Adhyaya 92

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये नानामन्त्रादिकथनं नाम एकनवतितमो ऽध्यायः अथ द्विनवतितमो ऽध्यायः प्रतिष्ठाविधिकथनं ईश्वर उवाच प्रतिष्ठां सम्प्रवक्ष्यामि क्रमात् सङ्क्षेपतो गुह पीठं शक्तिं शिवो लिङ्गं तद्योगः सा शिवाणुभिः

ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິປຸຣານະ (Agni Purāṇa) ບົດທີ 91 ຊື່ວ່າ «ການອະທິບາຍມັນຕຣາຫຼາຍປະເພດ ແລະເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 92 «ການບອກເລື່ອງພິທີປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā)». ພຣະອົງກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຸຫະ (Guha), ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພິທີການຕິດຕັ້ງ/ສະຖາປະນາ (pratiṣṭhā) ຕາມລໍາດັບ ໂດຍສັ້ນໆ: ພີຖະ (pīṭha) ແມ່ນ ສັກຕິ (Śakti); ຊິວະ (Śiva) ແມ່ນ ລິງຄະ (liṅga); ແລະການປະສານ (yoga) ຂອງທັງສອງ ເກີດຂຶ້ນໂດຍ ຊິວານຸ (śivāṇu) ອັນເປັນພະລັງລະອຽດຂອງຊິວະ»។

Verse 2

प्रतिष्ठायाः पञ्च भेदास्तेषां रूपं वदामि ते यत्र ब्रह्मशिलायोगः सा प्रतिष्ठा विशेषतः

ປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ມີ 5 ປະເພດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກຮູບແບບຂອງມັນໃຫ້ເຈົ້າ. ປະຕິສະຖາທີ່ມີການວາງ/ເຊື່ອມ «ບຣະຫມະ-ສິລາ» (brahma-śilā) ອັນເປັນຫີນພື້ນຖານ ແມ່ນປະຕິສະຖາທີ່ໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດ (ຫຼັກ).

Verse 3

स्थापनन्तु यथायोगं पीठ एव निवेशनं प्रतिष्ठाभिन्नपीठस्य स्थितस्थापनमुच्यते

“ການສະຖາປະນາ” ແມ່ນການວາງໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເໝາະສົມ ເທິງພີຖະ (pīṭha) ໂດຍກົງ. ສໍາລັບພີຖະທີ່ບໍ່ແຍກອອກຈາກພິທີປະຕິສະຖາ (ຖືວ່າພີຖະແລະການຕິດຕັ້ງເປັນໜ່ວຍດຽວ) ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ການສະຖາປະນາແບບຄົງທີ່” (sthita-sthāpana).

Verse 4

उत्थापनञ्च सा प्रोक्ता लिङ्गोद्धारपुरःसरा यस्यां तु लिङ्गमारोप्य संस्कारः क्रियते बुधैः

ພິທີນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ອຸດຖາປະນາ” (utthāpana) ແມ່ນການຍົກຂຶ້ນ/ຕິດຕັ້ງໃໝ່ ໂດຍມີ “ອຸດດາຣະ ຂອງລິງຄະ” (liṅga-uddhāra) ເປັນຂັ້ນນໍາ ຄືການຍົກຫຼືຖອນລິງຄະຕາມພິທີ. ໃນຂະບວນການນັ້ນ ຫຼັງຈາກວາງລິງຄະກັບຄືນໃນຕໍາແໜ່ງ ບັນດາຜູ້ຮູ້ຈຶ່ງປະກອບພິທີສໍາສະກາຣ (saṃskāra) ອັນເປັນການຊໍາລະແລະສະຖາປະນາຄວາມສັກສິດໃໝ່ຕາມບັນຍັດ.

Verse 5

तथा क्षौ ह्रौ मन्त्राः सूर्यस्येति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः आथापनं तदुद्दिष्टं द्विधा विष्ण्वादिकस्य च आसु सर्वासु चैतन्यं नियुञ्जीत परं शिवम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ມັນຕຣາບີຊະ “kṣau” ແລະ “hrau” ຖືກກ່າວວ່າເປັນຂອງພຣະສູຣຍະ (Sūrya)—ດັ່ງທີ່ບົດອ່ານໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ (ວາຣຽນ) ໄດ້ລະບຸ. ທີ່ນັ້ນ ພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອາຖາປະນາ” (āthāpana) ຖືກປະກາດໄວ້ ແລະມີສອງປະເພດ ແມ່ນແມ່ນກະທັ້ງສໍາລັບພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ແລະເທວະອື່ນໆ. ໃນທຸກຮູບແບບ/ການວາງເຫຼົ່ານີ້ ຄວນເຊີນຕິດຕັ້ງ “ໄຈຕັນຍະ” (caitanya) ຄື ພຣະສິວະສູງສຸດ (Paraṃ Śiva).

Verse 6

यदाधारादिभेदेन प्रासादेष्वपि पञ्चधा परीक्षमथ मेदिन्याः कुर्यात्प्रासादकाम्यया

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເລີ່ມຈາກຖານຮາກ ແລະຖານຮັບນໍ້າໜັກອື່ນໆ ຄວນກະທໍາການກວດສອບດິນແບບຫ້າປະການ ເພື່ອຜູ້ປາດຖະໜາຈະສ້າງປຣາສາດ (prāsāda).

Verse 7

शुक्लाज्यगन्धा रक्ता च रक्तगन्धा सुगन्धिनी पीता कृष्णा सुरागन्धा विप्रादीनां मही क्रमात्

ຕາມລໍາດັບ ດິນທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບພຣາຫມະນະ ແລະຊັ້ນວັນນະອື່ນໆ ແມ່ນ: ດິນສີຂາວມີກິ່ນເນີຍໃສ (ghee); ດິນສີແດງມີກິ່ນຄ້າຍເລືອດແຕ່ຫອມ; ດິນສີເຫຼືອງ; ແລະດິນສີດໍາມີກິ່ນເຫຼົ້າ.

Verse 8

पूर्वेशोत्तरसर्वत्र पूर्वा चैषां विशिष्यते आखाते हास्तिके यस्याः पूर्णे मृदधिका भवेत्

ກ່ຽວກັບທິດຕາເວັນອອກ, ທິດອີສານ ແລະ ທິດເໜືອ, ໃນບັນດານັ້ນ ທິດຕາເວັນອອກເປັນທິດທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ. ເມື່ອຂຸດຫຼຸມ 1 ຮັດສະຕາ (ຄືບ/ສອກ) ແລ້ວກົດຄືນ ຖ້າດິນເຫຼືອເກີນ ຖືວ່າເປັນສະຖານທີ່ດີຍິ່ງ.

Verse 9

उत्तमान्तां महीं विद्यात्तोयाद्यैर् वा समुक्षितां अस्थ्यङ्गारादिभिर्दुष्टामत्यन्तं शोधयेद् गुरुः

ຄວນຮູ້ວ່າດິນ (ສະຖານທີ່) ເປັນຊັ້ນດີທີ່ສຸດ ເມື່ອໄດ້ຖືກພອຍນ້ຳ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ຢ່າງດີ. ແຕ່ຖ້າຖືກປົກປ່ອງດ້ວຍກະດູກ, ຖ່ານ ແລະ ມົນທິນຄ້າຍກັນ, ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (ກຸຣຸ) ຄວນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຖ້ວນຖີ່.

Verse 10

नगरग्रामदुर्गार्थं गृहप्रासादकारणं खननैर् गोकुलावासैः कर्षणैर् वा मुहुर्मुहुः

ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການສ້າງເມືອງ, ບ້ານ ແລະ ປ້ອມປາການ, ພ້ອມທັງການກໍ່ສ້າງເຮືອນ ແລະ ພະລາຊວັງ, ຄວນຈັດການດິນຊ້ຳໆ—ໂດຍການຂຸດຂຸດຄົ້ນ, ໂດຍໃຫ້ເປັນທີ່ຢູ່ຂອງຝູງງົວ (ໂກກຸລ), ຫຼືໂດຍໄຖນາຊ້ຳໆ.

Verse 11

मण्डपे द्वारपूजादि मन्त्रतृप्त्यवसानकं कर्म निर्वर्त्याघोरास्त्रं सहस्रं विधिना यजेत्

ໃນມັນດະປະ (ໂຮງພິທີ), ເມື່ອໄດ້ປະກອບກຳພິທີຕາມລະບຽບ ເລີ່ມຈາກການບູຊາປະຕູ ແລະ ສິ້ນສຸດດ້ວຍການ «ຕຣິບຕິ» (ໃຫ້ມັນຕຣາພໍໃຈ), ຈາກນັ້ນຄວນບູຊາ/ຖວາຍບູຊາ «ອະໂຄຣາ-ອັດສະຕຣະ» ພັນຄັ້ງຕາມພິທີ.

Verse 12

समीकृत्योपलिप्तायां भूमौ संशोधयेद्दिशः स्वर्णदध्यक्षतै रेखाः प्रकुर्वीत प्रदक्षिणं

ເມື່ອປັບດິນໃຫ້ຮຽບ ແລະ ປະລາດ/ປູດິນແລ້ວ, ຄວນຊຳລະທິດທັງຫຼາຍ. ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ຄຳ, ນົມສົ້ມ (ດະທິ) ແລະ ເຂົ້າສານທີ່ບໍ່ແຕກ ເພື່ອຂີດເສັ້ນ (ແຜນພິທີ) ແລະ ປະກອບພິທີໃນແນວວຽນຂວາ (ປະດັກຊິນ) ອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 13

मध्यादीशानकोष्टस्थे पूर्णकुम्भे शिवं यजेत् वास्तुमभ्यर्च्य तत्तोयैः सिञ्चेत् कुद्दालकादिकं

ໃນກຸມພະນ້ຳເຕັມທີ່ວາງໄວ້ໃນຊ່ອງກາງທິດອີສານ (ທິດຕາເວັນອອກເໜືອ) ພຶງບູຊາພຣະສິວະ. ຈາກນັ້ນບູຊາວາສຕຸ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງສະຖານທີ່) ໃຫ້ຖືກພິທີ ແລ້ວໃຊ້ນ້ຳນັ້ນປະພອຍໃສ່ຈອກຂຸດ ແລະເຄື່ອງມືອື່ນໆ।

Verse 14

रग्रामेत्यर्धश्लोको घ पुस्तके नास्ति मन्त्रदीप्त्यवसानकमिति ग मन्त्रभूम्यवसानकमिति घ निर्वर्त्य घोरास्त्रं महास्त्रमिति ग रेखां प्रकुर्वीतेति ख ,ग च स्वर्णकुण्डे इति ग स्वर्णकुम्भे इति घ , ङ , च बाह्ये रक्षोगणानिष्ट्वा विधिना दिग्बलं क्षिपेत् भूमिं संसिच्य संस्नाप्य कुद्दालाद्यं प्रपूजयेत्

ເມື່ອສຳເລັດພິທີ «ໂຆຣາສະຕຣະ» (ເອີ້ນອີກວ່າ «ມະຫາສະຕຣະ») ແລ້ວ ພຶງຂີດເສັ້ນຕາມກົດ. ຈາກນັ້ນ ນອກເຂດພິທີ ຫຼັງຈາກຖວາຍແດ່ຝູງຣາກສະສະ ພຶງໂຍນ «ດິກບະລະ» (ພະລັງປົກປ້ອງທິດ) ຕາມວິທີ. ປະພອຍນ້ຳ ແລະອາບນ້ຳພິທີໃຫ້ແຜ່ນດິນ ແລ້ວບູຊາຈອກຂຸດ ແລະເຄື່ອງມືອື່ນໆ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 15

अन्यं वस्त्रयुगच्छज्ञं कुम्भं स्कन्धे द्विजन्मनः निधाय गीतवाद्यादिब्रह्मगोषसमाकुलं

ໃຫ້ວາງກຸມພະອີກໃບໜຶ່ງ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຜ້າຄູ່ ແລະທຸງ/ສາຍປະດັບ ໄວ້ເທິງບ່າຂອງດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ພິທີດຳເນີນທ່າມກາງຝູງຊົນທີ່ຄຶກຄື້ນດ້ວຍການຮ້ອງເພງ ດົນຕີ ແລະສຽງສະດຸດວິທີວິເທດ (ພຣະພຣະຫມະໂຆສ).

Verse 16

पूजां कुम्भे समाहृत्य प्राप्ते लग्ने ऽग्निकोष्ठके कुद्दालेनाभिषिक्तेन मध्वक्तेन तु खानयेत्

ເມື່ອຮວບຮວມເຄື່ອງບູຊາໃສ່ໃນກຸມພະພິທີແລ້ວ ເມື່ອເວລາມົງຄຸນ (ລັກນະ) ສຳລັບຖານໄຟ (ອັກນິ-ໂກດຖະກະ) ມາຮອດ ພຶງຂຸດດ້ວຍຈອກຂຸດທີ່ໄດ້ຮັບການອະພິເສກໂດຍການປະພອຍ ພ້ອມນ້ຳເຜິ້ງ ແລະນ້ຳມັນເນີຍ (ghee).

Verse 17

नैरृत्यां क्षेपयेन्मृत्स्नां खाते कुम्भजलं क्षिपेत् पुरस्य पूर्वसीमन्तं नयेद् यावदभीप्सितं

ພຶງໂຍນດິນ (ທີ່ນຳມາເພື່ອພິທີ) ໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກໃຕ້. ໃນຫຼຸມທີ່ຂຸດແລ້ວ ພຶງເທນ້ຳຈາກກຸມພະລົງໄປ. ຈາກນັ້ນ ພຶງຂະຫຍາຍເສັ້ນແດນດ້ານຕາເວັນອອກຂອງເມືອງ ໃຫ້ໄປເຖິງລະຍະທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 18

अथ तत्र क्षणं स्थित्वा भ्रामयेत् परितः पुरं सिञ्चन् सीमन्तचिह्नानि यावदीशानगोचरं

ແລ້ວຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຊົ່ວຄາວ ແລະຄວນເດີນວຽນຮອບເມືອງທຸກດ້ານ ພ້ອມພອຍນ້ຳສັກສິດ ແລະກຳນົດເຄື່ອງໝາຍແດນ (sīmanta) ຈົນເຖິງເຂດຂອງ ອີຊານ (ທິດອີສານ)។

Verse 19

अर्घ्यदानमिदं प्रोक्तं तत्र कुम्भपरिब्रमात् इत्थं परिग्रहं भूमेः कुर्वीत तदनन्तरं

ການຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ນີ້ ໄດ້ຖືກສອນໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ຫຼັງຈາກວຽນຮອບຄຸມພະ (kumbha) ແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີຮັບຄອບຄອງພື້ນດິນ (parigraha) ຕາມວິທີນີ້ໃນທັນທີຕໍ່ມາ।

Verse 20

कर्करान्तं जलान्तं वा शल्यदोषजिघांसया खानयेद् भूः कुमारीं चेद् विधिना शल्यमुद्धरेत्

ເພື່ອກຳຈັດຄວາມຜິດປົກກະຕິທີ່ເກີດຈາກຂອງແປກປອມທີ່ຝັງຄ້າງ (śalya) ຄວນຂຸດ (ຫຼືຜ່າເປີດ) ດິນໄປຈົນເຖິງຊັ້ນກອນກະກອນ ຫຼືຈົນພົບນ້ຳ; ແລະຖ້າຄົນເຈັບເປັນສາວນ້ອຍ ກໍໃຫ້ດຶງຂອງນັ້ນອອກຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ।

Verse 21

अकचटतपयशहान् मानवश्चेत् प्रश्नाक्षराणि तु अग्नेर्ध्वजादिपातिताः स्वस्थाने शल्यमाख्यान्ति

ຖ້າບຸກຄົນໜຶ່ງເມື່ອຖືກຖາມ ກ່າວອອກພຽງແຕ່ພະຍັນຊະນະ ‘a’, ‘ka’, ‘ca’, ‘ṭa’, ‘ta’, ‘pa’, ‘ya’, ‘śa’, ‘ha’ ເທົ່ານັ້ນ—ຕາມນິມິດ ທຸງຂອງອັກນິທີ່ຕົກລົງ ແລະອື່ນໆ ຊີ້ວ່າ śalya ຍັງຝັງຄ້າງຢູ່ໃນບ່ອນເດີມຂອງມັນ।

Verse 22

कर्तुश्चाङ्गविकारेण जानीयात्तत्प्रमाणतः पश्वादीनां प्रवेशेन कीर्तनैर् विरुतैर् दिशः

ຄວນຮູ້ຜົນທີ່ຄາດໄດ້ຈາກການປ່ຽນແປງອະວັຍະວະຂອງຜູ້ກະທຳ ຕາມເຄື່ອງຊີ້ບອກທີ່ກຳນົດໄວ້; ແລະຄວນກຳນົດທິດທາງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຈາກການເຂົ້າມາຂອງສັດແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຈາກສຽງຮ້ອງ ສຽງເອີ້ນ ແລະສຽງຕ່າງໆ ຂອງພວກມັນ।

Verse 23

मातृकामष्टवर्गाढ्यां फलके भुवि वा लिखेत् शल्यज्ञानं वर्गवशात् पूर्वादीशान्ततः क्रमात्

ຄວນຂຽນ (ແຜນຜັງ/ຂໍ້ຄວາມ) ທີ່ມີອັກສອນ Mātr̥kā ຈັດເປັນ 8 ກຸ່ມ ລົງໃນແຜ່ນກະດານ ຫຼືໃນພື້ນດິນ. ຄວາມຮູ້ເກືອບກັບ śalya (ວັດຖຸແປກປອມ/ຂອງຕິດຄ້າງ) ພຶງບັນທຶກຕາມກຸ່ມ ໂດຍລຳດັບ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວໄປຕາມທິດທັງຫມົດ ຈົນເຖິງທິດສຸດທ້າຍ.

Verse 24

अवर्गे चैव लोहन्तु कवर्गे ऽङ्गारमग्नितः भूमिं संसिच्य संस्थाप्येति ग , घ , ङ च कुद्दालाख्यमिति ग पूर्वमीशान्तमिति ख स्रावयेत् इति ख नव चेत् प्रश्नाक्षराणि भाषन्ते इति ग , घ च पूर्वादीनां तत इति ख चवर्गे भस्म दक्षे स्याट् टवर्गे ऽस्थि च नैरृते

ສຳລັບ a‑varga (ກຸ່ມສະຫຼະ) ກຳນົດໃຫ້ເປັນເຫຼັກ; ສຳລັບ ka‑varga ໃຫ້ເປັນຖ່ານທີ່ເກີດຈາກໄຟ. ເມື່ອພອຍນ້ຳລົງດິນ ແລະຈັດຕັ້ງ (ພິທີ/ແຜນຜັງ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ—ດັ່ງທີ່ບາງສຳນວນກ່າວ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ «kuddāla» (ຈອບ/ສະປາດ). (ອ່ານອີກແບບ) ກ່າວວ່າ «ຈາກທິດຕາເວັນອອກເຖິງ Īśāna (ອີສານ)» ແລະຍັງມີອ່ານວ່າ «ໃຫ້ໄຫຼ/ຢອດ» ດ້ວຍ. ຖ້າອອກສຽງອັກສອນຖາມ 9 ຕົວ (ເປັນຄຳຖາມ)—ດັ່ງທີ່ບາງຄັດລອກອ່ານ. ແລ້ວການແບ່ງຕາມທິດ ເລີ່ມຈາກຕາເວັນອອກ ຈະໃຊ້ຕາມນັ້ນ. ສຳລັບ ca‑varga ກຳນົດເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນທິດໃຕ້; ແລະສຳລັບ ṭa‑varga ກຳນົດເປັນກະດູກໃນທິດນິຣຶຕ (ຕາເວັນຕົກໃຕ້).

Verse 25

तवर्गे चेष्टका चाप्ये कपालञ्च पवर्गके यवर्गे शवकीतादि शवर्गे लोहमादिशेत्

ໃນ ta‑varga ຄວນວາງ (ຄຳ/ວັດຖຸ) «ceṣṭakā»; ໃນ pa‑varga ວາງ «kapāla» (ກະໂຫຼກ/ພາຊະນະກະໂຫຼກ). ໃນ ya‑varga ວາງ «śavakītā» ແລະຄຳອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ; ແລະໃນ śa‑varga ຄວນກຳນົດ «loha» (ໂລຫະ) ແລະສິ່ງທຳນອງດຽວກັນ.

Verse 26

हवर्गे रजतं तद्वदवर्गाच्चानर्थकरानपि प्रीक्ष्यात्मभिः करापूरैर् अष्टाङ्गुलमृदन्तरैः

ໃນ ha‑varga ກຳນົດເປັນເງິນ (rajata). ເຊັ່ນດຽວກັນ ຈາກ a‑varga ກໍຄວນກວດເບິ່ງແມ່ນແຕ່ສິ່ງ/ແຮ່ທີ່ກ່ອນໃຫ້ເກີດໂທດ ໂດຍມືຂອງຕົນເອງ (ຜູ້ຊຳນານ): ຖູແລະທົດລອງດ້ວຍນິ້ວມືທີ່ສະອາດແຈ້ງດັ່ງກາຟູນ ແລະທົດລອງດ້ວຍກ້ອນດິນ/ດິນເຫນຽວ ໜາ 8 ອັງກຸນ.

Verse 27

पादोनं खातमापूर्य सजलैर् मुद्गराहतैः लिप्तां समप्लवां तत्र कारयित्वा भुवं गुरुः

ເມື່ອເຕີມຫຼຸມຂຸດໃຫ້ເຕັມ ແຕ່ເຫຼືອໄວ້ຂາດ 1/4 (ບໍ່ເຕັມຄວາມເລິກ) ດ້ວຍດິນຊຸ່ມ ແລະອັດໃຫ້ແນ່ນດ້ວຍການຕີດ້ວຍຄ້ອນ (mudgara), ຜູ້ຊຳນານ (ຄູຊ່າງ) ຄວນຈັດເຮັດພື້ນດິນໃນນັ້ນໃຫ້ມີການສາບ/ປູນລົງ ແລະໃຫ້ຮາບພຽງ ເສມອກັນ.

Verse 28

सामान्यार्घ्यकरो यायान्मण्डपं वक्ष्यामाणकं तोरणद्वाःपतीनिष्ट्वा प्रत्यग्द्वारेण संविशेत्

ຫຼັງຈາກຖວາຍອາຣຄະຍະທົ່ວໄປ (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແລ້ວ ພຶງໄປຫາມັນດະປະທີ່ກຳລັງຈະຖືກອະທິບາຍ; ບູຊາເທວະຜູ້ປົກຄອງຊ່ອງປະຕູໂຕຣະນະ ແລະປະຕູ ແລ້ວເຂົ້າທາງປະຕູທີ່ຫັນໄປທາງຕາເວັນຕົກ।

Verse 29

कुर्यात्तत्रात्मशुद्ध्यादि कुण्डमण्डपसंस्कृतिं कलसं वर्धनीसक्तं लोकपालशिवार्चनं

ທີ່ນັ້ນ ພຶງປະຕິບັດການຊຳລະຕົນ (ອາດມະສຸດທິ) ແລະພິທີເບື້ອງຕົ້ນອື່ນໆ; ຊຳລະແລະປະກອບສັງສະການໃຫ້ກຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ) ແລະມັນດະປະ; ຕັ້ງກະລະສະ (ຫມໍ້ນ້ຳພິທີ) ພ້ອມພາຊະນະວັດທະນີ; ແລະບູຊາໂລກະປາລະ ແລະພຣະສິວະ।

Verse 30

अग्नेर्जननपूजादि सर्वं पूर्ववदाचरेत् यजमानान्वितो यायाच्छिलानां स्नानमण्डपं

ພຶງປະຕິບັດທຸກຂັ້ນຕອນ ເລີ່ມຈາກການກໍ່ກຳເນີດ/ຈຸດຕັ້ງ ແລະບູຊາພຣະອັກນິ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂດຍມີຍະຈະມານະ (ເຈົ້າພິທີ) ຮ່ວມໄປ ພຶງໄປຫາມັນດະປະສຳລັບອາບນ້ຳຂອງຫີນທີ່ຖືກປະກອບພິທີ।

Verse 31

शिलाः प्रासादलिङ्गस्य पादधर्मादिसञ्ज्ञकाः अष्टाङ्गुलोच्छ्रिताः शस्ताश् चतुरस्राः करायताः

ແຜ່ນຫີນສຳລັບລິງຄະໃນປຣາສາດ ທີ່ເອີ້ນດ້ວຍຊື່ເຊັ່ນ ‘ປາດະ’ ແລະ ‘ທັມມະ’ (ແລະຊື່ອື່ນໆ) ຄວນມີຄວາມສູງ 8 ອັງກຸລະ, ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມຈັດ, ແລະຍາວ 1 ກະຣະ।

Verse 32

पाषाणानां शिलाः कार्या इष्टकानां तदर्धतः प्रासादे ऽश्मशिलाः शैले इष्टका इष्टकामये

ສຳລັບປຣາສາດທີ່ກໍ່ດ້ວຍຫີນ ແຜ່ນສິລາຄວນເຮັດຈາກຫີນ; ສຳລັບປຣາສາດທີ່ກໍ່ດ້ວຍອິດ ຄວນເຮັດໃຫ້ເທົ່າຄື່ງຂອງມາດຕະຖານນັ້ນ. ໃນສາລາຫີນ ແຜ່ນເປັນຫີນ; ໃນໂຄງສ້າງຫີນພູ ກໍເປັນຫີນ; ແລະໃນໂຄງສ້າງອິດ ກໍເປັນອິດ।

