Adhyaya 269
Viṣṇu-Pañjara (विष्णुपञ्जरम्) — The Protective Armor of Viṣṇu
ບົດນີ້ນຳເສີນ “ວິສນຸ-ປັນຈະຣະ” (kavaca) ເປັນຄຳສອນອັນມີອຳນາດເພື່ອການຄຸ້ມຄອງ: ກ່ອນທີ່ພຣະສິວະຈະເຂົ້າສູ່ສົງຄາມຈັກກະວານໃນການປະຫານຕຣິປຸຣະ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກຳຊັບໃຫ້ພຣະສັງກະຣະໃຊ້ອາວຸດຄຸ້ມຄອງນີ້ ເພື່ອຊີ້ວ່າແມ່ນແຕ່ເທວະສູງສຸດກໍດຳເນີນຕາມວິທີການຄຸ້ມຄອງທີ່ຖືກກຳນົດ. ພຸສກະຣະອະທິບາຍເຫດຜົນພາຍໃນຂອງການປົກປ້ອງ ໂດຍຈັດວາງຮູບພຣະວິສນຸແລະອາວຸດລົງໃນທິດ: ຈັກກະຣະຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ, ຄະທາຢູ່ທິດໃຕ້, ຄັນທະນູຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກ, ດາບຢູ່ທິດເໜືອ ແລະຂະຫຍາຍໄປຫາທິດກາງໆ, ຮູຮ່າງກາຍ, ແຜ່ນດິນ (ວະຣາຫະ) ແລະຟ້າ (ນະຣະສິງຫະ). ຕໍ່ມາກ່າວເຖິງອຳນາດຂັບໄລ່ຂອງສຸດັຣຊະນະ, ຄະທາອັນເຜົາໄໝ້, ແລະສຽງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງຂອງ Śārṅga ເພື່ອຂັບໄລ່ແລະທຳລາຍພວກອະສູຣ/ຣາກສະສະ, ພູຕະ, ປິສາຈະ, ດາກິນີ, ເປຣຕະ, ວິນາຍະກະ, ກຸສມານດະ ແລະອັນຕະລາຍອື່ນໆ ຮວມທັງສັດແລະງູ. ບົດສຸດທ້າຍເຊື່ອມການຄຸ້ມຄອງກັບຄວາມຜາສຸກພາຍໃນ—ສຸຂະພາບຂອງປັນຍາ, ຈິດ ແລະອິນທຣີ—ຜ່ານການສັນລະເສີນວາສຸເທວະ ແລະປະກາດພຣະວິສນຸເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ; ການສະດຸດນາມອັນສັດຈິງທຳລາຍ “ອະສຸພະສາມປະເພດ” (trividha aśubha) ເພື່ອປະສານພິທີຄຸ້ມຄອງກັບທິດສະດີເທວະນິຍົມແບບອັດວິຕະ.
Shlokas
Verse 1
अ प्रणीतम् श्रीलश्री वङ्गदेशीयासियातिक्-समाजानुज्ञया श्रीराजेन्द्रलालमित्रेण परिशोधितम् कलिकाताराजधान्यां गणेशयन्त्रे मुद्रितञ्च संवत् अग्निपुराणम् अथोनसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विष्णुपञ्जरं पुष्कर उवच त्रिपुरञ्जघ्नुषः पूर्वं ब्रह्मणा विष्णुपञ्जरं शङ्करस्य द्विजश्रेष्थ रक्षणाय निरूपितं
ພຸສກະ ກ່າວວ່າ: ກ່ອນທີ່ (ພຣະສິວະ) ຈະປະຫານ ຕຣິປຸຣະ, ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກໍານົດ «ກະວະຈະ/ເກາະຄຸ້ມຄອງ» ຂອງພຣະວິສນຸ ໃຫ້ແກ່ ສັງກະຣະ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ເພື່ອການປົກປ້ອງ. ນີ້ແມ່ນບົດທີ 269 «ວິສນຸ-ປັນຈະຣະ».
Verse 2
वागीशेन च शक्रस्य बलं हन्तुं प्रयास्यतः तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि तत्त्वं शृणु जयादिमत्
ແລະເມື່ອ ວາກີຊະ ອອກໄປເພື່ອປະຫານກອງທັບຂອງ ສັກຣະ (ອິນທຣະ), ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອະທິບາຍຮູບພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງທ່ານ; ຈົ່ງຟັງຕັດຕະວະ (ຄວາມເປັນຈິງ) ນັ້ນ, ໂອ ຊະຍາດິມັດ.
Verse 3
विष्णुः प्राच्यां स्थितश् चक्री हरिर्दक्षिनणतो गदी प्रतीच्यां शार्ङ्गधृग्विष्णुर्जिष्णुः खड्गी ममोत्तरे
ຂໍໃຫ້ ພຣະວິສນຸ ປະທັບຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ ໃນພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣະ ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໃຫ້ ພຣະຫຣິ ຢູ່ທິດໃຕ້ ໃນພຣະອົງຜູ້ຖືຄະທາ; ໃຫ້ ພຣະວິສນຸ ຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກ ໃນພຣະອົງຜູ້ຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ; ແລະໃຫ້ ຈິສນຸ ຢູ່ທິດເໜືອ ໃນພຣະອົງຜູ້ຖືດາບ ຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ.
Verse 4
हृषीकेशो विकोणेषु तच्छिद्रेषु जनार्दनः क्रोडरूपी हरिर्भूमौ नरसिंहो ऽम्बरे मम
ຂໍໃຫ້ ຮຣິສີເກຊະ ສະຖິດຢູ່ໃນທິດກາງທັງຫຼາຍ; ໃຫ້ ຈະນາຣະດະນະ ຄຸ້ມຄອງຮູແລະຊ່ອງເປີດທັງປວງ. ໃຫ້ ຮຣິ ໃນຮູບພຣະວະຣາຫະ (ໝູປ່າ) ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນແຜ່ນດິນ; ແລະໃຫ້ ນະຣະສິງຫະ ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນຟ້າອາກາດ.
Verse 5
क्षुरान्तममलञ्चक्रं भ्रमत्येतत् सुदर्शनं अस्यांशुमाला दुष्प्रेक्ष्या हन्तुं प्रेतनिशाचरान्
ຈັກຣະ ສຸດັຣຊະນະ ອັນບໍລິສຸດນີ້ ມີຂອບຄົມດັ່ງມີດໂກນ ໝຸນວຽນຢ່າງວ່ອງໄວ; ພວງຮັດສະມີຂອງມັນ ສະຫວ່າງຈ້າຈົນຍາກຈະເບິ່ງ—ເພື່ອປະຫານຜີ ແລະອະສູນຜູ້ທ່ອງຮາຕຣີ.
Verse 6
गदा चेयं सहस्रार्चिःप्रदीप्तपावकोज्ज्वला रक्षोभूतपिशाचानां डाकिनीनाञ्च नाशनी
ຄທານີ້ແທ້ ມີແສງດັ່ງໄຟພັນປາກ ລຸກໂຊດເຫມືອນໄຟທີ່ຈຸດ; ເປັນຜູ້ທໍາລາຍ ຣາກສະສະ, ບູຕະ, ປິສາຈະ ແລະ ດາກິນີ ດ້ວຍ.
Verse 7
शार्ङ्गविस्फूर्जितञ्चैव वासुदेवस्य मद्रिपून् तिर्यङ्मनुष्यकुष्माण्डप्रेतादीन् हन्त्वशेषतः
ແລະຂໍໃຫ້ສຽງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ຈາກຄັນທະນູ «ຊາຣັງກະ» ຂອງວາສຸເທວ ທໍາລາຍສັດຕູຂອງຂ້ອຍໃຫ້ໝົດສິ້ນ—ຈະເປັນສັດ, ມະນຸດ, ກຸສະມານຑະ, ເປຣຕະ ແລະອື່ນໆ—ໂດຍບໍ່ເຫຼືອ.
Verse 8
खड्गधारोज्ज्वलज्जो ऽत्स्नानिर्धूता ये समाहिताः ते यान्तु शाम्यतां सद्यो गरुडेनेव पन्नगाः
ຂໍໃຫ້ພວກອໍານາດປະປັກສັດທີ່ລຸກໂຊດດັ່ງຄົມດາບ—ຜູ້ຖືກສະບັດອອກໂດຍພິທີອາບນ້ໍາ ແລະຖືກກົດຂີ່ໂດຍສະມາທິແຫ່ງພິທີ—ຈົ່ງຈາກໄປ ແລະສົງບົບໃນທັນທີ, ເຫມືອນງູຖືກກາຣຸດາປະຫານ.
Verse 9
ये कुष्माण्डास्था यक्षा ये दैत्या ये निशाचराः प्रेता विनायकाः क्रूरा मनुष्या जम्भगाः खगाः
ຈະເປັນຜູ້ອາໄສໃນກຸສະມານຑະ, ຢັກສະ, ໄດຕະ, ອະສູນຍາມຄ່ໍາ (ນິຊາຈະຣະ), ເປຣຕະ, ວິນາຍະກະຜູ້ກີດຂວາງ, ມະນຸດຜູ້ໂຫດຮ້າຍ, ຈັມພະກະ, ຫຼືນົກທີ່ເປັນສັດຕູ—ທັງໝົດນີ້ຖືກລະບຸເພື່ອການປັດເປົ່າ.
