Adhyaya 44

Verse 1

श्रीशुक उवाच एवं चर्चितसङ्कल्पो भगवान् मधुसूदन: । आससादाथ चाणूरं मुष्टिकं रोहिणीसुत: ॥ १ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກທ້າທາຍແບບນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມະທຸສູດນະ ກໍຕັ້ງໃຈຮັບຄຳທ້າ. ພຣະອົງເຂົ້າປະຈັນກັບຈານູຣາ ແລະພຣະບະລະຣາມ ບຸດແຫ່ງໂຣຫິນີ ເຂົ້າປະຈັນກັບມຸດຕິກະ.

Verse 2

हस्ताभ्यां हस्तयोर्बद्ध्वा पद्‌भ्यामेव च पादयो: । विचकर्षतुरन्योन्यं प्रसह्य विजिगीषया ॥ २ ॥

ພວກເຂົາຈັບມືກັນ ແລະກ່ຽວຂາກັນ ແລ້ວດຶງຮັ້ງກັນຢ່າງແຮງ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃນຊັຍຊະນະ.

Verse 3

अरत्नी द्वे अरत्निभ्यां जानुभ्यां चैव जानुनी । शिर: शीर्ष्णोरसोरस्तावन्योन्यमभिजघ्नतु: ॥ ३ ॥

ພວກເຂົາປະທະກັນດ້ວຍກຳປັ້ນຕໍ່ກຳປັ້ນ ເຂົ່າຕໍ່ເຂົ່າ ຫົວຕໍ່ຫົວ ແລະອົກຕໍ່ອົກ ໂຈມຕີກັນຢ່າງດຸເດືອດ.

Verse 4

परिभ्रामणविक्षेपपरिरम्भावपातनै: । उत्सर्पणापसर्पणैश्चान्योन्यं प्रत्यरुन्धताम् ॥ ४ ॥

ນັກສູ້ທັງສອງຕໍ່ສູ້ກັນໂດຍລາກກັນວົງກົດ ຜັກແລະບີບອັດ ໂຍນໃຫ້ລົ້ມ ແລ້ວວິ່ງໜ້າ‑ຫຼັງຂວາງກັນໄປມາ

Verse 5

उत्थापनैरुन्नयनैश्चालनै: स्थापनैरपि । परस्परं जिगीषन्तावपचक्रतुरात्मन: ॥ ५ ॥

ພວກເຂົາຍົກແລະຫາບກັນຢ່າງແຮງ ສັ່ນໂຍກ ຜັກໃຫ້ຫ່າງ ແລະກົດໃຫ້ຢູ່ລຸ່ມ; ເພາະຄວາມຢາກຊະນະພວກເຂົາຈຶ່ງເຈັບເຖິງຮ່າງກາຍຕົນເອງ

Verse 6

तद् बलाबलवद्युद्धं समेता: सर्वयोषित: । ऊचु: परस्परं राजन् सानुकम्पा वरूथश: ॥ ६ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ບັນດາແມ່ຍິງທີ່ຢູ່ນັ້ນເຫັນວ່າການປະລອງນີ້ເປັນການສູ້ທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳລະຫວ່າງຜູ້ແຂງແຮງກັບຜູ້ອ່ອນແອ ຈຶ່ງຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະຮວມກຸ່ມຮອບສະໜາມເວົ້າກັນດັ່ງນີ້

Verse 7

महानयं बताधर्म एषां राजसभासदाम् । ये बलाबलवद्युद्धं राज्ञोऽन्विच्छन्ति पश्यत: ॥ ७ ॥

[ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍກ່າວ:] ອະນິຈຈາ! ສະມາຊິກສະພາຫຼວງເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງກະທຳອະທຳຢ່າງໃຫຍ່—ໃນຂະນະທີ່ພະຣາຊາກຳລັງຊົມ ພວກເຂົາຍັງຢາກເບິ່ງການສູ້ລະຫວ່າງຜູ້ແຂງແຮງກັບຜູ້ອ່ອນແອນີ້

Verse 8

क्‍व वज्रसारसर्वाङ्गौ मल्लौ शैलेन्द्रसन्निभौ । क्‍व चातिसुकुमाराङ्गौ किशोरौ नाप्तयौवनौ ॥ ८ ॥

ຈະເທົ່າທຽບໄດ້ຢ່າງໃດ ລະຫວ່າງນັກມວຍປ້ຳສອງຄົນຜູ້ມີອະວະຍະວະແຂງດຸດວັຊຣະ ແລະຮ່າງກາຍດຸດພູເຂົາ ກັບເດັກໜຸ່ມສອງຄົນຜູ້ມີອະວະຍະວະອ່ອນນຸ່ມຍິ່ງ ແລະຍັງບໍ່ທັນເຖິງວັຍໜຸ່ມເຕັມທີ່

Verse 9

धर्मव्यतिक्रमो ह्यस्य समाजस्य ध्रुवं भवेत् । यत्राधर्म: समुत्तिष्ठेन्न स्थेयं तत्र कर्हिचित् ॥ ९ ॥

ໃນສະພານີ້ ແນ່ນອນວ່າທຳມະຖືກລະເມີດ ບ່ອນໃດອະທຳເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ຄວນຢູ່ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ

Verse 10

न सभां प्रविशेत् प्राज्ञ: सभ्यदोषाननुस्मरन् । अब्रुवन् विब्रुवन्नज्ञो नर: किल्बिषमश्न‍ुते ॥ १० ॥

ຄົນມີປັນຍາບໍ່ຄວນເຂົ້າສະພາ ຖ້າຮູ້ວ່າຜູ້ຢູ່ນັ້ນກຳລັງກະທຳຜິດຄວາມເໝາະສົມ ແລະຖ້າເຂົ້າແລ້ວບໍ່ກ່າວຄວາມຈິງ ກ່າວເທັດ ຫຼືແກ້ງບໍ່ຮູ້ ຍ່ອມຮັບບາບແນ່ນອນ

Verse 11

वल्गत: शत्रुमभित: कृष्णस्य वदनाम्बुजम् । वीक्ष्यतां श्रमवार्युप्तं पद्मकोशमिवाम्बुभि: ॥ ११ ॥

ຈົ່ງເບິ່ງໃບໜ້າດຸດດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນະ ເມື່ອພຣະອົງພຸ່ງວົນຮອບສັດຕູ ໃບໜ້ານັ້ນປົກຄຸມດ້ວຍຫຍອດເຫື່ອຈາກການຕໍ່ສູ້ອັນໜັກ ດຸດກົກດອກບົວທີ່ຊຸ່ມນ້ຳຄ້າງ

Verse 12

किं न पश्यत रामस्य मुखमाताम्रलोचनम् । मुष्टिकं प्रति सामर्षं हाससंरम्भशोभितम् ॥ १२ ॥

ພວກເຈົ້າບໍ່ເຫັນໃບໜ້າຂອງພຣະຣາມ (ພຣະພະລະຣາມ) ຫຼື? ດວງຕາແດງດຸດທອງແດງເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດຕໍ່ມຸດສະຕິກະ ແລະຄວາມງາມຍິ່ງເດັ່ນດ້ວຍຮອຍຍິ້ມແລະຄວາມຕັ້ງໃຈໃນສຶກ

Verse 13

पुण्या बत व्रजभुवो यदयं नृलिङ्ग-गूढ: पुराणपुरुषो वनचित्रमाल्य: । गा: पालयन् सहबल: क्‍वणयंश्च वेणुंविक्रीडयाञ्चति गिरित्ररमार्चिताङ्‍‍‍‍‍घ्रि: ॥ १३ ॥

ໂອ້ ດິນແດນວຣະຈະຊ່າງເປັນມົນຄຸນຢ່າງຍິ່ງ! ເພາະທີ່ນັ້ນ ພຣະບຸຣຸດດັ້ງເດີມ ພຣະເຈົ້າໂບຮານ ຊ່ອນພຣະອົງໃນຮູບມະນຸດ ແລະສັນຈອນປະກອບລີລາຫຼາຍປະການ ທຣົງປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ປ່າຫຼາກສີ ພຣະບາດຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກກິຣິຕຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະຣະມາ (ພຣະລັກສະມີ) ແລະເມື່ອທຣົງເລີ້ຍງງົວພ້ອມພຣະພະລະຣາມ ກໍທຣົງເປົ່າຂຸ່ຍແລະຫຼິ້ນຢ່າງສຳລານ

Verse 14

गोप्यस्तप: किमचरन् यदमुष्य रूपंलावण्यसारमसमोर्ध्वमनन्यसिद्धम् । द‍ृग्भि: पिबन्त्यनुसवाभिनवं दुराप-मेकान्तधाम यशस: श्रिय ऐश्वरस्य ॥ १४ ॥

ກຸ່ມໂກປີໄດ້ເຮັດຕະປະຫຍັງໜໍ ຈຶ່ງໄດ້ດື່ມດ້ວຍດວງຕາຢູ່ເສມອມະລິດແຫ່ງຮູບພຣະສຣີກຣິດສະນະ—ແກ່ນແທ້ແຫ່ງຄວາມງາມ ບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າທຽມຫຼືເກີນ. ຮູບນັ້ນແມ່ນທີ່ສະຖິດອັນດຽວຂອງຍົດສັກ ສຣີ ແລະໄອສະວັນ—ສົມບູນໂດຍຕົນເອງ ສົດໃໝ່ເສມອ ແລະຫາຍາກຍິ່ງ

Verse 15

या दोहनेऽवहनने मथनोपलेप-प्रेङ्खेङ्खनार्भरुदितोक्षणमार्जनादौ । गायन्ति चैनमनुरक्तधियोऽश्रुकण्ठ्योधन्या व्रजस्त्रिय उरुक्रमचित्तयाना: ॥ १५ ॥

ແມ່ຍິງແຫ່ງວຣະຊະແມ່ນຜູ້ມີບຸນຢ່າງຍິ່ງ; ຈິດໃຈຂອງນາງຜູກພັນກັບອຸຣຸກຣະມະ ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ແລະຄໍມັກຈະອຸດຕັນດ້ວຍນ້ຳຕາ. ໃນຂະນະດູດນົມງົວ ຝັດເຂົ້າ ກວນເນີຍ ຈັດເຮັດຂີ້ງົວເປັນເຊື້ອໄຟ ໂຍກຊິງຊ້າ ດູແລເດັກນ້ອຍທີ່ຮ້ອງໄຫ້ ພອມນ້ຳລົງພື້ນ ກວາດເຮືອນ ແລະອື່ນໆ ນາງກໍຍັງຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະອົງບໍ່ຂາດ; ດ້ວຍຈິດສຳນຶກກຣິດສະນະອັນສູງສົ່ງນີ້ ມົງຄຸນທັງປວງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນເອງ

Verse 16

प्रातर्व्रजाद् व्रजत आविशतश्च सायंगोभि: समं क्‍वणयतोऽस्य निशम्य वेणुम् । निर्गम्य तूर्णमबला: पथि भूरिपुण्या:पश्यन्ति सस्मितमुखं सदयावलोकम् ॥ १६ ॥

ເມື່ອຕອນເຊົ້າພຣະສຣີກຣິດສະນະອອກຈາກວຣະຊະພ້ອມຝູງງົວ ແລະຕອນແລງກັບຄືນພ້ອມກັນໂດຍເປົ່າເວນຸ ສາວນ້ອຍໆໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນກໍຮີບອອກຈາກເຮືອນ. ຕາມທາງນາງໄດ້ເຫັນໃບໜ້າຍິ້ມແຍ້ມ ແລະສາຍຕາເມດຕາຂອງພຣະອົງ—ເພື່ອໄດ້ດາຣະຊະນະແບບນີ້ ນາງຄົງສັ່ງສົມບຸນຫຼາຍນັກ

Verse 17

एवं प्रभाषमाणासु स्त्रीषु योगेश्वरो हरि: । शत्रुं हन्तुं मनश्चक्रे भगवान् भरतर्षभ ॥ १७ ॥

ເມື່ອສະຕຣີທັງຫຼາຍກ່າວດັ່ງນີ້ ໂອ ວີລະບຸລຸດແຫ່ງພົງສ໌ພາຣະຕະ ພຣະຫຣິ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນໂຍເຄສະວະ ໄດ້ຕັ້ງພຣະທັຍຈະປະຫານຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງພຣະອົງ

Verse 18

सभया: स्त्रीगिर: श्रुत्वा पुत्रस्‍नेहशुचातुरौ । पितरावन्वतप्येतां पुत्रयोरबुधौ बलम् ॥ १८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນນ່າຫວາດຫວັນຂອງສະຕຣີທັງຫຼາຍ ວະສຸເທວະ ແລະ ເທວະກີ ຜູ້ຮ້ອນຮົນດ້ວຍຄວາມຮັກລູກ ກໍຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ຮູ້ພະລັງຂອງບຸດທັງສອງ ພວກເຂົາຈຶ່ງທຸກໃຈຢ່າງຫນັກ

Verse 19

तैस्तैर्नियुद्धविधिभिर्विविधैरच्युतेतरौ । युयुधाते यथान्योन्यं तथैव बलमुष्टिकौ ॥ १९ ॥

ພຣະບະລາຣາມ ພີ່ຊາຍຂອງອະຈຸຕະ ແລະ ມຸສຕິກະ ໄດ້ສະແດງກົນລະຍຸດມວຍປ້ຳຫຼາກຫຼາຍ ແລ້ວສູ້ກັນເຫມືອນທີ່ພຣະກຣິດສະນາສູ້ກັບຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງພຣະອົງ।

Verse 20

भगवद्गात्रनिष्पातैर्वज्रनीष्पेषनिष्ठुरै: । चाणूरो भज्यमानाङ्गो मुहुर्ग्लानिमवाप ह ॥ २० ॥

ການຕີອັນຮຸນແຮງຈາກພຣະອົງ ດຸຈຟ້າຜ່າບົດຂະຍີ້ ໄດ້ທຳໃຫ້ຮ່າງຂອງຈານູຣະແຕກຫັກ ແລະເຂົາຖືກຄວາມເຈັບປວດກັບຄວາມເມື່ອຍລ້າຄອບງຳຊ້ຳໆ।

Verse 21

स श्येनवेग उत्पत्य मुष्टीकृत्य करावुभौ । भगवन्तं वासुदेवं क्रुद्धो वक्षस्यबाधत ॥ २१ ॥

ດ້ວຍຄວາມໂກຣດ ຈານູຣະກະໂດດພຸ່ງດຸຈເຫຍື່ອ ກຳມືທັງສອງ ແລ້ວຊົກໃສ່ອົກຂອງພຣະວາສຸເທວະ।

Verse 22

नाचलत्तत्प्रहारेण मालाहत इव द्विप: । बाह्वोर्निगृह्य चाणूरं बहुशो भ्रामयन् हरि: ॥ २२ ॥ भूपृष्ठे पोथयामास तरसा क्षीणजीवितम् । विस्रस्ताकल्पकेशस्रगिन्द्रध्वज इवापतत् ॥ २३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຖືກອະສູນຕີຢ່າງແຮງ ພຣະກຣິດສະນາກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ດຸຈຊ້າງຖືກພວງມາລາດອກໄມ້ກະທົບ. ແລ້ວພຣະຫຣິຈັບແຂນຂອງຈານູຣະ ໝຸນຫຼາຍຄັ້ງ ແລະຟາດລົງພື້ນດ້ວຍແຮງຫຼາຍ. ເສື້ອຜ້າ ຜົມ ແລະພວງມາລາກະຈາຍ ນັກມວຍປ້ຳນັ້ນລົ້ມຕາຍ ດຸຈເສົາອິນທຣະທະວະຊະໃນງານບຸນພັງລົງ.

Verse 23

नाचलत्तत्प्रहारेण मालाहत इव द्विप: । बाह्वोर्निगृह्य चाणूरं बहुशो भ्रामयन् हरि: ॥ २२ ॥ भूपृष्ठे पोथयामास तरसा क्षीणजीवितम् । विस्रस्ताकल्पकेशस्रगिन्द्रध्वज इवापतत् ॥ २३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຖືກອະສູນຕີຢ່າງແຮງ ພຣະກຣິດສະນາກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ດຸຈຊ້າງຖືກພວງມາລາດອກໄມ້ກະທົບ. ແລ້ວພຣະຫຣິຈັບແຂນຂອງຈານູຣະ ໝຸນຫຼາຍຄັ້ງ ແລະຟາດລົງພື້ນດ້ວຍແຮງຫຼາຍ. ເສື້ອຜ້າ ຜົມ ແລະພວງມາລາກະຈາຍ ນັກມວຍປ້ຳນັ້ນລົ້ມຕາຍ ດຸຈເສົາອິນທຣະທະວະຊະໃນງານບຸນພັງລົງ.

Verse 24

तथैव मुष्टिक: पूर्वं स्वमुष्ट्याभिहतेन वै । बलभद्रेण बलिना तलेनाभिहतो भृशम् ॥ २४ ॥ प्रवेपित: स रुधिरमुद्वमन् मुखतोऽर्दित: । व्यसु: पपातोर्व्युपस्थे वाताहत इवाङ्‍‍‍‍‍घ्रिप: ॥ २५ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ມຸສຕິກະໄດ້ຊົກພຣະບະລະພັດຣະດ້ວຍກຳປັ້ນ ແຕ່ຖືກຝາມືອັນມີພະລັງຂອງພຣະບະລະຣາມຟາດຢ່າງຮຸນແຮງ ຈົນສັ່ນທັ້ງຕົວ ອາເມັນເລືອດ ແລ້ວລົ້ມຕາຍລົງພື້ນ ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ຖືກລົມພັດລົ້ມ.

Verse 25

तथैव मुष्टिक: पूर्वं स्वमुष्ट्याभिहतेन वै । बलभद्रेण बलिना तलेनाभिहतो भृशम् ॥ २४ ॥ प्रवेपित: स रुधिरमुद्वमन् मुखतोऽर्दित: । व्यसु: पपातोर्व्युपस्थे वाताहत इवाङ्‍‍‍‍‍घ्रिप: ॥ २५ ॥

ດ້ວຍຝາມືຂອງພຣະບະລະຣາມ ອະສູນັ້ນສັ່ນດ້ວຍຄວາມເຈັບ ອາເມັນເລືອດອອກຈາກປາກ ແລ້ວຕາຍລົ້ມລົງພື້ນ ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ຖືກລົມພັດລົ້ມ.

Verse 26

तत: कूटमनुप्राप्तं राम: प्रहरतां वर: । अवधील्लीलया राजन्सावज्ञं वाममुष्टिना ॥ २६ ॥

ຕໍ່ມາ ນັກມວຍປ້ຳຊື່ ກູຏະ ເຂົ້າມາປະຈັນໜ້າ. ໂອ້ ພະຣາຊາ, ພຣະຣາມ (ພຣະບະລະຣາມ) ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ນັກສູ້ ໄດ້ສັງຫານເຂົາຢ່າງຫຼິ້ນໆ ແລະບໍ່ໃສ່ໃຈ ດ້ວຍກຳປັ້ນຊ້າຍຂອງພຣະອົງ.

Verse 27

तर्ह्येव हि शल: कृष्णप्रपदाहतशीर्षक: । द्विधा विदीर्णस्तोशलक उभावपि निपेततु: ॥ २७ ॥

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ເຕະຫົວຂອງ ຊະລະ ແລະສະຫຼາຍ ໂທຊະລະກະ ເປັນສອງສ່ວນ; ນັກມວຍປ້ຳທັງສອງລົ້ມຕາຍລົງ.

Verse 28

चाणूरे मुष्टिके कूटे शले तोशलके हते । शेषा: प्रदुद्रुवुर्मल्ला: सर्वे प्राणपरीप्सव: ॥ २८ ॥

ເມື່ອ ຈານູຣະ, ມຸສຕິກະ, ກູຏະ, ຊະລະ ແລະ ໂທຊະລະກະ ຖືກສັງຫານແລ້ວ ນັກມວຍປ້ຳທີ່ເຫຼືອທັງໝົດກໍວິ່ງໜີເພື່ອຮັກສາຊີວິດຕົນ.

Verse 29

गोपान्वयस्यानाकृष्य तै: संसृज्य विजह्रतु: । वाद्यमानेषु तूर्येषु वल्गन्तौ रुतनूपुरौ ॥ २९ ॥

ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບalarama ໄດ້ຮຽກຮ້ອງໝູ່ເພື່ອນເດັກນ້ອຍລ້ຽງງົວຂອງພຣະອົງມາຮ່ວມ, ແລະ ພຣະອົງທັງສອງໄດ້ເຕັ້ນລຳ ແລະ ຫຼິ້ນມ່ວນຊື່ນ, ສຽງກະດິ່ງຂໍ້ຕີນຂອງພຣະອົງດັງກ້ອງໄປພ້ອມກັບສຽງດົນຕີ.

Verse 30

जना: प्रजहृषु: सर्वे कर्मणा रामकृष्णयो: । ऋते कंसं विप्रमुख्या: साधव: साधु साध्विति ॥ ३० ॥

ທຸກຄົນຍົກເວັ້ນພະຍາກັງສະ ຕ່າງກໍດີໃຈໃນຜົນງານອັນມະຫັດສະຈັນທີ່ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບalarama ໄດ້ກະທຳ. ເຫຼົ່າພຣາມຜູ້ສູງສົ່ງ ແລະ ນັກບຸນຕ່າງກໍຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ "ສາທຸ! ສາທຸ!" (ດີເລີດ! ດີເລີດ!)

Verse 31

हतेषु मल्लवर्येषु विद्रुतेषु च भोजराट् । न्यवारयत् स्वतूर्याणि वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ३१ ॥

ກະສັດແຫ່ງໂພຈະ, ເມື່ອເຫັນວ່ານັກມວຍປ້ຳທີ່ເກັ່ງທີ່ສຸດຂອງພຣະອົງຖືກຂ້າ ຫຼື ຫຼົບໜີໄປໝົດແລ້ວ, ຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ຢຸດດົນຕີທີ່ບັນເລງເພື່ອຄວາມສຳລານຂອງພຣະອົງ ແລະ ກ່າວຄຳເວົ້າດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້.

Verse 32

नि:सारयत दुर्वृत्तौ वसुदेवात्मजौ पुरात् । धनं हरत गोपानां नन्दं बध्नीत दुर्मतिम् ॥ ३२ ॥

[ພະຍາກັງສະ ກ່າວວ່າ:] ຈົ່ງຂັບໄລ່ລູກຊາຍຊົ່ວຮ້າຍທັງສອງຂອງວະສຸເທວະ ອອກຈາກເມືອງ! ຍຶດຊັບສົມບັດຂອງພວກລ້ຽງງົວ ແລະ ຈັບກຸມນັນທະຜູ້ໂງ່ຈ້ານັ້ນເສຍ!

Verse 33

वसुदेवस्तु दुर्मेधा हन्यतामाश्वसत्तम: । उग्रसेन: पिता चापि सानुग: परपक्षग: ॥ ३३ ॥

ຈົ່ງຂ້າ ວະສຸເທວະ ຄົນໂງ່ທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດຜູ້ນັ້ນ! ແລະ ຈົ່ງຂ້າ ອຸກຣະເສນ ພໍ່ຂອງຂ້າ ພ້ອມທັງບໍລິວານຂອງລາວ ຜູ້ເຊິ່ງເຂົ້າຂ້າງສັດຕູຂອງເຮົາດ້ວຍ!

Verse 34

एवं विकत्थमाने वै कंसे प्रकुपितोऽव्यय: । लघिम्नोत्पत्य तरसा मञ्चमुत्तुङ्गमारुहत् ॥ ३४ ॥

ເມື່ອກັງສະໂອ້ອວດຢ່າງຫາຍຫຼິ້ນ ພຣະສີກຣິດສະນະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ ກໍເກີດໂກດແຮງ ແລ້ວກະໂດດຂຶ້ນໄປຢ່າງວ່ອງໄວສູ່ແທ່ນຫຼວງອັນສູງ

Verse 35

तमाविशन्तमालोक्य मृत्युमात्मन आसनात् । मनस्वी सहसोत्थाय जगृहे सोऽसिचर्मणी ॥ ३५ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະສີກຣິດສະນະເຂົ້າມາໃກ້ບ່ອນນັ່ງຂອງຕົນດຸດຄວາມຕາຍ ກັງສະຜູ້ມີໄຫວພິບກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ແລະຈັບດາບກັບໂລ່

Verse 36

तं खड्‌गपाणिं विचरन्तमाशुश्येनं यथा दक्षिणसव्यमम्बरे । समग्रहीद् दुर्विषहोग्रतेजायथोरगं तार्क्ष्यसुत: प्रसह्य ॥ ३६ ॥

ກັງສະຖືດາບ ເຄື່ອນໄຫວໄວຊ້າຍຂວາດຸດເຫຍື່ອຍໃນຟ້າ; ແຕ່ພຣະສີກຣິດສະນະຜູ້ມີເດດອັນຕ້ານບໍ່ໄດ້ ກໍຈັບເຂົາໄວ້ດ້ວຍກຳລັງ ເຫມືອນບຸດແຫ່ງຕາຣກຊະຍະຈັບງູ

Verse 37

प्रगृह्य केशेषु चलत्किरीटंनिपात्य रङ्गोपरि तुङ्गमञ्चात् । तस्योपरिष्टात् स्वयमब्जनाभ:पपात विश्वाश्रय आत्मतन्त्र: ॥ ३७ ॥

ພຣະຜູ້ມີນາພີດຸດດອກບົວ ຈັບຜົມກັງສະໃຫ້ມົງກຸດຫຼຸດ ແລ້ວໂຍນລົງຈາກແທ່ນສູງສູ່ລານປະລອມ; ຈາກນັ້ນພຣະຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສາກົນ ຜູ້ເປັນອິດສະຫຼະ ກໍທິ້ງພຣະອົງລົງທັບເຂົາເອງ

Verse 38

तं सम्परेतं विचकर्ष भूमौहरिर्यथेभं जगतो विपश्यत: । हाहेति शब्द: सुमहांस्तदाभू-दुदीरित: सर्वजनैर्नरेन्द्र ॥ ३८ ॥

ຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ ພຣະຫຣິໄດ້ລາກຮ່າງຂອງກັງສະທີ່ຕາຍແລ້ວໄປຕາມພື້ນ ເຫມືອນສິງໂຕລາກຊ້າງທີ່ຕາຍ. ໂອ ພຣະຣາຊາ ໃນຂະນະນັ້ນຜູ້ຄົນທັງສະໜາມຮ້ອງກັນກຶກກ້ອງວ່າ “ຮາ! ຮາ!”

Verse 39

स नित्यदोद्विग्नधिया तमीश्वरंपिबन्नदन्वा विचरन् स्वपन् श्वसन् । ददर्श चक्रायुधमग्रतो यत-स्तदेव रूपं दुरवापमाप ॥ ३९ ॥

ກັງສະມີໃຈຫວາດຫວັນຢູ່ເສມອວ່າພຣະເຈົ້າສູງສຸດຈະປະຫານຕົນ. ດັ່ງນັ້ນເວລາດື່ມ ກິນ ເດີນ ນອນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຫາຍໃຈ ລາວກໍເຫັນພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣາຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລະສຸດທ້າຍໄດ້ຮັບຮູບອັນຫາຍາກຄ້າຍພຣະອົງ.

Verse 40

तस्यानुजा भ्रातरोऽष्टौ कङ्कन्यग्रोधकादय: । अभ्यधावन्नतिक्रुद्धा भ्रातुर्निर्वेशकारिण: ॥ ४० ॥

ຕໍ່ມາ ນ້ອງຊາຍທັງແປດຂອງກັງສະ ນຳໂດຍ ກັງກະ ແລະ ນະຍະໂກຣທະກະ ໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກເພື່ອແກ້ແຄ້ນການຕາຍຂອງພີ່ ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າໂຈມຕີພຣະອົງທັງສອງ.

Verse 41

तथातिरभसांस्तांस्तु संयत्तान्‍रोहिणीसुत: । अहन् परिघमुद्यम्य पशूनिव मृगाधिप: ॥ ४१ ॥

ເມື່ອພວກເຂົາວິ່ງຢ່າງໄວໄປຫາພຣະອົງທັງສອງ ພ້ອມຈະຟາດຟັນ ບຸດແຫ່ງໂຣຫິນີ (ພຣະບະລະຣາມ) ກໍຍົກຄ້ອນກະບອງຂຶ້ນສັງຫານພວກເຂົາ ດັ່ງພະຍາສິງຫາ ລາຊາແຫ່ງສັດປ່າ ຂ້າສັດອື່ນໄດ້ໂດຍງ່າຍ.

Verse 42

नेदुर्दुन्दुभयो व्योम्नि ब्रह्मेशाद्या विभूतय: । पुष्पै: किरन्तस्तं प्रीता: शशंसुर्ननृतु: स्त्रिय: ॥ ४२ ॥

ດຸນດຸບີດັງກ້ອງໃນຟ້າ. ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອິສະວອນ (ສິວະ) ແລະເທວະອື່ນໆ—ຜູ້ເປັນວິພູຕິຂອງພຣະອົງ—ດ້ວຍຄວາມປິຕິໂປຍດອກໄມ້ລົງໃສ່ພຣະອົງ; ພວກເຂົາສັນລະເສີນ ແລະພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາກໍຟ້ອນລຳ.

Verse 43

तेषां स्त्रियो महाराज सुहृन्मरणदु:खिता: । तत्राभीयुर्विनिघ्नन्त्य: शीर्षाण्यश्रुविलोचना: ॥ ४३ ॥

ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊ ພັນລະຍາຂອງກັງສະ ແລະຂອງນ້ອງຊາຍຂອງລາວ ເສົ້າໂສກຕໍ່ການຕາຍຂອງສາມີຜູ້ຫວັງດີ ຈຶ່ງອອກມາຂ້າງໜ້າ ດ້ວຍຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ແລະຕີຫົວຮ້ອງໄຫ້.

Verse 44

शयानान्वीरशयायां पतीनालिङ्‌‌ग्य शोचती: । विलेपु: सुस्वरं नार्यो विसृजन्त्यो मुहु: शुच: ॥ ४४ ॥

ຍິງຜູ້ໂສກເສົ້າໄດ້ໂອບກອດຜົວທີ່ນອນຢູ່ເທິງຕຽງສຸດທ້າຍຂອງວິລະບຸລຸດ, ຮ້ອງໄຫ້ສຽງດັງພ້ອມທັງຫຼັ່ງນ້ຳຕາອອກມາບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 45

हा नाथ प्रिय धर्मज्ञ करुणानाथवत्सल । त्वया हतेन निहता वयं ते सगृहप्रजा: ॥ ४५ ॥

ໂອ້ ນາຍເອີຍ, ໂອ້ ທີ່ຮັກ, ໂອ້ ຜູ້ຮູ້ທຳ! ໂອ້ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ບໍ່ມີບ່ອນເພິ່ງ! ການທີ່ທ່ານຖືກສັງຫານ ພວກຂ້ານ້ອຍພ້ອມທັງຄອບຄົວ ແລະ ລູກຫຼານຂອງທ່ານ ກໍຄືຖືກສັງຫານໄປນຳ.

Verse 46

त्वया विरहिता पत्या पुरीयं पुरुषर्षभ । न शोभते वयमिव निवृत्तोत्सवमङ्गला ॥ ४६ ॥

ໂອ້ ວິລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນໝູ່ມະນຸດ, ເມື່ອປາສະຈາກທ່ານຜູ້ເປັນນາຍ ເມືອງນີ້ກໍໝົດຄວາມງົດງາມ ເຊັ່ນດຽວກັບພວກຂ້ານ້ອຍ, ງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ ແລະ ສິລິມຸງຄຸນທັງຫຼາຍໃນເມືອງນີ້ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 47

अनागसां त्वं भूतानां कृतवान्द्रोहमुल्बणम् । तेनेमां भो दशां नीतो भूतध्रुक्को लभेत शम् ॥ ४७ ॥

ໂອ້ ທີ່ຮັກ, ທ່ານຕ້ອງຕົກຢູ່ໃນສະພາບນີ້ຍ້ອນຄວາມຮຸນແຮງອັນໜ້າຢ້ານກົວທີ່ທ່ານໄດ້ກະທຳຕໍ່ສັດຜູ້ບໍລິສຸດ. ຜູ້ທີ່ບຽດບຽນຜູ້ອື່ນຈະພົບຄວາມສຸກໄດ້ແນວໃດ?

Verse 48

सर्वेषामिह भूतानामेष हि प्रभवाप्यय: । गोप्ता च तदवध्यायी न क्‍वचित्सुखमेधते ॥ ४८ ॥

ພຣະກິດສະນະຊົງເປັນເຫດແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນ ແລະ ດັບໄປຂອງສັດທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້ ແລະ ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ດູແລຮັກສາພວກມັນດ້ວຍ. ຜູ້ທີ່ລົບລູ່ພຣະອົງຍ່ອມບໍ່ມີວັນຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງມີຄວາມສຸກໄດ້.

Verse 49

श्रीशुक उवाच राजयोषित आश्वास्य भगवाँल्लोकभावन: । यामाहुर्लौकिकीं संस्थां हतानां समकारयत् ॥ ४९ ॥

ສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ—ເມື່ອປອບໃຈນາງສະຕຣີແຫ່ງລາຊະວົງແລ້ວ ພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ອຸປະຖຳໂລກທັງປວງ ໄດ້ຈັດໃຫ້ປະກອບພິທີສົບຕາມປະເພນີແລະພິທີກຳນົດສຳລັບຜູ້ຕາຍ।

Verse 50

मातरं पितरं चैव मोचयित्वाथ बन्धनात् । कृष्णरामौ ववन्दाते शिरसा स्पृश्य पादयो: ॥ ५० ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະພະລະຣາມ ໄດ້ປົດປ່ອຍແມ່ແລະພໍ່ຂອງພຣະອົງອອກຈາກພັນທະນາການ ແລະນົບນ້ອມໂດຍແຕະພຣະບາດດ້ວຍສີສະ।

Verse 51

देवकी वसुदेवश्च विज्ञाय जगदीश्वरौ । कृतसंवन्दनौ पुत्रौ सस्वजाते न शङ्कितौ ॥ ५१ ॥ नायं श्रियोऽङ्ग उ नितान्तरते: प्रसाद: स्वर्योषितां नलिनगन्धरुचां कुतोऽन्या: । रासोत्सवेऽस्य भुजदण्डगृहीतकण्ठ- लब्धाशिषां य उदगाद्‍व्रजवल्ल‍भीनाम् ॥

ເທວະກີ ແລະ ວະສຸເທວະ ເມື່ອຮູ້ວ່າ ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະພະລະຣາມ ແມ່ນອົງເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ກໍຢືນປະນົມມື; ດ້ວຍຄວາມຢ້ານແລະລັງເລ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ກອດລູກຊາຍທັງສອງ।