Adhyaya 93

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये शिलान्यासकथनं नाम द्विनवतितमो ऽध्यायः अथ त्रिनवतितमो ऽध्यायः वास्तुपूजादिविधानम् ईश्वर उवाच ततः प्रासादमासूत्र्य वर्तयेद्वास्तुमण्डपं कुर्यात् कोष्ठचतुःषष्टिं क्षेत्रे वेदास्रके समे

ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິປູຣານະ ບົດທີ 92 ຊື່ວ່າ «ການກ່າວເຖິງການວາງຫີນຖານ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 93: «ວິທີການບູຊາວາສຕຸ ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ». ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອວາງແຜນປຣາສາດແລ້ວ ພຶງຈັດຕັ້ງວາສຕຸ-ມັນດະປະ (Vāstu-maṇḍapa) ເປັນແຜນຜັງພື້ນ; ໃນພື້ນທີ່ຮາບພຽງຮູບ «ເວດາ-ອັສຣະ» (Veda-asra) ພຶງແບ່ງເປັນ 64 ຊ່ອງ (ສີ່ຫຼ່ຽມ).

Verse 2

कोणेषु विन्यसेद् वंशौ रज्जवो ऽष्टौ विकोणगाः ॐ इं उं इति घ , ङ् च पञ्चगव्येन संसिक्तान् इति ग न्यूनादिदोषनाशार्थमिति घ यजेदस्रेण शुद्ध्यर्थमाहुतीनामिति घ वास्तुमण्डलमिति ग ङ तत इति श्लोकार्धं घ पुस्तके नास्ति विन्यसेद्वंशमिति ख द्विपदाः षट्पदास्तास्तु वास्तुन्तत्रार्चयेद् यथा

ພຶງວາງໄມ້ໄຜ່ໄວ້ຕາມມຸມທັງຫຼາຍ ແລະຂຶ້ນສາຍເຊືອກ 8 ສາຍໄປຕາມທິດທາງທະແຍງກາງ. ມາດຕາສາຍນັ້ນໃຫ້ເປັນ 2 ແລະ 6 ປະດາ (pada); ແລ້ວໃນມັນດະລະນັ້ນ ພຶງບູຊາວາສຕຸ (Vāstu) ຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງແຫ່ງພິທີ।

Verse 3

आकुञ्चितकचं वास्तुमुत्तानमसुराकृतिं स्मरेत् पूजासु कुड्यादिनिवेशे उत्तराननं

ໃນການບູຊາ ພຶງນຶກພາບວາສຕຸ (Vāstu-Puruṣa) ວ່າມີຜົມງໍ້ ນອນຫງາຍ ມີຮູບຮ່າງດັ່ງອະສຸຣະ; ແລະໃນການຈັດວາງກໍ່ກໍາແພງ ແລະສ່ວນກໍ່ສ້າງອື່ນໆ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ।

Verse 4

जानुनी कूर्परौ शक्थि दिशि वातहुताशयोः पैत्र्यां पादपुटे रौद्र्यां शिरो ऽस्य हृदये ऽञ्जलिः

ຕາມນຍາສະ ໃຫ້ກຳນົດ ຫົວເຂົ່າ, ສອກ, ແລະ ຂາອ່ອນ ໄປສູ່ທິດຂອງ ວາຍຸ ແລະ ອັກນີ; ທິດບິດາບັນພະບຸລຸດ (ໃຕ້) ໃຫ້ວາງຝາຕີນ; ທິດຣຸດຣະ (ເໜືອ) ໃຫ້ວາງສີສະ; ແລະໃນຫົວໃຈ ໃຫ້ວາງຝາມືປະນົມ (añjali).

Verse 5

अस्य देहे समारूढा देवताः पूजिताः शुभाः अष्टौ कोणाधिपास्तत्र कोणार्धेष्वष्टसु स्थिताः

ເທິງກາຍນີ້ ບັນດາເທວະດາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ຖືກອັນເຊີນມາສະຖາປະນາ ແລະ ບູຊາຢ່າງຖືກຄວນ. ທີ່ນັ້ນ ອົງອະທິປະຕິແຫ່ງມຸມທັງ 8 ສະຖິດຢູ່ໃນພື້ນທີ່ມຸມກາງທັງ 8.

Verse 6

षट्पदास्तु मरीच्याद्या दिक्षु पूर्वादिषु क्रमात् मध्ये चतुष्पदो ब्रह्मा शेषास्तु पदिकाः स्मृताः

ມະຣີຈິ (Marīci) ແລະ ອື່ນໆ ໃຫ້ຈັດສັນຕຳແໜ່ງແບບຫົກສ່ວນໃນທິດທັງຫຼາຍ ໂດຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກຕາມລຳດັບ; ກາງກາຍແມ່ນພຣະພຣົມ (Brahmā) ໃນຕຳແໜ່ງສີ່ສ່ວນ; ຜູ້ທີ່ເຫຼືອ ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງຍ່ອຍຕາມສ່ວນທິດ.

Verse 7

समस्तनाडीसंयोगे महामर्मानुजं फलं त्रिशूलं स्वस्तिकं वज्रं महास्वस्तिकसम्पुटौ

ໃນຈຸດທີ່ນາດີ (nāḍī) ທັງໝົດມາປະສານກັນ ມີເຄື່ອງໝາຍທີ່ເອີ້ນວ່າ “ໝາກຜົນ” ເກີດຂຶ້ນຂ້າງໆ ມະຫາມະຣະມະ (ຈຸດຊີວິດສຳຄັນ). ຍັງມີຮູບ/ເຄື່ອງໝາຍອື່ນໆ ຄື ຕຣິຊູລ, ສະວັສຕິກະ, ວັຈຣະ, ແລະ ກອບຫຸ້ມສະວັສຕິກະໃຫຍ່ (mahā-svastika-sampuṭa).

Verse 8

त्रिकुटुं मणिबन्धं च सुविशुद्धं पदं तथा इति द्वादश मर्माणि वास्तोर्भित्त्यादिषु त्यजेत्

“ຕຣິກຸຕະ” (Trikuṭa), “ມະນິບັນທະ” (Maṇibandha), ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນ “ສຸວິຊຸດທະ” (Suviśuddha) ແລະ “ປະດະ” (Pada) — ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ (ພ້ອມທີ່ເຫຼືອ) ຮວມເປັນມະຣະມະ 12 ຈຸດ (ຈຸດຊີວິດ) ຄວນຫຼີກເວັ້ນເມື່ອວາງຜັງກຳແພງ ແລະ ສ່ວນກໍ່ສ້າງອື່ນໆ ໃນພື້ນທີ່ວາສະຕຸ (vāstu).

Verse 9

साज्यमक्षतमीशाय पर्जन्यायाम्बुजोदकं ददीताथ जयन्ताय पताकां कुङ्कुमोज्ज्वलां

ຄວນຖວາຍເຂົ້າເມັດ (ອັກຊະຕະ) ປົນນ້ຳມັນເຄຣື່ອງ (ກີ) ແດ່ ອີສະ (ພຣະສິວະ)؛ ແດ່ ປັຣຊັນຍະ ໃຫ້ນ້ຳດອກບົວ; ແລ້ວແດ່ ຊະຍັນຕະ ຖວາຍທຸງທີ່ສະຫວ່າງດ້ວຍຫຍົກຄຳຝອຍ (ກຸງກຸມ/ຊາຟຣອນ).

Verse 10

रत्नवारि महेन्द्राय रवौ धूम्रं वितानकं सत्याय घृतगोधूममाज्यभक्तं भृशाय च

ແດ່ ມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ຄວນຖວາຍນ້ຳທີ່ດຸດດັ່ງແກ້ວມະນີ (ຣັດນະວາຣີ)؛ ແດ່ ພຣະອາທິດ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຄືຄວັນທູບ ແລະ ວິຕານ (ພະລັງຄາ/ຜ້າຄຸມ)؛ ແດ່ ສັດຍະ ໃຫ້ເຂົ້າສາລີປຸງດ້ວຍກີ; ແລະແດ່ ພຣຶສະ ກໍຖວາຍເຂົ້າຫຸງດ້ວຍນ້ຳມັນເຄຣື່ອງ.

Verse 11

विमांसमन्तरीक्षाय शुक्तुन्तेभ्यस्तु पूर्वतः मधुक्षीराज्यसम्पूर्णां प्रदद्याद्वह्नये श्रुचं

ສຳລັບ ອັນຕະຣິກສະ (ເທວະດາແຫ່ງອາກາດກາງ) ຄວນຖວາຍຂອງບູຊາທີ່ບໍ່ມີເນື້ອສັດ; ແລະກ່ອນການຖວາຍອື່ນໆ—ເລີ່ມຈາກຊຸກຕຸ (ເຂົ້າຄົ້ວ/ຂອງຄົ້ວ) ເປັນຕົ້ນ—ຄວນຖວາຍແດ່ ອັກນິ (ໄຟ) ທັບພີບູຊາທີ່ເຕັມດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ, ນົມ, ແລະ ກີ.

Verse 12

लाजान् पूर्णं सुवर्णाम्बु वितथाय निवेदयेत् घ कुर्यादित्यादिः मुत्तानमसुराकृतिमित्यन्तः श्लोकद्वयात्मकपाठो ग पुस्तकके नास्ति कोणार्धेषु व्यवस्थिता इति घ पादिका इति ख मुष्टिकं वक्त्रमिति ख त्रिकोष्ठमिति ग ददीतेति अर्धश्लोको ग पुस्तके नास्ति दद्याद् गृहक्षते क्षौद्रं यमराजे पलौदनं

ຄວນນຳ ລາຊະ (ເຂົ້າຄົ້ວ) ຈຳນວນເຕັມມາດ ພ້ອມທັງຄຳ ແລະ ນ້ຳ ໄປຖວາຍແດ່ ວິຕະຖະ. ຖ້າມີໂທດຫຼືຄວາມທຸກທີ່ກະທົບຕໍ່ເຮືອນ ຄວນໃຫ້ນ້ຳເຜິ້ງ; ແລະແດ່ ຍະມະຣາຊາ ຄວນຖວາຍເຂົ້າສຸກ (palaudana).

Verse 13

गन्धं गन्धर्वनाथाय जिह्वां भृङ्गाय पक्षिणः मृगाय पद्मपर्णानि याम्यामित्यष्टदेवताः

ຄວນຈັດສັນກິ່ນຫອມ (ກັນທະ) ໃຫ້ແດ່ ກັນທັຣວະນາຖະ; ລີ້ນ ໃຫ້ແດ່ ພຣຶງຄະ; ຝູງນົກ ໃຫ້ແດ່ ມຣຶກະ; ແລະໃບດອກບົວ ໃຫ້ແດ່ ຢາມຍາ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນເທວະດາທັງແປດຂອງພິທີນີ້.

Verse 14

पित्रे तिलोदकं क्षीरं वृक्षजं दन्तधावनं दौवारिकाय देवाय प्रदद्याद् धेनुमुद्रया

ຕໍ່ພິຕຣ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຄວນຖວາຍນ້ຳຜະສົມງາ ແລະນົມ; ຕໍ່ເທວະ Dauvārika ຄວນຖວາຍກິ່ງໄມ້ຖູແຂ້ວທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນໄມ້ ໂດຍເຮັດມຸດຣາ «dhenu» (ທ່າມືຮູບງົວ)។

Verse 15

सुग्रीवाय दिशेत् पूपान् पुष्पदन्ताय दर्भकं रक्तं प्रचेतसे पद्ममसुराय सुरासवं

ຄວນຖວາຍຂອງຫວານ (pūpa) ແກ່ Sugrīva; ຖວາຍຫຍ້າ darbha ແກ່ Puṣpadanta; ຖວາຍດອກບົວສີແດງ ແກ່ Pracetā; ແລະຖວາຍນ້ຳເຫຼົ້າຫມັກ (surāsava) ແກ່ Asura.

Verse 16

घृतं गुडौदनं शेषे रोगाय घृतमण्डकान् लाजान् वा पश्चिमाशायां देवाष्टकमितीरितं

ສໍາລັບສະພາບທີ່ເຫຼືອ (śeṣa) ກໍານົດໃຫ້ໃຊ້ ghee ແລະເຂົ້າຫຸງກັບນ້ໍາຕານອ້ອຍແຂງ (jaggery)؛ ສໍາລັບໂລກໄຂ້ ໃຫ້ກິນເຄັກທອດ/ອົບໃນ ghee (maṇḍaka) ຫຼືເຂົ້າຄົ່ວ (lājā)។ ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ກ່າວວ່າຄວນສວດ «Deva-aṣṭaka» (ບົດສັນລະເສີນເທວະ 8 ອົງ)។

Verse 17

मारुताय ध्वजं पीतं नागाय नागकेशरं मुख्ये भक्ष्याणि भल्लाटे मुद्गसूपं सुसंस्कृतं

ສໍາລັບ Maruta (Vāyu) ຄວນຖວາຍທຸງສີເຫຼືອງ; ສໍາລັບ Nāga ຄວນຖວາຍດອກ nāgakeśara. ສໍາລັບເທວະອົງຫຼັກ (mukhya) ຄວນຖວາຍອາຫານຄັດສັນ; ແລະສໍາລັບ Bhallāṭa ຄວນຖວາຍນ້ໍາແກງຖົ່ວຂຽວ (mudga) ທີ່ປຸງຢ່າງດີ.

Verse 18

सोमाय पायसं साज्यं शालूकमूषये दिशेत् लोपीमदितये दित्यै पुरीमित्युत्तराष्टकं

ຄວນຖວາຍເຂົ້ານົມ (pāyasa) ຜະສົມ ghee ແກ່ Soma; ຄວນຖວາຍຫົວບົວ (śālūka) ແກ່ Ūṣa. ຄວນຖວາຍ lopī ແກ່ Aditi; ແລະຖວາຍ purī (ເຄັກທອດ) ແກ່ Diti—ນີ້ແມ່ນການສິ້ນສຸດຂອງອຸດຕະຣາອັດຖະກະ (ຊຸດຖວາຍ 8 ຢ່າງຕອນຫຼັງ).

Verse 19

मोदकान् ब्रह्मणः प्राच्यां षट्पादाय मरीचये सवित्रे रक्तपुष्पाणि वह्न्यधःकोणकोष्ठके

ໃນທິດຕາເວັນອອກ ຄວນຖວາຍໂມດະກະ (ເຂົ້າໜົມຫວານ) ແດ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā)। ຖວາຍແດ່ Ṣaṭpāda ແລະ Marīci; ແລະແດ່ Savitṛ ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ສີແດງ—ໃຫ້ວາງໃນຊ່ອງມຸມລຸ່ມ (ອາກເນຍ) ທີ່ສຳພັນກັບໄຟ।

Verse 20

तदधःकोष्ठके दद्यात् सावित्र्यै च कुशोदकं दक्षिणे चन्दनं रक्तं षट्पदाय विवस्वते

ໃນຊ່ອງທີ່ຢູ່ລຸ່ມຈາກນັ້ນ ຄວນວາງນ້ຳກຸສະ (kuśa-water) ເປັນເຄື່ອງບູຊາແດ່ Sāvitrī; ແລະທາງທິດໃຕ້ ຄວນຖວາຍຈັນທະນະສີແດງ ແດ່ຜູ້ມີຫົກກ້າວ—Vivasvat (ພຣະອາທິດ)។

Verse 21

हरिद्रौदनमिन्द्राय रक्षोधःक्रीणकोष्ठके देवता इति ख प्रदद्यादघमुद्रयेति ख प्रदद्याद्वनमुद्रयेति घ , छ च पद्मं सम्बरायेति घ शालूकं शृणयेति ख , छ च पुरीमित्यवराष्टकमिति ग सवित्रे च कुशोदकमिति ग सावित्र्यै चन्दनमिति ग इन्द्रजयाय मिश्रान्नमिन्द्राधस्तान्निवेदयेत्

ຄວນຖວາຍເຂົ້າຫຸງຜະສົມຂະໝິ້ນ (haridrā-odana) ແດ່ພຣະອິນທຣະ (Indra)។ ໃນພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ “Rakṣo-dhaḥ-krīṇa-koṣṭhaka” ຄວນຖວາຍຕາມນາມມັນຕຣາ: “ແດ່ Devatā” (ອ່ານຕາມ kha), ຖວາຍແດ່ Aghamudrā (kha), ຖວາຍແດ່ Vanamudrā (gha/cha)। ຄວນຖວາຍດອກບົວແດ່ Sambarā (gha) ແລະຖວາຍ śālūka (ຫົວ/ຮາກບົວ) ແດ່ Śṛṇaya (kha/cha)។ ຄວນຖວາຍ pūrī (ເຂົ້າໜົມທອດ) ແດ່ Avarāṣṭaka (ga); ແດ່ Savitṛ ຖວາຍນ້ຳກຸສະ; ແດ່ Sāvitrī ຖວາຍຈັນທະນະ। ສຳລັບ “Indra-jaya” (ພິທີໄຊຊະນະຂອງອິນທຣະ) ຄວນນຳ miśrānna (ອາຫານປົນ) ໄປນິເວດະຢະ ໄວ້ທາງລຸ່ມ/ຖານຂອງຕຳແໜ່ງອິນທຣະ।