Verse 10
सिंहादयश् च पशवो दन्दशूकाश् च पन्नगाः सर्वे भवन्तु ते सौम्याः कृष्णशङ्खरवाहताः
ຂໍໃຫ້ສັດປ່າທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກສິງ ແລະສັດທີ່ກັດຕອດ ພ້ອມທັງງູທັງປວງ ຈົ່ງກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນໂຍນຕໍ່ເຈົ້າ, ໂດຍຖືກກົດຂີ່ດ້ວຍສຽງກັງວານຂອງສັງຂາດໍາ.
Verse 11
चित्तवृत्तिहरा ये मे ये जनाः स्मृतिहारकाः बलौजसञ्च हर्तारश्छायाविभ्रंशकाश् च ये
ຂໍໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ລັກເອົາການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງຈິດຂອງຂ້າ, ຜູ້ທີ່ລັກຄວາມຈື່ຈຳ, ຜູ້ທີ່ຊິງເອົາກຳລັງແລະພະລັງຊີວິດ, ແລະຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເງົາບິດເບືອນຫຼືສູນເສຍ—ຂໍໃຫ້ຖືກຂັບໄລ່ໄປ.
Verse 12
ये चोपभोगहर्तारो ये च लक्षणनाशकाः कुष्माण्डास्ते प्रणश्यन्तु विष्णुचक्ररवाहताः
ຂໍໃຫ້ຄຸສມານດາທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ລັກເອົາຄວາມສຸກໃນການເສບສົມ, ແລະຜູ້ທີ່ທຳລາຍເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ—ຂໍໃຫ້ພິນາດສິ້ນເຊີງ ໂດຍຖືກຟັນລົງດ້ວຍການພຸ້ນພາຍອັນກຶກກ້ອງຂອງຈັກຣາພຣະວິສນຸ.
Verse 13
बुद्धिस्वास्थ्यं मनःस्वास्थ्यं स्वास्थ्यमैन्द्रियकं तथा ममास्तु देवदेवस्य वासुदेवस्य कीर्तनात्
ໂດຍການສັນລະເສີນ (kīrtana) ພຣະວາສຸເທວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ຂໍໃຫ້ຂ້າມີສຸຂະພາບດີແຫ່ງປັນຍາ, ສຸຂະພາບດີແຫ່ງໃຈ, ແລະສຸຂະພາບດີແຫ່ງອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍ.
Verse 14
पृष्ठे पुरस्तान्मम दक्षिणोत्तरे विकोणतश्चास्तु जनार्दनोहरिः तमीड्यमीशानमनन्तमच्युतं जनार्दनं प्रणिपतितो न सीदति
ຂໍໃຫ້ພຣະຈະນາຣະດະນະ-ຮະຣິ ຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂ້າ ແລະຢູ່ຂ້າງໜ້າຂ້າ; ຂໍໃຫ້ຢູ່ທາງຂວາ ແລະທາງຊ້າຍ, ພ້ອມທັງທິດກາງ (ທິດສະຫຼຽງ) ທັງຫຼາຍ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກົ້ມກາບຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ—ຈະນາຣະດະນະ, ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ, ອະນັນຕະ, ອະຈຸຕະ—ຍ່ອມບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມທຸກຍາກ.
Verse 15
यथा परं ब्रह्म हरिस् तथा परः जगत्स्वरूपश् च स एव केशवः सत्येन तेनाच्युतनामकीर्तनात् प्रणाशयेत्तु त्रिविधंममाशुभं
ດັ່ງທີ່ຮະຣິເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ, ພຣະອົງກໍເປັນຜູ້ສູງສຸດເຊັ່ນກັນ; ແລະພຣະອົງພຽງອົງດຽວ—ເກສະວະ—ແມ່ນຮູບຮ່າງແຫ່ງຈັກກະວານ. ໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ, ດ້ວຍການຂັບຂານນາມຂອງອະຈຸຕະ, ຂໍໃຫ້ອັບມົງຄຸນສາມປະການຂອງຂ້າຖືກທຳລາຍ.
Frequently Asked Questions
Protection is constructed as a spatial grid (dikbandhana): Viṣṇu’s weapon-bearing forms are stationed in the cardinal and intermediate directions, with additional guardianship over apertures, earth (Varāha), and sky (Narasiṁha).
It names multiple categories of harmful beings and forces—rākṣasas, bhūtas, piśācas, ḍākinīs, pretas, vināyakas, kuṣmāṇḍas, night-roamers, hostile animals and serpents—along with afflictions such as memory-loss, mind-disturbance, vitality-theft, and shadow-distortion.
It culminates in theological identity: Viṣṇu/Hari as Parabrahman and the universe-form, asserting that nāma-kīrtana of Acyuta/Vāsudeva grants inner health and destroys trividha aśubha, aligning apotropaic practice with devotion and metaphysical truth.