Adhyaya 2

Verse 1

विदुर उवाच भवे शीलवतां श्रेष्ठे दक्षो दुहितृवत्सल: । विद्वेषमकरोत्कस्मादनाद‍ृत्यात्मजां सतीम् ॥ १ ॥

ວິດູຣາ ຖາມວ່າ: ເປັນຫຍັງທັກສະ ຜູ້ຮັກລູກສາວຢ່າງຫຼາຍ ຈຶ່ງເກີດຄວາມອິດສາແລະຄວາມຊັງຕໍ່ພຣະສິວະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີສີນ? ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງລະເລີຍລູກສາວຂອງຕົນ ສະຕີ?

Verse 2

कस्तं चराचरगुरुं निर्वैरं शान्तविग्रहम् । आत्मारामं कथं द्वेष्टि जगतो दैवतं महत् ॥ २ ॥

ພຣະສິວະເປັນຄູຂອງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ບໍ່ມີຄວາມພະຍາບາດ ມີຮູບພຣະອົງສະງົບ ເປັນອາດມາຣາມ ແລະເປັນເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວທັກສະຈະເປັນສັດຕູກັບພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ

Verse 3

एतदाख्याहि मे ब्रह्मन्जामातु: श्वशुरस्य च । विद्वेषस्तु यत: प्राणांस्तत्यजे दुस्त्यजान्सती ॥ ३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ ໄມເຕຣຍ, ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງວ່າ ຄວາມຊັງຊັງໃດລະຫວ່າງລູກເຂີຍແລະພໍ່ເມຍ ຈຶ່ງຮຸນແຮງຈົນເທວີສະຕີຍອມສະລະຊີວິດອັນຍາກຈະລະ?

Verse 4

मैत्रेय उवाच पुरा विश्वसृजां सत्रे समेता: परमर्षय: । तथामरगणा: सर्वे सानुगा मुनयोऽग्नय: ॥ ४ ॥

ມະຫາ຤ິສີ ໄມເຕຣຍ ກ່າວວ່າ: ໃນການບູຊາສັດຣະອັນໃຫຍ່ຂອງຜູ້ນຳແຫ່ງການສ້າງສັນສາກົນ ບັນດາ຤ິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເທວະທັງຫຼາຍ ມຸນີພ້ອມຜູ້ຕິດຕາມ ແລະເທວະແຫ່ງໄຟ ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ.

Verse 5

तत्र प्रविष्टमृषयो दृष्ट्वार्कमिव रोचिषा । भ्राजमानं वितिमिरं कुर्वन्तं तन्महत्सद: ॥ ५ ॥

ເມື່ອດັກຊະເຂົ້າສູ່ສະພານັ້ນ ບັນດາ຤ິສີເຫັນລາວສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດ; ລັດສະໝີກາຍຂອງລາວເຮັດໃຫ້ມະຫາສະພາສວ່າງໄສບໍ່ມີຄວາມມືດ ແລະຜູ້ມາຊຸມນຸມທັງປວງດູຈືດຈາງຢູ່ຕໍ່ໜ້າລາວ.

Verse 6

उदतिष्ठन्सदस्यास्ते स्वधिष्ण्येभ्य: सहाग्नय: । ऋते विरिञ्चां शर्वं च तद्भासाक्षिप्तचेतस: ॥ ६ ॥

ເນື່ອງຈາກລັດສະໝີກາຍຂອງລາວ ສະມາຊິກໃນມະຫາສະພາພ້ອມທັງເທວະແຫ່ງໄຟ ຍົກເວັ້ນວິຣິນຈິ (ພຣະພຣົມ) ແລະ ສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຕ່າງລຸກຈາກທີ່ນັ່ງຂອງຕົນ ແລະຢືນຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 7

सदसस्पतिभिर्दक्षो भगवान्साधु सत्कृत: । अजं लोकगुरुं नत्वा निषसाद तदाज्ञया ॥ ७ ॥

ພຣະພຣົມາ ຜູ້ເປັນປະທານແຫ່ງສະພາ ໄດ້ຕ້ອນຮັບດັກຊະຢ່າງສົມຄວນ; ດັກຊະໄດ້ກາບນົບອະຊະ ຜູ້ເປັນຄູແຫ່ງໂລກ (ພຣະພຣົມາ) ແລ້ວຕາມພຣະບັນຊາ ຈຶ່ງນັ່ງລົງໃນທີ່ອັນເໝາະສົມ.

Verse 8

प्राङ्‍‌निषण्णं मृडं दृष्ट्वा नामृष्यत्तदनाद‍ृत: । उवाच वामं चक्षुर्भ्यामभिवीक्ष्य दहन्निव ॥ ८ ॥

ກ່ອນຈະນັ່ງ ດັກຊະເຫັນພຣະຊິວະນັ່ງຢູ່ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ກຽດ ຈຶ່ງຂຸ່ນເຄືອງຫນັກ. ດ້ວຍຄວາມໂກດ ດວງຕາຮາວກັບໄຟລຸກ ແລະເລີ່ມກ່າວຄໍາຮຸນແຮງຕໍ່ພຣະຊິວະ.

Verse 9

श्रूयतां ब्रह्मर्षयो मे सहदेवा: सहाग्नय: । साधूनां ब्रुवतो वृत्तं नाज्ञानान्न च मत्सरात् ॥ ९ ॥

ໂອ ພຣະຣິສີພຣະຫມັນ, ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເທວະໄຟທີ່ຢູ່ນີ້, ຂໍໃຫ້ຟັງຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ. ຂ້ອຍກ່າວເຖິງຈາຣີດຂອງຜູ້ດີ; ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມບໍ່ຮູ້ ຫຼືຄວາມອິດສາ.

Verse 10

अयं तु लोकपालानां यशोघ्नो निरपत्रप: । सद्‌भिराचरित: पन्था येन स्तब्धेन दूषित: ॥ १० ॥

ຜູ້ນີ້ (ພຣະຊິວະ) ເປັນຜູ້ທຳລາຍຊື່ສຽງຂອງຜູ້ປົກຄອງໂລກ ແລະບໍ່ຮູ້ອາຍ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຍິ່ງຂອງເຂົາ ເສັ້ນທາງແຫ່ງມາລະຍາດຂອງຄົນດີກໍຖືກເປື້ອນເປັນມົນທິນ.

Verse 11

एष मे शिष्यतां प्राप्तो यन्मे दुहितुरग्रहीत् । पाणिं विप्राग्निमुखत: सावित्र्या इव साधुवत् ॥ ११ ॥

ເຂົາໄດ້ຮັບຕົນເອງເຫມືອນເປັນຜູ້ຢູ່ໃຕ້ຂ້ອຍ ເພາະໄດ້ຮັບມືລູກສາວຂອງຂ້ອຍແຕ່ງງານຕໍ່ໜ້າໄຟພິທີແລະພຣາຫມັນ. ເຂົາແຕ່ງກັບລູກສາວຂອງຂ້ອຍຜູ້ດຸດດັ່ງກາຍຕຣີ ແຕ່ກໍທຳທ່າເປັນຄົນດີສຸດຈິງ.

Verse 12

गृहीत्वा मृगशावाक्ष्या: पाणिं मर्कटलोचन: । प्रत्युत्थानाभिवादार्हे वाचाप्यकृत नोचितम् ॥ १२ ॥

ເຂົາມີດວງຕາຄ້າຍລີງ ແຕ່ກໍໄດ້ຮັບມືລູກສາວຂອງຂ້ອຍຜູ້ມີດວງຕາດຸດລູກກວາງ. ແຕ່ເມື່ອຂ້ອຍມາເປັນແຂກທີ່ຄວນຖືກຕ້ອນຮັບ ເຂົາກໍບໍ່ລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ ແລະບໍ່ກ່າວຄໍາຫວານໆເພື່ອສະບາຍດີ.

Verse 13

लुप्तक्रियायाशुचये मानिने भिन्नसेतवे । अनिच्छन्नप्यदां बालां शूद्रायेवोशतीं गिरम् ॥ १३ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາຈະມອບລູກສາວໃຫ້ຄົນນີ້ ເພາະເຂົາໄດ້ທຳລາຍຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມສຸພາບ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ຮັກສາກົດລະບຽບ ເຂົາຈຶ່ງບໍ່ບໍລິສຸດ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈຳໃຈຕ້ອງມອບນາງໃຫ້ເຂົາ ດັ່ງການສອນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງເວດໃຫ້ຊູດຣາ.

Verse 14

प्रेतावासेषु घोरेषु प्रेतैर्भूतगणैर्वृत: । अटत्युन्मत्तवन्नग्नो व्युप्तकेशो हसन् रुदन् ॥ १४ ॥ चिताभस्मकृतस्‍नान: प्रेतस्रङ्‌न्रस्थिभूषण: । शिवापदेशो ह्यशिवो मत्तो मत्तजनप्रिय: । पति: प्रमथनाथानां तमोमात्रात्मकात्मनाम् ॥ १५ ॥

ເຂົາອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນ່າຢ້ານເຊັ່ນປ່າຊ້າ ແລະຖືກລ້ອມດ້ວຍພວກເປຣດ ແລະພູດກຸ່ມຕ່າງໆ. ເປືອຍກາຍດັ່ງຄົນບ້າ ຜົມກະຈັດກະຈາຍ ບາງຄັ້ງຫົວເຮາະ ບາງຄັ້ງຮ້ອງໄຫ້ ເດີນພະເນຈອນ; ນຳຂີ້ເຖົ່າຈາກຈິຕາມາທາຕົວ ບໍ່ອາບນ້ຳເປັນປົກກະຕິ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາກະໂຫຼກແລະກະດູກ. ດັ່ງນັ້ນເຂົາເປັນ ‘ສິວະ’ ແຕ່ໃນນາມ; ແທ້ຈິງແລ້ວອັບມົງຄົນ ແລະຄລຸ້ມຄັ່ງ, ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ຈົມໃນຕະໂມຄຸນ ແລະເປັນຫົວໜ້າພວກປຣະມະຖະ.

Verse 15

प्रेतावासेषु घोरेषु प्रेतैर्भूतगणैर्वृत: । अटत्युन्मत्तवन्नग्नो व्युप्तकेशो हसन् रुदन् ॥ १४ ॥ चिताभस्मकृतस्‍नान: प्रेतस्रङ्‌न्रस्थिभूषण: । शिवापदेशो ह्यशिवो मत्तो मत्तजनप्रिय: । पति: प्रमथनाथानां तमोमात्रात्मकात्मनाम् ॥ १५ ॥

ເຂົາຢູ່ໃນປ່າຊ້າອັນນ່າຢ້ານ ແລະມີພວກເປຣດ-ພູດລ້ອມຮອບ. ເປືອຍກາຍດັ່ງຄົນບ້າ ຜົມກະຈັດກະຈາຍ ບາງຄັ້ງຫົວເຮາະ ບາງຄັ້ງຮ້ອງໄຫ້ ເດີນພະເນຈອນ; ທາຂີ້ເຖົ່າຈາກຈິຕາທົ່ວກາຍ ບໍ່ອາບນ້ຳສະເໝີ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາກະໂຫຼກ-ກະດູກ. ດັ່ງນັ້ນເຂົາເປັນ ‘ສິວະ’ ແຕ່ໃນນາມ; ແທ້ຈິງອັບມົງຄົນ ແລະຄລຸ້ມຄັ່ງ, ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພວກປຣະມະຖະໃນຕະໂມຄຸນ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ມົວເມົາ.

Verse 16

तस्मा उन्मादनाथाय नष्टशौचाय दुर्हृदे । दत्ता बत मया साध्वी चोदिते परमेष्ठिना ॥ १६ ॥

ແກ່ຜູ້ນຳແຫ່ງຄວາມຄລຸ້ມຄັ່ງ ຜູ້ຂາດຄວາມສະອາດ ແລະມີໃຈຊົ່ວ—ຕາມຄຳສັ່ງຂອງປຣະເມດຖີພຣະພຣົມາ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບລູກສາວຜູ້ສຸພາບບໍລິສຸດໃຫ້ເຂົາ; ໂອ້, ຊ່າງເປັນຄວາມອັບໂຊກ!

Verse 17

मैत्रेय उवाच विनिन्द्यैवं स गिरिशमप्रतीपमवस्थितम् । दक्षोऽथाप उपस्पृश्य क्रुद्ध: शप्तुं प्रचक्रमे ॥ १७ ॥

ລະສີໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກຕຳນິກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ແບບນີ້ ດັກຊະເຫັນພຣະອົງນັ່ງຮາວກັບຕໍ່ຕ້ານຕົນ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດອາຈະມະນະ ຊຳລະມືແລະປາກ ແລະດ້ວຍຄວາມໂກດເລີ່ມກ່າວຄຳສາບ.

Verse 18

अयं तु देवयजन इन्द्रोपेन्द्रादिभिर्भव: । सह भागं न लभतां देवैर्देवगणाधम: ॥ १८ ॥

ຍັດນີ້ເພື່ອອິນທຣະ ອຸເປນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ; ພະພະວະ (ພຣະຊິວະ) ຜູ້ຖືກກ່າວວ່າຕໍ່າສຸດໃນໝູ່ເທວະ ບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບສ່ວນຂອງເຄື່ອງບູຊາ।

Verse 19

निषिध्यमान: स सदस्यमुख्यै- र्दक्षो गिरित्राय विसृज्य शापम् । तस्माद्विनिष्क्रम्य विवृद्धमन्यु- र्जगाम कौरव्य निजं निकेतनम् ॥ १९ ॥

ແມ່ນແຕ່ບັນດາຜູ້ນຳໃນສະພາຍັດຫ້າມປາມ ດັກຊະກໍຍັງສາບແຊ່ງກິຣິຕຣະ (ພຣະຊິວະ); ແລ້ວດ້ວຍໂທສະອັນແຮງກ້າ ລາອອກຈາກສະພາ ແລະກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ।

Verse 20

विज्ञाय शापं गिरिशानुगाग्रणी- र्नन्दीश्वरो रोषकषायदूषित: । दक्षाय शापं विससर्ज दारुणं ये चान्वमोदंस्तदवाच्यतां द्विजा: ॥ २० ॥

ເມື່ອນັນດີອີສະວະຣະ ຜູ້ນຳໃນບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະຊິວະ ຮູ້ວ່າກິຣີຊະ (ຊິວະ) ຖືກສາບ ກໍໂກດຈົນຕາແດງ; ແລະກຽມສາບດັກຊະ ພ້ອມທັງພຣາຫມະນທີ່ຍອມທົນຄຳນິນທາຮຸນແຮງຕໍ່ພຣະຊິວະ।

Verse 21

य एतन्मर्त्यमुद्दिश्य भगवत्यप्रतिद्रुहि । द्रुह्यत्यज्ञ: पृथग्दृष्टिस्तत्त्वतो विमुखो भवेत् ॥ २१ ॥

ຜູ້ໃດຍົກມະນຸດຜູ້ຕາຍໄດ້ນີ້ (ດັກຊະ) ເປັນຜູ້ສຳຄັນທີ່ສຸດ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມອິດສາຈຶ່ງປະທຸດຕໍ່ພຣະພະຄວານ ຊິວະ ຜູ້ນັ້ນປັນຍານ້ອຍ; ເພາະທັດສະນະແບບຄູ່ ຈຶ່ງຫ່າງໄກຈາກຄວາມຮູ້ແທ້।

Verse 22

गृहेषु कूटधर्मेषु सक्तो ग्राम्यसुखेच्छया । कर्मतन्त्रं वितनुते वेदवादविपन्नधी: ॥ २२ ॥

ຜູ້ທີ່ຕິດຢູ່ໃນທຳປອມຂອງຊີວິດຄອບຄົວ ເນື່ອງຈາກປາຖະໜາສຸກທາງໂລກ ແລະຫຼົງໃນຄຳອະທິບາຍຜິວເຜີນຂອງພຣະເວດ ປັນຍາຍ່ອມເສື່ອມ; ແລະຈະຂະຫຍາຍກຳພິທີ (ກັມມະການຑ) ເປັນທຸກສິ່ງ।

Verse 23

बुद्ध्या पराभिध्यायिन्या विस्मृतात्मगति: पशु: । स्त्रीकाम: सोऽस्त्वतितरां दक्षो बस्तमुखोऽचिरात् ॥ २३ ॥

ທ້າວທັກສະ ໄດ້ຍຶດຖືຮ່າງກາຍເປັນທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ. ເນື່ອງຈາກລາວລືມພຣະວິຊະນຸ ແລະ ຕິດຢູ່ໃນກາມມະລົມ, ໃນບໍ່ຊ້ານີ້ ລາວຈະມີໃບໜ້າເປັນແບ້.

Verse 24

विद्याबुद्धिरविद्यायां कर्ममय्यामसौ जड: । संसरन्त्विह ये चामुमनु शर्वावमानिनम् ॥ २४ ॥

ຜູ້ທີ່ກາຍເປັນຄົນໂງ່ຈ້າຄືກັບວັດຖຸ ຍ້ອນການສຶກສາທາງໂລກ ແລະ ຕິດຢູ່ໃນກຳ, ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຈົງໃຈດູໝິ່ນພຣະສິວະ. ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາວຽນວາຍຕາຍເກີດໃນວັດຖະສົງສານຕໍ່ໄປ.

Verse 25

गिर: श्रुताया: पुष्पिण्या मधुगन्धेन भूरिणा । मथ्ना चोन्मथितात्मान: सम्मुह्यन्तु हरद्विष: ॥ २५ ॥

ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ອິດສາພຣະສິວະ, ເຊິ່ງຫຼົງໄຫຼໃນຄຳເວົ້າທີ່ມ່ວນຫູຂອງຄຳສັນຍາໃນພຣະເວດ ແລະ ກາຍເປັນຄົນໂງ່ຈ້າ, ຈົ່ງຍຶດຕິດຢູ່ກັບກິດຈະກຳທີ່ຫວັງຜົນຕອບແທນຕະຫຼອດໄປ.

Verse 26

सर्वभक्षा द्विजा वृत्त्यै धृतविद्यातपोव्रता: । वित्तदेहेन्द्रियारामा याचका विचरन्त्विह ॥ २६ ॥

ພຣາມເຫຼົ່ານີ້ຈະສຶກສາຮ່ຳຮຽນ, ບຳເພັນຕົບະ ແລະ ຖືສິນ ພຽງເພື່ອລ້ຽງຊີບເທົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາຈະຂາດວິຈາລະນະຍານໃນການກິນ ແລະ ຈະຂໍທານຈາກປະຕູສູ່ປະຕູ ເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງຮ່າງກາຍ.

Verse 27

तस्यैवं वदत: शापं श्रुत्वा द्विजकुलाय वै । भृगु: प्रत्यसृजच्छापं ब्रह्मदण्डं दुरत्ययम् ॥ २७ ॥

ເມື່ອພຣາມໂດຍກຳເນີດທັງໝົດຖືກສາບແຊ່ງໂດຍນັນທິສວອນ, ຣືສີພຣຶຄຸ ຈຶ່ງໄດ້ສາບແຊ່ງສາວົກຂອງພຣະສິວະກັບຄືນ ດ້ວຍຄຳສາບຂອງພຣາມທີ່ຮຸນແຮງຍິ່ງ.

Verse 28

भवव्रतधरा ये च ये च तान्समनुव्रता: । पाषण्डिनस्ते भवन्तु सच्छास्त्रपरिपन्थिन: ॥ २८ ॥

ຜູ້ໃດຖືພຣະປະຕິຍານເພື່ອໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈ ແລະຜູ້ທີ່ຕິດຕາມຫຼັກນັ້ນ ຈະກາຍເປັນພວກນອກທາງ ແລະເບື້ອນອອກຈາກຄໍາສັ່ງຂອງຄຳພີອັນສູງສຸດ।

Verse 29

नष्टशौचा मूढधियो जटाभस्मास्थिधारिण: । विशन्तु शिवदीक्षायां यत्र दैवं सुरासवम् ॥ २९ ॥

ຜູ້ທີ່ຄວາມບໍລິສຸດສູນເສຍ ປັນຍາມືດມົນ ຖືຜົມຈະຕາ ທາຂີ້ເຖົ່າ ແລະພົກກະດູກ—ຂໍໃຫ້ເຂົ້າສູ່ພິທີດີກສາຂອງພຣະສິວະ ທີ່ນັ້ນຄໍາວ່າ ‘ເທວະ’ ຖືກຜູກກັບສຸຣາແລະຂອງເສບຄ້າຍກັນ।

Verse 30

ब्रह्म च ब्राह्मणांश्चैव यद्यूयं परिनिन्दथ । सेतुं विधारणं पुंसामत: पाषण्डमाश्रिता: ॥ ३० ॥

ພຣຶກຄຸມຸນີກ່າວຕໍ່ວ່າ: ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າດ່າທໍາພຣະເວດ ແລະພຣາຫມັນຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນເວດ ຜູ້ເປັນສະພານແຫ່ງທຳສໍາລັບມະນຸດ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ວ່າພວກເຈົ້າໄດ້ອາໄສລັດທິນອກທາງແລ້ວ।

Verse 31

एष एव हि लोकानां शिव: पन्था: सनातन: । यं पूर्वे चानुसन्तस्थुर्यत्प्रमाणं जनार्दन: ॥ ३१ ॥

ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງສັນາຕະນະອັນເປັນມົງຄຸນແກ່ຊາວໂລກ ທີ່ບັນພະບຸລຸດໄດ້ຖືປະຕິບັດຢ່າງໝັ້ນຄົງມາແຕ່ກ່ອນ ຫຼັກຖານອັນແຂງແຮງຄື ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ມີນາມວ່າ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນມິດແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ।

Verse 32

तद्ब्रह्म परमं शुद्धं सतां वर्त्म सनातनम् । विगर्ह्य यात पाषण्डं दैवं वो यत्र भूतराट् ॥ ३२ ॥

ພຣະພຣົມນັ້ນບໍລິສຸດສູງສຸດ ແລະເປັນເສັ້ນທາງສັນາຕະນະຂອງຜູ້ດີ ເມື່ອພວກເຈົ້າດ່າທໍາຫຼັກແຫ່ງພຣະເວດ ໂອ ຜູ້ຕາມພຣະສິວະຜູ້ເປັນພູຕະຣາດ ພວກເຈົ້າຈະຕົກລົງສູ່ລະດັບລັດທິນອກທາງແນ່ນອນ।

Verse 33

मैत्रेय उवाच तस्यैवं वदत: शापं भृगो: स भगवान् भव: । निश्चक्राम तत: किञ्चिद्विमना इव सानुग: ॥ ३३ ॥

ໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ—ເມື່ອຄຳສາບ ແລະ ຄຳສາບຕອບໂຕ້ຂອງພຣຶກຸກຳລັງເກີດຂຶ້ນ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນພະພະຄະວານກໍເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກ. ພຣະອົງບໍ່ກ່າວຫຍັງ ແລ້ວເດີນອອກຈາກມະນົດພິທີຍັດພ້ອມສາວົກຂອງພຣະອົງ.

Verse 34

तेऽपि विश्वसृज: सत्रं सहस्रपरिवत्सरान् । संविधाय महेष्वास यत्रेज्य ऋषभो हरि: ॥ ३४ ॥

ໄມເຕຣຍະກ່າວຕໍ່ວ່າ—ໂອ ວິດຸຣາ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ! ບັນດາປຣະຊາປະຕິຜູ້ສ້າງປະຊາກອນແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ປະກອບສັດຣະຍັດຫຼາຍພັນປີ; ເພາະຍັດແມ່ນວິທີອັນປະເສີດໃນການບູຊາພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນພຣະບຸກຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າ.

Verse 35

आप्लुत्यावभृथं यत्र गङ्गा यमुनयान्विता । विरजेनात्मना सर्वे स्वं स्वं धाम ययुस्तत: ॥ ३५ ॥

ໂອ ວິດຸຣາ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ! ຫຼັງຈາກຍັດສຳເລັດ ເທວະທັງປວງໄດ້ອາບນ້ຳອະວະພຣຶຖ (avabhṛtha-snāna) ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ຍະມຸນາ. ເມື່ອໃຈບໍລິສຸດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກັບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ.