Adhyaya 273

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सुर्यवंशकीर्तनं नाम द्विसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सकर्माभूदिति ख , छ , च अथ त्रिसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सोमवंशवर्णनं अग्निर् उवाच सोमवंशं प्रवक्ष्यामि पठितं पापनाशनम् विष्णुनाभ्यब्जजो ब्रह्मा ब्रह्मपुत्रो ऽत्रिरत्रितः नीलाञ्जको रधुः क्रोष्टुः शतजिच्च सहस्रजित्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ ອັກນິມະຫາປູຣານະ ບົດທີ 272 ມີນາມວ່າ «ການກ່າວເຖິງວົງສາສຸຣິຍະ» (ໃນບາງສຳນວນ: «ເປັນກຳ/ພິທີ»). ບັດນີ້ເລີ່ມ ບົດທີ 273 «ການພັນລະນາວົງສາຈັນທຣະ». ອັກນິ ກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວົງສາຈັນທຣະ; ການສວດອ່ານຈະທຳລາຍບາບ. ຈາກດອກບົວທີ່ເກີດຈາກສະດືອຂອງ ວິສນຸ ເກີດ ພຣະພຣະຫມາ; ບຸດຂອງພຣະອົງແມ່ນ ອະຕຣິ (Atratī). ຈາກນັ້ນມີ ນີລານຈະກະ, ຣະທຸ, ກໂຣສຕຸ, ສະຕະຈິດ, ແລະ ສະຫັດສະຣະຈິດ»។

Verse 2

सोमश् चक्रे राजसूयं त्रैलोक्यं दक्षिणान्ददौ समाप्ते ऽवभृथे सोमं तद्रूपालोकनेच्छवः शतजिद्धैहयो रेणुहयो हय इति त्रयः

ໂສມະ ໄດ້ປະກອບພິທີ ຣາຊະສູຍະ (Rājasūya) ພິທີສະຖາປະນາກະສັດ. ເປັນຄ່າບູຊາ (dakṣiṇā) ພຣະອົງໄດ້ມອບສາມໂລກ. ເມື່ອພິທີອາວະພຣຶຖະ (avabhṛtha) ອາບນ້ຳສຸດທ້າຍສຳເລັດ ມີສາມຄົນປາຖະໜາເບິ່ງໂສມະໃນຮູບນັ້ນ ປາກົດອອກມາ: ສະຕະຈິດ ແຫ່ງໄຫຫະຍະ, ເຣນຸຫະຍະ, ແລະ ຜູ້ຊື່ ຫະຍະ— ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນສາມ.

Verse 3

कामवाणाभितप्ताङ्ग्यो नरदेव्यः सिषेविरे लक्ष्मीर् नरायणं त्यक्त्वा सिनीवाली च कर्दमम

ເນື່ອງຈາກຖືກລູກສອນຂອງ ກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມໃຄ່) ເຜົາໄໝ້ກາຍ ນາງເທວີເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄປພຶ່ງພາຊາຍມະນຸດເປັນຄູ່. ລັກສະມີ ລະທິ້ງ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ແລ້ວໄປຫາ ກັຣດະມະ (Kardama); ແລະ ສິນີວາລີ (Sinīvālī) ກໍໄປຫາ ກັຣດະມະ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 4

द्युतिं विभावसुन्त्यक्त्वा पुष्टिर्धातारमव्ययम् प्रभा प्रभाकरन्त्यक्त्वा हविष्मन्तं कुहूः स्वयम्

ເມື່ອລະຊື່ «ດະຍຸຕິ» ແລ້ວຮັບຊື່ «ວິພາວະສຸ» ແທນ— ປຸດຕິ (Puṣṭi) ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າແມ່ນ ທາຕຣິ (Dhātṛ) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ. ແລະເມື່ອລະຊື່ «ປຣະພາ» ແລ້ວຮັບຊື່ «ປຣະພາກະຣະ»— ກຸຫູ (Kuhū) ເອງ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າແມ່ນ ຮະວິສມັນ (Haviṣmant).

Verse 5

कीर्तिर्जयन्तम्भर्तारं वसुर्मारीचकश्ययम् धृतिस्त्यक्त्वा पतिं नन्दीं सोममेवाभजत्तदा

ກີຣຕິ (Kīrti) ມີ ຊະຍັນຕະ (Jayanta) ເປັນສາມີ; ວະສຸ (Vasu) ມີ ມາຣີຈະກະຊະຍະ (Mārīcakaśyaya). ທຣິຕິ (Dhṛti) ລະທິ້ງສາມີ ນັນດີ (Nandī) ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ອຸທິດຕົນບູຊາ ໂສມະ ແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ.

Verse 6

स्वकीया इव सोमो ऽपि कामयामास तास्तदा एवं कृतापचारस्य तासां भर्तृगणस्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ໂສມະກໍປາດຖະນານາງເຫຼົ່ານັ້ນ ດັ່ງກັບເປັນຂອງຕົນ; ແລະເນື່ອງຈາກໄດ້ກໍ່ການລ່ວງເກີນ ໃນເວລານັ້ນບັນດາສາມີຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານລາວ।

Verse 7

न शशाकापचाराय शापैः शस्त्रादिभिः पुनः सप्तलोकैकनाथत्वमवाप्तस्तपसा ह्य् उत

ລາວບໍ່ອາດຖືກນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດອີກເພາະຄວາມຜິດໃດໆ—ບໍ່ວ່າດ້ວຍຄໍາສາບ ຫຼືດ້ວຍອາວຸດແລະອື່ນໆ—ເພາະດ້ວຍຕະປະສະ (ການບໍາເພັນພະຕະ) ລາວໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເອກະນາດແຫ່ງໂລກທັງເຈັດ।

Verse 8

विवभ्राम मतिस्तस्य विनयादनया हता वृहस्पतेः स वै भार्यां तारां नाम यशस्विनीम्

ຈິດໃຈຂອງລາວກໍວຸ່ນວາຍບໍ່ໝັ້ນຄົງ; ຄວາມຖ່ອມຕົນຖືກທໍາລາຍໂດຍການປະພຶດຜິດ. ແທ້ຈິງ ລາວໄດ້ຫັນໄປຫາ ຕາຣາ (Tārā) ພັນລະຍາຜູ້ມີກຽດຂອງ ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ (Bṛhaspati).

Verse 9

जहार तरसा सोमो ह्य् अवमन्याङ्गिरःसुतम् ततस्तद्युद्धमभवत् प्रख्यातं तारकामयम्

ໂສມະໄດ້ຊິງນາງໄປດ້ວຍກໍາລັງຢ່າງຮວດເຮັດ ໂດຍດູໝິ່ນບຸດຂອງ ອັງຄິຣະ (Aṅgiras). ຈາກນັ້ນເກີດສົງຄາມອັນລືຊື່ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສົງຄາມຕາຣະກາມະຍະ (Tārakāmaya).

Verse 10

न शशाकापकारायेति ञ देवानां दानवानाञ्च लोकक्षयकरं महत् ब्रह्मा निवार्योशनसन्तारामङ्गिरसे ददौ

ບໍ່ອາດຕໍ່ຕ້ານໄດ້ເພື່ອປ້ອງກັນອັນຕະລາຍ—ເພາະພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງນັ້ນ ສາມາດນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງໂລກ ທັງຝ່າຍເທວະ ແລະ ດານະວະ—ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຈຶ່ງຫ້າມການນໍາໃຊ້ມັນ ແລະປະທານວິທີກູ້ໄພ/ຢາຊ່ວຍຊີວິດ ອັນເກືອບກັບ ອຸສະນະສ (Uśanas) ໃຫ້ແກ່ ອັງຄິຣະ (Aṅgiras).

Verse 11

तामन्तःप्रसवां दृष्ट्वा गर्भं त्यजाब्रवीद्गुरुः गर्भस्त्यक्तः प्रदीप्तो ऽथ प्राहाहं सोमसन्भवः

ເມື່ອເຫັນນາງກຳລັງເຈັບທ້ອງຄອດຢູ່ພາຍໃນ ອາຈານໄດ້ກ່າວວ່າ «ຈົ່ງຂັບຄັນອ່ອນອອກ»। ເມື່ອຄັນອ່ອນຖືກຂັບອອກ ມັນສ່ອງແສງເຈີດຈ້າ ແລ້ວກ່າວວ່າ «ຂ້າແມ່ນ ໂສມະ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນ»។

Verse 12

एवं सोमाद्बुधः पुत्त्रः पुत्त्रस्तस्य पुरूरवाः स्वर्गन्त्यक्त्वोर्वशी सा तं वरयामास चाप्सराः

ດັ່ງນັ້ນ ຈາກໂສມະ ໄດ້ເກີດບຸດຊື່ ບຸດະ (Budha) ແລະ ບຸດຂອງລາວຄື ປຸຣູຣະວະ (Purūravas)។ ອັບສະຣາ ອຸຣະວະຊີ (Urvaśī) ລະທິ້ງສະຫວັນ ແລ້ວເລືອກເຂົາເປັນສາມີ।

Verse 13

तया सहाचरद्राजा दशवर्षाणि पञ्च च पञ्च षट् सप्त चाष्टौ च दश चाष्टौ महामुने

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ກະສັດໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບນາງເປັນປີ—ສິບ, ຫ້າ, ຫ້າ, ຫົກ, ເຈັດ, ແປດ, ສິບ, ແລະ ແປດ।

Verse 14

एको ऽग्निरभवत् पूर्वं तेन त्रेता प्रवर्तिता पुरूरवा योगशीलो गान्धर्वलोकमीयिवान्

ໃນປະຖົມການ ມີໄຟພຽງດວງດຽວ; ໂດຍໄຟນັ້ນ ຍຸກເຕຣຕາ (Tretā) ຈຶ່ງເລີ່ມດຳເນີນ. ປຸຣູຣະວະ ຜູ້ມີຄວາມເພັ່ງພຽນໃນໂຍຄະ ໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຄັນທະຣະວະ (Gandharva).

Verse 15

आयुर्दृढायुरश्वायुर्धनायुर्धृतिमान् वसुः दिविजातः शतायुश् च सुषुवे चोर्वशी नृपान्

ນາງອຸຣະວະຊີ (Urvaśī) ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດກະສັດທັງຫຼາຍຊື່: ອາຍຸ (Āyu), ດຣິດຫາຍຸ (Dṛḍhāyu), ອັດສະວາຍຸ (Aśvāyu), ທະນາຍຸ (Dhanāyu), ທຣິຕິມານ (Dhṛtimān), ວະສຸ (Vasu), ດິວິຈາຕະ (Divijāta), ແລະ ຊະຕາຍຸ (Śatāyu).

Verse 16

आयुषो नहुषः पुत्रो वृद्धशर्मा रजिस् तथा दर्भो विपाप्मा पञ्चाग्न्यं रजेः पुत्रशतं ह्य् अभूत्

ຈາກ ອາຍຸ (Āyu) ໄດ້ເກີດ ນະຫຸສະ (Nahuṣa)។ ບຸດຂອງທ່ານມີ ວຶດທະສະຣະມາ (Vṛddhaśarmā), ຣະຈິ (Raji), ດັຣພະ (Darbha), ວິປາປະມາ (Vipāpmā) ແລະ ປັນຈາກນຍະ (Pañcāgnya)។ ແລະຈາກ ຣະຈິ ແທ້ໆ ມີບຸດໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນ។

Verse 17

राजेया इति विख्याता विष्णुदत्तवरो रजिः देवासुरे रणे दैत्यानबधीत्सुरयाचितः

ຣະຈິ (Raji) ຜູ້ໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມ «ຣາເຈຍາ» (Rājeyā) ແລະໄດ້ຮັບພອນ (vara) ຈາກ ວິສນຸ (Viṣṇu) ໄດ້ສັງຫານພວກ ໄດຕະຍະ (Daitya) ໃນສົງຄາມລະຫວ່າງ ເທວະ (Deva) ແລະ ອະສຸຣະ (Asura) ຕາມຄຳຂໍຂອງເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 18