Verse 22

वरुण्यां षट्पदासीने मित्रे सङुडमोदनं रुद्राय घृतसिद्धान्नं वायुकोणाधरे पदे

ໃນທິດຂອງວະຣຸນະ (Varuṇa) ຄວນຖວາຍແດ່ Ṣaṭpadāsīna; ແດ່ Mitra ຖວາຍ saṅuḍa-modana (ເຂົ້າຫວານ)។ ແດ່ Rudra ຖວາຍເຂົ້າທີ່ຫຸງດ້ວຍເນີຍໃສ (ghṛta-siddhānna) ຢູ່ຕຳແໜ່ງທີ່ກຳນົດໃນມຸມວາຍຸ (Vāyu) ດ້ານລຸ່ມ (ດ້ານນອກ)។

Verse 23

तदधो रुद्रदासाय मासं मार्गमथोत्तरे ददीत माषनैवेद्यं षट्पदस्थे धराधरे

ຢູ່ລຸ່ມຈາກນັ້ນ ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ຄວນໃຫ້ຕາມແນວທາງທີ່ກຳນົດແດ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງ Rudra; ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນທິດເໜືອ ຄວນຖວາຍນິເວດະຢະຈາກ māṣa (ຖົ່ວດຳ) ທີ່ຕຳແໜ່ງທີ່ຖືກໝາຍດ້ວຍຫົກກ້າວ ເທິງພື້ນຮອງຮັບ (ບ່ອນແທ່ນບູຊາ)។

Verse 24

आपाय शिवकोणाधः तद्वत्साय च तत्स्थले क्रमाद्दद्याद्दधिक्षीरं पूजयित्वा विधानतः

ທາງລຸ່ມ ໃນທິດອາປາຍ (ທິດໃຕ້) ແລະ ພາຍໃຕ້ມຸມພຣະສິວະ; ແລະ ທີ່ຈຸດນັ້ນເອງສໍາລັບລູກງົວດ້ວຍ, ຄວນຖວາຍນ້ໍານົມສົ້ມ ແລະ ນ້ໍານົມຕາມລໍາດັບ, ຫຼັງຈາກບູຊາຕາມພິທີກໍານົດແລ້ວ.

Verse 25

चतुष्पदे निविष्टाय ब्रह्मणे मध्मदेशतः पञ्चगव्याक्षतोपेतञ्चरुं साज्यं निवेदयेत्

ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ນັ່ງເທິງອາສນະມີຂາສີ່, ຈາກຕໍາແໜ່ງກາງ ຄວນນໍາຖວາຍຈາຣຸ (ເຂົ້າສຸກ/ໂພຣຣິດສໍາລັບພິທີ) ພ້ອມນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee), ປະກອບດ້ວຍ ປັນຈະກະວະຍະ ແລະ ອັກສະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ).

Verse 26

ईशादिवायुपर्यन्तकोणेष्वथ यथाक्रमं वास्तुवाह्ये चरक्याद्याश् चतस्रः पूजयेद् यथा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນທິດມຸມທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ ອີຊານະ ໄປຈົນເຖິງ ວາຍຸ, ຕາມລໍາດັບ ຄວນບູຊາເທວະທັງສີ່ ເລີ່ມດ້ວຍ ຈາຣະກີ, ຢູ່ວົງນອກຂອງວາສຕຸ (ມັນດະລາ) ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 27

चरक्यै सघृतं मांसं विदार्यै दधिपङ्कजे पूतनायै पलं पित्तं रुधिरं च निवेदयेत्

ຄວນຖວາຍເນື້ອສັດປົນນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ແກ່ ຈາຣະກີ; ແກ່ ວິດາຣີ ຖວາຍນ້ໍານົມສົ້ມໃນຖ້ວຍໃບບົວ; ແລະ ແກ່ ປູຕະນາ ຄວນຖວາຍສ່ວນໜຶ່ງຂອງນ້ໍາດີ ແລະ ເລືອດ.

Verse 28

अस्थीनि पापराक्षस्यै रक्तपित्तपलानि च ततो माषौदनं प्राच्यां स्कन्दाय विनिवेदयेत्

ຄວນຖວາຍກະດູກ ແລະ ກ້ອນເນື້ອທີ່ປົນເລືອດກັບນ້ໍາດີ ແກ່ນາງຣາກສະສີຜູ້ຊົ່ວ; ຈາກນັ້ນ ໃນທິດຕາເວັນອອກ ຄວນຖວາຍມາສະ-ໂອດະນະ (ເຂົ້າສຸກກັບຖົ່ວດໍາ) ແກ່ ສະກັນດະ.

Verse 29

अर्यम्णे दक्षिणाशायां पूपान् कृसरया युतान् जम्भकाय च वारुण्यामामिषं रुधिरान्वितं

ໃນທິດໃຕ້ ພຶງຖວາຍແກ່ ອາຣະຍະມັນ (Aryaman) ດ້ວຍເຂົ້າໜົມ «ປູປາ» (pūpa) ຄຽງຄູ່ກັບ «ກຣິສະຣະ» (kṛsara—ເຂົ້າປົນຖົ່ວ)। ແລະໃນທິດທີ່ສຳພັນກັບ ວະຣຸນະ (Varuṇa) ອັນເປັນທິດນ້ຳ ພຶງຖວາຍແກ່ ຈັມພະກະ (Jambhaka) ດ້ວຍອາຫານເນື້ອ ພ້ອມເລືອດ।

Verse 30

उदीच्यां पिलिपिञ्जाय रक्तान्नं कुसुमानि च यजेद्वा सकलं वास्तुं कुशदध्यक्षतेर्जलैः

ໃນທິດເໜືອ ພຶງບູຊາ ປິລິປິນຈະ (Pilipiñja) ດ້ວຍອາຫານສີແດງ ແລະດອກໄມ້। ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ພຶງປະພິທີສັກສິດແກ່ພື້ນທີ່ຢູ່ອາໄສທັງໝົດ ໂດຍພອຍນ້ຳທີ່ປົນຫຍ້າກຸສະ (kuśa), ນົມສົ້ມ (curd) ແລະເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (akṣata)។

Verse 31

आपवत्सचतुष्टये इति ख तद्वत्सायै च तत्तले इति घ , ज च वाराह्यै इति ङ , छ च विपचे इति ख , छ च ततो मांसौदनमिति ख घ छ च कुम्भकायेति छ पिलिपिच्छायेति ङ लिपिपिञ्जायेति छ गृहे च नगरादौ च एकाशीतिपदैर् यजेत् त्रिपदा रज्जवः कार्याः षट्पदाश् च विकोणके

«Āpavatsa-catuṣṭaye»—ໃຫ້ວາງ/ສະດຸດສະຫຼອງໃນຕຳແໜ່ງພະຍາງ «kha»; «Tad-vatsāyai ca tattale»—ໃນ «gha» (ແລະ «ja» ດ້ວຍ); «Vārāhyai»—ໃນ «ṅa» (ແລະ «cha» ດ້ວຍ); «Vipace»—ໃນ «kha» (ແລະ «cha» ດ້ວຍ)។ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ «Māṃsa-odana»—ໃນ «kha», «gha», «cha»; «Kumbhakāya»—ໃນ «cha»; «Pilipicchāya»—ໃນ «ṅa»; «Lipipiñjāya»—ໃນ «cha»। ໃນເຮືອນ ໃນເມືອງ ແລະບ່ອນອື່ນໆ ພຶງປະກອບພິທີບູຊາດ້ວຍການຈັດວາງ 81 ຄຳ/81 ຂັ້ນ. ເຊືອກ (rajju) ພຶງເຮັດໃຫ້ເປັນ 3 ຂັ້ນ, ແລະໃນແນວທະແຍງ (vikoṇa) ໃຫ້ເປັນ 6 ຂັ້ນ।

Verse 32

ईशाद्याः पादिकास्तस्मिन्नागद्याश् च द्विकोष्ठगाः षट्पदस्था मरीच्याद्या ब्रह्मा नवपदः स्मृतः

ໃນວາສະຕຸ-ມັນດະລະ (Vāstu-maṇḍala) ນັ້ນ ອີສະ (Īśa) ແລະອື່ນໆ ຢູ່ໃນຊ່ອງດຽວ; ນາກະ (Nāga) ແລະອື່ນໆ ຢູ່ໃນສອງຊ່ອງ; ມະຣີຈິ (Marīci) ແລະອື່ນໆ ຢູ່ໃນຫົກຊ່ອງ; ແລະ ພຣະພຣົມ (Brahmā) ຖືກກ່າວວ່າຢູ່ໃນເກົ້າຊ່ອງ।

Verse 33

नगरग्रामखेटादौ वास्तुः शतपदो ऽपि वा वंशद्वयं कोणगतं दुर्जयं दुर्धरं सदा

ໃນການວາງແຜນເມືອງ ບ້ານ ຫຼືເຂດນ້ອຍ (kheṭa) ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະຈັດຜັງພື້ນທີ່ເປັນ «ສະຕະປະດະ» (Śatapada—100 ຊ່ອງ) ກໍຕາມ, ການທີ່ «ວັມສະ-ດະວະຍະ» (vaṃśa-dvaya—ຄານ/ສາຍສືບສອງ) ຕົກຢູ່ຕຳແໜ່ງມຸມ ຖືກເຫັນວ່າເປັນສິ່ງຍາກຈະແກ້ໄຂ ແລະຍາກຈະຮັບຮອງຢູ່ເສມອ້າຍ।

Verse 34

यथा देवालये न्यसस् तथा शतपदे हितः ग्रहाः स्कन्दादयस्तत्र विज्ञेयाश् चैव षट्पदाः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການວາງມັນຕຣາ (ນະຍາສ) ໃນເທວາລະຍະ ກໍຄວນຈັດວາງໃຫ້ຖືກຕ້ອງໃນດອກບົວພິທີ «ຮ້ອຍກີບ». ທີ່ນັ້ນໃຫ້ສະຖາປະນາ ພຣະຄຣາຫະ (ເທວະດາດາວເຄາະ) ແລະໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ສະກັນດະ ແລະອື່ນໆ ຢູ່ໃນດອກບົວ «ຫົກກີບ».

Verse 35

चरक्याद्या भूतपदा रज्जुवंशादि पूर्ववत् देशसंस्थापने वास्तु चतुस्त्रिंशच्छतं भवेत्

ໃນການຈັດວາງສະຖານທີ່ (ເທສະ-ສັມສະຖາປະນາ) ໃຫ້ນໍາໃຊ້ bhūta-pada ທີ່ເລີ່ມຈາກຕາຕະລາງຊື່ Carakī ແລະວິທີການເຊັ່ນ ເຊືອກວັດ (rajju) ແລະໄມ້ໄຜ່ວັດ (vaṃśa) ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ວາສຕຸ (Vāstu) ຈຶ່ງເປັນ 3200 ພະດາ/ໜ່ວຍ.

Verse 36

चतुःषष्टिपदो ब्रह्मा मरीच्याद्याश् च देवताः चतुःपञ्चाशत्पदिका आपाद्यष्टौ रसाग्निभिः

ສັນທະ (ຉັນທະ) ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣະພຣະມາ» ມີ 64 ໜ່ວຍພະຍາງ ແລະເທວະດາທີ່ເລີ່ມຈາກ ມະຣີຈິ ກໍມີເທົ່າກັນ. ສັນທະທີ່ເອີ້ນວ່າ Catuḥpañcāśat-padikā ມີ 54 ໜ່ວຍ; ແລະໃຫ້ເຕີມຈໍານວນໂດຍເພີ່ມ 8 ດ້ວຍອາໄສລະຫັດຕົວເລກ «rasa» ແລະ «agni» (rasa=6, agni=3 ເປັນແນວຈໍາ).

Verse 37

ईशानाद्या नवपदाः स्कन्दाद्याः शक्तिकाः स्मृताः चरक्याद्यास्तद्वदेव रज्जुवंशादि पूर्ववत्

ພະດາ 9 ຖືກກ່າວວ່າເລີ່ມຈາກ ອີສານະ (Īśāna); ສ່ວນ «śaktikā» ນັ້ນຈື່ຈໍາວ່າເລີ່ມຈາກ ສະກັນດະ (Skanda). ເຊັ່ນດຽວກັນ ກຸ່ມທີ່ເລີ່ມຈາກ Carakī ກໍໃຫ້ເຂົ້າໃຈຕາມແນວດຽວກັນ; ແລະການແບ່ງປະເພດເຊັ່ນ rajju ແລະ vaṃśa ໃຫ້ຖືຕາມທີ່ອະທິບາຍໄວ້ກ່ອນ.

Verse 38

ज्ञेयो वंशसहस्रैस्तु वास्तुमण्डलगः पदैः न्यासो नवगुणस्तत्र कर्तव्यो देशवास्तुवित्

ວາສຕຸ-ມັນດະລະ (Vāstu-maṇḍala) ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າຕ້ອງວັດແລະຈັດວາງຕາມພະດາ (ຕາຕະລາງ) ໂດຍໃຊ້ໄມ້ວັດ vaṃśa ເປັນພັນໆ. ໃນການຈັດວາງນັ້ນ ຄວນເຮັດນະຍາສ (nyāsa) ແບບ 9 ຊັ້ນ/9 ສ່ວນ—ເຮັດໂດຍຜູ້ຊໍານານດ້ານເທສະ (deśa) ແລະວາສຕຸ (vāstu).

Verse 39

पञ्चचिंशत्पदो वास्तुर्वैतालाख्यश्चितौ स्मृतः अन्यो नवपदो वास्तुः षोडशाङ्घ्रिस् तथापरः

ໃນບົດວ່າດ້ວຍການກໍ່ສ້າງ (citi) ມີການຈື່ຈຳວ່າ ແຜນວາສະຕຸ 25 ພະດາ (25 ຊ່ອງ) ເອີ້ນວ່າ «ໄວຕາລາ». ອີກແຜນໜຶ່ງແມ່ນ «ນະວະພະດາ» 9 ຊ່ອງ; ແລະອີກແຜນໜຶ່ງແມ່ນ 16 ຕີນ/16 ຊ່ອງ.

Verse 40

षडस्रत्र्यस्रवृत्तादेर्मध्ये स्याच्चतुरस्रकं इपदे इति घ ईशानाद्याः शिवपदा स्कन्दाद्याः पदिका इति घ समञ्च स्थापने वास्तुश् चतुस्त्रिंशच्छतं भवेदिति घ पुस्तके ऽधिकः पाठः चतुःषष्टिपदो ब्रह्मा इत्य् आदिः, रज्जुवंशादि पूर्ववत् इत्य् अन्तः पाठो ग पुस्तके नास्ति खाते वास्तोः समं पृष्ठे न्यासे ब्रह्मशिलात्मके

ໃນຮູບແບບມັນດະລະ ເຊັ່ນ ຫົກຫຼ່ຽມ, ສາມຫຼ່ຽມ, ວົງມົນ ແລະອື່ນໆ ຕ້ອງວາງສີ່ຫຼ່ຽມໄວ້ກາງ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ພະດາ’ (pada) ຫຼືການແບ່ງ. ພະດາທີ່ເລີ່ມຈາກ Īśāna ເອີ້ນວ່າ Śiva-pada; ທີ່ເລີ່ມຈາກ Skanda ເອີ້ນວ່າ padikā (ພະດາຍ່ອຍ). ໃນການຕັ້ງສະມັນຈະ/ເວດິກາ, ວາສະຕຸມັນດະລະເປັນ 332 ການແບ່ງ—ດັ່ງທີ່ສຳນວນໜຶ່ງກ່າວ. ໃນບາງຕົ້ນສະບັບມີຂໍ້ອ່ານເພີ່ມເລີ່ມດ້ວຍ ‘ພຣະພຣະຫມາມີ 64 ພະດາ…’; ແລະຂໍ້ສຸດທ້າຍ ‘ສາຍເຊືອກ (rajju-vaṃśa) ແລະອື່ນໆ ເປັນໄປຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ’ ບໍ່ພົບໃນຕົ້ນສະບັບ “ga”. ໃນການຂຸດຫຼຸມຖານ (khāta) ເທິງຜິວຫຼັງທີ່ຮາບພຽງ ຄວນເຮັດ nyāsa ໃນຮູບ Brahmaśilā (ຫີນ/ຖານພຣະພຣະຫມາ).

Verse 41

शाषाकस्य निवेशे च मूर्तिसंस्थापने तथा पायसेन तु नैवेद्यं सर्वेषां वा प्रदापयेत्

ໃນເວລາຕິດຕັ້ງ śāṣāka ແລະໃນການປະດິດສະຖາປະນາຮູບເທວະຮູບ ຄວນຖວາຍ naivedya ເປັນຂ້າວຫວານ pāyasa; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຖວາຍຮ່ວມແກ່ເທວະທັງປວງ.

Verse 42

उक्तानुक्ते तु वै वास्तुः पञ्चहस्तप्रमाणतः गृहप्रासादमानेन वास्तुः श्रेष्ठस्तु सर्वदा

ບໍ່ວ່າຈະກ່າວໄວ້ຊັດ ຫຼືບໍ່ກ່າວໄວ້ ມາດຕະຖານຂອງວາສະຕຸຄວນຖືເອົາ 5 ສອກ (cubits). ແລະເມື່ອນຳໄປປັບໃຊ້ຕາມຂະໜາດເຮືອນ ແລະປະສາດ/ວິຫານ ມາດຕະຖານວາສະຕຸນັ້ນຍ່ອມດີເລີດເສມອ.