Verse 33

अङ्किता नववक्त्राद्यैः पङ्कजाः पङ्कजाङ्किताः नन्दा भद्रा जया रिक्ता पूर्णाख्या पञ्चमी मता

(ນາງແມ່ນ) ອັງກິຕາ ຜູ້ຖືກໝາຍດ້ວຍລັກສະນະເຊັ່ນ ຮູບມີໜ້າເກົ້າ ແລະອື່ນໆ; (ນາງແມ່ນ) ປັງກະຊາ ແລະ ປັງກະຊາອັງກິຕາ («ຖືກໝາຍດ້ວຍດອກບົວ»); (ນາງແມ່ນ) ນັນດາ, ພັດຣາ, ຊະຍາ, ຣິກຕາ, ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ ປູຣະນາ—ດັ່ງນັ້ນ ຊຸດຊື່ທີ່ຫ້າ ຈຶ່ງຖືກຮັບຮອງວ່າແມ່ນແທ້।

Verse 34

आसां पद्मो महापद्मः शङ्खो ऽथ मकरस् तथा समुद्रश्चेति पञ्चामी निधिकुम्भाः क्रमाधः

ໃນບັນດານີ້ ມີ (ນິທິ-ກຸມພະ) ໄຫສົມບັດ ຊື່ Padma, Mahāpadma, Śaṅkha, Makara, ແລະ Samudra—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຊຸດທີ່ຫ້າຂອງນິທິ ຕາມລຳດັບຢູ່ຂ້າງລຸ່ມ।

Verse 35

नन्दा भद्रा जया पूर्णा अजिता चापराजिता मुशलैर् मुद्गराहतैर् इति ङ वर्धनीयुक्तमिति ग , ङ च यजमानार्चित इति घ नवरुद्राद्यैर् इति घ पाषाणानामित्यादिः, पञ्चमीर्मता इत्य् अन्तः श्लोकद्वयात्मकपाठो ग पुस्तके नास्ति विजया मङ्गलाख्या च धरणी नवमी शिला

ຫີນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ມີນາມວ່າ Nandā, Bhadrā, Jayā, Pūrṇā, Ajitā, ແລະ Aparājitā. (ໃນບາງສຳນວນມີກ່າວວ່າ) «ຖືກຕີດ້ວຍຄ້ອນແລະຄອນ»; (ບາງແຫ່ງ) «ມີ຤ິດເພີ່ມພູນການເຕີບໂຕ»; (ບາງແຫ່ງ) «ຖືກຜູ້ປະກອບຍັດຍະ (yajamāna) ບູຊາ»; (ບາງແຫ່ງ) «(ບູຊາ) ພ້ອມກັບນະວະຣຸດຣະ ແລະອື່ນໆ»; ແລະ «ວ່າດ້ວຍຫີນ…»—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບົດອ່ານຕ່າງກັນ. ໃນຕົ້ນສະບັບ ‘ga’ ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມພາຍໃນສອງຄຳກອນທີ່ສິ້ນສຸດດ້ວຍ “pañcamīrmatā”. (ຕໍ່ມາ) Vijayā—ທີ່ເອີ້ນອີກວ່າ Maṅgalā—ແລະ Dharaṇī ຖືກນັບເປັນຫີນອັນທີ 9.

Verse 36

सुभद्रश् च विभद्रश् च सुनन्दः पुष्पनन्दकः जयो ऽथ विजयश् चैव कुम्भः पूर्णस्तथोत्तरः

ແລະ (ນາມເຫຼົ່ານີ້ຄື): Subhadra, Vibhadra, Sunanda, Puṣpanandaka, Jaya, Vijaya, Kumbha, Pūrṇa, ແລະ Uttara.

Verse 37

नवानान्तु यथासङ्ख्यं निधिकुम्भः पूर्णस्तथोत्तरः आसनं प्रथमं दत्त्वा ताड्योल्लिख्यशराणुना

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ (ໃຫ້ຕັ້ງ) ເປົ້າໝາຍທັງ 9. ຕໍ່ໄປແມ່ນ ນິທິ-ກຸມພະ (ໄຫສົມບັດ) ທີ່ເຕັມຈົນລົ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຈັດທ່ານັ່ງ/ທ່າຍິງໃຫ້ຖືກຕ້ອງກ່ອນ ຈຶ່ງຕີ/ຍິງ ແລະໝາຍຫຼືສະຫຼັກ (ເປົ້າ) ດ້ວຍປາຍລູກສອນ.

Verse 38

सर्वासामविशेषेण तनुत्रेणावगुण्ठनं मृद्भिर्गोमययोगामूत्रकषायैर् गन्धवारिणा

ສໍາລັບທຸກກໍລະນີໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ ຄວນຫໍ່ຫຸ້ມ (ຄົນ/ວັດຖຸ) ດ້ວຍເຄື່ອງປ້ອງກັນ ແລະຊໍາລະ/ທາດ້ວຍດິນ, ສິ່ງປຸງທີ່ມີຂີ້ງົວ, ນ້ໍາຕົ້ມຈາກນ້ໍາປັດສະວະງົວ, ແລະນ້ໍາຫອມ.

Verse 39

अस्त्रेण हूं फडन्तेन मलस्नानं समाचरेत् विधिना पञ्चगव्येन स्नानं पञ्चामृतेन च

ຄວນປະຕິບັດການອາບນ້ໍາຊໍາລະມົນທິນ ໂດຍໃຊ້ອັສຕຣະມັນຕຣາ (Astra-mantra) ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “hūṃ phaṭ”; ແລະຕາມພິທີກໍໃຫ້ອາບດ້ວຍ pañcagavya ແລະ pañcāmṛta ດ້ວຍ.

Verse 40

गन्धतोयान्तरं कुर्यान्निजनामाङ्किताणुना फलरत्नसुवर्णानां गोशृङ्गसलिलैस्ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ອະນຸພາກນ້ອຍໆທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍເປັນຊື່ຂອງຕົນ ເພື່ອຈັດເຮັດນ້ໍາຫອມແຍກຕ່າງຫາກ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສໍາລັບໝາກໄມ້ ແກ້ວມະນີ ແລະຄໍາ ໃຫ້ປະກອບພິທີດ້ວຍນ້ໍາທີ່ຢູ່ໃນເຂົາງົວ.

Verse 41

चन्दनेन समालभ्य वस्त्रैर् आच्छादयेच्छिलां स्वर्णोत्थमासनं दत्वा नीत्वा यागं प्रदक्षिणं

ເມື່ອທາຫີນສັກສິດດ້ວຍຈັນທະນ໌ (ຂີ້ຈັນ) ແລ້ວ ຄວນປົກຄຸມຫີນນັ້ນດ້ວຍຜ້າ; ເມື່ອຖວາຍອາສນະທີ່ເຮັດຈາກ (ຫຼືປະດັບດ້ວຍ) ຄໍາ ແລະນໍາໄປສູ່ສະຖານທີ່ຍາກ (ບູຊາ) ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນ) ຕາມທິດມົງຄຸນ (ຕາມເຂັມນາລິກາ).

Verse 42

शय्यायां कुशतल्पे वा हृदयेन निवेशयेत् सम्पूज्य न्यस्य बुद्ध्यादिधरान्तं तत्त्वसञ्चयं

ໃນເທິງຕຽງ ຫຼືເທິງຕັ່ງຫຍ້າຄຸຊະ (kuśa) ຄວນສະຖາປະນາ (ເທວະ/ມັນດະລາ) ໃນດວງໃຈດ້ວຍມັນຕຣາ “hṛdaya”; ເມື່ອບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນເຮັດ nyāsa ຂອງກຸ່ມຕັດຕະວະ (tattva) ຈາກ Buddhi ໄປຈົນເຖິງ Dhara.

Verse 43

त्रिखण्डव्यापकं तत्त्वत्रयञ्चानुक्रमान् न्यसेत् बुद्ध्यादौ चित्तपर्यन्ते चिन्तातन्मात्रकावधौ

ຄວນເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ວາງຕາມລໍາດັບ ຕັດຕະວະສາມປະການ ທີ່ແຜ່ຄອບຄຸມສາມພາກ ໂດຍເລີ່ມຈາກ buddhi ໄປຮອດ citta ໃນຂອບເຂດຈາກ cintā ລົງເຖິງ tanmātra ອັນລະອຽດ។

Verse 44

इप्येति ग कुशतल्पे वा हॄदयेन विशेषयेत् इति ख कुशतल्पे च हृदयेन निवेशयेत् इति ग बुद्ध्यादौ चित्तपर्यन्ते चित्ततन्मात्रकावधौ इति घ सम्पच्य इत्य् आदिः तन्मात्रकावधावित्यन्तः सार्धैकश्लोकपाठो ग पुस्तके नास्ति तन्मात्रादौ धरान्ते च शिवविद्यात्मनां स्थितिः तत्त्वानि निजमन्त्रेण तत्त्वेशांश् च हृदार्चयेत्

ແຕ່ tanmātra ເປັນຕົ້ນໄປຈົນເຖິງ ທາດດິນ (pṛthivī/धरā) ແມ່ນທີ່ສະຖິດຂອງຮູບພາບທີ່ປະກອບດ້ວຍ Śiva-vidyā. ຄວນບູຊາ (arcayet) ຕັດຕະວະດ້ວຍມົນຕຣາຂອງຕົນ ແລະບູຊາອົງປົກຄອງຂອງຕັດຕະວະເຫຼົ່ານັ້ນໃນດວງໃຈ (hṛdā) ດ້ວຍ។

Verse 45

स्थानेषु पुष्पमालादिचिह्नितेषु यथाक्रमं ॐ हूं शिवतत्त्वाय नमः ॐ हूं शिवतत्त्वाधिपतये रुद्राय नमः ॐ हां विद्यातत्त्वाय नमः ॐ हां विद्यातत्त्वाधिपाय विष्णवे नमः ॐ हां आत्मतत्त्वाय नमः ॐ हां आत्मतत्त्वाधिपतये ब्रह्मणे नमःक्षमाग्नियजमानार्कान् जलवातेन्दुखानि च

ໃນບ່ອນທີ່ຖືກໝາຍຕາມລໍາດັບດ້ວຍພວງດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຄວນເຮັດນະຍາສະ ແລະສະດຸດມົນຕຣາ: «Oṃ hūṃ—ນະມະສະແດ່ Śiva-tattva; Oṃ hūṃ—ນະມະສະແດ່ Rudra ຜູ້ເປັນອົງປົກຄອງ Śiva-tattva; Oṃ hāṃ—ນະມະສະແດ່ Vidyā-tattva; Oṃ hāṃ—ນະມະສະແດ່ Viṣṇu ຜູ້ເປັນອົງປົກຄອງ Vidyā-tattva; Oṃ hāṃ—ນະມະສະແດ່ Ātma-tattva; Oṃ hāṃ—ນະມະສະແດ່ Brahmā ຜູ້ເປັນອົງປົກຄອງ Ātma-tattva»; ແລະຄວນເຊີນ/ໝາຍ kṣamā, Agni, yajamāna, ດວງອາທິດ, ນ້ໍາ, ລົມ, ແລະ ດວງຈັນ ດ້ວຍ।

Verse 46

प्रतितत्त्वं न्यसेदष्टौ मूर्तीः प्रतिशिलां शिलां सर्वं पशुपतिं चोग्रं रुद्रं भवमथेश्वरं

ສໍາລັບຕັດຕະວະແຕ່ລະຢ່າງ ຄວນວາງນະຍາສະ ມູຣຕິ (mūrti) ທັງ 8; ແລະໃນຫີນ/ສິລາ ແຕ່ລະກ້ອນ ຄວນອັນເຊີນ Sarva, Paśupati, Ugra, Rudra, Bhava ແລະ Īśvara ໃຫ້ສະຖິດ।

Verse 47

महादेवं च भीमं च मूर्तीशांश् च यथाक्रमात् ॐ धरामूर्तये नमः, ॐ धराधिपतये नमः,इत्यादिमन्त्रान् लोकपालान् यथासङ्ख्यं निजाणुभिः

ຕາມລໍາດັບ ຄວນເຊີນ Mahādeva ແລະ Bhīma ພ້ອມທັງອົງປົກຄອງຂອງມູຣຕິ. ດ້ວຍມົນຕຣາເຊັ່ນ «Oṃ dharā-mūrtaye namaḥ», «Oṃ dharā-adhipataye namaḥ» ແລະອື່ນໆ—ຄວນບູຊາ Lokapāla ຕາມຈໍານວນແລະລໍາດັບຂອງເຂົາ ພ້ອມກັບ aṇu ຫຼືຜູ້ຊ່ວຍລະອຽດຂອງຕົນ।

Verse 48

विन्यस्य पूजयेत् कुम्भांस्तन्मन्त्रैर् वा निजाणुभिः इन्द्रादीनां तु वीजानि वक्ष्यमाणक्रमेण तु