गतायेन्द्राय पुत्रत्वं दत्वा राज्यं दिवङ्गतः रजेः पुत्रैर् हृतं राज्यं शक्रस्याथ सुदुर्मनाः

ເມື່ອໄດ້ມອບສະຖານະເປັນບຸດໃຫ້ ອິນດຣະ (Indra) ແລະມອບອານາຈັກແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ຈາກໄປສູ່ສະຫວັນ. ຕໍ່ມາ ບຸດຂອງ ຣະຈິ ໄດ້ຍຶດອານາຈັກຂອງ ອິນດຣະ ໄປ ແລະ ສັກຣະ (Śakra) ຄືອິນດຣະ ກໍເສົ້າໃຈຢ່າງຫນັກ.

Verse 19

ग्रहशान्त्यादिविधिना गुरुरिन्द्राय तद्ददौ मोहयित्वा रजिसुतानासंस्ते निजधर्मगाः

ດ້ວຍພິທີການຕາມບັນຍັດ ເລີ່ມຈາກພິທີສະງົບເຄາະ (graha-śānti) ແລະອື່ນໆ ຄູອາຈານ ບຣິຫັສປະຕິ (Bṛhaspati) ໄດ້ມອບສິ່ງນັ້ນໃຫ້ ອິນດຣະ. ໂດຍເຮັດໃຫ້ບຸດຂອງ ຣະຈິ ຫຼົງໄຫຼ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົານັ່ງສະຫງົບ (ຖອນຕົວ/ຖືກປະລະ) ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຍັງດຳເນີນຕາມທຳຂອງຕົນ.

Verse 20

नहुषस्य सुताः सप्त यतिर्ययातिरुत्तमः उद्भवः पञ्चकश् चैव शर्यातिमेघपालकौ

ນະຫຸສະ (Nahuṣa) ມີບຸດເຈັດຄົນ: ຢະຕິ (Yati), ຢະຢາຕິ (Yayāti) ຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ, ອຸດພະວະ (Udbhava), ປັນຈະກະ (Pañcaka), ແລະຍັງມີ ສະຣະຢາຕິ (Śaryāti), ເມກະ (Megha), ແລະ ປາລະກະ (Pālaka).

Verse 21

पञ्चाग्न्या इति ज पञ्चाग्न्यमिति ञ यतिः कुमारभावे ऽपि विष्णुं ध्यात्वा हरिं गतः देवयानी शक्रकन्या ययातेः पत्न्य् अभूत् तदा

ໃນສຳນວນ ja ອ່ານວ່າ «pañcāgnyā»; ໃນສຳນວນ ña ອ່ານວ່າ «pañcāgnyam». ຍະຕິ ແມ່ນແຕ່ຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ ກໍໄດ້ພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ ແລະໄດ້ເຖິງພຣະຫຣິ. ຕໍ່ມາ ເທວະຍານີ ທິດາຂອງ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ເປັນມະເຫສີຂອງ ຍະຍາຕິ.

Verse 22

वृषपर्वजा शर्मिष्ठा ययातेः पञ्च तत्सुताः यदुञ्च तुर्वसुञ्चैव देवयानी व्यजायत

ຊະມິສຖາ ທິດາຂອງ ວຶສະປັຣວັນ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຫ້າຄົນແກ່ ຍະຍາຕິ; ແລະ ເທວະຍານີ ກໍໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ຍະດຸ ແລະ ຕຸຣວະສຸ ດ້ວຍ.

Verse 23

द्रुह्यञ्चानूञ्च पूरुञ्च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी यदुः पूरुश्चाभवतान्तेषां वंशविवर्धनौ

ຊະມິສຖາ ທິດາຂອງ ວຶສະປັຣວັນ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ດຣຸຫຍຸ, ອະນຸ, ແລະ ປູຣຸ. ໃນພວກເຂົານັ້ນ ຍະດຸ ແລະ ປູຣຸ ໄດ້ເປັນຜູ້ຂະຫຍາຍວົງສາຂອງຕົນໃຫ້ເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງ.