Adhyaya 47

Verse 1

श्रीशुक उवाच तं वीक्ष्य कृष्णानुचरं व्रजस्‍त्रिय: प्रलम्बबाहुं नवकञ्जलोचनम् । पीताम्बरं पुष्करमालिनं लस- न्मुखारविन्दं परिमृष्टकुण्डलम् ॥ १ ॥ सुविस्मिता: कोऽयमपीव्यदर्शन: कुतश्च कस्याच्युतवेषभूषण: । इति स्म सर्वा: परिवव्रुरुत्सुका- स्तमुत्तम:श्लोकपदाम्बुजाश्रयम् ॥ २ ॥

ສຣີສຸກເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສາວໆແຫ່ງວຣະຊະເຫັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະກຣິດສະນະ ພວກນາງກໍພາກັນພິສົງ—ແຂນຍາວ ດວງຕາດຸຈດອກບົວອ່ອນທີ່ເພິ່ງບານ ນຸ່ງພີຕາມບະຣະ ແລະສວມມາລາດອກບົວ; ໃບໜ້າດຸຈບົວສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຕຸ້ມຫູທີ່ຂັດເງົາ. “ຊາຍຮູບງາມນີ້ແມ່ນໃຜ? ມາຈາກໃສ ແລະຮັບໃຊ້ໃຜ? ລາວສວມເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບຂອງອະຈະຍຸຕະ!” ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ໂກປີທັງຫຼາຍຈຶ່ງຮຸມລ້ອມອຸດທະວະດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ຜູ້ອາໄສດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອຸດຕະມະສະໂລກະ ສຣີກຣິດສະນະ

Verse 2

श्रीशुक उवाच तं वीक्ष्य कृष्णानुचरं व्रजस्‍त्रिय: प्रलम्बबाहुं नवकञ्जलोचनम् । पीताम्बरं पुष्करमालिनं लस- न्मुखारविन्दं परिमृष्टकुण्डलम् ॥ १ ॥ सुविस्मिता: कोऽयमपीव्यदर्शन: कुतश्च कस्याच्युतवेषभूषण: । इति स्म सर्वा: परिवव्रुरुत्सुका- स्तमुत्तम:श्लोकपदाम्बुजाश्रयम् ॥ २ ॥

ສຣີສຸກເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສາວໆແຫ່ງວຣະຊະເຫັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະກຣິດສະນະ ພວກນາງກໍພາກັນພິສົງ—ແຂນຍາວ ດວງຕາດຸຈດອກບົວອ່ອນທີ່ເພິ່ງບານ ນຸ່ງພີຕາມບະຣະ ແລະສວມມາລາດອກບົວ; ໃບໜ້າດຸຈບົວສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຕຸ້ມຫູທີ່ຂັດເງົາ. “ຊາຍຮູບງາມນີ້ແມ່ນໃຜ? ມາຈາກໃສ ແລະຮັບໃຊ້ໃຜ? ລາວສວມເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບຂອງອະຈະຍຸຕະ!” ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ໂກປີທັງຫຼາຍຈຶ່ງຮຸມລ້ອມອຸດທະວະດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ຜູ້ອາໄສດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອຸດຕະມະສະໂລກະ ສຣີກຣິດສະນະ

Verse 3

तं प्रश्रयेणावनता: सुसत्कृतं सव्रीडहासेक्षणसूनृतादिभि: । रहस्यपृच्छन्नुपविष्टमासने विज्ञाय सन्देशहरं रमापते: ॥ ३ ॥

ໂກປີທັງຫຼາຍນ້ອມສີສະດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະຕ້ອນຮັບອຸດທະວະດ້ວຍຮອຍຍິ້ມຂີ້ອາຍ ສາຍຕາອ່ອນໂຍນ ແລະຖ້ອຍຄຳຫວານ. ແລ້ວພາເຂົາໄປບ່ອນສງົບ ຈັດໃຫ້ນັ່ງໃນອາສະນະ ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາເປັນຜູ້ນຳສານຈາກພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນສະຫວາມີແຫ່ງພຣະລັກສະມີ ພວກນາງກໍເລີ່ມຖາມເລື່ອງລັບໆ

Verse 4

जानीमस्त्वां यदुपते: पार्षदं समुपागतम् । भर्त्रेह प्रेषित: पित्रोर्भवान् प्रियचिकीर्षया ॥ ४ ॥

ພວກໂກປີກ່າວວ່າ ພວກເຮົາຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ໃກ້ຊິດຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຍະດຸ; ເຈົ້າມາຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ປາດຖະນາໃຫ້ພໍ່ແມ່ຂອງພຣະອົງຍິນດີ

Verse 5

अन्यथा गोव्रजे तस्य स्मरणीयं न चक्ष्महे । स्‍नेहानुबन्धो बन्धूनां मुनेरपि सुदुस्त्यज: ॥ ५ ॥

ໃນໂກວຣະຊະ ພວກເຮົາບໍ່ເຫັນສິ່ງອື່ນໃດທີ່ພຣະອົງຄວນຈື່ຈຳ. ແທ້ຈິງ ສາຍສະເນຫາຕໍ່ຍາດພີ່ນ້ອງນັ້ນ ຍາກຈະຕັດຂາດ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບມຸນີ

Verse 6

अन्येष्वर्थकृता मैत्री यावदर्थविडम्बनम् । पुम्भि: स्‍त्रीषु कृता यद्वत् सुमन:स्विव षट्पदै: ॥ ६ ॥

ມິດຕະພາບທີ່ສະແດງຕໍ່ຄົນອື່ນທີ່ບໍ່ແມ່ນຍາດ ເກີດຈາກຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ ແລະເປັນແຕ່ການເສແສ້ງຈົນກວ່າຈະສຳເລັດເປົ້າໝາຍ; ມັນເຫມືອນຊາຍຫຼົງໃນຍິງ ຫຼືຜຶ້ງຫຼົງໃນດອກໄມ້

Verse 7

नि:स्वं त्यजन्ति गणिका अकल्पं नृपतिं प्रजा: । अधीतविद्या आचार्यमृत्विजो दत्तदक्षिणम् ॥ ७ ॥

ນາງຄະນິກາລະທິ້ງຄົນທຸກຍາກ, ປະຊາຊົນລະທິ້ງກະສັດທີ່ບໍ່ສາມາດ, ສິດສະຫຼຸດອາຈານເມື່ອຮຽນຈົບ, ແລະພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະກອບພິທີລະທິ້ງເຈົ້າພາບເມື່ອໄດ້ທັກສິນາແລ້ວ

Verse 8

खगा वीतफलं वृक्षं भुक्त्वा चातिथयो गृहम् । दग्धं मृगास्तथारण्यं जारा भुक्त्वा रतां स्‍त्रियम् ॥ ८ ॥

