Adhyaya 96

Verse 1

ज शङ्खिनीत्योषधीगण इति ङ , ज , च हेमताम्रमयो रङ्गराजजञ्चेति ख पारदे इति ख , छ च गन्धकत्रिकमित्यष्टौ इति घ अथ षण्णवतितमो ऽध्यायः अधिवासनविधिः ईश्वर उवाच स्नात्वा नित्यद्वयं कृत्वा प्रणवार्घकरो गुरुः सहायैर् मूर्तिपैर् विप्रैः सह गच्छेन्मखालयं

ບັດນີ້ (ເລີ່ມ) ບົດທີ 96: ວິທີອະທິວາສະນະ (ພິທີອຸທິດ/ສະຖາປະນາເບື້ອງຕົ້ນ). ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ແລະ ປະກອບພິທີປະຈຳວັນສອງຄັ້ງແລ້ວ ຄູບາ (ກຸຣຸ) ຜູ້ຈັດອາຣະຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ດ້ວຍປຣະນະວະ (Oṃ) ຄວນໄປຍັງສາລາຍັດຍະ ພ້ອມຜູ້ຊ່ວຍ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຮູບເທວະ (mūrtipa) ແລະ ພຣາຫມະນະປຸໂຣຫິດ.

Verse 2

क्षान्त्यादितोरणांस्तत्र पूर्ववत् पूजयेत् क्रमात् प्रदक्षिणक्रमादेषां शाखायां द्वारपालकान्

ທີ່ນັ້ນ ຄວນບູຊາທໍຣະນະ (ຊຸ້ມປະຕູປະດັບ) ຕາມລຳດັບ ໃນວິທີດຽວກັນກັບທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ເລີ່ມຈາກອັນທີ່ຊື່ ກະສານຕິ; ແລະຕາມລຳດັບການເດີນວຽນ (pradakṣiṇa) ຄວນບູຊາຜູ້ພິທັກປະຕູ ທີ່ປະຈຳຢູ່ຕາມກິ່ງປະຕູ (śākhā) ເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 3

प्राचि नन्दिमहाकालौ याम्ये भृङ्गिविनायकौ वारुणे वृषभस्कन्दौ देवीचण्डौ ततोत्तरे

ທິດຕາເວັນອອກ ໃຫ້ວາງ ນັນດິນ ແລະ ມະຫາກາລ; ທິດໃຕ້ ໃຫ້ວາງ ພຣຶງກີ ແລະ ວິນາຍະກະ; ທິດຕາເວັນຕົກ (ທິດຂອງວະຣຸນະ) ໃຫ້ວາງ ວຣຶສະພະ ແລະ ສະກັນດະ; ແລະທາງເໜືອຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງ ເທວີ ແລະ ຈັນດະ.

Verse 4

तच्छाखामूलदेशस्थौ प्रशान्तशिशिरौ घटौ पर्जन्याशोकनामानौ भूतं सञ्जीवनामृतौ

ທີ່ນັ້ນ ບ່ອນໂຄນກິ່ງນັ້ນ ມີໄຫສອງໃບທີ່ສະງົບ ແລະ ເຢັນສະບາຍ ຊື່ ປັຣຊັນຍະ ແລະ ອະໂສກ; ເຕັມໄປດ້ວຍ ສັນຈີວະນາມຣິຕະ (ນ້ຳອະມຣິຕະຟື້ນຊີວິດ) ອັນສາມາດຊຸບຊີວິດແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕາຍ.

Verse 5

धनदश्रीप्रदौ द्वौ द्वौ पूजयेदनुपूर्वशः स्वनामभिश् चतुर्थ्यन्तैः प्रणवादिनमोन्तगैः

ພຶງບູຊາພວກນັ້ນເປັນຄູ່ໆ ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍໃຊ້ນາມຂອງເຂົາໃນຮູບກະລຸນາ (dative) ໃຫ້ມີ «Oṃ» ນໍາໜ້າ ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «namaḥ».

Verse 6

लोकग्रहवसुद्वाःस्थस्रवन्तीनां द्वयं द्वयं ङ च भूतसञ्जीवनासुतौ इति छ भूतसञ्जीवनामृतौ इति ख , ज च धनदद्विपदौ इति ख धनदौ द्विपदौ इति घ धनदश्चापदौ इति ज पूजयेदथ पूर्वश इति ग लोकग्रहवसुद्वाःस्थहस्तादीनामिति ग भानुत्रयं युगं वेदो लक्ष्मीर्गणपतिस् तथा

ສໍາລັບຊຸດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Lokagraha, Vasu, Dvāḥstha ແລະ Sravantī ໃຫ້ນໍາເອົາເປັນຄູ່ໆ; ແລະສໍາລັບຕໍ່ໆໄປກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນສໍານວນໜຶ່ງອ່ານວ່າ “bhūta-sañjīvana-asutau” ແຕ່ໃນສໍານວນອື່ນອ່ານວ່າ “bhūta-sañjīvana-amṛtau”. ຍັງມີຄໍາອ່ານຜັນແປອື່ນໆ ເຊັ່ນ “dhanada-dvipadau” ຫຼື “dhanadau dvipadau” ຫຼື “dhanadaś cāpadau”. (ອີກຄໍາອ່ານໜຶ່ງວ່າ) “ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຕາມລໍາດັບເກົ່າ” ແລະ (ອີກຄໍາອະທິບາຍໜຶ່ງຊີ້ວ່າ) “ຂອງ Lokagraha, Vasu, Dvāḥstha—ພ້ອມທັງມື ແລະອື່ນໆ”. ບັນຊີນີ້ຍັງລວມເຖິງ ຕຣິຍະຂອງພຣະອາທິດ, ຍຸກ, ເວດ, ລັກສະມີ ແລະ ຄະນະປະຕິ ອີກດ້ວຍ.

Verse 7

इति देवामखागारे तिष्ठन्ति प्रतितोरणं विघ्नसङ्घापनोदाय क्रतोः संरक्षणाय च

ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂຮງພິທີບູຊາອັນເປັນທິບ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ທຸກປະຕູ ເພື່ອຂັບໄລ່ຝູງອຸປະສັກ ແລະເພື່ອປົກປ້ອງພິທີບູຊາ (kratu) ດ້ວຍ.

Verse 8

वज्रं शक्तिं तथा दण्डं खड्गं पाशं ध्वजंगदां त्रिशूलं चक्रमम्भोजम्पताकास्वर्चयेत् क्रमात्

ພຶງບູຊາຕາມລໍາດັບ: ວັຈຣະ (vajra) ສາຍຟ້າ, ສັກຕິ (śakti) ຫອກ, ດັນຑະ (daṇḍa) ໄມ້ຄ້ອນ/ຄັນ, ຂັດຄະ (khaḍga) ດາບ, ປາສະ (pāśa) ບ່ວງ/ເຊືອກຄ້ອງ, ທະວະຈະ (dhvaja) ທຸງ, ຄະດາ (gadā) ຄ້ອນຕີ, ຕຣິຊູລະ (triśūla) ສາມງ່າ, ຈັກຣະ (cakra) ຈັກອາວຸດ, ແລະ ອັມໂພຊະ (ambhoja) ດອກບົວ; ໂດຍວາງໄວ້ເທິງປະຕາກາ (patākāsu) ຄືທຸງ/ມາດຕະຖານ.

Verse 9

ॐ ह्रूं फट् नमः ॐ ह्रूं फट् द्वाःस्थशक्तये ह्रूं फट् नमः इत्य् आदिमन्त्रैः कुमुदः कुमुदाक्षश् च पुण्डरीकोथ वामनः शङ्कुकर्णः सर्वनेत्रः सुमुखः सुप्रतिष्ठितः

ດ້ວຍມັນຕຣາເປີດຕົ້ນ: “Oṃ hrūṃ phaṭ, namaḥ” ແລະ “Oṃ hrūṃ phaṭ, namaḥ ແດ່ Dvāḥstha-śakti; hrūṃ phaṭ, namaḥ” —ຈຶ່ງເຊີນ/ສະຖາປະນາຜູ້ພິທັກປະຕູ: Kumuda, Kumudākṣa, Puṇḍarīka, ຕໍ່ມາ Vāmana, Śaṅkukarṇa, Sarvanetra, Sumukha ແລະ Supratiṣṭhita.

Verse 10

ध्वजाष्टदेवताः पूज्याः पूर्वादौ भूतकोटिभिः ॐ कौं कुमुदाय नम इत्य् आदिमन्त्रैः

ເທວະດາ 8 ອົງແຫ່ງທຸງຊັຍ ພຶງບູຊາໂດຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະພ້ອມດ້ວຍຝູງວິນຍານຜູ້ຕິດຕາມຈໍານວນຫຼາຍ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາເລີ່ມຕົ້ນ ເຊັ່ນ «ໂອມ ກົາອຸ່ມ, ນະມະ ແດ່ ກຸມຸດະ» ແລະອື່ນໆ.

Verse 11

हेतुकं त्रिपुरघ्नञ्च शक्त्याख्यं यमजिह्वकं कालं करालिनं षष्ठमेकाङ्घ्रिम्भीममष्टकं

«(ນາມຂອງພວກເຂົາ) ແມ່ນ ເຫຕຸກະ; ຕຣິປຸຣະຆນະ; ສັກຕິຍາຂະຍະ; ຍະມະຊິຫວະກະ; ກາລະ; ກະຣາລິນ—ອົງທີ 6; ເອກາງຄຣິ; ແລະ ພີມະ—ອົງທີ 8».

Verse 12

तथैव पूजयेद् दिक्षु क्षेत्रपालाननुक्रमात् ॐ हुं फट् वक्राय हुं फट् नम इति ग ॐ हुं फट् वज्राय हुं फट् नम इति ङ प्रमुख इति ज ध्वजाश् च देवता इति ग पूजादौ इति ङ , ज च बुद्धाख्यमिति ग बुद्ध्याख्यमिति ज अजजिह्वकमिति ज बलिभिः कुसुमैर् धूपैः सन्तुष्टान् परिभावयेत्

ໃນທໍານອງດຽວກັນ ພຶງບູຊາພຣະຄຸ້ມຄອງແດນ (Kṣetrapāla) ໃນທິດທັງ 8 ຕາມລໍາດັບ ໂດຍສວດມັນຕຣາເຊັ່ນ «ໂອມ ຫຸṃ ພະຕ—ນະມະ ແດ່ ວັກຣະ; ຫຸṃ ພະຕ» ແລະ «ໂອມ ຫຸṃ ພະຕ—ນະມະ ແດ່ ວັຈຣະ; ຫຸṃ ພະຕ» (ມີຂໍ້ອ່ານຕ່າງກັນຕາມສໍານວນ). ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈແລ້ວ ພຶງຖວາຍບາລິ, ດອກໄມ້, ແລະທູບ ແລ້ວພິຈາລະນາໃຫ້ເຫັນວ່າທ່ານສະຫງົບພໍໃຈ.

Verse 13

कम्बलास्तृतेषु वर्णेषु वंशस्थूणास्वनुक्रमात् पञ्च क्षित्यादितत्त्वानि सद्योजातादिभिर्यजेत्

ເທິງຜ້າຄຸມສີຕ່າງໆ (kambala) ທີ່ປູໄວ້ ແລະເທິງເສົາໄມ້ໄຜ່ຕາມລໍາດັບ ພຶງປະກອບພິທີບູຊາຕັດຕະວະ 5 ເລີ່ມຈາກທາດດິນ ໂດຍມັນຕຣາ “ສັດໂຍຊາຕະ” ແລະອື່ນໆ.

Verse 14

सदाशिवपदव्यापि मण्डपं धाम शाङ्करं पताकाशक्तिसंयुक्तं तत्त्वदृष्ट्यावलोकयेत्

ດ້ວຍທັດສະນະອັນຕັ້ງຢູ່ໃນຕັດຕະວະ (tattva-dṛṣṭi) ພຶງພິຈາລະນາມັນດະປະ (maṇḍapa) ແຫ່ງພຣະສັງກະຣະ—ທີ່ພັກອັນສັກສິດແຫ່ງໄສວະ—ວ່າຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍສະຖານະຂອງສະດາຊິວະ ແລະປະດັບດ້ວຍທຸງປະກາດ ພ້ອມດ້ວຍສັກຕິ (ອໍານາດ/ຫອກສັນຍາລັກ).

Verse 15

दिव्यान्तरिक्षभूमिष्ठविघ्नानुत्सार्य पूर्ववत् प्रविशेत् पश्चिमद्वारा शेषद्वाराणि दर्शयेत्

ເມື່ອໄດ້ຂັບໄລ່ອຳນາດຂັດຂວາງທັງໃນສະຫວັນ ໃນອາກາດ ແລະໃນພື້ນດິນ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ໃຫ້ເຂົ້າທາງປະຕູທິດຕາເວັນຕົກ ແລ້ວຊີ້ໃຫ້ເຫັນປະຕູທີ່ເຫຼືອທັງໝົດ।

Verse 16

प्रदक्षिणक्रमाद्गत्वा निविष्टोवेदिदक्षिणे उत्तराभिमुखः कुर्याद् भूतशुद्धिं यथा पुरा

ໄປຕາມລຳດັບປະທັກສິນາ (ໝຸນຂວາອັນເປັນມງຄົດ) ແລ້ວນັ່ງຢູ່ດ້ານໃຕ້ຂອງແທ່ນບູຊາ ຫັນໜ້າໄປທິດເໜືອ ແລ້ວເຮັດພິທີຊຳລະທາດ (bhūtaśuddhi) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ।

Verse 17

अन्तर्यागं विशेषार्घ्यं मन्त्रद्रव्यादिशोधनं कुर्वीत आत्मनः पूजां पञ्चगव्यादि पूर्ववत्

ຄວນເຮັດອັນຕະຣະຍາກ (ການບູຊາພາຍໃນ) ອາຣະຄະຍະພິເສດ ແລະການຊຳລະມັນຕຣາ ວັດຖຸພິທີ ແລະສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; ພ້ອມທັງເຮັດການບູຊາຕົນເອງ ໂດຍໃຊ້ pañcagavya ແລະອື່ນໆ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ।

Verse 18

साधारङ्कलसन्तस्मिन् विन्यसेत्तदनन्तरं विशेषाच्छिवतत्त्वाय तत्त्वत्रयमनुक्रमात्

ໃນກະລະສະ (kalasa) ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຖານຮອງ ໃຫ້ເຮັດການວາງພິທີ (vinnyāsa/nyāsa) ຕໍ່ຈາກນັ້ນ; ແລະໂດຍພິເສດເພື່ອການສະຖາປະນາຫຼືການຮູ້ແຈ້ງແຫ່ງ Śiva-tattva ໃຫ້ວາງຕັດຕະວະສາມ (tattva-traya) ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 19

ललाटस्कन्धपादान्तं शिवविद्यात्मकं परं रुद्रनारायणब्रह्मदैवतं निजसञ्चरैः

ຈາກໜ້າຜາກລົງສູ່ບ່າ ແລະສິ້ນສຸດທີ່ປາຍຕີນ ຄວນພິຈາລະນາ/ສະຖາປະນາຫຼັກສູງສຸດອັນເປັນຮູບແຫ່ງ Śiva-vidyā ທີ່ມີເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງແມ່ນ Rudra, Nārāyaṇa ແລະ Brahmā ໂດຍອາໄສການນະຍາສະ/ການເຄື່ອນໄຫວຕາມພິທີຂອງຕົນເອງ।

Verse 20

अ तत्तु दृष्ट्यावलोकयेदिति ख , छ च शेषद्वाराणि चङ्क्रमेदिति ख , छ च शेषद्वाराणि पूजयेदिति छ स्वात्मन इति ख , घ , छ , ज च निजसंवरैर् इति ग , ङ च निजसञ्चयैर् इति घ ॐ हं हां मूर्तीस्तदीश्वरांस्तत्र पूर्ववद्विनिवेशयेत् तद्व्यापकं शिवं साङ्गं शिवहस्तञ्च मूर्धनि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນພິຈາລະນາພຣະເທວະ/ຫຼັກການນັ້ນ ໂດຍສາຍຕາທີ່ຈົ່ງຈ້ອງ. ຄວນເດີນວຽນຮອບ «ປະຕູ» ທີ່ເຫຼືອ (ຈຸດທາງກາຍຕາມພິທີ) ແລະບູຊາປະຕູເຫຼົ່ານັ້ນ. ທັງໝົດນີ້ເຮັດໃນອາດຕະມັນຂອງຕົນ ດ້ວຍການສຳລວມຕົນ ແລະການສະສົມບຸນ/ພະລັງຂອງຕົນ. ເມື່ອສະດຸດ «oṃ haṃ hāṃ» ກໍໃຫ້ຕິດຕັ້ງຮູບພຣະເທວະ ແລະອົງປົກຄອງຂອງພວກນັ້ນຕາມທີ່ສອນໄວ້ກ່ອນ; ແລະຕິດຕັ້ງພຣະສິວະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ ພ້ອມອົງປະກອບ (aṅga) ແລະວາງພຣະຫັດຂອງພຣະສິວະໄວ້ເທິງກະຫຼອດສີສະ.

Verse 21

ब्रह्मरन्ध्रप्रविष्टेन तेजसा वाह्यसान्तरं तमःपटलमाधूय प्रद्योतितदिगन्तरं

ດ້ວຍລັງສີແຫ່ງເຕຊະທີ່ເຂົ້າໄປໃນ brahmarandhra (ຮູຮ່ອງກະໂຫຼກ) ມ່ານແຫ່ງຄວາມມືດທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນຖືກສັ່ນອອກ ແລະທິດທາງອັນໄກສຸດກໍສະຫວ່າງໄສ.

Verse 22

आत्मानं मूर्तिपैः सार्धं स्रग्वस्त्रकुसुमादिभिः भूषयित्वा शिवोस्मीति ध्यात्वा बोघासिमुद्धरेत्

ເມື່ອປະດັບຕົນເອງ—ພ້ອມກັບເທວະຜູ້ຕິດຕາມແຫ່ງຮູບພຣະ—ດ້ວຍພວງມາລາ ເຄື່ອງນຸ່ງ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວພິຈາລະນາວ່າ «ຂ້ອຍແມ່ນພຣະສິວະ» ຈຶ່ງຄວນຊັກດາບ Boghāsi ອອກ.

Verse 23

चतुष्पदान्तसंस्कारैः संस्कुर्यान्मखमण्डपं विक्षिप्य विकिरादीनि कुशकूर्चोपसंहरेत्

ເມື່ອຊຳລະແລະປະພິທີສັງສະການໃຫ້ແກ່ມະຄະມັນດະປະ (makha-maṇḍapa) ໂດຍປະກອບພິທີຊຳລະຈົນເຖິງ ‘catuṣpada’ ແລະສັງສະການສຸດທ້າຍ (‘anta’) ແລ້ວ ຈຶ່ງໂຍນແຜ່ການບູຊາປະພອຍ (vikira ແລະອື່ນໆ) ແລະທ້າຍສຸດເກັບຮວບຄືນດ້ວຍກວາດຫຍ້າ kuśa (kuśa-kūrca).

Verse 24

आसनीकृत्य वर्धन्यां वास्त्वादीन् पूर्ववद्यजेत् शिवकुम्भास्त्रवर्धन्यौ पूजयेच्च स्थिरासने

ເມື່ອຈັດອາສນະໃຫ້ພ້ອມແລ້ວ ໃນພາຊະນະ vardhanī ຄວນບູຊາເທວະ Vāstu ແລະອື່ນໆ ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ. ແລະເມື່ອນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະທີ່ໝັ້ນຄົງ ຄວນບູຊາກຸມພະສິວະ (Śiva-kumbha), astra (ອາວຸດ/ມັນຕຣາ) ແລະ vardhanī ດ້ວຍ.

Verse 25

स्वदिक्षु कलशारूढांल्लोकपालाननुक्रमात् वाहायुधादिसंयुक्तान् पूजयेद्विधिना यथा

ໃນແຕ່ລະທິດຂອງຕົນ ພຶງບູຊາລົກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ຕາມລໍາດັບ ຜູ້ປະທັບເທິງກະລະສະພິທີ ພ້ອມຍານພາຫະນະ ອາວຸດ ແລະເຄື່ອງໝາຍອື່ນໆ ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 26

ऐरावतगजारूढं स्वर्णवर्णं किरीटिनं सहस्रनयनं शक्रं वज्रपाणिं विभावयेत्

ພຶງນຶກພາບສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງໄອຣາວະຕະ ມີສີທອງ ສວມມົງກຸດ ມີພັນຕາ ແລະຖືວັດຊຣະ (ສາຍຟ້າ) ໃນມື।

Verse 27

सप्तार्चिषं च विभ्राणमक्षमालां कमण्डलुं ज्वालामालाकुलं रक्तं शक्तिहस्तमजासनं

ຈົ່ງພິຈາລະນາ (ເທວະນັ້ນ) ມີໄຟເຈັດປະກາຍ ຖືອັກສະມາລາ (ສາຍປະຄໍາ) ແລະກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ໍາ) ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພວງໄຟ ມີສີແດງ ຖືຫອກ (ຊັກຕິ) ໃນມື ແລະນັ່ງເທິງອາສນະແບ້।

Verse 28

भास्त्रवर्धन्यां पूजयेदस्थिरासने इति घ , ज च वर्णवस्त्रमिति ग स्वर्णवस्त्रमिति ख , ज , च कालं मालाकुलं रक्तमिति ख , ग , ङ , छ च कालं मालाकुलं, व्यक्तमिति ग ज्वालामालाकुलं सक्तमिति घ महिषस्थं दण्डहस्तं यमं कालानलं स्मरेत् रक्तनेत्रं स्वरारूढं खड्गहस्तञ्च नैरृतं

ພຶງບູຊາໃນພາສຕຣະວັດທະນີ (ພາຊະນະເພີ່ມໄຟຄ້າຍຫົວປັ່ນລົມ) ໂດຍນັ່ງເທິງອາສນະບໍ່ໝັ້ນຄົງ (ຕາມບາງສຳນວນ)। ບາງສຳນວນກ່າວວ່ານຸ່ງຜ້າສີວັນນະ ຫຼືຜ້າສີທອງ। ພຶງນຶກຍະມະເປັນກາລະ—ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາ ມີສີແດງ (ຫຼືປາກົດຊັດ) ແລະຖືກຫ້ອມດ້ວຍພວງໄຟ—ຂຶ້ນຂີ່ຄວາຍ ຖືຄທາ (ດັນດະ) ເປັນ «ກາລານະລະ» (ໄຟແຫ່ງເວລາ)। ແລະພຶງນຶກໄນຣຣິຕະ: ຕາແດງ ຂຶ້ນຂີ່ມ້າ ຖືດາບ।

Verse 29

वरुणं मकरे श्वेतं नागपाशधरं स्मरेत् वायुं च हरिणे नीलं कुवेरं मेघसंस्थितं

ພຶງນຶກວະຣຸນະ ສີຂາວ ຂຶ້ນຂີ່ມະກະຣະ ແລະຖືນາຄະປາຊະ (ບ່ວງງູ)। ແລະພຶງນຶກວາຍຸ ສີນ້ໍາເງິນ/ຟ້າ ຂຶ້ນຂີ່ກວາງ; ພ້ອມທັງນຶກກຸເວຣະ ປະທັບນັ່ງເທິງເມກ।

Verse 30

त्रिशूलिनं वृषे चेशं कूर्मेनन्तन्तु चक्रिणं ब्राह्माणं हंसगं ध्यायेच्चतुर्वक्त्रं चतुर्भुजं

ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາພຣະອີສະ (ພຣະຊິວະ) ຜູ້ຖືຕຣິຊູນ ແລະປະທັບເທິງງົວ; ເພ່ງພິຈາລະນາພຣະວິສນຸຜູ້ຖືຈັກຣ ໃນຮູບກູຣມະ ແລະອະນັນຕະ; ແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະທັບເທິງຫົງ ມີສີ່ໜ້າ ແລະສີ່ມື।

Verse 31

स्तम्भमूलेषु कुम्भेषु वेद्यां धर्मादिकान् यजेत् दिक्षु कुम्भेष्वनन्तादीन् पूजयन्त्यपि केचन

ໃນກະລະສະ (kalaśa) ທີ່ວາງໄວ້ທີ່ໂຄນເສົາ ຄວນບູຊາທຳມະ (Dharma) ແລະອື່ນໆ ເທິງແທ່ນບູຊາ; ແລະໃນກະລະສະທີ່ວາງຕາມທິດ ບາງຄົນກໍບູຊາອະນັນຕະ ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 32

शिवाज्ञां श्रावयेत् कुम्भं भ्रामयेदात्मपृष्ठगं पूर्ववत् स्थापयेदादौ कुम्भं तदनु वर्धनीं

ຄວນໃຫ້ກະລະສະ “ໄດ້ຍິນ” ພຣະບັນຊາຂອງພຣະຊິວະ (Śiva-ādeśa/ມັນຕຣາ) ແລ້ວໝຸນມັນໂດຍວາງໄວ້ເທິງຫຼັງຂອງຕົນ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ໃຫ້ຕັ້ງກະລະສະກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຕັ້ງພາຊະນະວັດທະນີ (vardhanī).

Verse 33

शिवं स्थिरासनं कुम्भे शस्त्रार्थञ्च ध्रुवासनं पूजयित्वा यथापूर्वं स्पृशेदुद्भवमुद्रया

ເມື່ອບູຊາຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນແລ້ວ ໃຫ້ບູຊາ “ສະຖິຣາສະນະ” (Sthirāsana) ຂອງພຣະຊິວະໃນກຸມພະ (kumbha) ແລະ “ທຣຸວາສະນະ” (Dhruvāsana) ທີ່ມີໄວ້ເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງອາວຸດ; ແລ້ວຈຶ່ງແຕະ (ກຸມພະ/ບ່ອນປະທັບ) ດ້ວຍອຸດພະວະ-ມຸດຣາ (Udbhava-mudrā).

Verse 34

निजयागं जगन्नाथ रक्ष भक्तानुकम्पया एभिः संश्राव्य रक्षार्थं कुम्भे खड्गं निवेशयेत्

“ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ (Jagannātha), ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພິທີບູຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ສັດທາ.” ເມື່ອໃຫ້ຖ້ອຍຄຳປ້ອງກັນເຫຼົ່ານີ້ຖືກສະຫຼອງອອກສຽງເພື່ອການປົກປ້ອງແລ້ວ ຄວນນຳດາບໃສ່ໄວ້ໃນກຸມພະ (kumbha).

Verse 35

दीक्षास्थापनयोः कुम्भे स्थण्डिले मण्डले ऽथवा मण्डलेभ्यर्च्य देवेशं व्रजेद्वै कुण्डसन्निधौ

ສໍາລັບພິທີດິກສາ (dīkṣā) ແລະພິທີສະຖາປະນາ (sthāpana) ການບູຊາຄວນເຮັດໃນຄຸມພະນ້ໍາທີ່ຖືກປະພອງ (kumbha) ຫຼືເທິງພື້ນບູຊາທີ່ຈັດເຕັມ (sthaṇḍila) ຫຼືໃນມັນດະລາ (maṇḍala) ພິທີ. ເມື່ອບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ (Deveśa) ຜ່ານມັນດະລາແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຍັງໃກ້ຫຼຸມໄຟ (kuṇḍa) ແທ້ໆ.

Verse 36

कुण्डनाभिं पुरस्कृत्य निनिष्ठा मूर्तिधारिणः गुरोरादेशतः कुर्युर् निजकुण्डेषु संस्कृतिं

ໃຫ້ວາງ “ນາບິ” ຫຼືສູນກາງຂອງຫຼຸມໄຟ (kuṇḍa) ໄວ້ເປັນຫົວໜ້າ ບັນດາຜູ້ຮັບດິກສາ ຜູ້ຖືຮູບມູຣຕິ (mūrti) ໃນກາຍ ຄວນປະຕິບັດສໍາສະກຣິຕິ (saṃskṛti) ອັນເປັນການຊໍາລະສັກສິດ ໃນຫຼຸມໄຟຂອງຕົນ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຄູອາຈານ (guru).

Verse 37

ष्ठगमिति घ स्थिरासने इति ख , घ च शस्त्राणुञ्चेति ख , ग , छ च इमं यागमिति ङ शङ्खन्निवेदयेदिति ग खड्गन्निवेदयेदिति घ , ङ च कुर्युर् निजकुम्भेष्विति ख , घ , छ , ज च जपेयुर्जापिनः सङ्ख्यं मन्त्रमन्ये तु संहितां पठेयुर्ब्राह्मणाः शान्तिं स्वशाखावेदपारगाः

“(ບາງສໍານວນອ່ານວ່າ) ‘ṣṭhagam’; (ບາງສໍານວນ) ‘ນັ່ງເທິງອາສນະທີ່ໝັ້ນຄົງ’; (ບາງສໍານວນ) ‘ຊະໂລມ/ຈັດການອາວຸດ’; (ບາງສໍານວນ) ‘ຍາກະນີ້’। (ບາງສໍານວນ) ‘ໃຫ້ຖວາຍສັງຂະ (śaṅkha)’; (ອື່ນໆ) ‘ໃຫ້ຖວາຍດາບ (khaḍga)’। (ບາງສໍານວນ) ‘ໃຫ້ເຮັດໃນຄຸມພະຂອງຕົນ’। ຜູ້ເຮັດຈະປະ (japa) ຄວນທ່ອງມັນຕຣາຕາມຈໍານວນທີ່ກໍານົດ; ແຕ່ບຣາຫມັນອື່ນໆ ຜູ້ຊໍານານໃນເວດະສາຂາຂອງຕົນ ຄວນອ່ານສັມຫິຕາ ເພື່ອຊານຕິ (śānti) ຄືການສະງົບສັນຕິ.

Verse 38

श्रीसूक्तं पावमानीश् च मैत्रकञ्च वृषाकपिं ऋग्वेदी सर्वदिग्भागे सर्वमेतत् समुच्चरेत्

ພຣະສະຫມະນະຜູ້ຖືຣິກເວດະ (Ṛgvedin) ຄວນສະດອງ/ອ່ານ Śrī-sūkta, ບົດ Pāvamānī, ບົດ Maitraka ແລະ ບົດ Vṛṣākapi—ທັງໝົດນີ້—ໂດຍຫັນໄປຫາທຸກທິດທາງ (ທຸກທິດ).

Verse 39

देवव्रतन्तु भारुण्डं ज्येष्ठसाम रथन्तरं पुरुषं गीतिमेतानि सामवेदी तु दक्षिणे

‘Devavrata’, ‘Bhāruṇḍa’, ‘Jyeṣṭhasāman’, ‘Rathantara’, ‘Puruṣa’ ແລະ ‘Gīti’—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບົດຂັບສາມັນ (Sāman). ພຣະສະຫມະນະຜູ້ຖືສາມະເວດະ (Sāmavedin) ຄວນຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ທາງທິດໃຕ້.

Verse 40

रुद्रं पुरुषसूक्तञ्च श्लोकाध्यायं विशेषतः ब्राह्मणञ्च यजुर्वेदी पश्चिमायां समुच्चरेत्

ຜູ້ຮຽນຍະຊຸຣເວດຄວນສະດຸດສະດອງບົດ «ຣຸດຣະ» ແລະ «ປຸຣຸສະ-ສູກຕະ» ໂດຍສະເພາະບົດກະວີແລະບົດບັນຍັດທີ່ກຳນົດ ພ້ອມທັງສ່ວນບຣາຫມະນະ ໃນຂະນະຢືນຢູ່ດ້ານຕາເວັນຕົກ។

Verse 41

नीलरुद्रं तथाथर्वी सूक्ष्मासूक्ष्मन्तथैव च उत्तरे ऽथर्वशीर्षञ्च तत्परस्तु समुद्धरेत्

ອີກທັງຄວນສະດຸດສະດອງ «ນີລະຣຸດຣະ», ອະຖະວີ (ທຳນອງອະຖະວະເວດ) ແລະຂໍ້ຄວາມ «ສູກສະມະ» ກັບ «ອະສູກສະມະ»; ແລ້ວຈຶ່ງຍົກ «ອະຖະວະຊີຣສະ» ເປັນບົດສຸດທ້າຍ ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່.

Verse 42

आचार्यश्चाग्निमुत्पाद्य प्रतिकुण्डं प्रदापयेत् वह्नेः पूर्वादिकान् भागान् पूर्वकुण्डादितः क्रमात्

ເມື່ອອາຈານໄດ້ກໍ່ເກີດໄຟສັກສິດແລ້ວ ຄວນໃຫ້ໄຟນັ້ນລຸກໂຊນໃນຄຸນດະຄູ່/ຄຸນດະຊ່ວຍດ້ວຍ; ແລະຄວນຈັດສັນສ່ວນຂອງໄຟຕາມທິດ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຈາກຄຸນດະຕາເວັນອອກ ແລ້ວດຳເນີນໄປຕາມລຳດັບ.

Verse 43

धूपदीपचरूणाञ्च ददीताग्निं समुद्धरेत् पूर्ववच्छिवमभ्यर्च्य शिवाग्नौ मन्त्रतर्पणं

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທູບ, ປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ແລະ ຈາຣຸ (ເຄື່ອງບູຊາ) ແລ້ວ ຄວນຍົກເອົາໄຟສັກສິດອອກ; ແລ້ວນະມັດສະການພຣະສິວະດັ່ງເກົ່າ ແລະເຮັດມັນຕຣະ-ຕັຣປະນະ ລົງໃນ «ໄຟສິວະ».

Verse 44

देशकालादिसम्पत्तौ दुर् निमित्तप्रशान्तये प्रदीपयेदिति घ पूर्वादिदिग्भागादिति ज पूर्वादिकाद्भागादिति घ सर्वकुण्डादित इति ख , छ , च आचार्यश्चाग्निमुत्पाद्येत्यादिः ददीताग्निं समुद्धरेदित्यन्तः पाठो ग पुस्तके नास्ति देशकालादिसङ्ख्याप्तौ इति घ होमङ्कृत्वा तु मन्त्रज्ञः पूर्णां दत्त्वा शुभावहां

ເມື່ອເງື່ອນໄຂອັນຖືກຕ້ອງຂອງສະຖານທີ່, ເວລາ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມສົມບູນ ເພື່ອລະງັບນິມິດອັບມົງຄົນ ຄວນຈຸດໄຟພິທີ. (ບັນທຶກຄວາມອ່ານຕ່າງ: «ຈາກສ່ວນທິດຕາເວັນອອກແລະທິດອື່ນໆ» / «ຈາກສ່ວນຕາເວັນອອກເປັນຕົ້ນ»; ແລະ «ເລີ່ມຈາກຄຸນດະທັງໝົດ».) (ອີກບັນທຶກ: ໃນຕົ້ນສະບັບ ‘ga’ ບໍ່ມີຕອນ «ອາຈານກໍ່ເກີດໄຟ…» ຫາ «ມອບໄຟແລ້ວຖອນຕົວ».) ເມື່ອຈຳນວນ/ມາດຕະການຕາມສະຖານທີ່ແລະເວລາຄົບຖ້ວນ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະ ເມື່ອເຮັດໂຮມະແລ້ວ ຄວນຖວາຍປູຣະນາຫຸຕິ ອັນເປັນມົງຄົນ ແລະນຳພາຄວາມສຸກສະຫວັດດີ.

Verse 45

पूर्ववच्चरुकं कृत्वा प्रतिकुण्डं निवेदयेत् यजमानालङ्कृतास्तु व्रजेयुः स्नानमण्डपं

ເຮັດຈາຣຸ (ເຄື່ອງບູຊາປຸງສຸກ) ດັ່ງເກົ່າແລ້ວ ຈຶ່ງນໍາໄປຖວາຍໃນປຣະຕິກຸນຑະ (ຫຼຸມໄຟຮອງ)។ ຕໍ່ມາ ຜູ້ອຸປະຖຳພິທີທີ່ແຕ່ງກາຍງາມ ຈຶ່ງໄປຫາມັນຑະປະອາບນ້ຳ (ສາລາອາບນ້ຳ)។

Verse 46

भद्रपीठे निधायेशं ताडयित्वावगुण्ठयेत् स्नापयेत् पूजयित्वा तु मृदा काषायवारिणा

ເມື່ອວາງພຣະເຈົ້າ (ຮູບເທວະ) ໄວ້ເທິງພີຖະມົງຄຸນ (ພັດຣະພີຖະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຕີ/ແຕະຕາມພິທີ ແລະປົກຄຸມໄວ້. ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກບູຊາແລ້ວ ຈຶ່ງອາບດ້ວຍດິນຊໍາລະ (ດິນເຫນຽວ) ແລະນ້ຳກາສາຍ (ນ້ຳຕົ້ມຝາດ)។

Verse 47

गोमूत्रैर् गोमयेनापि वारिणा चान्तरान्तरा भस्मना गन्धतोयेन फडन्तास्त्रेण वारिणा

ໃຊ້ນ້ຳປັດສະວະງົວ ແລະຂີ້ງົວດ້ວຍ—ພ້ອມທັງພອຍນ້ຳເປັນຊ່ວງໆ—ແລ້ວຊໍາລະ/ປົກປ້ອງດ້ວຍຂີ້ເທົ່າ, ດ້ວຍນ້ຳຫອມ, ແລະດ້ວຍນ້ຳທີ່ປະສິດທິດ້ວຍມັນຕຣາອາວຸດ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “phaḍ”.

Verse 48

देशिको मूर्तिपैः सार्धं कृत्वा कारणशोधनं धर्मजप्तेन सञ्छाट्य पीतवर्णेन वाससा

ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (ເທສິໂກ) ພ້ອມກັບຊ່າງປັ້ນຮູບ (ມູຣຕິໄປ) ເມື່ອເຮັດການຊໍາລະປັດໃຈຕົ້ນເຫດ (ກາຣະນະ-ໂຊທະນະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງເຊັດ/ຖູຊໍາລະ (ວັດຖຸຫຼືງານ) ດ້ວຍຜ້າສີເຫຼືອງ ທີ່ຜ່ານການສັນລະເສີນດ້ວຍການຈັບມັນຕຣາທັມມະ.

Verse 49

सम्पूज्य सितपुष्पैश् च नयेदुत्तरवेदिकां तत्र दत्तासनायाञ्च शय्यायां सन्निवेश्य च

ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍດອກໄມ້ສີຂາວ ແລ້ວ ຈຶ່ງນໍາ (ພຣະເທວະ/ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ) ໄປຫາແທ່ນບູຊາທາງເໜືອ. ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກຖວາຍອາສະນະ (ບ່ອນນັ່ງ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຈັດໃຫ້ພັກຢູ່ເທິງຕຽງ (ຊັຍຍາ) ດ້ວຍ.

Verse 50

कुङ्कुमालिप्तसूत्रेण विभज्य गुरुरालिखेत् शलाकया सुवर्णस्य अक्षिणी शस्त्रकर्मणा

ເມື່ອໄດ້ໝາຍແບ່ງເສັ້ນ/ສ່ວນທີ່ຈໍາເປັນກ່ອນ ໂດຍໃຊ້ເສັ້ນດ້າຍທາດ້ວຍກຸງກຸມ (saffron) ແລ້ວ ອາຈານ-ແພດຄວນຂີດ/ກະທົບເສັ້ນຜ່າຕັດ; ໃຊ້ śalākā ທອງ ເພື່ອປະຕິບັດການຜ່າຕັດທີ່ດວງຕາ.

Verse 51

अञ्जयेल्लक्ष्मकृत् पश्चाच्छास्त्रदृष्टेन कर्मणा कृतकर्मा च शस्त्रेण लक्ष्मी शिल्पी समुत्क्षिपेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ທໍາເຄື່ອງໝາຍມງຄົດ (lakṣma-kṛt) ຄວນທາ/ປ້າຍຕາມກະບວນການທີ່ śāstra ສອນໄວ້; ແລະເມື່ອພິທີກຳທີ່ກໍານົດໄດ້ສໍາເລັດຖືກຕ້ອງ ຊ່າງຝີມືຄວນໃຊ້ເຄື່ອງມືທີ່ເໝາະສົມ ຍົກຂຶ້ນ ແລະຕັ້ງ “ລັກສະມີ” ຄື ນິມິດ/ຮູບມງຄົດໃຫ້ຢູ່ທີ່ຂອງມັນ.

Verse 52

त्र्यंशादर्धोथ पादार्धादर्धाया इति छ शास्त्रकर्मणेति ख , ग , छ , ज च शास्त्रवर्मणेति घ शास्त्रकर्मणि इति ड समुत्किरेत् इति घ , ज च त्र्यंशादप्यथेति घ त्र्यंशादधोथेति ज अर्धतो ऽपिवेति ग अर्धतो वरमिति ज सर्वकामप्रसिद्ध्यर्थं शुभं लक्ष्मावतारणं

ຈາກໜຶ່ງສ່ວນສາມຂອງມາດຕາທີ່ກໍານົດ ຫາເຖິງເຄິ່ງໜຶ່ງ—ແມ່ນແຕ່ຈາກເຄິ່ງຂອງໜຶ່ງສ່ວນສີ່ (ເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນແປດ) ຫາເຖິງເຄິ່ງໜຶ່ງ—ກໍໃຫ້ປະຕິບັດຕາມກົດອັນມີອໍານາດຂອງ śāstra; ແລະຄວນຍົກ/ນໍາຂຶ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທີ່ກໍານົດ. ພິທີມງຄົດນີ້ເອີ້ນວ່າ “Lakṣmī-avataraṇa” ເຮັດເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການສໍາເລັດແລະມີຊື່ສຽງຜົນສໍາເລັດ.

Verse 53

लिङ्गदीर्घविकारांशे त्रिभक्तं भागवर्णनात् विस्तारो लक्ष्म देहस्य भवेल्लिङ्गस्य सर्वतः

ຕາມການອະທິບາຍການແບ່ງສັດສ່ວນເປັນສາມສ່ວນ ຂອງຊ່ວງຄວາມຍາວທີ່ວັດໄດ້ຂອງ liṅga ຄວາມກວ້າງ—ຄືມິຕິກໍານົດ—ຂອງຮ່າງ liṅga ຈະຖືກກໍານົດໃຫ້ເທົ່າກັນທຸກດ້ານ.

Verse 54

यवस्य नवभक्तस्य भागैर् अष्टाभिरावृता हस्तिके लक्ष्मरेखा च गाम्भीर्याद् विस्तरादपि

ໃນຊ້າງ ເສັ້ນໝາຍມງຄົດ (lakṣma-rekhā) ຖືກອະທິບາຍວ່າ ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍ 8 ສ່ວນ ຈາກມາດຕາ 9 ສ່ວນຂອງ yava (ເມັດບາເລ). ຄວນປະເມີນມັນຕາມຄວາມເລິກ ແລະຕາມຄວາມກວ້າງດ້ວຍ.

Verse 55

एवमष्टांशवृद्ध्या तु लिङ्गे सार्धकरादिके भवेदष्टयवा पृथ्वी गम्भीरात्र च हास्तिके

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເພີ່ມຂະໜາດຂຶ້ນ 1/8 ສໍາລັບລິງຄະປະເພດ «ຫນຶ່ງກັບຄຶ່ງຮັດ» ແລະຂະໜາດຄ້າຍກັນ ຖານດິນ (pṛthvī/pīṭha) ຄວນໜາ 8 ຢະວະ; ແລະໃນປະເພດ «ຫນຶ່ງຮັດ» (hāstika) ຄວາມເລິກ (gambhīrā) ກໍໃຫ້ວັດຕາມສັດສ່ວນນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 56

एवमष्टांश वृद्ध्या तु लिङ्गे सार्धकरादिके भवेदष्टयवा पृथ्वी गम्भीरान्नवहास्तिके

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອເພີ່ມຂະໜາດ 1/8 ສໍາລັບລິງຄະທີ່ເລີ່ມຈາກປະເພດ «ຫນຶ່ງກັບຄຶ່ງຮັດ» ຖານດິນ (pṛthvī) ຄວນເປັນ 8 ຢະວະ; ແລະສໍາລັບລິງຄະ «9 ຮັດ» (navahāstika) ຄວນກໍານົດໃຫ້ເລິກ (gambhīrā) ເປັນພິເສດ।

Verse 57

शाम्भवेषु च लिङ्गेषु पादवृद्धेषु सर्वतः लक्ष्म देहस्य विष्कम्भो भवेद्वै यववर्धनात्

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ໃນລິງຄະທີ່ມີລັກສະນະມົງຄຸນ «Śāmbhava» ແລະສ່ວນຕີນ/ຖານລຸ່ມເຕີບໂຕດີທຸກດ້ານ ນັ້ນແມ່ນເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ (lakṣma): ຄວາມກວ້າງຂອງຮ່າງ (viṣkambha) ເພີ່ມຂຶ້ນແທ້ ເນື່ອງຈາກການເຕີບໂຕຂອງເຄື່ອງໝາຍ «ຢະວະ».

Verse 58

गम्भीरत्वष्टयुवाभ्यां रेखापि त्र्यंशवृद्धितः सर्वेषु च भवेत् सूक्ष्मां लिङ्गमस्तकमस्तकं

ກ່ຽວກັບຄວາມເລິກ ແລະສັດສ່ວນທີ່ກໍານົດ ເສັ້ນສະຫຼັກ (rekhā) ກໍໃຫ້ເພີ່ມຂຶ້ນ 1/3; ແລະໃນທຸກກໍລະນີ ຄວນເຮັດໃຫ້ລະອຽດບາງຢູ່ສ່ວນເທິງ ຄືທີ່ຫົວ (mastaka) ຂອງລິງຄະ.

Verse 59

गम्भीरा नवहस्तके इति ज सोत्तरेषु इति ज यवस्य नवभक्तस्येत्यादिः पादवृद्धेषु सर्वत इत्य् अन्तः पाठो ङ पुस्तके नास्ति द्व्यंशवृंहितेति ख , घ , छ च त्र्यंशवृंहितेति ङ द्व्यंशवृद्धित इति ज लक्ष्मक्षेत्रेष्टधाभक्ते मूर्ध्निभागद्वये शुभे षड्भागपरिवर्तनमुक्त्वा भागद्वयन्त्वधः

ຂໍ້ຄວາມ «ເລິກ—ສໍາລັບ 9 ຮັດ» ປາກົດໃນຕົ້ນສະບັບ Ja; ແລະ «ໃນສ່ວນເໜືອ» ກໍອ່ານຕາມ Ja. ມີບັນທຶກວ່າມີວະລີເລີ່ມ «ຢະວະ ແບ່ງເປັນ 9 ສ່ວນ…». ການອ່ານພາຍໃນ «ເພີ່ມເປັນສ່ວນສີ່ ທຸກດ້ານ» ບໍ່ມີໃນຕົ້ນສະບັບ Ṅa. ຄວາມແຕກຕ່າງ: Kha, Gha, Cha ອ່ານ «ເພີ່ມ 2 ສ່ວນ»; Ṅa ອ່ານ «ເພີ່ມ 3 ສ່ວນ»; Ja ອ່ານ «ເພີ່ມ 2 ສ່ວນ». ສໍາລັບພື້ນທີ່ມົງຄຸນ (lakṣma-kṣetra) ແບ່ງເປັນ 8 ສ່ວນ, 2 ສ່ວນທີ່ຢູ່ທາງ «ຫົວ» ແມ່ນດີ; ຫຼັງຈາກກ່າວເຖິງການສັບປ່ຽນ 6 ສ່ວນ ແລ້ວ, 2 ສ່ວນນັ້ນໃຫ້ວາງໄວ້ຂ້າງລຸ່ມ.

Verse 60

रेखात्रयेण सम्बद्धं कारयेत् पृष्टदेशगं रत्नजे लक्षणोद्धारो यवौ हेमसमुद्भवे

ຄວນໃຫ້ເຮັດເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນໃນບ່ອນຫຼັງ ໂດຍເຊື່ອມກັບເສັ້ນສາມເສັ້ນ. ສໍາລັບສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຮັດຕະນະ ຕ້ອງກໍານົດເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ; ເຄື່ອງໝາຍທີ່ເອີ້ນວ່າ «yava» ເປັນຂໍ້ກໍານົດສໍາລັບສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຄໍາ.

Verse 61

स्वरूपं लक्षणन्तेषां प्रभा रत्नेषु निर्मला नयनोन्मीलनं वक्त्रे सान्निध्याय च लक्ष्म तत्

ລັກສະນະກໍານົດຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນດັ່ງນີ້: ໃນຮັດຕະນະມີປະກາຍສະອາດ ບໍ່ມີຄວາມຂຸນ. ແລະ «lakṣma» ແມ່ນປະກາຍນັ້ນເອງ ທີ່ໂດຍການສະຖິດຢູ່ໃກ້ ທໍາໃຫ້ຕາເປີດ ແລະໃບໜ້າສະຫວ່າງ.

Verse 62

लक्ष्मणोद्धाररेखाञ्च घृतेन मधुना तथा मृत्युञ्जयेन सम्पूज्य शिल्पिदोषनिवृत्तये

ເພື່ອກໍາຈັດຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ເກີດຈາກວິຊາຊ່າງ ຄວນບູຊາເສັ້ນ «lakṣmaṇa-uddhāra» ດ້ວຍ ໂດຍໃຊ້ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ແລະນ້ໍາເຜິ້ງ ແລະບູຊາດ້ວຍ «mṛtyuñjaya» (ມັນຕຣາ/ພິທີ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 63

अर्चयेच्च ततो लिङ्गं स्नापयित्वा मृदादिभिः शिल्पिनन्तोषयित्वा तु दद्याद्गां गुरवे ततः

ຈາກນັ້ນຄວນບູຊາລິງຄະ; ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ໍາຊໍາລະດ້ວຍດິນລະອຽດ ແລະສິ່ງຊໍາລະອື່ນໆ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊ່າງຜູ້ສ້າງພໍໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍງົວໜຶ່ງຕົວແກ່ຄູອາຈານ (guru) ເປັນຄ່າບູຊາຍັດ.

Verse 64

लिङ्गं धूपादिभिः प्राच्यं गायेयुर्भर्तृगास्त्रयः सव्येन चापसव्येन सूत्रेणाथ कुशेन वा

ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລ້ວຖວາຍທູບ ແລະການບໍລິການຕາມປະເພນີອື່ນໆ ແກ່ລິງຄະ; ຈາກນັ້ນຜູ້ຕິດຕາມ/ນັກຮ້ອງສາມຄົນຄວນຮ້ອງສັນລະເສີນ. (ລິງຄະອາດ) ຖືກວຽນຮອບທັງຕາມເຂັມນາລິກາ ແລະທວນເຂັມນາລິກາ ໂດຍໃຊ້ເສັ້ນດ້າຍ ຫຼືຫຍ້າ kuśa.

Verse 65

स्मृत्वा च रोचनं दत्वा कुर्यान्निर्मञ्जनादिकं गुडलवणधान्याकदानेन विसृजेच्च ताः

ເມື່ອລະລຶກເຖິງເທວະ/ມັນຕຣາ ແລະຖວາຍ rocanā (ສີເຫຼືອງ) ແລ້ວ ຄວນເຮັດກິດຊໍາລະເຊັ່ນ ລ້າງ ແລະເຊັດ; ແລະໂດຍການໃຫ້ທານນ້ໍາຕານກ້ອນ, ເກືອ, ແລະເມັດຜັກຊີ ຈຶ່ງຄວນສົ່ງອອກ/ຂັບໄລ່ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 66

गुरुमूर्तिधरैः सार्धं हृदा वा प्रणवेन वा मृत्स्नागोमयगोमूत्रभस्मभिः सलिलान्तरं

ພ້ອມກັບຜູ້ທີ່ຖືຮູບ/ອໍານາດແຫ່ງຄູບາ (Guru) ຄວນປະກອບພິທີ ຈະເຮັດໃນໃຈ (ດ້ວຍຈິດ) ຫຼືດ້ວຍພຣະນະວະ (Oṃ) ກໍໄດ້; ໃຊ້ດິນ, ຂີ້ງົວ, ປັດສະວະງົວ, ແລະຂີ້ເທົ່າ—ເພື່ອໃຫ້ເກີດການຊໍາລະພາຍໃນດ້ວຍນ້ໍາ।

Verse 67

स्नापयेत् पञ्चगव्येन पञ्चामृतपुरःसरं च पुष्पावरोधनं दत्वा कुर्यान्निर्मन्थनादिकमिति ज स्पृष्ट्वा च रोचनां दत्वा कुर्यान्निर्मञ्जनादिकमिति ङ गुरुमूर्तिर्यवैर् इति ख , ङ , ज च ततो मृण्मयगोमूत्रभस्मभिरिति ग स्नापयेदित्यर्धश्लोको छ पुस्तके नास्ति विरूक्षणं कषायैश् च सर्वौषधिजलेन वा

ຄວນອາບນ້ໍາ (ເທວະຮູບ/ວັດຖຸພິທີ) ດ້ວຍ pañcagavya ໂດຍມີ pañcāmṛta ເປັນການນໍາໜ້າ. ເມື່ອຖວາຍການປົກຄຸມ/ກັ້ນດ້ວຍດອກໄມ້ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດພິທີຕໍ່ໄປເລີ່ມຈາກ nirmanthana (ການກວນ/ປັ່ນ) ແລະອື່ນໆ. ຫຼັງຈາກແຕະ (ຮູບ) ແລະທາ rocanā ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດພິທີເລີ່ມຈາກ nirmañjana (ການຖູລ້າງ) ແລະອື່ນໆ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາດຊໍາລະດ້ວຍດິນ, ປັດສະວະງົວ, ແລະຂີ້ເທົ່າ; ແລະອາດພອຍ/ພອດນ້ໍາໃຫ້ແຫ້ງດ້ວຍນ້ໍາຕົ້ມຢາ ຫຼືນ້ໍາທີ່ຊຶມດ້ວຍສະໝຸນໄພທັງປວງ. (ມີຂໍ້ແຕກຕ່າງຂອງຂໍ້ຄວາມຕາມສໍາເນົາ; ຄຶ່ງວັກໜຶ່ງຂາດໃນສາຍສືບທອດໜຶ່ງ.)

Verse 68

शुभ्रपुष्पफलस्वर्णरत्नशृङ्गयवोदकैः तथा धारासहस्रेण दिव्यौषधिजलेन च

ດ້ວຍນ້ໍາທີ່ປະສົມ/ຊຶມດ້ວຍດອກໄມ້ສີຂາວ ແລະໝາກໄມ້, ຄໍາ ແລະແກ້ວມະນີ, ເຂົາ (horn) ແລະນ້ໍາບາເລ; ອີກທັງດ້ວຍການລາດນ້ໍາເປັນສາຍນັບພັນ, ແລະດ້ວຍນ້ໍາຢາສະໝຸນໄພທິບ (ອັນປະເສີດ) ດ້ວຍ।

Verse 69

तीर्थोदकेन गाङ्गेन चन्दनेन च वारिणा क्षीरार्णवादिभिः कुम्भैः शिवकुम्भजलेन च

ດ້ວຍນ້ໍາຈາກຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ, ດ້ວຍນ້ໍາແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ (Gaṅgā), ດ້ວຍນ້ໍາທີ່ຊຶມກິ່ນຈັນທະນະ (sandalwood); ດ້ວຍນ້ໍາໃນຄຸມພະຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ຄຸມພະແຫ່ງມະຫາສະໝຸດນ້ໍານົມ ແລະອື່ນໆ; ແລະດ້ວຍນ້ໍາຈາກ Śiva-kumbha (ພາຊະນະອະພິເສກຂອງພຣະສິວະ) ດ້ວຍ—ຄວນປະກອບພິທີ।

Verse 70

विरूक्षणं विलेपञ्च सुगन्धैश् चन्दनादिभिः सम्पूज्य ब्रह्मभिः पुष्पैर् वर्मणा रक्तचीवरैः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີພອຍນ້ຳຊຳລະ ແລະ ທາດ້ວຍຂອງຫອມເຊັ່ນ ຈັນທະນາ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ ຄວນບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍດອກໄມ້ສັກສິດ ແລະ ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມປ້ອງກັນ ຄື ຜ້າຄຸມສີແດງ।

Verse 71

रक्तरूपेण नीराज्य रक्षातिलकपूर्वकं घृतौषधैर् जलदुग्धैश् च कुशाद्यैर् अर्घ्यसूचितैः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບນີຣາຈະນະ (ພິທີໂບກໄຟມົງຄຸນ) ໃນຮູບແບບສີແດງ ແລະທາຕິລະກະປ້ອງກັນເປັນກ່ອນ ຄວນດຳເນີນດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ປົນຢາສົມຸນໄພ ພ້ອມນ້ຳ ແລະນົມ ແລະຫຍ້າຄຸຊະ ແລະອຸປະກອນອື່ນໆ ຕາມທີ່ກຳນົດສຳລັບການຖວາຍອັຣຄະຍະ।

Verse 72

द्रव्यैः स्तुत्यादिभिस्तुष्टमर्चयेत् पुरुषाणुना समाचम्य हृदा देवं ब्रूयादुत्थीयतां प्रभो

ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ເທວະພໍໃຈດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍ ແລະບົດສັນລະເສີນ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພຣະອົງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ປະກອບອາຈະມະນະ (ācamana) ດ້ວຍມັນຕຣາປຸຣຸສະ ແລະໃນໃຈ (ດ້ວຍຫົວໃຈ) ກ່າວຕໍ່ເທວະວ່າ: “ຂໍຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ.”

Verse 73

देवं ब्रह्मरथेनैव क्षिप्रं द्रव्याणि तन्नयेत् मण्डपे पश्चिमद्वारे शय्यायां विनिवेशयेत्

ຄວນນຳເທວະໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍລົດພຣະພຣະຫມ (brahma-ratha) ພ້ອມທັງເຄື່ອງພິທີທີ່ຈຳເປັນ; ແລະໃນມັນດະປະ (maṇḍapa) ທີ່ປະຕູດ້ານຕາເວັນຕົກ ຄວນວາງ (ເທວະ) ໄວ້ເທິງຕຽງ/ບັນລັງນອນ।

Verse 74

शक्त्यादिशक्तिपर्यन्ते विन्यसेदासने शुभे बहुरूपेण इति ग , घ , ज च स्तुत्यादिभिस्तुत्यमर्घयेदिति ख , छ च पुरुषात्मनेति ख , ग , घ , छ च समाचर्येति ग तर्पयेदिति ख , छ च शक्त्यादिमूर्तिपर्यन्ते इति ख , घ , ज च पश्चिमे पिण्डिकान्तस्य न्यसेद्ब्रह्मशलान्तदा

ເທິງອາສະນະອັນເປັນມົງຄຸນ ຄວນປະກອບນະຍາສະ (nyāsa) ຈາກ “Śakti” ເປັນຕົ້ນ ຈົນເຖິງທ້າຍສຸດຂອງຊຸດ “Śakti” ຕາມທີ່ກຳນົດ. ດ້ວຍມັນຕຣາ “Bahurūpeṇa …” ແລະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ແລະອື່ນໆ ຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະແກ່ຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ. ດ້ວຍ “Puruṣātman …” ແລະເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດກິດທີ່ກຳນົດແລ້ວ ຄວນຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpana). ດ້ວຍ “Śaktyādi-mūrti-paryante …” ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກ ຈາກຖານພິນດິກາ (piṇḍikā) ຈົນສິ້ນສຸດ ໃຫ້ວາງນະຍາສະໄປຈົນເຖິງຂອບເຂດຂອງ Brahma-śalā.

Verse 75

शस्त्रमस्त्र शतालब्धनिद्राकुम्भध्रुवासनं प्रकल्प्य शिवकोणे च दत्वार्घ्यं हृदयेन तु

ເມື່ອຈັດວາງອາວຸດແລະອາສະຕຣາ, ອາສນະພິທີ, ກຸມພະນ້ຳ ແລະສິ່ງຈຳເປັນອັນໝັ້ນຄົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຕັ້ງໄວ້ໃນມຸມພຣະສິວະ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ພ້ອມສະດຸດມົນ «ຮຶດະຍະ»।

Verse 76

उत्थाप्योक्तासने लिङ्गं शिरसा पूर्वमस्तकं समारोप्य न्यसेत्तस्मिन् सृष्ट्या धर्मादिवन्दनं

ຍົກລິງຄະຂຶ້ນ ແລ້ວວາງໄວ້ເທິງອາສນະທີ່ກຳນົດ ໃຫ້ສ່ວນຫົວຫັນໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວອະທິຖານຕິດຕັ້ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ຈາກນັ້ນຕາມລຳດັບພິທີ ຈຶ່ງກະທຳການນົບນ້ອມເລີ່ມຈາກ «ທັມມະ» ແລະອື່ນໆ।

Verse 77

दद्याद्धूपञ्च सम्पूज्य तथा वासांसि वर्मणा गृहोपकृतिनैवेद्यं हृदा दद्यात् स्वशक्तितः

ເມື່ອບູຊາໃຫ້ສົມບູນແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍທູບ; ແລະຄວນຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ພ້ອມເຄື່ອງປ້ອງກັນ. ອີກທັງຄວນນຳອາຫານນາໄວເດຍ (naivedya) ທີ່ຈັດເຮັດໃນເຮືອນ ຖວາຍດ້ວຍໃຈສັດທາ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 78

घृतक्षौद्रयुतं पात्रमभ्यङ्गाय पदान्तिके देशिकश् च स्थितस्तत्र षट्त्रिंशत्तत्त्वसञ्चयं

ໃຫ້ວາງພາຊະນະທີ່ມີນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ປົນນ້ຳເຜິ້ງ ໄວ້ໃກ້ປາຍຕີນ ເພື່ອການອະພະຍັງຄະ (abhyanga) ຄືການນວດຊຳລະ; ແລະອາຈານ (deśika) ຄວນຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ສອນສັງລວມຕັດຕະວະ 36 ປະການ।

Verse 79

शक्त्यादिभूमिपर्यन्तं स्वतत्त्वाधिपसंयुतं विन्यस्य पुष्पमालाभिस्त्रिखण्डं परिकल्पयेत्

ເມື່ອກະທຳນະຍາສະ (nyāsa) ຈາກ «ສັກຕິ» ລົງມາຮອດ «ພູມິ» ພ້ອມທັງອົງປົກຄອງຂອງຕັດຕະວະແຕ່ລະຢ່າງຂອງຕົນແລ້ວ ຈຶ່ງຈັດແຕ່ງ «ຕຣິຂັນຑະ» ເປັນສາມສ່ວນ ໂດຍໃຊ້ພວງມາລາດອກໄມ້।

Verse 80

मायापदेशशक्त्यन्तन्तुर्याशाष्टांशवर्तुलं तत्रात्मतत्त्वविद्याख्यं शिवं सृष्टिक्रमण तु

ໃນຈຸດສຸດທ້າຍຂອງພະລັງງານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມາຍາ» ມີ «ວົງກົມ» ທີ່ປະກອບດ້ວຍສ່ວນທີ 16 ຂອງ ຕູຣີຍາ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະສິວະ—ຜູ້ຮູ້ຈັກໃນນາມ «ວິຊາຕັດຕະວະແຫ່ງອາດຕະ» (ātma-tattva-vidyā)—ພຶງເຂົ້າໃຈຕາມລໍາດັບການສ້າງ.

Verse 81

एकशः प्रतिभागेषु ब्रह्मविष्णुहराधिपान् विन्यस्य मूर्तिमूर्तीशान् पूर्वादिक्रमतो यथा

ໃຫ້ວາງລົງທີລະອົງ ໃນສ່ວນແບ່ງຕ່າງໆ (ຂອງແຜນຜັງ/ພື້ນທີ່ບູຊາ) ບັນດາອົງປົກຄອງ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ຮະຣະ—ພ້ອມດ້ວຍຮູບພະອົງຂອງພວກທ່ານ ແລະ «ອົງເຈົ້າແຫ່ງຮູບ» ຕາມລໍາດັບທີ່ຖືກຕ້ອງ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ດັ່ງທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 82

क्ष्मावह्निर्यजमानार्कजलवायुनिशाकरान् ति षड्लिङ्गतनुसञ्चयमिति ज षड्विंशतत्त्वसञ्चयमिति घ त्रिशृङ्गमिति ग मायाशादशशक्त्यन्ततूर्या ग्राह्या प्रवर्तनमिति ज मायापदेशेति अर्धश्लोको घ पुस्तके नास्ति तत्रानुतत्त्वविध्याख्यमिति ज सृष्टिक्रमेण चेति ग आकाशमूर्तिरूपांस्तान् न्यसेत्तदधिनायकान्

ຕາມລໍາດັບການແຜ່ອອກ (sṛṣṭi-krama) ຄວນກະທໍານຍາສະ (nyāsa) ວາງຫຼັກການປົກຄອງເຫຼົ່ານັ້ນ—ດິນ, ໄຟ, ຍະຈະມານ (ຜູ້ບູຊາ), ຕາເວັນ, ນ້ໍາ, ລົມ, ແລະ ຈັນທຣາ—ໂດຍເຫັນວ່າເປັນຮູບຂອງ «ອາກາສະ-ມູຣຕິ» (ākāśa-mūrti; ກາຍລະອຽດ) ພ້ອມດ້ວຍເຈົ້ານາຍຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງພວກມັນ.

Verse 83

सर्वं पशुपतिं चोग्रं रुद्रं भवमखेश्वरं महादेवञ्च भीमञ्च मन्त्रास्तद्वाचका इमे

ມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄໍາເອີ້ນທາງວາຈາ ຂອງ (ພຣະສິວະ) ໃນນາມ: Sarva, Paśupati, Ugra, Rudra, Bhava, Akheśvara, Mahādeva ແລະ Bhīma.

Verse 84

लवशषचयसाश् च हकारश् च त्रिमात्रिकः प्रणवो हृदयार्णुर्वा मूलमन्त्रो ऽथवा क्वचित्

ພະຍາງຈາກກຸ່ມ la–va, ພະຍາງ ṣa, ca, ya, sā ແລະພະຍາງ ha ດ້ວຍ—ພ້ອມກັບ ປຣະນະວະ (Oṁ) ທີ່ມີສາມມາດຣາ—ຖືກສອນໃຫ້ເປັນ «ພະຍາງເມັດພັນແຫ່ງຫົວໃຈ»; ຫຼືໃນບາງບໍລິບົດ ຄວນນັບເປັນ «ມູລະມັນຕຣາ» (mūla-mantra).

Verse 85

पञ्चकुण्डात्मके यागे मूर्तीः पञ्चाथवा न्यसेत् पृथिवीजलतेजांसि वायुमाकाशमेव च

ໃນພິທີບູຊາທີ່ປະກອບດ້ວຍຫຼຸມໄຟ 5 ຫຼຸມ ຄວນຕັ້ງຮູບພະອົງ 5 ປະການ ຄື ດິນ, ນ້ຳ, ໄຟ, ລົມ, ແລະ ອາກາດ (ອີເທີ).

Verse 86

क्रमात्तदधिपान् पञ्च ब्रह्माणं धरणोधरं रुद्रमीशं सदाख्यञ्च सृष्टिन्यायेन मन्त्रवित्

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ໂດຍຮູ້ລຳດັບແຫ່ງການສ້າງ ຈຶ່ງນັບອົງປົກຄອງ 5 ອົງຕາມລຳດັບ: ພຣະພຣະຫມາ, ທະຣະນີທະຣະ, ຣຸດຣະ, ອີສະ, ແລະ ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະດາຄະຍາ.

Verse 87

मुमुक्षोर्वा निवृत्ताद्याः अजाताद्यास्तदीश्वराः त्रितत्त्वं वाथ सर्वत्र न्यसेद्व्याप्त्यात्मकारणं

ສຳລັບຜູ້ໃຝ່ຫາການຫຼຸດພົ້ນ ຄວນເຮັດ nyāsa ວາງພະລັງງານທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Nivṛtti ແລະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Ajātā ພ້ອມທັງເຈົ້າຜູ້ປົກຄອງຂອງພວກນັ້ນ; ຫຼືອີກຢ່າງ ຄວນຕັ້ງຕຣິຕັດຕະວະ (ສາມຫຼັກການ) ໃນທຸກແຫ່ງ ເປັນອາດຕະມັນທີ່ແຜ່ຊາຍທົ່ວ ແລະເປັນເຫດປັດໃຈຕົ້ນຕໍ.

Verse 88

शुद्धे चात्मनि विद्येशा अशुद्धे लोकनायकाः द्रष्टव्या मूर्तिपाश् चैव भोगिनी मन्त्रनायकाः

ເມື່ອອາດຕະມັນບໍລິສຸດ ຄວນເຂົ້າເຖິງພຣະເຈົ້າແຫ່ງວິທະຍາ (Vidyā-īśa) ຜູ້ເປັນເທວະແຫ່ງມັນຕຣາຊັ້ນສູງ; ເມື່ອບໍ່ບໍລິສຸດ ຄວນພິຈາລະນາເຫັນລົກນາຍະກະ (Lokanāyaka) ຜູ້ປົກຄອງໂລກ. ອີກທັງ Mūrtipāsa ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຮູບ, Bhoginī ພະລັງງານນາກ, ແລະ Mantranāyaka ຜູ້ນຳມັນຕຣາ ຄວນຮູ້ຈັກຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 89

पञ्चविंशत्तथैवाष्टपञ्चत्रीणि यथाक्रमं एषान्तत्त्वं तदीशानामिन्द्रादीनां ततो यथा

ມີ 25 ແລະທັງ 8, 5, 3 ຕາມລຳດັບ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະອະທິບາຍຕາມລຳດັບເຖິງສະພາວະຕັດຕະວະຂອງຫມວດເຫຼົ່ານີ້ ແລະເຈົ້າຜູ້ປົກຄອງຂອງພວກມັນ ເລີ່ມຈາກອິນດຣະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 90

ह , ज च शब्दतत्त्वाधिपतये इति ख , घ , छ च शूक्ष्ममूर्तये इति घ शिवाय नम इत्य् आदि ॐ हां पृथिवीमूर्तये नमः ॐ हां मूर्त्यधिपाय ब्रह्मणे नम इत्य् आदि ॐ हां शिवतत्त्वाधिपाय रुद्राय नम इत्य् आदि नाभिकन्दात्समुच्चार्य घण्टानादविसर्पणं ब्रह्मादिकारणत्यागाद् द्वादशान्तसमाश्रितं

ຈົ່ງສະຫວດ «ha» ແລະ «ja» ພ້ອມສູດ «ແດ່ອົງອະທິປະຕິແຫ່ງຕັດຕະວະແຫ່ງສຽງ (śabda-tattva)»; ແລະ «kha», «gha», «cha» ພ້ອມສູດ «ແດ່ຮູບອັນລະອຽດ (sūkṣma-mūrti)». ຕໍ່ຈາກນັ້ນສະຫວດ «gha—ນະມະສະການແດ່ພຣະສິວະ» ແລະອື່ນໆ. ຄືກັນ: «oṃ hāṃ—ນະມະສະການແດ່ຮູບແຜ່ນດິນ»; «oṃ hāṃ—ນະມະສະການແດ່ພຣະພຣະຫມາ ອະທິປະຕິແຫ່ງຮູບ»; «oṃ hāṃ—ນະມະສະການແດ່ຣຸດຣະ ອະທິປະຕິແຫ່ງຕັດຕະວະສິວະ». ເມື່ອອອກສຽງຈາກປົກສາຍສະດື (nābhi-kanda) ສຽງຈະແຜ່ດັ່ງກັງວານກະດິ່ງ; ໂດຍລະທິ້ງຖານເຫດປັດໃຈເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນ «ປາຍທີ່ສິບສອງ» (dvādaśānta).

Verse 91

मन्त्रञ्च मनसा भिन्नं प्राप्तानन्दरसोपमं द्वादशान्तात्समानीय निष्कलं व्यापकं शिवं

ແຍກມັນຕຣາອອກຈາກໃຈ (ໃຫ້ມັນຕັ້ງຢູ່ແຍກຈາກຄວາມໄຫວຂອງມະນະ) ແລະນຳໃຫ້ເຖິງສະພາບຄ້າຍລົດຊາດແຫ່ງອານັນທະທີ່ບັນລຸແລ້ວ; ຈົ່ງດຶງມັນເຂົ້າມາຈາກ «ປາຍສິບສອງ» (dvādaśānta) ແລະພິຈາລະນາພຣະສິວະ—ບໍ່ມີສ່ວນແບ່ງ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກຫນ່ວຍ.

Verse 92

अष्टत्रिंशत्कलोपेतं सहस्रकिरणोज्ज्वलं सर्वशक्तिमयं साङ्गं ध्यात्वा लिङ्गे निवेशयेत्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ (ຮູບທິບ/ຮູບທຳ) ທີ່ປະກອບດ້ວຍກະລາ 38, ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັງສີ 1,000, ເປັນມວນແຫ່ງພະລັງທັງປວງ ແລະຄົບຖ້ວນດ້ວຍອົງປະກອບ (sāṅga), ຈົ່ງນຳໄປສະຖາປະນາໃນລິງຄະ (liṅga).

Verse 93

जीवन्यासो भवेदेवं लिङ्गे सर्वार्थसाधकः पिण्डिकादिषु तु न्यासः प्रोच्यते साम्प्रतं यथा

ດັ່ງນັ້ນ «ນຍາສະປະທານຊີວິດ» (jīva-nyāsa) ທີ່ກະທຳໃນລິງຄະ ຈຶ່ງເປັນຜົນສຳເລັດທຸກປະສົງ. ບັດນີ້ ຈະອະທິບາຍນຍາສະໃນພິນດິກາ (piṇḍikā) ແລະສ່ວນປະກອບອື່ນໆ ຕາມວິທີດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້.

Verse 94

पिण्डिकाञ्च कृतस्नानां विलिप्ताञ्चन्दनादिभिः सद्वस्त्रैश् च समाच्छाद्य रन्ध्रे च भगलक्षणे

ເມື່ອອາບນ້ຳພິນດິກາ (piṇḍikā) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈົ່ງທາດ້ວຍຈັນທະນະ (ໄມ້ຈັນ) ແລະຂອງຫອມອື່ນໆ, ປົກຄຸມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງສະອາດ, ແລະວາງໄວ້ທີ່ຮູຮ່ອງອັນມີເຄື່ອງໝາຍ «ພະກະ» (bhaga-lakṣaṇa) ອັນເປັນໝາຍແຫ່ງການກຳເນີດ.

Verse 95

पञ्चरत्नादिसंयुक्तां लिङ्गस्योत्तरतः स्थितां लिङ्गवत्कृतविन्यासां विधिवत्सम्प्रपूजयेत्

ຄວນບູຊາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແກ່ວັດຖຸບູຊາຊ່ວຍເສີມ ທີ່ປະກອບດ້ວຍອັນມະນີຫ້າປະການ ແລະອື່ນໆ ວາງໄວ້ທາງເໜືອຂອງລິງຄະ ແລະຈັດວາງໃຫ້ເໝາະດັ່ງລິງຄະ ຕາມວິທີກຳນົດ।

Verse 96

कृतस्नानादिकान्तत्र लिङ्गमूले शिलां न्यसेत् कृतस्नानादिसंस्कारं शक्त्यन्तं वृषभं तथा

ເມື່ອສຳເລັດການອາບນ້ຳ ແລະພິທີເບື້ອງຕົ້ນອື່ນໆ ແລ້ວ ຄວນວາງແຜ່ນຫີນໄວ້ທີ່ໂຄນຂອງລິງຄະ। ອີກທັງຄວນປະກອບພິທີອາບນ້ຳ ແລະພິທີສັງສະການຊຳລະສຳລັບ Śakti (ຈົນເຖິງຂອບເຂດທີ່ກຳນົດ) ແລະສຳລັບວົວ Vṛṣabha (Nandin) ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 97

च सहस्रैः साहमासाद्येति ज यवरत्नादिसंयुक्तामिति घ , ज च लिङ्गवत्कृतविन्यासमिति ख , छ च कृतस्नानादिकामिति तद्वल्लिङ्गमूले शिलामिति ख , घ , ङ च कृतस्नानादिकं तद्वल्लिङ्गमूले शिवामिति ज प्रणवपूर्वं हुं पूं ह्रीं मध्यादन्यतमेन च क्रियाशक्तियुतां पिण्डीं शिलामाधररूपिणीं

ໃຫ້ມີພຣະນະວະ (Oṃ) ນຳໜ້າ ແລະໃສ່ພະຍາງປີດ “huṃ”, “pūṃ” ຫຼື “hrīṃ” ຢູ່ກາງ ແລ້ວຄວນເຊີນແລະສະຖາປະນາ Piṇḍī ຜູ້ປະກອບດ້ວຍ Kriyā-śakti ໃຫ້ມີຮູບເປັນຖານຫີນຮອງ (śilā-ādhara) ຢູ່ໃຕ້ລິງຄະ। (ຂໍ້ຄວາມລ້ອມຮອບຊີ້ເຖິງການອ່ານຕ່າງໆ ແລະບັນທຶກພິທີ: ຖານອາດປະດັບດ້ວຍເມັດພືດ/ອັນມະນີ, ຈັດວາງເຫມືອນລິງຄະ, ແລະປະກອບພິທີອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ໂຄນລິງຄະ.)

Verse 98

भस्मदर्भतिलैः कुर्यात् प्राकारत्रितयन्ततः रक्षायै लोकपालांश् च सायुधान्याजयेद्वहिः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອການປົກປ້ອງ ຄວນສ້າງຮົ້ວລ້ອມສາມຊັ້ນ ໂດຍໃຊ້ຂີ້ເຖົ່າ, ຫຍ້າ darbha ແລະເມັດງາ; ແລະຄວນເຊີນ Lokapāla ທັງຫຼາຍ ຜູ້ຖືອາວຸດ ຢູ່ພາຍນອກຂອງພື້ນທີ່ພິທີ।

Verse 99

ॐ हूं ह्रं क्रियाशक्तये नमः ॐ हूं ह्रां हः महागौरी रुद्रदयिते स्वाहेति च पिण्डिकायां ॐ हां आधारशक्तये नमः ॐ हां वृषभाय नमः धारिकां दीप्तिमत्युग्रा ज्योत्स्ना चैता बलोत्कटाः तथा धात्री विधात्री च न्यसेद्वा पञ्चनायिकाः

“Om: hūṃ hraṃ—ນະມະຫາແກ່ພະລັງງານແຫ່ງການກະທຳ (Kriyā-śakti). Om: hūṃ hrāṃ haḥ—ເຊີນ Mahāgaurī ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ Rudra; svāhā” ໃຫ້ວາງ (nyāsa) ມົນຕຣານີ້ໃນ piṇḍikā. “Om: hāṃ—ນະມະຫາແກ່ພະລັງງານຮອງຮັບ (Ādhāra-śakti). Om: hāṃ—ນະມະຫາແກ່ວົວ Vṛṣabha (Nandin).” ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເຮັດ nyāsa ແກ່ນາງເທວີນຳຫ້າ (pañcanāyikāḥ): Dhārikā, Dīptimatī, Ugrā, Jyotsnā, Caitā; ແລະຍັງວາງ Balotkaṭā, Dhātrī, Vidhātrī ຕາມທີ່ກຳນົດໃນຮ່າງ/ແຜນຜັງພິທີ।

Verse 100

वामा ज्येष्ठा क्रिया ज्ञाना बेधा तिस्रीथवा न्यसेत् क्रियाज्ञाना तथेच्छा च पूर्ववच्छान्तिमूर्तिषु

ຄວນປະກອບ «ນຍາສະ» ໂດຍວາງພະລັງເປັນ ວາມາ (Vāmā), ເຈຍດຖາ (Jyeṣṭhā), ກຣິຍາ (Kriyā), ຍະນາ (Jñānā) ເປັນການແຍກສາມປະການ; ຫຼືອີກຢ່າງ ໃຫ້ວາງ ກຣິຍາ, ຍະນາ ແລະ ອິດຈາ (Icchā) ໃນຮູບ «ສານຕິ» ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 101

तमो मोहा क्षमी निष्ठा मृत्युर्मायाभवज्वराः पञ्च चाथ महामोहा घोरा च त्रितयज्वरा

«ຕະມະ» (ຄວາມມືດ), «ໂມຫາ» (ຄວາມຫຼົງ), «ກະສະມີ» (ຄວາມຊອກຊ້ຳ/ຊຸດໂຊມ), «ນິດຖາ» (ຄວາມຕັ້ງມັ່ນ), «ມຣິຕຍຸ» (ນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ), ແລະ «ມາຍາ-ພະວະ-ຈະວະຣະ» (ໄຂ້ເກີດຈາກມາຍາ) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໄຂ້ຫ້າຊື່; ຍັງມີ «ມະຫາໂມຫາ» (ຫຼົງໃຫຍ່) ແລະ «ໂຆຣາ» (ນ່າຢ້ານ), ພ້ອມທັງ «ຕຣິຕະຍະ-ຈະວະຣະ» (ໄຂ້ສາມໂດສ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 102

च स्वाहेति ख , ग , ङ , छ च ॐ ह्रीं इति ख , ग , ङ , छ च क्रिया मेधेति ङ तथैवैच्छेति ङ तमा मोहा क्षमा निष्ठा मृत्युर्माय भया ज्वरेति ख उमा मोहा क्षमा नित्या मृत्युर्मायाभयाज्वरा इति ज तिस्रोथवा क्रियाज्ञाना तथा बाधाधिनायिका आत्मादित्रिषु तत्त्वेषु तीव्रमूर्तिषु विन्यसेत्

ແລະໃຫ້ວາງມັນຕຣາ «svāhā» ເທິງອັກສອນ kha, ga, ṅa, cha, ca; ແລະ «oṃ hrīṃ» ກໍເຊັ່ນດຽວກັນເທິງ kha, ga, ṅa, cha, ca. ໃຫ້ວາງ «kriyā» ແລະ «medhā» ເທິງ ṅa; ແລະວາງ «icchā» ເທິງ ṅa ເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃຫ້ວາງລຳດັບ «tamā, mohā, kṣamā, niṣṭhā, mṛtyu, māyā, bhayā, jvarā» ເທິງ kha; ແລະ (ອີກທາງເລືອກ) «umā, mohā, kṣamā, nityā, mṛtyu, māyā, abhayā, jvarā» ເທິງ ja. ຫຼືອີກຢ່າງ ໃຫ້ຕິດຕັ້ງສາມພະລັງ—kriyā ແລະ jñāna (ພ້ອມພະລັງທີສາມທີ່ແຝງ) ຮ່ວມກັບຜູ້ປົກຄອງອຸປະສັກ—ເທິງຕັດຕະວະສາມ ເລີ່ມຈາກ ātman ໃນຮູບ «tīvra» (ດຸຮ້າຍ) ຂອງເທວະດາ।

Verse 103

अत्रापि पिण्डिका ब्रह्मशिलादिषु यथाविधि गौर्यादिसंवरैर् एव पूर्ववत् सर्वमाचरेत्

ທີ່ນີ້ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນປະກອບ «ປິນດິກາ» (ກ້ອນເຂົ້າບູຊາ) ຕາມພິທີກຳນົດ ເທິງ «Brahmaśilā» ແລະອື່ນໆ; ແລະດ້ວຍຂໍ້ສຳວອນ/ວິນັຍທີ່ກຳນົດ ເລີ່ມຈາກຂອງ Gaurī ກໍໃຫ້ປະຕິບັດທຸກຢ່າງຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 104

एवं विधाय विन्यासं गत्वा कुण्डान्तिकं ततः कुण्डमध्ये महेशानं मेखलासु महेश्वरं

ເມື່ອໄດ້ປະກອບການວາງ (vinyāsa/nyāsa) ຕາມພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງໄປໃກ້ «kuṇḍa» (ຫຼຸມໄຟ). ໃນກາງຫຼຸມໄຟ ໃຫ້ຕິດຕັ້ງ Maheśāna (Śiva); ແລະເທິງເສັ້ນຄາດ/ສາຍ mekhalā ໃຫ້ຕິດຕັ້ງ Maheśvara (ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່).

Verse 105

क्रियाशक्तिं तथान्यासु नादमोष्ठे च विन्यसेत् घटं स्थण्डिलवह्नीशैः नाडीसन्धानकन्ततः

ຄວນເຮັດນະຍາສະ ວາງ «ກຣິຍາສັກຕິ» (ພະລັງແຫ່ງການກະທຳ) ໃນສະຖານີອື່ນໆ ແລະວາງ «ນາດະ» (ສຽງພາຍໃນ) ໄວ້ທີ່ຮິມຝີປາກ. ຈາກຄໍເປັນຕົ້ນໄປ ຄວນສ້າງ «ຄະຕະ» (ພາຊະນະ) ໂດຍເຊື່ອມນາດີ ພ້ອມກັບສະຖັນດິລະ (ລານບູຊາ), ອັກນິ (ໄຟ) ແລະ ອີສະ (ສິວະ)។

Verse 106

पद्मतन्तुसमां शक्तिमुद्वातेन समुद्यतां विशन्ती सूर्यमार्गेण निःसरन्तीं समुद्गतां

ຄວນພິຈາລະນາ «ສັກຕິ» ໃຫ້ລະອຽດດັ່ງເສັ້ນໃຍດອກບົວ ຖືກລົມທີ່ເຄື່ອນຂຶ້ນ (udvāta) ຍົກຂຶ້ນ ເຂົ້າທາງເສັ້ນທາງພະອາທິດ ແລ້ວຈຶ່ງອອກໄປ—ເມື່ອໄດ້ລຸກຂຶ້ນສູງແລ້ວ।

Verse 107

पुनश् च शून्यमार्गेण विशतीं स्वस्य चिन्तयेत् एवं सर्वत्र सन्धेयं मूर्तिपैश् च परस्परं

ອີກຄັ້ງ ຄວນພິຈາລະນາວ່າ ພະລັງ/ສະຕິຂອງຕົນ ເຂົ້າໄປທາງເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມວ່າງ (ຊູນຍະມາຣຄະ)। ດ້ວຍວິທີນີ້ ຄວນເຊື່ອມປະສານທຸກແຫ່ງ ໃຫ້ຮູບປະກົດທັງຫຼາຍ ສຳພັນກັນແລະກັນ।

Verse 108

सम्पूज्य धारिकां शक्तिं कुण्डे सन्तर्प्य च क्रमात् तत्त्वतत्त्वेश्वरा मुर्तीर्मूर्तीर्शांश् च घृतादिभिः

ເມື່ອບູຊາ «ທາຣິກາ ສັກຕິ» (ສັກຕິຜູ້ຄ້ຳຈຸນ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ແລະຕໍ່ມາ ທຳຕັຣປະນະ (ການຫຼຽນບຳລຸງ) ໃນຄຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ) ຕາມລຳດັບ ຄວນຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghṛta) ແລະອື່ນໆ ແກ່ຮູບພະອົງຜູ້ປົກຄອງຕັດຕະວະ ພ້ອມທັງສ່ວນຍ່ອຍ (aṃśa) ຂອງຮູບເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ।

Verse 109

सम्पूज्य तर्पयित्वा तु सन्निधौ संहिताणुभिः समुद्यतामिति ङ समुद्गमानिति ज सूर्यमार्गेणेति छ मूर्ति मूर्तीशांश्चेति ज घटस्थण्डिलेत्यादिः, घृतादिभिरत्यन्तः पाठो घ पुस्तके नास्ति संहितात्मभिरिति ख सहितात्मभिरिति छ संघटाणुभिरिति ज शतं सहस्रमर्धं वा पूर्णया सह होमयेत्

ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະໄດ້ທຳຕັຣປະນະ (ການຫຼຽນຖວາຍ) ແລ້ວ ຄວນປະກອບຮົມ (homa) ໃນພຣະພັກຂອງເທວະດາ ໂດຍໃຊ້ໜ່ວຍມັນຕຣາ (saṃhitā-aṇu)។ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 100 ຫຼື 1000 ຫຼື ກຶ່ງໜຶ່ງຂອງຈຳນວນນັ້ນ ພ້ອມພິທີຄົບຖ້ວນຕາມບັນຍັດ।

Verse 110

तत्त्वतत्त्वेश्वरा मूर्तिर्मूर्तीशांश् च करेणुकान् तथा सन्तर्प्य सान्निध्ये जुहुयुर्मूर्तिपा अपि

ເມື່ອໄດ້ບູຊາໃຫ້ພໍໃຈແກ່ພຣະມູຣຕິຜູ້ປົກຄອງຕັດຕະວະ ແລະບັນດາເຈົ້າແຫ່ງມູຣຕິ ພ້ອມທັງພະລັງ «ກະເຣນຸກາ» ຜູ້ຕິດຕາມແລ້ວ, ໃນສະພາບສານນິດຍະ (ການປະທັບຢູ່ຂອງເທວະ) ຜູ້ພິທັກມູຣຕິ (ມູຣຕິປາḥ) ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟດ້ວຍ।

Verse 111

ततो ब्रह्मभिरङ्गैश् च द्रव्यकालानुरोधतः सन्तर्प्य शक्तिं कुम्भाम्भःप्रोक्षिते कुशमूलतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍມັນຕຣາພຣະພຣະຫມາ (Brahma-mantra) ແລະພິທີປະກອບ (aṅga) ຕາມວັດຖຸບູຊາແລະເວລາທີ່ກຳນົດ, ຄວນສັນຕັບຍະ/ເສີມພະລັງໃຫ້ແກ່ສັກຕິ; ແລ້ວທີ່ໂຄນຫຍ້າກຸສະ ທີ່ຖືກປະພອຍນ້ຳຈາກກຸມພະ (ຄົວບູຊາ) ຈຶ່ງກະທຳ/ສ້າງພິທີໃຫ້ຕັ້ງຢູ່।

Verse 112

लिङ्गमूलं च संस्पृश्य जपेयुर्होमसङ्ख्यया सन्निधानं हृदा कुर्युर्वर्मणा चावगुण्ठनं

ແຕະທີ່ໂຄນຂອງລິງຄະ (Liṅga) ແລ້ວ ພວກເຂົາຄວນຈະສວດຈະປະ (japa) ມັນຕຣາໃຫ້ເທົ່າກັບຈຳນວນອາຫຸຕິທີ່ຈະຖວາຍໃນຮົມ; ຄວນສ້າງສັນນິດານ (ການປະທັບຢູ່) ໃນດວງໃຈດ້ວຍຈິດ, ແລະເຮັດອະວະກຸນຖະນະ (ການປົກຄຸມ/ປ້ອງກັນ) ໂດຍມັນຕຣາວັຣມະ (Varma) ດ້ວຍ।

Verse 113

एवं संशोध्य ब्रह्मादि विष्ण्वन्तादि विशुद्धये विधाय पूर्ववत्सर्वं होमसङ्ख्याजपादिकम्

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອໄດ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ໄປຈົນເຖິງພຣະວິດສະນຸ (ແລະອື່ນໆ) ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດທຸກຢ່າງຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ຄື ຈຳນວນຮົມ, ຈະປະ (japa) ແລະຂໍ້ປະພຶດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ।

Verse 114

कुशमध्याग्रयोगेन लिङ्गमध्याग्रकं स्पृशेत् यथा यथा च सन्धानं तदिदानीमिहोच्यते

ໃຊ້ໃບຫຍ້າກຸສະ ໂດຍນຳສ່ວນກາງແລະປາຍຂອງມັນ, ຄວນແຕະລິງຄະທີ່ສ່ວນກາງແລະສ່ວນເທິງ. ບັດນີ້ ວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງ «ສັນທານະ» (ການເຊື່ອມ/ການຈັດຕັ້ງໃຫ້ຢູ່) ຈະຖືກກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້ຕາມລຳດັບ।

Verse 115

, छ च ॐ हां ॐ हां ॐ ॐ वां ॐ भूं हां वां क्ष्मामूर्तये नम इति ज घ पुस्तके भूं भूं वां इति विशेषः ॐ हां हां ॐ ॐ वां ॐ ॐ हूं हूं वाह्यमूर्तये नम इति ङ ओ हां वां आं ॐ आं षां ॐ भूं भूं वा वह्निमूर्तये नमः एवञ्च यजमानादिमूर्तिभिरभिसन्धेयं पञ्चमूर्त्यात्मकेप्येवं सन्धानं हृदयादिभिः

ສໍາລັບອັກສອນ «cha» ແລະ «ca» ໃຫ້ສະດຸດສຽງວ່າ: «oṃ hāṃ oṃ hāṃ oṃ oṃ vāṃ oṃ bhūṃ hāṃ vāṃ—ນະມະສະການແດ່ຮູບພະທາດດິນ (kṣmā-mūrti)»। ສໍາລັບ «ja» ແລະ «gha» ປະເພນີຕໍາລາລະບຸວ່າມີຄໍາອ່ານຜັນແປ «bhūṃ bhūṃ vāṃ»। ຕໍ່ໄປ: «oṃ hāṃ hāṃ oṃ oṃ vāṃ oṃ oṃ hūṃ hūṃ—ນະມະສະການແດ່ຮູບພາຍນອກ (vāhya-mūrti)»। ຕໍ່ໄປ: «o(ṃ) hāṃ vāṃ āṃ oṃ āṃ ṣāṃ oṃ bhūṃ bhūṃ vā—ນະມະສະການແດ່ຮູບໄຟ (vahni-mūrti)»। ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຊື່ອມປະສານໃນໃຈ (sandhāna/nyāsa) ມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ກັບຮູບຕ່າງໆ ເລີ່ມຈາກຜູ້ບູຊາ (yajamāna) ແລະອື່ນໆ; ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຖືວ່າອັກນິມີຫ້າຮູບ ກໍໃຫ້ເຮັດການເຊື່ອມປະສານນີ້ທີ່ຈຸດນຍາສະ ເຊັ່ນ ຫົວໃຈ ແລະອື່ນໆ।

Verse 116

मूलेन स्वीयवीजैर् वा ज्ञेयन्तत्त्वत्रयात्मके शिलापिण्डो वृषेष्वेवं पूर्णाछिन्नं सुसंवरैः

ຄວນເຂົ້າໃຈ—ຈະໂດຍມັນຕຣາຮາກ (mūla) ຫຼືໂດຍພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ຂອງຕົນ—ວ່າພິທີ/ຮູບນີ້ມີສະພາບເປັນຕັດຕະວະສາມ (tattva-traya)។ ໃນທໍານອງນີ້ ກ້ອນຫີນທີ່ຈະປັ້ນເປັນຮູບງົວຜູ້ ຄວນໃຫ້ສົມບູນ ບໍ່ແຕກຮ້າວ ແລະມັດຮັດໃຫ້ແນ່ນຫນາ ດ້ວຍການຄຸ້ມຄອງອັນດີ।

Verse 117

भागाभागविशुद्ध्यर्थं होमं कुर्याच्छतादिकं न्यूनादिदोषमोषाय शिवेनाष्टाधिकं शतं

ເພື່ອຊໍາລະຄວາມຜິດພາດກ່ຽວກັບການແບ່ງສ່ວນ ແລະບໍ່ແບ່ງສ່ວນ (bhāga/abhāga) ຄວນເຮັດພິທີໂຮມ (homa) ເລີ່ມຈາກ 100 ຄັ້ງເປັນຕົ້ນໄປ. ເພື່ອກໍາຈັດຂໍ້ບົກພ່ອງເຊັ່ນ ຄວາມບໍ່ພໍ ແລະອື່ນໆ ຄວນຖວາຍ 108 ຄັ້ງ ດ້ວຍມັນຕຣາພຣະສິວະ (Śiva-mantra)។

Verse 118

हुत्वाथ यत् कृतं कर्म शिवश्रोत्रे निवेदयेत् एतत्समन्वितं कर्म त्वच्छक्तौ च मया प्रभो

ເມື່ອຖວາຍໂຮມແລ້ວ ຄວນນໍາກຳທີ່ໄດ້ກະທໍາທັງປວງ ໄປທູນຖວາຍໃນ “ການຮັບຟັງ” ຂອງພຣະສິວະ (Śiva-śrotra) ເພື່ອອຸທິດ. ແລະ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ກຳນີ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍການອຸທິດດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກະທໍາດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງສັກຕິ (Śakti) ຂອງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ।

Verse 119

ॐ नमः भगवते रुद्राय रुद्र नमोस्तु ते विधिपूर्णमपूर्णं वा स्वशक्त्यापूर्य गृह्यतां

oṃ—ນະມະສະການແດ່ພຣະພະຄະວັນ ຣຸດຣະ (Rudra)។ ໂອ້ ຣຸດຣະ, ຂໍນະໂມສະຕຸແດ່ພຣະອົງ। ພິທີນີ້ ຈະສົມບູນຕາມວິທີ ຫຼືບໍ່ສົມບູນກໍຕາມ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຕີມໃຫ້ຄົບດ້ວຍອໍານາດຂອງພຣະອົງເອງ ແລະຂໍຈົ່ງຮັບໄວ້।

Verse 120

ॐ ह्रीं शाङ्करि पूरय स्वाहा इति पिण्डिकायां अथ लिङ्गे न्यसेज् ज्ञानी क्रियाख्यं पीठविग्रहे

ເມື່ອສະດຸດມົນ «ໂອມ ຮຣີມ, ໂອ ສາງກະຣີ, ຈົ່ງເຕີມ; ສະວາຫາ» ຜູ້ຮູ້ຄວນເຮັດ nyāsa ໂດຍວາງພະລັງມົນກ່ອນໃນ piṇḍikā (ຖານ) ແລ້ວຈຶ່ງວາງໃນ liṅga ເພື່ອສະຖາປະນາຫຼັກ «kriyā» ໃນຮູບພີຖ (pīṭha) ອັນສັກສິດ.

Verse 121

आधाररूपिणीं शक्तिं न्यसेद् ब्रह्मशिलोपरि निबध्य सप्तरात्रं वा पञ्चरात्रं त्रिरात्रकं

ຄວນອັນເຊີນແລະວາງ (nyāsa) ພະລັງອັນເປັນຮູບແຫ່ງການຮອງຮັບ (Ādhāra-śakti) ໄວ້ເທິງ brahma-śilā (ຫີນຖານອັນສັກສິດ) ແລ້ວເມື່ອຜູກມັດຕາມພິທີ ຈົ່ງຮັກສາໄວ້ 7 ຄືນ ຫຼື 5 ຄືນ ຫຼື 3 ຄືນ.

Verse 122

शिवाग्रे तदिति ङ समर्पितमिति ख , घ , ज च रुद्राय रुद्रो रुद्र नमोस्तु ते इति ङ , ज च स्वशक्त्यापूज्येति ख , छ च ॐ ह्रूं इति घ पूजयेति ख , छ , ङ च निरुध्येति ख , ज , ङ च एकरात्रमथो वापि यद्वा सद्योधिवासनं विनाधिवासनं यागः कृतो ऽपि फलप्रदः

ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ ຄວນກ່າວ «tat» (ຕາມບາງສຳນວນ) ຫຼືກ່າວ «samarpitam» ແປວ່າ “ໄດ້ຖວາຍແລ້ວ” (ຕາມສຳນວນອື່ນ). ບາງສຳນວນມີ «ແດ່ຣຸດຣະ—ຣຸດຣະ, ໂອ ຣຸດຣະ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ». ບາງສຳນວນອ່ານວ່າ “ໄດ້ບູຊາດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນ”; ອີກສຳນວນກຳນົດ «oṁ hrūṃ»; ບາງສຳນວນອ່ານ “ຈົ່ງບູຊາ” ແລະບາງສຳນວນ “ຈົ່ງຄວບຄຸມ/ກັ້ນໄວ້”. ບໍ່ວ່າຈະເຮັດ adhivāsana ໜຶ່ງຄືນ ຫຼືເຮັດທັນທີໃນວັນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຍາກະ (yāga) ທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ມີ adhivāsana ກໍຍັງໃຫ້ຜົນ.

Verse 123

स्वमन्त्रैः प्रत्यहं देयमाहुतीनां शतं शतं शिवकुम्भादिपूजाञ्च दिग्बिलञ्च निवेदयेत्

ໂດຍໃຊ້ມົນປະຈຳຕົນ ຄວນຖວາຍອາຮູຕິ (oblations) ທຸກມື້ ໜຶ່ງຮ້ອຍ ແລະອີກໜຶ່ງຮ້ອຍ; ພ້ອມທັງບູຊາ Śiva-kalaśa ແລະພາຊະນະພິທີອື່ນໆ ແລະນຳເສີນເຄື່ອງຖວາຍທີ່ເອີ້ນວ່າ digbila.

Verse 124

गुर्वादिसहितो वासो रात्रौ नियमपूर्वकम् अधिवासः स वसतेवधेर्भावः समीरितः

ການພັກອາໄສຕອນກາງຄືນຮ່ວມກັບຄູອາຈານ (guru) ແລະຜູ້ຊ່ວຍພິທີອື່ນໆ ດ້ວຍການຮັກສາຂໍ້ກຳນົດ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ «adhivāsa»; ແລະກ່າວໄວ້ວ່າເປັນວິນັຍ/ວຣະຕະທີ່ຕັ້ງໃຈ ຈົນກວ່າຈະສິ້ນສຸດ vasati-vadha (ການພັກອາໄສ/ອົດອາຫານຕາມພິທີ).