Adhyaya 16

Verse 1

श्रीशुक उवाच एवं पुत्रेषु नष्टेषु देवमातादितिस्तदा । हृते त्रिविष्टपे दैत्यै: पर्यतप्यदनाथवत् ॥ १ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອບຸດຂອງອະດິຕິ ຄືເທວະ ຫາຍໄປຈາກສະຫວັນ ແລະອະສຸຣະຍຶດຄອງຕຣິວິດສະຕະປະ, ເທວະມານດາອະດິຕິກໍຄ່ຳຄວນດຸດດັ່ງບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ।

Verse 2

एकदा कश्यपस्तस्या आश्रमं भगवानगात् । निरुत्सवं निरानन्दं समाधेर्विरतश्चिरात् ॥ २ ॥

ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ພຣະກັດສະຍະປະມຸນີຜູ້ມີ຤ິດທານ ໄດ້ອອກຈາກສະມາທິ ແລະມື້ໜຶ່ງກໍກັບມາອາສຣົມ; ທ່ານເຫັນວ່າບໍ່ມີຄວາມຄຶກຄື້ນ ແລະບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ।

Verse 3

स पत्नीं दीनवदनां कृतासनपरिग्रह: । सभाजितो यथान्यायमिदमाह कुरूद्वह ॥ ३ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ, ເມື່ອກັດສະຍະປະມຸນີໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບຕາມຄວນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ນັ່ງລົງ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ພັນລະຍາອະດິຕິຜູ້ມີໃບໜ້າເສົ້າ।

Verse 4

अप्यभद्रं न विप्राणां भद्रे लोकेऽधुनागतम् । न धर्मस्य न लोकस्य मृत्योश्छन्दानुवर्तिन: ॥ ४ ॥

ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ບັດນີ້ມີອັບມົງຄຸນໃດເກີດຂຶ້ນຕໍ່ທຳມະ, ພຣາຫມັນ ຫຼືປະຊາຊົນທົ່ວໄປຜູ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຄວາມຕາຍບໍ?

Verse 5

अपि वाकुशलं किञ्चिद् गृहेषु गृहमेधिनि । धर्मस्यार्थस्य कामस्य यत्र योगो ह्ययोगिनाम् ॥ ५ ॥

ໂອ ເມຍຜູ້ຜູກພັນກັບຊີວິດເຮືອນ, ຖ້າໃນເຮືອນປະຕິບັດ ທຳມະ, ອັດຖະ ແລະ ກາມະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກິດຂອງຜູ້ບໍ່ແມ່ນໂຍຄີກໍເທົ່າໂຍຄີ; ມີຂໍ້ບົກພ່ອງບໍ?

Verse 6

अपि वातिथयोऽभ्येत्य कुटुम्बासक्तया त्वया । गृहादपूजिता याता: प्रत्युत्थानेन वा क्‍वचित् ॥ ६ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມຍຶດຕິດກັບຄອບຄົວ ເຈົ້າໄດ້ລະເລີຍຕ້ອນຮັບແຂກທີ່ມາໂດຍບໍ່ໄດ້ເຊີນ ຈົນເຂົາຈາກໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການນັບຖື ຫຼືເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບເຂົາບໍ?

Verse 7

गृहेषु येष्वतिथयो नार्चिता: सलिलैरपि । यदि निर्यान्ति ते नूनं फेरुराजगृहोपमा: ॥ ७ ॥

ເຮືອນໃດທີ່ແຂກຈາກໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືແມ່ນແຕ່ນ້ຳນ້ອຍໆ ເຮືອນນັ້ນຄືຮູໃນນາທີ່ເປັນຖິ່ນຢູ່ຂອງໝາຈິ້ງຈອກ

Verse 8

अप्यग्नयस्तु वेलायां न हुता हविषा सति । त्वयोद्विग्नधिया भद्रे प्रोषिते मयि कर्हिचित् ॥ ८ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ສຸດສະອາດແລະເປັນມົງຄຸນ, ເມື່ອຂ້າເຈົ້າໄປຕ່າງຖິ່ນ ເຈົ້າກັງວົນຈົນບໍ່ໄດ້ຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍໃສ່ເປັນອາຫຸຕິລົງໃນໄຟຕາມເວລາບໍ?

Verse 9

यत्पूजया कामदुघान्याति लोकान्गृहान्वित: । ब्राह्मणोऽग्निश्च वै विष्णो: सर्वदेवात्मनो मुखम् ॥ ९ ॥

ດ້ວຍການບູຊາໄຟຍັດແລະພຣາຫມັນ ຄົນຄອບຄົວຈະໄດ້ຜົນທີ່ປາດຖະໜາ ແລະໄດ້ຢູ່ໃນໂລກສູງ; ເພາະໄຟຍັດແລະພຣາຫມັນເປັນດັ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນອາດມັນແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 10

अपि सर्वे कुशलिनस्तव पुत्रा मनस्विनि । लक्षयेऽस्वस्थमात्मानं भवत्या लक्षणैरहम् ॥ १० ॥

ໂອ ນາງຜູ້ໃຈກວ້າງ, ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າທຸກຄົນສະບາຍດີບໍ? ເຫັນໃບໜ້າທີ່ຫົວເຫຼົ່າຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍຮູ້ວ່າໃຈເຈົ້າບໍ່ສະຫງົບ; ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນແບບນັ້ນ?

Verse 11

श्रीअदितिरुवाच भद्रं द्विजगवां ब्रह्मन्धर्मस्यास्य जनस्य च । त्रिवर्गस्य परं क्षेत्रं गृहमेधिन्गृहा इमे ॥ ११ ॥

ສຣີອະດິຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ສາມີພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ພຣາຫມັນ, ງົວ, ທຳມະ ແລະຄວາມຜາສຸກຂອງປະຊາຊົນ ລ້ວນດີງາມ. ໂອ ເຈົ້າເຮືອນ, ທຳມະ-ອັດຖະ-ກາມະ ທັງສາມ ເຈີຣິນດີໃນຊີວິດຄອບຄົວ; ດັ່ງນັ້ນເຮືອນນີ້ເປັນມງຄົລ.

Verse 12

अग्नयोऽतिथयो भृत्या भिक्षवो ये च लिप्सव: । सर्वं भगवतो ब्रह्मन्ननुध्यानान्न रिष्यति ॥ १२ ॥

ໂອ ສາມີທີ່ຮັກ, ໄຟບູຊາ, ແຂກ, ຄົນຮັບໃຊ້ ແລະຜູ້ຂໍທານ—ຂ້ອຍໄດ້ດູແລຢ່າງຖືກຕ້ອງທັງໝົດ. ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍລະລຶກເຈົ້າຢູ່ເສມອ, ຈຶ່ງບໍ່ມີສ່ວນໃດຂອງທຳມະຖືກລະເລີຍ.

Verse 13

को नु मे भगवन्कामो न सम्पद्येत मानस: । यस्या भवान्प्रजाध्यक्ष एवं धर्मान्प्रभाषते ॥ १३ ॥

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້ານາຍ, ຄວາມປາດຖະໜາໃດໃນໃຈຂ້ອຍຈະບໍ່ສຳເລັດ? ພຣະອົງເປັນປຣະຊາປະຕິ ແລະພຣະອົງເອງກໍສອນຫຼັກທຳມະໃຫ້ຂ້ອຍ.

Verse 14

तवैव मारीच मन:शरीरजा: प्रजा इमा: सत्त्वरजस्तमोजुष: । समो भवांस्तास्वसुरादिषु प्रभो तथापि भक्तं भजते महेश्वर: ॥ १४ ॥

ໂອ ບຸດແຫ່ງມະຣີຈິ! ປະຊາທີ່ເກີດຈາກກາຍແລະໃຈຂອງທ່ານ ມີຄຸນະ ສັດຕະວະ-ຣະຈັສ-ຕະມັສ; ທ່ານເທົ່າທຽມຕໍ່ເທວະແລະອະສຸຣ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜູ້ເທົ່າທຽມຕໍ່ສັດທັງປວງ ຍັງໂປດປານບັກຕະເປັນພິເສດ.

Verse 15

तस्मादीश भजन्त्या मे श्रेयश्चिन्तय सुव्रत । हृतश्रियो हृतस्थानान्सपत्नै: पाहि न: प्रभो ॥ १५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ອ່ອນໂຍນ ແລະມີປະຕິຍານງາມ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຄິດເຖິງຄວາມດີຂອງຂ້າຜູ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້. ອະສຸຣຜູ້ແຂ່ງຂັນໄດ້ຊິງເອົາສິຣີແລະທີ່ຢູ່ຂອງພວກເຮົາ; ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ.

Verse 16

परैर्विवासिता साहं मग्ना व्यसनसागरे । ऐश्वर्यं श्रीर्यश: स्थानं हृतानि प्रबलैर्मम ॥ १६ ॥

ອະສຸຣຜູ້ເປັນສັດຕູອັນແຂງແກ່ງໄດ້ໄລ່ຂ້າໃຫ້ພົ້ນຖິ່ນ; ຂ້າກຳລັງຈົມໃນທະເລແຫ່ງຄວາມທຸກ. ອຳນາດ ສິຣີ ຊື່ສຽງ ແລະທີ່ຢູ່ຂອງຂ້າ ຖືກຊິງໄປທັງໝົດ.

Verse 17

यथा तानि पुन: साधो प्रपद्येरन् ममात्मजा: । तथा विधेहि कल्याणं धिया कल्याणकृत्तम ॥ १७ ॥

ໂອ ນັກບວດຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ປະທານມົງຄຸນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານພິຈາລະນາສະພາບຂອງພວກເຮົາ ແລະຈັດມົງຄຸນໃຫ້ເປັນໄປ ເພື່ອໃຫ້ລູກຊາຍຂອງຂ້າໄດ້ກັບຄືນສິ່ງທີ່ເສຍໄປ.

Verse 18

श्रीशुक उवाच एवमभ्यर्थितोऽदित्या कस्तामाह स्मयन्निव । अहो मायाबलं विष्णो: स्‍नेहबद्धमिदं जगत् ॥ १८ ॥

ສຣີຊຸກະເທວະກ່າວຕໍ່ວ່າ—ເມື່ອອະດິຕິອ້ອນວອນແບບນັ້ນ ກັສຍະປະມຸນີຄືຈະຍິ້ມເບົາໆ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ອະໂຫ! ພະລັງມາຍາຂອງພຣະວິສນຸແຮງກະທັ້ງໃດ; ໂລກທັງໝົດຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ລູກ!”

Verse 19

क्‍व देहो भौतिकोऽनात्मा क्‍व चात्मा प्रकृते: पर: । कस्य के पतिपुत्राद्या मोह एव हि कारणम् ॥ १९ ॥

ຮ່າງກາຍວັດຖຸນີ້ປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າ ບໍ່ແມ່ນອາດມັນ; ອາດມັນນັ້ນເຫນືອກວ່າປຣະກຣິຕິ ບໍລິສຸດ ແລະ ຖາວອນ. ເພາະຍຶດຕິດຮ່າງກາຍຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ຜົວ ລູກ ແລະອື່ນໆ; ຄວາມສຳພັນເຫຼົ່ານີ້ເປັນມາຍາ—ໂມຫະເປັນເຫດ.

Verse 20

उपतिष्ठस्व पुरुषं भगवन्तं जनार्दनम् । सर्वभूतगुहावासं वासुदेवं जगद्गुरुम् ॥ २० ॥

ໂອ ອະດິຕິ, ຈົ່ງບຳເນັດພັກຕິແລະຮັບໃຊ້ພຣະພະຄະວານ ຈະນາດະນ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອທຸກສິ່ງ, ຜູ້ປາບສັດຕູ, ແລະຜູ້ສະຖິດໃນຖ້ຳແຫ່ງດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ. ມີແຕ່ວາສຸເທວະ ສີກຣິດສະນະ ຄູແຫ່ງຈັກກະວານ ທີ່ປະທານມົງຄຸນທັງປວງໄດ້.

Verse 21

स विधास्यति ते कामान्हरिर्दीनानुकम्पन: । अमोघा भगवद्भ‍क्तिर्नेतरेति मतिर्मम ॥ २१ ॥

ພຣະຫຣິຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ ຈະສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງໃຫ້ເຈົ້າ, ເພາະພັກຕິຕໍ່ພຣະພະຄະວານແມ່ນບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ. ນອກຈາກພັກຕິ ວິທີອື່ນໆໄຮ້ຜົນ—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນຂອງຂ້ອຍ.

Verse 22

श्रीअदितिरुवाच केनाहं विधिना ब्रह्मन्नुपस्थास्ये जगत्पतिम् । यथा मे सत्यसङ्कल्पो विदध्यात् स मनोरथम् ॥ २२ ॥

ນາງສີອະດິຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກວິທີປະຕິບັດທີ່ຂ້ອຍຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະເຮັດໃຫ້ສັດຈະສັງກັລປະຂອງຂ້ອຍສຳເລັດ ພ້ອມທັງບັນດານຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈ.

Verse 23

आदिश त्वं द्विजश्रेष्ठ विधिं तदुपधावनम् । आशु तुष्यति मे देव: सीदन्त्या: सह पुत्रकै: ॥ २३ ॥

ໂອ ດວິຈະເສຣດ, ຂໍໃຫ້ທ່ານສອນວິທີແລະລຳດັບການບູຊາອັນສົມບູນ ເພື່ອໃຫ້ເທວະຂອງຂ້ອຍພໍພຣະໄທໄວໆ. ຂ້ອຍກັບລູກໆກຳລັງທຸກທ້ອນໃນສະພາບອັນນ່າຢ້ານ; ດ້ວຍພັກຕິບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາໂດຍໄວ.

Verse 24

श्रीकश्यप उवाच एतन्मे भगवान्पृष्ट: प्रजाकामस्य पद्मज: । यदाह ते प्रवक्ष्यामि व्रतं केशवतोषणम् ॥ २४ ॥

ພຣະລິສີ ກັດຊະຍະປະ ກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກປາຖະໜາຈະມີລູກ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທູນຖາມພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວຣະຕະທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະເກສະວະພໍພຣະໄທ ຕາມທີ່ພຣະພຣະຫມາສອນຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 25

फाल्गुनस्यामले पक्षे द्वादशाहं पयोव्रतम् । अर्चयेदरविन्दाक्षं भक्त्या परमयान्वित: ॥ २५ ॥

ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນພາລກຸນ ໃຫ້ຖືພະຍົວຣະຕະ 12 ມື້ ດ້ວຍການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນົມເທົ່ານັ້ນ. ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຈົ່ງບູຊາພຣະອະຣະວິນທາກະສະ ຜູ້ມີນະຕາດຸດດອກບົວ.

Verse 26

सिनीवाल्यां मृदालिप्य स्‍नायात् क्रोडविदीर्णया । यदि लभ्येत वै स्रोतस्येतं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ २६ ॥

ໃນວັນເດືອນດັບ ຖ້າມີດິນທີ່ໝູປ່າຂຸດຂຶ້ນມາ ໃຫ້ທາດິນນັ້ນໃສ່ຮ່າງກາຍ ແລ້ວອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼ. ໃນຂະນະອາບນ້ຳ ໃຫ້ສວດມົນຕໍ່ໄປນີ້.

Verse 27

त्वं देव्यादिवराहेण रसाया: स्थानमिच्छता । उद्‌धृतासि नमस्तुभ्यं पाप्मानं मे प्रणाशय ॥ २७ ॥

ໂອ ແມ່ທຣະນີ ຜູ້ເປັນເທວີ! ເນື່ອງຈາກປາຖະໜາຈະມີທີ່ພັກພິງ ພຣະເຈົ້າໃນປາງອາດິວະຣາຫະ ໄດ້ຍົກເຈົ້າຂຶ້ນຈາກຣະສາຕະລະ. ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ທຳລາຍຜົນບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 28

निर्वर्तितात्मनियमो देवमर्चेत् समाहित: । अर्चायां स्थण्डिले सूर्ये जले वह्नौ गुरावपि ॥ २८ ॥

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ທາງວິນຍານປະຈຳວັນແລ້ວ ໃຫ້ບູຊາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ—ໃນອົງບູຊາ, ໃນແທ່ນບູຊາ, ໃນດວງອາທິດ, ໃນນ້ຳ, ໃນໄຟ ແລະໃນຄູອາຈານທາງວິນຍານດ້ວຍ.

Verse 29

नमस्तुभ्यं भगवते पुरुषाय महीयसे । सर्वभूतनिवासाय वासुदेवाय साक्षिणे ॥ २९ ॥

ໂອ ພະພະຄະວານ ວາສຸເທວະ ບຸຣຸສະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່! ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ ແລະທຸກສິ່ງດຳລົງຢູ່ໃນພະອົງ; ຜູ້ເປັນພະຍານແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມກາບໄຫວ້

Verse 30

नमोऽव्यक्ताय सूक्ष्माय प्रधानपुरुषाय च । चतुर्विंशद्गुणज्ञाय गुणसङ्ख्यानहेतवे ॥ ३० ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ ຜູ້ບໍ່ປາກົດ ແລະລະອຽດລຶກຊຶ້ງ ເປັນປະທານ-ບຸຣຸສະ; ຜູ້ຮູ້ທາດ 24 ແລະເປັນເຫດແຫ່ງການນັບກຸນະ ຜູ້ສະຖາປະນາສາງຂະຍະ-ໂຍຄະ

Verse 31

नमो द्विशीर्ष्णे त्रिपदे चतु:श‍ृङ्गाय तन्तवे । सप्तहस्ताय यज्ञाय त्रयीविद्यात्मने नम: ॥ ३१ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ ຜູ້ເປັນຍັດຍະ: ມີສອງສີສະ ສາມຂາ ສີ່ເຂົາ ແຜ່ຂະຫຍາຍດັ່ງເສັ້ນໃຍ ແລະມີເຈັດມື; ຜູ້ມີຕຣີເວດເປັນດວງໃຈ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ

Verse 32

नम: शिवाय रुद्राय नम: शक्तिधराय च । सर्वविद्याधिपतये भूतानां पतये नम: ॥ ३२ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະຣຸທຣະ ພະສິວະ ຜູ້ຖືຄອງສັກຕິທັງປວງ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວິທະຍາທັງຫມົດ ແລະເປັນນາຍເໜືອສັດທັງປວງ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ

Verse 33

नमो हिरण्यगर्भाय प्राणाय जगदात्मने । योगैश्वर्यशरीराय नमस्ते योगहेतवे ॥ ३३ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ ຜູ້ສະຖິດເປັນຫິຣັນຍະຄັຣພະ ເປັນປຣານ ແລະເປັນອາດມັນແຫ່ງໂລກ; ພະກາຍເປັນສິຣິແຫ່ງອຳນາດໂຍຄະທັງປວງ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງໂຍຄະ

Verse 34

नमस्त आदिदेवाय साक्षिभूताय ते नम: । नारायणाय ऋषये नराय हरये नम: ॥ ३४ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເທວະດາດັ້ງເດີມ ແລະເປັນພະຍານໃນໃຈທຸກຄົນ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ນາຣາຍະນະ ນະຣ-ນາຣາຍະນະຣິສີ ໃນຮູບມະນຸດ.

Verse 35

नमो मरकतश्यामवपुषेऽधिगतश्रिये । केशवाय नमस्तुभ्यं नमस्ते पीतवाससे ॥ ३५ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະວະກາຍສີຄ້າຍແກ້ວມະຣະກົດ ແລະຊົງຄອບຄອງພຣະສຣີ(ລັກສະມີ)؛ ໂອ ເກສະວະ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 36

त्वं सर्ववरद: पुंसां वरेण्य वरदर्षभ । अतस्ते श्रेयसे धीरा: पादरेणुमुपासते ॥ ३६ ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ຄວນບູຊາ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພອນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ! ພຣະອົງສາມາດສົ່ງພອນໃຫ້ທຸກຄົນ; ດັ່ງນັ້ນຜູ້ມີຈິດສຸກຸມຈຶ່ງບູຊາຝຸ່ນແຫ່ງດອກບົວພຣະບາດເພື່ອຄວາມດີງາມຂອງຕົນ.

Verse 37

अन्ववर्तन्त यं देवा: श्रीश्च तत्पादपद्मयो: । स्पृहयन्त इवामोदं भगवान्मे प्रसीदताम् ॥ ३७ ॥

ເທວະດາທັງຫຼາຍ ແລະພຣະສຣີ(ລັກສະມີ) ລ້ວນຮັບໃຊ້ດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ແລະເຫມືອນຈະໂຫຍຫາກິ່ນຫອມນັ້ນ; ຂໍໃຫ້ພຣະພະຄະວານພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 38

एतैर्मन्त्रैर्हृषीकेशमावाहनपुरस्कृतम् । अर्चयेच्छ्रद्धया युक्त: पाद्योपस्पर्शनादिभि: ॥ ३८ ॥

ກັດສະຍະປະມຸນີກ່າວຕໍ່ວ່າ: ໂດຍສວດມົນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອອັນເຊີນພຣະຫຣິສີເກສະດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ ແລ້ວຖວາຍປາດະຍະ, ອັຣຄະຍະ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ຄວນບູຊາເກສະວະ—ກຣິສນະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 39

अर्चित्वा गन्धमाल्याद्यै: पयसा स्‍नपयेद् विभुम् । वस्त्रोपवीताभरणपाद्योपस्पर्शनैस्तत: । गन्धधूपादिभिश्चार्चेद्‌द्वादशाक्षरविद्यया ॥ ३९ ॥

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ຜູ້ສັດທາຄວນສວດມົນຕຣາດວາດະສະອັກສອນ ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງຫອມ ພວງມາລາ ທູບ ແລະອື່ນໆ. ຈາກນັ້ນອາບພຣະອົງດ້ວຍນົມ ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ ສາຍສັກສິດ ແລະເຄື່ອງປະດັບ. ຖວາຍນ້ຳລ້າງພຣະບາດ ແລ້ວບູຊາອີກຄັ້ງດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ທູບ ແລະເຄື່ອງບູຊາທັງຫມົດ.

Verse 40

श‍ृतं पयसि नैवेद्यं शाल्यन्नं विभवे सति । ससर्पि: सगुडं दत्त्वा जुहुयान्मूलविद्यया ॥ ४० ॥

ຖ້າມີກຳລັງ ຄວນຖວາຍເຂົ້າດີຕົ້ມໃນນົມເປັນນາຍເວດຍະ. ໃສ່ເນີຍໃສ ແລະນ້ຳຕານອ້ອຍ/ນ້ຳຕານກ້ອນ ແລ້ວສວດມົນຕຣາເດີມນັ້ນ ແລະຖວາຍເປັນອາຫຸຕິລົງໃນໄຟສັກສິດ.

Verse 41

निवेदितं तद्भ‍क्ताय दद्याद्भ‍ुञ्जीत वा स्वयम् । दत्त्वाचमनमर्चित्वा ताम्बूलं च निवेदयेत् ॥ ४१ ॥

ຄວນມອບປຣະສາດະທີ່ໄດ້ຖວາຍແລ້ວໃຫ້ແກ່ຜູ້ເປັນໄວສະນະວະ ຫຼືແບ່ງໃຫ້ເຂົາບາງສ່ວນແລ້ວຕົນເອງຮັບປະທານບາງສ່ວນ. ຫຼັງນັ້ນຖວາຍອາຈະມະນະແດ່ພຣະອົງ ບູຊາອີກຄັ້ງ ແລະຖວາຍຕາມບູລະ (ໝາກພູ) ດ້ວຍ.

Verse 42

जपेदष्टोत्तरशतं स्तुवीत स्तुतिभि: प्रभुम् । कृत्वा प्रदक्षिणं भूमौ प्रणमेद् दण्डवन्मुदा ॥ ४२ ॥

ຈາກນັ້ນຄວນຈະພະວະນາມົນຕຣາ 108 ຄັ້ງ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ. ແລ້ວເວັນປະທັກສິນ ແລະທ້າຍສຸດກໍກາບແບບດັນດະວັດດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 43

कृत्वा शिरसि तच्छेषां देवमुद्वासयेत् तत: । द्वय‍वरान्भोजयेद् विप्रान्पायसेन यथोचितम् ॥ ४३ ॥

ເມື່ອນຳດອກໄມ້ແລະນ້ຳທີ່ຖວາຍແລ້ວມາແຕະທີ່ສີສະ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພິທີອຸດວາສະນະເພື່ອປິດການບູຊາ. ຈາກນັ້ນຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດຢ່າງນ້ອຍສອງທ່ານ ດ້ວຍປາຍະສະ (ເຂົ້າຫວານນົມ) ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 44

भुञ्जीत तैरनुज्ञात: सेष्ट: शेषं सभाजितै: । ब्रह्मचार्यथ तद्रात्र्यां श्वोभूते प्रथमेऽहनि ॥ ४४ ॥ स्‍नात: शुचिर्यथोक्तेन विधिना सुसमाहित: । पयसा स्‍नापयित्वार्चेद् यावद्‌व्रतसमापनम् ॥ ४५ ॥

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບທີ່ໄດ້ຖວາຍອາຫານແລ້ວ ຈົ່ງຂໍອະນຸຍາດຈາກທ່ານ ແລ້ວຮັບປະທານພຣະສາດທີ່ເຫຼືອກັບມິດແລະຍາດພີ່ນ້ອງ। ຄືນນັ້ນໃຫ້ຮັກສາພຣະຫມະຈັນຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ເຊົ້າວັນຕໍ່ມາອາບນ້ຳອີກຄັ້ງໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະມີຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ສົງນ້ຳພຣະວິດສະນຸດ້ວຍນົມ ແລະບູຊາຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຈົນກວ່າວຣະຕະຈະສຳເລັດ।

Verse 45

भुञ्जीत तैरनुज्ञात: सेष्ट: शेषं सभाजितै: । ब्रह्मचार्यथ तद्रात्र्यां श्वोभूते प्रथमेऽहनि ॥ ४४ ॥ स्‍नात: शुचिर्यथोक्तेन विधिना सुसमाहित: । पयसा स्‍नापयित्वार्चेद् यावद्‌व्रतसमापनम् ॥ ४५ ॥

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບທີ່ໄດ້ຖວາຍອາຫານແລ້ວ ຈົ່ງຂໍອະນຸຍາດຈາກທ່ານ ແລ້ວຮັບປະທານພຣະສາດທີ່ເຫຼືອກັບມິດແລະຍາດພີ່ນ້ອງ। ຄືນນັ້ນໃຫ້ຮັກສາພຣະຫມະຈັນຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ເຊົ້າວັນຕໍ່ມາອາບນ້ຳອີກຄັ້ງໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະມີຈິດຕັ້ໝັ້ນ ສົງນ້ຳພຣະວິດສະນຸດ້ວຍນົມ ແລະບູຊາຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຈົນກວ່າວຣະຕະຈະສຳເລັດ။

Verse 46

पयोभक्षो व्रतमिदं चरेद् विष्णवर्चनाद‍ृत: । पूर्ववज्जुहुयादग्निं ब्राह्मणांश्चापि भोजयेत् ॥ ४६ ॥

ດ້ວຍການດຳລົງຊີວິດໂດຍດື່ມນົມເທົ່ານັ້ນ ແລະບູຊາພຣະວິດສະນຸດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະນີ້। ພ້ອມທັງຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟບູຊາ ແລະເລີ້ຍງພຣາຫມັນດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 47

एवं त्वहरह: कुर्याद्‌द्वादशाहं पयोव्रतम् । हरेराराधनं होममर्हणं द्विजतर्पणम् ॥ ४७ ॥

ດັ່ງນີ້ຕະຫຼອດ 12 ມື້ ຈົ່ງປະຕິບັດພະໂຍວຣະຕະທຸກມື້—ບູຊາພຣະຫຣິ, ເຮັດໂຫມະ, ປະກອບພິທີສັກກາລະ ແລະເລີ້ຍງພຣາຫມັນໃຫ້ອິ່ມໃຈ।

Verse 48

प्रतिपद्दिनमारभ्य यावच्छुक्लत्रयोदशीम् । ब्रह्मचर्यमध:स्वप्नं स्‍नानं त्रिषवणं चरेत् ॥ ४८ ॥

ແຕ່ວັນປະຕິປັດ ຫາວັນສຸກລະຕຣະໂຍທະສີ ຈົ່ງຮັກສາພຣະຫມະຈັນຢ່າງສົມບູນ, ນອນຢູ່ພື້ນ, ແລະອາບນ້ຳສາມເວລາຕໍ່ມື້ ເພື່ອປະຕິບັດວຣະຕະນີ້।

Verse 49

वर्जयेदसदालापं भोगानुच्चावचांस्तथा । अहिंस्र: सर्वभूतानां वासुदेवपरायण: ॥ ४९ ॥

ໃນໄລຍະນີ້ ບໍ່ຄວນເວົ້າເລື່ອງໂລກວັດຖຸ ແລະ ຄວາມສຸກທາງອິນທຣີຢ່າງບໍ່ຈໍາເປັນ. ຄວນປາສະຈາກຄວາມອິດສາຕໍ່ສັດທັງປວງ ຖືອຫິງສາ ແລະ ເປັນຜູ້ພັກຕະບໍລິສຸດຜູ້ພຶ່ງພາວາສຸເທວະ.

Verse 50

त्रयोदश्यामथो विष्णो: स्‍नपनं पञ्चकैर्विभो: । कारयेच्छास्त्रद‍ृष्टेन विधिना विधिकोविदै: ॥ ५० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນວັນທີ 13 (ຕຣະໂຍທະຊີ) ໂດຍອາໄສພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ຄຳພີ ຄວນອາບພຣະວິສນຸຕາມພິທີໃນຊາສຕຣາ ດ້ວຍຂອງຫ້າຢ່າງ (ນົມ, ນົມສົ້ມ, ເນີຍໃສ, ນ້ຳຕານ, ນ້ຳເຜິ້ງ).

Verse 51

पूजां च महतीं कुर्याद् वित्तशाठ्यविवर्जित: । चरुं निरूप्य पयसि शिपिविष्टाय विष्णवे ॥ ५१ ॥ सूक्तेन तेन पुरुषं यजेत सुसमाहित: । नैवेद्यं चातिगुणवद् दद्यात्पुरुषतुष्टिदम् ॥ ५२ ॥

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຕະໜີ່ບໍ່ຢາກໃຊ້ຊັບແລ້ວ ຄວນຈັດພິທີບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແດ່ພຣະວິສນຸ (ຊິປິວິສຕະ) ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ. ດ້ວຍຈິດໃຈແນ່ວແນ່ ຈົ່ງຕຽມ “ຈະຣຸ” ເປັນທັນຍາຫານຕົ້ມໃນເນີຍໃສແລະນົມ ພ້ອມສວດປຸຣຸສະສູກຕະ ແລະຖວາຍນາຍເວດຍະຫຼາກລົດ ເພື່ອໃຫ້ພຣະປຸຣຸສະສູງສຸດພໍພຣະໄທ.

Verse 52

पूजां च महतीं कुर्याद् वित्तशाठ्यविवर्जित: । चरुं निरूप्य पयसि शिपिविष्टाय विष्णवे ॥ ५१ ॥ सूक्तेन तेन पुरुषं यजेत सुसमाहित: । नैवेद्यं चातिगुणवद् दद्यात्पुरुषतुष्टिदम् ॥ ५२ ॥

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຕະໜີ່ບໍ່ຢາກໃຊ້ຊັບແລ້ວ ຄວນຈັດພິທີບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແດ່ພຣະວິສນຸ (ຊິປິວິສຕະ) ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ. ດ້ວຍຈິດໃຈແນ່ວແນ່ ຈົ່ງຕຽມ “ຈະຣຸ” ເປັນທັນຍາຫານຕົ້ມໃນເນີຍໃສແລະນົມ ພ້ອມສວດປຸຣຸສະສູກຕະ ແລະຖວາຍນາຍເວດຍະຫຼາກລົດ ເພື່ອໃຫ້ພຣະປຸຣຸສະສູງສຸດພໍພຣະໄທ.

Verse 53

आचार्यं ज्ञानसम्पन्नं वस्त्राभरणधेनुभि: । तोषयेद‍ृत्विजश्चैव तद्विद्ध्याराधनं हरे: ॥ ५३ ॥

ຄວນເຮັດໃຫ້ອາຈານຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ ແລະ ພຣາຫມັນຜູ້ຊ່ວຍປະກອບພິທີ (ຣິຕວິຊ) ພໍໃຈ ໂດຍຖວາຍເສື້ອຜ້າ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະ ໂຄ. ນີ້ແມ່ນພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ ວິສນຸ-ອາຣາທະນາ ຄືການບູຊາພຣະຫຣິ/ພຣະວິສນຸ.

Verse 54

भोजयेत् तान्गुणवता सदन्नेन शुचिस्मिते । अन्यांश्च ब्राह्मणाञ्छक्त्या ये च तत्र समागता: ॥ ५४ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດອັນເປັນມົງຄຸນ, ຄວນຖວາຍອາຫານດີບໍລິສຸດໃຫ້ແກ່ອາຈານຜູ້ຮູ້ແລະພຣະປຸໂຣຫິດຜູ້ຊ່ວຍ, ແລະແຈກປຣະສາດາ (prasāda) ໃຫ້ພຣາຫມະນແລະຜູ້ມາຊຸມນຸມທັງຫມົດໃຫ້ພໍໃຈ.

Verse 55

दक्षिणां गुरवे दद्याद‍ृत्विग्भ्यश्च यथार्हत: । अन्नाद्येनाश्वपाकांश्च प्रीणयेत्समुपागतान् ॥ ५५ ॥

ຄວນຖວາຍທັກຊິນາແກ່ຄູວິນຍານແລະພຣະປຸໂຣຫິດຜູ້ຊ່ວຍຕາມຄວາມເໝາະສົມ—ຜ້າ, ເຄື່ອງປະດັບ, ງົວ ແລະທານເງິນ; ແລະແຈກປຣະສາດາ (prasāda) ໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ມາ, ແມ່ນແຕ່ຈັນດາລະກໍໃຫ້ພໍໃຈ.

Verse 56

भुक्तवत्सु च सर्वेषु दीनान्धकृपणादिषु । विष्णोस्तत्प्रीणनं विद्वान्भुञ्जीत सह बन्धुभि: ॥ ५६ ॥

ເມື່ອທຸກຄົນໄດ້ກິນແລ້ວ—ທັງຄົນທຸກຍາກ, ຄົນຕາບອດ, ຄົນຂີ້ງົວ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ປະກອບຍັດຍະຄວນຮູ້ວ່າ ພຣະວິສນຸພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງເມື່ອທຸກຄົນອິ່ມດ້ວຍວິສນຸ-ປຣະສາດາ (viṣṇu-prasāda); ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປຣະສາດາກັບຍາດມິດຂອງຕົນ.

Verse 57

नृत्यवादित्रगीतैश्च स्तुतिभि: स्वस्तिवाचकै: । कारयेत्तत्कथाभिश्च पूजां भगवतोऽन्वहम् ॥ ५७ ॥

ທຸກມື້ຕັ້ງແຕ່ pratipat ຫາ trayodaśī ຄວນສືບຕໍ່ພິທີນີ້ພ້ອມການຟ້ອນລໍາ, ການຮ້ອງເພງ, ການຕີກອງແລະດົນຕີ, ບົດສັນລະເສີນ, ມົນມົງຄຸນ, ແລະການອ່ານກະຖາ Śrīmad-Bhāgavatam; ດ້ວຍວິທີນີ້ຈຶ່ງບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທຸກມື້.

Verse 58

एतत्पयोव्रतं नाम पुरुषाराधनं परम् । पितामहेनाभिहितं मया ते समुदाहृतम् ॥ ५८ ॥

ນີ້ແມ່ນພິທີວັດທີ່ເອີ້ນວ່າ payo-vrata ເປັນການອາຣາທະນາປຸຣຸສະຜູ້ສູງສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ນີ້ຈາກພຣະພຣົມ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາຂອງຂ້ອຍ, ແລະບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງລະອຽດແລ້ວ.

Verse 59

त्वं चानेन महाभागे सम्यक्‌चीर्णेन केशवम् । आत्मना शुद्धभावेन नियतात्मा भजाव्ययम् ॥ ५९ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງຄວບຄຸມໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະປະຕິບັດພະໂຍ-ວຣະຕະນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ເພື່ອບູຊາພຣະເກສະວະຜູ້ບໍ່ໝົດສິ້ນ.

Verse 60

अयं वै सर्वयज्ञाख्य: सर्वव्रतमिति स्मृतम् । तप:सारमिदं भद्रे दानं चेश्वरतर्पणम् ॥ ६० ॥

ພະໂຍ-ວຣະຕະນີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ສະຣະວະ-ຍັກຍະ’ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ສະຣະວະ-ວຣະຕະ’ ດ້ວຍ. ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ນີ້ແມ່ນແກ່ນຂອງຕະປະ, ເປັນທາງແຫ່ງທານ, ແລະເປັນວິທີໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ພໍໃຈ.

Verse 61

त एव नियमा: साक्षात्त एव च यमोत्तमा: । तपो दानं व्रतं यज्ञो येन तुष्यत्यधोक्षज: ॥ ६१ ॥

ນີ້ແມ່ນນິຍົມທີ່ດີທີ່ສຸດ ແລະເປັນຍະມະອັນສູງສຸດ. ໂດຍສິ່ງນີ້ ຕະປະ, ທານ, ວຣະຕະ ແລະຍັກຍະ ຈຶ່ງສຳເລັດ, ເພາະອະໂດກຊະຈະພໍໃຈ.

Verse 62

तस्मादेतद्‌व्रतं भद्रे प्रयता श्रद्धयाचर । भगवान्परितुष्टस्ते वरानाशु विधास्यति ॥ ६२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະສັດທາ, ຮັກສາກົດລະບຽບຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະພໍໃຈແລະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າໃນໄວໆນີ້.