Balarāma Slays the Ape Dvivida
Dvivida-vadha
मूषलाहतमस्तिष्को विरेजे रक्तधारया । गिरिर्यथा गैरिकया प्रहारं नानुचिन्तयन् ॥ १९ ॥ पुनरन्यं समुत्क्षिप्य कृत्वा निष्पत्रमोजसा । तेनाहनत् सुसङ्क्रुद्धस्तं बल: शतधाच्छिनत् ॥ २० ॥ ततोऽन्येन रुषा जघ्ने तं चापि शतधाच्छिनत् ॥ २१ ॥
mūṣalāhata-mastiṣko vireje rakta-dhārayā girir yathā gairikayā prahāraṁ nānucintayan
ເມື່ອຖືກກະບອງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຟາດໃສ່ກະໂຫຼກ ດວິວິດາກໍສະຫວ່າງດ້ວຍສາຍເລືອດ ດຸດພູທີ່ງາມດ້ວຍດິນແດງ. ບໍ່ໃສ່ໃຈບາດແຜ ລາວຖອນຕົ້ນໄມ້ອີກຕົ້ນ ສະບັດໃບອອກດ້ວຍແຮງ ແລ້ວຟາດພຣະບະລະຣາມອີກ; ພຣະອົງໂກດກໍທຸບຕົ້ນໄມ້ນັ້ນແຕກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ. ດວິວິດາຈັບຕົ້ນໄມ້ອີກຕົ້ນຟາດດ້ວຍໂທສະ ແຕ່ພຣະອົງກໍທຳໃຫ້ແຕກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນອີກເຊັ່ນກັນ.
It says Dvivida’s head was smashed by the club-blow, blood streamed like red ochre on a mountain, yet he arrogantly ignored the injury.
The comparison highlights the vivid sight of blood flowing over his body, like mineral-red lines on a mountain face, emphasizing the intensity of the combat.
Unchecked pride can make a person ignore clear consequences; devotion and humility protect one from the self-destructive insistence on ego.