Adhyaya 77

Verse 1

श्रीशुक उवाच स उपस्पृश्य सलिलं दंशितो धृतकार्मुक: । नय मां द्युमत: पार्श्वं वीरस्येत्याह सारथिम् ॥ १ ॥

ສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກຊຳລະກາຍດ້ວຍນ້ຳ, ສວມເກາະ ແລະຈັບຄັນທະນູ, ພຣະປຣັດຍຸມນະຕັດກັບສາລະທີວ່າ “ນຳຂ້າໄປຫາວີຣະບຸລຸດ ດຍຸມານ.”

Verse 2

विधमन्तं स्वसैन्यानि द्युमन्तं रुक्‍मिणीसुत: । प्रतिहत्य प्रत्यविध्यान्नाराचैरष्टभि: स्मयन् ॥ २ ॥

ໃນຍາມທີ່ພຣະປຣັດຍຸມນະບໍ່ຢູ່, ດຍຸມານກຳລັງທຳລາຍກອງທັບຂອງພຣະອົງ; ບັດນີ້ ພຣະປຣັດຍຸມນະ ພຣະບຸດຂອງຣຸກມິນີ ໂຕ້ກັບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ແລະຍິງລູກສອນນາຣາຈະ 8 ດອກທະລຸດຍຸມານ.

Verse 3

चतुर्भिश्चतुरो वाहान् सूतमेकेन चाहनत् । द्वाभ्यं धनुश्च केतुं च शरेणान्येन वै शिर: ॥ ३ ॥

ດ້ວຍລູກສອນ 4 ດອກ ພຣະອົງຍິງມ້າ 4 ຕົວຂອງດຍຸມານ; ດ້ວຍ 1 ດອກ ຍິງສາລະທີຂອງເຂົາ; ດ້ວຍ 2 ດອກ ຍິງຄັນທະນູແລະທຸງລົດຮົບ; ແລະດ້ວຍດອກສຸດທ້າຍ ຍິງສະຫຼະຫົວຂອງດຍຸມານ.

Verse 4

गदसात्यकिसाम्बाद्या जघ्नु: सौभपतेर्बलम् । पेतु: समुद्रे सौभेया: सर्वे सञ्छिन्नकन्धरा: ॥ ४ ॥

ກະດາ, ສາຕະຍະກີ, ສາມບາ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ເລີ່ມສັງຫານກອງທັບຂອງຊາລະວະ ເຈົ້າແຫ່ງສໍບະ; ທະຫານໃນສໍບະທັງໝົດຄໍຂາດ ຕົກລົງສູ່ທະເລ

Verse 5

एवं यदूनां शाल्वानां निघ्नतामितरेतरम् । युद्धं त्रिनवरात्रं तदभूत्तुमुलमुल्बणम् ॥ ५ ॥

ເມື່ອຊາວຢະດຸ ແລະພວກຂອງຊາລະວະ ໂຈມຕີກັນແລະກັນ ສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານ ແລະອື້ອອຶກນັ້ນ ດໍາເນີນຕໍ່ 27 ວັນ 27 ຄືນ

Verse 6

इन्द्रप्रस्थं गत: कृष्ण आहूतो धर्मसूनुना । राजसूयेऽथ निवृत्ते शिशुपाले च संस्थिते ॥ ६ ॥ कुरुवृद्धाननुज्ञाप्य मुनींश्च ससुतां पृथाम् । निमित्तान्यतिघोराणि पश्यन् द्वारवतीं ययौ ॥ ७ ॥

ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ໄປອິນດຣະປຣັສຖະ ຕາມຄໍາເຊີນຂອງຢຸທິສຖິຣະ ບຸດແຫ່ງທຳມະ। ເມື່ອພິທີຣາຊະສູຍະສໍາເລັດ ແລະຊິຊຸປາລຖືກສັງຫານ ພຣະອົງເຫັນນິມິດອັນອັບມົງຄົນຢ່າງຫນັກ; ຈຶ່ງລາຜູ້ເຖົ້າກຸຣຸ ແລະຣິສີໃຫຍ່ ພ້ອມທັງປຣຶຖາແລະລູກໆ ແລ້ວກັບໄປທວາຣະກາ

Verse 7

इन्द्रप्रस्थं गत: कृष्ण आहूतो धर्मसूनुना । राजसूयेऽथ निवृत्ते शिशुपाले च संस्थिते ॥ ६ ॥ कुरुवृद्धाननुज्ञाप्य मुनींश्च ससुतां पृथाम् । निमित्तान्यतिघोराणि पश्यन् द्वारवतीं ययौ ॥ ७ ॥

ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ໄປອິນດຣະປຣັສຖະ ຕາມຄໍາເຊີນຂອງຢຸທິສຖິຣະ ບຸດແຫ່ງທຳມະ। ເມື່ອພິທີຣາຊະສູຍະສໍາເລັດ ແລະຊິຊຸປາລຖືກສັງຫານ ພຣະອົງເຫັນນິມິດອັນອັບມົງຄົນຢ່າງຫນັກ; ຈຶ່ງລາຜູ້ເຖົ້າກຸຣຸ ແລະຣິສີໃຫຍ່ ພ້ອມທັງປຣຶຖາແລະລູກໆ ແລ້ວກັບໄປທວາຣະກາ

Verse 8

आह चाहमिहायात आर्यमिश्राभिसङ्गत: । राजन्याश्चैद्यपक्षीया नूनं हन्यु: पुरीं मम ॥ ८ ॥

ພຣະອົງຕັດໃນໃຈວ່າ: ເພາະເຮົາມາທີ່ນີ້ກັບພີ່ຊາຍຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ບັນດາກະສັດທີ່ເຂົ້າຂ້າງຊິຊຸປາລ ຄົງກໍາລັງໂຈມຕີນະຄອນຫຼວງຂອງເຮົາ ຄື ທວາຣະກາ

Verse 9

वीक्ष्य तत् कदनं स्वानां निरूप्य पुररक्षणम् । सौभं च शाल्वराजं च दारुकं प्राह केशव: ॥ ९ ॥

ເມື່ອພຣະເກສະວະເສດັດຮອດດວາຣະກາ ເຫັນພະຍຸພິນາດຄຸກຄາມປະຊາຊົນ ແລະຈັດການປ້ອງກັນເມືອງ; ເຫັນຊາລະວະກັບຍານສໍບະ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດກັບດາຣຸກະ।

Verse 10

रथं प्रापय मे सूत शाल्वस्यान्तिकमाशु वै । सम्भ्रमस्ते न कर्तव्यो मायावी सौभराडयम् ॥ १० ॥

ໂອ ສາຣະຖີ, ຈົ່ງນຳລົດຮົບຂອງເຮົາໄປໃກ້ຊາລະວະໃຫ້ໄວ. ເຈົ້າແຫ່ງສໍບະນີ້ເປັນຜູ້ມີມາຍາ; ຢ່າໃຫ້ຄວາມຕື່ນຕົກຄອບງຳເຈົ້າ.

Verse 11

इत्युक्तश्चोदयामास रथमास्थाय दारुक: । विशन्तं दद‍ृशु: सर्वे स्वे परे चारुणानुजम् ॥ ११ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາ ດາຣຸກະກໍຂຶ້ນຄວບຄຸມລົດຮົບ ແລະຂັບອອກໄປ. ເມື່ອລົດເຂົ້າສະໜາມຮົບ ທັງມິດແລະສັດຕູຕ່າງເຫັນທຸງຄຣຸດ.

Verse 12

शाल्वश्च कृष्णमालोक्य हतप्रायबलेश्वर: । प्राहरत् कृष्णसूताय शक्तिं भीमरवां मृधे ॥ १२ ॥

ຊາລະວະ ຜູ້ນຳກອງທັບທີ່ແທບຈະພິນາດ ເຫັນພຣະກຣິດສະນະເຂົ້າມາ ກໍຂວ້າງຫອກສັກຕິທີ່ຮ້ອງຄຳຮາມນ່າຢ້ານ ໃສ່ສາຣະຖີຂອງພຣະອົງໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 13

तामापतन्तीं नभसि महोल्कामिव रंहसा । भासयन्तीं दिश: शौरि: सायकै: शतधाच्छिनत् ॥ १३ ॥

ຫອກນັ້ນພຸ່ງມາໃນຟ້າດັ່ງອຸລະກາບາດໃຫຍ່ ສ່ອງສະຫວ່າງທົ່ວທິດ; ແຕ່ພຣະເຊົາຣິໄດ້ໃຊ້ລູກສອນຕັດມັນເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ.

Verse 14

तं च षोडशभिर्विद्ध्वा बाणै: सौभं च खे भ्रमत् । अविध्यच्छरसन्दोहै: खं सूर्य इव रश्मिभि: ॥ १४ ॥

ຈາກນັ້ນ ພຣະກຣິສນະ ໄດ້ຍິງລູກສອນ 16 ດອກ ໃສ່ ຊາລວະ ແລະ ຍິງລູກສອນໃສ່ຍານເຫາະ ເຊົາພະ ທີ່ບິນຢູ່ໃນທ້ອງຟ້າ ປຽບດັ່ງດວງອາທິດທີ່ສາດສ່ອງລັດສະໝີໄປທົ່ວທ້ອງຟ້າ.

Verse 15

शाल्व: शौरेस्तु दो: सव्यं सशार्ङ्गं शार्ङ्गधन्वन: । बिभेद न्यपतद्धस्ताच्छार्ङ्गमासीत्तदद्भ‍ुतम् ॥ १५ ॥

ຈາກນັ້ນ ຊາລວະ ໄດ້ໂຈມຕີແຂນຊ້າຍຂອງພຣະກຣິສນະ ທີ່ຖືຄັນທະນູ ສານກະ ແລະ ເປັນທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ ຄັນທະນູນັ້ນໄດ້ຫຼຸດອອກຈາກມືຂອງພຣະອົງ.

Verse 16

हाहाकारो महानासीद् भूतानां तत्र पश्यताम् । निनद्य सौभराडुच्चैरिदमाह जनार्दनम् ॥ १६ ॥

ຜູ້ທີ່ເຫັນເຫດການທັງໝົດຕ່າງກໍຮ້ອງອອກມາດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ. ຈາກນັ້ນ ເຈົ້າແຫ່ງ ເຊົາພະ ກໍໄດ້ຮ້ອງຄຳລາມສຽງດັງ ແລະ ກ່າວກັບ ພຣະຊະນາດະນະ.

Verse 17

यत्त्वया मूढ न: सख्युर्भ्रातुर्भार्या हृतेक्षताम् । प्रमत्त: स सभामध्ये त्वया व्यापादित: सखा ॥ १७ ॥ तं त्वाद्य निशितैर्बाणैरपराजितमानिनम् । नयाम्यपुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेर्ममाग्रत: ॥ १८ ॥

[ຊາລວະ ກ່າວວ່າ:] ເຈົ້າຄົນໂງ່! ຕໍ່ໜ້າພວກຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ລັກພາຕົວເຈົ້າສາວຂອງ ຊິຊຸປາລະ ເພື່ອນຂອງພວກເຮົາ ແລະ ຕໍ່ມາເຈົ້າໄດ້ຂ້າລາວໃນສະພາສັກສິດ ໃນຂະນະທີ່ລາວບໍ່ທັນລະວັງຕົວ, ມື້ນີ້ ດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສົ່ງເຈົ້າໄປຍັງດິນແດນທີ່ບໍ່ມີວັນກັບຄືນ! ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະຄິດວ່າຕົນເອງເກັ່ງກ້າສາມາດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າເຈົ້າດຽວນີ້ ຖ້າເຈົ້າກ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 18

यत्त्वया मूढ न: सख्युर्भ्रातुर्भार्या हृतेक्षताम् । प्रमत्त: स सभामध्ये त्वया व्यापादित: सखा ॥ १७ ॥ तं त्वाद्य निशितैर्बाणैरपराजितमानिनम् । नयाम्यपुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेर्ममाग्रत: ॥ १८ ॥

[ຊາລວະ ກ່າວວ່າ:] ເຈົ້າຄົນໂງ່! ຕໍ່ໜ້າພວກຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ລັກພາຕົວເຈົ້າສາວຂອງ ຊິຊຸປາລະ ເພື່ອນຂອງພວກເຮົາ ແລະ ຕໍ່ມາເຈົ້າໄດ້ຂ້າລາວໃນສະພາສັກສິດ ໃນຂະນະທີ່ລາວບໍ່ທັນລະວັງຕົວ, ມື້ນີ້ ດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສົ່ງເຈົ້າໄປຍັງດິນແດນທີ່ບໍ່ມີວັນກັບຄືນ! ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະຄິດວ່າຕົນເອງເກັ່ງກ້າສາມາດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າເຈົ້າດຽວນີ້ ຖ້າເຈົ້າກ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 19

श्रीभगवानुवाच वृथा त्वं कत्थसे मन्द न पश्यस्यन्तिकेऽन्तकम् । पौरुषं दर्शयन्ति स्म शूरा न बहुभाषिण: ॥ १९ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ໂອ ຄົນໂງ່, ເຈົ້າອວດໂອ້ຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ; ເຈົ້າບໍ່ເຫັນຄວາມຕາຍຢືນຢູ່ໃກ້. ວີລະບຸລຸດແທ້ບໍ່ເວົ້າຫຼາຍ ແຕ່ສະແດງພະລັງດ້ວຍການກະທຳ.”

Verse 20

इत्युक्त्वा भगवाञ्छाल्वं गदया भीमवेगया । तताड जत्रौ संरब्ध: स चकम्पे वमन्नसृक् ॥ २० ॥

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ກຳລັງພິໂລດໄດ້ຫວຽງຄອນດ້ວຍແຮງແລະຄວາມໄວອັນນ່າຢ້ານ ຟາດໃສ່ກະດູກໄຫປາລ້າຂອງຊາລະວະ ເຂົາສັ່ນສະທ້ານແລະອາເມັນເລືອດ

Verse 21

गदायां सन्निवृत्तायां शाल्वस्त्वन्तरधीयत । ततो मुहूर्त आगत्य पुरुष: शिरसाच्युतम् । देवक्या प्रहितोऽस्मीति नत्वा प्राह वचो रुदन् ॥ २१ ॥

ແຕ່ທັນທີທີ່ພຣະອະຈຸຕະຖອນຄອນກັບ ຊາລະວະກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ບໍ່ດົນຕໍ່ມາ ຊາຍຄົນໜຶ່ງເຂົ້າມາ ກ້ມຫົວນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ແລະກ່າວວ່າ “ເທວະກີສົ່ງຂ້າມາ” ແລ້ວຮ້ອງໄຫ້ເວົ້າຄຳຕໍ່ໄປ

Verse 22

कृष्ण कृष्ण महाबाहो पिता ते पितृवत्सल । बद्ध्वापनीत: शाल्वेन सौनिकेन यथा पशु: ॥ २२ ॥

[ຊາຍນັ້ນກ່າວວ່າ:] “ກຣິດສະນະ ກຣິດສະນະ, ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຮັກແລະກະຕັນຍູຕໍ່ພໍ່ແມ່! ຊາລະວະໄດ້ມັດພໍ່ຂອງທ່ານແລ້ວພາໄປ ເຫມືອນຄົນຂ້າສັດນຳສັດໄປສູ່ການຂ້າ.”

