Adhyaya 57

Verse 1

श्रीबादरायणिरुवाच विज्ञातार्थोऽपि गोविन्दो दग्धानाकर्ण्य पाण्डवान् । कुन्तीं च कुल्यकरणे सहरामो ययौ कुरून् ॥ १ ॥

ສຣີ ບາດະຣາຍະນີ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະໂກວິນທະຮູ້ຄວາມຈິງທັງໝົດ ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າພວກປານຑະວະ ແລະພຣະນາງກຸນຕີ ຖືກໄຟເຜົາສິ້ນຊີວິດ ພຣະອົງຈຶ່ງໄປພ້ອມພຣະບະລະຣາມາ ຍັງແດນກຸຣຸ ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຕາມວົງຕະກູນ

Verse 2

भीष्मं कृपं सविदुरं गान्धारीं द्रोणमेव च । तुल्यदु:खौ च सङ्गम्य हा कष्टमिति होचतु: ॥ २ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທັງສອງໄດ້ພົບກັບ ພີສະມາ, ກຣິປາ, ວິດຸຣາ, ການທາຣີ ແລະ ໂທຣນາ. ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເຊັ່ນດຽວກັບພວກເຂົາ, ທັງສອງໄດ້ຮ້ອງອອກມາວ່າ, 'ໂອ້, ເລື່ອງນີ້ຊ່າງເຈັບປວດເຫຼືອເກີນ!'

Verse 3

लब्ध्वैतदन्तरं राजन् शतधन्वानमूचतु: । अक्रूरकृतवर्माणौ मनि: कस्मान्न गृह्यते ॥ ३ ॥

ໂອ ພຣະລາຊາ, ໂດຍຖືໂອກາດນີ້, ອັກຣູຣາ ແລະ ກຣິຕາວຣມາ ໄດ້ໄປຫາ ສາຕາທັນວາ ແລະ ກ່າວວ່າ, 'ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ເອົາແກ້ວມະນີ ສຍາມັນຕາກະ ມາ?'

Verse 4

योऽस्मभ्यं सम्प्रतिश्रुत्य कन्यारत्नं विगर्ह्य न: । कृष्णायादान्न सत्राजित् कस्माद् भ्रातरमन्वियात् ॥ ४ ॥

'ສາຕຣາຈິດ ໄດ້ສັນຍາວ່າຈະມອບລູກສາວຜູ້ປະເສີດດັ່ງແກ້ວມະນີໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ແຕ່ກັບມອບນາງໃຫ້ແກ່ ພຣະກຣິສນາ ແທນ ໂດຍດູຖູກພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ເປັນຫຍັງ ສາຕຣາຈິດ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນຍ່າງຕາມເສັ້ນທາງຂອງອ້າຍລາວ?'

Verse 5

एवं भिन्नमतिस्ताभ्यां सत्राजितमसत्तम: । शयानमवधील्ल‍ोभात् स पाप: क्षीणजीवित: ॥ ५ ॥

ຈິດໃຈຂອງລາວຖືກຊັກຈູງໂດຍຄໍາແນະນໍາຂອງພວກເຂົາ, ສາຕາທັນວາ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຈຶ່ງຂ້າ ສາຕຣາຈິດ ໃນຂະນະທີ່ນອນຫຼັບ ຍ້ອນຄວາມໂລບ. ດ້ວຍວິທີນີ້, ຜູ້ບາບ ສາຕາທັນວາ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ອາຍຸໄຂຂອງຕົນເອງສັ້ນລົງ.

Verse 6

स्‍त्रीणां विक्रोशमानानां क्रन्दन्तीनामनाथवत् । हत्वा पशून् सौनिकवन्मणिमादाय जग्मिवान् ॥ ६ ॥

ຂະນະທີ່ພວກຜູ້ຍິງໃນວັງຂອງ ສາຕຣາຈິດ ຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຄຳຄວນຢ່າງສິ້ນຫວັງ, ສາຕາທັນວາ ກໍເອົາແກ້ວມະນີ ແລະ ຈາກໄປ, ຄືກັບຄົນຂ້າສັດຫຼັງຈາກທີ່ຂ້າສັດແລ້ວ.

