Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 18
The Slaying of Śālva and the Destruction of Saubha
यत्त्वया मूढ न: सख्युर्भ्रातुर्भार्या हृतेक्षताम् । प्रमत्त: स सभामध्ये त्वया व्यापादित: सखा ॥ १७ ॥ तं त्वाद्य निशितैर्बाणैरपराजितमानिनम् । नयाम्यपुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेर्ममाग्रत: ॥ १८ ॥
yat tvayā mūḍha naḥ sakhyur bhrātur bhāryā hṛtekṣatām pramattaḥ sa sabhā-madhye tvayā vyāpāditaḥ sakhā
[ຊາລວະ ກ່າວວ່າ:] ເຈົ້າຄົນໂງ່! ຕໍ່ໜ້າພວກຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ລັກພາຕົວເຈົ້າສາວຂອງ ຊິຊຸປາລະ ເພື່ອນຂອງພວກເຮົາ ແລະ ຕໍ່ມາເຈົ້າໄດ້ຂ້າລາວໃນສະພາສັກສິດ ໃນຂະນະທີ່ລາວບໍ່ທັນລະວັງຕົວ, ມື້ນີ້ ດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສົ່ງເຈົ້າໄປຍັງດິນແດນທີ່ບໍ່ມີວັນກັບຄືນ! ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະຄິດວ່າຕົນເອງເກັ່ງກ້າສາມາດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າເຈົ້າດຽວນີ້ ຖ້າເຈົ້າກ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ.
FAQs
Śālva taunts Kṛṣṇa by accusing Him of killing Pradyumna—described as the beloved of Kṛṣṇa’s brother’s wife (Rukmiṇī)—while he was off-guard in an assembly.
Śālva uses deception and harsh words to shake Kṛṣṇa emotionally during battle, trying to weaken His resolve by presenting a false narrative of Pradyumna’s death.
It highlights how opponents may weaponize false accusations and emotionally charged claims; a devotee learns steadiness, discernment, and refusal to be driven by provocation.