Adhyaya 3

Verse 1

श्रीशुक उवाच अथ सर्वगुणोपेत: काल: परमशोभन: । यर्ह्येवाजनजन्मक्षन शान्तर्क्षग्रहतारकम् ॥ १ ॥ दिश: प्रसेदुर्गगनं निर्मलोडुगणोदयम् । मही मङ्गलभूयिष्ठपुरग्रामव्रजाकरा ॥ २ ॥ नद्य: प्रसन्नसलिला ह्रदा जलरुहश्रिय: । द्विजालिकुलसन्नादस्तवका वनराजय: ॥ ३ ॥ ववौ वायु: सुखस्पर्श: पुण्यगन्धवह: शुचि: । अग्नयश्च द्विजातीनां शान्तास्तत्र समिन्धत ॥ ४ ॥ मनांस्यासन् प्रसन्नानि साधूनामसुरद्रुहाम् । जायमानेऽजने तस्मिन् नेदुर्दुन्दुभय: समम् ॥ ५ ॥

ພຣະສີຣີຊຸກະກ່າວວ່າ—ຕໍ່ມາໄດ້ຮອດເວລາອັນມົງຄຸນແລະງາມຍິ່ງສຳລັບການປາກົດຂອງພຣະອົງ; ທັ້ງຈັກກະວານເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນແຫ່ງຄວາມດີ ຄວາມງາມ ແລະຄວາມສະຫງົບ. ກຸ່ມດາວໂຣຫິນີປາກົດ ແລະດາວ-ເຄາະເຊັ່ນ ອັສວິນີ ກໍສະຫງົບ; ດວງອາທິດ ແລະດວງຈັນກໍສົມດຸນ. ທິດທັງປວງນ່າຊື່ນຊົມ; ຟ້າໃສໄຮ້ເມກ ແລະດາວພິບພິບ. ແຜ່ນດິນທີ່ປະດັບດ້ວຍເມືອງ ບ້ານ ເຫມືອງແຮ່ ແລະທົ່ງລ້ຽງສັດແຫ່ງວຣະຊະ ດູເປັນມົງຄຸນທົ່ວໜ້າ. ແມ່ນ້ຳໄຫຼດ້ວຍນ້ຳໃສ; ບຶງແລະອ່າງນ້ຳໃຫຍ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກບົວ. ໃນປ່າແລະພືດພັນຂຽວຂະຫຍາຍ ນົກແລະຝູງເຜິ້ງຮ້ອງສຽງຫວານ. ລົມບໍລິສຸດພັດອ່ອນໆນຳກິ່ນດອກໄມ້; ໄຟຍັນຂອງພຣາຫມັນລຸກໄຫມ້ໝັ້ນຄົງບໍ່ຖືກລົມລົບກວນ. ເມື່ອພຣະວິສະນຸຜູ້ບໍ່ເຄີຍເກີດກຳລັງຈະປາກົດ ນັກບຸນແລະພຣາຫມັນທີ່ເຄີຍຖືກກັງສະແລະອະສຸຣລົບກວນກໍມີສັນຕິໃນໃຈ ແລະກອງກະຫຼອງທິບກໍດັງຂຶ້ນພ້ອມກັນຈາກໂລກເທິງ.

Verse 2

श्रीशुक उवाच अथ सर्वगुणोपेत: काल: परमशोभन: । यर्ह्येवाजनजन्मक्षन शान्तर्क्षग्रहतारकम् ॥ १ ॥ दिश: प्रसेदुर्गगनं निर्मलोडुगणोदयम् । मही मङ्गलभूयिष्ठपुरग्रामव्रजाकरा ॥ २ ॥ नद्य: प्रसन्नसलिला ह्रदा जलरुहश्रिय: । द्विजालिकुलसन्नादस्तवका वनराजय: ॥ ३ ॥ ववौ वायु: सुखस्पर्श: पुण्यगन्धवह: शुचि: । अग्नयश्च द्विजातीनां शान्तास्तत्र समिन्धत ॥ ४ ॥ मनांस्यासन् प्रसन्नानि साधूनामसुरद्रुहाम् । जायमानेऽजने तस्मिन् नेदुर्दुन्दुभय: समम् ॥ ५ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງການປາກົດຂອງພຣະເຈົ້າ ທັ້ງຈັກກະວານເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນແຫ່ງຄວາມດີ ຄວາມງາມ ແລະຄວາມສະຫງົບ. ກຸ່ມດາວໂຣຫິນີ ແລະດາວຢ່າງອັສວິນີປາກົດ ພ້ອມທັງດວງອາທິດ ດວງຈັນ ແລະດາວເຄາະທັງຫຼາຍກໍສະຫງົບ. ທິດທັງປວງນ່າຊື່ນຊົມ ຟ້າໃສໄຮ້ເມກ ແລະດາວກະພິບພິບ. ແຜ່ນດິນທີ່ປະດັບດ້ວຍເມືອງ ບ້ານ ເຫມືອງແຮ່ ແລະທົ່ງຫຍ້າແຫ່ງວຣະຈະ ດູເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ

Verse 3

श्रीशुक उवाच अथ सर्वगुणोपेत: काल: परमशोभन: । यर्ह्येवाजनजन्मक्षन शान्तर्क्षग्रहतारकम् ॥ १ ॥ दिश: प्रसेदुर्गगनं निर्मलोडुगणोदयम् । मही मङ्गलभूयिष्ठपुरग्रामव्रजाकरा ॥ २ ॥ नद्य: प्रसन्नसलिला ह्रदा जलरुहश्रिय: । द्विजालिकुलसन्नादस्तवका वनराजय: ॥ ३ ॥ ववौ वायु: सुखस्पर्श: पुण्यगन्धवह: शुचि: । अग्नयश्च द्विजातीनां शान्तास्तत्र समिन्धत ॥ ४ ॥ मनांस्यासन् प्रसन्नानि साधूनामसुरद्रुहाम् । जायमानेऽजने तस्मिन् नेदुर्दुन्दुभय: समम् ॥ ५ ॥

ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼດ້ວຍນ້ຳໃສອັນຊື່ນໃຈ; ບຶງ ແລະສະຫຼອງທັງຫຼາຍງາມດ້ວຍດອກບົວ ແລະດອກບົວຂາວ. ໃນຫມູ່ໄມ້ແລະເຄືອຂຽວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກແລະໃບ ມີສຽງນົກແລະຝູງເຜິ້ງຮ້ອງຂັບຂານຢ່າງໄພເລາະ; ນົກກາເຫວ່າຮ້ອງຫວານ ແລະພວກພະມອນກໍຮື້ງຮື້ງ

Verse 4

श्रीशुक उवाच अथ सर्वगुणोपेत: काल: परमशोभन: । यर्ह्येवाजनजन्मक्षन शान्तर्क्षग्रहतारकम् ॥ १ ॥ दिश: प्रसेदुर्गगनं निर्मलोडुगणोदयम् । मही मङ्गलभूयिष्ठपुरग्रामव्रजाकरा ॥ २ ॥ नद्य: प्रसन्नसलिला ह्रदा जलरुहश्रिय: । द्विजालिकुलसन्नादस्तवका वनराजय: ॥ ३ ॥ ववौ वायु: सुखस्पर्श: पुण्यगन्धवह: शुचि: । अग्नयश्च द्विजातीनां शान्तास्तत्र समिन्धत ॥ ४ ॥ मनांस्यासन् प्रसन्नानि साधूनामसुरद्रुहाम् । जायमानेऽजने तस्मिन् नेदुर्दुन्दुभय: समम् ॥ ५ ॥

ລົມອັນບໍລິສຸດ ສຳຜັດນຸ່ມນວນ ແລະນຳກິ່ນຫອມດອກໄມ້ ໄດ້ພັດມາ. ໄຟຍັນຂອງພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບພິທີຕາມຫຼັກເວດ ໄຫມ້ຢ່າງສະຫງົບແລະໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຖືກລົມນັ້ນລົບກວນ

Verse 5

श्रीशुक उवाच अथ सर्वगुणोपेत: काल: परमशोभन: । यर्ह्येवाजनजन्मक्षन शान्तर्क्षग्रहतारकम् ॥ १ ॥ दिश: प्रसेदुर्गगनं निर्मलोडुगणोदयम् । मही मङ्गलभूयिष्ठपुरग्रामव्रजाकरा ॥ २ ॥ नद्य: प्रसन्नसलिला ह्रदा जलरुहश्रिय: । द्विजालिकुलसन्नादस्तवका वनराजय: ॥ ३ ॥ ववौ वायु: सुखस्पर्श: पुण्यगन्धवह: शुचि: । अग्नयश्च द्विजातीनां शान्तास्तत्र समिन्धत ॥ ४ ॥ मनांस्यासन् प्रसन्नानि साधूनामसुरद्रुहाम् । जायमानेऽजने तस्मिन् नेदुर्दुन्दुभय: समम् ॥ ५ ॥

ເມື່ອພຣະວິສນຸ ພຣະປະຣະມາດມັນຜູ້ບໍ່ມີການເກີດ ກຳລັງຈະປາກົດ ບັນດາສາທຸ ແລະພຣາຫມັນຜູ້ເຄີຍຖືກອະສຸຣະເຊັ່ນ ກັງສະ ລົບກວນຢູ່ເປັນນິດ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບໃນໃຈລຶກ. ໃນເວລາດຽວກັນ ສຽງກອງທິບດຸນດຸພິ ກໍດັງຂຶ້ນພ້ອມກັນຈາກໂລກເບື້ອງເທິງ

Verse 6

जगु: किन्नरगन्धर्वास्तुष्टुवु: सिद्धचारणा: । विद्याधर्यश्च ननृतुरप्सरोभि: समं मुदा ॥ ६ ॥

ພວກກິນນະຣະ ແລະຄັນທະຣະວະ ໄດ້ຮ້ອງເພງມົງຄຸນ; ພວກສິດທະ ແລະຈາຣະນະ ໄດ້ຖວາຍຄຳສັນລະເສີນ; ແລະພວກວິທະຍາທະຣີ ພ້ອມອັບສະຣາ ກໍຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມປິຕິ

Verse 7

मुमुचुर्मुनयो देवा: सुमनांसि मुदान्विता: । मन्दं मन्दं जलधरा जगर्जुरनुसागरम् ॥ ७ ॥ निशीथे तमउद्भ‍ूते जायमाने जनार्दने । देवक्यां देवरूपिण्यां विष्णु: सर्वगुहाशय: । आविरासीद् यथा प्राच्यां दिशीन्दुरिव पुष्कल: ॥ ८ ॥

ເທວະແລະມະຫາມຸນີທັງຫຼາຍໂປຍດອກໄມ້ດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ເມກກໍຮ່ວມຕົວແລະຮ້ອງຄ່ອຍໆດັ່ງສຽງຄື້ນທະເລ. ໃນຄວາມມືດໜາແນ່ນຂອງຍາມທ່ຽງຄືນ ເມື່ອຈະນາຣະດະນະກຳລັງປາກົດ, ພຣະວິດສະນຸຜູ້ສະຖິດໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງ ປາກົດອອກຈາກໃຈຂອງເທວະກີ ດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງຂຶ້ນທາງທິດຕາເວັນອອກ.

Verse 8

मुमुचुर्मुनयो देवा: सुमनांसि मुदान्विता: । मन्दं मन्दं जलधरा जगर्जुरनुसागरम् ॥ ७ ॥ निशीथे तमउद्भ‍ूते जायमाने जनार्दने । देवक्यां देवरूपिण्यां विष्णु: सर्वगुहाशय: । आविरासीद् यथा प्राच्यां दिशीन्दुरिव पुष्कल: ॥ ८ ॥

ໃນຄວາມມືດໜາແນ່ນຂອງຍາມທ່ຽງຄືນ ເມື່ອຈະນາຣະດະນະກຳລັງອຸບັດ, ພຣະວິດສະນຸຜູ້ສະຖິດໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງ ປາກົດຈາກໃຈຂອງເທວະກີ ດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງຂຶ້ນທາງທິດຕາເວັນອອກ. ເທວະແລະມຸນີໂປຍດອກໄມ້ ແລະເມກຮ້ອງຄ່ອຍໆດັ່ງສຽງທະເລ.

Verse 9

तमद्भ‍ुतं बालकमम्बुजेक्षणं चतुर्भुजं शङ्खगदाद्युदायुधम् । श्रीवत्सलक्ष्मं गलशोभिकौस्तुभं पीताम्बरं सान्द्रपयोदसौभगम् ॥ ९ ॥ महार्हवैदूर्यकिरीटकुण्डल- त्विषा परिष्वक्तसहस्रकुन्तलम् । उद्दामकाञ्‍च्यङ्गदकङ्कणादिभि- र्विरोचमानं वसुदेव ऐक्षत ॥ १० ॥

ວະສຸເທວະໄດ້ເຫັນທາຣົກເກີດໃໝ່ອັນນ່າອັດສະຈັນ—ມີດວງຕາດຸຈດອກບົວ ມີສີ່ກອນ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ຄະທາ ແລະປັດມະ. ທີ່ອົກມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະ ທີ່ຄໍມີແກ້ວເກາສຕຸພະສ່ອງປະກາຍ; ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະງາມດ້ວຍສີກາຍຄ້າຍເມກໜາ.

Verse 10

तमद्भ‍ुतं बालकमम्बुजेक्षणं चतुर्भुजं शङ्खगदाद्युदायुधम् । श्रीवत्सलक्ष्मं गलशोभिकौस्तुभं पीताम्बरं सान्द्रपयोदसौभगम् ॥ ९ ॥ महार्हवैदूर्यकिरीटकुण्डल- त्विषा परिष्वक्तसहस्रकुन्तलम् । उद्दामकाञ्‍च्यङ्गदकङ्कणादिभि- र्विरोचमानं वसुदेव ऐक्षत ॥ १० ॥

ວະສຸເທວະເຫັນວ່າ ຜົມອັນດົກດື່ນຂອງພຣະກຸມານຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍປະກາຍຈາກມົງກຸດແລະຕຸ້ມຫູປະດັບແກ້ວໄວດູຣະຍະອັນລ້ຳຄ່າ. ດ້ວຍສາຍແອວອັນວິຈິດ ອັງກະດ ກຳໄລ ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍ ແລະນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 11

स विस्मयोत्फुल्लविलोचनो हरिं सुतं विलोक्यानकदुन्दुभिस्तदा । कृष्णावतारोत्सवसम्भ्रमोऽस्पृशन् मुदा द्विजेभ्योऽयुतमाप्लुतो गवाम् ॥ ११ ॥

ເມື່ອວະສຸເທວະເຫັນພຣະຫຣິຜູ້ເປັນບຸດອັນອັດສະຈັນ ດວງຕາຂອງລາວກໍເບີກບານດ້ວຍຄວາມພິສວົງ. ໃນຄວາມປິຕິແຫ່ງງານອຸດສົບການອະວະຕານຂອງພຣະກຣິດສະນະ ລາວໄດ້ຮວບຮວມໂຄສິບພັນຕົວໃນໃຈ ແລະຖວາຍເປັນທານແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.

Verse 12

अथैनमस्तौदवधार्य पूरुषं परं नताङ्ग: कृतधी: कृताञ्जलि: । स्वरोचिषा भारत सूतिकागृहं विरोचयन्तं गतभी: प्रभाववित् ॥ १२ ॥

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ຜູ້ສືບສາຍພະຣາຕະ! ວະສຸເທວະເຂົ້າໃຈຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ເດັກນ້ອຍນີ້ແມ່ນພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ. ເມື່ອແນ່ໃຈບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ລາວຈຶ່ງບໍ່ຢ້ານ; ກ້ມກາຍ ປະນົມມື ແລະຕັ້ງໃຈແນ່ ເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະກຸມານຜູ້ສ່ອງແສງເຮືອນປະສູດດ້ວຍພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 13

श्रीवसुदेव उवाच विदितोऽसि भवान् साक्षात्पुरुष: प्रकृते: पर: । केवलानुभवानन्दस्वरूप: सर्वबुद्धिद‍ृक् ॥ १३ ॥

ວະສຸເທວະກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງແມ່ນບຸຣຸດສູງສຸດ ຢູ່ເໜືອປຣະກຣິຕິ ແລະເປັນປະຣະມາຕະມັນຜູ້ສະຖິດພາຍໃນ. ພຣະສະພາບຂອງພຣະອົງແມ່ນອານັນບໍລິສຸດ ທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຍານເຫນືອໂລກ ແລະພຣະອົງເປັນຜູ້ເຫັນປັນຍາທັງປວງ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈພຣະສະຖານະຂອງພຣະອົງຢ່າງສົມບູນແລ້ວ.

Verse 14

स एव स्वप्रकृत्येदं सृष्ट्वाग्रे त्रिगुणात्मकम् । तदनु त्वं ह्यप्रविष्ट: प्रविष्ट इव भाव्यसे ॥ १४ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງເອງໄດ້ສ້າງໂລກວັດຖຸອັນເປັນຕຣິຄຸນະ ດ້ວຍພະລັງພາຍນອກຂອງພຣະອົງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ. ຫຼັງຈາກສ້າງແລ້ວ ພຣະອົງດູເຫມືອນຈະເຂົ້າໄປໃນສິ່ງສ້າງນີ້ ແຕ່ແທ້ຈິງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປເລີຍ.

Verse 15

यथेमेऽविकृता भावास्तथा ते विकृतै: सह । नानावीर्या: पृथग्भूता विराजं जनयन्ति हि ॥ १५ ॥ सन्निपत्य समुत्पाद्य द‍ृश्यन्तेऽनुगता इव । प्रागेव विद्यमानत्वान्न तेषामिह सम्भव: ॥ १६ ॥ एवं भवान् बुद्ध्यनुमेयलक्षणै- र्ग्राह्यैर्गुणै: सन्नपि तद्गुणाग्रह: । अनावृतत्वाद् बहिरन्तरं न ते सर्वस्य सर्वात्मन आत्मवस्तुन: ॥ १७ ॥

ເຫມືອນມະຫັດຕັດຕະວະທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ແບ່ງແຍກ ແຕ່ເນື່ອງຈາກວິການຂອງສາມຄຸນະ ຈຶ່ງດູເຫມືອນແຍກເປັນທາດຕ່າງໆ ແລະເຮັດໃຫ້ຮູບຈັກກະວານປາກົດ; ທາດເຫຼົ່ານັ້ນດູເຫມືອນເກີດໃໝ່ເມື່ອມາປະຊຸມກັນ ແຕ່ເພາະມີຢູ່ກ່ອນການສ້າງ ຈຶ່ງບໍ່ມີ ‘ການເກີດ’ ແທ້ໃນນີ້. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງ ແມ່ນແມ່ນຈະປາກົດຜ່ານລັກສະນະທີ່ປັນຍາອະນຸມານໄດ້ ແລະຜ່ານຄຸນະທີ່ອິນທຣີຍຮັບຮູ້ໄດ້ ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ຖືກຄຸນະຄອບງຳ; ເພາະພຣະອົງເປັນອາດມັນແຫ່ງສັບພະສິ່ງອັນບໍ່ຖືກປົກຄຸມ ສໍາລັບພຣະອົງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາຍນອກແລະພາຍໃນ.

Verse 16

यथेमेऽविकृता भावास्तथा ते विकृतै: सह । नानावीर्या: पृथग्भूता विराजं जनयन्ति हि ॥ १५ ॥ सन्निपत्य समुत्पाद्य द‍ृश्यन्तेऽनुगता इव । प्रागेव विद्यमानत्वान्न तेषामिह सम्भव: ॥ १६ ॥ एवं भवान् बुद्ध्यनुमेयलक्षणै- र्ग्राह्यैर्गुणै: सन्नपि तद्गुणाग्रह: । अनावृतत्वाद् बहिरन्तरं न ते सर्वस्य सर्वात्मन आत्मवस्तुन: ॥ १७ ॥

ເຫມືອນມະຫັດຕັດຕະວະທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ແບ່ງແຍກ ແຕ່ເນື່ອງຈາກວິການຂອງສາມຄຸນະ ຈຶ່ງດູເຫມືອນແຍກເປັນທາດຕ່າງໆ ແລະເຮັດໃຫ້ຮູບຈັກກະວານປາກົດ; ທາດເຫຼົ່ານັ້ນດູເຫມືອນເກີດໃໝ່ເມື່ອມາປະຊຸມກັນ ແຕ່ເພາະມີຢູ່ກ່ອນການສ້າງ ຈຶ່ງບໍ່ມີ ‘ການເກີດ’ ແທ້ໃນນີ້. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງ ແມ່ນແມ່ນຈະປາກົດຜ່ານລັກສະນະທີ່ປັນຍາອະນຸມານໄດ້ ແລະຜ່ານຄຸນະທີ່ອິນທຣີຍຮັບຮູ້ໄດ້ ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ຖືກຄຸນະຄອບງຳ; ເພາະພຣະອົງເປັນອາດມັນແຫ່ງສັບພະສິ່ງອັນບໍ່ຖືກປົກຄຸມ ສໍາລັບພຣະອົງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາຍນອກແລະພາຍໃນ.

Verse 17

यथेमेऽविकृता भावास्तथा ते विकृतै: सह । नानावीर्या: पृथग्भूता विराजं जनयन्ति हि ॥ १५ ॥ सन्निपत्य समुत्पाद्य द‍ृश्यन्तेऽनुगता इव । प्रागेव विद्यमानत्वान्न तेषामिह सम्भव: ॥ १६ ॥ एवं भवान् बुद्ध्यनुमेयलक्षणै- र्ग्राह्यैर्गुणै: सन्नपि तद्गुणाग्रह: । अनावृतत्वाद् बहिरन्तरं न ते सर्वस्य सर्वात्मन आत्मवस्तुन: ॥ १७ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັບພະລັງງານວັດຖຸທີ່ມີຢູ່ກ່ອນການສ້າງ, ທ່ານໄດ້ມີຢູ່ແລ້ວກ່ອນທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນທ້ອງຂອງນາງ ເທວະກີ. ທ່ານຄືຈິດວິນຍານອັນສູງສົ່ງທີ່ແຜ່ໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 18

य आत्मनो द‍ृश्यगुणेषु सन्निति व्यवस्यते स्वव्यतिरेकतोऽबुध: । विनानुवादं न च तन्मनीषितं सम्यग् यतस्त्यक्तमुपाददत् पुमान् ॥ १८ ॥

ຜູ້ທີ່ຄິດວ່າຮ່າງກາຍທີ່ເບິ່ງເຫັນໄດ້ນັ້ນເປັນອິດສະຫຼະຈາກຈິດວິນຍານແມ່ນຜູ້ໂງ່ຈ້າ. ຖ້າບໍ່ມີຈິດວິນຍານ, ຮ່າງກາຍກໍ່ບໍ່ມີຄວາມຫມາຍ.

Verse 19

त्वत्तोऽस्य जन्मस्थितिसंयमान् विभो वदन्त्यनीहादगुणादविक्रियात् । त्वयीश्वरे ब्रह्मणि नो विरुध्यते त्वदाश्रयत्वादुपचर्यते गुणै: ॥ १९ ॥

ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ນັກປາດກ່າວວ່າ ການສ້າງ, ການຮັກສາ ແລະ ການທໍາລາຍ ແມ່ນກະທໍາໂດຍທ່ານ, ແຕ່ທ່ານປາສະຈາກຄຸນລັກສະນະທາງວັດຖຸ ແລະ ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ.

Verse 20

स त्वं त्रिलोकस्थितये स्वमायया बिभर्षि शुक्लं खलु वर्णमात्मन: । सर्गाय रक्तं रजसोपबृंहितं कृष्णं च वणन तमसा जनात्यये ॥ २० ॥

ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພື່ອຮັກສາໂລກ ທ່ານຮັບເອົາສີຂາວ (ຄວາມດີ), ສໍາລັບການສ້າງແມ່ນສີແດງ, ແລະ ສໍາລັບການທໍາລາຍແມ່ນສີດໍາ.

Verse 21

त्वमस्य लोकस्य विभो रिरक्षिषु- र्गृहेऽवतीर्णोऽसि ममाखिलेश्वर । राजन्यसंज्ञासुरकोटियूथपै- र्निर्व्यूह्यमाना निहनिष्यसे चमू: ॥ २१ ॥

ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ, ທ່ານໄດ້ປະກົດຕົວຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອປົກປ້ອງໂລກນີ້. ທ່ານຈະຂ້າພວກຜີປີສາດທີ່ປອມຕົວເປັນກະສັດ.

Verse 22

अयं त्वसभ्यस्तव जन्म नौ गृहे श्रुत्वाग्रजांस्ते न्यवधीत् सुरेश्वर । स तेऽवतारं पुरुषै: समर्पितं श्रुत्वाधुनैवाभिसरत्युदायुध: ॥ २२ ॥

ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາທັງຫລາຍ, ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄຳທຳນາຍວ່າ ພຣະອົງຈະເກີດໃນເຮືອນຂອງພວກເຮົາ ແລະ ຂ້າພຣະອົງ, ກຳສະຜູ້ໂຫດຮ້າຍນີ້ໄດ້ຂ້າອ້າຍຂອງພຣະອົງໄປຫລາຍຄົນ. ທັນທີທີ່ລາວຮູ້ວ່າພຣະອົງປະກົດຕົວຂຶ້ນ, ລາວຈະຖືອາວຸດມາຂ້າພຣະອົງທັນທີ.

Verse 23

श्रीशुक उवाच अथैनमात्मजं वीक्ष्य महापुरुषलक्षणम् । देवकी तमुपाधावत् कंसाद् भीता सुविस्मिता ॥ २३ ॥

ພຣະສຸກກະເທວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ: ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຫັນວ່າລູກຂອງນາງມີລັກສະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ, ນາງເທວະກີ, ຜູ້ທີ່ຢ້ານກຳສະ ແລະ ປະຫລາດໃຈຫລາຍ, ໄດ້ເລີ່ມສວດມົນພາວະນາຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 24

श्रीदेवक्युवाच रूपं यत् तत् प्राहुरव्यक्तमाद्यं ब्रह्म ज्योतिर्निर्गुणं निर्विकारम् । सत्तामात्रं निर्विशेषं निरीहं स त्वं साक्षाद् विष्णुरध्यात्मदीप: ॥ २४ ॥

ພຣະນາງເທວະກີ ກ່າວວ່າ: ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະເວດອະທິບາຍວ່າ ພຣະອົງຢູ່ເໜືອຄຳເວົ້າ ແລະ ຈິດໃຈ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະອົງແມ່ນຕົ້ນກຳເນີດຂອງຈັກກະວານທັງໝົດ. ພຣະອົງແມ່ນພົມມັນ, ເຕັມໄປດ້ວຍແສງສະຫວ່າງຄືກັບດວງອາທິດ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະວິຊະນຸໂດຍກົງ, ເປັນແສງສະຫວ່າງຂອງຄວາມຮູ້ທາງຈິດວິນຍານ.

Verse 25

नष्टे लोके द्विपरार्धावसाने महाभूतेष्वादिभूतं गतेषु । व्यक्तेऽव्यक्तं कालवेगेन याते भवानेक: शिष्यतेऽशेषसंज्ञ: ॥ २५ ॥

ຫຼັງຈາກຫຼາຍລ້ານປີ, ໃນເວລາຂອງການທຳລາຍຈັກກະວານ, ເມື່ອທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຖືກທຳລາຍດ້ວຍພະລັງແຫ່ງເວລາ, ທາດທັງຫ້າຈະເຂົ້າສູ່ສະພາວະລະອຽດ. ໃນເວລານັ້ນ, ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວທີ່ຍັງຄົງຢູ່, ແລະ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ອະນັນຕະເສດຊະນາກ.

Verse 26

योऽयं कालस्तस्य तेऽव्यक्तबन्धो चेष्टामाहुश्चेष्टते येन विश्वम् । निमेषादिर्वत्सरान्तो महीयां- स्तं त्वेशानं क्षेमधाम प्रपद्ये ॥ २६ ॥

ຂ້າແດ່ຜູ້ລິເລີ່ມພະລັງງານທາງວັດຖຸ, ການສ້າງທີ່ມະຫັດສະຈັນນີ້ເຮັດວຽກພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງເວລາທີ່ມີພະລັງ, ເຊິ່ງແບ່ງອອກເປັນວິນາທີ, ນາທີ, ຊົ່ວໂມງ ແລະ ປີ. ອົງປະກອບຂອງເວລານີ້ແມ່ນພຽງແຕ່ຮູບແບບໜຶ່ງຂອງພຣະວິຊະນຸ. ພຣະອົງເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມເວລາ, ແຕ່ພຣະອົງເປັນແຫຼ່ງຂອງຄວາມໂຊກດີທັງໝົດ. ຂ້ານ້ອຍຂໍມອບກາຍຖວາຍຕົວຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 27

मर्त्यो मृत्युव्यालभीत: पलायन्‌ लोकान् सर्वान्निर्भयं नाध्यगच्छत् । त्वत्पादाब्जं प्राप्य यद‍ृच्छयाद्य सुस्थ: शेते मृत्युरस्मादपैति ॥ २७ ॥

ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ບໍ່ມີໃຜຫຼຸດພົ້ນຈາກ ການເກີດ ການຕາຍ ຄວາມແກ່ ແລະໂລກໄພ; ໜີໄປຫາໂລກຫຼາຍໆກໍບໍ່ໄດ້ຄວາມປອດໄພ. ແຕ່ບັດນີ້ ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ ຄວາມຕາຍເອງກໍຫວາດກົວແລະຖອຍໜີ; ແລະສັດທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ພຶ່ງພາພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງດ້ວຍພຣະເມດຕາ ຍ່ອມນອນຢູ່ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບໃນໃຈ.

Verse 28

स त्वं घोरादुग्रसेनात्मजान्न- स्त्राहि त्रस्तान् भृत्यवित्रासहासि । रूपं चेदं पौरुषं ध्यानधिष्ण्यं मा प्रत्यक्षं मांसद‍ृशां कृषीष्ठा: ॥ २८ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານຂອງຜູ້ພັກດີ; ຂໍໃຫ້ຊ່ວຍປົກປ້ອງພວກເຮົາທີ່ຫວາດກົວຕໍ່ຄວາມນ່າຢ້ານຂອງກັງສະ ບຸດອຸກຣະເສນ. ຮູບສີ່ແຂນຂອງພຣະວິສນຸນີ້ແມ່ນທີ່ຍຶດໃນສະມາທິຂອງໂຢຄີ; ຂໍຢ່າໃຫ້ປາກົດຕໍ່ຜູ້ທີ່ເບິ່ງດ້ວຍຕາເນື້ອ ໃຫ້ຮູບນີ້ເລື່ອນຫາຍໄປ.

Verse 29

जन्म ते मय्यसौ पापो मा विद्यान्मधुसूदन । समुद्विजे भवद्धेतो: कंसादहमधीरधी: ॥ २९ ॥

ໂອ້ ມະທຸສູດນ ເນື່ອງຈາກການປາກົດຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຍິ່ງກັງວົນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກັງສະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຈັດການເພື່ອໃຫ້ກັງສະຜູ້ບາບນັ້ນ ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ວ່າພຣະອົງເກີດຈາກຄັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 30

उपसंहर विश्वात्मन्नदो रूपमलौकिकम् । शङ्खचक्रगदापद्मश्रिया जुष्टं चतुर्भुजम् ॥ ३० ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະວິສວາດມັນ ຮູບອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງທີ່ມີສີ່ແຂນ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ຄະທາ ແລະດອກບົວ ພ້ອມດ້ວຍສິຣີ ເປັນສິ່ງບໍ່ຄຸ້ນຕາໃນໂລກນີ້. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຫົດເກັບຮູບນີ້ ແລະກາຍເປັນທາຣົກມະນຸດຕາມທຳມະດາ.

Verse 31

विश्वं यदेतत् स्वतनौ निशान्ते यथावकाशं पुरुष: परो भवान् । बिभर्ति सोऽयं मम गर्भगोऽभू- दहो नृलोकस्य विडम्बनं हि तत् ॥ ३१ ॥

ໃນເວລາແຫ່ງການພິນາດ ຈັກກະວານທັງໝົດທີ່ມີທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຍ່ອມເຂົ້າໄປໃນພຣະກາຍອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງກໍຖືກຮັກສາໄວ້ໄດ້ໂດຍບໍ່ລຳບາກ; ພຣະອົງແມ່ນປຸຣຸສະສູງສຸດ. ແຕ່ບັດນີ້ ຮູບອັນເຫນືອໂລກນັ້ນກັບເກີດຈາກຄັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ໂອ້ ນະລົກຈະບໍ່ເຊື່ອ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນທີ່ເຢາະເຍີ້ຍ.

Verse 32

श्रीभगवानुवाच त्वमेव पूर्वसर्गेऽभू: पृश्न‍ि: स्वायम्भुवे सति । तदायं सुतपा नाम प्रजापतिरकल्मष: ॥ ३२ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ແມ່ຜູ້ມີຄວາມບໍລິສຸດ, ໃນມະນວັນຕະຣະສະວາຍັມພູວະໃນການສ້າງກ່ອນ ເຈົ້າເຄີຍມີນາມວ່າ ‘ປຣິຊນີ’; ແລະວະສຸເທວະນີ້ໃນການນັ້ນເປັນປຣະຈາປະຕິຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຊື່ ‘ສຸຕະປາ’.”

Verse 33

युवां वै ब्रह्मणादिष्टौ प्रजासर्गे यदा तत: । सन्नियम्येन्द्रियग्रामं तेपाथे परमं तप: ॥ ३३ ॥

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ສັ່ງໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງສອງສ້າງປະຊາ, ພວກເຈົ້າໄດ້ສຳລວມອິນທຣີຍທັງຫມົດກ່ອນ ແລ້ວບຳເພັນຕະບະອັນສູງສຸດ।

Verse 34

वर्षवातातपहिमघर्मकालगुणाननु । सहमानौ श्वासरोधविनिर्धूतमनोमलौ ॥ ३४ ॥ शीर्णपर्णानिलाहारावुपशान्तेन चेतसा । मत्त: कामानभीप्सन्तौ मदाराधनमीहतु: ॥ ३५ ॥

ໂອ ພໍ່ແມ່, ພວກເຈົ້າອົດທົນຝົນ ລົມ ແດດແຮງ ຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາ ແລະ ຄວາມໜາວຮຸນແຮງຕາມລະດູການ. ດ້ວຍປຣານາຍາມະແລະການກັ້ນລົມຫາຍໃຈ ພວກເຈົ້າຊຳລະມົນທິນໃນໃຈ; ກິນແຕ່ໃບໄມ້ແຫ້ງທີ່ຫຼົ່ນ ແລະແມ່ນແຕ່ອາກາດ, ດ້ວຍໃຈສະງົບ ພວກເຈົ້າໄດ້ບູຊາຂ້າ ເພື່ອປາດຖະນາພອນຈາກຂ້າ.

Verse 35

वर्षवातातपहिमघर्मकालगुणाननु । सहमानौ श्वासरोधविनिर्धूतमनोमलौ ॥ ३४ ॥ शीर्णपर्णानिलाहारावुपशान्तेन चेतसा । मत्त: कामानभीप्सन्तौ मदाराधनमीहतु: ॥ ३५ ॥

ໂອ ພໍ່ແມ່, ພວກເຈົ້າອົດທົນຝົນ ລົມ ແດດແຮງ ຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາ ແລະ ຄວາມໜາວຮຸນແຮງຕາມລະດູການ. ດ້ວຍປຣານາຍາມະແລະການກັ້ນລົມຫາຍໃຈ ພວກເຈົ້າຊຳລະມົນທິນໃນໃຈ; ກິນແຕ່ໃບໄມ້ແຫ້ງທີ່ຫຼົ່ນ ແລະແມ່ນແຕ່ອາກາດ, ດ້ວຍໃຈສະງົບ ພວກເຈົ້າໄດ້ບູຊາຂ້າ ເພື່ອປາດຖະນາພອນຈາກຂ້າ.

Verse 36

एवं वां तप्यतोस्तीव्रं तप: परमदुष्करम् । दिव्यवर्षसहस्राणि द्वादशेयुर्मदात्मनो: ॥ ३६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງສອງໄດ້ຕັ້ງຈິດໄວ້ໃນຂ້າ ແລະບຳເພັນຕະບະອັນເຂັ້ມຂົນ ແລະຍາກຢິ່ງ ເປັນເວລາສິບສອງພັນປີທິບ.

Verse 37

तदा वां परितुष्टोऽहममुना वपुषानघे । तपसा श्रद्धया नित्यं भक्त्या च हृदि भावित: ॥ ३७ ॥ प्रादुरासं वरदराड् युवयो: कामदित्सया । व्रियतां वर इत्युक्ते माद‍ृशो वां वृत: सुत: ॥ ३८ ॥

ໂອ ເດວະກີ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຕະຫຼອດ 12,000 ປີທິບ ເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາຂ້ອຍໃນໃຈດ້ວຍສັດທາ, ຕະປະ ແລະ ພັກຕິ; ຂ້ອຍຈຶ່ງພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 38

तदा वां परितुष्टोऽहममुना वपुषानघे । तपसा श्रद्धया नित्यं भक्त्या च हृदि भावित: ॥ ३७ ॥ प्रादुरासं वरदराड् युवयो: कामदित्सया । व्रियतां वर इत्युक्ते माद‍ृशो वां वृत: सुत: ॥ ३८ ॥

ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍເປັນຜູ້ປະທານພອນອັນສູງສຸດ ຂ້ອຍຈຶ່ງປາກົດໃນຮູບກຣິດສະນະນີ້ ແລະກ່າວວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນ” ແລ້ວເຈົ້າທັງສອງຂໍລູກຊາຍທີ່ເໝືອນຂ້ອຍ.

Verse 39

अजुष्टग्राम्यविषयावनपत्यौ च दम्पती । न वव्राथेऽपवगन मे मोहितौ देवमायया ॥ ३९ ॥

ແມ່ນວ່າເປັນຜົວເມຍແຕ່ບໍ່ມີລູກ, ດ້ວຍອິດທິພົນຂອງເດວະມາຍາ ເຈົ້າທັງສອງປາຖະໜາໃຫ້ຂ້ອຍເປັນລູກຊາຍ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ເຄີຍປາຖະໜາໂມກສະຈາກໂລກນີ້.

Verse 40

गते मयि युवां लब्ध्वा वरं मत्सद‍ृशं सुतम् । ग्राम्यान् भोगानभुञ्जाथां युवां प्राप्तमनोरथौ ॥ ४० ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນນັ້ນແລ້ວ ແລະຂ້ອຍໄດ້ຫາຍໄປ, ເຈົ້າທັງສອງໄດ້ດຳລົງຊີວິດຄູ່ເພື່ອໄດ້ລູກຊາຍທີ່ເໝືອນຂ້ອຍ, ແລະຄວາມປາຖະໜາກໍສຳເລັດ.

Verse 41

अद‍ृष्ट्वान्यतमं लोके शीलौदार्यगुणै: समम् । अहं सुतो वामभवं पृश्न‍िगर्भ इति श्रुत: ॥ ४१ ॥

ເພາະຂ້ອຍບໍ່ເຫັນໃຜໃນໂລກນີ້ທີ່ເທົ່າທຽມພວກເຈົ້າໃນຄວາມສຸພາບ ຄວາມໃຈກວ້າງ ແລະຄຸນງາມ, ຂ້ອຍຈຶ່ງເກີດເປັນລູກຂອງເຈົ້າ—ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ປຣິຊນິກັຣພະ” ແມ່ນຜູ້ເກີດຈາກຄັນຂອງປຣິຊນິ.

Verse 42

तयोवान पुनरेवाहमदित्यामास कश्यपात् । उपेन्द्र इति विख्यातो वामनत्वाच्च वामन: ॥ ४२ ॥

ໃນຍຸກຕໍ່ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະວະຕານອີກຄັ້ງຈາກທ່ານທັງສອງ—ໂດຍມີ ອະດິຕິ ເປັນແມ່ ແລະ ກັດຊະຍະປະ ເປັນພໍ່. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ອຸເປນດຣະ ແລະເນື່ອງຈາກຮູບກາຍນ້ອຍ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ວາມະນະ ດ້ວຍ.

Verse 43

तृतीयेऽस्मिन् भवेऽहं वै तेनैव वपुषाथ वाम् । जातो भूयस्तयोरेव सत्यं मे व्याहृतं सति ॥ ४३ ॥

ໂອ ແມ່ຜູ້ບໍລິສຸດແລະສັດຊື່ຢ່າງສູງ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພຣະອົງເດີມນັ້ນແຫຼະ ບັດນີ້ໄດ້ເກີດຈາກທ່ານທັງສອງເປັນບຸດເປັນຄັ້ງທີສາມ. ຈົ່ງຮັບຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງ.

Verse 44

एतद् वां दर्शितं रूपं प्राग्जन्मस्मरणाय मे । नान्यथा मद्भ‍वं ज्ञानं मर्त्यलिङ्गेन जायते ॥ ४४ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະແດງຮູບພຣະວິດສະນຸນີ້ໃຫ້ທ່ານທັງສອງ ເພື່ອໃຫ້ລະລຶກເຖິງການອະວະຕານໃນອະດີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເກີດເປັນທາຣົກມະນຸດທົ່ວໄປ ທ່ານຄົງບໍ່ເຊື່ອວ່າ ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ໄດ້ເສດັດມາແທ້.

Verse 45

युवां मां पुत्रभावेन ब्रह्मभावेन चासकृत् । चिन्तयन्तौ कृतस्‍नेहौ यास्येथे मद्गतिं पराम् ॥ ४५ ॥

ທ່ານທັງສອງຈົ່ງຄິດຮອດຂ້າພະເຈົ້າເປັນບຸດຢູ່ເສມອ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ເມື່ອຄິດຮອດຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມຜູກພັນຢ່າງນີ້ ທ່ານຈະໄດ້ບັນລຸຈຸດໝາຍສູງສຸດ ຄື ການກັບຄືນສູ່ພຣະທາມຂອງພຣະເຈົ້າ.

Verse 46

श्रीशुक उवाच इत्युक्त्वासीद्धरिस्तूष्णीं भगवानात्ममायया । पित्रो: सम्पश्यतो: सद्यो बभूव प्राकृत: शिशु: ॥ ४६ ॥

ສຣີຊຸກເກດະວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ—ເມື່ອພຣະອົງຫຣິໄດ້ຕັກເຕືອນບິດາມານດາແລ້ວ ພຣະອົງກໍນິ່ງເງີຍ. ແລ້ວດ້ວຍພະລັງມາຍາພາຍໃນ ຕໍ່ໜ້າບິດາມານດາ ພຣະອົງກໍກາຍເປັນທາຣົກມະນຸດນ້ອຍໆ ໃນທັນທີ.

Verse 47

ततश्च शौरिर्भगवत्प्रचोदित: सुतं समादाय स सूतिकागृहात् । यदा बहिर्गन्तुमियेष तर्ह्यजा या योगमायाजनि नन्दजायया ॥ ४७ ॥

ຕໍ່ມາ ໂດຍການດົນໃຈຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊໍຣິ ວະສຸເທວະ ອຸ້ມທາຣົກເກີດໃໝ່ອອກຈາກຫ້ອງຄອດເພື່ອຈະອອກໄປ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໂຢກະມາຍາ ພະພະລັງວິນຍານຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເກີດເປັນທິດາໃນຄອບຄົວຂອງຢະໂຊດາ ພັນລະຍາຂອງນັນທະມະຫາຣາຊາ।

Verse 48

तया हृतप्रत्ययसर्ववृत्तिषु द्वा:स्थेषु पौरेष्वपि शायितेष्वथ । द्वारश्च सर्वा: पिहिता दुरत्यया बृहत्कपाटायसकीलश‍ृङ्खलै: ॥ ४८ ॥ ता: कृष्णवाहे वसुदेव आगते स्वयं व्यवर्यन्त यथा तमो रवे: । ववर्ष पर्जन्य उपांशुगर्जित: शेषोऽन्वगाद् वारि निवारयन्‌ फणै: ॥ ४९ ॥

ໂດຍອິດທິພົນຂອງໂຢກະມາຍາ ຍາມເຝົ້າປະຕູສູນເສຍກຳລັງແຫ່ງປະສາດສຳຜັດ ແລະຫຼັບລຶກ; ຜູ້ຢູ່ໃນເຮືອນອື່ນໆກໍຫຼັບລຶກເຊັ່ນກັນ. ປະຕູທັງໝົດທີ່ປິດແນ່ນດ້ວຍກະດານໃຫຍ່ ໝຸດເຫຼັກ ແລະໂຊ່ເຫຼັກ ໄດ້ເປີດເອງເມື່ອວະສຸເທວະຜູ້ອຸ້ມພຣະກຣິຊນະມາຮອດ ດັ່ງຄວາມມືດຫາຍໄປເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ।

Verse 49

तया हृतप्रत्ययसर्ववृत्तिषु द्वा:स्थेषु पौरेष्वपि शायितेष्वथ । द्वारश्च सर्वा: पिहिता दुरत्यया बृहत्कपाटायसकीलश‍ृङ्खलै: ॥ ४८ ॥ ता: कृष्णवाहे वसुदेव आगते स्वयं व्यवर्यन्त यथा तमो रवे: । ववर्ष पर्जन्य उपांशुगर्जित: शेषोऽन्वगाद् वारि निवारयन्‌ फणै: ॥ ४९ ॥

ເມກໃນຟ້າຮ້ອງຄ່ອຍໆ ແລະຕົກຝົນລົງມາ. ໃນເວລານັ້ນ ອະນັນຕະນາກະ ເຊຊະ ຜູ້ເປັນພາກຂະຫຍາຍຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ຕາມວະສຸເທວະຕັ້ງແຕ່ປະຕູ ກາງພັງພານຂອງຕົນເພື່ອກັ້ນນ້ຳຝົນ ແລະປົກປ້ອງວະສຸເທວະກັບທາຣົກທິບນັ້ນ।

Verse 50

मघोनि वर्षत्यसकृद् यमानुजा गम्भीरतोयौघजवोर्मिफेनिला । भयानकावर्तशताकुला नदी मागन ददौ सिन्धुरिव श्रिय: पते: ॥ ५० ॥

ເນື່ອງຈາກຝົນທີ່ອິນທຣາສົ່ງມາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແມ່ນ້ຳຍະມຸນາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳເລິກ ຄື້ນແຮງມີຟອງ ແລະວົງວຽນນ່າຢ້ານຫຼາຍຮ້ອຍ. ແຕ່ກໍດັ່ງທີ່ມະຫາສະໝຸດເຄີຍເປີດທາງໃຫ້ພຣະຣາມະຈັນທຣະ ຍະມຸນາກໍເປີດທາງໃຫ້ວະສຸເທວະຂ້າມໄປໄດ້।

Verse 51

नन्दव्रजं शौरिरुपेत्य तत्र तान् गोपान् प्रसुप्तानुपलभ्य निद्रया । सुतं यशोदाशयने निधाय त- त्सुतामुपादाय पुनर्गृहानगात् ॥ ५१ ॥

ເມື່ອຊໍຣິ ວະສຸເທວະ ໄປຮອດວຣະຈະຂອງນັນທະ ລາວເຫັນວ່າບັນດາຄົນເລີ້ຍງງົວທັງໝົດຫຼັບລຶກ. ລາວຈຶ່ງວາງລູກຊາຍຂອງຕົນໄວ້ເທິງທີ່ນອນຂອງຢະໂຊດາ ແລ້ວອຸ້ມລູກສາວຂອງນາງ—ຜູ້ເປັນພາກຂອງໂຢກະມາຍາ—ແລະກັບໄປຍັງເຮືອນຈຳຂອງກັງສະອີກຄັ້ງ।

Verse 52

देवक्या: शयने न्यस्य वसुदेवोऽथ दारिकाम् । प्रतिमुच्य पदोर्लोहमास्ते पूर्ववदावृत: ॥ ५२ ॥

ວາສຸເທບ ໄດ້ວາງເດັກນ້ອຍຍິງລົງເທິງຕຽງຂອງ ນາງເທວະກີ, ໃສ່ໂສ້ເຫຼັກທີ່ຂາ ແລະ ນັ່ງຢູ່ບ່ອນນັ້ນຄືເກົ່າ.

Verse 53

यशोदा नन्दपत्नी च जातं परमबुध्यत । न तल्लिङ्गं परिश्रान्ता निद्रयापगतस्मृति: ॥ ५३ ॥

ນາງຍະໂສທາ ພັນລະຍາຂອງນັນທະ ຮູ້ພຽງແຕ່ວ່າລູກເກີດມາ, ແຕ່ຍ້ອນຄວາມອິດເມື່ອຍ ແລະ ງ່ວງນອນ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ວ່າເປັນຊາຍ ຫຼື ຍິງ.