ນົກລະທິ້ງຕົ້ນໄມ້ເມື່ອຜົນໝົດ, ແຂກລະທິ້ງເຮືອນເມື່ອກິນເສັດ, ສັດປ່າລະທິ້ງປ່າທີ່ໄໝ້, ແລະຊາຍຊູ້ລະທິ້ງຍິງທີ່ຕົນໄດ້ເສບສົມແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ນາງຍັງຜູກພັນຢູ່

Verse 9

इति गोप्यो हि गोविन्दे गतवाक्‍कायमानसा: । कृष्णदूते समायाते उद्धवे त्यक्तलौकिका: ॥ ९ ॥ गायन्त्य: प्रियकर्माणि रुदन्त्यश्च गतह्रिय: । तस्य संस्मृत्य संस्मृत्य यानि कैशोरबाल्ययो: ॥ १० ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາໂກປີຜູ້ອຸທິດຄໍາ ກາຍ ແລະ ໃຈແດ່ພຣະໂກວິນດາ ເມື່ອທູດຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຄື ສຣີອຸດທະວະ ມາຮອດ ກໍລະທິ້ງວຽກໂລກທັງປວງ। ພວກນາງລະລຶກລີລາໃນວັຍເດັກແລະວັຍໜຸ່ມຂອງພຣະກຣິດສະນະຊ້ໍາໆ ຮ້ອງເພງແລະຮ້ອງໄຫ້ໂດຍບໍ່ອາຍ।

Verse 10

इति गोप्यो हि गोविन्दे गतवाक्‍कायमानसा: । कृष्णदूते समायाते उद्धवे त्यक्तलौकिका: ॥ ९ ॥ गायन्त्य: प्रियकर्माणि रुदन्त्यश्च गतह्रिय: । तस्य संस्मृत्य संस्मृत्य यानि कैशोरबाल्ययो: ॥ १० ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາໂກປີຜູ້ອຸທິດຄໍາ ກາຍ ແລະ ໃຈແດ່ພຣະໂກວິນດາ ເມື່ອທູດຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຄື ສຣີອຸດທະວະ ມາຮອດ ກໍລະທິ້ງວຽກໂລກທັງປວງ। ພວກນາງລະລຶກລີລາໃນວັຍເດັກແລະວັຍໜຸ່ມຂອງພຣະກຣິດສະນະຊ້ໍາໆ ຮ້ອງເພງແລະຮ້ອງໄຫ້ໂດຍບໍ່ອາຍ।

Verse 11

काचिन्मधुकरं द‍ृष्ट्वा ध्यायन्ती कृष्णसङ्गमम् । प्रियप्रस्थापितं दूतं कल्पयित्वेदमब्रवीत् ॥ ११ ॥

ໂກປີຄົນໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ພິຈາລະນາການໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບພຣະກຣິດສະນະ ເຫັນຜຶ້ງຕົວໜຶ່ງ ແລ້ວຄິດວ່າເປັນທູດທີ່ຄົນຮັກສົ່ງມາ ແລະເວົ້າດັ່ງນີ້।

Verse 12

गोप्युवाच मधुप कितवबन्धो मा स्पृशाङ्‍‍घ्रिं सपत्न्‍या: कुचविलुलितमालाकुङ्कुमश्मश्रुभिर्न: । वहतु मधुपतिस्तन्मानिनीनां प्रसादं यदुसदसि विडम्ब्यं यस्य दूतस्त्वमीद‍ृक् ॥ १२ ॥

ໂກປີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜຶ້ງເອີຍ ເພື່ອນຂອງຄົນຫລອກລວງ! ຢ່າແຕະຕີນຂ້ອຍດ້ວຍຂົນຫນວດຂອງເຈົ້າ ເພາະມັນເປື້ອນກຸງກຸມະຈາກພວງມາລາຂອງພຣະກຣິດສະນະທີ່ຖືກບີບໂດຍອົກຂອງນາງຄູ່ແຂ່ງ! ໃຫ້ ‘ມະທຸປະຕິ’ ກຣິດສະນະ ປອບໃຈນາງໆແຫ່ງມະຖຸຣາເຖີດ; ຜູ້ທີ່ສົ່ງທູດແບບເຈົ້າ ຈະຖືກເຢາະເຍີ້ຍໃນສະພາຂອງຍະດຸ.”

Verse 13

सकृदधरसुधां स्वां मोहिनीं पाययित्वा सुमनस इव सद्यस्तत्यजेऽस्मान् भवाद‍ृक् । परिचरति कथं तत्पादपद्मं नु पद्मा ह्यपि बत हृतचेता ह्युत्तम:श्लोकजल्पै: ॥ १३ ॥

ເມື່ອໃຫ້ພວກເຮົາດື່ມນ້ໍາຫວານແຫ່ງຮິມຝີປາກອັນມົນສະເໜ່ຂອງພຣະອົງພຽງຄັ້ງດຽວ ພຣະອົງ (ກຣິດສະນະ) ກໍທິ້ງພວກເຮົາໄປທັນທີ ເຫມືອນເຈົ້າທີ່ທິ້ງດອກໄມ້ຢ່າງໄວ. ແລ້ວປັດມາ (ລັກສະມີ) ຈະຮັບໃຊ້ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ອ້າຍ! ແນ່ນອນວ່າໃຈນາງຖືກຊັກຊວນແລະຖືກຂໂມຍໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງ ‘ອຸດຕະມະສະໂລກະ’।

Verse 14

किमिह बहु षडङ्‍‍घ्रे गायसि त्वं यदूना- मधिपतिमगृहाणामग्रतो न: पुराणम् । विजयसखसखीनां गीयतां तत्प्रसङ्ग: क्षपितकुचरुजस्ते कल्पयन्तीष्टमिष्टा: ॥ १४ ॥

ໂອ ເຜິ້ງເອີຍ, ເຈົ້າຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງວົງຍາດຸຫຼາຍເກີນໄປເພາະຫຍັງ ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາຜູ້ບໍ່ມີເຮືອນ? ເລື່ອງນີ້ພວກເຮົາຮູ້ມານານແລ້ວ. ໄປຮ້ອງເຖິງມິດຂອງອາຈຸນ ຄືພຣະກຣິດສະນາ ຕໍ່ໜ້ານາງຮັກໃໝ່ໆຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ບັນເທົາໄຟປາຖະໜາໃນອົກ; ພວກນາງຈະໃຫ້ທານທີ່ເຈົ້າຂໍແນ່ນອນ.

Verse 15

दिवि भुवि च रसायां का: स्‍त्रियस्तद्दुरापा: कपटरुचिरहासभ्रूविजृम्भस्य या: स्यु: । चरणरज उपास्ते यस्य भूतिर्वयं का अपि च कृपणपक्षे ह्युत्तम:श्लोकशब्द: ॥ १५ ॥

ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກ ຫຼືໃນບາດານ ມີຍິງໃດບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງພຣະອົງ? ພຽງຮອຍຍິ້ມອັນງາມແຕ່ແຝງເລ່ຫ໌ ແລະການຂະຍິບຄິ້ວນ້ອຍໆ ກໍເຮັດໃຫ້ທຸກນາງຕົກຢູ່ໃນອຳນາດ. ແມ່ນແຕ່ພຣະນາງລັກສະມີຍັງບູຊາຝຸ່ນຈາກພຣະບາດຂອງພຣະອົງ—ແລ້ວພວກເຮົາເປັນຫຍັງ? ແຕ່ສຳລັບຄົນທຸກຍາກ ຍັງມີຢ່າງໜຶ່ງ: ພວກເຂົາຍັງສາມາດສວດນາມ ‘ອຸດຕະມະສະໂລກະ’ ໄດ້।

Verse 16

विसृज शिरसि पादं वेद्‍म्यहं चाटुकारै- रनुनयविदुषस्तेऽभ्येत्य दौत्यैर्मुकुन्दात् । स्वकृत इह विसृष्टापत्यपत्यन्यलोका व्यसृजदकृतचेता: किं नु सन्धेयमस्मिन् ॥ १६ ॥

ຢ່າເອົາຫົວມາວາງໃສ່ຕີນຂ້າ; ຂ້າຮູ້ທັນເຈົ້າ. ເຈົ້າໄດ້ຮຽນຄຳປະຈົບແລະສິນລະປະການປອບໃຈຈາກມຸກຸນທະ ແລ້ວມາເປັນທູດຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະອົງກັບທິ້ງແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເພື່ອພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວໄດ້ລະທິ້ງລູກ ຜົວ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງໝົດ. ພຣະອົງຊ່າງບໍ່ຮູ້ຄຸນ; ແລ້ວຂ້າຈະໄປປອງດອງກັບພຣະອົງດຽວນີ້ເພາະຫຍັງ?

Verse 17

मृगयुरिव कपीन्द्रं विव्यधे लुब्धधर्मा स्‍त्रियमकृत विरूपां स्‍त्रीजित: कामयानाम् । बलिमपि बलिमत्त्वावेष्टयद् ध्वाङ्‍क्षवद्- यस्तदलमसितसख्यैर्दुस्त्यजस्तत्कथार्थ: ॥ १७ ॥

ດຸດນາຍພານ ດ້ວຍນິໄສໂລບ ພຣະອົງໄດ້ຍິງກະສັດວານອນດ້ວຍລູກສອນ. ເພາະຖືກຍິງຄົນໜຶ່ງຄອບງຳ ພຣະອົງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຍິງອີກຄົນທີ່ມາດ້ວຍກາມກຳໜັດເສຍໂຉມ. ແລະແມ່ນແຕ່ຮັບທານຈາກພຣະບາລີມະຫາຣາຊາແລ້ວ ກໍຍັງມັດພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍເຊືອກດຸດນົກກາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະມິດຕະພາບກັບເດັກໜຸ່ມຜິວຄ່ຳນັ້ນ—ແມ່ນວ່າຈະລະເລື່ອງຂອງພຣະອົງໄດ້ຍາກກໍຕາມ।

Verse 18

यदनुचरितलीलाकर्णपीयूषविप्रुट्- सकृददनविधूतद्वन्द्वधर्मा विनष्टा: । सपदि गृहकुटुम्बं दीनमुत्सृज्य दीना बहव इह विहङ्गा भिक्षुचर्यां चरन्ति ॥ १८ ॥

ການໄດ້ຟັງລີລາທີ່ພຣະກຣິດສະນາກະທຳເປັນນິດ ແມ່ນດຸດຫຍອດນ້ຳອະມຣິດແກ່ຫູ. ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ລິ້ມພຽງຫຍອດດຽວແມ່ນສັກຄັ້ງ ຄວາມຍຶດຕິດໃນຄວາມຄູ່ຕໍ່ຕ້ານຂອງໂລກກໍພັງທະລາຍ. ຄົນຫຼາຍຄົນເຊັ່ນນັ້ນລະທິ້ງເຮືອນແລະຄອບຄົວອັນນ່າສົງສານທັນທີ ແລ້ວຕົນເອງກໍກາຍເປັນຜູ້ຂັດສົນ ມາທີ່ວຣິນດາວັນ ເດີນພະເລີນດຸດນົກ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຂໍທານ।

Verse 19

वयमृतमिव जिह्मव्याहृतं श्रद्दधाना: कुलिकरुतमिवाज्ञा: कृष्णवध्वो हरिण्य: । दद‍ृशुरसकृदेतत्तन्नखस्पर्शतीव्र- स्मररुज उपमन्त्रिन् भण्यतामन्यवार्ता ॥ १९ ॥

ພວກເຮົາເຊື່ອຄໍາເວົ້າຄົດຄຽວຂອງພຣະອົງວ່າເປັນຄວາມຈິງ ເຫມືອນເມຍກວາງດໍາຜູ້ໂງ່ທີ່ເຊື່ອເພງຂອງນາຍພານຜູ້ໂຫດຮ້າຍ. ພວກເຮົາຈຶ່ງຮູ້ສຶກເຈັບແຫຼມແຫຼວແຫ່ງກາມຈາກການສຳຜັດເລັບຂອງພຣະອົງຊ້ຳໆ. ໂອ ທູດເອີຍ ຂໍໃຫ້ເວົ້າເລື່ອງອື່ນນອກຈາກກຣິດສະນະ.

Verse 20

प्रियसख पुनरागा: प्रेयसा प्रेषित: किं वरय किमनुरुन्धे माननीयोऽसि मेऽङ्ग । नयसि कथमिहास्मान् दुस्त्यजद्वन्द्वपार्श्वं सततमुरसि सौम्य श्रीर्वधू: साकमास्ते ॥ २० ॥

ໂອ ເພື່ອນຂອງຜູ້ທີ່ຂ້າຮັກ, ເຈົ້າກັບມາອີກບໍ? ຜູ້ຮັກໄດ້ສົ່ງເຈົ້າມາບໍ? ເພື່ອນເອີຍ ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖື—ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ. ແຕ່ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງກັບມາເພື່ອນໍາພວກເຮົາໄປຫາພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ຄວາມຮັກຄູ່ຄອງຂອງພຣະອົງລະທິ້ງຍາກ? ໂອ ຜຶ້ງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ທີ່ອົກຂອງພຣະອົງມີນາງສຣີເທວີ ພຣະຊາຍາ ສະຖິດຢູ່ເສມອ.

Verse 21

अपि बत मधुपुर्यामार्यपुत्रोऽधुनास्ते स्मरति स पितृगेहान् सौम्य बन्धूंश्च गोपान् । क्व‍‍चिदपि स कथा न: किङ्करीणां गृणीते भुजमगुरुसुगन्धं मूर्ध्‍न्यधास्यत् कदा नु ॥ २१ ॥

ໂອ້ ນ່າເສຍໃຈແທ້ ອາຣະຍະບຸດ ກຣິດສະນະ ບັດນີ້ຢູ່ໃນເມືອງມະທຸຣາ! ໂອ ອຸດທະວະຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ພຣະອົງຍັງລະລຶກເຖິງເຮືອນພໍ່ ແລະ ໝູ່ກົບພານບໍ? ພຣະອົງເຄີຍເວົ້າເຖິງພວກເຮົາ—ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ—ບໍ? ເມື່ອໃດໜໍ ພຣະຫັດທີ່ຫອມກິ່ນອະກຸຣຸຈະວາງລົງເທິງຫົວຂອງພວກເຮົາ?

Verse 22

श्रीशुक उवाच अथोद्धवो निशम्यैवं कृष्णदर्शनलालसा: । सान्‍त्‍वयन् प्रियसन्देशैर्गोपीरिदमभाषत ॥ २२ ॥

ພຣະສີສຸກະເທວະກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ອຸດທະວະໄດ້ປອບໃຈໂກປີຜູ້ໂຫຍຫາການເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ດ້ວຍຂ່າວສານອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລ້ວກ່າວກັບນາງໆ ດັ່ງນີ້

Verse 23

श्रीउद्धव उवाच अहो यूयं स्म पूर्णार्था भवत्यो लोकपूजिता: । वासुदेवे भगवति यासामित्यर्पितं मन: ॥ २३ ॥

ພຣະອຸດທະວະກ່າວວ່າ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າໂກປີເປັນຜູ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ແລະເປັນທີ່ບູຊາຂອງໂລກ ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າໄດ້ອຸທິດໃຈຂອງຕົນແບບນີ້ແດ່ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວະ.

Verse 24

दानव्रततपोहोम जपस्वाध्यायसंयमै: । श्रेयोभिर्विविधैश्चान्यै: कृष्णे भक्तिर्हि साध्यते ॥ २४ ॥

ພະພັກຕິຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍທານ ວັດຕະປະຕິບັດ ຕະບະ ພິທີໂຫມະ ຈະປະ ການຮຽນວິດ ການສຳລວມ ແລະກິດມົງຄຸນອື່ນໆອີກຫຼາຍ.

Verse 25

भगवत्युत्तम:श्लोके भवतीभिरनुत्तमा । भक्ति: प्रवर्तिता दिष्‍ट्या मुनीनामपि दुर्लभा ॥ २५ ॥

ດ້ວຍບຸນວາສນາຂອງພວກເຈົ້າ ພວກເຈົ້າໄດ້ສ້າງມາດຕະຖານພະພັກຕິອັນບໍລິສຸດທີ່ຫາທຽບບໍ່ໄດ້ແດ່ພຣະອຸຕຕະມະສະໂລກະ; ແມ່ນແຕ່ລະສີກໍຍາກຈະບັນລຸ.

Verse 26

दिष्‍ट्या पुत्रान्पतीन्देहान् स्वजनान्भवनानि च । हित्वावृणीत यूयं यत् कृष्णाख्यं पुरुषं परम् ॥ २६ ॥

ດ້ວຍໂຊກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພວກເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງລູກ ສາມີ ຄວາມສຸກທາງກາຍ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະເຮືອນ ເພື່ອເລືອກພຣະບຸລຸດສູງສຸດຜູ້ມີນາມວ່າ ກຣິດສະນະ.

Verse 27

सर्वात्मभावोऽधिकृतो भवतीनामधोक्षजे । विरहेण महाभागा महान्मेऽनुग्रह: कृत: ॥ २७ ॥

ໂອ ໂກປີຜູ້ມີພາກຍິ່ງ! ສິດໃນຄວາມຮັກທີ່ມອບທັງດວງຈິດແດ່ພຣະອະໂທກຊະຈະ ເປັນຂອງພວກເຈົ້າໂດຍຊອບ; ແລະໂດຍສະແດງພຣະຮັກຕໍ່ກຣິດສະນະໃນຍາມພັດພາກ ພວກເຈົ້າໄດ້ໂປດຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 28

श्रूयतां प्रियसन्देशो भवतीनां सुखावह: । यमादायागतो भद्रा अहं भर्तू रहस्कर: ॥ २८ ॥

ແມ່ຍິງຜູ້ດີທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ຟັງຂ່າວສານອັນເປັນທີ່ຮັກທີ່ນຳຄວາມສຸກມາ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຄົນສະນິດຂອງນາຍ ແລະໄດ້ນຳສານນັ້ນມາທີ່ນີ້.

Verse 29

श्रीभगवानुवाच भवतीनां वियोगो मे न हि सर्वात्मना क्व‍‍चित् । यथा भूतानि भूतेषु खं वाय्वग्निर्जलं मही । तथाहं च मन:प्राणभूतेन्द्रियगुणाश्रय: ॥ २९ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ພວກເຈົ້າບໍ່ເຄີຍແຍກຈາກເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງ ເພາະເຮົາແມ່ນອາດມັນແຫ່ງສັບພະສິ່ງ. ເຊັ່ນອາກາດ ລົມ ໄຟ ນ້ຳ ແລະດິນ ມີຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ສະເໝືອນນັ້ນ ເຮົາສະຖິດເປັນອັນຕະຣະຍາມີໃນໃຈ ປຣານ ອິນທຣີ ທາດ ແລະຄຸນທັງຫມົດ.

Verse 30

आत्मन्येवात्मनात्मानं सृजे हन्म्यनुपालये । आत्ममायानुभावेन भूतेन्द्रियगुणात्मना ॥ ३० ॥

ເຮົາໂດຍຕົນເອງ ສ້າງ ຄ້ຳຈຸນ ແລະດຶງກັບຕົນເອງໃນຕົນເອງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງອາດມະມາຍາຂອງເຮົາ ຊຶ່ງປາກົດເປັນທາດ ອິນທຣີ ແລະຄຸນແຫ່ງທຳມະຊາດ.

Verse 31

आत्मा ज्ञानमय: शुद्धो व्यतिरिक्तोऽगुणान्वय: । सुषुप्तिस्वप्नजाग्रद्भ‍िर्मायावृत्तिभिरीयते ॥ ३१ ॥

ອາດມັນແມ່ນຄວາມຮູ້ບໍລິສຸດ ສະອາດ ແຍກອອກຈາກວັດຖຸ ແລະບໍ່ພົວພັນກັບຄຸນ. ແຕ່ກໍຮັບຮູ້ໄດ້ຜ່ານພາວະຕື່ນ ຝັນ ແລະຫຼັບເລິກ ອັນເປັນຄວາມເຄື່ອນໄຫວຂອງມາຍາ.

Verse 32

येनेन्द्रियार्थान् ध्यायेत मृषा स्वप्नवदुत्थित: । तन्निरुन्ध्यादिन्द्रियाणि विनिद्र: प्रत्यपद्यत ॥ ३२ ॥

ເຫມືອນຄົນພຶ່ງຕື່ນຈາກນອນຍັງຄິດຖຶງຄວາມຝັນອັນລວງ ສະເໝືອນນັ້ນ ໃຈກໍເພ່ງໄປຫາອາລົມຂອງອິນທຣີ ແລະອິນທຣີກໍໄລ່ຄວ້າມັນ. ດັ່ງນັ້ນພຶງຕື່ນຮູ້ໃຫ້ເຕັມທີ່ ແລະຄວບຄຸມໃຈ ພ້ອມທັງຢັບຢັ້ງອິນທຣີ.

Verse 33

एतदन्त: समाम्नायो योग: साङ्ख्यं मनीषिणाम् । त्यागस्तपो दम: सत्यं समुद्रान्ता इवापगा: ॥ ३३ ॥

ຕາມຄຳຂອງນັກປັນຍາ ນີ້ແມ່ນຂໍ້ສະຫຼຸບສູງສຸດຂອງພຣະເວດທັງປວງ ແລະເປັນແກ່ນຂອງໂຢຄະ ສາງຂະຍະ ການສະຫຼະ ຕະປະ ການສຳລວມ ແລະຄວາມຈິງ. ເຫມືອນແມ່ນ້ຳທັງຫມົດລົງສູ່ທະເລ ສຸດທ້າຍ ສາດທາງທັງປວງກໍຈົບລົງໃນຄວາມຈິງສູງສຸດນີ້.

Verse 34

यत्त्वहं भवतीनां वै दूरे वर्ते प्रियो द‍ृशाम् । मनस: सन्निकर्षार्थं मदनुध्यानकाम्यया ॥ ३४ ॥

ໂອ ສາວໆແຫ່ງວຣະຈະ ແມ່ນແຕ່ເຮົາເປັນທີ່ຮັກໃນສາຍຕາຂອງເຈົ້າ ເຮົາຢູ່ໄກເພື່ອໃຫ້ການພິຈາລະນາຮະລຶກເຖິງເຮົາແຮງຂຶ້ນ ແລະດຶງໃຈເຈົ້າໃຫ້ໃກ້ເຮົາ।

Verse 35

यथा दूरचरे प्रेष्ठे मन आविश्य वर्तते । स्‍त्रीणां च न तथा चेत: सन्निकृष्टेऽक्षिगोचरे ॥ ३५ ॥

ເມື່ອຄົນຮັກຢູ່ໄກ ໃຈຂອງຍິງຈະເຂົ້າໄປຢູ່ໃນລາວຫຼາຍກວ່າ; ແຕ່ເມື່ອຢູ່ໃກ້ຕໍ່ໜ້າ ໃຈບໍ່ໄດ້ແນ່ນຫນາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 36

मय्यावेश्य मन: कृत्‍स्‍नं विमुक्ताशेषवृत्ति यत् । अनुस्मरन्त्यो मां नित्यमचिरान्मामुपैष्यथ ॥ ३६ ॥

ເນື່ອງຈາກໃຈຂອງເຈົ້າທັງໝົດຊຶມຊາບໃນເຮົາ ແລະພົ້ນຈາກກິດຈະກຳອື່ນໆ ເຈົ້າຈຶ່ງຮະລຶກເຖິງເຮົາເສມອ; ດັ່ງນັ້ນອີກບໍ່ດົນຈະໄດ້ພົບເຮົາອີກຕໍ່ໜ້າ।

Verse 37

या मया क्रीडता रात्र्यां वनेऽस्मिन्व्रज आस्थिता: । अलब्धरासा: कल्याण्यो मापुर्मद्वीर्यचिन्तया ॥ ३७ ॥

ແມ່ນແຕ່ກອປີຜູ້ເປັນມົງຄຸນບາງນາງຕ້ອງຢູ່ທີ່ວຣະຈະ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮ່ວມຣາສະໃນຄືນທີ່ເຮົາກີລາໃນປ່ານີ້ ແຕ່ນາງເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ບັນລຸເຮົາ ໂດຍຄິດຄຳນຶງເຖິງລີລາອັນມີ຤ິດຂອງເຮົາ।

Verse 38

श्रीशुक उवाच एवं प्रियतमादिष्टमाकर्ण्य व्रजयोषित: । ता ऊचुरुद्धवं प्रीतास्तत्सन्देशागतस्मृती: ॥ ३८ ॥

ພຣະສຸກເທວະກ່າວວ່າ ເມື່ອສາວໆແຫ່ງວຣະຈະໄດ້ຟັງສານຈາກພຣະກຣິດສະນະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ ພວກນາງກໍປິຕິຍິນດີ; ຖ້ອຍຄຳນັ້ນປຸກຄວາມຊົງຈຳ ແລ້ວພວກນາງຈຶ່ງກ່າວກັບອຸດທະວະດັ່ງນີ້।

Verse 39

गोप्य ऊचु: दिष्‍ट्याहितो हत: कंसो यदूनां सानुगोऽघकृत् । दिष्‍ट्याप्तैर्लब्धसर्वार्थै: कुशल्यास्तेऽच्युतोऽधुना ॥ ३९ ॥

ພວກໂກປີກ່າວວ່າ: ເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງທີ່ກັງສະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແລະຜູ້ຂົ່ມເຫັງຊາວຢະດຸ ຖືກສັງຫານພ້ອມພວກພ້ອມພັນ. ແລະເປັນມົງຄຸນອີກທີ່ພຣະອະຈະຢຸຕະ ບັດນີ້ປະທັບຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍກັບມິດແລະຍາດຜູ້ຫວັງດີ ຜູ້ທີ່ຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງສຳເລັດແລ້ວ

Verse 40

कच्चिद् गदाग्रज: सौम्य करोति पुरयोषिताम् । प्रीतिं न: स्‍निग्धसव्रीडहासोदारेक्षणार्चित: ॥ ४० ॥

ອຸດທະວະຜູ້ອ່ອນໂຍນເອີຍ ພີ່ໃຫຍ່ຂອງກະດາ (ພຣະກຣິດສະນະ) ກຳລັງມອບຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ສະຕຣີໃນເມືອງ ຊຶ່ງແທ້ຈິງຄວນເປັນຂອງພວກເຮົາບໍ? ພວກນາງຄົງນະມັດສະການພຣະອົງດ້ວຍສາຍຕາກວ້າງໃຈ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມອ່ອນຫວານປົນອາຍ

Verse 41

कथं रतिविशेषज्ञ: प्रियश्च पुरयोषिताम् । नानुबध्येत तद्वाक्यैर्विभ्रमैश्चानुभाजित: ॥ ४१ ॥

ພຣະກຣິດສະນະຊຳນານໃນລີລາແຫ່ງຄວາມຮັກ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງສະຕຣີໃນເມືອງ; ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນບໍ່ຂາດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແລະທ່າທາງອັນຢົກຍ້ອງຍວນ ພຣະອົງຈະບໍ່ພົວພັນໄດ້ແນວໃດ

Verse 42

अपि स्मरति न: साधो गोविन्द: प्रस्तुते क्व‍‍चित् । गोष्ठिमध्ये पुरस्‍त्रीणां ग्राम्या: स्वैरकथान्तरे ॥ ४२ ॥

ໂອ ຜູ້ບຸນຍານ, ເມື່ອໂກວິນທະສົນທະນາກັບສະຕຣີໃນເມືອງ ພຣະອົງເຄີຍລະລຶກເຖິງພວກເຮົາບໍ? ໃນການສົນທະນາຢ່າງເສຣີກັບພວກນາງ ພຣະອົງເຄີຍເອີ້ນເຖິງພວກເຮົາ ສາວບ້ານນອກ ບໍ?

Verse 43

ता: किं निशा: स्मरति यासु तदा प्रियाभि- र्वृन्दावने कुमुदकुन्दशशाङ्करम्ये । रेमे क्व‍णच्चरणनूपुररासगोष्ठ्या- मस्माभिरीडितमनोज्ञकथ: कदाचित् ॥ ४३ ॥

ພຣະອົງຈະລະລຶກເຖິງຄືນເຫຼົ່ານັ້ນບໍ—ເມື່ອໃນປ່າວຣິນທາວັນອັນງາມດ້ວຍດອກບົວ ດອກກຸນດ ແລະແສງຈັນ ພຣະອົງໄດ້ຮ່ວມຮື່ນເຮີງກັບພວກເຮົາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໃນວົງຣາສະທີ່ກັງວານດ້ວຍສຽງກຳໄລຂໍ້ເທົ້າ; ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາສັນລະເສີນລີລາກະຖາອັນງາມຂອງພຣະອົງ

Verse 44

अप्येष्यतीह दाशार्हस्तप्ता: स्वकृतया शुचा । सञ्जीवयन् नु नो गात्रैर्यथेन्द्रो वनमम्बुदै: ॥ ४४ ॥

ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ສືບສາຍດາຊາຣະຫະ ຈະກັບມາທີ່ນີ້ບໍ? ແລະດ້ວຍການສຳຜັດແຫ່ງພຣະວະກາຍ ຈະຊຸບຊີວິດພວກເຮົາທີ່ກຳລັງໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກທີ່ພຣະອົງເອງກໍ່ໄວ້ ເຫມືອນພຣະອິນທຣາຊຸບຊີວິດປ່າດ້ວຍເມກຝົນ?

Verse 45

कस्मात् कृष्ण इहायाति प्राप्तराज्यो हताहित: । नरेन्द्रकन्या उद्वाह्य प्रीत: सर्वसुहृद् वृत: ॥ ४५ ॥

ແຕ່ພຣະກຣິດສະນະຈະມາທີ່ນີ້ເພາະຫຍັງ? ພຣະອົງໄດ້ຮັບອານາຈັກ ປະຫານສັດຕູ ແລະແຕ່ງງານກັບພຣະທິດາກະສັດ; ທີ່ນັ້ນພຣະອົງພໍໃຈ ມີມິດແລະຜູ້ຫວັງດີລ້ອມຮອບ।

Verse 46

किमस्माभिर्वनौकोभिरन्याभिर्वा महात्मन: । श्रीपतेराप्तकामस्य क्रियेतार्थ: कृतात्मन: ॥ ४६ ॥

ພວກເຮົາຜູ້ຢູ່ປ່າ ຫຼືສະຕຣີອື່ນໆ ຈະຊ່ວຍສຳເລັດຈຸດປະສົງອັນໃດໃຫ້ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ເປັນມະຫາວິນຍານໄດ້? ພຣະອົງເປັນສະວາມີແຫ່ງພຣະສີ ແລະເປັນຜູ້ສົມຫວັງ; ສິ່ງທີ່ພຣະອົງປາຖະໜາ ພຣະອົງບັນລຸໄດ້ເອງ ແລະພຣະອົງພໍພຽງໃນພຣະອົງເອງ।

Verse 47

परं सौख्यं हि नैराश्यं स्वैरिण्यप्याहपिङ्गला । तज्जानतीनां न: कृष्णे तथाप्याशा दुरत्यया ॥ ४७ ॥

ຄວາມສຸກສູງສຸດແທ້ໆ ແມ່ນ “ນິຣາຊາ” ຄືການລະທິ້ງຄວາມປາຖະໜາ ດັ່ງທີ່ນາງພິງກະລາ ໂສເພນີ ກ່າວໄວ້. ແຕ່ເຖິງຮູ້ແລ້ວ ຄວາມຫວັງຈະໄດ້ພຣະກຣິດສະນະຂອງພວກເຮົາກໍລະທິ້ງຍາກຫຼາຍ।

Verse 48

क उत्सहेत सन्त्यक्तुमुत्तम:श्लोकसंविदम् । अनिच्छतोऽपि यस्य श्रीरङ्गान्न च्यवते क्व‍‍चित् ॥ ४८ ॥

ໃຜຈະກ້າລະທິ້ງການສົນທະນາອັນໃກ້ຊິດກັບພຣະອຸດຕະມະສະໂລກະ? ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງບໍ່ສະແດງຄວາມສົນໃຈ ພຣະສີ (ລັກສະມີ) ກໍບໍ່ເຄີຍຂະຍັບຈາກທີ່ປະທັບເທິງພຣະອຸລາຂອງພຣະອົງເລີຍ।

Verse 49

सरिच्छैलवनोद्देशा गावो वेणुरवा इमे । सङ्कर्षणसहायेन कृष्णेनाचरिता: प्रभो ॥ ४९ ॥

ໂອ ອຸດທະວະ ພຣະພູ, ເມື່ອພຣະສຣີກຣິດສະນະຢູ່ນີ້ກັບສັງກັຣຊະນະ ພຣະອົງໄດ້ຊື່ນຊົມແມ່ນ້ຳ ພູເຂົາ ປ່າ ຝູງງົວ ແລະສຽງຂຸ່ຍເຫຼົ່ານີ້।

Verse 50

पुन: पुन: स्मारयन्ति नन्दगोपसुतं बत । श्रीनिकेतैस्तत्पदकैर्विस्मर्तुं नैव शक्नुम: ॥ ५० ॥

ທຸກຢ່າງນີ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົານຶກເຖິງພຣະກຣິດສະນະ ບຸດຂອງນັນທະໂກປະ ຢູ່ເລື້ອຍໆ; ເມື່ອເຫັນຮອຍພຣະບາດທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍທິບ ພວກເຮົາກໍບໍ່ອາດລືມພຣະອົງໄດ້।

Verse 51

गत्या ललितयोदारहासलीलावलोकनै: । माध्व्या गिरा हृतधिय: कथं तं विस्मरामहे ॥ ५१ ॥

ໂອ ອຸດທະວະ, ການຍ່າງອັນອ່ອນຊ້ອຍ, ຮອຍຍິ້ມອັນໃຈກວ້າງ, ສາຍຕາຫຼິ້ນລໍ້, ແລະຖ້ອຍຄຳຫວານດຸດນ້ຳເຜິ້ງ ໄດ້ຊິງໃຈພວກເຮົາໄປ; ພວກເຮົາຈະລືມພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 52

हे नाथ हे रमानाथ व्रजनाथार्तिनाशन । मग्नमुद्धर गोविन्द गोकुलं वृजिनार्णवात् ॥ ५२ ॥

ໂອ ພຣະນາຖ, ໂອ ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງພຣະລັກສະມີ, ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງວຣະຊະ, ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກ—ໂກວິນທະ ຂໍໂປຣດຊ່ວຍຍົກໂກກຸລະທີ່ກຳລັງຈົມໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມທຸກຂຶ້ນເຖີດ।

Verse 53

श्रीशुक उवाच ततस्ता: कृष्णसन्देशैर्व्यपेतविरहज्वरा: । उद्धवं पूजयां चक्रुर्ज्ञात्वात्मानमधोक्षजम् ॥ ५३ ॥

ພຣະສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ: ຂ່າວສານຂອງພຣະສຣີກຣິດສະນະໄດ້ບັນເທົາໄຂ້ແຫ່ງຄວາມພັດພາກຂອງໂກປີ; ເມື່ອຮູ້ວ່າອຸດທະວະບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກພຣະອະໂທກຊະຈະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຂອງນາງ ພວກນາງຈຶ່ງບູຊາລາວ।

Verse 54

उवास कतिचिन्मासान्गोपीनां विनुदन् शुच: । कृष्णलीलाकथां गायन् रमयामास गोकुलम् ॥ ५४ ॥

ອຸດທະວະພັກຢູ່ທີ່ໂກກຸນຫຼາຍເດືອນ ໂດຍຂັບຮ້ອງເລື່ອງລີລາຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ ເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມໂສກຂອງໂກປີ ແລະເຮັດໃຫ້ໂກກຸນທັງໝົດຍິນດີ

Verse 55

यावन्त्यहानि नन्दस्य व्रजेऽवात्सीत् स उद्धव: । व्रजौकसां क्षणप्रायाण्यासन् कृष्णस्य वार्तया ॥ ५५ ॥

ທຸກມື້ທີ່ອຸດທະວະພັກຢູ່ໃນວຣະຊະຂອງນັນທະ ຊາວວຣະຊະຮູ້ສຶກວ່າເປັນເພີງຊົ່ວຂະນະ ເພາະອຸດທະວະເວົ້າເຖິງພຣະກຣິດສະນະຢູ່ເສມອ

Verse 56

सरिद्वनगिरिद्रोणीर्वीक्षन् कुसुमितान् द्रुमान् । कृष्णं संस्मारयन् रेमे हरिदासो व्रजौकसाम् ॥ ५६ ॥

ເມື່ອເຫັນແມ່ນ້ຳ ປ່າ ພູເຂົາ ຫຸບເຂົາ ແລະຕົ້ນໄມ້ອອກດອກໃນວຣະຊະ ຜູ້ເປັນທາດແຫ່ງພຣະຫຣິນັ້ນກໍຊື່ນບານ ໂດຍເຕືອນໃຈຊາວວຣິນທາວັນໃຫ້ລະລຶກເຖິງພຣະກຣິດສະນະ

Verse 57

द‍ृष्ट्वैवमादि गोपीनां कृष्णावेशात्मविक्लवम् । उद्धव: परमप्रीतस्ता नमस्यन्निदं जगौ ॥ ५७ ॥

ເມື່ອເຫັນໂກປີທັງຫຼາຍວຸ້ນວາຍເນື່ອງຈາກຈິດຈົມຢູ່ໃນພຣະກຣິດສະນະ ອຸດທະວະກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລ້ວກໍກາບໄຫວ້ເພື່ອຖວາຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຂັບຮ້ອງດັ່ງນີ້

Verse 58

एता: परं तनुभृतो भुवि गोपवध्वो गोविन्द एव निखिलात्मनि रूढभावा: । वाञ्छन्ति यद् भवभियो मुनयो वयं च किं ब्रह्मजन्मभिरनन्तकथारसस्य ॥ ५८ ॥

[ອຸດທະວະຂັບຮ້ອງ:] ໃນບັນດາຜູ້ມີກາຍຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ສະຕຣີຊາວລ້ຽງງົວເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນບັນລຸຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ ເພາະຄວາມຮັກອັນບໍລິສຸດຂອງນາງໄດ້ຝັງລຶກໃນໂກວິນທະ ຜູ້ເປັນອາດມັນແຫ່ງທຸກສິ່ງ। ຄວາມຮັກທີ່ມຸນີຜູ້ຢ້ານວັດສົງສານ ແລະພວກເຮົາກໍປາຖະໜາ—ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ລິ້ມລອງລົດຊາດແຫ່ງກະຖາຂອງອົງອະນັນຕະ ການເກີດເປັນພຣາຫມະນຊັ້ນສູງ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເກີດເປັນພຣະພຣົມເອງ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?

Verse 59

क्व‍ेमा: स्‍त्रियो वनचरीर्व्यभिचारदुष्टा: कृष्णे क्व‍ चैष परमात्मनि रूढभाव: । नन्वीश्वरोऽनुभजतोऽविदुषोऽपि साक्षा- च्छ्रेयस्तनोत्यगदराज इवोपयुक्त: ॥ ५९ ॥

ນ່າອັດສະຈັນແທ້! ບັນດາຍິງງ່າຍໆຜູ້ທ່ອງປ່າ ທີ່ເບິ່ງຄືຖືກມົນທິນດ້ວຍການປະພຶດບໍ່ຄວນ ກັບບັນລຸຄວາມຮັກບໍລິສຸດຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນປະຣະມາດມັນ. ແທ້ຈິງ ພຣະເຈົ້າປະທານຄຸນປະໂຫຍດແມ່ນແຕ່ຜູ້ບູຊາທີ່ບໍ່ຮູ້ ເຫມືອນຢາດີທີ່ກິນແລ້ວຍັງໄດ້ຜົນແມ່ນແຕ່ບໍ່ຮູ້ສ່ວນປະກອບ.

Verse 60

नायं श्रियोऽङ्ग उ नितान्तरते: प्रसाद: स्वर्योषितां नलिनगन्धरुचां कुतोऽन्या: । रासोत्सवेऽस्य भुजदण्डगृहीतकण्ठ- लब्धाशिषां य उदगाद् व्रजवल्ल‍भीनाम् ॥ ६० ॥

ເພື່ອນເອີຍ! ພຣະພອນແຫ່ງຄວາມຮັກອັນເລິກຊຶ້ງນີ້ ແມ່ນແຕ່ນາງລັກສະມີກໍບໍ່ເຄີຍໄດ້; ແລ້ວນາງຟ້າສະຫວັນຜູ້ຫອມແລະສະຫວ່າງດັ່ງດອກບົວຈະໄດ້ແນວໃດ? ໃນງານຣາສະ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ໂອບຄໍຂອງໂກປີແຫ່ງວຣະຊະດ້ວຍແຂນ ແລະປະທານພອນ—ກຽດສົມບັດນັ້ນຈຶ່ງປາກົດຂຶ້ນແກ່ນາງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 61

आसामहो चरणरेणुजुषामहं स्यां वृन्दावने किमपि गुल्मलतौषधीनाम् । या दुस्त्यजं स्वजनमार्यपथं च हित्वा भेजुर्मुकुन्दपदवीं श्रुतिभिर्विमृग्याम् ॥ ६१ ॥

ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍເປັນພຸ່ມໄມ້ ເຄືອ ຫຼືພືດສະຫມຸນໄພໃດໜຶ່ງໃນວຣິນດາວັນ ເພື່ອໄດ້ຮັບຝຸ່ນຈາກດອກບົວບາດຂອງໂກປີເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກນາງໄດ້ລະທິ້ງສາມີ ລູກ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ລະຍາກ ທັງຍັງລະເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມພຣະຍາສຸພາບ ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງພາຮອຍບາດຂອງມຸກຸນທະ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ທີ່ພຣະເວດພຶ່ງສືບສວນຄົ້ນຫາ.

Verse 62

या वै श्रियार्चितमजादिभिराप्तकामै- र्योगेश्वरैरपि यदात्मनि रासगोष्ठ्याम् । कृष्णस्य तद् भगवत: चरणारविन्दं न्यस्तं स्तनेषु विजहु: परिरभ्य तापम् ॥ ६२ ॥

ດອກບົວບາດຂອງພຣະກຣິດສະນະ ທີ່ນາງລັກສະມີ ພຣະພຣົມ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໂຍກະຜູ້ສຳເລັດສິດ ບູຊາໄດ້ແຕ່ໃນໃຈ—ແຕ່ໃນວົງຣາສະ ພຣະພະຄະວານກຣິດສະນະໄດ້ວາງບາດນັ້ນເທິງອົກຂອງໂກປີ. ເມື່ອນາງທັງຫຼາຍໂອບກອດບາດນັ້ນ ຄວາມຮ້ອນຮົ່ມແລະທຸກຂ໌ທັງປວງກໍຫາຍໄປ.

Verse 63

वन्दे नन्दव्रजस्‍त्रीणां पादरेणुमभीक्ष्णश: । यासां हरिकथोद्गीतं पुनाति भुवनत्रयम् ॥ ६३ ॥

ຂ້ອຍຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆຕໍ່ຝຸ່ນຈາກບາດຂອງສະຕຣີແຫ່ງວຣະຊະຂອງນັນທະມະຫາຣາຊ. ບົດຂັບຮ້ອງຫຣິກະຖາຂອງນາງທັງຫຼາຍ ຊຳລະສາມໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 64

श्रीशुक उवाच अथ गोपीरनुज्ञाप्य यशोदां नन्दमेव च । गोपानामन्‍त्र्य दाशार्हो यास्यन्नारुरुहे रथम् ॥ ६४ ॥

ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ—ຕໍ່ມາ ອຸດດະວະ ຜູ້ສືບສາຍດາຊາຣະຫະ ໄດ້ຂໍອະນຸຍາດລາຈາກບັນດາໂກປີ, ຈາກແມ່ຍະໂຊດາ ແລະ ນັນທະມະຫາຣາຊາ. ລາບັນດາຄົນເລີ້ຍງງົວແລ້ວ ກໍຂຶ້ນລົດສຶກເພື່ອອອກເດີນທາງ.

Verse 65

तं निर्गतं समासाद्य नानोपायनपाणय: । नन्दादयोऽनुरागेण प्रावोचन्नश्रुलोचना: ॥ ६५ ॥

ເມື່ອອຸດດະວະກຳລັງຈະອອກເດີນທາງ ນັນທະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ເຂົ້າໄປພົບລາວດ້ວຍຄວາມຮັກ ຖືເຄື່ອງບູຊາຫຼາກຫຼາຍໃນມື. ດ້ວຍດວງຕາຊຸ່ມນ້ຳຕາ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 66

मनसो वृत्तयो न: स्यु: कृष्णपादाम्बुजाश्रया: । वाचोऽभिधायिनीर्नाम्नां कायस्तत्प्रह्वणादिषु ॥ ६६ ॥

ຂໍໃຫ້ຄວາມເຄື່ອນໄຫວໃນໃຈຂອງພວກເຮົາພຶ່ງພາດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະກຣິດສະນະເສມອ; ຂໍໃຫ້ວາຈາຂອງພວກເຮົາຂັບຂານພຣະນາມຂອງພຣະອົງບໍ່ຂາດ; ແລະຂໍໃຫ້ກາຍຂອງພວກເຮົາກ້ມກາບ ແລະຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.

Verse 67

कर्मभिर्भ्राम्यमाणानां यत्र क्व‍ापीश्वरेच्छया । मङ्गलाचरितैर्दानै रतिर्न: कृष्ण ईश्वरे ॥ ६७ ॥

ບໍ່ວ່າພວກເຮົາຈະຖືກນຳໃຫ້ເດີນທາງພະເລີນໄປທີ່ໃດກໍຕາມ ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຕາມຜົນແຫ່ງກຳຂອງພວກເຮົາ, ຂໍໃຫ້ການປະພຶດດີ ແລະການໃຫ້ທານ ນຳໃຫ້ເກີດຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນອົງອີສະວະຣະ ຢູ່ເສມອ.

Verse 68

एवं सभाजितो गोपै: कृष्णभक्त्या नराधिप । उद्धव: पुनरागच्छन्मथुरां कृष्णपालिताम् ॥ ६८ ॥

ໂອ ຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງມະນຸດ! ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ບັນດາຄົນເລີ້ຍງງົວໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ອຸດດະວະດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ. ແລ້ວອຸດດະວະກໍກັບໄປຍັງເມືອງມະຖຸຣາ ທີ່ຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະກຣິດສະນະ.

Verse 69

कृष्णाय प्रणिपत्याह भक्त्युद्रेकं व्रजौकसाम् । वसुदेवाय रामाय राज्ञे चोपायनान्यदात् ॥ ६९ ॥

ອຸດດະວະໄດ້ກົດກາບພຣະກຣິດສະນະ ແລ້ວທູນເລົ່າຄວາມພັກດີອັນລົ້ນເຫຼືອຂອງຊາວວຣະຈະ. ຕໍ່ມາຍັງບອກແກ່ພຣະວະສຸເທວະ, ພຣະບະລະຣາມ ແລະກະສັດອຸກຣະເສນະ ພ້ອມຖວາຍບັນນາການທີ່ນຳມາ