ເມື່ອຈັດວາງສິ່ງທັງຫມົດຕາມຕໍາແໜ່ງທີ່ກໍານົດແລ້ວ ພຶງບູຊາກຸມພະ (ໝໍ້ພິທີ) ດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນ ຫຼືດ້ວຍພະຍາງອົງ/ອຸປະຍາງທີ່ເໝາະສົມຂອງຕົນ; ແລະບີຈະ (ພະຍາງເມັດ) ຂອງອິນດຣະແລະເທວະອື່ນໆ ຈະຕ້ອງນໍາໃຊ້ຕາມລໍາດັບທີ່ຈະກ່າວຕໍ່ໄປ।

Verse 49

लूं रूं शूं पूं वूं यूं मूं हूं क्षूमिति उक्तो नवशिलापक्षः शिला पञ्चपदा तथा भवमखेश्वरम् इति घ , निजात्मभिरिति ख , ग विन्यस्येत्यर्धश्लोको ग पुस्तके नास्ति ॐ हूं घूं बूं यूं मूं हं क्षमितीति ग ॐ कं सूं पूं शूं ह्रूं क्षमितीति घ लूं रूं शूं पूं वूं चूं मूं हूं क्षूमितीति ख प्रतितत्त्वं न्यसेन्मूर्तीः सृष्ट्या पञ्च धरादिकाः

“lūṃ rūṃ śūṃ pūṃ vūṃ yūṃ mūṃ hūṃ kṣūṃ” ນີ້ແມ່ນທີ່ສອນໄວ້ວ່າເປັນ ‘ນະວະ-ສິລາ-ປັກສະ’ (ຊຸດຫີນເກົ້າ). ‘ສິລາ’ (ຫີນ) ກໍຖືກໃຫ້ເປັນສູດ ‘ປັນຈະ-ປະດາ’ (ຫ້າຂັ້ນ) ດ້ວຍ. (ມີຄໍາອ່ານຕ່າງກັນໃນຄັດລອກ: ບາງສໍານວນອ່ານ “bhavam-akheśvaram”, ບາງສໍານວນອ່ານ “nijātmabhiḥ”; ແລະຄຶ່ງວັກທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “vinyasya” ບໍ່ມີໃນສໍານວນໜຶ່ງ.) ບາງສໍານວນຍັງສົ່ງຕໍ່ລໍາດັບອື່ນ: “oṃ hūṃ ghūṃ būṃ yūṃ mūṃ haṃ kṣam”, “oṃ kaṃ sūṃ pūṃ śūṃ hrūṃ kṣam”, ແລະ “lūṃ rūṃ śūṃ pūṃ vūṃ cūṃ mūṃ hūṃ kṣūṃ”. ຄວນເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ວາງມູຣຕິທີ່ສອດຄ່ອງໃສ່ແຕ່ລະຕັດຕະວະ ຕາມລໍາດັບການສ້າງ—ເລີ່ມຈາກຫ້າສິ່ງຄໍ້າຈຸນ ເຊັ່ນ ດິນ (dharā) ແລະອື່ນໆ।

Verse 50

ब्रह्मा विष्णुस् तथा रुद्र ईश्वरश् च सदाशिवः एते च पञ्च मूर्तीशा यष्टव्यास्तासु पूर्ववत्

ພຣະພຣະຫມາ, ວິສນຸ, ຣຸດຣະ, ອີສະວະຣະ ແລະ ສະດາຊິວະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຫ້າ (ມູຣຕິອິດທິ). ພຶງບູຊາພວກພຣະອົງໃນພິທີນັ້ນໆ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້.

Verse 51

ॐ पृथ्वीमूर्तये नमः ॐ पृथ्वीमूर्त्यधिपतये ब्रह्मणे नमः इत्य् आदि मन्त्राः सम्पूज्य कलशान् पञ्च क्रमेण निजनामभिः निरुन्धीत विधानेन न्यासो मध्यशिलाक्रमात्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “oṃ pṛthvīmūrtaye namaḥ” ແລະ “oṃ pṛthvīmūrtyadhipataye brahmaṇe namaḥ” ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ, ຈຶ່ງພຶງກັ້ນ/ປົກປ້ອງກະລະຊະ (kalaśa) ຫ້າໃບຕາມລໍາດັບ ໂດຍເອີ້ນດ້ວຍນາມຂອງແຕ່ລະໃບ ຕາມວິທີການທີ່ກໍານົດ. ການນະຍາສະ (nyāsa) ພຶງເຮັດຕາມລໍາດັບທີ່ເລີ່ມຈາກຫີນ/ບ່ອນນັ່ງກາງ (madhya-śilā).

Verse 52

कुर्यात् प्राकारमन्त्रेण भूतिदर्भैस्ततः कुण्डेषु धारिकां शक्तिं विन्यस्याभ्यर्च्य तर्पयेत्

ດ້ວຍມັນຕຣາປຣາກາຣະ (prākāra-mantra) ພຶງສ້າງຂອບປ້ອງກັນ ໂດຍໃຊ້ຂີ້ເທົ່າພິທີ ແລະຫຍ້າດັຣພະ (darbha). ຈາກນັ້ນ ໃນຫຼຸມໄຟ (kuṇḍa) ທັງຫຼາຍ ເມື່ອໄດ້ຕິດຕັ້ງພະລັງງານສັກຕິຜູ້ຄໍ້າຈຸນ/ຖືຮັກສາ (dhārikā-śakti) ແລ້ວ ພຶງບູຊານາງ ແລະເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ຄືການຖວາຍເພື່ອຄວາມອິ່ມໃຈ.

Verse 53

तत्त्वतत्त्वाधिपान् मूर्तीर्मूर्तीशांश् च घृतादिभिः ततो ब्रह्मांशशुद्ध्यर्थं मूलाङ्गं ब्रह्मभिः क्रमात्

ຄວນທາບູຊາດ້ວຍນ້ຳມັນເຄື່ອງບູຊາ (ghee) ແລະສິ່ງອື່ນໆ ແກ່ເທວະຜູ້ປົກຄອງຕັດຕະວະ—ຮູບເທວະ ແລະສ່ວນຂອງຮູບນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ເພື່ອຊຳລະສ່ວນພຣະພຣະຫມາ ຄວນປະພິທີຊຳລະ «ມູລາງກະ» ຕາມລຳດັບ ດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ/ມັນຕຣາພຣະພຣະຫມາ.

Verse 54

कृत्वा शतादिपूर्णान्तं प्रोक्ष्याः शान्तिजलैःशिलाः पूजयेच्च कुशैः स्पृष्ट्वा प्रतितत्त्वमनुक्रमात्

ເມື່ອປະກອບພິທີໃຫ້ຄົບຈຳນວນ ເລີ່ມຈາກຮ້ອຍ (ການບູຊາ/ການສວດ) ແລະອື່ນໆ ຈົນສົມບູນແລ້ວ ຄວນພອຍນ້ຳສັນຕິ (śānti-jala) ໃສ່ຫີນ (śilāḥ). ຈາກນັ້ນ ແຕະດ້ວຍຫຍ້າກຸຊະ (kuśa) ແລະບູຊາຕາມລຳດັບ ຕັດຕະວະຕໍ່ຕັດຕະວະ.

Verse 55

सांनिध्यमथ सन्धानं कृत्वा शुद्धं पुनर्न्यसेत् एवं भागत्रये कर्म गत्वा गत्वा समाचरेत्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຮັດໃຫ້ເກີດສານນິດຍະ (ການເຊີນພຣະສະຖິດ) ແລະປະກອບສັນທານ (ການຜູກຕິດ/ເຊື່ອມຕໍ່) ຕາມຄວນແລ້ວ ຄວນວາງນຍາສະ (nyāsa) ອີກຄັ້ງໃຫ້ແກ່ສິ່ງທີ່ບໍລິສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນສາມພາກຂອງພິທີ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດຊ້ຳໆ ໂດຍດຳເນີນໄປທີລະຂັ້ນ.

Verse 56

ॐ आं ईं आत्मतत्त्वविद्यातत्त्वाभ्यां नमः इति धानं इत्य् अतः परं ह्रस्वदीर्घप्रयोगतः इत्य् अतः प्राङ्मध्वगपाठो घ पुस्तके नास्ति ॐ आं हां आत्मतत्त्वविद्यातत्त्वाय नम इति ग ॐ आं इं उं विद्यातत्त्वशिवतत्त्वाभ्यां नम इति ड ॐ आं इं आत्मविद्यातत्त्वाय नम इति ख संस्पृशेद् दर्भमूलाद्यैर् ब्रह्माङ्गादित्रयं क्रमात् कुर्यात्तत्त्वानुसन्धानं ह्रस्वदीर्घप्रयोगतः

“ໂອມ āṃ īṃ—ນະມະ ແກ່ຕັດຕະວະແຫ່ງອາດຕະມັນ ແລະຕັດຕະວະແຫ່ງວິທະຍາ” ດັ່ງນີ້ແມ່ນການວາງ/ຕິດຕັ້ງ (dhāna/nyāsa). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນປະຕິບັດຕາມການໃຊ້ສຽງສັ້ນ–ຍາວ (hrasva–dīrgha) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ຈາກຈຸດນີ້ ບົດອ່ານທີ່ໄປ “ທາງຕາເວັນອອກ ແລະໄປຕາມມັດວະ” ບໍ່ພົບໃນຕົ້ນສະບັບ ‘gha’. ມີຂໍ້ຄວາມຕ່າງສະບັບ: “ໂອມ āṃ hāṃ—ນະມະ ແກ່ຕັດຕະວະອາດຕະ-ວິທະຍາ” (ga); “ໂອມ āṃ iṃ uṃ—ນະມະ ແກ່ຕັດຕະວະວິທະຍາ ແລະຕັດຕະວະສິວະ” (ḍa); “ໂອມ āṃ iṃ—ນະມະ ແກ່ຕັດຕະວະອາດຕະ-ວິທະຍາ” (kha). ຈາກນັ້ນ ຄວນແຕະດ້ວຍຮາກຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ແລະອື່ນໆ ຕໍ່ສາມອະວະຍະຂອງພຣະພຣະຫມາຕາມລຳດັບ ແລະເຮັດການພິຈາລະນາ/ສືບຄົ້ນຕັດຕະວະ ຕາມການໃຊ້ສຽງສັ້ນ–ຍາວໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 57

ॐ हां उं विद्यातत्त्वशिवतत्त्वाभ्यां नमः घृतेन मधुना पूर्णांस्ताम्रकुम्भान् सरत्नकान् पञ्चगव्यार्घ्यर्ससिक्तान् लोकपालाधिदैवतान्

“ໂອມ. hāṃ. uṃ. ນະມະ ແກ່ສອງຕັດຕະວະ—ວິທະຍາຕັດຕະວະ ແລະ ສິວະຕັດຕະວະ.” (ຄວນຈັດຕຽມ) ໝໍ້ທອງແດງ ເຕັມດ້ວຍ ghee ແລະນ້ຳເຜິ້ງ ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ ແລະພອຍດ້ວຍນ້ຳອາຣຄະຍະຜະສົມ ພ້ອມສານະຂອງປັນຈະກະວະຍະ (ຜະລິດຕະພັນ 5 ຢ່າງຈາກງົວ) ເພື່ອຖວາຍແກ່ເທວະຜູ້ປົກຄອງທິດ (Lokapāla) ທັງຫຼາຍ.

Verse 58

पूजयित्वा निजैर् मन्त्रैः सन्निधौ होममाचरेत् शिलानामथ सर्वासां संस्मरेदधिदैवताः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ກໍານົດໄວ້ຂອງຕົນແລ້ວ ພຶງປະກອບພິທີໂຮມ (ບູຊາໄຟ) ໃນທີ່ປະທັບຂອງພວກນັ້ນ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ສໍາລັບຫີນສັກສິດທັງປວງ ພຶງລະລຶກແລະເຊີນເທວະຜູ້ປົກຄອງ (ອະທິເທວະຕາ) ຂອງພວກມັນ।

Verse 59

विद्यारूपाः कृतस्नाना हेमवार्णाः शिलाम्बराः न्यूनादिदोषमोषार्थं वास्तुभूमेश् च शुद्धये यजेदस्त्रेण मूर्धान्तमाहुतीनां शतं शतं

ໂດຍໃຫ້ລະລຶກວ່າ (ເທວະປະທານ) ປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງວິທະຍາ (Vidyā) ໄດ້ອາບນ້ໍາຊໍາລະພິທີ ມີສີທອງ ແລະນຸ່ງຫົ່ມສີດັ່ງຫີນ; ຜູ້ປະກອບພິທີພຶງບູຊາດ້ວຍ Astra-mantra ຈົນເຖິງຍອດສະໝອງ ໂດຍຖວາຍອາຮຸຕິ 100 ແລະອີກ 100 ເພື່ອກໍາຈັດຂໍ້ບົກພ່ອງເຊັ່ນຄວາມຂາດຕົກບົກພ່ອງ ແລະເພື່ອຊໍາລະສະຖານທີ່ວາສຕຸ ແລະຜືນດິນໃຫ້ບໍລິສຸດ।