພໍດ້ວຍປິຕິແຫ່ງຕົນເອງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງຖວາຍໄດ້? ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ໂລກທັງປວງຈຶ່ງສະຫງົບອິ່ມໃຈ.

Verse 17

नम: शिवाय शान्ताय सत्त्वाय प्रमृडाय च । रजोजुषेऽथ घोराय नमस्तुभ्यं तमोजुषे ॥ १७ ॥

ນະໂມສະການແດ່ພຣະຊິວະຜູ້ສະຫງົບ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ. ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດຕະວະ ພຣະອົງປະທານຄວາມປິຕິ; ເມື່ອສຳພັນກັບຣະຈັດ ພຣະອົງປາກົດນ່າຢ້ານ; ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ສຳພັນກັບຕະມັດ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະໂມສະການເຊັ່ນກັນ.

Verse 18

सूत उवाच एवं स्तुत: स भगवानादिदेव: सतां गति: । परितुष्ट: प्रसन्नात्मा प्रहसंस्तमभाषत ॥ १८ ॥

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນແບບນີ້ ພຣະສິວະ ອາທິເທວະ ແລະ ທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ບຸນ ກໍພໍພຣະໄທ. ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພຣະອົງຍິ້ມແລະກ່າວກັບລຶສີນັ້ນ.

Verse 19

श्रीभगवानुवाच वरं वृणीष्व न: कामं वरदेशा वयं त्रय: । अमोघं दर्शनं येषां मर्त्यो यद् विन्दतेऽमृतम् ॥ १९ ॥

ພຣະຊິວະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຂໍພອນສັກຢ່າງ. ໃນບັນດາຜູ້ໃຫ້ພອນ ພວກເຮົາສາມ—ພຣະພຣົມ, ພຣະວິສະນຸ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນຜູ້ປະເສີດ. ການໄດ້ເຫັນພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເສຍເປົ່າ, ເພາະພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະກໍໄດ້ຮັບອະມະຕະພາວະ.

Verse 20

ब्राह्मणा: साधव: शान्ता नि:सङ्गा भूतवत्सला: । एकान्तभक्ता अस्मासु निर्वैरा: समदर्शिन: ॥ २० ॥ सलोका लोकपालास्तान् वन्दन्त्यर्चन्त्युपासते । अहं च भगवान् ब्रह्मा स्वयं च हरिरीश्वर: ॥ २१ ॥

ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເປັນສາທຸ ຜູ້ສະຫງົບເສມອ ບໍ່ຍຶດຕິດ ເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ ມີພັກຕິແບບເອກັນຕະຕໍ່ພວກເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມພະຍາບາດ ແລະເຫັນທຸກຄົນເທົ່າກັນ—ຜູ້ອາໄສໃນທຸກໂລກ ແລະເທວະຜູ້ປົກຄອງໂລກ ພາກັນນົບນ້ອມ ບູຊາ ແລະອຸປະຖຳພວກເຂົາ; ທັງຂ້າພະເຈົ້າ, ພຣະພຣົມ, ແລະພຣະຫຣິຜູ້ເປັນອີສະວອນເອງກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 21

ब्राह्मणा: साधव: शान्ता नि:सङ्गा भूतवत्सला: । एकान्तभक्ता अस्मासु निर्वैरा: समदर्शिन: ॥ २० ॥ सलोका लोकपालास्तान् वन्दन्त्यर्चन्त्युपासते । अहं च भगवान् ब्रह्मा स्वयं च हरिरीश्वर: ॥ २१ ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນສາທຸຊົນນັ້ນສະຫງົບ ບໍ່ຍຶດຕິດ ເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ ມີພັກຕິແບບເອກະຕໍ່ພວກເຮົາ ບໍ່ມີເວນ ແລະເຫັນສະເໝີ. ຊາວໂລກທັງຫມົດ ແລະເທວະຜູ້ປົກຄອງໂລກ ພ້ອມທັງຂ້ອຍ ພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະຫຣິເອງ ລ້ວນສັນລະເສີນ ບູຊາ ແລະຮັບໃຊ້ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 22

न ते मय्यच्युतेऽजे च भिदामण्वपि चक्षते । नात्मनश्च जनस्यापि तद् युष्मान् वयमीमहि ॥ २२ ॥

ພວກພັກຕະນັ້ນບໍ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນແຕ່ນ້ອຍລະຫວ່າງຂ້ອຍ ອະຈຸຕະວິສນຸ ແລະພຣະພຣະຫມາຜູ້ເປັນອະຊະ; ທັງບໍ່ແບ່ງແຍກຕົນກັບສັດອື່ນ. ເພາະທ່ານເປັນພັກຕະສາທຸແບບນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງບູຊາທ່ານ

Verse 23

न ह्यम्मयानि तीर्थानि न देवाश्चेतनोज्झिता: । ते पुनन्त्युरुकालेन यूयं दर्शनमात्रत: ॥ २३ ॥

ບໍ່ແມ່ນແຕ່ນ້ຳຢ່າງດຽວທີ່ເປັນທີຣຖະ ແລະຮູບເທວະທີ່ບໍ່ມີຈິດກໍບໍ່ແມ່ນເທວະຜູ້ຄວນບູຊາແທ້. ເນື່ອງຈາກສາຍຕາພາຍນອກບໍ່ເຂົ້າໃຈແກ່ນສູງ ພວກນັ້ນຈຶ່ງຊຳລະໄດ້ຫຼັງເວລາດົນ; ແຕ່ພັກຕະເຊັ່ນທ່ານ ຊຳລະໄດ້ທັນທີ ແຕ່ເຫັນກໍພໍ

Verse 24

ब्राह्मणेभ्यो नमस्यामो येऽस्मद्रूपं त्रयीमयम् । बिभ्रत्यात्मसमाधानतप:स्वाध्यायसंयमै: ॥ २४ ॥

ພວກເຮົານົບນ້ອມແດ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຜູ້ດ້ວຍສະມາທິໃນປະຣະມາດມັນ ຕະປະ ການສຶກສາວິດ (ສະວາດຫຍາຍ) ແລະການສຳຮວມ ໄດ້ຖືຮັກສາໄວ້ໃນຕົນຊຶ່ງໄຕຣເວດ ອັນບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກຮູບຂອງພວກເຮົາ—ວິສນຸ ພຣະພຣະຫມາ ແລະຂ້ອຍ

Verse 25

श्रवणाद् दर्शनाद् वापि महापातकिनोऽपि व: । शुध्येरन्नन्त्यजाश्चापि किमु सम्भाषणादिभि: ॥ २५ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທຳບາບໜັກ ແລະຜູ້ຖືກຂັບອອກຈາກສັງຄົມ ກໍຍັງຖືກຊຳລະໄດ້ ໂດຍພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນເຖິງທ່ານ ຫຼືໄດ້ເຫັນທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຈະຊຳລະໄດ້ຫຼາຍປານໃດເມື່ອໄດ້ສົນທະນາ ແລະຄົບຫາກັນໂດຍກົງ

Verse 26

सूत उवाच इति चन्द्रललामस्य धर्मगुह्योपबृंहितम् । वचोऽमृतायनमृषिर्नातृप्यत् कर्णयो: पिबन् ॥ २६ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ມາຣະກັນເດຍ ຣິຊິ ດື່ມດ້ວຍຫູຖ້ອຍຄຳອະມຣິດຂອງພຣະສິວະຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍແກ່ນລັບແຫ່ງທຳມະ ແຕ່ກໍບໍ່ອິ່ມເອີມເລີຍ

Verse 27

स चिरं मायया विष्णोर्भ्रामित: कर्शितो भृशम् । शिववागमृतध्वस्तक्लेशपुञ्जस्तमब्रवीत् ॥ २७ ॥

ເຂົາຖືກມາຍາຂອງພຣະວິສນຸໃຫ້ພະເລີນຫຼົງທ່ອງໃນນ້ຳປຣະລະຍະດົນນານ ຈົນເຫນື່ອຍລ້າຫນັກ; ແຕ່ຖ້ອຍຄຳອະມຣິດຂອງພຣະສິວະໄດ້ທຳລາຍກອງທຸກຂ໌ທີ່ສະສົມ. ແລ້ວເຂົາຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະສິວະ

Verse 28

श्रीमार्कण्डेय उवाच अहो ईश्वरलीलेयं दुर्विभाव्या शरीरिणाम् । यन्नमन्तीशितव्यानि स्तुवन्ति जगदीश्वरा: ॥ २८ ॥

ສຣີມາຣະກັນເດຍກ່າວວ່າ: ໂອ້! ສຳລັບຜູ້ມີກາຍ ລີລາຂອງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກນັ້ນຍາກຈະຄາດຄະເນ; ເພາະແມ່ນແຕ່ຈັກກະວານນາຍກໍຍັງນ້ອມກາຍ ແລະສັນລະເສີນຕໍ່ບັນດາຊີວະທີ່ພວກທ່ານປົກຄອງ

Verse 29

धर्मं ग्राहयितुं प्राय: प्रवक्तारश्च देहिनाम् । आचरन्त्यनुमोदन्ते क्रियमाणं स्तुवन्ति च ॥ २९ ॥

ໂດຍທົ່ວໄປ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ມີກາຍຮັບເອົາທຳມະ ຄູຜູ້ສອນທຳທີ່ຖືກຕ້ອງຈະປະພຶດເປັນແບບຢ່າງ ແລະອະນຸໂມທະນາ-ສັນລະເສີນການປະພຶດດີຂອງຜູ້ອື່ນ

Verse 30

नैतावता भगवत: स्वमायामयवृत्तिभि: । न दुष्येतानुभावस्तैर्मायिन: कुहकं यथा ॥ ३० ॥

ຄວາມຖ່ອມຕົນທີ່ເຫັນໄດ້ນີ້ເປັນແຕ່ການເມດຕາເທົ່ານັ້ນ; ອານຸພາບຂອງພຣະພະຄະວານ ແລະສະຫາຍສ່ວນພຣະອົງ ທີ່ສຳແດງດ້ວຍມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ ບໍ່ໄດ້ເສື່ອມລົງ ເຫມືອນນັກມາຍາກົນທີ່ພະລັງບໍ່ຫຼຸດເພາະການສະແດງກົນລະຍຸດ

Verse 31

सृष्ट्वेदं मनसा विश्वमात्मनानुप्रविश्य य: । गुणै: कुर्वद्भ‍िराभाति कर्तेव स्वप्नद‍ृग् यथा ॥ ३१ ॥ तस्मै नमो भगवते त्रिगुणाय गुणात्मने । केवलायाद्वितीयाय गुरवे ब्रह्ममूर्तये ॥ ३२ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສ້າງຈັກກະວານນີ້ດ້ວຍພຣະປະສົງ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ມັນເປັນປະຣະມາດມັນ; ໂດຍໃຫ້ຄຸນທັງສາມຂອງທໍາມະຊາດເຮັດວຽກ ພຣະອົງຈຶ່ງປາກົດເຫມືອນເປັນຜູ້ກະທໍາໂດຍກົງ ເຫມືອນຜູ້ຝັນໃນຄວາມຝັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຕຣິຄຸນ ບໍລິສຸດ ເອກະ ບໍ່ມີຄູ່ ຄູສູງສຸດ ແລະເປັນຮູບບຸກຄົນແຫ່ງສັດຈະສູງສຸດ.

Verse 32

सृष्ट्वेदं मनसा विश्वमात्मनानुप्रविश्य य: । गुणै: कुर्वद्भ‍िराभाति कर्तेव स्वप्नद‍ृग् यथा ॥ ३१ ॥ तस्मै नमो भगवते त्रिगुणाय गुणात्मने । केवलायाद्वितीयाय गुरवे ब्रह्ममूर्तये ॥ ३२ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສ້າງຈັກກະວານນີ້ດ້ວຍພຣະປະສົງ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ມັນເປັນປະຣະມາດມັນ; ໂດຍໃຫ້ຄຸນທັງສາມຂອງທໍາມະຊາດເຮັດວຽກ ພຣະອົງຈຶ່ງປາກົດເຫມືອນເປັນຜູ້ກະທໍາໂດຍກົງ ເຫມືອນຜູ້ຝັນໃນຄວາມຝັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຕຣິຄຸນ ບໍລິສຸດ ເອກະ ບໍ່ມີຄູ່ ຄູສູງສຸດ ແລະເປັນຮູບບຸກຄົນແຫ່ງສັດຈະສູງສຸດ.

Verse 33

कं वृणे नु परं भूमन् वरं त्वद् वरदर्शनात् । यद्दर्शनात् पूर्णकाम: सत्यकाम: पुमान् भवेत् ॥ ३३ ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສະແຜ່ຊາຍທົ່ວ! ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພອນແຫ່ງການໄດ້ເຫັນພຣະອົງແລ້ວ ຈະຂໍພອນອື່ນໃດອີກ? ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ມະນຸດກໍເປັນຜູ້ສົມປາດຖະໜາ ແລະປາດຖະໜາອັນແທ້ກໍສໍາເລັດໄດ້।

Verse 34

वरमेकं वृणेऽथापि पूर्णात् कामाभिवर्षणात् । भगवत्यच्युतां भक्तिं तत्परेषु तथा त्वयि ॥ ३४ ॥

ແຕ່ກໍຕາມ ພຣະອົງເປັນຜູ້ສົມບູນ ແລະສາມາດໂປຍພອນໃຫ້ສົມປາດຖະໜາໄດ້; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພອນພຽງຢ່າງດຽວ—ຄວາມພັກດີອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ພະພະຄະວານ ແລະຕໍ່ບັນດາພະພັກຕະຜູ້ອຸທິດຕົນໃຫ້ພຣະອົງ, ໂດຍສະເພາະຕໍ່ພຣະອົງດ້ວຍ.

Verse 35

सूत उवाच इत्यर्चितोऽभिष्टुतश्च मुनिना सूक्तया गिरा । तमाह भगवाञ्छर्व: शर्वया चाभिनन्दित: ॥ ३५ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກບູຊາແລະສັນລະເສີນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນໄພເຣາະຂອງມຸນີມາຣກັນເດຍ ແລະໄດ້ຮັບການໜຸນໃຈຈາກພຣະຊາຍາ ຊາຣວານີ, ພະພະຄະວານ ຊາຣວະ (ຊິວະ) ຈຶ່ງຕອບເຂົາດັ່ງນີ້.

Verse 36

कामो महर्षे सर्वोऽयं भक्तिमांस्त्वमधोक्षजे । आकल्पान्ताद् यश: पुण्यमजरामरता तथा ॥ ३६ ॥

ໂອ ມະຫາລິສີ, ເນື່ອງຈາກທ່ານເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະອະໂທກຊະ, ຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດຂອງທ່ານຈະສຳເລັດ. ຈົນສິ້ນກັລປນີ້ ທ່ານຈະໄດ້ຊື່ສຽງອັນເປັນບຸນ ແລະພົ້ນຈາກແກ່ແລະຕາຍ.

Verse 37

ज्ञानं त्रैकालिकं ब्रह्मन् विज्ञानं च विरक्तिमत् । ब्रह्मवर्चस्विनो भूयात् पुराणाचार्यतास्तु ते ॥ ३७ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານມີຄວາມຮູ້ສາມການ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ອະນາຄົດ—ແລະມີການຮູ້ແຈ້ງທາງຈິດວິນຍານເຖິງພຣະສູງສຸດອັນອຸດົມດ້ວຍຄວາມວາງວິໄສ. ທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເດຊະພຣາຫມັນ; ຂໍໃຫ້ທ່ານໄດ້ຕຳແໜ່ງອາຈານແຫ່ງປຸຣານະ.

Verse 38

सूत उवाच एवं वरान् स मुनये दत्त्वागात् त्र्यक्ष ईश्वर: । देव्यै तत्कर्म कथयन्ननुभूतं पुरामुना ॥ ३८ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ—ເມື່ອປະທານພອນແກ່ມຸນີແລ້ວ ພຣະຕຣິເນດຣະອິດສະວະຣະ (ສິວະ) ກໍເດີນທາງຕໍ່ໄປ ໂດຍຍັງຄົງເລົ່າໃຫ້ເທວີຟັງເຖິງຜົນງານຂອງມຸນີ ແລະການປະຈັກຂອງອຳນາດມາຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ລາວໄດ້ປະສົບ.

Verse 39

सोऽप्यवाप्तमहायोगमहिमा भार्गवोत्तम: । विचरत्यधुनाप्यद्धा हरावेकान्ततां गत: ॥ ३९ ॥

ມາກັນເດຍ ຣິສີ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສ໌ພຣຶກຸ ມີກຽດສັກສີເນື່ອງຈາກການບັນລຸຄວາມສົມບູນໃນມະຫາໂຍຄະ. ແມ່ນແຕ່ປັດຈຸບັນ ທ່ານຍັງທ່ອງໄປໃນໂລກນີ້ ໂດຍຈິດແນ່ວແນ່ໃນພັກຕິອັນບໍ່ປົນເປື້ອນຕໍ່ພຣະສີຫຣິ ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ.

Verse 40

अनुवर्णितमेतत्ते मार्कण्डेयस्य धीमत: । अनुभूतं भगवतो मायावैभवमद्भ‍ुतम् ॥ ४० ॥

ຂ້ອຍໄດ້ບັນຍາຍໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວດັ່ງນີ້ເຖິງເຫດການຂອງມຸນີມາກັນເດຍຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ໂດຍສະເພາະວ່າລາວໄດ້ປະສົບດ້ວຍຕົນເອງຖຶງອຳນາດມາຍາອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແນວໃດ.

Verse 41

एतत् केचिदविद्वांसो मायासंसृतिरात्मन: । अनाद्यावर्तितं नृणां कादाचित्कं प्रचक्षते ॥ ४१ ॥

ແມ່ນແທ້ວ່າເຫດການນີ້ເປັນສິ່ງພິເສດ ແລະບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ແຕ່ບາງຄົນຜູ້ປັນຍານ້ອຍກໍຍັງເທົ່າທຽບມັນກັບວົງຈອນສັງສານທາງວັດຖຸອັນເປັນມາຍາ ທີ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດສ້າງໄວ້ໃຫ້ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ ເຊິ່ງຫມຸນວຽນມາຕັ້ງແຕ່ອະນາດິການ

Verse 42

य एवमेतद् भृगुवर्य वर्णितं रथाङ्गपाणेरनुभावभावितम् । संश्रावयेत् संश‍ृणुयादु तावुभौ तयोर्न कर्माशयसंसृतिर्भवेत् ॥ ४२ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພຣຶກຸ! ເລື່ອງຂອງລຶສີມາຣກັນເດຍນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜູ້ຖືຈັກຣາ ຜູ້ໃດເລົ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫຼືຟັງດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ກັບໄປສູ່ສັງສານທາງວັດຖຸທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມປາຖະໜາໃນຜົນແຫ່ງກຳອີກ