Verse 23

निशम्य विप्रियं कृष्णो मानुषीं प्रकृतिं गत: । विमनस्को घृणी स्‍नेहाद् बभाषे प्राकृतो यथा ॥ २३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວອັນບໍ່ນ່າພໍໃຈນັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ກຳລັງສະແດງລີລາເປັນມະນຸດ ກໍເຫມືອນຮັບອາລົມແບບມະນຸດ. ດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ພໍ່ແມ່ ພຣະອົງເສົ້າແລະເມດຕາ ແລ້ວຕັດຮາວກັບຄົນທົ່ວໄປ

Verse 24

कथं राममसम्भ्रान्तं जित्वाजेयं सुरासुरै: । शाल्वेनाल्पीयसा नीत: पिता मे बलवान् विधि: ॥ २४ ॥

[ພຣະກຣິສນະ ກ່າວວ່າ:] ພຣະບalarāma ຕື່ນຕົວຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ບໍ່ມີເທວະດາ ຫຼື ອາສູນຕົນໃດ ສາມາດເອົາຊະນະພຣະອົງໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ Śālva ຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍນີ້ ເອົາຊະນະພຣະອົງ ແລະ ລັກພາຕົວພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄປໄດ້ແນວໃດ? ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໂຊກຊະຕາ ມີອຳນາດສູງສຸດ!

Verse 25

इति ब्रुवाणे गोविन्दे सौभराट् प्रत्युपस्थित: । वसुदेवमिवानीय कृष्णं चेदमुवाच स: ॥ २५ ॥

ຫຼັງຈາກ ພຣະໂຄວິນດະ ກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ, ເຈົ້າແຫ່ງ Saubha ກໍປະກົດຕົວຂຶ້ນອີກຄັ້ງ, ເບິ່ງຄືວ່າໄດ້ນຳ Vasudeva ມາຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ຈາກນັ້ນ Śālva ກໍເວົ້າດັ່ງນີ້.

Verse 26

एष ते जनिता तातो यदर्थमिह जीवसि । वधिष्ये वीक्षतस्तेऽमुमीशश्चेत् पाहि बालिश ॥ २६ ॥

[Śālva ກ່າວວ່າ:] ນີ້ຄືພໍ່ທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າ, ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່ໃນໂລກນີ້ເພື່ອເພິ່ນ. ດຽວນີ້ ຂ້ອຍຈະຂ້າເພິ່ນຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາເຈົ້າ. ຊ່ວຍເພິ່ນຖ້າເຈົ້າເຮັດໄດ້, ໄອ້ຄົນອ່ອນແອ!

Verse 27

एवं निर्भर्त्स्य मायावी खड्‍गेनानकदुन्दुभे: । उत्कृत्य शिर आदाय खस्थं सौभं समाविशत् ॥ २७ ॥

ຫຼັງຈາກທີ່ລາວໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍພຣະອົງໃນແບບນີ້ແລ້ວ, ນັກວິເສດ Śālva ກໍເບິ່ງຄືວ່າຈະຕັດຫົວຂອງ Vasudeva ດ້ວຍດາບຂອງລາວ. ໂດຍການເອົາຫົວນັ້ນໄປນຳ, ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຍານ Saubha, ເຊິ່ງລອຍຢູ່ເທິງທ້ອງຟ້າ.

Verse 28

ततो मुहूर्तं प्रकृतावुपप्लुत: स्वबोध आस्ते स्वजनानुषङ्गत: । महानुभावस्तदबुध्यदासुरीं मायां स शाल्वप्रसृतां मयोदिताम् ॥ २८ ॥

ໂດຍທຳມະຊາດແລ້ວ ພຣະກຣິສນະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮູ້, ແລະ ພຣະອົງມີພະລັງແຫ່ງການຮັບຮູ້ທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ. ແຕ່ຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ, ດ້ວຍຄວາມຮັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕໍ່ຄົນທີ່ພຣະອົງຮັກ, ພຣະອົງຍັງຄົງຢູ່ໃນອາລົມຂອງມະນຸດທຳມະດາ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພຣະອົງຈື່ໄດ້ໃນໄວໆນີ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນພາບລວງຕາຂອງຜີປີສາດທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍ Maya Dānava ແລະ ໃຊ້ໂດຍ Śālva.

Verse 29

न तत्र दूतं न पितु: कलेवरं प्रबुद्ध आजौ समपश्यदच्युत: । स्वाप्नं यथा चाम्बरचारिणं रिपुं सौभस्थमालोक्य निहन्तुमुद्यत: ॥ २९ ॥

ເມື່ອພຣະອະຈະຍຸຕະຕື່ນຮູ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ໃນສະໜາມຮົບພຣະອົງບໍ່ເຫັນທັງທູດ ແລະຮ່າງຂອງພຣະບິດາ ດັ່ງຕື່ນຈາກຄວາມຝັນ ເມື່ອເຫັນສັດຕູບິນຢູ່ເທິງໃນຍານສໍພະ ພຣະອົງຈຶ່ງຕຽມປະຫານເຂົາ

Verse 30

एवं वदन्ति राजर्षे ऋषय: के च नान्विता: । यत् स्ववाचो विरुध्येत नूनं ते न स्मरन्त्युत ॥ ३० ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ຮອບຮູ້ ນັກ຤ິສີບາງພວກເລົ່າໄວ້ແບບນີ້; ແຕ່ຜູ້ທີ່ເວົ້າຢ່າງບໍ່ມີເຫດຜົນນັ້ນ ກຳລັງຂັດກັບຄຳຂອງຕົນເອງ ເພາະລືມຄຳທີ່ເຄີຍເວົ້າໄວ້ກ່ອນ

Verse 31

क्व‍ शोकमोहौ स्‍नेहो वा भयं वा येऽज्ञसम्भवा: । क्व‍ चाखण्डितविज्ञानज्ञानैश्वर्यस्त्वखण्डित: ॥ ३१ ॥

ຄວາມໂສກ ຄວາມຫຼົງ ຄວາມຮັກຍຶດຕິດ ຫຼືຄວາມຢ້ານ—ອັນເກີດຈາກອະວິຊາ—ຈະນຳໄປຜູກພັນກັບພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜູ້ອະນັນຕະໄດ້ແນວໃດ? ພຣະອົງມີການຮູ້ເຫັນ ຄວາມຮູ້ ແລະອຳນາດອະນັນຕະບໍ່ຂາດພ້ອງ

Verse 32

यत्पादसेवोर्जितयात्मविद्यया हिन्वन्त्यनाद्यात्मविपर्ययग्रहम् । लभन्त आत्मीयमनन्तमैश्वरं कुतो नु मोह: परमस्य सद्गते: ॥ ३२ ॥

ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ແລະອາດຕະມະວິທະຍາທີ່ແຂງແກ່ງ ຜູ້ພັກຕະຂັບໄລ່ຄວາມຫຼົງວ່າເປັນກາຍ ທີ່ຫຼອກລວງວິນຍານມາແຕ່ການເວລາບໍ່ມີຕົ້ນ. ເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີນິລັນດອນໃນສານນິທິສ່ວນພຣະອົງ. ແລ້ວພຣະສັດຈະສູງສຸດ ຈຸດໝາຍຂອງສັນຕະຜູ້ດີ ຈະຕົກຢູ່ໃຕ້ມາຍາໄດ້ແນວໃດ

Verse 33

तं शस्‍त्रपूगै: प्रहरन्तमोजसा शाल्वं शरै: शौरिरमोघविक्रम: । विद्ध्वाच्छिनद् वर्म धनु: शिरोमणिं सौभं च शत्रोर्गदया रुरोज ह ॥ ३३ ॥

ໃນຂະນະທີ່ຊາລວະຍັງສາດອາວຸດເປັນຫ່າຝົນດ້ວຍແຮງກ້າ ພຣະສຣີກຣິດສະນະ (ເຊົາຣິ) ຜູ້ມີວິລະກຳບໍ່ເຄີຍພາດ ໄດ້ຍິງລູກສອນໃສ່ຊາລວະ ໃຫ້ບາດເຈັບ ແລະທຳລາຍເກາະ ຄັນທະນູ ແລະເພັດຍອດມົງກຸດຂອງເຂົາ ແລ້ວພຣະອົງໃຊ້ຄະທາທຸບຍານສໍພະຂອງສັດຕູໃຫ້ແຕກພັງ

Verse 34

तत् कृष्णहस्तेरितया विचूर्णितं पपात तोये गदया सहस्रधा । विसृज्य तद् भूतलमास्थितो गदा- मुद्यम्य शाल्वोऽच्युतमभ्यगाद्‌द्रुतम् ॥ ३४ ॥

ດ້ວຍຄອນຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຍານສໍພະຖືກທຸບແຕກເປັນພັນຊິ້ນແລ້ວຕົກລົງໃນນ້ຳ. ຊາລະວະປະລະມັນ ຢືນຢູ່ເທິງດິນ ຍົກຄອນຂຶ້ນ ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າຫາພຣະອະຈຸຕະຢ່າງໄວ.

Verse 35

आधावत: सगदं तस्य बाहुं भल्ल‍ेन छित्त्वाथ रथाङ्गमद्भ‍ुतम् । वधाय शाल्वस्य लयार्कसन्निभं बिभ्रद् बभौ सार्क इवोदयाचल: ॥ ३५ ॥

ເມື່ອຊາລະວະພຸ່ງເຂົ້າມາພ້ອມຄອນ ພຣະເຈົ້າຍິງລູກສອນພັລລະຕັດແຂນທີ່ຖືຄອນນັ້ນ. ຄຣິດສະນະຕັ້ງໃຈສັງຫານຊາລະວະ ແລ້ວຍົກຈັກຣະສຸດັຣຊະນະທີ່ສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດຍາມປະລັຍ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງເຫມືອນພູທິດຕາເວັນອອກທີ່ຮອງຮັບອາທິດອຸທັຍ.

Verse 36

जहार तेनैव शिर: सकुण्डलं किरीटयुक्तं पुरुमायिनो हरि: । वज्रेण वृत्रस्य यथा पुरन्दरो बभूव हाहेति वचस्तदा नृणाम् ॥ ३६ ॥

ດ້ວຍຈັກຣະນັ້ນເອງ ພຣະຫຣິໄດ້ຕັດສະໜອງຫົວຂອງຈອມມາຍາຜູ້ນັ້ນ ພ້ອມຕຸ້ມຫູແລະມົງກຸດ ເຫມືອນທີ່ປຸຣັນທະຣະໃຊ້ວັຊຣະຕັດຫົວວຶດຣະ. ເຫັນແລ້ວ ພວກຂອງຊາລະວະຮ້ອງວ່າ “ອະນິຈຈາ! ອະນິຈຈາ!”

Verse 37

तस्मिन् निपतिते पापे सौभे च गदया हते । नेदुर्दुन्दुभयो राजन् दिवि देवगणेरिता: । सखीनामपचितिं कुर्वन्दन्तवक्रो रुषाभ्यगात् ॥ ३७ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອຊາລະວະຜູ້ບາບຕົກຕາຍ ແລະຍານສໍພະຖືກທຳລາຍດ້ວຍຄອນ ກອງດົນຕີກອງກະຫຼອງທິບກໍດັງກ້ອງໃນຟ້າ ໂດຍໝູ່ເທວະບັນເລງ. ແລ້ວດັນຕະວັກຣະ ປາຖະນາຈະແກ້ແຄ້ນໃຫ້ສະຫາຍ ກໍພຸ່ງເຂົ້າຫາພຣະອະຈຸຕະດ້ວຍຄວາມໂກຣດ.