Adhyaya 350
Forms Established by the suP (Nominal Case-Endings) — सुब्विभक्तसिद्धरूपम्
ບົດນີ້ຍ້າຍຈາກຮູບທີ່ເກີດຈາກ sandhi ໄປສູ່ການຜັນນາມ. ສກັນດະສອນກາຕະຍາຍນະເຖິງລະບົບຜັນສອງຢ່າງ—suP ສໍາລັບນາມ ແລະ tiṅ ສໍາລັບກິລິຍາ—ແລະກໍານົດ suP ເປັນພື້ນຖານຂອງວິພັກຕິ 7. ມັນລຽງຊຸດປະທັບທ້າຍກໍລະນີຂອງແຕ່ລະວິພັກຕິ ແລະອະທິບາຍດ້ວຍແນວຄິດ prātipadika: ຖານນາມທີ່ບໍ່ມີ dhātu ແລະປະທັບກິລິຍາ. ຖານນາມຖືກແບ່ງເປັນສິ້ນສະຫຼະ (ajanta) ແລະສິ້ນພະຍັນຊະນະ (halanta) ພ້ອມເພດ ຊາຍ/ຍິງ/ກາງ, ແລະຍົກຕົວຢ່າງ ‘nāyaka’ ພ້ອມຮູບຜິດປົກກະຕິ ແລະຮູບແບບເວດິກ. ຈຸດສໍາຄັນແມ່ນການເຊື່ອມຄວາມໝາຍ kāraka: ປະຖົມສໍາລັບຄວາມໝາຍຂອງຕົນແລະການເອີ້ນ, ທຸຕິຍາສໍາລັບ karman (ກຳມະ), ຕຣິຕິຍາສໍາລັບ karaṇa (ເຄື່ອງມື), ຈະຕຸຕຖີສໍາລັບ sampradāna (ຜູ້ຮັບ), ປັນຈະມີສໍາລັບ apādāna (ແຫຼ່ງ/ການແຍກ), ສັດຖີສໍາລັບຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງ, ແລະສັບຕະມີສໍາລັບ adhikaraṇa (ທີ່ຕັ້ງ/ຖານ). ຊ່ວງທ້າຍໃຫ້ແບບຜັນແລະຕົວຢ່າງ (sakhā, pati, pitā, gauḥ, rājā, panthā, ແລະສັບພະນາມ ka/ayam/asau) ເນັ້ນຮູບມາດຕະຖານ, ຂໍ້ຍົກເວັ້ນ, ແລະການໃຊ້ໃນພາສາວິຊາການແລະພິທີກຳ.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
The chapter foregrounds suP-based nominal morphology: the precise suffix inventories for each vibhakti, the definition and classification of prātipadikas (ajanta/halanta; gendered), and kāraka-driven rules assigning cases by semantic role.
By disciplining speech through correct forms and semantic clarity, it supports accurate mantra and scripture usage, reduces interpretive error, and frames linguistic mastery as a dharmic practice—an Agneya Vidya that serves both worldly competence (bhukti) and spiritual refinement (mukti).