Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 13
Deva–Asura Battle after the Nectar; Bali’s Illusions and Hari’s Intervention
चित्रध्वजपटै राजन्नातपत्रै: सितामलै: । महाधनैर्वज्रदण्डैर्व्यजनैर्बार्हचामरै: ॥ १३ ॥ वातोद्धूतोत्तरोष्णीषैरर्चिर्भिर्वर्मभूषणै: । स्फुरद्भिर्विशदै: शस्त्रै: सुतरां सूर्यरश्मिभि: ॥ १४ ॥ देवदानववीराणां ध्वजिन्यौ पाण्डुनन्दन । रेजतुर्वीरमालाभिर्यादसामिव सागरौ ॥ १५ ॥
citra-dhvaja-paṭai rājann ātapatraiḥ sitāmalaiḥ mahā-dhanair vajra-daṇḍair vyajanair bārha-cāmaraiḥ
ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ໂອ ຜູ້ສືບສາຍປານຑຸ! ກອງທັບຂອງເທວະແລະອະສູຣທັງສອງຝ່າຍປະດັບດ້ວຍທຸງຜືນງາມຫຼາກສີ ແລະສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫວ່າງຂາວບໍລິສຸດ; ຮົ່ມທີ່ດ້າມຝັງແກ້ວມະນີແລະໄຂ່ມຸກ, ພັດຂົນນົກຢູງ ແລະພັດຈາມະຣາແກວ່ງໄຫວ. ເສື້ອຜ້າຂອງເຂົາເຈົ້າປິວຕາມລົມ; ໃນແສງຕາເວັນ ໂລ່ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະອາວຸດຄົມໃສສະຫວ່າງຈ້າ. ດັ່ງນັ້ນແນວທັບທັງສອງດຸຈສະຫມຸດຄູ່ທີ່ມີຝູງສັດນ້ຳເປັນສາຍສອຍ
FAQs
It portrays the armies as splendidly arranged—colorful flags, spotless parasols, strong standards, and ceremonial fans—showing the grandeur of the impending divine conflict.
Śukadeva is narrating the scene directly to Mahārāja Parīkṣit, keeping the dialogue intimate while unfolding the battlefield’s majestic details.
Outer display can be impressive, but it is ultimately a backdrop—one should focus on the deeper purpose (dharma and devotion) behind life’s conflicts and endeavors.