Verse 7

सत्यभामा च पितरं हतं वीक्ष्य शुचार्पिता । व्यलपत्तात तातेति हा हतास्मीति मुह्यती ॥ ७ ॥

ເມື່ອນາງສັດຍະພາມາເຫັນພໍ່ຖືກຂ້າຕາຍ ນາງກໍຈົມໃນຄວາມໂສກ. ນາງຮ້ອງວ່າ “ພໍ່ເອີຍ, ພໍ່ເອີຍ! ໂອ້, ຂ້ອຍພິນາດແລ້ວ!” ແລ້ວກໍສະຫຼົບໄປ

Verse 8

तैलद्रोण्यां मृतं प्रास्य जगाम गजसाह्वयम् । कृष्णाय विदितार्थाय तप्ताचख्यौ पितुर्वधम् ॥ ८ ॥

ນາງສັດຍະພາມາໄດ້ນໍາຮ່າງພໍ່ໃສ່ໃນອ່າງໃຫຍ່ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາມັນ ແລ້ວໄປຍັງກະຊະສາຫວະຍະ (ຫັດສະຕິນາປຸຣ)។ ທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ເລົ່າການສັງຫານພໍ່ໃຫ້ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ຮູ້ເລື່ອງຢູ່ແລ້ວ ດ້ວຍໃຈເຈັບປວດ

Verse 9

तदाकर्ण्येश्वरौ राजन्ननुसृत्य नृलोकताम् । अहो न: परमं कष्टमित्यस्राक्षौ विलेपतु: ॥ ९ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມາ ໄດ້ຍິນຂ່າວນັ້ນ ພຣະອົງທັງສອງກໍປະພຶດຕາມວິຖີມະນຸດ ແລະອຸທານວ່າ “ໂອ້! ນີ້ແມ່ນຄວາມທຸກຂ໌ຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດສໍາລັບພວກເຮົາ!” ແລ້ວກໍຄຳຄວນດ້ວຍນ້ໍາຕາເຕັມດວງຕາ

Verse 10

आगत्य भगवांस्तस्मात् सभार्य: साग्रज: पुरम् । शतधन्वानमारेभे हन्तुं हर्तुं मणिं तत: ॥ १० ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເສດັດກັບສູ່ນະຄອນຫຼວງຂອງພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ແລະ ພຣະເຊດຖາ. ເມື່ອຮອດດວາຣະກາ ພຣະອົງກໍຕຽມຈະສັງຫານຊະຕະທະນວາ ແລະຊິງມະນີກັບຄືນ

Verse 11

सोऽपि कृतोद्यमं ज्ञात्वा भीत: प्राणपरीप्सया । साहाय्ये कृतवर्माणमयाचत स चाब्रवीत् ॥ ११ ॥

ເມື່ອຊະຕະທະນວາຮູ້ວ່າພຣະກຣິດສະນະກໍາລັງຕຽມຈະສັງຫານຕົນ ລາວກໍຕົກໃຈກົວເພື່ອຮັກສາຊີວິດ. ລາວໄປຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກກຣິຕະວັຣມາ ແຕ່ກຣິຕະວັຣມາຕອບວ່າດັ່ງນີ້

Verse 12

नाहमीस्वरयो: कुर्यां हेलनं रामकृष्णयो: । को नु क्षेमाय कल्पेत तयोर्वृजिनमाचरन् ॥ १२ ॥ कंस: सहानुगोऽपीतो यद्‍द्वेषात्त्याजित: श्रिया । जरासन्ध: सप्तदश संयुगाद् विरथो गत: ॥ १३ ॥

ກຣິຕະວັຣມາກ່າວວ່າ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ກ້າຫມິ່ນປະມາດພຣະເຈົ້າສູງສຸດທັງສອງ ຄື ພຣະບະລະຣາມ ແລະ ພຣະສຣີກຣິດສະນະ. ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເດືອດຮ້ອນ ຈະຫວັງຄວາມເກສົມໄດ້ແນວໃດ? ເນື່ອງຈາກຄວາມພະຍາບາດຕໍ່ພຣະອົງ ກັງສະພ້ອມພວກພ້ອມເສຍທັງຊັບແລະຊີວິດ; ແລະ ຊະຣາສັນທະຮົບຮາວສິບເຈັດຄັ້ງ ກໍກັບໄປແມ່ນແຕ່ລົດສົງຄາມກໍບໍ່ມີ.

Verse 13

नाहमीस्वरयो: कुर्यां हेलनं रामकृष्णयो: । को नु क्षेमाय कल्पेत तयोर्वृजिनमाचरन् ॥ १२ ॥ कंस: सहानुगोऽपीतो यद्‍द्वेषात्त्याजित: श्रिया । जरासन्ध: सप्तदश संयुगाद् विरथो गत: ॥ १३ ॥

ກຣິຕະວັຣມາກ່າວວ່າ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ກ້າຫມິ່ນປະມາດພຣະເຈົ້າສູງສຸດທັງສອງ ຄື ພຣະບະລະຣາມ ແລະ ພຣະສຣີກຣິດສະນະ. ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເດືອດຮ້ອນ ຈະຫວັງຄວາມເກສົມໄດ້ແນວໃດ? ເນື່ອງຈາກຄວາມພະຍາບາດຕໍ່ພຣະອົງ ກັງສະພ້ອມພວກພ້ອມເສຍທັງຊັບແລະຊີວິດ; ແລະ ຊະຣາສັນທະຮົບຮາວສິບເຈັດຄັ້ງ ກໍກັບໄປແມ່ນແຕ່ລົດສົງຄາມກໍບໍ່ມີ.

Verse 14

प्रत्याख्यात: स चाक्रूरं पार्ष्णिग्राहमयाचत । सोऽप्याह को विरुध्येत विद्वानीश्वरयोर्बलम् ॥ १४ ॥

ເມື່ອຖືກປະຕິເສດ ສະຕະທັນວາໄປຫາອະກຣູຣະ ແລະຂໍການຄຸ້ມຄອງ. ແຕ່ອະກຣູຣະກໍກ່າວວ່າ “ຜູ້ໃດຮູ້ພະລັງຂອງພຣະເຈົ້າທັງສອງ ຈະມີໃຜກ້າຕໍ່ຕ້ານ?”

Verse 15

य इदं लीलया विश्वं सृजत्यवति हन्ति च । चेष्टां विश्वसृजो यस्य न विदुर्मोहिताजया ॥ १५ ॥

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜູ້ນັ້ນ ສ້າງ ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ທຳລາຍຈັກກະວານນີ້ເພີ່ງແຕ່ເປັນລີລາຂອງພຣະອົງ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ສ້າງໂລກເຊັ່ນພຣະພຣົມກໍບໍ່ຮູ້ພຣະປະສົງ ເນື່ອງຈາກຖືກມາຍາ (ອະຈາ) ບັງຕາ.

Verse 16

य: सप्तहायन: शैलमुत्पाट्यैकेन पाणिना । दधार लीलया बाल उच्छिलीन्ध्रमिवार्भक: ॥ १६ ॥

ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະມີພຣະຊົນມະ 7 ປີ ພຣະອົງໄດ້ຖອນພູເຂົາທັງລູກດ້ວຍມືຂ້າງດຽວ ແລະຊູ້ຖືໄວ້ເປັນລີລາ ງ່າຍດາຍດັ່ງເດັກນ້ອຍຍົກເຫັດນ້ອຍໆ.

Verse 17

नमस्तस्मै भगवते कृष्णायाद्भ‍ुतकर्मणे । अनन्तायादिभूताय कूटस्थायात्मने नम: ॥ १७ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນ້ອມຄາລະວະແດ່ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ກຣິສນະ ຜູ້ທີ່ມີການກະທຳອັນໜ້າອັດສະຈັນ. ພະອົງຄືຈິດວິນຍານສູງສຸດ, ເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແລະ ເປັນສູນກາງທີ່ໝັ້ນຄົງຂອງທຸກສັນພະສິ່ງ.

Verse 18

प्रत्याख्यात: स तेनापि शतधन्वा महामणिम् । तस्मिन् न्यस्याश्वमारुह्य शतयोजनगं ययौ ॥ १८ ॥

ເມື່ອຖືກປະຕິເສດໂດຍ ອັກຣູຣະ, ສາຕະທັນວາ ກໍໄດ້ຝາກເພັດອັນລ້ຳຄ່ານັ້ນໄວ້ກັບ ອັກຣູຣະ ແລະ ຂີ່ມ້າທີ່ສາມາດເດີນທາງໄດ້ໄກເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍໂຍດ ໜີໄປ.

Verse 19

गरुडध्वजमारुह्य रथं रामजनार्दनौ । अन्वयातां महावेगैरश्वै राजन् गुरुद्रुहम् ॥ १९ ॥

ໂອ ລາຊາ, ພະກຣິສນະ ແລະ ພະບາລຣາມ ໄດ້ຂຶ້ນລົດເສິກທີ່ມີທຸງຮູບຄຸດ ແລະ ລາກດ້ວຍມ້າທີ່ໄວທີ່ສຸດ, ແລ້ວໄລ່ຕາມຜູ້ຂ້າພີ່ນ້ອງຜູ້ໃຫຍ່ຂອງພະອົງໄປ.

Verse 20

मिथिलायामुपवने विसृज्य पतितं हयम् । पद्‍भ्यामधावत् सन्त्रस्त: कृष्णोऽप्यन्वद्रवद् रुषा ॥ २० ॥

ທີ່ສວນແຫ່ງໜຶ່ງໃນເຂດຊານເມືອງ ມິທິລາ, ມ້າທີ່ ສາຕະທັນວາ ຂີ່ໄດ້ລົ້ມລົງ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ, ລາວຈຶ່ງຖິ້ມມ້າ ແລະ ເລີ່ມແລ່ນໜີດ້ວຍຕີນ, ໂດຍມີ ພະກຣິສນະ ໄລ່ຕາມດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ.

Verse 21

पदातेर्भगवांस्तस्य पदातिस्तिग्मनेमिना । चक्रेण शिर उत्कृत्य वाससोर्व्यचिनोन्मणिम् ॥ २१ ॥

ຂະນະທີ່ ສາຕະທັນວາ ແລ່ນໜີດ້ວຍຕີນ, ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ກໍຍ່າງຕາມໄປ ແລະ ຕັດຫົວຂອງລາວດ້ວຍຈັກທີ່ຄົມກ້າ. ຈາກນັ້ນ ພະອົງກໍຄົ້ນຫາເພັດ ສະຍາມັນຕະກະ ໃນເສື້ອຜ້າທັງທ່ອນເທິງ ແລະ ທ່ອນລຸ່ມຂອງ ສາຕະທັນວາ.

Verse 22

अलब्धमणिरागत्य कृष्ण आहाग्रजान्तिकम् । वृथा हत: शतधनुर्मणिस्तत्र न विद्यते ॥ २२ ॥

ເມື່ອບໍ່ພົບແກ້ວມະນີ ພຣະສີກຣິດສະນະໄດ້ໄປຫາພີ່ໃຫຍ່ ແລະກ່າວວ່າ “ເຮົາຂ້າສະຕະທະນວາໂດຍເປົ່າ; ມະນີບໍ່ຢູ່ນີ້”

Verse 23

तत आह बलो नूनं स मणि: शतधन्वना । कस्मिंश्चित् पुरुषे न्यस्तस्तमन्वेष पुरं व्रज ॥ २३ ॥

ແລ້ວພຣະບະລາຣາມຕອບວ່າ “ແນ່ນອນສະຕະທະນວາໄດ້ຝາກມະນີໄວ້ກັບຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ; ເຈົ້າຈົ່ງກັບເມືອງຂອງເຮົາແລະຊອກຫາຜູ້ນັ້ນ”

Verse 24

अहं वैदेहमिच्छामि द्रष्टुं प्रियतमं मम । इत्युक्त्वा मिथिलां राजन् विवेश यदुनन्दन: ॥ २४ ॥

“ເຮົາປາຖະນາໄປເບິ່ງພຣະຣາຊາວິເທຫະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງເຮົາ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ພຣະບະລາຣາມ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກໃນວົງຍະດຸ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ເມືອງມິຖິລາ

Verse 25

तं द‍ृष्ट्वा सहसोत्थाय मैथिल: प्रीतमानस: । अर्हयामास विधिवदर्हणीयं समर्हणै: ॥ २५ ॥

ເມື່ອກະສັດແຫ່ງມິຖິລາເຫັນພຣະບະລາຣາມເສດັດມາ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີດ້ວຍໃຈປິຕິ ແລະບູຊາຕ້ອນຮັບພຣະອົງຜູ້ຄວນບູຊາຢ່າງສູງສຸດ ຕາມພິທີທີ່ຄຳພີກຳນົດ

Verse 26

उवास तस्यां कतिचिन्मिथिलायां समा विभु: । मानित: प्रीतियुक्तेन जनकेन महात्मना । ततोऽशिक्षद् गदां काले धार्तराष्ट्र: सुयोधन: ॥ २६ ॥

ພຣະບະລາຣາມຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດ ພັກຢູ່ໃນມິຖິລາຫຼາຍປີ ໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກພຣະຊະນະກະມະຫາຣາຊາຜູ້ໃຈດີແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ; ໃນເວລານັ້ນ ສຸໂຍທະນະ ບຸດຂອງທຣິຕະຣາດ ໄດ້ຮຽນສິລະປະການຮົບດ້ວຍຄະທາຈາກພຣະບະລາຣາມ

Verse 27

केशवो द्वारकामेत्य निधनं शतधन्वन: । अप्राप्तिं च मणे: प्राह प्रियाया: प्रियकृद् विभु: ॥ २७ ॥

ເກສະວະເສດັດມາຮອດດວາຣະກາ ແລະເລົ່າເຖິງການຕາຍຂອງສະຕະທະນວາ। ພຣະອົງຍັງກ່າວວ່າບໍ່ພົບແກ້ວສະຍະມັນຕະກະ ແລະຕັ້ງໃຈເວົ້າໃຫ້ຖືກໃຈນາງສັດຍະພາມາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ।

Verse 28

तत: स कारयामास क्रिया बन्धोर्हतस्य वै । साकं सुहृद्भ‍िर्भगवान् या या: स्यु: साम्परायिकी: ॥ २८ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະກຣິດສະນະພ້ອມດ້ວຍມິດສະຫາຍຂອງຕະກູນ ໄດ້ໃຫ້ຈັດພິທີສົບ ແລະພິທີຫຼັງຄວາມຕາຍທັງຫມົດທີ່ຄວນແກ່ສະຕຣາຈິດຜູ້ຖືກສັງຫານ।

Verse 29

अक्रूर: कृतवर्मा च श्रुत्वा शतधनोर्वधम् । व्यूषतुर्भयवित्रस्तौ द्वारकाया: प्रयोजकौ ॥ २९ ॥

ເມື່ອອັກຣູຣະ ແລະ ກຣິດວະຣະມາ ຜູ້ເຄີຍຍຸຍົງສະຕະທະນວາໃຫ້ກໍ່ກຳຊົ່ວ ໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າເຂົາຖືກສັງຫານ ທັງສອງກໍຢ້ານກົວຫນັກ ໜີອອກຈາກດວາຣະກາ ແລະໄປພັກອາໄສທີ່ອື່ນ।

Verse 30

अक्रूरे प्रोषितेऽरिष्टान्यासन् वै द्वारकौकसाम् । शारीरा मानसास्तापा मुहुर्दैविकभौतिका: ॥ ३० ॥

ເມື່ອອັກຣູຣະບໍ່ຢູ່ ລາງຮ້າຍເກີດຂຶ້ນໃນດວາຣະກາ। ຊາວເມືອງທົນທຸກທັງກາຍແລະໃຈຢູ່ເລື້ອຍໆ ພ້ອມທັງຖືກລົບກວນຈາກອຳນາດເທິງຟ້າ ແລະຈາກສັດສິ່ງມີຊີວິດໃນແຜ່ນດິນ।

Verse 31

इत्यङ्गोपदिशन्त्येके विस्मृत्य प्रागुदाहृतम् । मुनिवासनिवासे किं घटेतारिष्टदर्शनम् ॥ ३१ ॥

ບາງຄົນເສນອວ່າ ຄວາມທຸກຍາກເກີດເພາະອັກຣູຣະບໍ່ຢູ່; ແຕ່ພວກເຂົາລືມພຣະສິລິຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດທີ່ເຄີຍກ່າວສັນລະເສີນຢູ່ເລື້ອຍໆ. ແທ້ຈິງ ທີ່ໃດພຣະພະຄະວານ—ທີ່ພັກພິງຂອງພຣະມຸນີ—ປະທັບຢູ່ ອະນິດສະຕະຈະເກີດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 32

देवेऽवर्षति काशीश: श्वफल्कायागताय वै । स्वसुतां गान्दिनीं प्रादात् ततोऽवर्षत् स्म काशिषु ॥ ३२ ॥

ເມື່ອເທວະຣາຊອິນທຣາກັ້ນຝົນໃນກາສີ ກະສັດແຫ່ງເມືອງນັ້ນໄດ້ມອບທິດາ “ການດິນີ” ໃຫ້ແກ່ ສະວະຟັລກະ ຜູ້ມາເຢັ້ຍ; ແລ້ວຝົນກໍຕົກໃນກາສີ।

Verse 33

तत्सुतस्तत्प्रभावोऽसावक्रूरो यत्र यत्र ह । देवोऽभिवर्षते तत्र नोपतापा न मारीका: ॥ ३३ ॥

ບຸດຂອງລາວ ອະຄຣູຣະ ກໍມີອຳນາດເທົ່າກັນ; ບ່ອນໃດທີ່ອະຄຣູຣະພັກອາໄສ ເທວະຣາຊອິນທຣາຈະໃຫ້ຝົນພໍພຽງ ແລະບ່ອນນັ້ນປອດຈາກທຸກຂ໌ກັບຄວາມຕາຍກ່ອນກຳນົດ।

Verse 34

इति वृद्धवच: श्रुत्वा नैतावदिह कारणम् । इति मत्वा समानाय्य प्राहाक्रूरं जनार्दन: ॥ ३४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ເຖົ້າ ພຣະຊະນາຣະດະນະຮູ້ວ່າລາງຮ້າຍບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການຂາດຫາຍຂອງອະຄຣູຣະພຽງຢ່າງດຽວ; ແຕ່ກໍຍັງໃຫ້ເຊີນອະຄຣູຣະກັບມາທວາຣະກາ ແລະຕັດກັບເຂົາ।

Verse 35

पूजयित्वाभिभाष्यैनं कथयित्वा प्रिया: कथा: । विज्ञाताखिलचित्तज्ञ: स्मयमान उवाच ह ॥ ३५ ॥ ननु दानपते न्यस्तस्त्वय्यास्ते शतधन्वना । स्यमन्तको मनि: श्रीमान् विदित: पूर्वमेव न: ॥ ३६ ॥

ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ໃຫ້ກຽດອະຄຣູຣະ ທັກທາຍແບບສ່ວນຕົວ ແລະສົນທະນາດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນໄພຣະ. ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ຮູ້ໃຈຂອງເຂົາ ຈຶ່ງຍິ້ມແລະຕັດວ່າ: “ໂອ ທ່ານເຈົ້າແຫ່ງທານ! ແກ້ວສະຍະມັນຕະກະອັນຮຸ່ງເຮືອງທີ່ສະຕະທັນວາຝາກໄວ້ກັບທ່ານ ຍ່ອມຍັງຢູ່ກັບທ່ານແນ່; ພວກເຮົາຮູ້ມາແຕ່ເດີມແລ້ວ.”

Verse 36

पूजयित्वाभिभाष्यैनं कथयित्वा प्रिया: कथा: । विज्ञाताखिलचित्तज्ञ: स्मयमान उवाच ह ॥ ३५ ॥ ननु दानपते न्यस्तस्त्वय्यास्ते शतधन्वना । स्यमन्तको मनि: श्रीमान् विदित: पूर्वमेव न: ॥ ३६ ॥

ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ໃຫ້ກຽດອະຄຣູຣະ ທັກທາຍແບບສ່ວນຕົວ ແລະສົນທະນາດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນໄພຣະ. ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຈຶ່ງຍິ້ມແລະຕັດວ່າ: “ໂອ ທ່ານເຈົ້າແຫ່ງທານ! ແກ້ວສະຍະມັນຕະກະອັນຮຸ່ງເຮືອງທີ່ສະຕະທັນວາຝາກໄວ້ກັບທ່ານ ຍ່ອມຍັງຢູ່ກັບທ່ານແນ່; ພວກເຮົາຮູ້ມາແຕ່ເດີມແລ້ວ.”

Verse 37

सत्राजितोऽनपत्यत्वाद् गृह्णीयुर्दुहितु: सुता: । दायं निनीयाप: पिण्डान् विमुच्यर्णं च शेषितम् ॥ ३७ ॥

ເນື່ອງຈາກສັດຣາຈິດບໍ່ມີລູກຊາຍ ລູກຊາຍຂອງລູກສາວຈຶ່ງຄວນໄດ້ຮັບມໍລະດົກ. ພວກເຂົາຄວນຖວາຍນ້ຳ ແລະ ປິນດາ ເພື່ອບູຊາບັນພະບຸລຸດ, ຊຳລະໜີ້ຂອງຕາ ແລະ ເກັບສ່ວນທີ່ເຫຼືອໄວ້.

Verse 38

तथापि दुर्धरस्त्वन्यैस्त्वय्यास्तां सुव्रते मणि: । किन्तु मामग्रज: सम्यङ्‍न प्रत्येति मणिं प्रति ॥ ३८ ॥ दर्शयस्व महाभाग बन्धूनां शान्तिमावह । अव्युच्छिन्ना मखास्तेऽद्य वर्तन्ते रुक्‍मवेदय: ॥ ३९ ॥

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂອ ອະກຣູຣະ ຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງສັດຊື່ ອັນມະນີນັ້ນຄວນຢູ່ໃນການດູແລຂອງເຈົ້າ ເພາະຄົນອື່ນຮັກສາໃຫ້ປອດໄພໄດ້ຍາກ. ແຕ່ພີ່ໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ເຊື່ອຄໍາຂ້າພະເຈົ້າເກືອບທັງໝົດເລື່ອງມະນີ; ຂໍໃຫ້ເຈົ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນພຽງຄັ້ງດຽວ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ດັ່ງນັ້ນຈະນໍາຄວາມສະຫງົບໃຫ້ແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະທຸກຄົນຮູ້ວ່າເຈົ້າກໍາລັງທໍາຍັດຍາບໍ່ຂາດສາຍເທິງແທ່ນບູຊາຄໍາ.

Verse 39

तथापि दुर्धरस्त्वन्यैस्त्वय्यास्तां सुव्रते मणि: । किन्तु मामग्रज: सम्यङ्‍न प्रत्येति मणिं प्रति ॥ ३८ ॥ दर्शयस्व महाभाग बन्धूनां शान्तिमावह । अव्युच्छिन्ना मखास्तेऽद्य वर्तन्ते रुक्‍मवेदय: ॥ ३९ ॥

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂອ ອະກຣູຣະ ຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງສັດຊື່ ອັນມະນີນັ້ນຄວນຢູ່ໃນການດູແລຂອງເຈົ້າ ເພາະຄົນອື່ນຮັກສາໃຫ້ປອດໄພໄດ້ຍາກ. ແຕ່ພີ່ໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ເຊື່ອຄໍາຂ້າພະເຈົ້າເກືອບທັງໝົດເລື່ອງມະນີ; ຂໍໃຫ້ເຈົ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນພຽງຄັ້ງດຽວ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ດັ່ງນັ້ນຈະນໍາຄວາມສະຫງົບໃຫ້ແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະທຸກຄົນຮູ້ວ່າເຈົ້າກໍາລັງທໍາຍັດຍາບໍ່ຂາດສາຍເທິງແທ່ນບູຊາຄໍາ.

Verse 40

एवं सामभिरालब्ध: श्वफल्कतनयो मणिम् । आदाय वाससाच्छन्न: ददौ सूर्यसमप्रभम् ॥ ४० ॥

ເມື່ອຖືກພຣະສີກຣິດສະນະຕັກເຕືອນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາປະນີປະນອມ ບຸດຂອງສະວະຟັລກະ (ອະກຣູຣະ) ກໍອາຍໃຈ ແລ້ວນໍາອັນມະນີທີ່ຊ່ອນໄວ້ໃນເຄື່ອງນຸ່ງອອກມາ ແລະຖວາຍແດ່ພຣະອົງ; ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດ.

Verse 41

स्यमन्तकं दर्शयित्वा ज्ञातिभ्यो रज आत्मन: । विमृज्य मणिना भूयस्तस्मै प्रत्यर्पयत् प्रभु: ॥ ४१ ॥

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອໍານາດໄດ້ສະແດງອັນມະນີສະຍະມັນຕະກະໃຫ້ແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງເຫັນ ເພື່ອປັດເປົ່າຄໍາກ່າວຫາອັນບໍ່ຈິງຕໍ່ພຣະອົງແລ້ວ ພຣະອົງກໍຄືນມັນໃຫ້ອະກຣູຣະອີກຄັ້ງ.

Verse 42

यस्त्वेतद् भगवत ईश्वरस्य विष्णो- र्वीर्याढ्यं वृजिनहरं सुमङ्गलं च । आख्यानं पठति श‍ृणोत्यनुस्मरेद् वा दुष्कीर्तिं दुरितमपोह्य याति शान्तिम् ॥ ४२ ॥

ເລື່ອງລາວອັນສັກສິດນີ້ ອຸດົມດ້ວຍພະລັງອານຸພາບຂອງພຣະສີວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຊໍາລະບາບ ແລະປະທານມົງຄຸນ; ຜູ້ໃດອ່ານ ຟັງ ຫຼືລະລຶກ ຈະຂັບໄລ່ຊື່ສຽງຮ້າຍແລະບາບ ແລ້ວໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບ.